De dag van Diny

De lucht is klam, het is nu al een paar weken over de dertig
graden.
De balkon deuren staan wijd open en Janne zit naast een koud glas rosébier en met een drumshaggie tussen zijn vingers ontspannen te lezen.
De maan is vol er staan drie roden kaarsen op het tafeltje buiten. Hij geniet met tussenpozen van het verleidelijke uitzicht van de zee vlak onder hem.
Het is drie uur 's nachts, een verliefd koppel loopt innig omarmd over de Boulevard voorbij.
Janne staat op en kijkt ze na, het is vloed, in de verte klinkt een scheepshoorn.
Dit geluid en de altijd aanwezige zeemeeuwen staan altijd garant voor een moment van bewustzijn.
Ze typeren Vlissingen in al zijn volle pracht maar ook de lange zwaarte die deze stad kan hebben.
Het koppeltje is nu heel klein geworden, als hij goed focust ziet hij twee poppetjes op het badstrand rennen. Kleding vliegt in het rond.
“Dronken of toerist” mompelt Janne .
Ieder jaar schijnt het weer mensen te lukken om te verzuipen door dit soort stunts. Eb, vloed, dood tij, waar gaat het over? Onbezonnen lol en dan de dag erna gevonden worden, morsdood, opgeblazen, blauw en naakt.
Janne neemt een grote slok bier en wil van deze naargeestige bedoeling af in zijn hoofd.
Binnen ligt Diny nog steeds in diepe rust op het bed ziet hij.
Hij zoekt even rond en vindt een laken en een voetenbankje en nestelt zich lekker op het balkonnetje.
De lucht is helder, ondanks dat de sterren al gevallen zijn kijkt hij gefascineerd naar de hemel…..en dut in.
Een oorverdovend ijselijk gegil! In een reflex wil Janne in beweging komen, dat lukt, hij rolt van zijn stoel half slapend en zit hij pijnlijk en half te stikken van schrik op de grond.
Hij oriënteert zich zo snel mogelijk, Godallemachtig wat een afgrijselijk geluid, zo snel hij kan staat hij half op en wil tegelijkertijd zijn oren afschermen.
Binnen zit Diny, helemaal doorweekt van het zweet te krijsen. In het schemerlicht een goede imitatie van de exorcist.
Gadverdamme hij betrapt zich erop dat hij naar de deur naar beneden kijkt en aan rennen denkt.
Hij rent op haar af en begint haar zwaar door elkaar te rammelen. Dit moet snel over zijn paniekt hij. “ Diny, wat is er, doe niet zo eng, wordt wakker!!!”
Voor zijn gevoel blijft ze nog zeker een halve minuut door merg en been haar schelste geschreeuw uiten.
Hij trekt haar tegen zich aan en ze ontspant merkbaar, het gegil gaat over in zware ademhaling, hij sust wat er nog te sussen valt .
“Ze slaapt weer” verbaasd gaat hij achter haar liggen en houdt haar vast.
“ Janne wordt wakker, nu!”
“Hoe kom ik in hemelsnaam aan blauwe armen!!!???”
Met grote ogen kijkt ze naar de grote zwarte vlekken op haar bovenarmen.
Onmiskenbaar door grote sterke handen gemaakt.
Janne zit rechtop, met zijn verse herinneringen is hij ook nog niet klaar.
“Liefje, vertel eens over wat je gedroomd hebt vannacht, je was nogal van het padje af”
Abrupt kijkt hij weer tegen haar rug aan. Ze heeft zich van hem weggedraaid.
“Ik heb geen flauw idee, maar kan het wel ongeveer invullen…er moet iets gebeuren Janne, ik trek dit niet meer zo. Elvira weet al hiervan maar alles wat ik vroeger bij die grotten gezien heb blijft terugkomen ‘s nachts, soms word ik helemaal over mijn toeren en bang wakker. Wat heb ik gedaan?”
Janne streelt haar rug en vertelt rustig hoe heftig ze was.
“Vertel me maar wat je zag”
“Victor kwam psychotisch uit die grot, met bloedende knieën en vingers, hij had zijn broek op zijn knieën en riep verwilderd lachend dat hij me kwam pakken”
Diny rent naar de badkamer en begint gierend over te geven…..
Janne pakt zijn gsm en belt De Hond op……….
De balkon deuren staan wijd open en Janne zit naast een koud glas rosébier en met een drumshaggie tussen zijn vingers ontspannen te lezen.
De maan is vol er staan drie roden kaarsen op het tafeltje buiten. Hij geniet met tussenpozen van het verleidelijke uitzicht van de zee vlak onder hem.
Het is drie uur 's nachts, een verliefd koppel loopt innig omarmd over de Boulevard voorbij.
Janne staat op en kijkt ze na, het is vloed, in de verte klinkt een scheepshoorn.
Dit geluid en de altijd aanwezige zeemeeuwen staan altijd garant voor een moment van bewustzijn.
Ze typeren Vlissingen in al zijn volle pracht maar ook de lange zwaarte die deze stad kan hebben.
Het koppeltje is nu heel klein geworden, als hij goed focust ziet hij twee poppetjes op het badstrand rennen. Kleding vliegt in het rond.
“Dronken of toerist” mompelt Janne .
Ieder jaar schijnt het weer mensen te lukken om te verzuipen door dit soort stunts. Eb, vloed, dood tij, waar gaat het over? Onbezonnen lol en dan de dag erna gevonden worden, morsdood, opgeblazen, blauw en naakt.
Janne neemt een grote slok bier en wil van deze naargeestige bedoeling af in zijn hoofd.
Binnen ligt Diny nog steeds in diepe rust op het bed ziet hij.
Hij zoekt even rond en vindt een laken en een voetenbankje en nestelt zich lekker op het balkonnetje.
De lucht is helder, ondanks dat de sterren al gevallen zijn kijkt hij gefascineerd naar de hemel…..en dut in.
Een oorverdovend ijselijk gegil! In een reflex wil Janne in beweging komen, dat lukt, hij rolt van zijn stoel half slapend en zit hij pijnlijk en half te stikken van schrik op de grond.
Hij oriënteert zich zo snel mogelijk, Godallemachtig wat een afgrijselijk geluid, zo snel hij kan staat hij half op en wil tegelijkertijd zijn oren afschermen.
Binnen zit Diny, helemaal doorweekt van het zweet te krijsen. In het schemerlicht een goede imitatie van de exorcist.
Gadverdamme hij betrapt zich erop dat hij naar de deur naar beneden kijkt en aan rennen denkt.
Hij rent op haar af en begint haar zwaar door elkaar te rammelen. Dit moet snel over zijn paniekt hij. “ Diny, wat is er, doe niet zo eng, wordt wakker!!!”
Voor zijn gevoel blijft ze nog zeker een halve minuut door merg en been haar schelste geschreeuw uiten.
Hij trekt haar tegen zich aan en ze ontspant merkbaar, het gegil gaat over in zware ademhaling, hij sust wat er nog te sussen valt .
“Ze slaapt weer” verbaasd gaat hij achter haar liggen en houdt haar vast.
“ Janne wordt wakker, nu!”
“Hoe kom ik in hemelsnaam aan blauwe armen!!!???”
Met grote ogen kijkt ze naar de grote zwarte vlekken op haar bovenarmen.
Onmiskenbaar door grote sterke handen gemaakt.
Janne zit rechtop, met zijn verse herinneringen is hij ook nog niet klaar.
“Liefje, vertel eens over wat je gedroomd hebt vannacht, je was nogal van het padje af”
Abrupt kijkt hij weer tegen haar rug aan. Ze heeft zich van hem weggedraaid.
“Ik heb geen flauw idee, maar kan het wel ongeveer invullen…er moet iets gebeuren Janne, ik trek dit niet meer zo. Elvira weet al hiervan maar alles wat ik vroeger bij die grotten gezien heb blijft terugkomen ‘s nachts, soms word ik helemaal over mijn toeren en bang wakker. Wat heb ik gedaan?”
Janne streelt haar rug en vertelt rustig hoe heftig ze was.
“Vertel me maar wat je zag”
“Victor kwam psychotisch uit die grot, met bloedende knieën en vingers, hij had zijn broek op zijn knieën en riep verwilderd lachend dat hij me kwam pakken”
Diny rent naar de badkamer en begint gierend over te geven…..
Janne pakt zijn gsm en belt De Hond op……….


Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).