Kijk, we zitten natuurlijk nog midden in het seizoen.

Barcelona moet nog de Champions League winnen, van Gaal moet nog van het stadhuisbalkon in Munchen stuiteren, Wesley moet nog door Yolante gedumpt worden voor prins Friso en Enschede moet nog een tweede vuurwerkfeest doorstaan nadat Theo Janssen in de beslissingswedstrijd tegen PSV met een machtige knal Twente naar het kampioenschap schoot.

Maar toch, daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat om de drie gouden plakken van Sven. Maar het gaat nog meer gaat het dit jaar om Zuid Afrika. Om de WK voetbal. Niet meer, niet minder. 

Hopelijk gaat het allemaal door en worden er niet links en rechts voetballer, trainers of supporters afgeschoten. En hopelijk houdt mijn tv het, omdat hij nou eenmaal niet bestand is tegen meer dan tien keer per dag een interview met de onvermijdelijke Foppe de Haan. 

Goed, ok, laten we het eens gaan hebben over de selektie van Oranje. Laten we wel wezen, we zijn ruim op tijd, dus de weg is nog niet geheel geplaveid door de brompotten en zwartkijkers van deze wereld.

Te beginnen bij het doel.

Maar daar ga je al.

Dat is dus niet eenvoudig. In principe wil je daar de beste man hebben. Zonder groot doelman geen prijzen, dat lukt alleen een verdwaald Braziliaans efltal vol helden. En wij hebben Sar. Maar Sar is natuurlijk niet meer de Sar van vier jaar terug. Net als Dennis niet meer echt terug kan komen. Hoewel. Nou ja, to the point, Sar is oud, heeft thuis wel wat anders aan het hoofd dan een WK-tje. Lijkt me duidelijk dat hij deze zomer eens rustig met zijn herstelde vrouw en kinderen gaat nadenken over de toekomst. En elkaar eens stevig vasthouden. Beter zijn vrouw dan die nieuwe Adidasbal, lijkt me het devies.

Maar dan hebben we dus geen kerel die de wereld afschrikt. Die hebben we wel, maar ze zijn er nog net niet. Stekelenburg is een goede keeper, zeker. Maar dus niet een keeper waar, pak-em-beet Ronaldo zenuwachtig van wordt. Of laten we het dichter bij huis houden, Jon Dahl Thomasson bleek van rond de neus wordt. Want die staan als eersten voor de deur, die Denen. 

Achter Stekelenburg hebben we er wel twee waar Torres toch even moet krabbelen achter de gevoelige oortjes: Vorm en Pietje Veldhuizen. Kijk, ze verdienen misschien 20x zo weinig als kabouter Wesley, maar ze kennen wel het Wilhelmus en plukken zo nu en dan die bal uit de bovenhoek, die de scorebord man al had ingevoerd, zal ik maar zeggen. Nog niet zo constant als Stekelenburg, maar beiden hebben het vermogen iets onmogelijks te doen. En dat is eigenlijk wat ik wil zien in dat doel.

Maar goed. Het advies. Want anders heeft Bert ook niets aan deze collum. Even een bakkie doen bij Sar. Het tafereel eens gade slaan, beetje de huiskamerpsycholoog uithangen, en als het maar een beetje erop lijkt dat het allemaal goed gaat komen, dan gewoon doorpakken. Familie in de watten leggen, niet teveel laten trainen, 3x massagen per dag en op de kamer bij Ruud (wie, ja Ruud, maar daar komen we later nog op).

En als niet, dan zeg ik Pietje, Pietje, Pietje op het hok. Gooi hem voor de leeuwen, laat hem maar eens brullen en geloof me, hij zal dat geile stiffie van Messi doodeenvoudig met een los handje voor je opvangen.

Geen gesodemieter, alle ballen zijn voor Pieter!

Volgend artikel in dit blog

0reacties