"God is de uiterlijke projectie van de innerlijke natuur van de mens."

Dat is in het kort de belangrijkste stelling van de Duitse filosoof Ludwig Feuerbach (1804-1872).



Anders gezegd: de mens kijkt naar zijn eigen natuur, zijn eigen aard, idealiseert deze en schrijft dit ideaal vervolgens toe aan iets buiten hemzelf, en noemt dat God. God is dus niets meer of minder dan de ideale mens. Een wensdroom, een ideaal waaraan je jezelf kan afmeten.

"God is een door de mens gemaakt wezen, waarop de mens omwille van eigen geluk en
genotsverhoging zijn menselijke idealen, noden en wensen projecteert." (L. Feuerbach)

In die zin kan het begrip God dus best een nuttig hulpmiddel zijn, maar het ligt voor de hand dat problemen al snel opduiken. Ten eerste: als men die projectie interpreteert als reëel bestaand. Als men bepaalde kortzichtige of moreel dubieuze projecties als onwrikbare waarheid gaat beschouwen (zoals diverse elementen in de bijbel of de koran). Als men vervolgens afwijkende meningen als ongewenst of verwerpelijk beschouwt en tot vervolging van andersdenkenden overgaat.

Morele standpunten uit een grijs verleden en een volstrekt andere cultuur worden door
sommige groeperingen nog steeds onverkort op het hier en nu toegepast. Ook nu nog zijn er mensen die menen te weten wat God wil en wat zijn morele standpunten zijn. Toevallig komen die dan precies overeen met de mening van deze mensen zelf. Wat in feite Feuerbachs gelijk aantoont.

"Alle spreken over boven komt van beneden", zoals Kuitert al opmerkte.

Een volwassen samenleving kan zonder projecties van wishful thinking en dient te kijken
naar de aantoonbare werkelijkheid en naar een moraal die toegespitst is op de huidige
samenleving en de mensheid zoals ze nu is. Moraal is geen vaststaand en onwrikbaar geheel, deze kan zich ontwikkelen, afhankelijk van de omstandigheden. Dat wil niet zeggen dat ethiek en moraal niet belangrijk zijn of alleen maar relatief zijn. We moeten morele regels kunnen opstellen die van belang zijn voor alle mensen en die we ook moeten willen en kunnen verdedigen. Ik denk in dit verband bijvoorbeeld aan elementaire mensenrechten zoals vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.

Het is jammer dat Feuerbach als eerste echt atheistische filosoof een beetje in het
vergeethoekje terecht is gekomen. Bertrand Russel noemt hem in zijn standaardwerk
"Geschiedenis van de Westerse Filosofie" alleen even in het hoofdstuk over Marx. Terwijl 
Feuerbachs analyse van het christendom in zijn boek "Das Wesen des Christentums"
nog steeds actueel is. Net zoals die andere 19e eeuwse filosoof, die nog wel veel aandacht
krijgt: Friedrich Nietzsche. Ook hij heeft zeer kritisch over het christendom geschreven.

Feuerbach was een leerling van en beinvloed door Hegel, maar hij ging al snel een eigen koers varen. Op zijn beurt heeft Feuerbach veel invloed gehad op met name Marx en Engels, hoewel deze ook veel kritiek op hem hebben gehad, o.a. in Marx' "Stellingen over Feuerbach". Feuerbach mag je echter geen voorloper van het Marxisme noemen, omdat Marx vooral kritiek had op economie en politiek (met name het kapitalistische systeem), terwijl Feuerbach zijn pijlen doorgaans op religie richtte.


Meer links over Feuerbach:
http://de.wikipedia.org/wiki/Ludwig_Feuerbach
http://www.kolumbus.fi/volwassengeloof/feuerbach.htm
http://plato.stanford.edu/entries/ludwig-feuerbach/


(Herpost van 7 november 2007)

Deze oerhollandse band timmert al jaren aan de weg en dat heeft prachtige muziek tot gevolg. Bij het nummer Beguine van de CD Hoofdkaas is een prachtige videoclip gemaakt, waarvan ik vind dat jullie die MOETEN zien en horen.

 

Beguine van De Kift

 

 

 

Website van De Kift

 

We leven in een vrij land. Iedereen mag zeggen wat-ie wil. Meningen zijn net als achterwerken, iedereen heeft er één. Of meer. Tegelijkertijd bestaat bij sommigen de misvatting dat iedere mening telt. Dat je iedere mening serieus moet nemen. Dat je geen kritiek mag hebben, want "dat is nou eenmaal mijn mening".

Maar meningen zijn niet gelijkwaardig. Sommige meningen zijn beter dan andere. Een onderbouwde mening is meer waard dan een losse flodder. Argumenten bij je mening maken je standpunt sterker. Argumenten op basis van feiten en logisch redeneren ook.

Uitzonderlijke standpunten vereisen uitzonderlijk bewijs. Als ik beweer dat ik vanochtend in de trein zat en buiten een koe zag lopen, zal niemand mij om bewijs vragen. Het wordt anders als ik beweer dat die koe paars van kleur was en voorzien van 12 poten. In dat geval zal menigeen ongelovig reageren en volkomen terecht, natuurlijk.

In de moderne interactieve massamedia stikt het van de meningen, maar veel mensen nemen niet de moeite om hun mening deugdelijk te onderbouwen. Ook de reguliere media geven vaak een eenzijdig en gekleurd beeld van de werkelijkheid. Wie een Israelische krant leest, krijgt een heel andere visie op de wereld dan wie een Egyptische leest. Hoe weet je wie er gelijk heeft? Hoe beoordeel je al die meningen?



Kritisch denken is daarin heel belangrijk. Accepteer nooit zomaar een mening, en ook argumenten en schijnbaar logische redeneringen kunnen bij nader inzien rammelen. Feiten blijken verzinsels, onderbouwingen drijfzand. Maar hoe kom je erachter wat klopt en wat waarschijnlijk niet? Daar zijn wel wat vuistregels voor te bedenken.

Op deze site staat een "field guide for critical thinking", een stappenplan voor kritisch denken, uitgelegd. Ik loop er even kort doorheen:

1. Falsifieerbaarheid: er moet in principe bewijs kunnen bestaan waarmee je het standpunt kunt verwerpen. Als de claim onjuist is, zal het bewijs dat aantonen. En als de claim correct is, zal er geen bewijs zijn dat het standpunt weerlegt. Als er niets is dat de claim zou kunnen weerleggen, dan is de bewering in feite inhoudsloos. De stelling dat kaboutertjes bestaan, is bijvoorbeeld inhoudsloos. Dat je ze niet ziet, bewijst niets. Misschien hebben ze zich verstopt of zijn ze onzichtbaar. (Zie ook: wikipedia over falsifieerbaarheid).

2. Logica: ieder argument dat wordt aangedragen voor de stelling, moet logisch gezien kloppen. Alle premissen (vooronderstellingen) moeten daarbij correct zijn. Neem de volgende redenering: dieren hebben poten, een tafel heeft ook poten, dus tafels zijn ook dieren. De twee premissen zijn correct, maar de conclusie die daaruit getrokken wordt, niet. Dit is een simpel voorbeeld, maar in de praktijk is dit niet altijd even makkelijk vast te stellen.

3. Compleetheid: al het beschikbare bewijs moet in overweging worden genomen. Dit is iets wat heel vaak wordt geschonden. Paranormalen en religieuzen hebben er een handje van alleen te kijken naar bewijs dat hun stelling ondersteunt, maar bewijs dat hun stelling weerlegt wordt genegeerd. Dat is dus onzuiver. Maar als je niet weet dat er tegenbewijs is, kan men je makkelijk wijsmaken dat het klopt.

4. Eerlijkheid: dat wil zeggen, wees eerlijk naar jezelf over het bewijs. Verwerp niet te snel bewijs dat je eigen standpunt weerlegt. Geloof niet te snel bewijs dat je eigen standpunt bevestigt. Hou jezelf niet voor de gek. Dit blijkt in de praktijk voor veel mensen erg moeilijk. De ideeën die je hebt beinvloeden de manier waarop je naar de wereld om je heen kijkt.

5. Herhaalbaarheid: bewijs dat verkregen is door experimenten, moet bij herhaling dezelfde resultaten opleveren. Anekdotisch bewijs ("mijn opoe werd 93 en die rookte als een ketter") is geen bewijs. Hiermee elimineer je fouten en toevalligheden.

6. Toereikendheid: de argumenten moeten de stelling adequaat ondersteunen. Hierbij worden de volgende uitgangspunten gehanteerd:

- Wie beweert, moet ook bewijzen.
- Uitzonderlijke claims vereisen uitzonderlijk bewijs.
- Bewijs gebaseerd op autoriteit of 'van horen zeggen' is niet toereikend.

.
Bij het beoordelen van meningen en berichten in de media, of op blogs en internetfora, vormen deze uitgangspunten een goede steun. Uiteraard kan het geen kwaad ook deze lijst zelf kritisch te bekijken. Lees daarvoor het hele artikel. En onthou dat niet alle meningen gelijkwaardig zijn.

 

 

(Herpost van 27-1-2009)

 

 

 

 

Paul Graham is essayist, programmeur en ontwerper van  programmeertalen.

 

Hij schrijft heel interessante stukken (vind ik) over allerlei onderwerpen. Je zou hem bijna een trendwatcher kunnen noemen, al heb ik doorgaans een hekel aan trendwatchers, want die hebben de neiging flauwekul te hypen.

 

Hieronder een kleine selectie van wat teksten op zijn website. 

 

---

 

Post-medium publishing

 

Over de toekomst van de uitgeverswereld.

 

"A few months ago I ran into a friend in a cafe. I had a copy of the New York
Times, which I still occasionally buy on weekends. As I was leaving I offered
it to him, as I've done countless times before in the same situation. But this
time something new happened. I felt that sheepish feeling you get when you
offer someone something worthless. 'Do you, er, want a printout of yesterday's
news?' I asked. (He didn't.)"

http://www.paulgraham.com/publishing.html

 

 

---

 

Stuff

 

Over de overdosis aan dingen die we niet nodig hebben.

 

"Companies that sell stuff have spent huge sums training us to think stuff
is still valuable. But it would be closer to the truth to treat stuff as
worthless."

 

http://www.paulgraham.com/stuff.html

 

 

---

 

 

Why TV lost

 

Over waarom het medium televisie op sterven na dood is.

 

"The TV networks already seem, grudgingly, to see where things are going, and have
responded by putting their stuff, grudgingly, online. But they're still dragging
their heels. They still seem to wish people would watch shows on TV instead, just
as newspapers that put their stories online still seem to wish people would wait
till the next morning and read them printed on paper. They should both just face
the fact that the Internet is the primary medium."

http://www.paulgraham.com/convergence.html

 

 

 

 

Het meest in het oog springende kenmerk van de stroming is het in twijfel trekken van
lang gekoesterde begrippen als waarheid en - romantische - authenticiteit. In de beeldende kunst resulteert die twijfel vaak in eclecticisme met een flinke dosis ironie.

 

Postmodernisten spelen een spel met citaten uit 'hoge' en 'lage' cultuur, die ze met elkaar laten botsen. Gespeeld wordt ook met verschillende stijl(element)en uit verschillende historische perioden. Daardoor wordt de kenbaarheid van de wereld eens te meer op de helling gezet.

 

Postmodernisme op wikipedia

 

---

 

 

No, it is not unreadable. For most of its 700-plus pages it's so crazily, scarily, sumptuously readable that you hate to put it aside even as the last paragraph thunders down on your head.

 

The unsummarizable plot centers, to the extent that it centers at all, on Tyrone Slothrop, an American who comes to the attention of British intelligence during World War II when a map indicating the locales of his sexual encounters with London women shows that they correspond with the places struck by German V-2 missiles.

 

Een boek uit de lijst van Time Magazine's 100 boeken die je gelezen moet hebben.

(Ik heb het boek inmiddels besteld. Nog even geduld dus.)

 

 

 

 

 

---

 

 

The Illuminatus! Trilogy is a series of three novels written by Robert Shea and Robert Anton Wilson first published in 1975.

 

The trilogy is a satirical, postmodern, science fiction-influenced adventure story; a drug-, sex- and magic-laden trek through a number of conspiracy theories, both historical and imaginary, which hinge around the authors' version of the Illuminati. The narrative often switches between third and first person perspectives and jumps around in time. It is thematically dense, covering topics like counterculture, numerology and Discordianism.

 

 

Een heerlijke manier om met onbekenden om te gaan is je als klootzak te gedragen. Je zegt geen dankjewel. Je bent hatelijk. Je snijdt langzame chauffeurs. Je belt niet terug. Je laat altijd het antwoordapparaat aanstaan. Je bent over het algemeen een onbeschoft mens. Dat houdt in dat je onbeschoft bent tegen toeristen, maar als je zelf toerist bent, ben je nog vele malen onbeschofter.

 

Een klootzak zijn geeft veel voldoening omdat je dan onbeschoft kunt zijn tegen onbekenden en je je niet hoeft af te reageren op vrienden en kennissen.

Een paar minuten per dag de klootzak uithangen kan veel opluchting teweeg brengen. Een klootzak kan van autorijden een plezierritje maken door constant op z'n claxon te drukken. Gewoon voor de lol.

 

Klootzakken verwacht men vooral in de grote stad aan te treffen. De inwoners daar vinden het allang best: hoe meer grote-stad-klote-stad-imago, hoe meer de mensen uit de buurt blijven. En provincialen zien graag klootzakken in een grote stad, want dan zijn ze dolblij dat ze straks weer terug kunnen naar dat stomvervelende provincieplaatsje waar ze zijn opgegroeid.

 

In een minder grote stad wordt het al moeilijker om een klootzak te zijn, want daar wordt van je verwacht dat je vriendelijk en aangepast bent. Maar je kunt daar altijd
toeristen te grazen nemen tijdens de zogenaamde braderieen.

 

 

Om te onthouden:
Het klootzak-zijn maakt deel uit van een alom gerespecteerde
traditie.

 

 

(Uit: "Genoeg is genoeg - Hoe je gelukkig kunt worden door
gewoon je asociale zelf te zijn" door Karen Finley)

 

 

 

De frustratiemaatschappij: het rechtse woedereservoir

 

"Wat hen bindt is dat ze tegen iets zijn: tegen bureaucratie, de ‘elite’, ‘Brussel’ en ‘wezensvreemde’ godsdiensten en culturen. Ze zijn niet tegen vrije meningsuiting of de representatieve democratie. Het derde verschil is dat ze niet de straat, maar de mediamieke ruimte als podium voor hun protest opeisen.

Geert Wilders bestaat nauwelijks buiten die ruimte. Hij manifesteert zich zelden in het openbaar of in de Tweede Kamer, en niet alleen vanwege zijn veiligheidssituatie. Hij debatteert niet, maar intervenieert op tv namens ‘het volk’ tegen de elite. Hij sneert en provoceert en de zeldzame keren dat hij lacht, is het uit leedvermaak."

 

Zie deze interessante analyse op de site van de Groene Amsterdammer.

 

 

 

(Afbeelding is afkomstig van de Fokke en Sukke website.)

 

Lose the game

 

The Game is niet zomaar een spel. Het is een spel dat je speelt op ieder moment dat je je er bewust van bent. Dat is voldoende om het spel te spelen. Tegelijkertijd heb je dan het spel verloren. Dat is alles.

 

Je kan dus niet direct winnen. Je kan wel winnen door andere spelers te laten verliezen.

Bijvoorbeeld door ze te herinneren aan het spel.

 

 

 

De regels in het kort:

 

RULE 1:           You are playing The Game.

RULE 2:           Whenever you think about The Game, you lose.

RULE 3:           Loss must be announced.

 

The objective of The Game is to forget that it exists.

 

Meer info over The Game op: http://www.losethegame.com/

 

 

---

 

 

Mornington Crescent

 

The Game is eigenlijk een anti-game. Een ander voorbeeld van een anti-game is het spel genaamd “Mornington Crescent”. Het is afkomstig uit het BBC radioprogramma “Sorry, I Haven’t a Clue”.

 

 

Spelers van het spel noemen om en om een station van de Londense ondergrondse. Degene die het eerst station “Mornington Crescent” noemt, wint het spel. Je kan natuurlijk ook varianten verzinnen, zoals straatnamen in een bepaalde stad of iets dergelijks. Vaak wordt aangekondigd dat er wordt gespeeld volgens een speciale variant van de regels.

 

De bedoeling van Mornington Crescent is dat de spelers doen alsof ze deelnemen aan een spel met gecompliceerde regels. Buitenstaanders proberen te achterhalen hoe het spel werkt, maar falen daarin, omdat er eigenlijk helemaal geen regels zijn. Dat is meteen de grap van het spel.

 

Zie ook: http://www.amazonsystems.co.uk/data/morn.htm

 

 

 

In een aflevering van Jiskefets “Debiteuren/Crediteuren” komt een sketch voor die op een vergelijkbare grap is gebaseerd.

 

Edgar wordt hierin door zijn collega’s aangemoedigd om flink wat geld in te zetten op het kaartspelletje “Stiften”, waarvan hij de regels niet begrijpt. Met als gevolg dat hij keer op keer verliest, zonder precies te weten waarom. En dat is natuurlijk net de bedoeling van zijn collega’s. Jack in the box!

 

 

Tot slot: je doet mee aan Het Spel, dus je hebt NU verloren!

 

 

 

 

Indrukwekkende, ietwat spookachtige foto´s van steden die ooit bewoond werden, maar nu al jaren verlaten zijn.

 

 

 

 

 

 

Meer van dit soort foto´s op deze site.

 

 

 

Het is een eigenaardige term, ´verlichtingsfundamentalisme´. Enerzijds omdat er niemand is die zichzelf tot die stroming rekent, het wordt vooral verwijtend gebruikt. Anderzijds omdat de term een contradictio in terminis lijkt. Om er achter te komen wat er precies mee bedoelt wordt en waarom de term wordt gebruikt, kunnen we kijken naar de samenstelling van het woord.

 

 

 

 

De Verlichting

 

De Verlichting is de naam die gebruikt wordt om een politieke en filosofische beweging aan te duiden die de opvattingen over politiek, filosofie, wetenschap en religie binnen de westerse wereld grondig wijzigde. Het was een reactie op het dogmatische autoriteitsgeloof. Het is niet mogelijk om het exacte begin en einde ervan aan te duiden, maar ruwweg duurde de verlichting van 1650 tot de Franse Revolutie (eind 18e eeuw).

 

Het belangrijkste principe van de aanhangers van de verlichting was dat men de waarheid omtrent bepaalde zaken kon vinden met behulp van de ratio (de rede, het verstand), in plaats van wat bijvoorbeeld kerkelijke autoriteiten zeiden zonder meer voor waar aan te nemen. Zo meende Isaac Newton dat in het heelal wetten golden die door de mens ontdekt konden worden.

 

De bekende Duitse filosoof Immanuel Kant (1724-1804), één van de grondleggers van De Verlichting, formuleerde het zo: 

 

“Verlichting is het uittreden van de mens uit de onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten heeft. Onmondigheid is het onvermogen zich van zijn verstand te bedienen zonder de leiding van een ander. Men heeft deze onmondigheid aan zichzelf te wijten, wanneer de oorzaak ervan niet in een gebrek aan verstand, maar in een gebrek aan vastberadenheid en moed ligt, zich van zijn verstand zonder de leiding van een ander te bedienen. Sapere aude. Heb de moed, je van je eigen verstand te bedienen!

Is derhalve de zinspreuk van de Verlichting.”

 

Uit: ´Beantwortung der Frage: Was ist Aufklärung´ (1784)

 

 

 

 

Verlichters geloofden sterk in vooruitgang van de samenleving door nastreven van humanitaire waarden en via wetenschappelijke vooruitgang. Verlichters waren zeker niet altijd atheisten (Voltaire was een deist, er waren ook pantheisten). Verlichters waren niet per definitie tegen religie, maar wel tegen het klakkeloos accepteren van dogma´s en autoriteit. Vrijheid van spreken en handelen voor het individu is voor verlichters zeer belangrijk. Een bekende uitspraak van de Franse verlichte schrijver Voltaire is:

 

"Ik verafschuw wat u zegt, maar ik zal uw recht om het te zeggen met mijn leven verdedigen."

 

 

Fundamentalisme

 

Fundamentalisme betekent het vasthouden aan de grondbeginselen (fundamenten) van een historisch gesitueerd gedachtegoed. 

 

Zolang de fundamentalist zijn normen en waarden op zichzelf toepast en tolerant is tegenover zijn medemens, is er meestal niets aan de hand. Anders wordt het als hij zijn waarden en normen aan een ander wil opleggen, door middel van sociaal economische druk, politieke macht of terrorisme. Dan komen we op de meest gangbare opvatting over het begrip fundamentalisme namelijk:

 

Het handelen vanuit een geheel van normen en waarden waarbij die normen en waarden algemeen geldend worden geacht en waarbij er tevens geen ruimte is voor wijziging van die normen en waarden. Dan is er geen enkele mogelijkheid meer tot een compromis met een ander.

 

Fundamentalisme wordt doorgaans in verband gebracht met religie, maar dat is niet perse noodzakelijk. Ideologieen zoals het communisme kunnen ook fundamentalistisch zijn.

 

 

Verlichtingsfundamentalisme

 

Fundamentalisme gaat dus uit van traditie en dogma, waar de verlichting dit juist niet doet. De twee lijken elkaar dus uit te sluiten. Waarom wordt dan toch de term ´verlichtingsfundamentalisme´ gebruikt?

 

Verlichtingsfundamentalisme is een slecht afgebakend etiket binnen het politieke spectrum dat (net zoals liberalisme, libertarisme en sociaaldemocratie) zijn oorsprong vindt in de Verlichting, maar daarbij zijn gedachtegoed, normen en waarden op wil leggen aan anderen.

 

Kenmerkend voor het Verlichtingsfundamentalisme is het streven naar een radicaal-seculiere staat, en soms neigt men sterk naar het terugdringen van godsdienst tot de huiskamer, of zelfs het willen vernietigen daarvan. Andere opvallende kenmerken zijn het streven naar een individualistische samenleving en in toenemende mate ook naar een verregaande vrije markteconomie, met weinig staatsbemoeienis. De term heeft een negatieve klank en wordt daarom meestal door tegenstanders van de stroming gebruikt.

 

 

Hier zien we dus verlichting en fundamentalisme bij elkaar komen: het extreme afwijzen van religie en het heilig geloof in de vrije markt. In deze zin bestaat verlichtingsfundamentalisme wat mij betreft wel degelijk. De idealen van de Verlichting worden op deze manieren tot keiharde fundamenten gereduceerd die aan de gehele samenleving worden opgelegd, zonder rekening te houden met persoonlijke vrijheiden. Waarmee verlichtingsfundamentalisme weliswaar geworteld is in de idealen van de Verlichting, maar zover wordt doorgevoerd dat die uitgangspunten juist worden ondergraven.

 

Voor mij staat staat heel duidelijk voorop dat iedereen mag geloven wat hij wil en zeggen wat hij wil, mits dit binnen de grenzen van de wet gebeurt. Dus religieuzen mogen wat mij betreft gewoon hun religie uitoefenen, mits zij niet hun eigen normen en waarden proberen op te dringen. Ik ben een aanhanger van de Verlichting, maar het opleggen van je eigen ideologie aan anderen en het beknotten van de vrijheden van anderen vind ik verwerpelijk en verlichtingsfundamentalisme wijs ik dan ook af.

 

 

 

 

 

 

Voor de liefhebbers: de geweldig leuke video van Psychic TV´s "Have Mercy (Papal Breakdance)" van het album "Mr. Alien Brain vs. the Skinwalkers" (2008).

 

Genre: psychedelische avant-garde rock.

 

Hoe word ik een goede creationist? In dit filmpje legt een aardige jongedame even uit welke 5 stappen je moet nemen om jezelf creationist te kunnen noemen.

Resumerend:

1. Evolutie is alleen maar een theorie.

Hiermee bedoelt de creationist: het is alleen maar een idee, het bestaat alleen op papier. Een wetenschappelijke theorie is echter iets anders dan de alledaagse uitdrukking dat iets "in theorie" mogelijk is. Binnen de wetenschap gaat men uit van hypotheses. Is een bepaalde hypothese ruimschoots bewezen, en zijn er geen bewijzen tegen de hypothese (en daar moet dus actief naar gezocht worden), pas dan wordt zij een theorie genoemd.

Voor evolutie bestaan vele, vele bewijzen, op diverse vakgebieden binnen de wetenschap.

2. God did it!

De term die hier veel bij wordt gebruikt door aanhangers van Intelligent Design (een dekmantel voor creationisme) is "onreduceerbaar complex". Die fraaie term betekent feitelijk niet meer dan "we weten niet hoe het kan, dus zal God het wel gedaan hebben". De God van de gaten, dus.

In veel gevallen blijkt er wel degelijk een goede verklaring voor dergelijke verschijnselen. Tegelijk is zo'n opmerking kortzichtig, want het stimuleert niet om naar een verklaring te zoeken. De stoplap "God did it" is geen verklaring.

3. Fine tuning en design.

Dit slaat op het antropische principe. De kans dat leven ontstaan is, en wel op deze planeet, is miniscuul klein. Dus moet het wel door een ontwerper gemaakt zijn. De denkfout is dat je vanuit een eindsituatie terugredeneert. De kans dat je de loterij wint, is miniem, maar IEMAND moet die loterij winnen. Het is dan ook absurd om achteraf te zeggen dat het geen toeval was dat juist deze persoon de loterij zou winnen.

4. Wetenschap in de bijbel (of de koran).

Men neme een aantal uiterst vage teksten uit een heilig boek en wrikt en wringt deze net zo lang tot het lijkt te passen in een wetenschappelijke vondst of theorie. Hier wordt wetenschap misbruikt voor Nostradamus-achtige "verklaringen". Ook onder moslims is dit erg populair.

5. Ontken wetenschap.

De wetenschap weet niet alles, de wetenschap spant samen tegen creationisten, de wetenschap hanteert een materialistisch wereldbeeld en kan dus geen verklaring voor bovennatuurlijke verschijnselen geven, of zeg gewoon dat wetenschap onzinnig is. Maak op de een of andere manier de wetenschap zwart (de atoombom is een mooi voorbeeld).

Maar zelfs al zou de wetenschap het bij het verkeerde eind hebben, dat betekent natuurlijk absoluut niet dat creationisme automatisch waar wordt. Voor creationisme is nul komma nul bewijs.


Zie ook Tomaso's blog voor vandaag, over hoe je creationisten kan herkennen.

Of deze link: 5 misverstanden over evolutie.

Milou van Rossum is een modejournaliste en ze schrijft geregeld op het vkb over mode. Ik denk dat ze wel eens vervelende reacties heeft gehad, want ze bekijkt eerst de reacties voordat ze besluit of ze gepubliceerd worden. Dat is haar goed recht, want het is haar blog. Het verbaasde me niet dat mijn scherpe reactie op haar laatste bijdrage "Prada's nieuwe jas" werd geweigerd. Ik schreef gewoon mijn eerste ingeving bij het zien van de foto's.

Zie onderstaande foto. Waar denkt u aan als u dit ziet?



Ik vind deze jas niet mooi, maar dat zegt niets. Ik heb immers geen verstand van mode. Wat me wel opvalt is het model. Zie ook de volgende foto:



Ik kan er niets aan doen, maar ik krijg associaties met zombie's, heroinejunks en zelfs Auschwitz schoot even door mijn hoofd. Allemaal erg politiek incorrect en ik zal er geen gewoonte van maken om dergelijke verontrustende gedachtes hier te plaatsen.

Ik zie bleke, graatmagere modellen met hologige blikken rondlopen. Het lijkt wel een samenscholing van zombies uit een goedkope film. Milou ziet wat anders. Ze heeft het over een "erg mooie show", "fris en eigenzinnig" en "de powervrouw". Bij dat laatste stel ik me toch iets anders voor.

----

Gerelateerde links:

Magere modellen
Mollige modellen
Huilende modellen

Op deze pagina kwam ik een leuk en leerzaam religie-examen tegen.

Voorbeeldvraag:

One day while jogging in the park, you see a maniac with a butcher knife about to attack a six-year old girl. Which would be the most morally proper action to take?

1. Grab the nearest rock and beat off the attacker
2. Call the police on your cell phone
3. Yell "POLICE!" and run toward the attacker in a threatening manner
4. Calmly walk away, because God works in mysterious ways, and what appears "evil" to our finite human mind, may in fact be part of a vaster plan in God's infinite mind, so it's best not to interfere

De hoofdpagina van deze site Ebon Musings heeft een aantal nuttige artikelen over atheisme en religie.



Verdeling van de diverse grote religies over de wereld. Ongelovigen wonen blijkbaar alleen in Estland, Tsjechie en onherbergzame gebieden in het noorden van Amerika en Rusland.

Ik las dit heel aardige stukje uit een brief aan Darwin (waarom stuurt iemand trouwens een brief aan een reeds lang geleden overleden persoon?), waarin de evolutie van de auto als metafoor wordt gebruikt.

En daar zie ik het ineens weer staan. En ik hoor het ook steeds vaker: "zich beseffen". Maar dat werkwoord bestaat helemaal niet in het Nederlands. Correct is "beseffen" of "zich realiseren".

Dat u het even weet.



Zie ook de taaladviesdienst van Onze Taal.

Het tijdschrift Onze Taal kan ik taalliefhebbers trouwens aanraden. Geen zuur taalpurisme, maar een heel levendig en actueel blad over de Nederlandse taal.


Naschrift 26 februari:
Ik realiseer me net dat ik nog een woord vergeten ben: "zich bedenken". "Bedenken" en "zich bedenken" zijn allebei correcte Nederlandse werkwoorden, alleen worden ze vaak verkeerd gebruikt. "Ik bedenk me dat...", hoor je dan.

"Zich bedenken" betekent echter: van mening veranderen. Terwijl de spreker in kwestie doorgaans "bedenken" bedoelt in de betekenis: beseffen, zich realiseren.

De cartoon komt van HIER.

Afkomstig van het uitstekende blog van Gert Korthof.

Welkom bij Radio Tetrapool. Vandaag zijn we op de Albert Cuyp in Amsterdam, waar we de bezoekers wat vragen willen stellen over politiek en actualiteit.

- Mevrouw, mag ik u wat vragen? Wat vindt u van Geert Wilders?
- Wie segt u?
- Geert Wilders, die van de PVV.
- Nooit fan gehoord!

- Meneer, wat vindt u van Geert Wilders?
- Is dat die foetballer?
- Nee, die politicus.
- En hoe heet die man, segt u?
- Geert Wilders.
- Wilders, Wilders... Nee, dat seg me niks. Sorry!

- Meneer! Bent u geinteresseerd in de politiek?
- Poletiek! Ja, iek viend heel belangrijk.
- En wat vindt u van de aanpak van Geert Wilders?
- Geert wie? Wielders?
- Geert Wilders van de PVV. U weet wel. Die man met dat opvallende kapsel.
- Oe bedoelt niet Ballekende?
- Nee, Geert Wilders! Bent u een moslim?
- Ja, iek moslim en al twintig jaar in Nedderland.
- Maar dan moet u toch wel eens van Geert Wilders gehoord hebben?
- Nee, geen idee. Spait mai.

- Mevrouw! Wat vindt u van Geert Wilders?
- Hij ken leuk singen, vin ik.
- Maar ik bedoel de politicus Wilders!
- Die kan ik niet. Bedoellu niet die sanger?

- Meneer, meneer, Geert Wilders?
- Nooit van gehoord!

- U dan?
- Geen idee over wie u het hebt!

- Wilders?
- Nee, die naam zegt me niets.

- Wat vindt u van de man op deze foto?
- Raar kapsel!
- Maar weet u wie het is?
- Nooit eerder gesien!

- Mevrouw, herkent u de man op deze foto?
- Geen flauw idee!

- Maar er is toch wel iemand die weet wie Geert Wilders is???

(Foto: geleend van de website van de Lesgroep Politiek van de School voor Journalistiek in Utrecht.)

Micronaties zijn dwergstaatjes die zich vaak eenzijdig hebben afgescheiden van een moederland en meestal niet door andere landen worden erkend. Er waren en zijn over de hele wereld talloze van dit soort staatjes.

Vandaag: Malu Entu.



Nautische kaart van de Middellandse zee ten westen van Sardinië. Malu Entu (Mal di Ventre) is het eiland links, net boven het midden van het plaatje.

Malu Entu (Sardijns voor "Slechte Wind", in het Italiaans: Mal di Ventre) is een granieten eiland, voorheen onbewoond. Er leven konijnen en vogels, en er is alleen dicht struikgewas als begroeiing. Het eiland heeft een aantal smalle stranden aan het helderblauwe water van de Middellandse zee. Het eiland ligt circa 7 kilometer van de kust van Sardinië en het is ongeveer 3,6 km2 groot. Het staat op de voorlopige lijst van werelderfgoed van UNESCO.

Sardinië is een eiland dat bij Italië hoort, maar de bevolking, cultuur en de taal die er gesproken wordt, wijken duidelijk af van de rest van Italië. Veel Sardinezen voelen zich dan ook geen Italianen en pleiten voor een onafhankelijk Sardinië. Eén van deze separatisten, een transportondernemer genaamd Salvatore Meloni, reisde samen met een aantal vrienden in de zomer van 2008 naar het eiland en riep daar de onafhankelijkheid van de republiek Malu Entu uit.

Meloni is een radicale autonomist. Hij heeft in de jaren 80 jarenlang in de gevangenis gezeten vanwege een samenzwering tegen de staat en betrokkenheid bij bomaanslagen. Tevens zou hij contacten met Libië onderhouden. Meloni en zijn getrouwen plantten afgelopen zomer een vlag op het eiland, kraakten een vervallen schuur en gingen er kamperen, daar waar dit officieel verboden is. De republiek Malu Entu wordt door geen enkele staat erkend. De republiek heeft wel eigen bankbiljetten uitgegeven en nodigt mensen uit de republiek als domicilie te kiezen, dit vanwege fiscale voordelen. De republiek Malu Entu moet vooral gezien worden als symbool voor de Sardijnse onafhankelijkheidswens.

Eind januari greep de Italiaanse overheid in, mogelijk vanwege aankomende verkiezingen op Sardini ë. Italiaanse militairen, boswachters en medewerkers van de havenmeester van de stad Oristano heroverden het afvallige eiland Mal di Ventre. Dit werd ook in de Nederlandse pers gemeld. Meloni en companen waren niet aanwezig, waarschijnlijk vanwege het weer.

Het zal echter moeilijk zijn om dit eiland permanent te bewaken. Het is dus best mogelijk dat de separatisten opnieuw naar het eiland afreizen.



Zicht op Malu Entu, met Sardinië op de achtergrond.

---

Links:
- De officiele site van Malu Entu (engelstalig).
- De officiele site in het Sardijns (meer blogs, meer details).

- Bekijk Malu Entu via Google Maps.