België
Bart Dirks

Zwarte
zonnebrillen op begrafe- nissen, eigenlijk dacht ik dat het alleen
maar in films gebeurde. Maar bij de begrafenis van de 7-jarige
Stacy, nu live op de VRT en RTBf, verbergen heel wat mensen hun
tranen achter glas. Ook de (stief)ouders Cathérine Dizier en
Thierry Lemmens hebben daarvoor gekozen.Je kunt het natuurlijk alleen maar respecteren, maar ik vind het heel akelig en onpersoonlijk overkomen. Maar het moet ook wel moeilijk zijn om je verdriet te willen delen met honderdduizenden tv-kijkers. Stacy's halfzusje Nathalie werd zaterdag in besloten kring begraven.
Bij de voorbeden spraken klasgenootjes Stacy toe. "We wilden nog met je spelen, Ik hoop dat je nu daar boven bij Nathalie en de anderen bent", zeiden twee meisjes.
Drie jongens vragen haar "om te waken over je broertje". Een derde groepje zei: "We wilden dat je nog bij ons in de klas bent. Dat is niet zo. Maar je bent wel in onze harten."
Bij het verlaten van de kerk klinkt Céline Dion...
Vole vole petite aile
Ma douce, mon hirondelle
Va t'en loin, va t'en sereine
Qu'ici rien ne te retienne
Rejoins le ciel et l'éther
Laisse-nous laisse la terre
Quitte manteau de misère
Change d'univers
Vole vole petite sœur
Vole mon ange, ma douleur
Quitte ton corps et nous laisse
Qu'enfin ta souffrance cesse
Va rejoindre l'autre rive
Celle des fleurs et des rires
Celle que tu voulais tant
Ta vie d'enfant
Vole vole mon amour
Puisque le nôtre est trop lourd
Puisque rien ne te soulage
Vole à ton dernier voyage
Lâche tes heures épuisées
Vole, tu l'as pas volé
Deviens souffle, sois colombe
Pour t'envoler
Vole, vole petite flamme
Vole mon ange, mon âme
Quitte ta peau de misère
Va retrouver la lumière
Sacy wordt zo meteen begraven in het kerkhof van Paifve, tussen Maastricht en Luik, naast haar grootmoeder. Natalie is begraven in Cointe, een wijk van Luik.
Zie ook Le Soir: L'au revoir public à Stacy Lemmens.
Dat was wat mij ook opviel. Het viel me ook op dat de pastoor de
tekst blijkbaar niet uit zijn hoofd kende, want hij las alles van
papier. Overigens vond ik het ook slecht gefilmd. Maar daar gaat
het natuurlijk niet om dus verder mopperen laat ik zitten.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Bart Dirks
- België bestaat, cultuurwijzer van een gespleten land.
Uitgever Bert Bakker, 320 pagina's, 18,95 euro. ISBN 978 90 351
3298 6 Verkrijgbaar in de boekhandel, bij
Als we het
in Nederland over België hebben, gaat het negen van de tien keer
over Vlaanderen. We vergeten Wallonië nogal snel. Daarom alle lof
voor het groepje Nederbelgen in Wallonië dat een wekelijkse
e-mail-nieuwsbrief over het Franstalige landsdeel maakt en ook een
website onderhoudt. Neem een kijkje op
Gui Polspoel
praat met Bart Dirks, Nederlander en tot eind juli correspondent
van de Volkskrant in België. Een mooie en interessante afsluiter
van het eerste seizoen 'Polspoel'.
Je kunt er
natuurlijk alle historische monumenten bekijken. Maar Mechelen is
niet voor niets de kinderstad bij uitstek. Probeer eens een
spijkerbed of eet een ijsje met de ooievaars in de dierentuin.
'Ik vind
wel dat je erg ver gaat in het leren kennen van ons landje. . . tot
op de bodem' meesmuilt een Brusselaar. 'Luik doet mij denken aan de
Belgische maffia, aan jongerencriminaliteit, aan een hele gure
stationsbuurt.' Het kleeft al langer aan Luik. George Simenon,
geestelijk vader van commissaris Maigret, verliet zijn
geboorteplaats op zijn negentiende: 'Mijn hele leven heb ik gewacht
om te ontsnappen.' Toegeven, de reputatie van Luik/Liège (200
duizend inwoners) houdt niet over. Grijs, arm, crimineel, corrupt.
Belgen noemen de stad wel Palermo aan de Maas, vanwege de greep die
het Luiks-Italiaanse criminele milieu lange tijd had op de stad
zijn bestuur. 
*
*
... alvast
naar een voorproefje van de nieuwe dEUS...
Radio anno
2008 staat voor niets! Beluister en bekijk het interview met Bart
Dirks bij Studio Desmet Live, van woensdag 16 april.
Voor een leuk
eettentje in Brussel klik je
Hij begroet
me hartelijk, alsof hij me al jaren kent. In onze ogen misschien
een tikje te, maar het klopt alvast met het beeld dat wij
Vlamingen, van onze noorderburen hebben. Maar wat zijn onze
eigenaardigheden in Nederlandse ogen? Wat zijn onze kleine kantjes?
Wat zijn onze pluspunten? We vroegen het Bart Dirks, een
Nederlander die al vele jaren te midden van Vlamingen en Walen
woont en werkt.
Vijf jaar
lang was hij correspondent in België voor de Volkskrant. Binnen
enkele maanden keert hij terug naar zijn redactie in Nederland. Al
die tijd heeft hij ons land geobserveerd en genanalyseerd, zo ook
de voorbije politieke crisis. Hij heeft er ook een boek over
geschreven. Bart Dirks.
Met pijn in
het hart verlaat de Nederlandse journalist Bart Dirks (35) over een
paar maanden Brussel. Dirks, België-correspondent voor de
Volkskrant, laat als afscheid een dikke turf na: België
bestaat heet het boek onderkoeld. Een stevige, maar zeer
begripvolle kijk op dit complexe land en zijn inwoners. Lees het
interview in de krant
Brussel is
veel meer dan Manneken Pis en de grote markt. De gemeenten Elsene
en Sint-Gillis bewijzen dat. De Belgische hoofdstad is de optelsom
van negentien zelfstandige gemeentes. Brussel zelf, met de
gewichtige postcode 1000, de Grote Markt en Manneken Pis, vormt het
hart. Vastgeplakt liggen onder meer Anderlecht (van de
voetbalclub), en Schaarbeek (waar Raymond van het Groenewoud
geboren werd). Aan de zuidkant liggen zij aan zij twee van de
aangenaamste Brusselse gemeentes: Elsene (in het Frans Ixelles, 77
duizend inwoners) en Sint-Gillis (Saint-Gilles), 44 duizend
inwoners.
Belgische
gevangenissen zijn niet uit het nieuws te slaan. Er zijn muiterijen
en gedetineerden klagen over de woonomstandigheden, de
bezoekregelingen, het langdurig voorarrest of de overbevolking.
Half april wist een gevangene met een helikopter te ontsnappen uit
de moderne gevangenis van Lantin (bij Luik). Even spectaculair was
de uitbraak, vorig jaar zomer, van 28 gedetineerden uit de 150 jaar
oude gevangenis van Dendermonde. Voor de voorbijganger zijn de oude
Belgische gevangenissen een lust voor het oog. Ze ogen als kastelen
met fraaie kantelen. Maar van binnen zijn ze hopeloos verouderd. De
inrichting doet volgens criminologen geen recht aan de hedendaagse
opvattingen van straf en resocialisatie. Haast elke maand is er wel
een gevangenis waar de cipiers staken voor betere
arbeidsomstandigheden of extra collega’s. De bewaarders van
de gevangenis van Merksplas staakten eerder dit jaar, omdat
gedetineerden een klacht hadden ingediend bij de Commissie van
Toezicht over de soms agressieve houding van enkele bewaarders. De
commissie gaf de procureur de opdracht een onderzoek in te stellen.
In België zijn de straffen doorgaans hoger dan in Nederland. Maar
de voorlopige invrijheidstelling (VI) is in het algemeen na
eenderde van de straftijd. In Nederland is de vrijlating na
tweederde van de tijd. Maar omdat de Nederlandse straffen lager
zijn,verschillen de totale straftijd in België en Nederland niet
veel van elkaar. Op de foto de entree van gevangenis Leuven
Centraal. Foto: Joost van den Broek/de Volkskrant. Lees ook
Londen,
Parijs, Jakarta, Nairobi, New York... waar zitten de
correspondenten van de Volkskrant? Nou, 