Dag lieve lezers,
Sinds ik in september 2005 aan het bloggen sloeg, was er nog nooit zo'n lange periode zonder ook maar enige aandrang om een stukje te schrijven. Allerlei redenen kan ik aanvoeren:
- de ergste emoties rond ons Esthertje zijn al weer een hele poos passé. 't Is gewoon een heerlijk kind, dat alles op d'r eigen tempo doet. En waar dat ooit toe leidt, dat zien we dan wel weer.
- ik kan nog heel lang zonnige, grappige stukjes over haar schrijven, maar wordt dat dan niet heel erg veel van steeds bijna hetzelfde? In het laatste nummer van het kwartaalblad van de Stichting DownSyndroom stelden een aantal lezers dat de toon en de bewoordingen in de verhalen over de kinderen met Down veel te positief en te roze gekleurd zijn. Ik kan me daar wel wat bij voorstellen en wil niet eenzijdig worden in mijn bijdragen.
- de grootste kwesties hier in huis draaien rond oudste, en haar privacy hoor ik meer dan ooit in acht te nemen, nu ze zelf steeds ouder wordt. Van de week had ik een 'ik kan geen bijzonder kind meer zíen'-aanval, maar die gevoelens en de redenen daarvan, kan en wil ik niet verbloggen en aan de openbaarheid prijsgeven.
Dus: bedankt voor het lezen, bedankt voor je reacties, en misschien pak ik het blog wel weer eens op. Ik heb alleen geen enkel idee wanneer dat zal zijn.
Veel groeten,
Ans
Ans Slangen 07-02-2010 19:45
Ik ga het natuurlijk ook missen! Na vier-en-een-half jaar ...
Maar louter behoud van wat je hebt, is zelden een goede reden om ergens mee door te gaan.
't Is tijd voor andere dingen.
Mieke
de Rooy-Eggen 08-02-2010 14:12
Op naar een nieuw hoofdstuk :… puber in huis!
Groetjes,
Mieke.
Gert de
Graaf 08-02-2010 18:41
je hoeft wat mij betreft echt niet te stoppen met je stukjes omdat sommige ouders van kinderen met Downsyndroom verhalen over andere kinderen met Downsyndroom te positief zouden vinden. Er zijn ook een heleboel ouders die het juist heel leuk vinden om positieve stukjes te lezen. Bovendien het is toch jouw ervaring - en die mag toch gewoon zo zijn als die is. Nu ja, ik lees zo nu en dan je blog, en altijd met plezier,
vr gr Gert de Graaf
Ans Slangen 08-02-2010 19:20
Ans
Natascha
09-02-2010 00:16
Ik zal je missen. Als moeder van een down dochter, 2 jaar jonger dan Esther, lees ik met plezier en belangstelling jullie verhalen. Positief? GRAAG! Ook mijn dochter is een heerlijk kind, maar wel met specifieke probleempjes. De herkenbaarheid is heerlijk en geeft ook goede moed voor de toekomst!
Erg jammer dat je stopt! Bedankt dat je je ervaringen wilde delen.
Natascha
Mitch en
Nicole 09-02-2010 10:32
ook ik las met grote regelmaat mee met de (gelukkig!) vaak positieve verhalen.
Ook als mama van een zoon met down van 4 jaar.
Ook ik kon genieten van je verhalen, verwoordingen en positiviteit.
Soms tot kippenvel toe.
Erg jammer dat je stopt, al is de reden wel begrijpelijk natuurlijk.
Bedankt voor je blogs tot nu toe!
Geniet van je meiden en een dikke chapeau voor de toekomst.
Groetjes,
Nicole
mariëlle Schouren-Curvers 09-02-2010 19:01
jammer dat je gaat stoppen, maar ik begrijp het wel.
Ik las je blog altijd met veel belangstelling.
Heel veel groetjes van je nichtje Mariëlle
Kris
Van Segbroeck 09-02-2010 19:05
Uit de grond van mijn hart: bedankt voor al die mooie stukjes die je geschreven hebt. Ze hebben me heel erg geholpen in het moeilijke aanvaardingsproces dat mijn superlieve Tibbe een ernstige meervoudige handicap heeft.
Veel geluk met je bijzondere dochters.
Kris
Anne
10-02-2010 00:00
Puur uit interesse ben ik je stukjes gaan lezen. Vaak werd ik vooral geraakt door het genieten dat je deed van je kind(eren). Het leren kijken naar kleine dingen die het heel erg de moeite waard maken om ouder te zijn. Zelf ben ik geen ouder, maar wel opvoeder (BSO). Jammer dat je (hopelijk tijdelijk) stopt. De reden waarom is ook wel duidelijk.
Maar met een stukje als het lezen aan tafel van Esther, tover je dan toch een lach op mijn gezicht. Genieten van je kind, ondanks dat ze soms ook lekker lastig kan zijn!!!
Ik zal je missen, ook al ken ik je niet.
Anne
tante_til 16-02-2010 13:11
Misschien kun je over andere dingen gaan schrijven?
Suzann
25-02-2010 09:29
Ook ik mamma van Nova vind het jammer dat je stopt.
Ik zag je vorige week nog met Esther en je oudste dochter in het zwembad in Sittard. Ik was daar met mijn oudste zoon, en had geen bekijks, want ik had Nova niet bij me...is ook wel eens lekker, maar ook vreemd.
Ik vond het heerlijk om te zien hoe Esther kon zwemmen, en hoe goed je Esther vrij liet in dat bad. Ik zou er weer als een gestresste kip achteraan zijn gezwommen...
Bedankt voor je mooie verhalen en misschien tot in het zwembad.
Groet, Suzanne
Ans Slangen 25-02-2010 18:48
Annemarie de Rouw 01-03-2010
20:42
Sinds ik jouw 'blog' ontdekt heb, lees ik regelmatig even bij. Ik vind jouw kijk op het leven en de verwoording daarvan altijd zeer aangenaam om te lezen. Ook ik haal er veel positieve dingen uit.
Jammer dat je stopt!
Maar we komen elkaar wel eens tegen, dan maar even snel bijpraten, haha.
Veel groeten en succes, Annemarie
Ans Slangen 01-03-2010 21:20
Maarre, we gaan bellen. De Marikenloop is 16 mei en als jij meedoet, zal ik er ook zijn.
groetjes!, Ans
zusenzo 06-03-2010 16:25
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
Ans Slangen
Groepen
Met kinderen
Opgericht door thera op dinsdag 26 mei 2009 18:24, 46 leden
Opvoeding, problematiek, onderwijssystemen, perikelen op school, luisteren naar elkaar, anekdoten, ontdekkingen en bijdragen van kinderen zelfFavorieten van Ans Slangen
PGB aanvragen: een snellere aanpak
Bijna vijf
maanden deed ik erover: van PGB aanvraag tot het
inschakelen van zorgverleners. Het moet sneller kunnen. Een
stappenplan: 1. Vul het CIZ-formulier in én geef jouw kijk
op de zaak: waarom kun jij het niet aan en moet je gezin ontlast
worden? Doe er brieven van artsen, diagnoses en evaluaties bij.
Beter te veel dan te weinig. 2. Terwijl je wacht op de indicatie
(minstens 6 weken)kun je een bankrekening regelen waarop het
PGB straks uitbetaald wordt. Ons Zorgkantoor vraagt een rekening op
naam van de budgethouder. Een rekening op je eigen naam schijnt ook
te kunnen. Anyway, een rekening openen kost tijd en die heb je nu.
3. Je kunt alvast nadenken over de zorgverleners die je wil
inzetten. Pols mensen die je op het oog hebt; hebben ze
belangstelling? Gaat het om begeleiding bij club of vereniging,
bespreek je ideeën dan met de mensen daar. 4. Is de CIZ-indicatie
er, maak dan concrete afspraken met zorgverleners. Het geld
is er nog niet, maar je weet dat het komt. Je kunt de zorg al
starten en voorschieten, of later betalen met terugwerkende kracht.
Intussen stuurt het CIZ de indicatie naar het Zorgkantoor. 5. Wacht
op het indicatiebesluit van het Zorgkantoor. Zodra je dat
hebt, kun je doorgeven op welke rekening het PGB uitbetaald kan
worden. En dan is het geld zo binnen. 6. De
salarisadministratie kun je gratis laten doen door het
PGB-servicecentrum van de SVB. Bel hen en je krijgt een
aanmeldformulier en alle mogelijke overeenkomsten. Stuur de
aanmelding terug, samen met de overeenkomsten waarin je je
afspraken met je zorgverleners vastlegt en Je Bent Klaar. Zo moet
het kunnen in een maand of drie. Scheelt toch bijna de
helft.
Wil de echte schrijver zich nu bekend maken
- 'Een
interview zeg je? Ik heb er nog nooit een gegeven. Wel afgenomen,
maar - je bedoelt - echt over mezelf? Ach, waarom ook niet.'
Ans (21)
interviewt Ans (41)
Esther
* vrolijk meisje
* acht jaar oud
* blond met rode bril
* basisschool-leerling in Meerssen, in groep 4
* een zus, twee ouders, een poes
* lid van de Esta's bij scouting
* sinds 21 juni 2009 in het bezit van zwemdiploma A!
Down's syndroom, of trisomie 21 ...
... ontstaat
door een chromosoomafwijking; mensen met Down hebben drie
chromosomen 21, en dat is er een te veel. Mensen met Down: * hebben
een karakteristiek gezicht * zijn verstandelijk gehandicapt. Ook
lichamelijk kan er veel mis zijn. Esther is gelukkig gezond. Down´s
syndroom is er vanaf een van de eerste celdelingen, direct na de
bevruchting. Esther had het syndroom dus al negen maanden, en wij
wisten van niks. Een gek idee, maar prima zo. Meer weten? Lees en
bekijk:
Lees meer blogs van mama's
Laatste reacties
(Tijdelijk?) gesloten
zusenzo: Ik heb je altijd graag gelezen, maar veel succes verder …
(Tijdelijk?) gesloten
Ans Slangen: Hey Annemarie! Dus jij ook ...! Leuk! En dank je …
(Tijdelijk?) gesloten
Annemarie de Rouw: He hallo Ans,
Sinds ik jouw 'blog' ontdekt heb, lees ik …
(Tijdelijk?) gesloten
Ans Slangen: Ja, dat was vorige week, zwemmen in Sittard. Ik durf …
(Tijdelijk?) gesloten
Suzann: hoi Ans,
Ook ik mamma van Nova vind het jammer dat …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van Ans Slangen, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
Maar de aanleiding is natuurlijk hartstikke positief en daar ben ik blij om.
groetjes
Hanneke