
Het blijft leuk, werken met pubers. Hoewel er veel
mensen zijn die niet begrijpen wat er leuk is aan het werken met
middelbare scholieren, geniet ik ervan. Niet altijd natuurlijk,
elk werk heeft leuke en minder leuke kanten, maar vol overtuiging
kan ik zeggen: werken met pubers is leuk.
Wat is er dan zo leuk aan die ongemotiveerde, dwarse, luie tieners? Je kan ontzettend met en om ze lachen! Ze zijn spontaan, eerlijk, vaak ad rem en een tikkeltje cynisch. Vanmiddag het laatste uur bijvoorbeeld gaf ik les aan een 4 vwo klas. Ze waren gaar omdat ze al de hele dag op een stoel hadden moeten zitten. Ik was nog fris omdat ik alleen 's middags werk op dinsdag. Een jongen die helemaal vooraan zat, verzuchtte na afloop, met een grote grijns op zijn gezicht:
Jongen: "dit was echt een saaie les!"
Vod: "Dat is wel brutaal dat je dat recht in mijn gezicht zegt, dat hoor je te zeggen als je het lokaal uit bent."
Jongen: "Ik ben tenminste eerlijk"
De glimlach maakte alles goed, er zat vast een kern van waarheid in zijn boodschap, maar door het enthousiasme waarmee hij met alle opdrachten had meegedaan, moest ik vooral lachen om deze opmerking.
Een dag eerder probeerde ik in een andere klas vrijwilligers te regelen voor een debat-wedstrijd.
Vod: "Ik ga zelf niet mee want ik werk niet op woensdag"
Leerling: "Dan ga ik ook niet mee!"
Vod: "Ja, ja, dus als ik ga, dan ga je wel mee?"
Leerling: "Ja!"
Hoewel misschien een smoesje om onder de wedstrijd uit te komen, is het ook de waardering die volgens velen vaak ontbreekt in het middelbaar onderwijs.
Leuk is het ook als je kinderen al een tijdje kent. In de 5 havo-groep waaraan ik les geef zitten een aantal kinderen die ik al ken vanaf de 2e klas. Ze hebben me als groentje meegemaakt, zwanger en als hun mentor. Ik heb hun zien opgroeien van net-geen-brugger meer tot bijna naar het hbo. Deze leerlingen weten precies wat ze aan me hebben en ik wat ik aan hen heb.
Vrijdagmiddag, het laatste uur van de week zitten ze bij mij in de klas. Het moeilijkste uur van de week om mensen fanatiek aan het werk te krijgen, maar zonder twijfel een van de gezeligste uurtjes van de week. Vorige week kwam mijn collega tijdens deze les het lokaal binnen en dat zorgde voor nog meer afleiding.
Vod: "Ga eens weg, ik word zenuwachtig als je me op de vingers kijkt."
Collega praat even met Vod en met een aantal leerlingen die hij ook kent. Vervolgens verlaat hij het lokaal.
Leerling A: "Voelt u zich aangetrokken tot meneer Collega?
Vod: "Het is niet bepaald mijn type."
Leerling B: "Wie is dan uw type?"
Vod: "Dat doet er niet toe, bovendien ga ik al met iemand trouwen."
Dat had ik niet moeten zeggen, het floepte er per ongeluk uit.
Leerlingen: "Gaat u echt trouwen, wat leuk. Wanneer bent u gevraagd, hoe. Heeft u een ring gekregen. Ging hij door zijn kieën? Hoe heet hij? Mogen wij ook komen?"
Vod: "Het is pas in december, dan zijn jullie al van school."
Leerling C: "Nou en, ik heb drie jaar les van u gehad!".........................
Leuk dus.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Even voorstellen. Ik ben Vod en
schrijf op dit weblog over van alles en nog wat. Omdat in maart
mijn zoontje Quinn is geboren, heb ik lange tijd wat minder
fanatiek geschreven. Moeder worden heeft mijn leven behoorlijk op
zijn kop gezet. Quinn is zonder twijfel het mooiste dat me is
overkomen. Hij heeft tijdelijk mijn wereld een stukje kleiner
gemaakt, maar ik ben meer.....

Zo dus ons Vodje wordt een "fatsoenlijke vrouw", hihi.