De recalcitrante PvdA econoom Sweder van Wijnbergen is in het laatste nummer van Hollands Diep heel boos op Bos.

Sweder mag van Edmond Hofland in Hollands Diep leeglopen over alles wat er mis is met de Nederlandse politiek en de PvdA in het bijzonder. Hij toont in het gesprek briljante zelfkennis als hij zegt: "Ik denk dat de PvdA in de huidige stemming mij liever ziet gaan dan komen."

En wat is Sweders stemming?

 

Lees verder >> | WelingelichtUnlimited.nl

Rechts wint de verkiezingen, ondanks ongekend verlies van het CDA (-20). Links verliest. De PvdA, ondanks de opluchting, heeft 3 zetels minder in het parlement, de SP verliest er 10, D66 plust maar een schamele 7 zetels en GroenLinks valt ook tegen met maar 3 zetels winst. In schril contrast hiermee wint de VVD 9 zetels en de PVV wint maar liefst 15 zetels.Dit is het resultaat van een zeer oppervlakkige verkiezingscampagne.

De VVD strategie was succesvol. Rutte hield het grote campagne onderwerp op de economische crisis en de bestrijding daarvan. Een groot deel van met name de PVV kiezers dachten hier toch anders over. Zij kozen op grond van het thema immigratie en integratie. De paar opmerkingen die Wilders tijdens de tv debatten kon maken over "massa- immigratie" waren voor hen voldoende.

Rutte negeerde dit thema terecht. Gevraagd naar zijn reactie op Wilders, verwees hij telkens naar het eigen programma en weigerde hij in te gaan op de standpunten van Wilders.

Het VVD programma zat zeer solide en liberaal in elkaar. Het Centrale punt dat hij uitdroeg was dat de VVD een partij was voor mensen die iets van hun leven wilden maken. Niet voor mensen die zich afhankelijk van de staat opstellen. Dit gold ook voor mensen met een ander, lees Islamitisch, geloof.

Daarbij droeg hij de boodschap uit dat de VVD Nederland weer in "beweging" wilde krijgen. Meer eigen verantwoordelijkheid, solide financiën en minder subsidies, plus uiteraard de garantie dat de hypotheekrente bij hem in goede handen was.

Hiermee haalde hij de angel uit het hele integratie debat. Het ging niet meer over een andere cultuur, maar over de inzet voor jezelf en de samenleving. Geen inzet, dan heb je ook geen recht van spreken.

Dit werd gedekt door een afdoende program voor de bescherming van de echt hulpbehoevenden. Het hielp daarbij dat Rutte staats-secretaris van Sociale Zaken is geweest. Een rechtse, sociaal voelende libaraal. Boks daar maar eens tegen op.

Cohen stelde hier in feite alleen zijn "fatsoenlijke" samenleving tegenover. Een concept dat heel vaag is, maar dat in ieder geval de slogan "iedereen telt mee" behelsde. Ook Cohen wilde bezuinigen, maar waarop was minder duidelijk. Wat wel duidelijk was dat de PvdA dit in een veel lager tempo wil dan de VVD.

Het CDA van Balkenende staalde vooral uit dat hij zijn baantje niet kwijt wilde en dat hij "betrouwbaar" is. Dit uitte zich in veel grappen en grollen en opgesmukt optimisme, met een paar bokkesprongen als de roep om een coalitie met GroenLinks, maar ook weer weinig inhoud. Terecht is hij op de verkiezingsavond opgestapt als partijleider.

Onbeproken onderwerpen

Hoewel de verkiezingen terecht over de economische crisis ging, waren er tal van onderwerpen die niet aan de orde kwamen. Een kleine opsomming:

• Het klimaat en zijn kansen voor de herstructurering van de industrie.
• De banken- en financiële crisis en de noodzaak meer zeggenschap aan Brussel over te dragen.
• De internationale concurrentie positie en de opkomst van China.
• De opstelling van Nederland in toekomstige "internationale concflicten" over hulpbronnen en transport routes.

Het zijn allemaal onderwerpen die de komende jaren de toekomst meer gaan bepalen dan de mate van bezuiniging door de nationale overheid. Maar geen woord hierover tijdens de campagne. Hoe kijken de partijen hier tegen aan?

Breekpunten opgelost

Tijdens de campagne waren "breekpunten" een belangrijk punt. Wilders zette zich voor een rechtse coalitie buitenspel door de AOW niet te willen aantasten en dit in te zetten als breekpunt. Daags na de verkiezingen schoof hij dit alweer op zij.

Het toont aan dat hij een rasopporunist is. Hoe zullen zijn kiezers hier tegenaan kijken? En hoe veel water door de wijn zal hij doen om maar aan de macht te komen? En hoe zal dit bij de VVD aankomen?

Het grote schaakspel gaat beginnen. Het zal zeker niet zo gaan als in Groot- Britannië, waar na een paar dagen er al een coalitie op hoofdlijnen was.

Ik vermoed dat de VVD eerst de PVV vakkundig wil uitmanoevreren, voordat er een soort "wanhopige"poging gedaan zal worden om toch een paars-plus kabinet te vormeren. Met als kans dat deze na één of twee jaar alweer knalt, er weer verkiezingen volgen, waarin het CDA weer enigzins hersteld is en de PVV minder aanhang heeft gekregen.

Maar ja, de toekomst blijft een verrassingsspel.

Daan Diederiks

Agora, de nieuwe film van Alejandro Amenábar is werkelijk subliem.

Agora is een historische film, die zich afspeelt in het Alexandrië van 391 n chr., maar die zoveel vertelt over onafhankelijk denken tegenover fanatiek religieus gedrag, dat je onwillekeurig moet denken aan de gedragingen van groeperingen als de Taliban en Al Qaida, van vandaag.

Wat ook zo mooi naar voren komt is dat het vroege Christendom dezelfde destructieve rol speelde tegenover de oude cultuur van de Grieken en Romeinen als de Taliban nu in Afghanistan en sommige "politieke Islamisten" in Arabische- en Europese staten willen spelen.

De film heeft daarom een dubbele boodschap. Pas op bij het veroordelen van de fanatiekelingen van vandaag. Onze Christelijke cultuur heeft een even onhebbelijke en destructieve geschiedenis.

En aan de andere kant; pas op als de fanatiekelingen van vandaag de overhand krijgen. Onafhankelijk denken is dan voor een tijdje weer voorbij.

Bovendien schotelt Alejandro Amenábar ons een prachtige en wijze vrouw voor, die echt bestaan heeft in Alexandrië. Rond deze wijze Hypatia weeft hij een liefdes vehaal van een slaaf, Davus, en een rijkeluis jongen, Orestes, die alle twee tevergeefs om haar hand dingen. In de naam van de wetenschap blijft zij liever ongehuwd.

De slaaf Davus wordt een fanatieke Christen en Orestes bekeert zich uit politieke motieven als hij prefect kan worden. Dit redt hem echter niet van de fanatici, de ware gelovigen, die via hem ook de vrouw voor eeuwen monddood maken.

 

Zie ook >> | Welingelicht Unlimited

Bij Buitenhof verschenen de afgelopen weken een aantal lijsttrekkers die door een "expert" onder vuur werden genomen.

Deze week was het de beurt aan Job Cohen, lijsttrekker van de PvdA.

Cohen verweet de VVD van Rutte met sterke bewoordingen dat zij de PVV niet uitsluiten van eventuele regeringsdeelname. Het argument dat hij aanvoert is dat "de PVV tegen de rechtstaat aanschuurt". En omdat Rutte niemand heeft uitgesloten vindt Cohen dat de VVD daarmee op dezelfde wijze "tegen de rechtstaat staat aan te schuren." Hij zei letterlijk: "Het gemak waarmee Rutte zegt 'nou dat is ook een mogelijkheid', dan lopen zij dus ook tegen de rechtstaat aan te schuren."

Voor de helderheid heb ik het PVV programma over de rechtstaat en democratisering er op na geslagen.

Het programma van de PVV is kort en bondig. Het voornaamste mikpunt van Wilders CS zijn de heersende elites. De rechtstaat bevindt zich volgens de PVV in een ernstige crisis, die wordt veroorzaakt door de elites, die het volk niet meer snappen. De PVV verklaart dat zij aan de kant van de gewone man en vrouw staan en dat de macht teruggegeven moet worden aan de burger.

 

Hoe stelt de PVV zich dat voor?

 

Lees verder >> | WelingelichtUnlimited.nl | PVV anti- democratisch?

Wouter Bos rapporteerde vorige week in zijn BosBlog over een presentatie van Jaap Dronkers over onderwijs en segregatie.
Verbazingwekkend is dat niet, omdat Dronkers, de wetenschapper, ook lid is van de PvdA en voor het aan de PvdA gelieerde wetenschappelijk bureau (Wiarda Beckman Stichting), een zeer verhelderend rapport over ongelijkheid en onderwijskansen schreef, getiteld "Ruggengraat van ongelijkheid".

Volgens Dronkers is "het" onderwijs de ruggengraad van de bestaande ongelijkheid en houdt het onderwijssysteem de maatschappelijke ongelijkheid in stand.

De ongelijkheid die het gevolg is van segregatie zal daarmee ook versterkt worden. Als sociaal- democraat wil hij iets aan ongelijkheid doen, en dan met name aan de ongelijke kansen die het onderwijssysteem schept.

Daarom analyseert hij in de eerste plaats het systeem en de mechanismen van onderwijsongelijkheid. Vervolgens concludeert hij dat PvdA bestuurderen de afgelopen decenia eerder mee hebben geholpen de ongelijkheid te bestendigen dan op te heffen.
Vooral het afschaffen van de doorstroming door minister Jo Ritzen zit hem dwars. Daarnaast zijn het volgens Dronkers ook de Sociaal- democraten geweest die de agenda van het nieuwe- leren en montessori achtig onderwijs met name gepusht hebben. Deze onderwijsvernieuwing is vooral voordelig voor de hogere klassen en veel minder tot niet voor kindeen die toch al uit achterstandsgezinnen komen.

Hij pleit dan ook niet voor grote systeemwijzigingen maar voor kleine stapjes, vooral gericht op het vergroten van de les- en leertijd van leerlingen uit achterstandsgroepen.

Na het lezen van het betoog van Dronkers bekroop mij het gevoel dat ik zojuist de nieuwe partijagenda van de PvdA voor het onderwijs had gelezen.
Het verslag van Bos is een nieuwe aanwijzing.
Daan Diederiks
Lees verder |
+ BosBlog
+ Allochtonen op achterstand

De Prinsen Maurits en Pieter Christiaan staan even aan het roer op de ABN Amro One, het succesvolle zeiljacht dat de Volvo Ocean Race in 2006 met overmacht won.
[L]
Het schip was op afscheidstoernee in Den Helder en vaart 19 juni voor een laatste race naar  Stockholm. Het schip zal als ABN Amro One nog een laatste regatta varen, de Eurocard Round Gotland Race. Hierna zal het schip door het Ericsson Racing team als trainingsschip gebruikt worden.

De rechtse columnist Joshua Livestro is door de redactie van Buitenhof, het zondagse discussie[R] programma van de NPS, afgelopen zondag de laan uitgestuurd.

Livestro was de opvolger van de PvdA'er Plasterk, die als minister naar Den Haag vertrok. Plasterk kon de afgelopen jaren ongegeneerd het geweten van links zijn bij de door publieke middelen gefinancierde omroep.

In zijn column in de Telegraaf haalt Libvestro fors uit naar de censuur die hij telkenmale moest ondergaan. Zo mocht hij in een column niet zeggen: "Wilders is geen fascist en Marijnissen geen communist." Toen Livestro van eindredactrice Hegeman ook niet mocht uithalen naar de "nepsolidariteit" van de SP, was voor hem duidelijk dat hier sprake was van een patroon. Andere dan een linkse visie op de politiek is bij Buitenhof niet welkom.

Livestro meent dat dit niet alleen het geval is bij Buitenhof, maar dat alle NPS programma's, het NOS Journaal en Nova beheerst worden door een linkse stroming.

Om een rechts geluid in de media mogelijk te maken stelt hij voor een eigen omroep als Fox te starten.

Zie zijn column Retourtje Buitenhof

Publicist en PvdA "ideoloog" Paul Scheffer is onlangs uit de commissie gezet die de verkiezingsnederlaag van de PvdA gaat evalueren.

In het radio programma Cantina@vpro met Jan Donkers op de voormalige concertzender ( nu Radio 6) sprak Scheffer maandag 16/4 vol afschuw over de moderne campagne van de PvdA en de enorme generatiekloof die hij voelde in de manier van campagne voeren.

Toen hij de commissie vertelde dat hij zelf op Piet Hein Donner(CDA) gestemd had, kon hij weer vertrekken. Hij stemde op Donner als "instituut", als soort politicus, en niet op het CDA, want met veel standpunten is hij het niet eens.

Binnen de Partij van de Arbeid is beroering ontstaan over de abortus paragraaf in het regeerakkoord. Vooral het laten vallen van de "overtijdbehandeling" onder de bestaande abortuswet is een "grote stap achteruit", aldus initiatiefneemster en voormalig Tweede Kamerlid Hillie Molenaar. Zij heeft met een uitvoerige brief de partij gelederen in beweging gezet. De afdeling Amsterdam gaat, bij monde van Auke Bijlsma en Martijn van der Meer, tijdens het congres van aanstaande zaterdag het vraagstuk aan de orde stellen.

In het coalitieakkoord staat dat de overtijdbehandeling onder de WAZ (Wet Afbreking Zwangerschap) zal vallen, daarbij komt bij dat er voor de overtijdbehandeling een "variabele" bedenktijd wordt ingevoerd. Deze kan volgens Molenaar van 1 seconde tot 16 dagen duren. "Dat is een wangedroch," aldus Molenaar.

Lees volledig verslag en brief in The Amsterdam Post

In een interview met het Duitse Der Spiegel zegt milieu Goeroe Lovelock dat het maar eens afgelopen moet zijn met "milieu romantiek". De klimaat verandering is zo ernstig dat alleen het op grootschalige wijze inzetten van kernenergie een doom scenario kan afwentelen.

Volgens Lovelock kunnen zonne- en windenergie nooit aan de energie behoefte voldoen. Het is daarom noodzakelijk om kernenergie in te zetten. Het risico van nucleaire energie is te verwaarlozen bij de risico's die de mens loopt door klimaatverandering door CO2. "Laat mij de massa graven van Tsjernobyl zien," zegt Lovelock. "Een paar duizend doden, een kleine prijs vergeleken met de miljoenen die door CO2 emissies kunnen omkomen."

AP Report | Lees verder in Der Spiegel...

Vanmorgen, op 2de kerstdag, vertelde VVD minister Pieter Winsemius in VPRO's marathon interview, dat zijn gedachten over kernenergie niet meer zo vast liggen.

Voor het Tsjernobyl ongeluk in 1987 was hij een gematigd voorstander, na deze ramp werd hij tegenstander van het verder uitbreiden van electriciteits opwekking door middel van kernenergie.

In de huidige situatie, met een snel veranderend klimaat en de noodzaak CO2 gassen te reduceren, is hij niet meer zo'n tegenstander.

In het interview verklaarde hij dat je als bestuurder twee kwaden moet afwegen. De risico's van kernenergie kennen we, aldus Winsemius, dat geldt ook voor de gevolgen van een eventueel ongeluk. Die zijn binnen een bepaald beperkt gebied in de hand te houden.

Als het klimaat daadwerkelijk gaat schuiven, dan zijn de rampen niet meer te overzien. Als kernenergie een deel van de oplossing kan zijn, omdat het CO2 schone technologie is, dan moet je dit als bestuurder zeer serieus overwegen, aldus Winsemius bij de VPRO.

Daan Diederiks

Dinsdag tijdens het vragen uur probeerde SP kamerlid Harry van Bommel aan minister Kamp van defensie te ontlokken dat Nederland een "oorlog in rommelt". Van Bommel verwijt de minister dat hij "de dingen niet bij de naam noemt."

Bovendien meent van Bommel dat de acties die de Nederlandse militairen op dit moment in de Panjwayi- vallei in Kandahar tegen de Taliban ondernemen, tegen de afspraken zijn met de Tweede Kamer. Minister Kamp ontkende in alle toonaarden.

De minister zal nooit zeggen dat Nederland "in oorlog" is met de Taliban. "In oorlog zijn" is, behalve de term voor een geweldadige vorm van menselijk handelen, ook een jurridisch begrip. Een land kan alleen met een ander land "in oorlog" zijn, die ook nog eens officieel verklaard moet worden. De Taliban is geen land, maar een groep opstandelingen die dood en verderf zaaien onder alles dat enigzins modern is. Bij voorkeur snijden zij kelen door van leraren en te moderne vrouwen. Op verzoek van de Verenigde Naties, de Afghaanse regering en de Navo probeert Nederland met de bondgenoten ter plekke deze Taliban praktijken tegen te gaan.

Ommekeer Srebrenica

Na het debacle in Srebrenica realiseerde men in de nederlandse politiek dat de toestand in de wereld andere eisen stelde aan de krijgsmacht en de te voeren strategie. De krijgsmacht werd hervormd tot een expeditionair leger, dat zwaar bewapend over de hele wereld ingezet zou kunnen worden en zou kunnen opereren in "het hoogste geweldspectrum."

De transformatie van de krijsmacht ging gepaard met nieuwe politieke doelstellingen. Een van de doelstellingen komt voort uit het ervarinsfeit dat economische en sociale ontwikkeling niet mogelijk is, zonder dat allereerst de situatie in een land of regio veilig is.

Veiligheid als voorwaarde voor ontwikkeling werd daarmee een hoofddoelstelling van buitenlands- en ontwikkelingsbeleid. De volgende fase is de daadwerkelijke hulp bij economische en sociale ontwikkeling, ingebed in "nation building" indien nodig.

Alle regeringswaardige partijen zoals het CDA, PvdA, VVD, D66 en anderen, stemden in met de beleidsnota's die opeenvolgende ministers van defensie en buitenlandse zaken hierover aan de kamer voorlegden.

Besluit Uruzgan

Ook een partij als D66 schaarde zich achter dit beleid. Daarom was het in februari 2006 zo onbegrijpelijk dat Lousewies van der Laan en Bert Bakker ineens afhaakten toen het op daden aankwam in Afghanistan. Vooral Bert Bakker was altijd een steunpilaar van dit beleid geweest.

De brief van minister Kamp, op grond waarvan het parlement het besluit nam om naar Uruzgan te gaan, was geheel in lijn met de eerder geformulerde beleidsdoelstellingen. Nederland wilde gaan helpen bij de wederopbouw van Afghanistan, maar zou eerst voor veiligheid in Uruzgan moeten zorgen. Daartoe werd het leger er met groot materieel heen gestuurd. Volgens de brief zouden de eerste twee jaar zwaar worden. In eerste instantie zou er hierdoor van echte opbouw nog niet veel terecht komen. Eerst moest de Taliban uitgeschakkeld en moesten de "hearts and minds" van de bevolking gewonnen worden. De Tweede Kamer stemde hier met een ruime meerderheid van CDA, VVD en PvdA mee in.

Politicus in de marge

Daarom was wat van Bommel dinsdag in de kamer zei pure retoriek van een politicus in de marge. Ook hij weet namelijk donders goed wat er in die brief stond en hoe de discussie verlopen is. Hij zei:
"Het gaat erom dat deze missie door deze regering aan de Tweede Kamer is verkocht als wederopbouw missie. Wij zouden daar scholen bouwen. Wij zouden daar ziekenhuizen gaan bouwen. Wij zouden daar wegen gaan aanleggen. (..) Er is sprake van grootschalige inzet van grondtroepen en van gevechtsvliegtuigen en van gevechtshelicopters. Dat heeft helemaal niets te maken met wederopbouw, waarmee de Kamer had ingestemd, maar met oorlog voeren. "

Deze suggestie van van Bommel is pure onzin. De regering heeft de missie nooit verkocht als louter en alleen een opbouw missie. En minister Kamp heeft dat ook niet gedaan om heimelijk oorlog te voeren. D66 haaktte juist af, toen bleek dat de minister openlijk aangaf dat het gevaarlijk zou worden en dat van wederopbouw pas in een latere fase echt sprake zou zijn.

De regring voert het beleid uit dat is uitgestippeld en waarmee de meerderheid van de Kamer in volle bewustzijn heeft ingestemd. Alleen D66 en de SP niet. Deze partijen laten liever de Taliban weer de overhand krijgen of de Amerikanen het vuile werk opknappen, om zo de eigen handen in kinderlijke onschuld te kunnen wassen.

Dat heet politiek aanrommelen in de marge.

Daan Diederiks

Met het verschijnen van Herman Wijffels op het formatie toneel, lijkt dit het moment van een klimaat kabinet.

CDA, PvdA en ChristenUnie gaan na de feestdagen praten over een nieuw kabinet. Geschrokken na alle politieke opwinding over de gevolgen van de motie- Bos, zitten PvdA en CDA ineens eensgezind aan de onderhandelingstafel.

Eerder schreef ik al dat Bos in de campagne het klimaat geheel links liet liggen. Hij liet het initiatief aan GroenLinkser Femke Halsema, die van Bos straffeloos mocht betogen dat klimaatmaatregelen voor economische groei gaan. Bos weersprak deze onzin niet. Klimaatmaatregelen en economische groei gaan tenslotte hand in hand, alleen niet in een linkse verkeizingscampagne.

Het gaat wel degelijk om groei, maar om de richting waarin de economische goei gestuurd wordt. En daarin kan dit kabinet een grote rol spelen. Herman Wijffels staat bekend als een CDA'er die behalve sociaal, vooral het rentmeesterschap over de aarde, hoog in het vaandel voert.

Over klimaat ontwikkelingen kunnen we pessimistisch doen. De mens heeft immers in korte tijd door verspilling een al bestaande klimaattrend versnelt. Maar waarom zou de mens dit niet kunnen keren? Enige reden voor optimisme is er wel degelijk.

Het CBS berekende onlangs in een rapport dat milieumaatregelen werken. Het beslag dat bedrijven en mensen op het milieu leggen is de afgelopen 15 jaar afgenomen, terwijl de economische groei steeg. Alleen met de broeikasgassen als CO2 wil het nog niet lukken.

Kernenergie

De grootste producent van broeikasgassen zijn electriciteitcentrales. Daar is ook de grootste winst in CO2 reducties op korte en middellange termijn te behalen.

De PvdA bepleit, bij monde van Diederik Samson, al jaren dat windenergie, naast besparingen, de oplossing is. Als ex- GreenPeace activist kan hij ook niet veel anders. GreenPeace sluit immers iedere discussie over een echte oplossing uit, namelijk het overstappen op kernenergie.

Het wordt steeds duidelijker dat aan de herintroductie van kernenergie niet te ontkomen valt. De electriciteitsverslaving is te groot en alternatieven als windenergie, zonnepannelen, biomassa en anderen kunnen nooit de totale electriciteits behoefte dekken.

Het aandeel duurzame energiebronnen steeg, volgens het CBS, de afgelopen 15 jaar van 1% in 1990, naar 3,3% in 2005. Dat is niet veel.

Gezien de versnelling in het afsmelten van de ijskappen zijn radicalere maatregelen noodzakelijk. Het roer moet om. Kernenergie is op korte termijn het enige grootschalige alternatief.

Links taboe

Aan Wouter Bos de taak om een links taboe te doorbreken. Sinds de jaren '70 definieert links zichzelf telkens weer als anti- kernenergie beweging.
Met GroenLinks valt in dit opzicht niet te praten. Halsema ligt er gelukkig uit. Verantwoordelijkheid wil zij niet nemen. Nu maar hopen dat Bos wijzer en moediger is.

Daan Diederiks

Een krappe meerderheid in de Tweede-Kamer houdt het demissionaire kabinet Balkenende in een wurggreep, met uitgeprocedeerde asielzoekers als slachtoffer.

Vannacht nam de Tweede-Kamer namelijk met een kleine meerderheid, een motie van afkeuring aan tegen minister Verdonk van vreemdelingenzaken.

De kamer verzocht minister Verdonk tot twee maal toe haar discretionaire bevoegdheid aan te wenden door het uitzetten van uitgeprocedeerde asielzoekers te staken tot er een uitgewerkt Genaraal Pardon is afgesproken tijdens de formatieonderhandelingen tussen het CDA, de PvdA en een nog onbekende derde partij.

Minister Verdonk weigerde dit, met het argument dat dit in feite het afkondigen van een Generaal Pardon is. Zij is hier tegen omdat, (1) de asiel aanvragen volgens de wet individueel beoordeeld dienen te worden, bovendien (2) vreest zij een aanzuigende werking die niet meer in de hand te houden is.

Aan deze argumenten voegde premier Balkenende, tijdens het debat, nog toe, dat het gebruikelijk is dat eerst de regelgeving wordt aangepast en daarna de uitvoeringspraktijk. Als je dit omdraait, zoals de kamer kennelijk wenst, dan zijn de gevolgen niet te overzien. Vandaar dat het kabinet als geheel weigert de motie uit te voeren.

Politieke Chaos

De poltitieke situatie aan het eind van het debat was chaotisch. Er is nu een kamermeerderheid die minister Verdonk weg wil hebben en een demissionaire kabinet dat als een blok achter Verdonk staat. De VVD dreigde bij monde van haar partijleider Rutte al haar ministers uit het kabinet terug te trekken als Verdonk gedwongen zou worden op te stappen. Het kabinet als geheel is nu achter haar gaan staan.

Het lijkt nu niet waarschijnlijk dat de Koningin het "dubbele ontslag" van haar kabinet zal aanvaarden. Zij heeft dan immers geen kabinet en ministers meer. Het land is dan onbestuurbaar. Of de kamer, of het kabinet zal moeten inbinden.

Het merkwaardige is dat Wouter Bos het Generaal Pardon hoogst waarschijnlijk, zonder een dergelijke politieke crisis, tijdens de kabinetsformatie had kunnen realiseren. Ongetwijfeld zal dit de formatie van een nieuw kabinet zwaar belasten.

Goede bedoelingen

Het is een confrontatie geworden van "goede bedoelingen politiek" versus "politiek realisme en rechtstatelijkheid". De goede bedoelers schieten daarbij meestal in de eigen voet.

Een fraai voorbeeld is de negentiende eeuwse Franse Keizer Napoleon III. Uit democratisch idealisme steunde hij de Italiaanse liberale opstand van Cavour met het sturen van het Franse leger naar Italië. De verdeelde Duitse staten zagen dit als een bedreiging en smeedden zich onder leiding van Bismarck aaneen, door onder andere Frankrijk in 1871 te verslaan. Het idealisme van Napoleon III keerde zich tegen het franse belang.

Zo lijkt Bos in zijn "goede bedoelingen"-strijd tegen Balkenende het belang van uitgeprocedeerde asielzoekers uit het oog te hebben verloren. De goede bedoelingen verkeren in hun tegendeel.

Daan Diederiks

De ontwikkeling die Volkskrant columnist Ronald Plasterk doormaakt is reuze interessant. Naar binnen gehaald als een kritische geest, ontpopt hij zich steeds meer als schoothondje van Wouter Bos.

Plasterk heeft een heldere betoogtrand. Als het slimste jongetje van de klas weet hij fouten in het denkwerk van anderen genadeloos bloot te leggen.

Sinds zijn bekentenis, coming out, als mede auteur van het PvdA programma getuigen zijn columns van een steeds groter inlevingsvermogen in de grote roerganger van de PvdA Wouter Bos. Zo geeft hij deze week weer eens intellectuele rugdekking voor de tactische zetten die Wouter Bos in de formatie voert naar een CDA/PvdA/SP kabinet. Hij verzet zich hevig tegen het gevoel binnen het CDA dat zij de grootste partij zijn. Iets dat onmiskenbaar waar is. Volgens Plasterk zou een dergelijke coalitie, "recht doen aan de uitspraak van de kiezer".

Hier maakt Plasterk een klassieke denkfout, die helaas zeer algemeen verbreid is. De kiezer bestaat namelijk niet. Er zijn 12 miljoen kiezers die individueel hun stem hebben uitgebracht, met even zovele redenen en motieven. De britse politicoloog en filosoof Grahame Lock illustreerde dat laatst aardig in de Groene Amsterdammer. "Als een voetbalploeg de tegenstander verslaat met 3-1 vraag je toch ook niet met welke bedoeling de spelers als groep van 22 hebben gespeeld? (..) Beide teams wilden winnen. Een is het gelukt, het andere niet."

Zoals bij voetbal beide teams willen winnen en geen ander "signaal" aan de kijker wilden mee geven. Wilden veel kiezers ook geen coalitie met CDA/ PvdA en SP. Op de verkiezingsavond presenteerde de NOS zelfs een enquete waaruit bleek dat het ondervraagde publiek een dergelijke coalitie op de laagste plaats hadden staan. De rechtsen wilden een rechts en de linksen een links kabinet, maar een CDA/PvdA combinatie had de voorkeur van slechts 20%, de rest leek het een nachtmerrie.

Als de getallen mogen spreken dan moet links het met haar meerderheid maar eens proberen. Probleem is dat de Koningin aan de formateur een "stabiele" regering heeft gevraagd. Links kan hierin simpelweg niet voorzien. Door de deadlock heeft de kiezer het CDA en de PvdA tot elkaar veroordeeld. Van liefde tussen de partijen lijkt geen sprake. Getuige alleen al de badineerende toon waarmee Plasterk de formateur opdraagt om Balkenende "de realiteit" (van Plasterk) maar eens uit te leggen.

Daan Diederiks

Van de twee partijen in de Nederlandse politiek met een centrale positie, heeft de PvdA het in de verkiezingscampagne het ronduit teleurstellend gedaan. De PvdA haalde te weinig zetels, maar wat belangrijker is, de opstelling van lijsttrekker Wouter Bos was strategisch bijzonder zwak.

Naar mate de campagne vorderde leek Bos zich steeds meer vast te bijten in zijn tegenstander Balkenende. De werkelijkheid liet hij gaande weg echter volledig los. Er werd een beeld van armoede en ellende geschetst om een morele positie in te kunnen nemen die gewoonweg niet vol te houden is. Hij verzuimde vervolgens om op die terreinen waar het echt om gaat signalen van waardering aan het zittende kabinet af te geven, om zo tijdens coalitie onderhandelingen niet radicaal tegenover elkaar te staan.

De PvdA liet daarmee een historische kans lopen.

AP Politiek Periodiek | Lees verder...

De grote verliezer van de verkiezingen is ongetwijfeld Wouter Bos, de lijsttrekker en beoogd premier van de PvdA. Hij verloor het premierschap aan Jan Peter Balkenende en de zetels en geloofwaardigheid aan Jan Marijnissen. Links en rechts krijgt hij het nu om de oren.

De definitieve "kogel" kwam echter van links. Weer was het Marcel van Dam, die zijn Volkskrant column benut om uit te leggen waarom hij op Marijnissen stemt. Reden: De SP voldoet meer aan de ouderwetse sociaal-democratische romantiek. De PvdA van Wouter Bos is in zijn ogen teveel een "burgermans"partij geworden, die teveel waarde hecht aan de markt en te veel de oren laat hangen naar de atlantische banden.

De SP wil inderdaad af van de markt en daar een sociale economie voor in de plaats. Sociale-economie? Wat mag dat dan wel zijn? Markt weg, planbureau erin? Hogere uitkeringen, hogere lonen? En lege schatkist en failliete bedrijven? Een buitenland dat Nederland genadeloos gaat beconcurreren?

Van de Europese Unie moet de SP ook al niets hebben en de defensie begroting moet met 30 procent gekort! Grondwettelijk zijn wij verplicht om de internationale rechtsorde te handhaven, daar komt zo niets meer van in.

Dit is de nieuwe partij van Marcel van Dom. Dommer dan dom.

Ik begin steeds meer te geloven in de stelling dat de kiezer "nooit" gelijk heeft met verkiezingen. Domweg omdat "de kiezer" niet bestaat. Maar "domme kiezers" bestaan wel en dat zijn de extremisten die even het overzicht kwijt zijn en denken iets op te lossen door Marijnissen een zesde deel van het parlement te geven.

De enige intelligente politiek is altijd die der gematigden.

Ook hierin faalde Wouter Bos. Met Marijnissen hijgend in zijn nek begon hij steeds radicalere retoriek te gebruiken. Maar omdat hij eigenlijk een sociaal-liberaal is met sociaal-democratisch sausje geloofde weinigen hem. Hij joeg zo de radicale proteststemmers naar een partij waarvan zij niet verwachtten dat die gaat regeren en de gematigden naar het CDA en de Christen Unie, een enkeling naar de VVD.

Wouter Bos had een jaar geleden alles in handen om van een wonderboy een wonderman uit te groeien, maar hij heeft het verprutst. Dankzij tovenaar Marijnissen, kon hij zelfs niet van een horkige premier als Balkenende winnen.

Daan Diederiks

In de luwte van het grote verkiezingsgeweld in grote zalen, op markten en op alle dagelijkse tv shows vond gisteravond in Nieuwspoort een debat plaats over het defensie en buitenlandsbeleid tussen de kamerleden Timmermans (PvdA), van Baalen (VVD) en Ormel (CDA). De SP voerde liever campagne op straat en Karimi van GroenLinks was om persoonlijke redenen afwezig. De bijeenkomst werd georganiseert door de Atlantische Commissie, het Nederlands Genootschap van Internationale Zaken en de Koninklijke Militaire Academie.

Vrij Nederland journalist Leonard Ornstein leidde de discusie, die per onderwerp telkens afgesloten werd met een “salomons oordeel” van voormalig Staf-chef en generaal buiten dienst van der Vlis.

Beslag JSF op begroting

Grote verschillen van mening bleken er te zijn over de vervanging van het huidige jachtvliegtuig van de Luchtmacht. Het kabinet Kok II besloot mee te doen met de ontwikkeling van de amerikaanse JSF. De PvdA is daar nu een groot tegenstander van. Timmermans voerde een aantal argumenten aan: Het toestel heeft nog nooit gevlogen, heeft zich dus niet bewezen; de Verenigde Staten geeft geen duidelijkheid welke versie van de JSF Nederland mag kopen; de kosten zijn totaal onbekend en er zijn geen harde afspraken over compensatie orders voor het nederlandse bedrijfsleven.

Volgens Timmermans was het veel verstandiger geweest te wachten tot het toestel uitontwikkeld was , om dan “van de plank” te kunnen kopen. Het geinvesteerde geld had ook op andere wijze in de kennis-economie gestoken kunnen worden.

Kamerlid Ormel van het CDA meent dat “de PvdA weer net zo hard draait als de JSF wendbaar is.” Kok tekende immers voor de JSF, met Wouter Bos als staatssecretaris. “Wil de echte PvdA nu eens opstaan?”, voeg Ormel.

Ook kamerlid van Baalen vroeg aan Timmermans of de PvdA nu ging erkennen dat Kok en Bos een kapitale blunder hebben begaan, waarop Timmermans erkende dat hij en de fractie achteraf tegen zijn.

Toch kreeg hij het gelijk van generaal bd van der Vlis. Ook hij vond het als man van de praktijk niet verstandig om zo'groot deel van je ontwikkelingsbudget voor jaren vast te leggen. “Het legt een enorm beslag op je beslissingsvrijheid”, aldus de generaal. Maar de realist van der Vlis ziet het traject nu gewoon door gaan. Die JSF komt er uiteindelijk.

Meer geld naar defensie

Alle drie de partijen bleken het eens over de noodzaak de defensiebegroting de komende jaren te verhogen. Zij verschilden van mening over de mate waarin. VVD'er van Baalen wil de defensie- begroting uiteindelijk fixeren op 2% van het BNP, op dezelfde wijze als het budget voor Ontwikkelingssamenwerking op 0,8% vastgesteld is. Met de groei van de economie groeit daarbij ook het budget voor ontwikkelings samenwerking (OS).

Ministerskandidaat van Baalen meent dat veiligheid en stabiliteit vooraf gaan aan ontwikkeling. Daarom is het volgens hem gerechtvaardigt dat een deel van dit budget naar defensie gaat. Ormel en Timmermans deelden de conclusie dat veiligheid en vrede aan ontwikkeling vooraf gaan, maar zij willen de schotten tussen de defensiebegroting en die van ontwikkelings samenwerking niet weghalen.

Volgens Ormel leeft bij de CDA kiezers de internationale solidariteit en zijn de OS gelden heel hard nodig voor het bestrijden van Aids en armoede. Timmermans van de PvdA gaf opmerkelijk genoeg toe dat er een herbezinning op de ontwikkelingssamenwerking nodig is, maar wij staan, volgens Timmermans voor gigantische uitdagingen rond het klimaat, armoede en de relatie met het ontstaan van conflicten.

Eensgezindheid over uitbreiding Navo en Europese Unie

Ook over de uitbreiding van de Navo en de EU zijn de “Grote Drie” het opmerkelijk eens. De Navo is en blijft, volgens Ormel, de hoeksteen van het nederlandse veiligheidsbeleid. De Navo zal ook meer mondiaal gaan opereren en evolueren naar een “Global Security provider”, waar het CDA een voorstander van is. Dit betekent overigens niet dat landen als Japan en zuid- Korea lid kunnen worden. Met hen kunnen partnerschappen gesloten worden.

Voormalig Staf- Chef van der Vlis ziet meer in het optreden van regionale veiligheids organistaties. Het is volgens hem toch eigenlijk vreemd dat de Navo in Afghanistan zit. “Het ligt veel meer voor de hand dat een regionale veiligheidsorganistatie daar orde op zaken stelt.” De vraag is immers of “het westen dit op den duur nog kan behappen.” De veiligheid prioriteit behoort, volgens de generaal buiten dienst, in een ring rond de EU en de VS te liggen. De kern van de problemen liggen daarbij in het Midden Oosten. Volgens de generaal “zullen we daar nog wat meemaken”. Hij is daarom ook voor toetreding van Turkije in de EU, het is immers een Navo lid en heeft voor de toekomstige ontwikkelingen in het Midden Oosten een belangrijke positie.

De VVD is veel sceptischer over de toetreding van Turkije. Het was, volgens van Baalen, goed dat de onderhandelingen gestart zijn, maar Turkije moet Cyprus, één van de EU- lidstaten, eenvoudig erkennen en het protocol naleven. “Als zij dat niet doen, zoals de buitenland minister Gül al heeft aangekondigt, dan stoppen wij met de onderhandelingen, zoals Rutte heeft gezegd”, aldus van Baalen.

Timmermans signaleert binnen de Navo en de EU grote verdeeldheid en spanning. Er zijn afspraken gemaakt die niet worden nagekomen en hij noemt het contra productief als minister van defensie Kamp zich tegen Frankrijk keert.

De Europese Unie moet na de referenda in Frankrijk en Nederland eerst het “eigen huis”op orde brengen, volgens Timmermans, voordat er over verdere uitbreiding gesproken wordt. Met concrete voorstellen kwam hij niet.

Daan Diederiks

Met Zwartboek heeft Paul Verhoeven opnieuw een meesterlijke film afgeleverd. De film heeft vaart, een goed plot, een mooi decor en prachtige acteurs.

Zwartboek is misschien wel de ultieme Nederlandse Tweede Wereldoorlog film, die met de begin en eind scenes in Israel een mooie en subtiele verbinding maakt met de problemen in de huidige wereldpolitiek. Indringend en terecht vraagt Verhoeven zich af, via een werkelijk prachtige Carice van Houten; "Houdt het dan nooit op?"

De plotwendingen en mooie scenario vondsten maken van Zwartboek een onderhoudende film die zeer knap gefilmd is.

Er is één maar; Zwartboek is een noodzakelijke film die twintig jaar te laat komt. De film doorbreekt geen taboes meer, maar illustreert het historische debat over verraad en overleving, goed en kwaad en de roof op rijke joden. In die zin is en blijft dit een belangrijke film in een lange reeks van nederlandse oorlogsfilm.

Internet: Zwartboek de film

Daan Diederiks

De Nederlandse schrijver Abdelkader Benali is als verse correspondent onlangs voor o.a. Nova en Vrij Nederland in Beiroet aangekomen. Van de aanstaande oorlog wist hij nog niets, maar van vredes correspondent is hij plotsklaps oorlogscorrespondent geworden.

Bij de Vrij Nederland houdt hij ook een weblog bij. Wat zullen plaats, persoon, gebeurtenissen en een weblog brengen? Lees zijn weblog:

Abdelkader Benali