Een van de droevigste momenten rond de juist zo aardige wedstrijd Ajax – FC Twente (3-0) deed zich kort na afloop voor in de zogeheten mixed-zone, de plaats waar journalisten vanachter een koordje vragen kunnen stellen aan spelers.

Wout Brama, de 23-jarige middenvelder van Twente, had zojuist enkele vragen beantwoord van een verslaggever van Novum, waarna een collega van De Telegraaf hem nog even wilde aanspreken. `Jij hebt mij niet aangevraagd, dus hoef ik niet met jou te praten’, zei de neo-international. En hij liep vastberaden door.

Op dat moment moest ik direct even denken aan Paul Onkenhout, onze voormalige chef sport. Alleen al bij het horen van de term mixed-zone trokken zijn mondhoeken zich samen, alsof hij zojuist een slok had genomen van een glas doodgeslagen bier.

Wat Onkenhout zo tegenstond aan de mixed-zone was, kort samengevat, de onnatuurlijke manier van contactleggen die wordt gepresenteerd als iets volstrekt normaals. Journalisten die vanachter een afscheidingslint elkaar haast wel dienen te verdringen om maar een paar woordjes op te vangen van een voetballer die vaak met grote tegenzin wat clichés de wereld inslingert.

Hoewel ik Onkenhouts aversie tegen de mixed-zone wel kon begrijpen, komt het gelukkig nog vaak voor dat je er als verslaggever best je werk kunt doen. En als ze even tijd vrij maken, valt er met een hoop voetballers nog best een zinnig gesprek(je) te voeren.

Er moet een tijd zijn geweest dat dit met Wout Brama ook probleemloos te doen was. Maar de speler lijkt een beetje de weg kwijt. Dat bleek al uit een uitspraak in het laatste nummer van VI, waarin hij tot de merkwaardige conclusie kwam dat `de media ons maar wat graag in het bootje hakt’.

Nu weet ik niet welke kranten en tijdschriften Wout Brama erop naslaat, en welke tv-programma’s en radio-uitzendingen hij zoal bekijkt en beluistert, maar ik keek er erg van op. Bij mij bestond juist de indruk dat de bewonderenswaardige opmars van FC Twente vrijwel overal op positieve bijval heeft kunnen rekenen.

Een paar weken geleden, na wat forse kritiek van doelman Sander Boschker op zijn eigen ploeg, is daar over bericht. Volledig terecht en op een correcte manier. Waar ze in Enschede nog even aan moesten wennen, was het feit dat er tegenwoordig wat meer journalisten meeluisteren als spelers van FC Twente zich in mixed-zones melden. `Misschien is dat wel het bewijs dat we nu meetellen’, zei Kenneth Perez daar vorige week nog over.

Net als een aantal weken geleden, is er nu nog steeds niet zoveel aan de hand bij FC Twente. Voor het eerst in 22 speelronden is een keer verloren, van Ajax dat in elk geval in de Arena een goed seizoen draait.

En ja, ook dan horen journalisten graag het verhaal van spelers die ze na gewonnen wedstrijden ook aanspreken zonder dat ze zijn aangevraagd bij een persafdeling.

Ik moest zondag wat dat betreft ook nog even terugdenken aan Wesley Sneijder. Ajax kon nog zo’n gevoelige nederlaag hebben geleden of hij kon zelf nog zo heftig bekritiseerd zijn: de pers ontlopen, dat deed hij eigenlijk nooit. Maar goed, misschien kost het Wout Brama nog altijd moeite te wennen aan de nieuwe status van FC Twente. De media zijn wat dat betreft, gelukkig, een stuk verder.

Charles Bromet

Volgend artikel in dit blog

9reacties