Is dat niet gewoon “huisvrouw”?

Misschien wel. Maar “thuismanager” zijn klinkt beter en voelt beter. Maar waarom?
Die vraag heeft me meer beziggehouden dan ik eigenlijk wilde en heeft bij aanvang van dit weblogje al tot veel discussie geleid met mijn man (met een “echte” baan).

Misschien is het zo. Vroeger stopte je met werken als je kinderen kreeg en bleef je gewoon thuis om voor de kinderen te zorgen. Je zorgde dat het huis een paleisje was en deed dat met grote toewijding. Je werd “huisvrouw” en bleef dat waarschijnlijk ook als de kinderen de deur uit waren.
Tegenwoordig is het geen vanzelfsprekendheid meer om te stoppen met werken en je volledig bezig te houden met het thuisgebeuren. Nog sterker. Je moet je flink verdedigen voor de gemaakte keuze. Maar ikzelf behoor tot de categorie die werken en zorgen graag wil combineren.
Toen de eerste drie kinderen kwamen, werkte ik 3 dagen per week (mijn man 5 dagen), mijn ouders en een uitstekende (andere) oppas zorgden bij mij thuis voor de kinderen. Met de komst van nummer 4 en 5 werd het thuis drukker en ik twijfelde natuurlijk of het niet teveel zou worden om nu ook nog te willen werken. Ik nam een jaar fulltime ouderschapsverlof op (op basis van 4 kinderen) om het allemaal eens aan te kijken. Daar kwam bij dat mijn vaste oppas oma werd en op haar kleinkind wilde gaan passen, een baan voor minder dan 3 dagen niet mogelijk was bij m’n werkgever en het ook rust gaf dat er naast m’n huishouden niets van mij verwacht werd. De keuze om (waarschijnlijk tijdelijk) te stoppen met werken werd heel logisch.

Oh, je bent gestopt met werken? Wat gestopt met werken? Ik werk heel erg hard (thuis) en het stopt nooit, het gaat ook ’s avonds en ’s nachts door als het moet.
In tegenstelling tot “huisvrouw” klinkt de functie van “thuismanager” dan ook veel dynamischer, veel meer omvattend, meer naar buiten gericht en meer vanuit het idee dat er een (gezins)organisatie draaiende gehouden moet worden. Een soort opwaardering voor de taken die erbij horen en daarbij is het veel interessanter om “thuismanager” op de vele formulieren te zetten (Hallo, ik kan wel meer, hoor, dan alleen thuiszitten!).
Als goede thuismanager heb ik onder het motto “zelf doen of uitbesteden” trouwens besloten voor 5 uur in de week een huishoudelijk hulp in te huren en laat ik m’n boodschappen door Albert gewoon in de keuken brengen.
Laat duidelijk zijn dat ik niet zonodig een salaris hoef te hebben voor de zorg die ik mijn gezin wil geven. Maar interessant is wél welke waarde deze zorg vertegenwoordigd. Kennelijk is deze zorg bij uitbesteding zó duur dat het bijna geen zin heeft ander betaald werk te zoeken!

We zijn nu 3½ jaar verder en ik heb veel behoefte gehouden meer te zijn dan “alleen moeder” (of “huisvrouw”). Daar sta ik niet alleen in begreep ik deze week.
Over een half jaar gaan ook mijn jongsten naar school en dan zien we wel weer. Waarschijnlijk zal ik dan eerst gaan genieten van de vrijheid die ik heb gekregen. Daarna zoek ik een leuk bijbaantje, niet ver van huis, voor maximaal 2 dagen die goed te combineren is met mijn gezin. Want ik heb tenslotte niet voor niets Toegepaste Huishoudwetenschappen gestudeerd.

Volgend artikel in dit blog