Je merkt pas dat je een krantenbezorger hebt, als hij wordt opgepakt of uitgezet.

Ik weet niet of u uw krantenbezorger kent. Ik kende hem wel. Een donkere man die eigenlijk geen status had om betaalde arbeid te verrichten. Maar wèl het ochtendnieuws rondfietste in mijn politiek correcte koopwoningenbuurt.

Mijn illegale krantenbezorger verving zijn vriend. Die wel een vergunning had om kranten te bezorgen, maar weinig zin om er daadwerkelijk zijn bed voor uit te komen. Vandaar. Kleine koppelbazerij in feite en het schijnt veel voor te komen.

De kranten krijgen een miljoenenboete vanwege illegale praktijken in de bezorging. Nu ontkennen de kranten hun verantwoordelijkheid. Als argeloze abonnee vind ik dat gek. Als ik de krant niet op de mat vind, bel ik niet met de bezorger of zijn illegale vervanger. Ik bel ook niet met het lokale distributiebedrijf. Ik bel met mijn krant en die zorgt dat het goed komt. De krant trekt duidelijk aan de touwtjes. What you pay is what you get. Lijkt me redelijk dat die boete dan ook in eerste instantie bij de krant terechtkomt.

Toen mijn zwarte krantenbezorger werd afgevoerd naar het uitzetkamp, raakte de bezorging wekenlang ontregeld. Geen ochtendkrant is vervelend. Dan bel je met het servicenummer. Vaak komt het dan nog dezelfde dag in orde, is mijn ervaring.

Altijd als ik belde, werd ik vriendelijk en vol begrip te woord gestaan. Vervelend meneer: geen krant. Vervelend ja, dacht ik dan. Best rot voor die goedlachse zwarte jongen ook.

Volgend artikel in dit blog