(zie ook Hungry Planet)

Ik eet voor 95% vegetarisch. 100% vegetariërs vinden dat soms inconsequent, maar ik heb op zich geen moeite met het eten van vlees zolang het maar niet uit de bio-industrie komt. Waarom ik toch zo weinig vlees eet heeft te maken met de hoeveelheid energie (ruimtebeslag, CO2-uitstoot) die in vlees zit. Het is een nogal onzuinige manier om onze wereldbevolking te voeden. Veel landbouwgronden worden gebruikt voor het verbouwen van voedsel voor ons vee. Per kilo vlees gaan er erg veel kilo’s plantaardig voedsel in. Volgens Animal Freedom is dat gemiddeld bijna 15 kilo planten in 1 kilo vlees.

Het ‘Groen Kookboek’ geeft meer gedetailleerde informatie. Op bladzijde 24 staan 2 menu’s met per ingrediënt het energiebeslag. Daaruit valt te het volgende te berekenen:
1 kilo biefstuk = 110 MJ
1 kilo varkensvlees = 86,25 MJ
1 kilo sperziebonen uit Kenia = 75,5 MJ
1 kilo onverpakte aardappelen = 2 MJ
1 kilo Nederlandse wortelen = 1 MJ

Energie bespaar je dus door weinig dierlijke producten te eten en veel lokale producten, van het seizoen en met weinig verpakkingsmaterialen.

Animal Freedom 
Groen kookboek

Over dit Groen kookboek: het bevat een schat aan informatie, maar wat straalt het een trieste lulligheid uit. Kan dat niet frisser en gelikter? Kunnen de recepten niet aantrekkelijker? Ik bedoel: dit spoort mij niet aan tot beter kookgedrag.

Een boek dat dat wel kan doen is ‘De (h)eerlijke keuken – Biodiversiteit op tafel’. Het is prachtig en luxe vormgegeven met veel foto’s en kost 28 euro. Het boek geeft uitgebreide informatie over de impact van voeding op de wereld en daarnaast 180 recepten met elk hun ecologische voetafdruk. Het boek laat me in grote verwarring achter: het geeft veel eerlijke en toegankelijke informatie over de gevolgen van onze voedselkeuzes, maar vervolgens krijg je glossy recepten met veel vlees, vis en exotische producten die een enorme ecologische voetafdruk hebben. Was de boodschap niet beter overgekomen als er verhoudingsgewijs meer recepten in zouden staan met een kleine voetafdruk?

Je ziet in de recensies dat mensen zich graag in slaap laten sussen. Gubba (‘het nieuwe genieten’) zegt bijvoorbeeld dat het boek toont dat je “heerlijk verantwoord, gevarieerd, gezond en lekker kunt eten, zonder het milieu en de natuur extra te moeten belasten.” In mijn optiek toont het boek juist dat veel gerechten een enorme impact hebben en dat je ze wellicht nog één keer, maar daarna nooit meer zou moeten maken.

Gubba sust zich in slaap
Karine Hoenderdos niet

Wie kent betere kookboeken? Of moet het ultieme kookboek nog geschreven worden?

Volgend artikel in dit blog