Bij het verlaten van het parkeerterrein in Enschede vroegen twee wat oudere fans van FC Twente mij woensdagavond of ik de kampioensdatum al had vrijgehouden in mijn agenda. Toen het daarop eventjes stil bleef, voegde een van beiden eraan toe: `Of geloof jij nog niet in de titel?’

Enigszins overvallen door de vraag gaf ik een antwoord met een hoop voorbehouden – het leek, bij nader inzien, wel van die voorzichtige trainerstaal. Hoewel Twente die avond voor de zeventiende keer deze competitie won, met 2-0 van Heracles, nog altijd ongeslagen is in de eredivisie en een selectie heeft die ook in mindere wedstrijden overeind is gebleven, weet ik niet of ik wel moet geloven in een titel voor de club.

Ik zag Twente de afgelopen anderhalve week eerst overtuigend winnen van Sparta in de kwartfinale van de KNVB beker, met 4-0. Daarna wurmde de ploeg van coach Steve McClaren zich met moeite langs Roda JC, dat een aantal goede kansen onbenut liet in Enschede, 2-0. En woensdag was het te danken aan een moment van individuele klasse van Bryan Ruiz en een verdedigingsfout bij Heracles, dat er na 90 minuten opnieuw 2-0 op het scorebord verscheen.

Hoewel de (gedeeld) koploper van de eredivisie nog altijd zoekt naar de grote vorm – iets dat McClaren ruiterlijk toegaf - heeft zijn elftal sinds de winterstop nog geen enkele tegentreffer moeten incasseren.

Zijn team is geduldig op het moment dat doelpunten uitblijven. Gedisciplineerd als het aankomt op het tot een goed einde brengen van een wedstrijd. En professioneel getuige de reactie op de harde kritiek van doelman Boschker, die na twee remises (tegen FC Utrecht en FC Groningen) stelde dat sommigen er de kantjes van af liepen.

En nu gaat Twente zondag dus op bezoek bij Ajax, dat in tien optredens in de Arena alleen gelijkspeelde tegen Sparta (0-0). Dat maakt nieuwsgierig. Na de eerdere confrontatie in Enschede, die door Twente met 1-0 werd gewonnen, zei Ajax-coach Martin Jol dat er nog niet zoveel aan de hand was. Twente moest nog een keer naar Amsterdam komen en dan had Ajax dus alle kans de opgelopen schade te herstellen.

De achterstand is inmiddels opgelopen tot negen punten. En wie beide ploegen sinds de winterstop in actie heeft gezien, kan concluderen dat – even los van de resultaten – Twente als ploeg veel verder is dan Ajax. Het spel mag tot nog toe niet altijd even verzorgd zijn geweest, het team is nog geen moment door de ondergrens (een geliefde term van Guus Hiddink) heen gezakt. Ajax daarentegen parasiteert op het scorend vermogen van aanvoerder Suarez en heeft verder bijzonder weinig zekerheden.

Toch zegt ook dat helemaal niets over de wedstrijd van zondag. Ajax is namelijk óók een ploeg die ineens boven zichzelf kan uitstijgen, hoewel dat slechts zeer incidenteel is gebeurd dit seizoen, en dan probleemloos kan afrekenen met elke mogelijke tegenstander uit de eredivisie.

Misschien was ik daarom woensdag wel zo terughoudend richting de twee fans van FC Twente. Hoe bewonderenswaardig die ploeg ook presteert, voor het noteren van een kampioensdatum in mijn agenda lijkt het me nog rijkelijk vroeg.

Charles Bromet

Volgend artikel in dit blog

35reacties