SORRY.

Sander Donkers en Robert van de Griend geven in Vrij Nederland 05 van 6 februari blijk van hun waardering voor scheidsrechter Pieter Vink. Hij erkende bij het zien van tv-beelden na de wedstrijd Feyenoord-Ajax dat hij Suarez ten onrechte een penalty had onthouden.

Vink wordt vanwege zijn sportiviteit door de journalisten enkele gezagsdragers als voorbeeld voorgehouden.

Met name wordt premier Balkenende genoemd in diens onsportieve reactie op het rapport-Davids.

Ook Geert Dales,  nog steeds pleitbezorger voor  het Amsterdamse metro-project ondanks verzakking en enorme kostenoverschrijding , moet er aan geloven.

Vervolgens komt voormalig premier Wim Kok aan de beurt. In weerwil van zijn afkeuring van excessieve salarissen en bonussen in de dagen van zijn premierschap, verdedigde hij deze wijze van honoreren  voor de commissie de Wit als “opwaartse correctie van het beloningspakket” tijdens zijn dienstverband bij de ING-bank.

Van deze heren geen woord van spijt, geen sorry.

“Sorry seems to be the hardest word”, zo citeren beide schrijvers Elton John met een misplaatst gevoel voor understatement.

Alsof genoemde (ex)-overheidsfunctionarissen er met een eenvoudige spijtbetuiging van af mogen komen.

In dezelfde editie van VN spreekt advocaat Gerard Spong ten aanzien van de huidige minister-president geheel andere taal.

De heer Davids concludeerde in zijn rapport al dat aan de inval in Irak volkenrechtelijk mandaat ontbrak. Er waren geen massavernietigingswapens, er was geen juridische grondslag.

Door de afwezigheid van Al-Qaida in Afghanistan ontbrak eveneens de juridische grondslag voor de interventie in dat land.

Als je materiële steun verleent aan een illegale oorlog, ben je een oorlogsmisdadiger,zo stelt Spong. Als je politieke steun verleent, ben je medeplichtig. Als zodanig dienen Balkenende en

De Hoop Scheffer voor het Internationale Strafhof te worden gebracht, aldus Spong.

Een andere heikele affaire is evenmin afgewikkeld, de brand in het Catshuis in 2004.

Schilder Aart de Lijster vond daarbij de dood.. Wegens het gebruik van thinner werd zijn werkgever veroordeeld. Later is gebleken dat het TNO-rapport van Peter Reijman in de kluis van de landsadvocaat was verborgen,. Het daarin vermelde feit dat de wandbekleding in het Catshuis zeer brandbaar was, bleek aan het openbaar ministerie  te zijn onthouden.

Deze misleiding kan onderwerp worden van een parlementair onderzoek.

Vandaag is de affaire Spijkers weer in de publiciteit gekomen.

Fred Spijkers was maatschappelijk werker in dienst van defensie. Toen militair Rob Ovaa in 1984 was omgekomen bij de explosie van een door Eurometaal vervaardigde oefenmijn,de AP-23, moest Spijkers zijn weduwe meedelen dat het ongeluk te wijten was aan haar mans eigen onvoorzichtigheid. Het betrof echter ondeugdelijke munitie, waardoor al eerder militairen waren omgekomen, hetgeen Fred de weduwe meedeelde.

Het kwam hem op ontslag en jarenlange tegenwerking van Defensie te staan.

Na een strijd van 18 jaar moest de overheid het gelijk van Spijkers toegeven .

Hij werd onderscheiden en ontving 1,6 miljoen euro smartegeld.

Spijkers heeft de overheid opnieuw voor het gerecht gedaagd.

Zijn ontslag is nog steeds niet ongedaan gemaakt en aan zijn recht op achterstallig wachtgeld en pensioen is  niet voldaan. Bovendien staat hij in het defensiedossier onveranderd te boek als politiek crimineel en psychiatrisch patiënt.

Niks sorry dus.

Voor de rechter ermee.

Volgend artikel in dit blog

1reacties