“Hè au, mama kijk eens
of je hier wat ziet. Het doet steeds zo’n
pijn als ik mijn lip aanraak.” Als ik héél goed kijk zie ik
dat het misschien een klein beetje rood is, het lijkt me nog niet
echt iets om serieus te nemen. ‘O ja, ik zie het al,
misschien een beetje schraal dat gaat wel weer over. Als je wil
kunnen we er zachte zalf op doen’ zeg ik ter geruststelling.
“Nee, nee, dat is niet nodig.” Hm, dat is een teken aan
de wand. Want ze piept snel over allerlei pijntjes (ik plak
pleisters zonder bloed en smeer tubes vaseline weg op onzichtbare
wondjes) maar de andere kant is dat ze zich niet laat helpen als er
écht iets aan de hand is. Toch even in de gaten houden
dus. ‘Laat eens even kijken liefie’ zeg ik een paar dagen later, ‘wordt het nou erger bij je mond?’ “Nee, je hoeft niet te kijken” en ze draait haar hoofd weg. ‘Ah joh, kom op, ik doe niks, ik wil alleen even kijken.’ Vlug maakt ze zich uit de voeten, mijn kansen zijn verkeken. Ik zal er op een andere manier achter moeten zien te komen. De dagen erop zie ik hoe haar bovenlip korstig wordt en wanneer zich onder haar onderlip ook een korstige ring vormt kan ik het niet langer aanzien; ik wil weten wat het is en hoeveel last ze ervan heeft. Zelf laat ze er geen woord meer over los.
‘Kom we gaan even langs de apotheek, dan kan ik meteen vragen wat je daar bij je mond hebt.’ Grote schrikogen kijken me aan, ze vergeet van de weeromstuit om nog te trappen op haar fiets. “Nee mama, nee, dat wil ik niet” stamelt ze. ‘Ze kijken alleen maar en omdat ze ervoor hebben geleerd en heel veel mensen zien weten ze vaak wel of het iets is waarmee we naar de dokter moeten gaan of niet.’ Oei, ik heb het d-woord laten vallen. “Nee mama, nee!” ze krijst het uit ‘ik ga niet naar de dokter, dat hoeft niet, dat wil ik niet.’ “Schat, we gaan ook niet naar de dokter, we gaan naar de apotheek. Bij de apotheek kijken ze en ze doen verder niks. En ze kunnen zeggen welke zalf we het beste kunnen gebruiken.” Ik denk dat zeg ik ook alvast maar, dan is dat meteen geïntroduceerd. “Dat wil ik helemaal niet, dan moet ik dadelijk misschien heel veel vieze pilletjes of zalf die prikt en dat wil ik niet. Dat hoeft niet. Het is echt niet nodig.”
Het gelamenteer gaat nog een tijdje door en als een kras op een grammafoonplaat blijf ik mijn boodschap herhalen. Gestaag duw ik haar voort tot we er zijn. Ze vergeet haar fiets op slot te zetten, laat een dikke scheet als we naar binnenstappen. Acht jaar is ze, mijn kleine grote meid, en zo verschrikkelijk bang voor alles wat met dokter te maken heeft. Wat een geluk dat ze zo zelden iets heeft. Bij de apotheek vermoeden dat ze het niets ernstig is, goed vet houden en als het toch krentenbaard is zou het zich de komende dagen moeten verspreiden en moeten we even langs de huisarts. Mijn dochter breekt, ze valt tegen me aan en begint hartverscheurend te snikken. “Ik wil dat niet mama, ik wil niet naar de dokter.” De apothekersassistent kijkt ons vertederd na als we naar buiten gaan. Ik ga op een paaltje zitten en zet haar voor me neer. ‘Heb je goed geluisterd? Wat hebben ze gezegd?’ “Dat ik krentenbaard heb en naar de dokter moet” huilt ze. Ik leg het haar nog een keer uit, laat het haar herhalen en op de fiets doe ik het dunnetjes over. Zodra we thuis komen rent ze naar binnen om het hele verhaal aan haar vader en zusje te doen. Later in de tuin gooit ze haar ellende in geuren en kleuren over de heg naar de buurjongen van 15. Bottomline; het leven is ver-schrik-ke-lijk.
Kjel
21-08-2007 22:19
Gala 21-08-2007 22:29
Sand
21-08-2007 22:41
ijskastmoeder
21-08-2007 23:42
@Gala, dank, je geeft de burger weer moed
@Sand, ik ook, ik was bijna gezwicht maar ja, moeders moeten natuurlijk dapper zijn ;-)
jeg synes 21-08-2007 23:43
Eline 21-08-2007 23:56
jan
krosenbrink 22-08-2007 02:50
ooit tipte ik mijn zoon die toen zes of zeven was, dat hij slechts 'okee' hoefde te zeggen.
En dat hij daarmee enkel erkent dat ik -nog even- uitmaak wat er gaat gebeuren, maar dat hij met dat 'okee' niet erkent dat ik gelijk heb.
Die afspraak werkte prima, menig verschil van mening werd niet meer tot het oneindige uitgevochten, maar eerder 'bevroren', waarbij ook bij mij de vraag bleef hangen of ik de juiste beslissing had genomen.
Reactie is geredigeerd
ijskastmoeder
22-08-2007 10:58
@eline, je kan me opvegen na zulke sessies ;-)
@jan, jammer hè dat ze dat vertrouwen zelfs niet in haar ouders kan hebben. We vertellen haar dat wel maar het komt niet echt aan. Ooit zei ze me in een boze bui 'ouders moeten goed voor hun kinderen zorgen', daar sla ik haar wel 's mee om de oren ;-)
Ans
22-08-2007 11:02
Krijg Nou
Wat 22-08-2007 13:39
Ach, vader en dochter...... gisterenavond wel weer lekker gestoeid en geknuffeld en even over vroeger gehad toen ze nog aan tanden wisselen was, een pleister op haar oog en een brilletje droeg.... de tijd gata (te) snel.
Met groet,
R
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
ijskastmoeder
Op dit blog berichten van een moeder met een kind dat niet volgens het boekje grootgroeit. Dochterlief heeft Asperger en al doende leer ik hoe we haar daarin kunnen begeleiden en wat dat van mij vraagt. Op zoek naar kennis, op zoek naar ervaringsverhalen en al schrijvend pogen het onzichtbare zichtbaar te maken en opgedane ervaringen te delen. Heb je vragen, wil je iets kwijt? Reageer gerust in de redactieruimte, dan leren we er allemaal iets van. IJskastmoeder is geen kouwe dame, noch voelt zij zich miskend. Ze draagt de naam met opgeheven hoofd en ziet het als een Geuzennaam.Vrouw, 43 jaar
IJskastmoeder Het Boek
Je bent
Je bent gewoon je bent
gewoon een mens
dat is een warm en onontwarbaar wezen
en toch kun je gebeuren als een wonder
dit fragment uit een gedicht van Ellen Warmond stond op het
geboortekaartje van onze oudste.
LEESHONGER?
Verwant
Loslaten uit liefde | ISBN 97809959924 Ingrid Ketelaar-Blokpoel & Rianne van Leeuwen www.loslaten.info
Kinderen van de Kannerschool | ISBN 904390080X Julia van Bohemen
Interessant
Kind als geen ander - moeders van gehandicapte kinderen tussen wie en wat | ISBN 9055735108 Jet Isarin
Een gesloten boek - autisme en emoties | ISBN 9034459094 Peter Vermeulen
Werk maken van vrije tijd | ISBN 906445325X Steven Degrieck
Fijn, handig!
Mijn kind heeft autisme | ISBN 9789020966329 Peter Vermeulen & Steven Degrieck
Oudergids Autisme - een praktische handleiding sociale vaardigheden | ISBN 9057121840 Carolien van der Velde
Het syndroom van Asperger | ISBN 902651672X Tony Attwood
Gratis pictogrammen - www.sclera.be
Op de website van het boek IJskastmoeder staat een uitgebreide boekenlijst met beschrijvingen. Aanvullingen welkom.
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 13 leden
Voor alle berichten uit het Autisme Spectrum
Met kinderen
Opgericht door thera op dinsdag 26 mei 2009 18:24, 46 leden
Opvoeding, problematiek, onderwijssystemen, perikelen op school, luisteren naar elkaar, anekdoten, ontdekkingen en bijdragen van kinderen zelf
Favorieten van ijskastmoeder
Lezen.tv
Veel te kijken, weinig te lezen Ga
kijken en geniet van prachtige interviews waar schrijvers mogen
uitpraten, doorpraten en voorlezen.
Beziehung - Jelena Shum
Ziel en zaligheid
Koormuziek is als balsem voor de
ziel.
In het diepe
Laatste reacties
School V
ijskastmoeder: dag Anne, zoals ik in mijn allereerste blog www.vkblog.nl/bericht/64015/IJ... beschrijf …
School V
Anne: Wat is precies de betekenis van ijskastmoeders?
Diagnose XIV
zusenzo: Tja, hoezo marktwerking in de zorg ? Zodra je een …
Logeren I
Edwin de Jonge: De Heeren Wonen, een miezerige tent.
Edwin De Jonge
Info@deheerenwonen.nl
0243888366
Diagnose XIV
alb4bob: azojHallo, helaas nog steeds te weinig bekend over het Syndroom …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van ijskastmoeder, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
