
50 Maanden in Brazilië (33) DEC 2006 (1): Rio de Janeiro, Copacabana
|
DEC
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen
Gekoesterde Wens
In het tweede
weekend van december verwezenlijkte ik een
langgekoesterde wens: bezoek aan de stad Rio de Janeiro.
Iets meer dan een jaar geleden reisde ik met Claudia nog
langs de stad, toen we met de bus tussen Vila Velha en
São Paulo reisden. De snelweg loopt ruim achter de stad,
we zagen niets van Rio. Jader, die me ook al had
uitgenodigd voor de reis naar Salvador, belde mij op of
ik interesse had in een weekendje Rio. Daar had ik wel
oren naar. We zouden op donderdagavond vertrekken,
omstreeks elf uur. Voorafgaand aan onze weekendtrip was
er een studentenfeest gaande. Een heftig feest, ook voor
Braziliaanse begrippen. Voordat iedereen uit dit feest
was geplukt en in de bus plaats had genomen, was het ver
na middernacht.
De snelweg van Belo Horizonte naar Rio de Janeiro is relatief een van de betere snelwegen in deze regio. Een deel van deze snelweg is vierbaans, de rest tweebaans, zonder verlichting. Vanaf Barbacena tot vlak voor Rio moeten een aantal bergen doorkruist worden. De weg voert dan langs de berghellingen, de bochten zijn soms akelig scherp. Vandaar dat de busrit naar Rio bijna net zo lang duurt als naar São Paulo, dat tweehonderd kilometer verder van Belo Horizonte is verwijderd. De rit verliep voorspoedig, ook al waren de tussenstops wat aan de lange kant, dankzij enkele medereizigers die nog een extra slok bier achter de kiezen wilden hebben. Omstreeks negen uur arriveerden we in de grote metropool, met zijn ruim acht miljoen inwoners. We volgden een verkeersader, die Linha Vermelha, de Rode Lijn, wordt genoemd. Deze voert tot aan de bekende districten Flamengo en Botafogo.
Jader had voor ons een goedkoop logeeradres gezorgd. Een pousada, precies tussen Copacabana en Ipanema. De bus kon er echter niet stoppen, zodat we drie straten moesten bewandelen voordat we er arriveerden. De kamers waren bezet met stapelbedden, en met een douche. Iedereen friste zich eerst op, voordat de eerste schreden naar het strand werden gezet. Vanuit deze pousada is zowel het strand van Copacabana als het strand van Ipanema goed bereikbaar. We kozen voor Copacabana als onze eerste strand in Rio. Ik vergezelde twee medereizigers, die ook voor het eerst in Rio waren. Gedrieën volgden we de aanwijzigen van Jader en kwamen zonder omwegen op het strand aan.
Copacabana
Ondanks het goede weer was het stil op het strand. Terwijl in Belo Horizonte van een vrije dag (stichtingsdag van de stad) werd genoten, was het voor de cariocas, de inwoners van Rio, een normale werkdag. We genoten van het goede weer, het lauwwarme oceaanwater en van het schitterende uitzicht. We hadden onze stranddoop in Rio. Na enige uren werd besloten terug te keren, om nog even extra uit te rusten na een extra verkwikkende douche. Bij aankomst in de pousada werd mij door een andere groep gevraagd ze te vergezellen, aangezien ik nu de weg naar het strand wist. Ik had geen zin om in de pousada te blijven hangen, en zo liep ik terug naar Copacabana. Dit viertal wilde niet alleen Copa zien maar ook Ipanema. We liepen langs het fort van Copacabana, langs het luxe winkelcentrum, en dwars door het kleine park ‘Garota da Ipanema’. We kwamen aan op het strand van Arpoador, dat vlak voor het strand van Ipanema lag. Erachter lagLeblon.
|
||




















































ontwerp
poster: 

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).