
4. Geweld en agressie als rode draad.
Mijn volgende baan was in het huiskamerproject voor straatprostituees in Amsterdam. Een laagdrempelige opvang waar gemiddeld zo’n 110 vrouwen gedurende de nacht gebruik van maakte. Ik heb daar in het totaal zeven jaar gewerkt. (1992-1998) Het basis doel van dit project was het bieden van een veilig plek. Tot 1996 bevond het project zich in de stad, daarna verhuisde het naar de officiële tippelzone aan de Theemsweg en veranderde de bezoekersgroep drastisch.
In dit deel wil ik het hebben over de periode tot 1996. Vele van de vrouwen en meiden die de huiskamer bezochten waren verslaafd en/of dakloos. Hun dagelijkse leven was doordrongen van agressie en geweld. Het is dan ook niet verwonderlijk dat dit zich doorzette in de huiskamer. Bij mijn sollicitatie werd er daarom uitgebreid aandacht besteed aan het herkennen van en omgaan met agressie. Een grote mate van stressbestendigheid was één van de vereiste om te kunnen functioneren op de hectische werkvloer.
Daarnaast was het belangrijk om situaties goed in te schatten zodat je op tijd kon reageren en de-escalerend kon op treden. Veel van de trainingen die voor ons en de vele vrijwilligers georganiseerd werden stonden in het teken van agressiviteit beheersing, conflict hanteren en zelfverdediging. Voor mij geheel nieuw, omdat zowel in mijn vorige banen als op de sociale academie nauwelijks tot geen aandacht aan was besteed.
Een goed observatie- en inschattingsvermogen waren essentieel om in de huiskamer een ontspannen en veilige sfeer te bewaren. De eerste indruk kreeg je wanneer je de deur opende om één van de vrouwen binnen te laten. De wijze waarop zij naar binnen kwam was altijd een goede indicator voor haar gemoedstoestand. Wanneer je als medewerker dan ging dralen en moeilijke vragen stellen, liep je grote kans een scheldkanonnade over je uitgestort te krijgen.
Zo kon je opmerken wat en hoeveel iemand had gebruikt, de zaken goed of slecht liepen, er bonje was op de baan of met een vriendje etc. Wanneer iemand gehaast en geïrriteerd naar binnen kwam en direct doorstormde naar de huiskamer, dan kon je ervan uitgaan dat ze hoognodig toe was aan een shot of en pof.
Als één van de vrouwen direct bij binnenkomst aangaf om te willen douchen, wist je dat een controle 9 van 10 keer betrappen op gebruik betrof en dus een hoop heisa met zich meebracht En als iemand nog net even voor het naar binnen gaan een pof uit een pijpje nam dan kon je er donder opzeggen dat ze stijf van de coke de eerste de beste die haar niet aanstond van een meer dan stevig repliek zou dienen.
Andere spanningverhogende factoren in de huiskamer hingen samen met de sfeer op de baan. Chagrijn, irritaties en/of angst door slecht weer, slechte klandizie, agressieve klanten/kijkers en opjaagbeleid van de politie werden nogal eens gebotvierd op het meubilair, personeel en andere bezoekers. Ook verscheen er met regelmaat een boze klant, opgefokt vriendje of vage pooier aan de deur, waarvan sommige desnoods met geweld zich toegang wenste te verschaffen.
Kortom, het werken in de huiskamer betekende dat je constant was blootgesteld aan (een dreiging van) agressie en geweld. Een stress die je leert te hanteren door je zeker te weten dat je voldoende instrumenten in huis hebt om dreigende situatie te keren en in geval van werkelijk geweld adequaat kan ingrijpen, er veel over te praten en bovenal jezelf en je grenzen goed te kennen.
Eerder verschenen in deze serie:
Voor meer verhalen uit de huiskamer:
Ina
Dijstelberge 03-02-2010
15:38
Pas als je je vooroordelen opzij zet kun je de mens ontmoeten en dan zul je zien, dat ze nauwelijks verschillen van jou of mij.
@ Laila : Dank, maar jij (her)kent dit natuurlijk door en door...
knutselsmurf
03-02-2010 16:33
Ik bewonder je moed.
Dit klinkt bijna als werken in een psychiatrische inrichting, maar dan zonder de zekerheid van pantserglas en potige collega's dichtbij.
Aad Verbaast
03-02-2010 16:42
Of ervaar je dat zelf anders "met de wetenschap van nu " ;-)
laila 03-02-2010 17:11
Volgens mij is er vanwege bezuinigingen een toename van agressie.
( Heb je gisteren overigens Radar gezien? 1 miljoen mensen slikken antipepressiva! 7% toename sinds 2000.Is ook het thema van de week van de psychiatrie)
Ina
Dijstelberge 03-02-2010
17:35
Je observatie klopt wel, we konden ze bij ernstig wangedrag wel schorsen voor bepaalde en in geval van meerdere herhaling en zeer ernstig geweld onbepaalde tijd.
@ Aad : Toen en zeker nu beschouw ik het als een zwaar beroep.
@ Laila : Wij werkten met ze tweeën op een dienst. Maar ik ben met je eens dat onderbezetting in de intramurale zorg een belangrijke factor is. Daarnaast ben ik van mening dat de tolerantie sterk is terug gelopen.
Niet alleen is men eerder geschokt, ook de acceptatie, in de vorm van begrip voor een bepaalde reactie is afgenomen.
Lukte het jullie desondanks toch om een bepaalde sfeer van veiligheid en ontspanning te bewerkstelligen? Als jullie dat vermogen hadden, moet het voor een aantal best veel betekend hebben.
Hartelijke groet, Coby
Blew 03-02-2010 20:15
P.H.M. van de Kletersteeg 03-02-2010 22:53
Dit is calvinistisch holland.
De meeste klanten van prostitutie geven er op af.
De meiden worden geconfronteerd vaak met het afval en de schijnheiligheid van de maatschappij en worden als #### behandeld., zonder rechetn.
Ondertussen werden ze wel voor een standaard inkomen aangeslagen door de staat.
geen wonder dat er agressie is.
Daarnaast is het grotedeel natuurlijk gebruiker; dat maakt het ook niet leuker
Ina
Dijstelberge 04-02-2010
13:23
@ Blew : Het project kon niet zonder vrijwilligers. In feite werden er maar drie mensen betaald. Daarnaast had je de nonnen en zo'n twintig vrijwilligers.
@ PHM : De dubbele moraal van den Nederlander. Kijk alleen maar hoe er op Oudkerk werd gereageerd. Terwijl hij echt niet de enige BN-er was die van de diensten van deze vrouwen gebruik maakte.
Verslaving wordt pas echt schrijnend als men er niet meer voor betalen kan.
P.H.M. van de Kletersteeg 04-02-2010 22:44
Ik weigerde.
Waarom dan?
A) het is niet agressie maar geweld waar het over gaat
B) zelfs niet geweld, maar julle angst voor geweld
Prostitutie gaat voor 90% over agressie en geweld; maar voor 10% over seks
Heb eens een werkstuk geschreven"problemen in prostitutie? Opgelost in een wip"
Ging over de stad utrecht; die was heel lastig voor prostituees, maar was wel eigenaar van gebouwen met peeskamers.
Ik noemde de gemeente dus pooier.
Dat werd niet helemaal op prijs gesteld.
stuntelaar 06-02-2010 01:25
Het is inderdaad van groot belang dat hier door leidinggevenden en subsidianten wordt gehandeld om het risico van geweld op de werkplek te verkleinen en als het dan toch gebeurd op een doordachte wijze hier mee om te gaan. Dit werk kan namelijk niet zonder geweld daar helaas een aantal van deze mensen nu eenmaal niet terugdeinsen voor dit soort gedrag.
Het FNV zou zich ook moeten richten op de opleidingen. Hier zou aandacht moeten zijn voor geweld. Als we deze opleiding vergelijken met de opleiding tot agent, dan zijn de agenten een stuk beter toebereid. Nee, ik heb het niet over het dragen van een wapen,maar juist wel contactsporten, een goede conditie en vooral gesprekstechnieken om dit alles niet nodig te hebben.
Ik werkte zelf bij pension Zeezicht in Amsterdam en heb een aantal malen toch wel gedacht het niet lang meer te maken. Geweld was er wekelijks aan de orde. Zonder mijn postuur en mijn babbel had ik het niet gered. De ergste momenten waren die zonder collega's en ruggesteun van leidinggevenden. Nog steeds actueel, mensen die dit werk doen dienen hiervoor de tools te krijgen om dit op een verantwoorde manier te kunnen doen. Een bange woonbegeleider die niets durft te zeggen omdat hij vreest voor zijn hachie, kan zijn werk niet doen.
Marius van
Artaaa 06-02-2010 12:32
hebben beiden iets gezelligs in de naam
dat het tegendeel is van wat het aan ellende
in zich verzamelt, dat uit Ons Riool komt.... - :)
hoe had het er allemaal anders uit gezien als
we in de jaren zeventig alles hadden
gelegaliseerd dat aan de zelfkant van Onze
Maatschappij verkeert omdat we onze lustgevoelens
niet onder ogen willen zien en de kunst om
ze gevolg te geven daardoor niet
beheersen.... | - : )
Ina
Dijstelberge 06-02-2010
23:54
Ik ben het met je betoog eens. Maar dan wel met het idee dat geweld en agressie bij bepaalde doelgroepen horen.
@ Marius : Tja, als het gelegaliseerd was...dan was veel ellende voorkomen. Prostitutie was er nog steeds geweest.
Marius van
Artaaa 08-02-2010 12:16
en kan het als arbeid even goed beschermd worden
als alle legale activiteiten qua uitbuiting, conflicten en
wantioestanden; toch?!
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).





INITIATIEF VAN