Even buiten Achlum (Fr) was ons vakantieverblijf, ’t Nije Bûthús, een woning op het Friese platteland. Bijna iedere avond probeerde ik de ideale foto te maken van de ondergaande zon, met het kleine dorpje en de kerk als middelpunt in de skyline. De eerste avond was de rode ondergaande zon overweldigend, een vuurrode bal, direct naast het dorp. Enkele minuten later was de bal verdwenen en een felrode gloed verscheen als een soort ‘Heilige Geest’ boven Achlum. Helaas had ik geen fototoestel bij me. De poging de zon te vangen was voor mij de reden om op 22 augustus 2010 …

Soms is een idee om een boek te schrijven erg eenvoudig, voor de handliggend simpel zelfs. De sleutel tot simpliciteit heeft Judith Koelemeijer gevonden in haar werk: “Het zwijgen van Maria Zachea.” Een boek lag al enige jaren bij ons in de kast zonder mijn warme aandacht. Waarom weet ik eigenlijk niet. Hoe besluit een mens om een boek te lezen?

Allereerst op aanraden van zijn omgeving of door de bekendheid van de schrijfster. In het geval van Koelemeijer ging dat niet op. Soms is een wervende tekst op de achterkant of een spectaculaire voorkant het duwtje in de rug …

Huilen, tranen met tuiten en heel veel wateroverlast op vele manieren. In Pakistan al een maand geleden, donderdag 26 augustus in Nederland en al vele jaren in de Waddenzee. Als het om de Waddenzee gaat, is niet de hoeveelheid een probleem, maar de kwaliteit. Zeehondjes verliezen hun moeder en dat zou vooral te maken hebben met de heftige onevenwichtigheden in het ecosysteem dat door mensen veroorzaakt wordt.

Ik ben net terug van vakantie, dit jaar in eigen land en wel de provincie Friesland. Ja, dank u het was verrassend mooi en zelfs maar een dag last gehad …

De tegenwoordige student kan niet meer rekenen en spelling laat te wensen over. Voor het kennisland Nederland is dat erg, maar het biedt ook kansen. Gaan we lekker samen met de nieuwkomers taallessen doen, misschien dat integratiekosten dan teruggedrongen worden.

Ik ben nog van een generatie voor wie hoofdrekenen nog vanzelfsprekend was, al ben ik ook lui geworden. Maar aan het volgende sommetje kan ik me zeker niet vertillen. Dat er bezuinigd moet worden, is evident. 18 miljard werd er geroeptoeterd. In zover de informatie over de mislukte onderhandelingen over Paars plus naar buiten zijn gekomen, botste …

Frequent kom ik op het station van Arnhem. Soms neem ik de auto en in sportievere tijden fiets ik naar het werk. Dat laatste is dit jaar nog maar een enkele keer gebeurd. Ze zeggen dat Nederland vlak is, maar een enkele IJstijd heeft gezorgd voor ogenschijnlijk nietszeggende stuwwallen en met mijn rokerslongen is de heuvels een pittige aanslag op mijn fysieke gesteldheid. Dus neem ik vaak de trein.

Het station van Arnhem is al jarenlang een bouwput en daarmee een nog desolater oord dan de meeste stations in Nederland.

Deze zomer is besloten extra hard te werken aan het station. …

Hoe maak je bastognekoeken? Dat is waarschijnlijk een goed bewaard geheim waar gewone stervelingen niet achter zullen komen. Maar wat de denken van Bastagne Duo, dat is nog een graadje moeilijker. Ik zou niet weten hoe het moet, maar Ivo Opstelten kan het vertellen over drie weken, wij gewone stervelingen niet. Formateur Opstelten zal met drie koekenboekers hun geheime producé gaan smeden tot een geheel. Waar en hoe, we zullen het niet weten, maar het gebeurd naar allerwaarschijnlijkheid in 'Haagse Achterkamertjes' zoals dat zo fraai heet in anti-establisch kringen.

En het eindproduct zal uiteindelijk feestelijk gepresenteerd worden. …

Hebzucht en ongeduld dreven me weer naar de boekhandel met een boekenbon van de collega’s ter gelegenheid van mijn 44e verjaardag. Zonder specifieke wensen ben ik normaliter binnen vijf minuten klaar. Het budget is bekend en mijn geheugen intact, dus ik weet wat ik gelezen heb of wat nog in mijn boekenkast staat. De voor mij onbekende schrijver Richard Russo met Brug der Zuchten sprak mij het meest aan. Niet op de minste plaats door de zin op de voorkant dat hij winnaar is van de prestigieuze Pulitzer Price for Fiction 2002. Over het algemeen ben ik niet zo heel …

Lubberiaans is zijn taalgebruik als vanouds en zomaar uit mijn geheugen komt spontaan het woord ‘belubberd’ naar boven en wie voelt zich na vandaag niet belubberd.

We gaan op zoek naar én een regeerakkoord, maar ook een gedoogakkoord. Juist die partijen die het meest ageren tegen het typisch gedoog en gepolder, zetten nu in op…..op wat ja? Een redoogakkoord of misschien wel een gereerakkoord, wie zal het zeggen.

Ik ga niet akkoord, maar wie ben ik in deze? In ieder geval ben ik niet de enige.

1. Want de partijen van de linkse hobby’s gaan niet akkoord

2. …

‘Bescheidenheid past ons.’

Terechte woorden van Maxime Verhagen, direct na het verlies van het CDA bij de recente verkiezingen. Naast bescheidenheid, al dan niet in een zeer valse verschijningsvorm, lustte Verhagen de politiek van Wilders ook niet. Daar waar Rutte met zijn VVD tegen Wilders aanschurkte om toch nog wat PVV-ers richting de liberalen te lokken, verloor het CDA vooral in het Roomse Zuiden van de Wildersianen.

En toen kwamen de paringsrituelen tussen de verschillende partijen. Na het mislukken van het Paars Plus standje, zijn we nu weer bij een rechtse paringsdans aanbeland, een heuse ménage à trois, …

Hoe genoeglijk en overzichtelijk was het leven vroeger in de tijd dat onthaasten nog geen plekje had in ons vocabulaire en de kerktoren van het dorp het ankerpunt was voor de hele (belevings)wereld. Een tijd die eigenlijk niemand meer kent, want je moet van ver voor de Tweede Wereldoorlog zijn om jezelf te kunnen herkennen in het liedje ‘Het Dorp’ van Wim Sonneveld. De dorpse samenlevingen leefden toe naar de jaarlijkse hoogtepunten als markten, de komst van marskramers, kermissen en de vele kerkelijke feestdagen. Dorpelingen vibreerden vooral ook mee met de dynamiek van de seizoenen, zaaien, oogsten …

Zit ik gelukkig eens een keer op te letten op het blog en er ontstaat zomaar een reeks, een heuse tentamenreeks. Dat is leuk, maar op dat front heb ik niets spannends te vertellen. Maar een halve dag later gaat er in een keer een luikje open in mijn geheugen en een verhaaltje borrelt rond in mijn hoofd, dus een nieuw blog is geboren, een blog in de tentamenreeks.

We schrijven Nijmegen, december 1984. De maand van de eerste tentamens in het propedeuse politicologie. Heel erg spannend, want krap een jaar ervoor had ik voldoende zelfvertrouwen bij …

Denk je alles gehad te hebben, de oranje-idioterie zal gelukkig langzaam wegebben, de tropische buien hebben de ergste hitte verdreven en je hebt geaccepteerd dat de vakantie nog drie weken op zich laat wachten. Geen nood, we moeten immers werken voor ons dagelijkse brood, ook op momenten dat het even niet zo goed uitkomt. Rustig aan beginnen met een kopje koffie ondanks het feit dat het toch al wat later is. Opruimwerkzaamheden van de korte hevige buien van gisteravond zorgden voor ongemak rondom Arnhem. C'est la vie.

Snel even het laatste nieuws bij elkaar gescharreld op nu.nl …

Het is de Franse feestdag bij uitstek, de Duitsers bieden hun excuses aan omdat ze stiekem in de ‘Heimat’ zijn teruggekeerd zonder hun fans te begroeten. En oranje? Tja, oranje…….

In 21 delen heb ik getracht de oranjekoorts te beschrijven, in ieder geval mijn oranjegevoel. De leidraad was natuurlijk het Nederlands elftal, maar ook de politiek, het songfestival en vooral ook de blik op ons omringende landen. Want zeg nu eerlijk, het oranjegevoel is er toch alleen omdat ‘die ander’ er ook is.

11 juli 2010, we stonden in de finale, voor de derde keer. In 1974 heb …

Wie dit leest op 11 juli tussen half

negen en pakweg half elf ‘s

avonds, is geen patriot en heeft

geen oranje bloed in zijn aderen

stromen.

Na de wedstrijd tegen Hispanje,

mag een ieder hier zijn positieve

emoties de vrije loop laten en al

zijn 80 jarige oorlog trauma's van

dorpsomroeper in Loo gld.

Zo snel zijn vermoeide voeten en de last van een dikke buik het toelaten, sprint hij richting het rumoer in de verte. Zijn doel, de vk-blogmarkt. Het is in zicht en is dus tijd om eens lekker rond te snuffelen, bij te lezen en een stukje tekst achter te laten.

Bovenal wil hij als vanouds zijn samenvattende mening (stofjesmarkt) of de aankondigingen van interessante kramen (najaarsmert) voor de goegemeente in woorden vatten. Zomaar, omdat hij dat leuk vindt en om de nostalgische gevoelens behorend bij een ouderwetse markt rondom de dorpspomp enig …

Zal ik maar meteen met de deur in huis vallen. Ik heb genoten van het Duitse voetbal deze middag. Eigenlijk het hele toernooi al. Nu moet ik toegeven dat ik al jarenlang erg moe werd van die overdreven Duitserhaat als het om voetballen ging, maar ook met betrekking tot andere zaken sprak de Nederlander in het algemeen niet zo positief over de Mof of Hannekemaaier. Nog steeds kan een Duits kenteken op gezette tijden rekenen op het afsnijden op de autobaan. Maar volgens mij is het laatste decennium de stemming milder geworden. De oorlog is immers al …

Van uitstel komt afstel, tenminste bij mij wel, dus dit blog moet geschreven worden voor vrijdag 16.00 uur. Dan treden onze jongens aan tegen de gele kanaries. En als we dit titanengevecht winnen, dan ben ik mogelijk te eufoor om dit blog nog te schrijven, dus doe ik het nu maar snel.

Even vooraf, ik gun iedereen zijn geloof, bijgeloof en ongeloof, maar er zijn grenzen in de geloofwaardigheid van de FIFA. Nu weet ik wel dat ‘brood en spelen’ de essentie is waar de mensheid om draait, ook ik maak me hier schuldig aan. Maar er …

Zelfonderzoek: Heeft de oranjekoorts bij mij al toegeslagen?

Nee, moet ik concluderen. Vooralsnog overheerst de hooikoorts in alle hevigheid en dat is een flinke tegenvaller, want de afgelopen jaren, met zachte winters en vroeg beginnende lentes, was de last beperkt. Ik heb nu een kop vol watten, de neus dicht en druk op de oren, wallen onder mijn ogen alsof ik wekenlang in een alcoholroes heb geleefd en vooral vage koppijn. Hooikoorts dus en tot overmaat van ramp heeft de apotheek besloten dat een goedkoper medicijn hetzelfde effect sorteert. Niet dus en dan mag je met al die …

Op alle fronten is er sprake van een impasse. Over de politiek is het klip en klaar, 1 juli 2010 komt er geen kabinet, maar dat was natuurlijk een verkiezingsleugen die net zo doorzichtig was als het helderste water. Dat vergeven we de heren (en enkele dame) politici wel, want het zijn wij, de kiezers, die hen in deze benarde positie hebben gebracht. Ik ben er klaar mee om politici de schuld te geven, we krijgen ze zoals we ze verdienen.

Is dat ook met voetballers? Nee, de trainingsarbeid van onze jongens is een autonoom proces waar …

Eigenlijk zijn we heel goed.

Een blogopening van niets, want wie zijn we en waarin zijn we goed?

Wij zijn Oranje en we worden wereldkampioen voetballen.

Vanzelfsprekend zijn we goed, op een Duitse manier worden we wereldkampioen en opa Sprakeloos kan over 30 jaar, indien hij stopt met roken, aan zijn kleinkinderen verhalen over het geweldige Nederlandse elftal van 2010. Niemand herinnert zich de saaie wedstrijden.

Het voordeel van saaie wedstrijden is dat je kinderen ertussendoor mogen kletsen. Of je praat bij een collega. Hij kwam per slot van rekening voor een fijne wedstrijd. Allemaal positieve wendingen …