Het EK-bridge voor jeugd in Kroatië is geëindigd in een compleet Nederlands fiasco. Mochten we met vier paren in de finale van 30 paren hopen op een medaille; daar kwam al snel (in de eindstrijd van 58 spellen (29x2)) niets van terecht. Bob Drijver- Tim Verbeek gingen met een lekkere-over de laatste 58 spellen in maar na een zestal rampzalig verlopen spellen spellen bevond het paar zich in de laagste regionen, kwam daar niet meer uit, en moest uiteindelijk genoegen nemen met de 25-ste plaats. Jacco Hop-Vincent Pagter verging het nog slechter en de 26-ste plaats was hun deel. Gerbrand Hop-Aarnout Helmich hielden zich met een 13-de plaats in het eindklassement een beetje staande. Joris van Lankveld-Berend vd Bos waren de uitzondering; zij draaiden lang mee voor een plaats op het podium tot een abominabele serie spellen het paar in de slotfase de das om deed. De vijfde plaats voelde door die ontwikkelingen toch aan als een teleurstelling.

Bij de meisjes kwamen Sigrid en Jamilla Spangenberg in de finale nooit van de grond en het paar eindigde als zevende. Marc en Leen Stougie (14 en 13 jaar jong) waren het enige Nederlandse lichtpunt al duurde het lang voordat zij – moe na tweeëneenhalve dag bridge) de laagste regionen van het Youngsters klassement verlieten en de dertiende (van 20 finalisten bij de aspirantparen) plaats beszetten. Michel Schol en Tobias Polak gingen aanvankelijk voorspoedig, stortten in en werden hier zestiende. Een leuke pleister op de Nederlandse wonde was de vierde plaats van Judith Nab-Rosaline Barendregt in de consolation.

Alles bij elkaar baarde het optreden van onze jeugdbridgers toch wel enige zorgen. Na een succesvolle periode in 2006/2007/2008/2009 lijken we toch voorbijgestreefd te zijn door heel veel andere landen. Om de aansluiting te herstellen is het nodige werk (voorbereiding, training, studie) vereist.

Meer dan eens kwamen Nederlandse slechte scores op een ongelooflijke wijze tot stand.

Na enig heen-en-weer gebied eindigde zuid in 4♠ nadat het Nederlandse oost-west paar 4♥ (dat eruit ziet als één down) had geboden. 4♠ werd ‘natuurlijk’ gedoubleerd.

Na de voor de hand liggende uitkomst met ♥V heeft de leider geen enkele kans en moet hard werden voor één down.  

West koos echter, om onbekende reden, als uitkomst voor ♠5 : ♠3, ♠H (♠9 was niet beter) ♠A in zuid. De leider kan nu makkelijk tien slagen maken door ♦B te laten lopen gevolgd door ♠V en hoge ruiten; oost-west maken alleen ♠ª en de twee klaverenslagen.

Maar de leider gaf oost-west een kans. Zuid speelde na ♠A een kleine schoppen naar ♠V en een schoppen voor ♠B in west. Nu was het contract weer één down. West speelde klaveren voor ♣A in oost die ♥A op tafel legde. Wat oost dacht – wat zou west gegooid hebben, toch wel ♥V zou je hopen - is niet bekend maar hij speelde harten voor ♥H waarna zuid middels de snit op ♦H toch weer tien slagen opraapte. +200 of -790; het betekende het verschil van 90% van de matchpoints op dit spel.

Volgend artikel in dit blog

0reacties