Bart Dirks - België bestaat, cultuurwijzer van een gespleten land. Uitgever Bert Bakker, 320 pagina's, 18,95 euro. ISBN 978 90 351 3298 6 Verkrijgbaar in de boekhandel, bij de webwinkel van de Volkskrant en bol.com. Lees een fragment op Bol.com “Een boeiende en amusante analyse van ons land: chaotisch en gastvrij, dorps en werelds tegelijk (…) Hij vertelt ons verhalen over Wallonië die we zelf niet kenden” (Gazet van Antwerpen) “Een accurate introductie tot dit gespleten land” (De Morgen) “Dirks, die zichzelf reservebelg noemt, legt met kennis van zaken en begrip uit waarom België ondanks de grote verschillen tussen Vlamingen en Walen nog steeds niet uiteen is gevallen. En waarom dat waarschijnlijk ook niet gaat gebeuren” (Trouw) “Een boeiend boek” (Het Laatste Nieuws) “Dirks geeft mooie beschrijvingen van cultuurverschillen (…) Het boek wordt werkelijk interessant waar het ingaat op de volksaard van de Vlamingen, aanschouwelijk gemaakt door uitstapjes naar kerk, internaat en dorpsvereniging.” (de Volkskrant ****) Tekst achterflap: Je bestelt in Brussel je koffie toch wél in het Nederlands?’ Kijk niet vreemd op als een Vlaming je die vraag stelt, want België is even charmant als complex. Met één premier plus vijf ministers-presidenten kraakt het geregeld in zijn voegen. Walen en Vlamingen leven in twee door de taalgrens gescheiden werelden. Ze verwijten elkaar de toekomst van België op het spel te zetten. Merkwaardig genoeg spreken de laatste échte Belgen Duits. Brussel is het brandpunt van een gespleten land. Er zijn meer contrasten. Meneer pastoor preekt voor lege kerkbanken, hoewel de meeste kinderen naar het katholiek onderwijs gaan. De jeugdbewegingen en de internaten zijn springlevend, maar toch zou de sociale cohesie afbrokkelen. Het koningshuis is zowel bindmiddel als splijtzwam, Marc Dutroux verdeelt het land in believers en non-believers van complottheorieën. Veel parlementsleden zetelen óók in de gemeenteraad, maar de kloof met de burgers groeit. Belgen klagen over de lintbebouwing en de betonnen kust, al is de ‘baksteen in de maag’ nog niet verteerd. Allochtonen burgeren met wisselend succes in, terwijl de ‘Ollanders’ zowel worden bewonderd als beschimpt. Bart Dirks, sinds 2003 correspondent van de Volkskrant in België, bekijkt het met sympathie en verbazing. Voor het bestellen van koffie in de veeltalige hoofdstad heeft hij een compromis à la Belge gevonden: nu eens vraagt hij ‘un café, s’il vous plaît’, dan weer ‘een koffietje, alstublieft’.

Als we het in Nederland over België hebben, gaat het negen van de tien keer over Vlaanderen. We vergeten Wallonië nogal snel. Daarom alle lof voor het groepje Nederbelgen in Wallonië dat een wekelijkse e-mail-nieuwsbrief over het Franstalige landsdeel maakt en ook een website onderhoudt. Neem een kijkje op Waals Weekblad.

Gui Polspoel praat met Bart Dirks, Nederlander en tot eind juli correspondent van de Volkskrant in België. Een mooie en interessante afsluiter van het eerste seizoen 'Polspoel'. Hier terug te kijken op internet. Gui Polspoel nodigt tweewekelijks een gast uit voor een diepgaand gesprek. De keuze van deze geïnterviewde wordt vooral bepaald door de actualiteit. Polspoel wil een inhoudelijk vrij praatprogramma zijn en hoopt gasten te mogen ontvangen die relevant zijn in alle denkbare aspecten van de samenleving. Politiek, cultuur, economie of sport zijn maar enkele domeinen die in Polspoel aan bod komen. Polspoel, elke vrijdag om 18.30u

Je kunt er natuurlijk alle historische monumenten bekijken. Maar Mechelen is niet voor niets de kinderstad bij uitstek. Probeer eens een spijkerbed of eet een ijsje met de ooievaars in de dierentuin. Lees verder...

'Ik vind wel dat je erg ver gaat in het leren kennen van ons landje. . . tot op de bodem' meesmuilt een Brusselaar. 'Luik doet mij denken aan de Belgische maffia, aan jongerencriminaliteit, aan een hele gure stationsbuurt.' Het kleeft al langer aan Luik. George Simenon, geestelijk vader van commissaris Maigret, verliet zijn geboorteplaats op zijn negentiende: 'Mijn hele leven heb ik gewacht om te ontsnappen.' Toegeven, de reputatie van Luik/Liège (200 duizend inwoners) houdt niet over. Grijs, arm, crimineel, corrupt. Belgen noemen de stad wel Palermo aan de Maas, vanwege de greep die het Luiks-Italiaanse criminele milieu lange tijd had op de stad zijn bestuur. Lees verder...

Interesse voor nieuws op het terrein van taal, cultuur en maatschappij in Vlaanderen en Nederland? Nieuwsgierig naar Vlaanderen en Nederland in de buitenwereld en naar Vlamingen in Nederland en Nederlanders in Vlaanderen? Surf naar het nieuwe weblog van Vlaams-Nederlands cultureel tijdschrift Ons Erdeel.

Gorilla uit de Volkskrant van 26 februari 2008.

Kijk verder dan mijn neus lang is! Meer blogs van collega-journalisten in Brussel: * NIEUW! Station Europa. Matthijs Nieuwenhuis, correspondent van de Wereldomroep uit Brussel blogt samen met zijn collega Thijs Papot in Warschau. * Jeroen van der Kris verdiept zich in Europa en België (NRC Handelsblad en NRC.Next. * Han-Dirk Hekking (Financieele Dagblad)over Brussel en omstreken. * Paul de Hen (Elsevier) over Europese politiek. * Sophie van Leeuwen en Pieter-Bas van Wiechen (Leven op Pluto)

... alvast naar een voorproefje van de nieuwe dEUS... dEUS – The Architect [dEUS on Last.fm]

Radio anno 2008 staat voor niets! Beluister en bekijk het interview met Bart Dirks bij Studio Desmet Live, van woensdag 16 april. Kik hier.

Voor een leuk eettentje in Brussel klik je hier Kom je ook eens weg van de gebaande paden op de Grote Markt en de toeristenfuik op de Beenhouwerstraat. En voor besprekingen van de betere cafés in Brussel kun je hier terecht.

Hij begroet me hartelijk, alsof hij me al jaren kent. In onze ogen misschien een tikje te, maar het klopt alvast met het beeld dat wij Vlamingen, van onze noorderburen hebben. Maar wat zijn onze eigenaardigheden in Nederlandse ogen? Wat zijn onze kleine kantjes? Wat zijn onze pluspunten? We vroegen het Bart Dirks, een Nederlander die al vele jaren te midden van Vlamingen en Walen woont en werkt. Een link naar het interview over mijn boek in het blad Kerk + Leven.

Vijf jaar lang was hij correspondent in België voor de Volkskrant. Binnen enkele maanden keert hij terug naar zijn redactie in Nederland. Al die tijd heeft hij ons land geobserveerd en genanalyseerd, zo ook de voorbije politieke crisis. Hij heeft er ook een boek over geschreven. Bart Dirks. Beluister hier het interview van 25 maart met Kathleen Cools (klik op audio)

Met pijn in het hart verlaat de Nederlandse journalist Bart Dirks (35) over een paar maanden Brussel. Dirks, België-correspondent voor de Volkskrant, laat als afscheid een dikke turf na: België bestaat heet het boek onderkoeld. Een stevige, maar zeer begripvolle kijk op dit complexe land en zijn inwoners. Lees het interview in de krant hier Zie ook de reactie van het Vlaams Belang op dit interview.

De Nederlandse journalist Bart Dirks verlaat na vijf jaar correspondentschap ons land. In die tijd schreef hij ‘België bestaat – Cultuurwijzer van een gespleten land’, een frisse en soms ook verwonderde kijk op het ietwat vreemde België. In Mezzo komt hij erover vertellen. Beluister het interview van 8 april (met halverwege een plaatje)!

Brussel is veel meer dan Manneken Pis en de grote markt. De gemeenten Elsene en Sint-Gillis bewijzen dat. De Belgische hoofdstad is de optelsom van negentien zelfstandige gemeentes. Brussel zelf, met de gewichtige postcode 1000, de Grote Markt en Manneken Pis, vormt het hart. Vastgeplakt liggen onder meer Anderlecht (van de voetbalclub), en Schaarbeek (waar Raymond van het Groenewoud geboren werd). Aan de zuidkant liggen zij aan zij twee van de aangenaamste Brusselse gemeentes: Elsene (in het Frans Ixelles, 77 duizend inwoners) en Sint-Gillis (Saint-Gilles), 44 duizend inwoners. Lees verder...

Belgische gevangenissen zijn niet uit het nieuws te slaan. Er zijn muiterijen en gedetineerden klagen over de woonomstandigheden, de bezoekregelingen, het langdurig voorarrest of de overbevolking. Half april wist een gevangene met een helikopter te ontsnappen uit de moderne gevangenis van Lantin (bij Luik). Even spectaculair was de uitbraak, vorig jaar zomer, van 28 gedetineerden uit de 150 jaar oude gevangenis van Dendermonde. Voor de voorbijganger zijn de oude Belgische gevangenissen een lust voor het oog. Ze ogen als kastelen met fraaie kantelen. Maar van binnen zijn ze hopeloos verouderd. De inrichting doet volgens criminologen geen recht aan de hedendaagse opvattingen van straf en resocialisatie. Haast elke maand is er wel een gevangenis waar de cipiers staken voor betere arbeidsomstandigheden of extra collega’s. De bewaarders van de gevangenis van Merksplas staakten eerder dit jaar, omdat gedetineerden een klacht hadden ingediend bij de Commissie van Toezicht over de soms agressieve houding van enkele bewaarders. De commissie gaf de procureur de opdracht een onderzoek in te stellen. In België zijn de straffen doorgaans hoger dan in Nederland. Maar de voorlopige invrijheidstelling (VI) is in het algemeen na eenderde van de straftijd. In Nederland is de vrijlating na tweederde van de tijd. Maar omdat de Nederlandse straffen lager zijn,verschillen de totale straftijd in België en Nederland niet veel van elkaar. Op de foto de entree van gevangenis Leuven Centraal. Foto: Joost van den Broek/de Volkskrant. Lees ook In de cel bij de buren.

Londen, Parijs, Jakarta, Nairobi, New York... waar zitten de correspondenten van de Volkskrant? Nou, hier!

Bekijk het hele archief van Bart Dirks, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.

Zoek in het archief

 Op tags  Op personen  In dit blog
Zoeken

Abonnementen

Alle blogs
Deze gebruiker