Hoe lang heeft het touwtrekken nu geduurd? 10 jaar? 12? 15? Ik weet het niet.
In ieder geval ging het gezeur eindeloos lang door. Over een doorgang in de Witte de Witstraat, waarvoor 2 panden moeten worden afgebroken, die plotseling monumentale waarde zouden hebben volgens de buurt. Over parkeerproblemen en geluidsoverlast. En over hoge minaretten die het uitzicht zouden bederven. Ik ben het allemaal vanaf de zijlijn blijven volgen, want het speelde in de Baarsjes, de buurt waar ik geboren ben. Zo’n band blijft voelbaar, al woon ik er al meer dan 30 jaar niet meer.

Ik ben gedoopt in de grote Chassee kerk, vlakbij de nieuw te bouwen moskee, die kerk die al net zo lang leeg staat als de discussiesover het nieuwe complex geduurd hebben. Had het bisdom Haarlem afstand gedaan van dat gebouw, dan was al dat gezeur nooit nodig geweest. Maar nee, zo is het bisdom niet.
Dus nu komt er nieuwbouw en nogal bijzondere nieuwbouw ook. 

Tijdens die jarenlange discussies heb ik altijd gesmacht naar een tekening of maquette, maar die was er nooit, althans niet voor mij vindbaar. Ik moest het doen met verhalen over een gebouw in baksteen, aangepast aan de architectuur van de buurt en met dus een felbevochten doorgang en een winkel galerij.
Nu blijkt dat er, en passant, ook nog even ruim 100 woningen, kantoorruimte en een parkeergarage bijhoren. 
En tadaaa……. zie de plaatjes, het wordt nog echt mooi ook! 



_____________________________________________________
Al dat getouwtrek heeft dus wel iets opgeleverd: dit wordt de meest geintegreerde moskee van heel Nederland. Dat blijkt ook uit de naam, die onmiddelijk associaties wekt met de meest bezongen toren van Amsterdam: die van de westerkerk.
Goed die toren is dan wel twee keer zo hoog dan de nieuwe minaret, maar toch.

En dan ben ik weer een beetje trots op mijn stad, waar men uiteindelijk wel bereid is, na wat duwen en trekken, plaats te maken voor alle burgers.

Volgend artikel in dit blog