
stemmen voor Arnhem = stemmen op en echte lokale partij Pro Arnhem, niet op een "Haagse partij"
PvdA/Arnhem voert poster alleen in Turkse taal
verkiezingen, PvdA,poster,Turske taal,segregatie ,Pro Arnhem,Martin van Meurs,Arnhem
Pvda bevordert segregatie
Bij het flyeren voor de gemeenteraadsverkiezingen werd het
campagneteam van Pro Arnhem onaangenaam verrast. Op diverse
plekken in de stad blijken affiches te hangen van
kandidaat-raadsleden van de PvdA die zichzelf geheel in het Turks
of Arabisch aanprijzen. Wij vinden dat dit niet kan. In de nieuwe
versie van de grondwet staat dat het Nederlands in ons land de
bestuurs-, cultuur-, en omgangstaal is. Bovendien hameren alle
partijen, inclusief de PvdA erop dat juist het Nederlands
absoluut noodzakelijk is voor het bevorderen van de integratie.
De laatste weken hebben zich al meer incidenten voorgedaan met
kandidaten die zich in andere talen manifesteren en daar wordt
uiteraard door de Nederlandstaligen zeer negatief op gereageerd.
In Rotterdam heeft PvdA- lijsttrekker Dominic Schrijer keihard
ingegrepen toen zij geconfronteerd werd met Turkse affiches van
haar partijgenoten. Zij heeft dit verboden Kennelijk vind de
Arnhemse PvdA-lijsttrekker het niet nodig om enige regie te
voeren, hetgeen zeer laakbaar is. Het storende aan deze affiches
is dat de betrokken kandidaten lak hebben aan de Nederlandstalige
kiezer. Zij mikken uitsluitend op de stemmen van de eigen
achterban. Wat er dan gaat gebeuren is voorspelbaar. Het
raadslid, eenmaal gekozen, is geen vertegenwoordiger van de
Arnhemse bevolking maar uitsluitend vertegenwoordiger van de
eigen groep. Dit is allemaal zeer contraproductief voor de echte
integratie. Dat de Arnhemse PvdA dit allemaal toestaat betekent
ook dat deze partij de integratie wel met de mond belijdt maar
niet met de daad. Op het bijgevoegde affiches zien we onder meer
Talip Aydemir de nummer 7 van de Arnhemse PvdA. Daarmee is hij
dus hooggeplaatst op de lijst. Wat deze PvdA- vertegenwoordiger
nu echter tot nadeel van de gehele politiek bevestigt, is dat hij
een knuffelturk is die vanwege zijn grote achterban hoog op de
lijst wordt geplaatst. Dit huichelachtige gedrag van de PvdA moet
bestreden worden. Het is hoog tijd dat deze club leert dat je bij
echte integratie niet kijkt naar ras, uiterlijk en seksuele
voorkeur maar naar kwaliteit.
Martin van Meurs
Lijsttrekker Pro Arnhem
http://anno4you.forumcity.com/viewtopic.php?t=213

Al jaren praat de politiek over de aanleg van een haven in de binnenstad. Al net zoveel jaren proberen de inwoners van Arnhem duidelijk te maken dat zij die haven niet willen.
Met de verkiezingen in aantocht willen wij dat nog eenmaal duidelijk maken. In de petitie leest u waarom wij die haven niet willen.
De petitie kan iedereen hier digitaal ondertekenen. Deze lijst zal op 1 maart 2010 aan de lijsttrekkers worden aangeboden die in het Posttheater in debat met elkaar gaan.
Piet van Dijk, oud-fractievoorzitter ChristenUnie
Dick Tiemens, oud-fractievoorzitter PvdA
Bob Roelofs, oud-fractievoorzitter D66
‘In IJsselstein spreken we Nederlands’
verkiezingen maart 2010,politiek
| Citaat: |
|
VVD IJsselstein heeft scherpe slogan 02.02.10 • 3 reacties Verkiezingsslogans zijn over het algemeen nogal cliché. Een kleine greep: ‘Open, Eerlijk en Duidelijk’, ‘ Kies voor toekomst, kies voor elkaar’, ‘Voor een samenleving met ambitie’, ‘ het gaat om mensen’. Maar in IJsselstein gooit de VVD het over een andere boeg. Hun slogan laat niets aan de verbeelding over: ‘In IJsselstein spreken we Nederlands’, prijkt op hun verkiezingsposters. Meedoen Fractievoorzitter van de VVD Marcel Sijbrandij geeft toe dat het een scherpe slogan is, maar hij vindt het ook goed dat er aandacht wordt gevestigd op het integratievraagstuk: ‘Wat we er eigenlijk mee bedoelen is: integreren is meedoen, maar dat vonden we te algemeen. We maken ons zorgen over integratie. Als IJsselstein een smeltkroes wil worden zullen de culturen aan de zijlijn ook mee moeten doen. De Nederlandse taal spreken is daarom heel belangrijk.’ Probleem Hij ontkent overigens dat IJsselstein een gemeente is met grote integratieproblemen: ‘Niet meer dan andere gemeenten,’ stelt Sijbrandij, ‘maar het is natuurlijk een punt van zorg. Kijk maar naar Utrecht, daar zijn van de duizend inburgercursisten maar zes geslaagd.’ Niet alleen Nederlands Hoewel er tijdens het campagnevoeren door vier, vijf mensen naar de slogan is gevraagd, is er volgens de fractievoorzitter weinig kritiek op geweest: ‘We hebben ter verduidelijking nog wel een persbericht uit doen gaan. Maar we staan nog vierkant achter de slogan.’ Volgens het persbericht is de uitleg dat er geen andere talen in de stad mogen worden gesproken, totale onzin. Er wordt mee bedoeld dat iedereen die in IJsselstein woont de Nederlandse taal moet beheersen als noodzakelijke voorwaarde om volop mee te doen aan de samenleving. http://www.binnenlandsbestuur.nl/nieuws/2010/02/vvd-ijsselstein-heeft-scherpe-slogan.146670.lynkx |
Prima slogan, want in Arnhem, heel Nederland spreken we
Nederlands als eerste taal, dat kan maar helder zijn denk
ik.
Uitgezonderd Friesland waar daar spreken ze Fries als eerste
taal.
Heijnen (NRC) :" Wilders op z'n retour " ..........
wilders, nrc, bas heijnen
| Citaat: |
|
Wilders op z’n retour Wat opviel aan de regiezitting van het proces tegen Wilders, afgelopen woensdag, die ik vanaf de publieke tribune bijwoonde, waren de fluwelen handschoenen waarmee de verdachte werd aangepakt. Niemand wilde gezien worden als de vijand van het vrije woord, de voorzitter van de rechtbank niet, de officieren van justitie niet. Men benadrukte met klem dat Wilders bepaald nog niet veroordeeld was, dat hij ruim de gelegenheid zou krijgen zijn zegje te doen, dat hij genoeg „deskundigen” als getuigen moest kunnen oproepen om zijn harde beweringen over de aard van de islam te kunnen staven. Toen hij de rechtszaal uitliep, werd hij voor de verzamelde televisiejournalistiek ondervraagd alsof hij een zware beproeving had ondergaan. Keer op keer herhaalde hij dat de vrijheid van meningsuiting op het spel stond – geen journalist die hem vroeg waarom hij als kampioen van de vrije meningsuiting de Koran wilde verbieden en het dragen van een hoofddoek wilde beboeten. meer>>>>>>>>>>>>. http://weblogs.nrc.nl/heijne/2010/01/23/wilders-op-z%E2%80%99n-retour/comment-page-1/#comment-438 |
Democraten (USA) lijden pijnlijk verlies
USA,politics,Obama,Kennedy
Deze slag komt hard aan, gaat over meederheden in de USA senaat, maar meer nog een slag tegen de Obama regering, door juist in deze democraten staat, DE Kennedy staat Massachusetts te verliezen.
Wordt gevierd bij de republikeinen als de eerste overwinning in een reeks op weg naar de volgende Presidents verkiezingen.
|
Citaat: |
|
Bevelen Verder betoogde Moszkowicz dat het Openbaar Ministerie (OM) niet-ontvankelijk moet worden verklaard. De aanklagende instantie heeft op dit moment niet het recht om Wilders te vervolgen, omdat in de ogen van de advocaat het hof het OM niet had mogen bevelen om de parlementariër aan te klagen bij de rechtbank. Omdat Wilders als lid van de Tweede Kamer een bepaalde immuniteit geniet, had de Hoge Raad zich als Nederlands hoogste rechtscollege moeten buigen over de eis van derden om zijn cliënt te vervolgen, constateerde Moszkowicz. Niet het gerechtshof. Bescherming Die bescherming is er niet voor niets, aldus de raadsman. Moszkowicz: ''Een parlementariër moet zich kunnen uiten als hij zich zorgen maakt over ontwikkelingen in de maatschappij. Daarom komt hem deze bescherming toe. Als Wilders niet in het parlement had gezeten, had hij de uitlatingen waarvoor hij terechtstaat ook niet gedaan.'' |
Bron
Ik kan me vinden in de conclusie van Moszkowicz, Wilders moet als
parlementariër mogen zeggen wat hij vindt van zaken die de
samenleving aan gaan, het is te idioot voor woorden dat dat niet
zou mogen.
e.a. Wil niet zeggen dat ik alles wat hij zegt dan ook deel, dat
is weer wat anders.
Ik kan het ook niet anders zien dat dat de hoge raad deze zaak
nader bekijkt, want als een gewone rechtbank met gewone rechts
Wilders gaat veroordelen kan dat het einde van democratische
vrijheden betekeken.
Of de rechtbank neutraal is weet ik niet, rechters stemmen ook en
hebben ook een mening, niemand is strikt neutraal
doorgaans.
Spring even naar de Gemeenteraad, geldt hetzelfde voor, een
raadslid zou als Wilderts wordt veroordeeld voor dingen die hij
als kamerlid zegt ook niet meer veilig zijn, want dan ligt er
jurisprudentie dat tegen dat raadslid kan worden gebruikt.
Ik vind dat de rechtstaat zich zo op een hellend vlak bevindt,
politiek worden nu zaken in de rechtbank uitgevochten, dat is
niet de juiste plek.
Nederland kent al een groot aantal vrijheden niet, we mogen onze
burgemeester niet kiezen, provincie baas, staatshoofd, wordt voor
ons geregeld.
Ik voel me in Frankrijk als EU burger vrijer dan in
Nederland.
| Citaat: |
|
Journalist Bibeb (95) overleden Gepubliceerd: 18 januari 2010 20:30 | Gewijzigd: 18 januari 2010 20:50 Door een onzer redacteuren Rotterdam, 18 jan. Journalist Bibeb is vanmiddag op 95-jarige leeftijd overleden in Scheveningen. Elisabeth Maria Lampe-Soutberg, zoals Bibeb werkelijk heette, wordt wel beschouwd als de uitvinder en de grootmeester van het portretterende interview. In mei 2008 ontving ze een de Tegel, een belangrijke journalistieke onderscheiding, voor haar hele oeuvre. Bibeb, geboren op 15 juni 1914 te Amsterdam, begon haar journalistieke werk in de jaren dertig bij het Haarlems Dagblad, later schreef ze voor de Sumatra Post in haar nieuwe woonplaats Deli. Na de oorlog begon ze voor Vrij Nederland. Er verschenen vanaf begin jaren vijftig meer dan tien bundels met portretten en interviews van haar hand. Voor Vrij Nederland schreef ze bovendien enkele decennia de rubriek Zomaarwatvrouwelijkheid. In vroeger werk, op zoek naar de mens achter Juliette Greco, Brigitte Bardot, Federico Fellini of Graham Greene, legde de interviewster meer de nadruk op de omstandigheden waaronder haar portretten tot stand kwamen. Later ontstond de techniek van gedurende enkele dagen en vaak ook lange avonden met de geïnterviewde spreken. Bibebs handelsmerk waren de ‘regieaanwijzingen’, alsof het gesprek een toneelstuk was waarin haar geïnterviewden personages waren. Zoals: „Driftig de nek rekkend.” (met minister Boersma, 4 september 1976). „Vaak de kleine handen als in wanhoop heffend, snel pratend.” (met Cathy Berberian, 24 juni 1972). NRC |
Geweldig journaliste, las haar immer in VN, intervieuwde Brigitte
Bardot las ik, moet ergens staan, oude verzamelbundel, kan het op
het net niet vinden........wie weet meer ?
Mega Haiti ramp, maar er kan nog veel meer gebeuren....
aardbeving,ramp,tsunamie,1755,port -au-prince,portugal,iberisch schiereiland,spanje
Ik ga niet meehuilen in het orkest van rampklagers, vreselijk, maar wat ik me af vraag is of herbouw met staal en steen wel wijs is op de plekken waar zo iets kan gebeuren.
Is hout en bamboe en alleen laagbouw niet veel wijzer.
Ik houd mijn hart vast als er weer zo'n ramp als in 1755 komt...........geen gebouw op het Iberisch schiereiland is aarbeving proof vrees ik, dat wordt dan pas een ramp...
Aardbeving Lissabon 1755
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Aardbeving van Lissabon op 1 november 1755, om 9.40 uur 's morgens in Lissabon (Portugal), was een van de meest vernietigende en dodelijke aardbevingen in de geschiedenis, met vermoedelijk meer dan 100.000 doden. De beving werd gevolgd door een tsunami en een brand die vrijwel heel Lissabon vernielde. De aardbeving dreef bestaande politieke spanningen op en verhinderde in sterke mate de koloniale ambities van het 18e eeuwse Portugal.
De gebeurtenis werd druk besproken door Europese verlichtingsfilosofen en inspireerde tot voorname ontwikkelingen in de theodicee en in de filosofie van het sublieme. De aardbeving van Lissabon luidde ook de komst van de moderne seismologie in, en er werd voor het eerst wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de effecten van de aardbeving in een groot gebied. Geologen vermoeden dat de aardbeving van Lissabon een sterkte van 9 op de schaal van Richter bereikte, met een epicentrum in de Atlantische Oceaan zo’n 200 kilometer west-zuidwest van Cabo de São Vicente. Een dergelijke aardbeving zou om de tweeduizend jaar voorkomen.
Yad Vashem treurt om dood Miep Gies
Anne Frank,Miep Gies,Yad Vashem.Israel,Joods,Amsterdam
Citaat: Yad Vashem treurt om dood Miep Gies Uitgegeven: 12 januari 2010 20:19 Laatst gewijzigd: 12 januari 2010 22:10
JERUZALEM - Het Israëlische Holocaustinstituut Yad Vashem heeft dinsdag met droefenis gereageerd op de dood van Miep Gies, die geldt als de redder van het dagboek van Anne Frank. Op de website van de organisatie ter nagedachtenis van de zes miljoen joodse slachtoffers van de oorlog wordt de Nederlandse geëerd als 'Righteous among the Nations', een eretitel voor niet-joden die hun leven hebben gewaagd voor joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op de website zijn foto's en het levensverhaal van Miep Gies geplaatst. Gies overleed maandagavond na een kort ziekbed op 100-jarige leeftijd. De Israëlische president Shimon Peres schrijft in een brief aan koningin Beatrix dat Gies ''de harten van ons heeft gewonnen door haar heroïsche inspanningen'' om Anne Frank, haar familie en haar dagboek te redden.
Zonder heldin Miep Gies was het Anne Frank verhaal vermoedelijk verloren gegaan, gelukkig deed Miep wat ze deed, en bewaarde dat waar Anne Frank van droomde, ze werd een ster, echter zo geheel anders dan ze had gehoopt. Wie kinderen heeft moet het huis van de familie Frank bezoeken, omdat we dit vreselijks wat Joodse mensen is aangedaan niet mogen vergeten.
Pro Arnhem plakt weer als eerste !
Pro Arnhem,Arnhem,verkiezingen 2010,politiek
Pro Arnhem plakt weer als eerste
Terwijl andere partijen nog braaf wachten op het lijstnummer dat
zij zullen krijgen voor de gemeenteraadsverkiezingen in Arnhem
van 3 maart heeft het campagneteam van Pro Arnhem de eerste
posters al weer tegen de plakzuilen geplakt.
Pro Arnhem heeft uitgerekend dat zij bij de volgende verkiezingen
het geluksgetal 7 als lijstnummer zal krijgen en heeft de
afgelopen weken de verkiezingsposters al opgemaakt en
besteld.
Op de foto ziet u het campagneteam van Pro Arnhem bij de plakzuil
voor het gemeentehuis.
Van links naar rechts: Martin van Meurs, Cor Nouws, Ron
Moerenhout, Ati Smit, Nora van Meurs en Ton van Beers.Op de foto
ontbreekt de nummer 4 van de lijst van Pro Arnhem, Anno Zijlstra,
hij zit momenteel nog in het buitenland maar komt het team vanaf
half januari versterken.
Ton van Beers
De moeizame integratie van moslims in de westerse cultuur wordt gekenmerkt door tal van incidenten die vaak potsierlijk zijn maar er ook steeds blijk van geven hoe gering het zelfvertrouwen van het Westen in de eigen cultuur is.
In Amsterdam schorste het GVB onlangs een trambestuurder omdat hij een christelijk kruis droeg op zijn uniform. Het dragen van een islamitisch hoofddoekje boven datzelfde uniform is wel toegestaan. De tramconducteur werd door de rechter in het ongelijk gesteld.
Een Nederlandse advocaat weigert op te staan als de rechter
binnenkomt omdat hem dat door zijn godsdienst, de islam,
verboden wordt. De desbetreffende rechter, Peter Ingelse, zei
dat de advocaat mocht blijven zitten, omdat hij, Ingelse,
zich niet beledigd voelde. De rechter vergat daarbij dat
advocaten niet moeten opstaan uit respect voor de rechter,
maar uit respect voor de wet.
Aanstootgevend
De Haagse Hogeschool heeft een kerstboom laten verwijderen
uit angst dat moslimstudenten dit christelijke symbool (sic)
aanstootgevend zouden vinden.
Engeland laat zien dat het nog erger kan. Daar heeft de
gemeente Oxford besloten Kerst af te schaffen en te vervangen
door het ‘Winterlichtfestival’.
In Neukölln, een stadswijk van Berlijn waar veel moslims wonen, zou een tentoonstelling worden gehouden over ‘De Derde Wereld in de Tweede Wereldoorlog’. Een klein deel van de tentoonstelling ging over de medeplichtigheid van Arabieren aan misdaden van de nazi’s. Na protesten van moslims werd de tentoonstelling gesloten. De Berlijnse wethouder van integratie Günter Piening zei: ‘In een gemeenschap als Neukölln hebben we een gedifferentieerde voorstelling nodig van de betrokkenheid van de Arabische wereld bij de Tweede Wereldoorlog.’
Het Europees waarnemingscentrum tegen racisme en vreemdelingenhaat, gevestigd in Wenen, hield in 2003 een onderzoek naar antisemitisme geheim omdat daaruit bleek dat het antisemitisme in Europa voornamelijk werd gevoed door moslims en pro-Palestijnse groeperingen.
Dit is niet de VVD lijn, overigens mee eens wat hij zegt.
Weldra wellicht 'Wegjorissen" (zegt Arnhems forum)
Arnhem, lokale politiek,IP ban
@Anno en @Jacques: graag inhoudelijke discussies en niet een offtopic discussie over wie de grootste heeft. Ik blijf dit niet herhalen, bij een volgende keer zal ik helaas een IP-ban moeten uitdelen of wegjorissen zoals ze dat bij Geenstijl noemen.
deel van mijn antwoord:
Marco,
Ik ga zoveel mogelijk niet in op persoonlijke aanvallen , als ze
op mij worden gedaan zoals door P van der Meer (geen idee wie dat
is ) is dat wel goed.
Mocht je zeggen, liever niet meer, we wachten op het moment en
dan krijg je een toch ip ban, geef dat dan nu aan, dan post ik
niet meer bij jullie.
Ik vind het een aardig forum, maar het is geen halszaak voor me
verder, ik ben geen beroeps politicus nog een carrière zoeker op
dit front, ik steun Pro Arnhem slechts als waterdrager ,
meer is er wat mij betreft niet aan de hand.
vriendelijke groet,
Anno Zijlstra

Voormalig CPN-voorman Marcus Bakker overleden
Gepubliceerd: 24 december 2009 09:56 | Gewijzigd: 24 december 2009 14:33
Door onze redacteur Mark Kranenburg
Den Haag, 24 dec. De vandaag op 86-jarige leeftijd overleden Marcus Bakker was typisch zo’n politicus die als persoon veel meer waardering wist te oogsten dan zijn partij. Met de Communistische Partij van Nederland (CPN) die Bakker van 1963 tot zijn vertrek in 1982 in de Tweede Kamer aanvoerde, hadden weinigen maar iets op. De parlementariër Marcus Bakker daarentegen had in de Tweede Kamer en daar buiten een hoog aanzien.
Dat kwam omdat hij zich wist te ontpoppen als een hoeder van de rechten van het parlement, maar vooral ook omdat hij zo’n vlijmscherp en humoristisch debater was. Toen minister De Block van Economische Zaken destijds in de Kamer sprak over „het United Kingdom” liep Bakker naar de interruptiemicrofoon en vroeg hij of de minister „dit misschien ook in het Engels kon zeggen”. Over de ooit in de communistische beweging begonnen publicist en politicus Jacques de Kadt die zich nadien ontwikkelde tot fel anti-communist zei hij: „In het orkest der politieke gifmengers blijft hem de plaats van eerste vitriolist volkomen toevertrouwd.”
Het treft me dat hij dood is, ik mocht Bakker (net zoals ik den Uyl mocht trouwens, en Wiegel mag, en Pim niet te vergeten )
Ik heb een zwak voor kundige mensen , vaklui , in Arnhem is dat van Meurs , super debater en lokaal politicus.
op de foto:
Marcus met Ina Brouwer, hij rolde shag als een arbeider ,was voor de arbeiders, een echte rooie, niet zo’n nepper uit een overheidsbaantje , je ziet dat hij lacht en denkt tegelijkertijd op de foto.
Ik vind dit een Marcus Bakker plaat ten voete uit, de laatste echte politieke ambachts man bijna van na WO II , alleen nu Halsema en Wilders kunnen in zijn schaduw staan als TK debaters/vaklui dan, de rest in de verfste verte niet, het is armoe troef op dit front.
College met gat in de hand
Geschreven door Martin van Meurs in week 51
Laatste wijziging op 18 December 2009
Nog nooit heeft Arnhem een college gehad dat zoveel geld over de
balk gooide als het huidige college van B&W (een college
bestaande uit PvdA, CDA en Groen Links). Ongetwijfeld hebt u
meegekregen dat twee PvdA-wethouders het veld moesten ruimen
omdat zij totaal niet in staat waren om hun uitgaven in de hand
te houden. Sander van Bodegraven sneuvelde omdat de verbouwing
van het Museum voor Moderne Kunst twee keer zo duur werd als
gepland, geen vijf maar tien miljoen. En wethouder Weeda moest
aftreden omdat zij een miljoen tekort kwam bij de
Sonsbeektentoonstelling zonder dat zij de rest van de raad
daarover inlichtte. Maar ook de rest van de wethouders hielpen
flink mee met het maken van financiële blunders. Momenteel
bereidt het college de Arnhemse burgers voor op een
bezuinigingsoperatie van ongeveer 35 miljoen. Omgeslagen over de
142.000 inwoners van Arnhem betekent dit dat iedereen ongeveer
250 euro per jaar extra moet gaan bijdragen om de tekorten op te
vangen. Dat is veel geld maar het valt in het niet bij de
bedragen die de Arnhemmers zijn kwijt geraakt aan het huidige
college in een periode van welvaart. Rekent u even mee?
Op het stationsplan werd ongeveer 85 miljoen verloren maar voor
de afgelopen periode was dit ongeveer 25 miljoen. Het verlies op
de verbouwing van het museum was 5 miljoen. De
Sonsbeektentoonstelling sloot met een tekort van 1 miljoen. De
mislukte wadi’s op de Hoogkamp kostten de stad 1,7 miljoen.
Het tekort op de modebiënnale was een half miljoen. Op het
dossier Vitesse werd maar liefst 12 miljoen verloren. De
verliezen op het prestigeproject de Rijnboog staan voor deze
periode op 25 miljoen. Fouten bij de verbouwing van Luxor kostten
2 miljoen. Het niet bijhouden van gebouwen leidt tot een rekening
van 15 miljoen voor achterstallig onderhoud. En tenslotte is er
de jammerlijke mislukking van de drugsboot goed voor weer een
verlies van minstens 5 miljoen. Als u meetelt dan kunt u zien dat
dit college meer dan 85 miljoen verspild heeft! Uiteraard gaat
het om afgeronde bedragen want zolang bijvoorbeeld de drugsboot
nog niet verkocht is kunnen we het verlies niet precies
becijferen. Maar de ordergrootte staat als een paal boven water.
Welnu, als we ook deze verliezen omslaan over de 142.000
Arnhemmers dan hebben zij aan de fouten van dit college meer dan
600 euro per persoon moeten betalen.
Mijn conclusie uit dit cijferwerk is wel duidelijk. Geen stad in
Nederland kan zich een college permitteren dat zo slecht omgaat
met het belastinggeld van de burgers. Wat vindt u?
http://www.proarnhem.nl/index.php?pid=6
Pro Arnhem gaat tussen de 12 en 14 zetels halen, wordt de grote
winnaar zoals landelijk Wilders gaat winnen omdat men het
landelijk ook zat is.
Is Pro Arnhem de PVV ?
Nee, zeker niet, maar wel een partij die een grote verandering
voor staat in de Arnhemse politiek, iedereen weet dat dit hard
nodig is .
van Meurs moet weer wethouder worden, ik denk ook dat je helder
moet zijn wie wethouder(s) kunnen worden, dus andere partijen,
wie wordt jullie wethouder ?
Mogen de kiezers dat weten, van Pro Arnhem weet je het nu
al.
De VVD haalt 6 zetels , de PvdA en Groen Links behouden 5 en 3
zetels , CDA blijft gelijk, de SP stijgt naar 6 weer, mogelijk
meer.
Trots op Arnhem wellicht 1 zetel, dat gaat van Zuid Centraal
af,want Geurtz is eigelijk meer een Arnhem Zuid candidaat, die
partij Zuid C. houdt denk ik 1 zetel over, CU ook 1 zetel.
Ik vergeet D66 bijna, sorry, 1 zetel , ik weet nog steeds niet waar D66 precies staat politiek , even los van dat het altijd vrindelijke mensen zijn .
Teater,films, boeken, clubs, bladen als er geen spanning in
zit of als het geen nieuwsgierigheid meer opwekt haak ik
af.
De film Avatar sluit wel wat aan bij de meer
Boeddhistische belevingswereld mijn film kijk beleid is vrij
sober, geen video's omdat je dan de film niet beleefd zoals deze
is bedoeld , selectief ik verveel me snel en loop de zaal
dan uit (2012, relatie films, houdoe voorspoelbaar en of
gezeur), Harry Potter vind ik erg knap gemaakt.
Spionage trillers ook prima , maar weet ik na 1/3 al hoe
de afloop ongeveer zal zijn ben ik na 50% van de tijd weer in de
frisse buitenlucht.
(Avatar had dat toch ook, hoge voorspelbaarheids factor, maar is
zo knap gemaakt dat ik toch ben blijven zitten)
http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/avatar_wordt_een_icoon_van_de_tijdgeest/
http://en.wikipedia.org/wiki/Topaz_%281969_film%29

In de Tweede
Wereldoorlog is de brug op deze plaats twee keer vernield: in 1940
en in 1944. Om een brug op de vijand te veroveren moet worden
voorkomen dat de vijand de brug opblaast. De tactiek bestaat uit
het veroveren van beide zijden van de brug. Tijdens Operatie Market
Garden moesten de luchtlandingstroepen de brug vanuit het noorden
bezetten, terwijl het geallieerde leger vanuit het zuiden optrok.
Als enige eenheid van de gelandde Britse troepen slaagde het
bataljon van John Frost erin de noordzijde van de brug te
veroveren. Hierna kwamen zij van twee kanten onder Duits vuur te
liggen: van de Duitsers die de zuidzijde van de brug in handen
hadden en van de Duitsers die vanaf het noorden het centrum van
Arnhem heroverden. Een Poolse brigade onder leiding van
Stanisław Sosabowski landde later bij Driel (ten zuiden van de
Rijn) om verlichting te brengen. Uiteindelijk kwamen de
geallieerden uit het zuiden te laat om de brug in handen te nemen.
Om te voorkomen dat Duitsers hun posities in de Betuwe weer in
zouden nemen, is de brug vernietigd door de RAF en de USAAF.
Belvédère
’n Ouderwets genoegen op een zomerse middag in een sinistere
toren via een steile wenteltrap hoestend door het spinrag en de
muffe lucht op te klimmen… nee niet naar de torenkamer om
daar een prinses te bevrijden, maar naar een platform waar ik als
een zweefvlieger die eventjes roerloos tussen de wolken hangt, het
panorama van mijn jeugd aanschouw of er een onzichtbaar scherm
tussen mij en de wereld staat. Zou het waar zijn? De rode
pannendaken, de molen van Klarendal, de kronkelende Rijn en
verrassend dichtbij het kerktorentje van Elst, de Duitse heuvels
aan de kin, en direkt voor mij, loom dalend: het golvende bladerdak
van Sonsbeek. Verhuld onder het groen zie ik me weer voetballen in
het Boysdal…. Naar minnende paartjes op bankjes gluren; met
m’n kornuiten grootse plannen smeden - en sjokkend rond de
Grote Vijver rust vinden na een huiselijk twist…. dezelfde
vijver op wiens ijsvloer ik in barre winters schaatste, en
menigmaal werd opgeraapt door Kittie die zo heerlijk kon zoenen
tussen de besneeuwde struiken van het eenden-eilandje. Nu, met de
dierbare plekjes aan het oog onttrokken, zie ik een rilling door
het lover gaan, ’n opstekende wind die regelrecht ontspruit
aan een donkere wolken- partij boven het grensdorp Elten….
Dinky-toys rijden af en aan over de Rijnbrug, u weet wel, a bridge
too far - en als je heel goed kijkt, ah dan begint de oorlog
opnieuw: gebulder, geratel, vlammen! Duizelig daal ik de trappen
af, voorzichtig, als ’n freule in hoepelrok…. O
Belvédère, grijze wachter, blijf waken over Ernem & Haar Schone
Omgeving. Johnny van Doorn, uit Verzamelde gedichten, 1994.
Frank Owen
Gehry, geboren als Ephraim Owen Goldberg, is een van de
belangrijkste vertegenwoordigers van het Deconstructivisme. Hij
ontving tal van prijzen, waaronder de Pritzker Prize in 1989. Sinds
1962 heeft hij een eigen bureau in Los Angeles (Frank O. Gehry
Associates). Een rode draad door zijn hele oeuvre is de expressieve
vormentaal en het vooruitstrevende materiaalgebruik, van het
kippengaas in zijn vroege werk tot het hypermoderne titanium van
het Guggenheim. Biografie Na zijn studie architectuur aan de
University of Southern California in Los Angeles studeerde hij in
1955 nog een jaar stedenbouw aan de Harvard Graduate School of
Design in Cambridge, Massachusetts. Na zijn studie werkte Gehry als
architect en planoloog voor architectenbureaus in Los Angeles,
Atlanta, Boston en Parijs. In 1962 vestigde hij zijn eigen
architectenbureau in Los Angeles: 'Frank o. Gehry & Associates
Inc.'. Hij ontwierp in het begin vooral winkels en woningen,
waarbij hij het experiment steeds minder schuwde. Van 1969 tot '72
werkt hij aan het ontwerp van de kartonnen meubelserie 'Easy Edges'
die bestond uit veertien kartonnen meubelstukken. Deze succesvolle
ontwerpen nam hij echter al na drie maanden uit de productie om te
voorkomen dat een reputatie als meubelontwerper zijn carrière als
architect zou schaden. In 1974 ontvangt hij leeropdrachten aan de
Yale University en de Harvard University. Hij ontvangt 13 keer het
eredoctoraat van onder meer de University of Toronto, de University
of Southern California, de Yale University, de Harvard University
en de University of Edinburgh. In 1982, 1985 en van 1987-'89
bekleedt hij de Charlotte-Davenport leerstoel in de architectuur
aan de Yale University, waar hij tot vandaag doceert. Aan het eind
van de jaren zeventig bouwde Gehry een serie woonhuizen met
opengebroken 'gedeconstrueerde' volumes en geprefabriceerde
industriële elementen. Voorbeelden daarvan zijn de Spiller
Residence in Venice, Californië (1979) en zijn eigen huis in Santa
Monica, waarvan de buitenmuren bestonden uit roze asbestplaten,
golfplaten en ijzerhekwerk. Dat moest de indruk wekken dat het huis
zelfgemaakt, niet af en instabiel was. Met zijn eigen woonhuis, een
radicaal verbouwde kleine bungalow in Los Angeles, werd hij een van
de pioniers van het Deconstructivisme. Met goedkope materialen
zoals kippengaas, multiplex en golfplaat heeft hij onder scherpe
hoeken toevoegingen gemaakt aan het gedeeltelijk ontmantelde
oorspronkelijke huisje en het in een nieuwe omhulling gewikkeld.
Gehry kreeg steeds grotere opdrachten, waaronder het Santa Monica
Place (1980) in Santa Monica en het California Aerospace Museum
(1984) in Los Angeles. Zijn sculpturale projecten kwamen voort uit
zijn vriendschap met de beeldhouwers Richard Serra en Claes
Oldenburg. Hij verwierf internationale erkenning met zijn
deconstructivistische architectonische projecten, zoals de Loyola
Law School (1981-1984), het California Aerospace Museum
(1983-1984), de Francis Howard Goldwyn Regional Branch Library
(1986) en het restaurant Fishdance in Kobe, Japan (1987). In de
jaren '80 keerde hij ook weer terug naar meubelontwerp en ontwierp
hij zijn kartonnen meubelserie Experimenta/Edges (1982). 1986-1989
Vitra Design Museum en productiehal, Gehry's eerste gebouw binnen
Europa op de Vitra Campus in Weil am Rhein. Bij dit ontwerp is het
grove, scherpe karakter van zijn vroege werk omgezet naar een
vloeiende, sculpturale vorm. In 1989 is hij laureaat van de
prestigieuze Pritzker Architecture Prize: „...Alhoewel de
prijs wordt uitgereikt voor het levenswerk van de laureaat, hoopt
de jury dat meneer Gehry het zal beschouwen als een aanmoediging om
zijn uitzonderlijk ‘work in progress’ te continueren,
alsook voor zijn bijdrage tot op heden aan de architectuur van de
twintigste eeuw”. Guggenheim Museum in Bilbao Spraakmakend is
zijn Guggenheim Museum in het Spaanse Bilbao (1991-1997), dat
verrijst op een voormalig haventerrein bij de oude binnenstad
waaraan de schaal en de textuur van het museum is aangepast.
Opvallend aan dit ontwerp is het gebruik van geavanceerde
computerprogramma's en het sculpturale metalen (titanium) dak. -
(www.digischool.nl) In zijn werk bewandelt Gehry de scheidslijn
tussen kunst en architectuur. Met het Guggenheim museum in Bilbao
heeft hij een voorbeeld gegeven van de meerwaarde die architectuur
kan hebben voor een stad. Het sculpturale gebouw bevestigde niet
alleen de reputatie van de architect maar zette ook de Baskische
hoofdstad op de kaart, zoals eerder het Operagebouw van Utzon dat
voor Sydney deed. Gehry's Guggenheim werd in één klap een icoon van
de twintigste eeuw en figureert inmiddels in talloze reclames,
films en videoclips. Zijn Chiat/Day-gebouw in Venice (Californië)
uit 1991 had een staande verrekijker naar een ontwerp van
beeldhouwer Coosje van Bruggen als ingang. In 1992 bouwde hij het
gebouw van Nationale Nederlanden in Praag (1992) waarbij hij twee
torens zo tegen elkaar plaatst, dat het lijkt alsof ze met elkaar
dansen.. 1994 Vitra-Center, Birsfelden bij Bazel 1999 - Voor de
faculteit 'Computer, Information, and Intelligence Sciences', ook
wel genoemd het 'Ray & Maria Stata Center' van het
Massachussets Institute for Technology [MIT] bij Boston in de USA
ontwierp Frank Gehry een nieuw gebouw van ongeveer 30.000 m2. Het
gebouw bestaat uit een aantal rechthoekige torens met daartussen
een serie lagere gebouw onderdelen in de bekende metalen
Gehry-vormen. In de jaren negentig ontwierp hij voor Knoll
international stoelen uit gebogen houten latten naar het voorbeeld
van Michael Thonet. Deze waren geconstrueerd uit gevlochten repen
multiplex en vereisten geen extra steun. Voor Formica Company, die
zocht naar innovatieve toepassingen voor het nieuwe materiaal
ColorCore, ontwierp Gehry de serie Fish Lamps. Zijn Walt Disney
Concert Hall in Los Angeles uit 2003 vertoont veel overeenkomsten
met het Guggenheim in Bilbao. 2008 - Het bestuur van de Biënnale
van Venetië heeft Frank Gehry onderscheiden met de Gouden Leeuw. De
79-jarige architect wordt hiermee erkend voor zijn levenswerk.
Aaron Betsky schrijft in zijn laudatie dat Gehry aantoont hoe mooi
en productief experimenteerdrift kan zijn. Tegenwoordig maakt de
inmiddels bejaarde Gehry ook stedenbouwkundige ontwerpen, zoals die
voor Atlantic Yards (oplevering eerste fase in 2010) in New York.
Gehry's werk heeft ook school gemaakt. Een bureau dat onder deze
zogenaamde LA School wordt geschaard is Morphosis. Het werk van de
LA School wordt gekarakteriseerd door een inventief gebruik en
ongewone combinaties van basale industriële materialen, een formele
voorliefde voor fragmentatie en complexiteit en een precieze
detaillering die lijkt op die van een edelsmid. Ontwerpmethode
Gehry heeft een geheel eigen manier van ontwerpen ontwikkeld. De
eerste ideeën voor een project worden door hemzelf weergegeven in
snelle schetsen. De uiteindelijke compositie wordt vervolgens
uitgewerkt met behulp van ruimtelijke modellen die op verrassende
wijze kunnen worden samengesteld uit eenvoudige componenten. Op den
duur worden steeds complexere vormen aan deze basismodellen
toegevoegd. Gehry's studio in Los Angeles is bezaaid met maquettes
uit alle stadia van dit ontwerpproces. Het belang van deze methode
wordt onderstreept door het feit dat het grootste gedeelte van de
130 medewerkers op het bureau maquettebouwer is. Zij zijn bijna
onafgebroken bezig de maquettes bij te schaven naar de laatste
inzichten van Gehry. De afgelopen jaren heeft de computer een
belangrijke plaats ingenomen als middel om zijn ideeën te
verwezenlijken. Hiervoor wordt het programma CATIA gebruikt,
ontwikkeld voor de Franse luchtvaartindustrie en ondermeer
toegepast bij de ontwikkeling van het Mirage gevechtsvliegtuig. Met
CATIA kunnen de meest complexe vormen direct ontwikkeld en getest
worden op het scherm. Vervolgens worden de zo ontwikkelde ontwerpen
meteen vertaald naar de precieze tekeningen en berekeningen die
nodig zijn voor de constructie.
De eerste
indruk van het Guggenheim in Bilbao is verwarrend. Het lijkt alsof
een kind in het donker met een rol aluminiumfolie heeft zitten
spelen. Het lijkt... Ja, waar lijkt het eigenlijk op? Ik loop er
omheen, staar ernaar op afstand, ga er met mijn neus bovenop staan.
Probeer het te begrijpen. Die vormen, die lijnen. Waar raken die
elkaar? Het hart van het museum bestaat uit een reuze-atrium van 50
meter hoog. Ronde gangen, glazen liften en trappen voeren naar 19
expositiezalen die over drie verdiepingen zijn verdeeld. De meeste
zalen zijn klassiek rechthoekig van vorm met betonnen vloeren,
witte muren en een (zoveel mogelijk) natuurlijke lichtinval.
Helemaal beneden ligt een zaal zo groot als het binnenste van een
oceaanstomer (130 bij 30 meter). De zaal loopt onder de La
Salve-brug door (een van de drukste bruggen van Bilbao) , maar er
staat geen steunpilaar in. Het binnengaan van het 'scheepsruim'
slaat heel even op mijn ademhaling. Al met al bevat de collectie
van het Guggenheim in Bilbao werken van de meest prominente
artiesten van de laatste 40 jaar van deze eeuw. En dat materiaal,
titanium, met die fluwelen weerkaatsing van het licht. Hoe bedénk
je zoiets? Het museum is niet te plaatsen, maar vreemd genoeg staat
het volkomen op zijn plaats in industrieel Bilbao: midden tussen de
19de-eeuwse stad, een morsige containerterminal, een grauwe
spoorlijn, drukke autowegen en de Nervion-rivier. Wat dat betreft
is het museum precies geworden wat architect Frank Gehry en het
stadsbestuur van Bilbao voor ogen hadden: de contactlijm van
Bilbao's verleden en toekomst. Want het nieuwe museum voor moderne
kunst is maar een onderdeel van het kapitale plan om Spanjes vierde
stad een eigentijdse status te geven De bouw van een metro en een
brug, en de uitbreiding van de haven staan ook nog op het
programma.
De trots van
Jan Wolkers PETER VAN BRUMMELEN Op 3 september toog fotograaf Koos
Breukel naar Texel om Jan Wolkers te portretteren. Ruim een maand
later overleed de schrijver. De foto's van Wolkers' laatste
fotosessie zijn nu gebundeld in het boek De onstuimige spelbreker.
En natuurlijk werden ook Koos Breukel en zijn assistent op Texel
meer dan gastvrij onthaald. ''We hebben een half uur gefotografeerd
en daarna hebben we drie uur zitten ouwehoeren onder het genot van
appelcider, baklava en sigaren. Ik was een wildvreemde voor Jan en
Karina, maar werd ontvangen alsof ik hun beste vriend was. Ik moest
ook raden welke vogels in de tuin vlogen. Gelukkig landde net een
specht; die herken ík zelfs.'' Breukel fotografeerde Wolkers voor
NRC Handelsblad. Zijn opdracht was de schrijver te portretteren als
een moderne tegenhanger van een oude man die Rembrandt in 1667
schilderde. ''Maar een heel grote rol speelde dat niet. Het ging me
bij het fotograferen vooral om Wolkers zelf. Ik ben een groot
liefhebber van zijn werk. Ik las zijn boeken al voor mijn eerste
zaadlozing. Voordat ik überhaupt wist wat seks was, las ik er bij
hem al over.'' Nagenoeg alle foto's die Breukel van Wolkers maakte,
staan in De onstuimige spelbreker (dat werd vernoemd naar een
omschrijving van Wolkers van de dood). ''Een stuk of vier foto's
heb ik eruitgelaten. Niet omdat ze niet goed waren, maar omdat ze
te veel op andere foto's leken. Het boek is vormgegeven als een
flipbook. Als je de pagina's van achteren naar voren door je
vingers laat gaan, komt Wolkers steeds dichterbij. Het is alsof hij
contact met je zoekt.'' Wolkers ziet er op de foto niet uit als
iemand wiens einde nabij is. ''Maar hij was wel héél oud, hoor. Hij
liep ook heel moeilijk. Hij heeft zich voor die fotosessie echt
opgepompt. Lichamelijk was was hij aan zijn einde, maar met zijn
geest was niets mis. De kracht die de foto's uitstralen, komt echt
door zijn karakter. Dan zie je wat ijdelheid met iemand kan doen.''
Was Wolkers zo'n ijdele man? ''Op zijn manier wel, ja. Je wordt
niet zo'n grote schrijver zonder dat sprake is van enige ijdelheid
natuurlijk. Hij wilde niet als een zielige oude man op de foto. Hij
wilde trots, sterk, stoer overkomen. Met zijn laatste krachten
heeft hij dat er tijdens de fotosessie uitgeperst. Toch ziet hij er
ook kwetsbaar uit. Juist die combinatie van stoerheid en
kwetsbaarheid vind ik mooi.'' Dan het dagboek. Kornoelje, buddleya,
atalanta, gingko, zwartmoeskervel, watergentiaan, wolfsmelk,
joquielles, goudhaantjes. Ze klinken als planten waarvoor je naar
verre landen moet reizen om ze te kunnen aanschouwen, maar Jan
Wolkers zag ze in 1976 gewoon in Amsterdam. Hij woonde nog in Zuid,
maar bracht zijn tijd vooral door in zijn tuin op het
volkstuinencomplex Amstelglorie. Andere mensen gaan alleen in de
lente en zomer naar hun volkstuin, Wolkers was er ook vaak in de
herfst en winter. Uitgebreid doet hij daar in Dagboek 1976 verslag
van. Net als in de drie eerder gepubliceerde delen wordt er ook
weer driftig geneukt en zeer uitgebreid en luxueus gekookt. Tot
drie maal toe schaft Wolkers zich in Dagboek 1976 bij Dikker &
Thijs voor 250 gulden een blik kaviaar aan. Die belangstelling voor
de natuur, seks en lekker eten deelt Wolkers met Nederlands
bekendste dagboekenschrijver, Hans Warren. Maar haaks op Warrens
precieze en poëtische dagboeknotities staat de rauwe stijl van
Wolkers' aantekeningen. Van achteraf bijslijpen is geen sprake,
getuige een zin als: ''s Nachts, als ik op de wc zit te lezen,
omdat ik niet meer in slaap kan komen nadat Karina met een lichte
griepaanval - omdat ze in haar lavendelkleurige jurkje de was was
gaan ophangen, hetgeen mij niet ontgaan was - moet kotsen en maar
niet in slaap kan komen en in het kleine kamertje onder de wol
kruipt, red ik een langpootmug (die je minder ziet dan andere
jaren, waarschijnlijk door de droogte).' In de flapteksten wordt
het leven van Wolkers 'vol' genoemd. En zo is het. Je vraagt je af
hoe hij bij al die beschreven activiteiten nog tijd over heeft om
te schrijven, maar tussen de bedrijven door schrijft hij in 1976 de
roman De kus, elke dag een pagina. Wolkers' van de pagina's
spattende levenslust werkt aanstekelijk. Lees Dagboek 1976 en je
krijgt meteen zin zelf ook te koken, neuken en schoffelen. Parool
Jan Wolkers: Dagboek 1976 De Bezige Bij, €18,50 Koos Breukel:
De onstuimige spelbreker Veenman Publishers, €24,95
Le Corbusier
(La Chaux-de-Fonds, Zwitserland, 6 oktober 1887 - 27 augustus
1965), geboren als Charles-Edouard Jeanneret, was een
Zwitsers-Franse architect (halverwege de jaren '20 nam hij de
Franse nationaliteit aan). 'Le Corbusier' was het pseudoniem
waaronder hij schreef in 'Esprit Nouveau'; later werd 'Le
Corbusier' als naam zijn 'handelsmerk'. Le Corbusier was een
belangrijk vertegenwoordiger van het Nieuwe Bouwen en spilfiguur
van de CIAM-beweging. In 1965 kwam hij in de Middellandse Zee door
verdrinking om het leven. [1] Een van zijn bouwwerken is de Villa
Savoye (1928-29). Bij deze vooroorlogse werken denkt men vaak aan
witte architectuur, maar hij had wel degelijk een kleurtheorie. De
Villa Savoye, waarin hij zijn 5 punten plan toepast, is
exemplarisch voor zijn vooroorlogse architectuur- en kleurideaal.
De bekendste zijn echter het bedevaartskerkje Notre Dame du Haut te
Ronchamp en het klooster La Tourette bij Lyon.
Zijn werk is
niet weg te denken uit wat de Internationale Stijl is gaan heten:
een bouwstijl die geen relatie meer heeft tot een bepaalde lokale
architectuur-traditie, doch in feite op elke plek kan worden
neergezet. Voorzover nog een associatie met een bepaalde omgeving
wordt opgeroepen, heeft deze stijl zijn eigen biotoop geschapen:
die van het zakencentrum met een beeldhouwwerk van Henry Moore op
een esplanade in travertinsteen. De stijl van Mies van der Rohe
werd overgenomen door vele architecten, met name het bureau
Skidmore, Owings & Merrill. Uiteindelijk zou de proliferatie
van de wat onpersoonlijke stijl leiden tot de denigrerende term
"SOM-doos", waarbij de afkorting SOM gekscherend vertaald werd naar
"Same Old Model". De Internationale Stijl zou echter enkele
decennia welhaast verplicht zijn voor de bouw van grote
kantoorgebouwen in de zakendistricten van de grote wereldsteden.
Pas vanaf de jaren '70, door de opkomst van het postmodernisme in
de bouwkunst, gingen architecten zich meer constructivistische
vrijheden veroorloven, alsmede ornamentalistische frivoliteiten die
door Mies van der Rohe als volstrekt onfunctioneel zouden zijn
beschouwd. De invloed van Mies van der Rohe is onmiskenbaar: de
skyline van wereldsteden is ondenkbaar zonder de rechthoekige
wolkenkrabber, die nog steeds een geaccepteerde vorm van
huisvesting is voor het hoofdkantoor van grote ondernemingen. Met,
zeer waarschijnlijk, enige Barcelona-stoelen in de lobby en op de
directieverdieping: een ontwerp dat uit 1929 dateert, maar nog
steeds volstrekt modern oogt.
Tachtig jaar
na dato is een bezoek aan het Rietveld Schröderhuis nog steeds een
bijzondere ervaring. In 1924 is het huis door Gerrit Rietveld
gebouwd voor Truus Schröder. Als opdrachtgeefster heeft zij grote
invloed op het resultaat gehad. Dit huis is het enige gebouw dat
ooit volgens de architectonische principes van De Stijl is
gerealiseerd. Kenmerkend zijn de typische Stijlkleuren rood, blauw
en geel, gecombineerd met wit, grijs en zwart, maar ook de relatie
tussen interieur en exterieur en de eenheid tussen de losse meubels
en de vaste delen van de inrichting. De mens moet actief in het
leven staan volgens Rietveld en Schröder. Ook wonen is een bewuste
daad. De inrichting van het huis weerspiegelt deze overtuiging.
Voor elke activiteit moet de bewoner een handeling verrichten: de
badkamer creëren door het openvouwen van een wand, de slaaphoeken
afschermen door wanden te verschuiven, privacy bereiken door luiken
voor de ramen te plaatsen. Het huis is letterlijk een machine om in
te wonen. Het huis werd na het overlijden van Truus Schröder in
1985 eigendom van de Stichting Rietveld Schröderhuis. Die gaf het
pand na restauratie in beheer aan het Centraal Museum. Sinds 1987
is het huis opengesteld voor het publiek. De UNESCO plaatste het
huis eind 2000 op de Werelderfgoedlijst als ‘een belangrijk
en uniek icoon in de westerse architectuurgeschiedenis en een
meesterwerk van menselijk scheppend vermogen’. In het oeuvre
van Rietveld vervult het Schröderhuis een sleutelrol. Veel mensen
willen het zien, maar niet iedereen is in de gelegenheid naar
Utrecht te komen. Bovendien is de bezoekerscapaciteit relatief
laag. Daarom heeft de beheerder, het Centraal Museum in Utrecht het
huis digitaal toegankelijk gemaakt.
Ik woon er en
reis er rond, industriegebieden zo groot als heel Nederland, steden
die letterlijk uit de grond schieten infrastructuren waar men in NL
aan zee slechts van kan dromen (Bangkok) de macht gaat naar Azie.
Terwijl Nederland politiek ruzie maakt en geen echte antwoorden
heeft over zoiets als vervoer en verkeer draait de wereld gewoon
door..........
"So now the
Admiralty wireless whispers through the ether to the tall masts of
ships, and captains pace their decks absorbed in thought. It is
nothing. It is less than nothing. It is too foolish, too fantastic
to be thought of in the twentieth century. Or is it fire and murder
leaping out of the darkness at our throats, torpedoes ripping the
bellies of half-awakened ships, a sunrise on a vanished naval
supremacy, and an island well-guarded hitherto, at last
defenceless? No, it is nothing. No one would do such things.
Civilization has climbed above such perils. The interdependence of
nations in trade and traffic, the sense of public law, the Hague
Convention, Liberal principles, the Labour Party, high finance,
Christian charity, common sense have rendered such nightmares
impossible. Are you quite sure? It would be a pity to be wrong.
Such a mistake could only be made once—once for all."
—1923, recalling the possibility of war between France and
Germany after the Agadir Crisis of 1911, in The World Crisis,vol.
1, 1911-1914, pp. 48-49.
Uniek
stadspark midden in de stad Arnhem, het bijzondere is dat dit park
een direkte verbinding heeft met de de Veleuwe en als het ware haar
groene vingers uitsterkt tot aan het winkelcentrum van de stad.
Eertijds een adelijk landgoed gered door de Arnhemse gemeenteraad
en dat was toen gezien de hoogte van het bedrag een omstreden
beslissing. De website van de vrienden van het Sonsbeekpark is
virtueel een bezoekje waard, naast een real bezoek aan Arnhem
natuurlijk ! (samen met Amsterdam en Maastricht toeristenstad van
Nederland )
