Het gaat weer wat beter tussen mij en Bor, m'n collega bij de
ijzerwinkel, en dat mag een klein wonder heten want ik zag het
even somber in aan het begin van dit jaar en was onze relatie die
eerste weken van 2010 al naar een zwart gat aan het extrapoleren,
want daar ben ik goed in, en met een beetje pech hadden we vorige
week echt een vervelende escalatie gekregen. Maar dat beetje pech
bleef uit dus die escalatie is er toch niet van gekomen. Gelukkig
maar, want ik ben toch nog wel steeds blij dat ik dit baantje
heb. Het heeft ook z'n fijne kanten.
Ik vond Bor een echte klootzak aan het begin van dit jaar omdat
ik dacht dat hij iets had achtergehouden wat onze winkel had
gekregen. Dat ging om een agenda voor 2010, en volgens mij heeft
Bor die meegenomen om hem aan z'n vrouw te geven. Nu zult u
gelijk wel weer denken dat ik die agenda had willen hebben, en
'wat een kinderachtig gedoe om een agenda', maar zo is het toch
niet helemaal want ik had die agenda al niet meer nodig want ik
had er zelf al een op de Albert Cuyp-markt gekocht op 2 januari,
dus daar zat het hem niet in.
Wat mij stoort is dat ik denk dat Bor dingen die aan onze winkel
worden gegeven voor zichzelf houdt. Terwijl ik daar toch ook
werk. En ik nog steeds geloof in eerlijk delen. Bor denkt zo en
zo dat hij die winkel in z'n eentje runt en is volgens mij een
erg egoïstisch geval. Hij geeft alleen dingen weg die hij zelf
niet nodig heeft. Pas als we iets krijgen wat ie zelf niet wil,
of als er iets kapot is vraagt ie of ik het wil hebben. En hij
heeft het altijd over ik. "Ik stuur Thee zo naar... Ik had zoveel
tekort... Ik laat John er wel even naar kijken... Ik dit. Ik
dat.
Ik heb Bor er niet naar gevraagd of we die agenda gekregen hebben
en of waar die dan nu is. Ik wou het onderwerp niet echt
aansnijden met hem vanwege kans op ruzie, en later kreeg Bor te
maken met dat sterfgeval in z'n familie en toen heb ik het er
maar bij laten zitten. Ik vond het ook niet meer zo belangrijk
(tijd heelt alle wonden). Maar ik heb Bor wel in die eerste week
van dit jaar gezegd dat ik geen shag meer voor hem ga halen. Dat
vroeg hij altijd aan mij: "Thee, ken je op de terugweg wat shag
voor me meenemen?" En dan kocht ik net voor ik weer terugkwam in
de winkel na m'n bezorgritjes vier pakjes Special Made Zware
Shag. Met Jacobs vloeitjes. Voor 18 euro 20. In een winkeltje op
de Bos en Lommerweg. Ik heb het twee jaar met plezier voor hem
gedaan maar nu had ik er geen zin meer in. Niet vanwege die
agenda maar gewoon omdat ik het idee had dat ik Bor niet kan
vertrouwen. En ik geen zin heb om wat extra voor hem te doen.
Want ik vond hem dus een echte klootzak aan het begin van dit
jaar. Ja, het klinkt allemaal best wel kinderachtig en ik hoef
het vrouwen misschien niet uit te leggen maar schrijf het hier
toch maar eventjes op: soms kunnen volwassen mannen heel
kinderachtig doen.
Daarna was Bor er dus een week niet en daarna ging het weer wat
beter. Om die agenda maakte ik me niet meer zo druk. En Bor was
toch wel een beetje aangedaan de eerste dagen dat hij weer kwam
werken. Niet dat het nou een compleet ander mens was maar wel een
beetje. Over z'n overleden schoonzus heb ik bijna niks aan hem
gevraagd. Ik had geen zin om het er met hem over te hebben. Ik
ging weer rijden en Bor zit weer de hele dag in de winkel. Achter
z'n bureau met het ene na het andere zware shaggie in z'n bek.
Hij is nog net geen kettingroker.
Bij onze winkels wordt nog gewoon gerookt op het werk. Ondanks
dat onze baas (een serieuze ex-roker) het absoluut niet meer wil
zit er in bijna elk filiaal nog wel iemand die gewoon doorrookt.
En ik begin me daar steeds meer aan te storen. Ik vind het
stinken en denk ook wel eens dat ik gewoon ziek kan worden van
dat meeroken. Straks krijg ik kanker van die zware shag van Bor.
Maar ik heb er nog nooit iets tegen iemand over gezegd. Ook niet
tegen Bor. Niet dat ik het niet durf maar ik heb het gewoon nog
niet gedaan. Maar ik ga het wel doen. En weet nu al dat Bor dat
niet leuk gaat vinden. Maar voorlopig gaat het wel weer goed
tussen ons dus. Geen zorgen.
beus 02-02-2010 20:47
Gewoon buiten gaan staan als hij gaat roken.
Gewoon doorgaan met roken is voor de klanten toch ook niet prettig?
maar goed dat je regelmatig op pad gaat en niet voortdurend in die winkel bent.
marijke
03-02-2010 09:06
Meestal ga ik bij de balie staan, of in de winkel wat dingen goedzetten of aanvullen etc Beus, als hij een shaggie opsteekt en ik zit naast hem. Als ik buiten zou gaan staan kan ik wel de hele middag buiten blijven. Hij rookt best wel veel en het stinkt zo en zo altijd.
Misschien dat hij er wel rekening mee wil houden, K, als ik het er over heb, maar ik denk dat het voor hem vervelend en moeilijk wordt om helemaal niet te roken in de winkel. Gelukkig ben ik vaak op pad, inderdaad. De klanten storen zich er niet aan. Nog nooit iemand over horen klagen, laat ik het zo zeggen. Veel klanten komen juist ook even een shaggie of sigaretje opsteken en een bakje koffie pakken en wat babbelen.
Ja, Marijke, ik ook. Weet nog niet wanneer ik er iets van ga zeggen. En hoe ik dat dan het beste kan doen. Ik ben soms ook niet zo tactisch en tactvol als ik dingen zeg. Ik kijk het nog even aan. Misschien als het weer lekker weer wordt en de deuren openkunnen. Toen ik er net kwam werken was ik pas net gestopt met roken en had ik er niet zoveel last van. En ik dacht ook 'je rookte zelf ook nog een paar maanden geleden, nu hoef je ook niet moeilijk te gaan doen over een ander die rookt.' En ik gun het Bor ook wel dat ie rookt. Als hij dat nou lekker vindt. Ik schreef het al aan het begin, "Het gaat weer wat beter tussen mij en Bor".
christinA eijkhout 06-02-2010 23:59
Die winkel heeft gewoon geluk gehad dat er daar niet is gecontroleerd.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).


Niet mee gaan roken!