Een ongevraagde foto

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Binnenpark Buitenpark

verhalen , gedichten, duiven, foto's

< Voorpagina

dinsdag 9 februari 2010 16:40 door cor3306

Tags: aan de deur, asbak, column, foto

De winterzon schijnt. De bel dingedongt.

’ Goedemiddag Meneer, wij komen hier de dakgoten reinigen en….’

Ik rem af met een kort nee.

’Uw schoorsteen dan misschien, meneer?’

’Die rookt niet meer!’

‘Dan gaat het over.’

Keurige jongeman overigens blocnote en pen in aanslag. Jammer hoor,maar hij is al de zoveelste dakgootpoetser deze maand. Ik krijg er een sik van.

Gisteren meldde zich een man in een net pak. Hij kon zo naar een bruiloft of begrafenis. Die mocht me voor een jaar abonneren op mogelijke rioolontstoppingen. Als de voordeur belt,is het altijd dezelfde shit, nooit iets leuks.

In de loop van de week komt er vast nog een mooie meid die kunststof kozijnen heeft. Ook die hoef ik niet. Verder is er de regelmatige sores van rinkelende collectebussen onder je neus en ik heb verdullemens geen kleingeld en pinnen kan niet. Zo wie zo heb ik geen cash in huis. Kortom alles wat belt, wil wat en daar word je niet wijzer van.

Vroeger gebeurde er nog wel eens wat aardigs. In mijn keukenvensterbank staat een asbak van Oom R. Er heeft een foto op de onderkant gezeten, maar na een verregend tuinfeest weekte en verbleekte het prentje van R’s boerderij in Adorp los. Hoe kwam hij ruim 60/70 jaar terug aan dat ding. Wel, op een mooie zomerdag belde of klopte er een jongeman aan. Hij zei;’kijk, ik heb een foto van je huis. Dat is een mooi aandenken. Met het lijstje erbij voor een piek, dat kost je de kop niet.’

Oom was blij verrast met zijn boerenbedoeninkje op die ongevraagde foto. Godsamme dat was me wat. Ook zijn huishoudster die wij tante Tine noemden, vond het prachtig. Ja en in die tijd waren fotoapparaten en fotografen van een hogere orde. Wie in het dorp hadden er een fotoboxje, de dokter en de schoolmeester misschien. En de langs- de deuren –fotograaf had nog meer in petto. Een asbak van zwaar kristal met boerderijfoto. Oom R was met stomheid geslagen. Hij rookte niet maar ging voor de bijl. En een daalder, dat was immers een koopje.Het aanbod was eenmalig want zo’n wonderfotograaf kwam nooit weer.

_{een beetje flets maar 't geeft een idee}

Natuurlijk liep er af en toe wel ander leuk volk langs de deur. Je had de garen- en bandman die de boerin verblijdde met een vrolijk stukje stof voor een jurk, rok of bloesje.

En dan waren er de zigeunerkinderen met een marmotje onder hun jas. Die zongen:’Dag mevrouw, dag meneer, wilt u mijn marmotje zien, het is zo’n aardig beestje….’

Voor een paar centen ging de jas wat open en mochten Oom en Tante het diertje even aaien. Een echte marmot was het niet; meestal ging het om een konijntje of cavia.

Wat dat stuk nepkristal betreft: omdat ik ook niet rook leidt dat erfstuk een eenzaam vensterbank bestaan. Wel heb ik er na die wateroverlast een andere ronde foto onder geplakt van mijn ouderlijke huis aan het eind van de dertiger jaren.

O ja voor de volledigheid; het asbakje was lang niet het enige dat mij na het heengaan van Oom ten deel viel. Verder waren er die antieke likeurglaasjes, eierdopjes, theelepeltjes en een smak geld.

©.c.u

Toon gerelateerde artikelen

Dit bericht maakt deel uit van de groep(en)

Volgend artikel in dit blog

26reacties

Smokey 09-02-2010 16:53

Ja, de bel...saved by the bell kun je het niet noemen.
Je schreef wel een goed stuk daarover!

Ingrid van den Bergh 09-02-2010 16:53

Leuk verhaal.

Wie vroeger ook langskwamen? Van Gend en Loos en de melkboer met paard en wagen.
Mijn broer werd daarna de straat opgestuurd om de malse vijgen op een blik te scheppen. Natuurlijke mest, voor over de aardappels.
Pootaardappels, in vaders tuin, uiteraard.

kuifje simon 09-02-2010 16:55

Heerlijke herinnering.
Bij osn kwam vroeger het parapluievrouwtje aan de deur
en de kledenverkoper en die man met nieuwe schilderijen
en .... en ..... hoor: m'n moeder klopt de matten
simongroet

thrammy 09-02-2010 17:03

Mooi verhaaltje. Er zijn stickers in omloop: 'geen colportage' of zoiets. Maar dan komt die mooie kunststof meid ook niet meer. Goed programma trouwens, kunststof. En mooie hond, die Bella. Heidewachtel??

Groet

Sebastiaan 09-02-2010 18:32

Volgende keer kom ik wel via de voordeur, zal ik eerst even lekker lang aanbellen....................

dianne 09-02-2010 18:32

Heerlijk verhaal. Ik weet van de scharensliep, de voddenman en de aardappelboer maar die komt nog steeds langs. Dat was nog eens gezellig, wij konden de paarden aaien die voorgespannen waren.
Tegenover komen aardige jongens langs die in energie doen. Maar ik doe nooit iets aan de deur.
Mijn dierbaarste erfenis is de theepot van mijn overgrootmoeder die altijd op de kachel stond. De kleur is erin gebrand. De smakken geld waren al verbrast :-)

elise van schouwenburg 09-02-2010 18:51

Mooi verhaal, Cor. Smak geld ook heel mooi. MMMMMM. Bij ons kwam Jan Stap langs met garen en band. Hij dronk koffie mee. Hij had een eigen kopje.

maria-dolores 09-02-2010 18:59

:-))

misschien een sticker op je voordeur met 'alleen bellen voor leuke storingen',
of een kort gedichtje waarin je het e.e.a. uiteenzet.

cor3306 09-02-2010 19:07

@Smokey; als je door de bel gered wordt heb je mazzel, maar......@Ingrid van den Bergh:het langst heb ik de kaasboer nog aan de deur gehad@ kuifje simon:ik ken zo'n tapijtenverkoper en ik heb ook eens bezoek gehad van de stoelenmatter.@thrammy;ik heb een drukwerksticker en mooi is niet altijd aardig en die kozijnen doet een volgende eigenaar maar. Bella is een kruising misschien van een cockerspaniel met een Drentse patrijs(ze is heel oud is nu haar laatste levensdagen weer in A'dam bij m'n dochter.@Sebastiaan;kom maar op ik lust je rauw(off topic) ga je trouwens een keer mee naar een trommelduivenfokker in Rijssen, ik ben uitgenodigd en heb z'n nr)
@Dianne; ik verkoop categorisch nee ook tegen energiejongens( heb ook nog een ouwe theebus en een Delfsblauwe bloempot en het geld ging 't meest naar de fiscus en zo kon nog niet eens een behoorlijke fiets kopen

cor3306 09-02-2010 19:10

@maria-dolores; een gedicht op de voordeur, zouden ze dat lezen denkje @elise van schouwenburg:ja zo'n lapjesman kwam vaker en bracht ook de laatste nieuwtjes en roddels mee

Burro-Holanda 09-02-2010 19:52

Goed verhaal! Die asbakken, die ken ik. Mijn opa in Groningen had er ook eentje met de boerderij erop.

François 09-02-2010 20:08

Leuk verhaal Cor. Al die dingen waren vroeger standaard natuurlijk maar wil je mijn marmotje zien ken ik in een iets andere vorm. Wil je mijn postzegelalbum zien is er ook zo 1 uit die serie ;-)

lebonton 09-02-2010 21:35

als je die smak geld nu had bewaard, had je verdullemens een heleboel kleingeld en kon je je baden in de glimlachen van de collectanten

cor3306 09-02-2010 21:43

Burro-Holanda; die fotograaf is vast heel de provincie afgereisd met zijn boerderij en huis-asbakken
@François: van postzegelliedjes heb ik nog nooit gehoord.@lebonton;ik ben tegen collectantes altijd heel vriendelijk en charmant( maar het is slechts een verhaal toch, oja ooit heb ik een liedje geschreven over Jantje Beton die zo goed collecteren kon)

bert 09-02-2010 23:18

nog even en het is antiek !
leuk verhaal, terug de tijd in ... erkenbaar ook voor mij !

paco painter 10-02-2010 09:40

Heerlijk verhaal Cor, ik herrinner mij de schillenboer.Ik hielp hem voor een dubbeltje per dag

Sebastiaan 10-02-2010 10:18

Hoi Cor,

Lijkt me wel een keer leuk om een keer te gaan kijken bij een paar van die trommelduiven.
Ik hoop dat ze alleen niet te veel lawaai maken op dat drumstel.

cor3306 10-02-2010 11:03

@bert; het is gewoon een dik stuk glas, dus waarde heeft het niet;@ Paco; en de voddenboer niet te vergeten.@ Sebastiaan; je moet inloggen man, dan komt je naam in rood; en dat geluid kun jij wel hebben als Heavy Metal fan

Annet 10-02-2010 11:41

Dus daar komt het vandaan van de zigeuners:
wie wil er mijn marmotje zien, het was een
jeugdprogramma vroeger gepresenteert
door Han Rensenbrink....en ja het is waar
ze komen altijd wat halen aan de deur
zelden iets brengen.......

sneeuwgroet van Annet

Annet 10-02-2010 11:43

...hoewel een paar jaar geleden
kwamen kinderen zomaar een roos
brengen hier in Gieterveen met een
hartenkaartje eraan, een verrassende
liefheid.......

eva 10-02-2010 11:53

Grappig, mijn man heeftr net zo'n asbakje met een foto van het huisje van zijn oma en opa.
Stond bij zijn vader in huis die vorig jaar is overleden.
Hoe hij eraan gekomen is, weet ik niet.
Misschien wel op dezelfde manier.

Ook hier aansmeerders genoeg aan de deur.
gr eva

P.H.M. van de Kletersteeg 10-02-2010 12:09

Aan de deur in Amersfoort
--de slagersjongen (transportfiets)--op bestelling
--De kruidenuier (mijn oom was de laatste met vakken winkel op de markt' losse suiker en zo) op bestelling
--de bakker bakfiets later auto drie maal per week
--de krant- dagelijks
--de kaasboer-auto- een maal per week
==de melkboer drie maal per week- paard en wagen
--de schilleboer- twee maal per week-is nu verboden- paard en wagen
--de groenteboer- twee maal per week- paard en wagen
--scharensliep-handkar
--grind voor de tuin- vrachtauto- eenmaal per jaar
--bloemen--ongeregeld
--aardappels--een maal per jaar- vrachtauto

Maar dat is allemaal ingeruild voor supermarktenl dat heette vooruitgang en modernisering

cor3306 10-02-2010 18:01

@Annet:soms kwam er ook wel iemand die gewoon een boterham wilde.@eva; ja dat denk ik ook dat soort langs de deurfotos stamt uit een bepaalde tijd en streek.@P.H.M.van de Kletersteeg; dat is een hele opsomming; ja de kruidenier heb ik hier ook nog aan de deur gehad

P.H.M. van de Kletersteeg 10-02-2010 19:24

Het was toen wat gezelliger en minder onpersonelijk

P.H.M. van de Kletersteeg 10-02-2010 19:27

Was vergeten; de man met een anhangertje achter zijn fiets die wasmachines en centrifuges verhuurde.Langszaamaan wassers of snelwassers.
En- als je een huis huurde-de loper met kwitantie voor huur; de loper voor de luistergeld
Iedere dag kwam er wel wat

rene 10-02-2010 23:37

'k zag de karton man met bakfiets nog een keer terug in het bejaarden tehuis. Heeft niet lang geduurd, 't was zijn wereld niet,......

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Schoolreisje naar Oranjewoud

In een dictionaire was wellicht

te achterhalen hoe haar naam

eens werd gelezen of geschreven

bij de a vond hij aandoenlijk;

onder de e: ester, evasief,

euforie en evenknie.

Op een oude ansichtkaart kwam hij

haar onverhoeds weer tegen;

ze mochten er zich even niet bewegen.

En Later wilde ze met hem niet leven,

had hij nog zoveel te vergeven.

Het bos met hun spel van jagen

noemde men Oranjewoud;

bladeren waren er van klatergoud,

lang geleden in de lichte dagen

Zuur, vluchtgedrag en zoete wijn:

het had zo anders kunnen zijn.

©.c.u.

Memories Revisited

Vandaag heb ik een oude liefde

uit de kast gehaald, stofvrij gemaakt

en glimmend opgepoetst ; ze was

een rimpelig appeltje geworden,

zei lachend:’ je bent geen spat

veranderd, jij’,maar ik zag ’s morgens

bij ’t schonen van mijn dubbelfocusbril,

een spiegelbeeld, wist immers beter,

want ze zag me daar in tegenlicht.

‘Kom’, zei ze,’ we gaan een eindje om

als vroeger, ik vertel je wel waarom.’

We liepen langs het overwoekerd

enkel spoor waar nooit meer treinen

reden en zeiden wat de jaren deden.

©.c.u

Retrospectief

Er is een tijd geweest dat je niet wist

op welke dagen van de week je leefde

dat er geen verschil tussen een late

middag of de vroege morgen was;

je altijd speelde op het grote levensplein;

aftelversjes met refrein. Bok, bok, hoeveel

horens in het vrije school kwartier, schipper

mag ik overvaren, en ander onverdacht plezier.

En na school speelde je op straat; verstoppertje

tot in het donker, straatlantarenlaat! Je riep

’kom maar te voorschijn Carolien.’Zij was erbij;

werd je meisje bovendien. Je kon, dacht je,

de hele wereld aan, klom in de hoogste bomen.

Die dagen toen je nog niet wist dat er eens

een tijd ging komen waarin je alleen

nog speelde met herinnering en dromen.

weer

Sneeuwblind!

Je bent vandaag een blinde vrouw

ergens in de onbetreden sneeuw,

uitgerust compleet met stok en hond.

En die sneeuw is een gevoel,

en die sneeuw, als je scherp

luistert, kun je horen.

Dat zet je aan het denken.

Dat de tijd een beweging is

of een geluid en niet

meer zichtbaar wordt.

Dat de buitenlucht verrast

en anders ruikt, dan in de regen;

en frisser is dan in de zon

die je kunt voelen.

Zo wandelend in een witte tijd

die je op de tast moet vinden

Aan het Nulderstrand

De tijd er na

Langs een omweg kom je weer terug.

Als ik aan de afwas sta, onder

het sop bestek en borden zoek,

van citroen de geur mij slinks op een

dwaalspoor zet; tel ik verstrooid de lepels ,

vorken, messen en in een oogwenk

via kokerzicht, zie ik jou, je blonde

haar en bruine ogen: een stralenkrans

in het ochtendgrauw, bij een schoolfoto,

soms ook maar zo, op je fiets in filmlege straten.

Dan gaat er telefoon de buiten- wereld belt,

ik droog mijn handen. Iemand heeft beslist

enquêtevragen, dat is gewoon

op zulke mijmerdagen.

Over Binnenpark Buitenpark

In de nazomer van 1996 schreef ik een roman getiteld Binnenpark Buitenpark. Die naam vond ik aardig; symbolisch stond mijn binnenwereld tegenover een buitenwereld. Het verhaal speelt zich af in de 50-er jaren rond de oude Deventer Kweekschool en het plantsoen daar.Eigenlijk is het de geschiedenis van een schooljaar in 1952/53 aan wat ze nu een Pabo noemen. Dat park met het bijbehorende Vogeleiland heet Het Rijsterborgherpark en is in de 19e eeuw ontworpen door de landschapsarchitect Leonard Springer. Mijn verhaal noemde ik daarom Binnenpark Buitenpark. Sinds kort weet ik via Google dat die benaming er al was. In Zoetermeer heb je bijvoorbeeld een park met zo’n naam. Een en ander doet geen afbreuk aan het toepasselijke van de titel van mijn verhaal en weblog. Zoetermeer is trouwens ook een prettig woord als je er over nadenkt Fragmenten uit Binnenpark Buitenpark

Gymnastiek met hindernissen

Een boze brief

Spelletjes na schooltijd

Vreemde straffen

Moet dat cijfer tellen

Van de wal in de sloot

Een schrijfster vertelt

copyright

Van alle gedichten, verhalen, en andere korte teksten alsmede foto's en illustraties die in dit weblog gepubliceerd zijn of worden berust het copyright( soms aangegeven met; © C.U.) bij mij, tenzij uitdrukkelijk anderszins wordt vermeld. De inhoud van dit weblog (geheel of gedeeltelijk) mag niet zonder toestemming van de auteur door fotokopie, druk of andere middelen worden gereproduceerd en verspreid. Citaten zijn alleen toegestaan met volledige bronvermelding: © c.u. 2006. duif.volkskrantweblog “ Binnenpark Buitenpark” The right of duif.volkskrantblog.nl,to be identified as the author of this work, has been asserted by him in accordance with the Copyright, Designs and Patents Act, 1988.