Peter la Serpe ligt wederom in de clinch met crime fighter Betty Wind zoals hij ook in de clinch lag met al haar voorgangers. Het gaat dit keer eens niet over geld, maar over de manier waarop het OM zich opstelt in deze zaak die zich al jaren voortsleept. Hoe zat het ook weer?

ð      Willem Holleeder is veroordeeld voor afpersing en zal binnen afzienbare tijd weer op vrije voeten zijn als er niets verandert. Zijn veroordeling is gebaseerd op de mondelinge getuigenis van een dode vastgoedmagnaat die niet onder ede stond en die weigerde te tekenen voor zijn getuigenis. Verder was er geen fysiek bewijs voor zijn schuld.

ð      Holleeder is nog niet veroordeeld wegens moord of aanzetten tot moord, huurmoord of doodslag. De kans wordt steeds kleiner dat het OM dat nog voor elkaar gaat krijgen.

ð      Voor zover mij bekend is er geen geld gevonden. Er wordt van alles beweerd over de miljoenen van Holleeder, maar niemand heeft ooit een rekening gevonden of een schatkist in het Bois de Boulogne. Het gaat er niet om dat ik de rechtmatigheid van zijn veroordeling per se bestrijd, maar dat het me enorm zou helpen de aanklacht te begrijpen als men eens aantoonde dat Holleeder zo rijk is al men beweert dat hij is.

ð      Van Wim Endstra bestaat een bandopname waarop hij klaagt dat hij probeerde iemand in zijn hoofd te schieten, maar dat hij helaas de klus aan een ander over moest laten. Voor zover ik me herinner, schoot hij, ook van dichtbij, mis. Dat stukje band is een bewijs dat Wim Endstra in ieder geval ook dader was en niet slechts het opgejaagde slachtoffer dat hij zelf beweerde te zijn.

ð      Wim Endstra heeft eerder een strafzaak afgekocht. Hij werd verdacht van het witwassen van geld verdiend met de handel in XTC. Hij was al sinds het begin van de jaren 1990 onderwerp van onderzoek door de politie. Dat was, voor uw begrip, in de tijd dat Klaas Bruinsma nog gewoon leefde en op grote schaal handelde in drugs daarin bijgestaan door allerlei mensen die bijna allemaal zijn vermoord.

ð      Eén van de overlevenden, Etienne Urka, heeft een filmregisseur genaamd Verhage vijf miljoen euro betaald om zijn rol in de film over het leven van Klaas Bruinsma zo klein mogelijk te maken. Uiteindelijk kwam hij er helemaal niet in voor. Voor die bewering is net zo veel, zo niet meer, bewijs als voor de veroordeling van Holleeder. Ik vraag me af waarom dat zo belangrijk was voor Urka, die immers zijn straf al had uitgezeten.

ð      Peter la Serpe is een aan drugs (cocaïne) verslaafde moordenaar die beweert dat hij samen met een vriendje allerlei mensen heeft neergeschoten in ruil voor geld. Hij spreekt zichzelf op belangrijke punten tegen. Aan cocaïne verslaafde mensen hebben geen betrouwbaar geheugen. Hij heeft zijn moorden bekend. Mijn gedachte is: veroordelen en de sleutel kwijt raken.

ð      Peter la Serpe heeft nooit een directe opdracht ontvangen van Holleeder of Endstra. Dat beweert hij ook niet. Het OM probeert nu angstig spartelend een anonieme getuige toe te voegen aan het dossier die beweert in de Baya Beach Club een hitlist te hebben ontvangen van Holleeder. Dat lijkt me om honderd redenen zeer onwaarschijnlijk. Een anonieme getuige is een zwaktebod van formaat.

ð      Betty Wind is al verschillende keren betrapt op ernstige leugens in verschillende zaken en is daarvoor ook door de rechter hard op haar vingers getikt. ‘Beschamend’ was het woord dat er, voor zover ik me herinner, door de rechter werd gebruikt. Waarom Betty Wind niet wordt vervangen door het OM is onduidelijk. Ontslag zou de enige juiste reactie zijn als wij nog prijs stellen op een betrouwbaar systeem. Helaas blijkt het OM niet erg veel interesse te hebben in een betrouwbaar rechtssysteem. Zij vangen liever boeven ook als ze daarvoor allerlei leugens moeten vertellen. Sorry zeggen is helaas, voor mij, niet alleen onvoldoende, maar ook beledigend.

ð      Nu doormodderen, zal waarschijnlijk leiden tot vrijspraak. Nu de vervolging staken en met een nieuw team opnieuw beginnen zou kunnen leiden tot een veroordeling. Holleeder zal als hij vrijkomt op zoek moeten naar zijn geld. Je hoeft alleen maar geduld te tonen en achter hem aan te fietsen met een digitaal cameraatje!

Ik kan me voorstellen dat het gekmakend is om aanklager te zijn in een zaak waarin je onraad ruikt, maar geen bewijs kunt vinden. De wet veranderen of oprekken om die reden is om voor de hand liggende redenen geen optie. Het OM zou op moeten houden jonge mannen en vrouwen (carrièretijgers) in te zetten tegen door de wol geverfde criminelen. Het vergt jaren en jaren en jaren van engelengeduld en nooit aflatend doorzettingsvermogen om dit soort mensen te pakken en het leent zich niet om lekker snel te kunnen scoren. Bovendien staat de schade die de heren hebben aangericht in geen verhouding tot de schade die door de bankiers op de Zuid As is aangericht. Ik zou zeggen dat het hoog tijd wordt dat we eens goed na gaan denken over onze prioriteiten. Als belastingbetaler heb ik er inmiddels grote moeite mee dat mijn geld wordt verspild aan allerlei volkomen kansloze reddingsoperaties en onderzoekjes. Het vervelende aan criminelen is dat zij de regels op ieder gewenst moment kunnen veranderen terwijl dat aan de andere kant niet kan.

Ik verslond vroeger Russische boeken uit de kast van mijn vader. Solzjenitsyn, Kopelew en Kuznetsov staan nog steeds hoog op mijn lijstje van favoriete Russische schrijvers. Ik las hun werk met een mengeling van fascinatie en afkeer van een wereld die gelukkig niet de mijne was en waarvan ik dacht dat Gorbatsjov er een einde aan had gemaakt.

Gisterenavond keek ik naar Van Moskou tot Moermansk waarin Jelle Brandt Corstius, die echt sprekend lijkt op zijn vader, ons rondleidt door het moderne Rusland. Natuurlijk lees ik de krant en weet ik dat er journalisten worden vermoord. Natuurlijk heb ik vakantiehuis van Vladimir Poetin met eigen ogen gezien en weet ik dus dat er geen twijfel over mogelijk is, dat de huidige Russische premier corrupt is, omdat hij dat zomerpaleis met een landingsplaats voor een helikopter aan de Sardijnse kust nooit betaald kan hebben van zijn salarissen zelfs niet als hij veertig jaar lang alles zou hebben opgespaard, maar wat zo goed is aan de serie van de VPRO, is dat het verhaal persoonlijk wordt.

Ik zag Jelle praten met Julia Privedenaja, een leuk meisje met een open gezicht, dat ooit leiding gaf aan een jeugdbeweging totdat de politie haar clubgenoten begon te arresteren en gevangen te zetten. Ze vertelde redelijk opgewekt dat er pogingen werden ondernomen om haar op te sluiten in een psychiatrische instelling. Ze maakte geen gestoorde indruk al moet je oppassen met dat soort conclusies in ieder ander land dan Rusland. In Rusland was het jarenlang gewoon om iedereen met een afwijkende mening voor gek te verslijten. Het is zoveel makkelijker om mensen op te sluiten in een gesticht dan in de gevangenis, want voor een gevangenisstraf is een redelijk onderbouwde aanklacht nodig en een einddatum. Als een hooggeleerde arts je een geval noemt, is dat meteen een excuus om je levenslang vast te houden en medicatie toe te dienen waar je zo suf van wordt dat je nauwelijks je eigen naam kunt onthouden.

Er is op internet helaas alleen info over Julia Privedenaja in het Russisch en het Italiaans en met deze blog probeer ik daar verandering in te brengen. Ik hoop dat iemand met meer invloed dan ik eens een poging zal ondernemen om deze mevrouw vrij te krijgen, want zolang ze geen moorden heeft gepleegd of een gevaar is voor zichzelf of haar omgeving lijkt me haar straf ongelooflijk wreed en onwenselijk. Ze kan wat mij betreft gezellig in Nederland komen wonen. Ik maak wel een kamer vrij.

Ik kan niets bedenken dat van grotere invloed is geweest op onze vrijheid dan de scheiding van kerk en staat. Ik denk dat nu de tijd rijp is om nog wat verder te gaan dan we voorheen al hadden gedaan.

Het vervelende aan de scheiding der machten is dat de katholieke kerk als macht werd erkend. Het staat buiten kijf dat de katholieke kerk macht had. Zij gedroegen zich als absolute heersers van de aller-slechtste soort en de manier waarop zij omgingen met hun macht werd ook de inspiratie voor het plan van Montesqieu. Montesqieu was pragmatisch genoeg om in te zien dat hij niet om de paus van Rome heen zou kunnen. Hij was op zoek naar een manier om er voor te zorgen dat mensen niet meer op de brandstapel eindigden omdat hun buren ze beschuldigd hadden van zwarte magie. Ik stam zelf af van iemand die in Duitsland ter dood was veroordeeld vanwege ‘weerwolverij’ en gevlucht is naar Elburg. Ik ben dus op een bijzondere manier schatplichtig aan Montesqieu. Toch ging hij niet ver genoeg.

Het lastig om op een objectieve manier naar de kerk te kijken. Ik ben bevooroordeeld, omdat de afkeer van katholieken welhaast genetisch is ingeprint, zoals u zult begrijpen. Laat ik dus meteen duidelijk maken dat ik vind dat alle kerkgenootschappen gelijk moeten worden gesteld volgens artikel 1 van onze grondwet, maar dat ik de overtuiging ben toegedaan dat daardoor de goeden, slechts zeer zelden katholiek, te lijden hebben onder de kwaden. De kerk is sinds meer dan duizend jaar heer en meester in Europa en ver daarbuiten. Zoals de eerste reformatie in Noord Europa begon zou nu de tweede plaats moeten vinden. Het wordt tijd dat de kerk zijn speciale status wordt ontnomen. Iedereen heeft recht op een geloof, maar niemand zou het recht moeten hebben daarom op een andere manier behandeld te worden dan iemand zonder dat geloof. De samenleving is bovendien te divers geworden om rekening te kunnen blijven houden met iemands overtuiging. Au fond is er immers geen verschil tussen scientology en de gereformeerde gemeente behalve dat scientology wat later is gesticht. Scientology wordt in sommige landen aangemerkt als een criminele organisatie. Ik vraag me af hoe hun misdaden zich verhouden tot die van de katholieke kerk. De gemiddelde dictator verbleekt bij de paus van Rome en vooral bij zijn voorgangers.

Er is een catharsis gaande. De kinderen van Rome kotsen meer dan duizend jaar ongenoegen uit. Helaas zijn journalisten weer slechts geïnteresseerd in de snelle hapklare soundbytes, maar zij zouden tijd moeten vrijmaken voor het dieper liggende verhaal. De katholieken hebben, in tegenstelling tot de protestanten, de indoctrinatie en het misbruik van kinderen geïnstitutionaliseerd en dat gedurende vele eeuwen. Dat was de basis van hun macht. Het moet hen nu en in de toekomst onmogelijk worden gemaakt op die manier greep te houden op hele werelddelen. Dat kan volgens mij alleen door een einde te maken aan hun speciale positie. Dat kan weer alleen op een nette manier als we dat voor alle kerkgenootschappen laten gelden. De besluiten over de rechtsvorm laat ik aan juristen, maar heel moeilijk kan het niet zijn (vereniging of een stichting desnoods een BV). De schade die zij moeten vergoeden aan de wereld is niet in geld uit te drukken. Zij kunnen beginnen met het verkopen van het Vaticaan, hun onroerend goed, als in een soort holding ondergebracht bij de verschillende bisdommen en van alle kunst die zij exposeren. Voor de opbrengst kan de VN dan een goede bestemming zoeken. Vervolgens zouden wij een leuke braderie moeten organiseren waar alle Nederlandse werknemers van de katholieke kerk op open karren, getrokken door muilezels, worden rondgereden op de weg naar de brandstapel zodat het publiek ze kan bespugen. Dat laatste wordt me helaas ingegeven door die verduvelde weerwolf uit Elburg, maar dat snapt u, toch?

Het begon gisterenavond laat met het bericht dat Hans van Mierlo is gaan hemelen. Ik moest denken aan zijn dochter en aan hoe leuk het ooit was: politiek.

Vroeger reden er regelmatig ministers dronken tegen paaltjes of vielen ze in slaap na copieuze lunches in vergaderingen, reden ze nog gewoon zelf in oude auto’s of werden ze door hun vrouw gehaald en gebracht. Hans van Mierlo was van die generatie en we zullen hem erg missen. Alexander Pechtold kan helaas niet in zijn schaduw staan. Hij is van een andere tijd en van een ander soort. Wouter Bos was ook van een ander soort en van een andere tijd dat bedoel ik wel positief.

Wim Kok heeft een uitgestreken gezicht, maakt slechts zeer zelden een grap, kan niet met computers omgaan en is communicatief een behoorlijke ramp. Wim Kok is altijd de houterige vakbondsvoorzitter met vreemd lang haar gebleven die wakker werd in de verkeerde film. Wouter Bos bracht een nieuw elan. In de Kamer viel hij niet eens heel erg op, maar zodra hij in zijn halflange jas met fluwelen kraag tussentijds vrij plotseling staatsecretaris werd, was duidelijk dat we voorlopig nog niet van hem af zouden zijn. Het gezicht van de PvdA veranderde snel van een partij van nerds en dommige mevrouwen in een partij van jonge mannen en vrouwen die goed gebekt waren en zich realiseerden dat er op een andere manier moest worden gecommuniceerd met Nederland: een partij waar je bij wilde horen. Wouter Bos lachte altijd, in tegenstelling tot zijn voorgangers, en hij wist, net als Joop Wijn destijds bij het CDA, de boodschap, helder, duidelijk en met overtuiging te brengen.

Maxime Verhagen heeft vanaf het eerste begin alles in het werk gesteld om Bos pootje te haken. Hij was er mede voor verantwoordelijk dat de PvdA buiten het kabinet werd gehouden hoewel ze de verkiezingen duidelijk hadden gewonnen. Dat deden zij door op een heel laat moment hun standpunt totaal te wijzigen of zoals Verhagen dat zelf noemt: te draaien. Het was Verhagen die in Buitenhof voor het eerst en voor Bos schijnbaar onverwacht de ‘draaikont’ aanval inzette. Het is hem zeven jaar later gelukt Bos nogmaals onderuit te halen op precies dezelfde manier. Gelukkig lijkt het er nu op dat Nederland de vileine Limburger begint te doorzien en lijkt het erop dat vooral de reputatie van Verhagen grote schade lijdt door zijn zeer ondoordachte optreden in de kwestie Uruzgan.

Dat hij het stokje nu overgeeft, zal over honderd jaar gezien worden als een briljante zet. Hij gaat zoals hij kwam: snel en met allure. Hij bewijst eens te meer een goed voorman te zijn. Hij neemt zijn tegenstanders voorgoed alle wind uit de zeilen. Met Job Cohen als lijsttrekker heeft het CDA een enorm probleem en niet alleen het CDA. Cohen heeft de vreemdelingenwet geschreven en bewijst in Amsterdam al jaren dat het ook heel anders kan dan wenselijk wordt geacht door het CDA of de PVV. Cohen heeft de allure van een staatsman en heeft, in tegenstelling tot Balkenende, wel een stevige academische carrière achter zich. Cohen is goed in televisie en spreekt ook moeiteloos een vol Museumplein toe. Hij kan dus een heleboel dingen beter dan wie dan ook in Den Haag, want zeg nou zelf: Pechtold versus Cohen of Wilders versus Cohen of Roemer versus Cohen en zelfs Halsema versus Cohen? Ik denk dat ik wel weet op wie ik ga stemmen en ik denk dat ik niet de enige ben. Vive les Rois!

We struikelen al enige jaren van het ene schandaal naar het andere. Dat is in gang gezet door de inmiddels overleden gangster John Mieremet die in Thailand werd geliquideerd toen hij de beroemde vastgoedbaron Wim Endstra beschuldigde van grootschalige witwaspraktijken.

In zeker zin was ik dankbaar toen ik hoorde dat Jan des Bouvrie was gearresteerd, omdat ik net enorm zat te twijfelen over de geloofwaardigheid van een verhaallijn die ik had bedacht waarin een man centraal staat die wordt gearresteerd en door bedreiging van justitie gedwongen wordt mee te werken om anderen te kunnen veroordelen. Jan des Bouvrie kan nauwelijks lezen en schrijven. Daar maakt hij zelf geen geheim van en lijkt me zeer onwaarschijnlijk dat hij betrokken is bij een ingewikkelde fraude met veel cijfers en letters. Jan heeft gewoon gevraagd waar de rekening voor zijn ontwerpen naartoe moest en heeft dat vervolgens doorgegeven aan zijn administratief medewerker (m/v). Ik kan me ook niet voorstellen dat hij er zelf een cent beter van is geworden. Dhr. Kroon, die net als de meeste van de inwoners van Bosch en Duin, wel in de gevangenis thuis hoort, is er wel beter van geworden. De FIOD zou wat zorgvuldiger te werk moeten gaan. Dit soort beeldvorming is funest in de toch al zeer lastige markt waarin Des Bouvrie zich begeeft.

Zo werd mijn aandacht ook getrokken door twee beleggers in dienst van de stichting ABP, die op staande voet zijn ontslagen, omdat zij werk en privé niet gescheiden hebben gehouden. Zij belegden privé in aandelen waarin zij ook voor het ABP belegden in de hoop te kunnen profiteren van oplopende koersen. Als het ABP belegt, gaat dat meestal met miljoenen tegelijk en dat heeft invloed op de koers. Als een institutionele belegger een paar miljoen aandelen wil kopen, zal de prijs van die aandelen gaan stijgen en zullen mensen die er lucht van krijgen ook met een paar honderd euro in de zak een klein maar fijn winstje kunnen pakken. Helaas mag dat niet. Het valt onder het hele ruime begrip ‘handel met voorkennis’ en nadat mensen daar in de jaren 1980 heel veel mee verdienden zijn de beurswaakhonden daar heel strikt op gaan letten. Dat zoiets zich voordoet bij één van de grootste pensioenfondsen op aarde is een schandaal van formaat, dat ook als zodanig zou moeten worden behandeld, maar helaas werkt dat niet zo in Nederland. Hun voorzitter is net door de zijdeur afgetaaid omdat hij zich schandelijk afzijdig heeft gehouden als commissaris van DSB en nu blijken hun handelaren, die de afgelopen twee jaar miljarden hebben verspeeld met hun gegok en tezamen wél meer dan € 100.000.000 aan bonussen hebben opgestreken, ook onbetrouwbaar. Het wordt tijd het hele bestuur, de hele raad van commissarissen te vervangen en handelaren gevangenisstraf op te leggen. Maar of ze dat ook gaan doen?

Het lijkt op wat er zich nu in Rotterdam afspeelt. De complotdenkers van Leefbaar Rotterdam kunnen het niet verkroppen dat de stem van het volk weer niet hun kant is opgekomen en zij zijn er van overtuigd, narcistisch als zij zijn, dat de PvdA daarvoor verantwoordelijk is. Hun paranoia beleefde al een piek voor de verkiezingen waardoor het wenselijk werd geacht vast volmachten te gaan ronselen om zo de uitslag gunstig te kunnen beïnvloeden. Het moord en brand schreeuwen tijdens en vlak na de verkiezingen hoorden bij de tactiek. Heel Nederland denkt inmiddels dat er op grote schaal gefraudeerd wordt met stembiljetten, hier en in andere door de PvdA gedomineerde plaatsen. Dat terwijl er tot nu toe slechts bij één partij georganiseerde onregelmatigheden aan het licht zijn gekomen: bij Leefbaar Rotterdam. Ik mag hopen dat er binnenkort ook eens wat journalisten aan de schandpaal worden genageld die de beeldvorming bepalen en helaas nooit verder kijken dan hun neus lang is. Als ik Janneman was, zou ik mijn laatste centen bij elkaar graaien en de Telegraaf Mediagroep en Sjuul Paradijs persoonlijk stevig het leven zuur maken in een civiele procedure. Dan zal ik mijn best doen binnenkort iets leuks te kopen in Het Arsenaal, de mooiste meubelzaak van Nederland!

Wat beweegt een minister die een tijdschrift laat maken met daarin glossy foto’s van de minister zelf met glimmend bezwete paarden, die bij een aantal bladen voor bejaarde dames voegt en daarvoor iets tussen de 400.000 en 1.000.000 euro betaalt.

De Gerda is al sinds ik haar voor het eerst ergens achter in de Kamer zag zitten de slechtst geklede vrouw in de politiek. Ik vraag me echt af waar ze die rommel koopt en of ze geen partner heeft die er zo nu en dan iets van zegt. Die geblondeerde lok is zo afstotelijk dat ik alleen naar haar luister als ze weer eens een belachelijke mislukking staat te verdedigen op televisie en zelfs dat kost moeite, want praten kan ze ook al niet. Ze stoot keelgeluiden uit. Natuurlijk heeft Marianne Thieme gelijk als ze haar een vooruitgeschoven post van de boeren noemt. Verburg houdt zich niet bezig met het Nederlandse belang. Zij houdt zich bezig met CDA belangen en het belang van alles dat in de verte aan boeren doet denken of stinkt naar mestoverschotten. In die volgorde, want zonder JP was ze natuurlijk nooit van die achterste bankjes af gekomen. Zij sterft indien nodig voor het CDA.

Zoals bekend bij mijn vaste lezers: ik ben een boer al woon ik tegenwoordig in Rotterdam. Op ongeveer vijfhonderd meter van mijn appartement is een werkend boerderijtje. Ik geniet oprecht van de lucht als ik langs fiets. Ik draag de boer een warm hart toe, wil ik maar zeggen. De boer is troef. Ik spreek ook vloeiend boers. Iedere boer kent de term ‘boerenslimheid’. In het Twents zegt men ook ‘dat is niet zo slim’ als men bedoelt dat het allemaal wel meevalt afkomstig van het Duitse ‘schlimm’, wat ‘erg’ of ‘zeer vervelend’ betekent. ‘Boerenslimheid’ staat gelijk aan sluwe slinksheid. Pas op met boeren! Ze belazeren je waar je bijstaat in een taaltje waar geen touw aan vast te knopen is zodat zelfs als je door hebt dat er iets niet klopt, je nog niet precies weet wat er niet klopt. De Gerda is een boerendochter.

De Gerda heeft samen met Ab Klink de Q-koorst eerst ernstig onderschat en vervolgens volkomen verkloot. Er zijn helaas al mensen overleden aan de Q-koorts en tot nu toe zijn de gevolgen van de Q-koorts veel erger dan die van de varkensgriep die ineens niet meer zo mocht heten en werd omgedoopt tot Mexicaanse griep. Mexicanen zijn nare drugsverkopers en die ziekte naar hen vernoemen, is een stuk beter dan de naam van onze varkenshouders door het slijk halen. De Gerda had echter een paar maanden geleden wel door dat haar naam naar de Filistijnen was, want met visserij in je portefeuille gaat je naam niet naar de haaien. Er moest iets gebeuren. De Gerda zag, boerenslim als ze is, ook wel in dat er niets positiefs te melden is over haar baantje. De geitenhouders gaan massaal failliet en zullen andere bezigheden moeten zoeken. De fruittelers staat het water aan de lippen net als veel bloemenkwekers. De varkensboeren zijn allemaal al dood en de melkveehouders kunnen hun waar slechts ver onder de kostprijs van de hand doen. Er was maar één mogelijkheid: een feel good magazine met lekkere glossy foto’s om de bejaarde dames van Nederland hernieuwd kennis te laten maken met deze stoere, vrijgevochten en toch beschaafde boerendochter, die uw stem verdiend bij de volgende verkiezingen en die heus haar best doet om Nederland goed te besturen. Leuke lok ook! Van de boeren heeft ze niets meer te verwachten. Ze mikte al op een andere post in het volgende kabinet. Leuk economische zaken of iets gezelligs met cultuur. Misschien wel leuks iets duurbetaalds buiten de politiek

Ze had natuurlijk de hele actie tegen moeten houden toen het kabinet viel, omdat de kans dat dit monstrum uitgekomen was, heel klein was geweest als ze dat had gedaan, maar dat is steeds waar het mis gaat. Ook De Gerda lijdt aan een narcistische persoonlijkheidsstoornis dus ze kan zich niet voorstellen wat er zo verkeerd aan is, dat zij een paar keer het jaarsalaris van de MP uitgeeft aan een leuke fotoserie voor thuis en voor haar ouders op de boerderij en voor alle dames in de bejaardenhuizen, die vaak niet eens de deur uit hoeven om toch te kunnen stemmen. Als De Gerda zo doorgaat, moet ze zich binnenkort zorgen gaan maken over aanslagen door boeren! Ik zal hen daarin passief gedoogsteunen ook zonder resolutie, want er zijn grenzen en die grens is nu bereikt! Mikken op de lok, zou ik zeggen!

Hebt u hem al gezien? De film zou in ieder geval een razzie moeten krijgen voor de biggest f*ck up in production history. De producent vond het maar niets en bracht de film al in een vroeg stadium uit op Dvd en dan gebeurt wat altijd gebeurt: hij kwam meteen gratis en voor niets beschikbaar op alle torrentsites die het www rijk is. Nu de film hevig in de prijzen valt, is er geen cent meer mee te verdienen.

Het is een platgetreden genre waar een Amerikaanse regisseur zich niet meer zou moeten wagen. Stone, Cimino (The Deer Hunter) en Coppola zijn je voorgegaan en het is nauwelijks mogelijk om nog iets toe te voegen aan hun boodschappen. The hurt locker doet dat ook geenszins. Het is een flinterdun soldatenverhaaltje over een stel mannen dat bommen opruimt in Irak. Er wordt problematisch gedronken en gevochten en oorlog wordt neergezet als zeer verslavend en slecht voor relaties. Het opruimen van bommen is ook geen nieuw thema. In iedere actiefilm zit wel ergens zo’n scène, omdat het de makkelijkste manier is om spanning te creëren. De klok tikt en als de klok op nul springt, komt er een grote boem waardoor vele onschuldige mensen het leven laten. Als de film uit Amerika komt, weet je, zodra de digitale klok begint te lopen, dat Wesley Snipes hem vlak voor nul stil zal weten te zetten, zodat hij daarna dronken kan worden met zijn collega’s in de lokale kroeg. Geeuwen en Gapen!

The hurt locker had een goede film kunnen zijn als er aandacht was besteed aan de rol van de Amerikanen in Irak. Nu worden, geheel in overeenstemming met de sfeer in de Mid West, de Irakezen neergezet als meedogenloze gekken die zelfs het gebruik van kinderlijkjes als booby trap niet schuwen. Er wordt een hele zielige man opgevoerd die gebruikt wordt als bom, maar dat is de enige nuance die te ontdekken is en natuurlijk werden die bommen wel aangebracht door zijn gevaarlijk gestoorde buurman. De Amerikaanse jongens zijn gewone jongens in bijzondere omstandigheden, die hun best doen om normaal te blijven maar dat natuurlijk niet voor elkaar krijgen. Het ergste dat ze doen, is zo nu en dan een bevel negeren om er even later toch als winnaar uit te komen. Na wat duwen, trekken en schelden sluiten de mannen uit het team weer vrede en gaan op weg naar hun volgende uiterst gevaarlijke opdracht. True and uncut American heroes.

De enige reden die ik kan bedenken om Kathryn Bigelow zo te eren, is vanwege haar ex. James Cameron is de ‘nieuwe’ Spielberg. Eén van de redenen waarom ik geen acteur meer wilde zijn, was de introductie van 3D. James Cameron heeft een groot deel van zijn tijd besteed aan het ontwikkelen van software die acteurs overbodig maakt. Dat is zeer in lijn met zijn karakter, omdat de meeste acteurs die met Cameron hebben gewerkt, hem betichten van de afwezigheid van enig menselijk gevoel. Met Avatar, die ik nog niet gezien heb, wordt de laatste stap gezet in het overbodig maken van acteurs en van de grote Amerikaanse filmbedrijven. Cameron is vanaf nu in staat om acteurs drie dagen in een studio te laten rondspringen voor de 3D camera en vervolgens de hele film te maken in een, zij het zeer krachtige, computer. Hij heeft niet eens acteurs nodig. Modellen zijn ook prima. De computer doet het acteren voor ze. Iedere afzonderlijke spier kan met het toetsenbord worden bestuurd. Dat is slecht nieuws voor alle bobo’s. Dat is misschien de reden waarom ze de ex van James die een zeer traditionele en zeer Amerikaanse rolprent het licht heeft doen zien in de prijzen laten vallen, want als film voegt The Hurt Locker helemaal niets

Ik erger me al jaren aan de ongezonde, grotere interesse van politici (en journalisten) in de mening van de eerste de beste debiel op de markt in Almere dan in de mening van mensen die op grond van hun baan of opleiding verdacht mogen worden van inzicht. If you can’t beat them: join them! Als u wilt dat ik op u ga stemmen, zal uw programma aan de volgende eisen moeten voldoen.

1. Veiligheid is geen issue. Ik word in nachtelijk Rotterdam alleen lastig gevallen door de politie omdat het licht van mijn fiets niet werkt. Nederland is een enorm groot en burgerlijk dorp. Dat er zo nu en dan wordt gevochten of zelfs een pistool afgaat tijdens grote feesten mag geen reden zijn om al onze inzichten bij te stellen. Veiligheid is voor mij: geen nieuwe kerncentrales en een einde aan de belachelijke, patriot-act-achtige, terrorisme wetgeving die er door christendemocraten is doorgedrukt. De eerste diender die het lef heeft om mij zonder reden te fouilleren kan een rechtszaak tegemoet zien. Er is nooit reden om mij te fouilleren.
2. Integratie is geen issue. Het enorme aantal prachtige dames van Iraanse, Irakese, Turkse, Italiaanse, Ghanese, Chinese en Marokkaanse afkomst, dat ik tegenkom in nachtelijk Rotterdam, doet mij vermoeden dat integratie weliswaar een langzaam proces is, maar dat wij op de goede weg. Ik moet er, in tegenstelling tot de Fritsma’s van deze wereld, niet aan denken dat ik weer alleen die Rotterdamse bloemkoolkoppen te zien zou krijgen. Saai is het niet woord. Deprimerend komt dichter in de buurt, maar is nog niet sterk genoeg.
3. Er moet stevig bezuinigd worden op onderwijs. Wat schrijft hij nu? Door het schrappen van artikel 23 uit onze grondwet is dat heel makkelijk te bewerkstelligen. We kunnen het vervangen door een artikel dat stelt dat iedereen recht heeft op openbaar onderwijs. Mijns inziens zouden we het recht ongesubsidieerde privéscholen te stichten, zoals katholieke internaten, zoveel als mogelijk moeten beperken. Dit om de veiligheid van onze kinderen te waarborgen en hun recht op goed onderwijs.
4. We moeten zo snel als mogelijk alle marktwerking uit de zorg zien te weren. Het heeft al lang bewezen niet te werken. De prijzen voor patiënten (en dus niet consumenten) stijgen alleen maar. Ik betaalde in 1990 negenendertig gulden voor mijn ziekenfonds. Ik betaal nu ongeveer twintig keer zoveel. Dat is geen marktwerking. Dat is minstens net zo erg als Lehman en Landesbanki. Er is een reden dat 300.000 mensen hun premie niet betalen.
5. De banken zullen, naast rente betalen over hun noodkredieten, iets terug moeten doen voor de samenleving. Ik zou het uitstekend vinden als ze overtuigd konden worden om 5 % van hun omzet te doneren aan hun thuisland. Dat kan besteed worden aan onderwijs, kunst en zorg of aan ontwikkelingssamenwerking. Ik geloof niet ‘in too big to fail’, maar in ‘to important to trust to morons’. Daarnaast moeten ze natuurlijk ook gewoon aan hun belastingplicht voldoen.
6. De publieke omroep moet gedwongen worden zich te hervormen. Slechts door het opheffen van de verenigingen kan de impasse, de tango mortale met de politiek, doorbroken worden. De sportrechten zijn te duur voor belastingbetalers en moeten naar de commerciële partijen. De filmindustrie moet zelfstandig kunnen gaan functioneren, los van de omroepen,  dus zal een deel van de televisiebudgetten, vrijgekomen door het afscheid van het voetbal, beschikbaar moeten komen als subsidie voor film.
7. Er moeten betere kwaliteitseisen worden vastgesteld voor politieke partijen. Dat moet bij voorkeur in een wet komen te staan. Er moet sowieso goed worden nagedacht over het hervormen van ons kiesstelsel. Ik vind een gekozen burgemeester een slecht idee. Het verhogen van de kiesdrempel is misschien wel een goed idee.
8. Er moet serieus worden nagedacht over hoe de happy pills , die je bij de apotheek kunt kopen, verschillen van de pillen die je kunt kopen op de hoek van de straat. Het wordt tijd dat we celruimte scheppen door de handel in drugs te legaliseren. Dat is ook de beste manier om de criminaliteit te bestrijden en de gezondheidsrisico’s tot een minimum te beperken. Alcohol (en verkeer) is een veel groter probleem.
9. De files zijn het beste te beperken door mensen te verbieden alleen in de auto te zitten. Waarvan Akte!
10. Ik ben een boerenjongen en ik geloof heilig in het herstellend vermogen van moeder aarde, maar we behandelen haar met te weinig respect. Ik ben bang dat aardbevingen veroorzaakt worden omdat wij allerlei gassen en vloeistoffen oppompen uit dieper gelegen aardlagen, bang dat de opwarming van de atmosfeer (en dus niet de aarde) veroorzaakt wordt doordat er teveel mensen, die warmte afgeven, op aarde zijn. Ik ben bang dat ik straks geen plastic bakjes meer kan kopen, want die zijn verdomd handig en ik vraag me af of het echt nodig is om je vaatwasser iedere dag te gebruiken. Verder ben ik het broeikasgezeik ontzettend zat omdat de zure regen ook als sneeuw voor de zon is verdwenen. Ga het echte probleem eens aan.

http://www.vkblog.nl/bericht/303062/AAN_ALLE_PARTIJEN (tip)

Zoals ik me schaam als ik Wilders in London zie zo schaam ik me als ik de foto van de Leefbaren zie op pagina drie van de krant van vandaag. Als ik niet in Rotterdam zou wonen, zou ik er waarschijnlijk erg om moeten lachen, maar de sfeer die Leefbaar Rotterdam schept in onze stad is slecht voor onze democratie.

Marco Pastors laat zich het best vergelijken met een kamikaze piloot. Het is de tweede keer dat hij zichzelf in de voet schiet op de dag van de verkiezingen. In 2006 verklaarde hij stoer dat hij niet deel wilde nemen aan het bestuur van de stad als de PvdA de grootste partij zou worden en prompt werd de PvdA de grootste. Dit jaar verklaarde hij dat hij met de politiek zou stoppen als hij geen wethouder zou kunnen worden in de stad en het ziet er naar uit dat Rotterdam zeer binnenkort verlost is van Marco.

Ik sta al jaren ambivalent tegenover Pastors. Hij is een slimme jongen en dat heeft hij voor op Wilders. Net als Wilders en de meeste rechtse mensen kan hij niet omgaan met stress. Dat is geen mening, maar de uitkomst van serieus wetenschappelijk onderzoek. Mensen die links stemmen zijn een stuk minder bang uitgevallen hoewel conservatieven en ander rechts volk er alles aan gelegen is om u anders te doen geloven. Er schuilt ook een vorm van logica in. Rechts staat voor behoudend en mensen die niet verandering houden, kunnen niet volhouden dat ze flexibel zijn. Die twee staan lijnrecht tegenover elkaar.

Wat ik kwalijker vind, is dat Pastors geen kerel is die de consequenties van zijn eigen daden kan dragen. Hij staat te janken als zijn partij verliest. Dat is een onacceptabel zwaktebod voor een betrouwbaar bestuurder. Vervolgens begint hij te roepen dat er sprake moet zijn van fraude. De enige reden die hij daarvoor aanvoert, is dat zijn partij de verkiezingen niet wint. De regenten van de PvdA hebben, zoals de socialisten in het voormalig Oostblok dat ook deden, samenzwerend, de uitslagen van de verkiezingen vervalst. Nu is Schrijer de belangrijkste reden dat ik niet op de PvdA heb gestemd in mijn stad en kan ik prima met Pastors meevoelen. Schrijer is niet de oplossing voor de problemen in onze stad, maar ik denk niet dat ik dat wel ben. Dat zou narcistisch zijn. En dat is iets waarover Pastors eens goed na zou moeten denken.

Hij moet zich bovendien realiseren, dat iedereen weet hij behept is met een racistische inslag en dat hij dat stelselmatig kan ontkennen, maar dat het object van zijn haat, de moslim, dat aan zijn water voelt. Zij hebben zich naar het stemhokje gesleept met hun vaders en moeders, ooms en tantes en ervoor gezorgd dat de verwende aanhang van Pastors, die alleen klaagt en te lui is om te gaan stemmen het nakijken had.

Pastors zou nu een paar weken op vakantie moeten gaan en zijn mobiel thuis moeten laten. Hij bevindt zich in een vreemd en, maar dat is mijn mening, vals en tamelijk dom gezelschap, onder leiding van een racistische leraar geschiedenis. Er is geen complot. Zoveel macht heeft de PvdA gelukkig niet. Er is alleen weer een kamikaze actie van een narcistische Pastors, die zijn domme uitspraken voor zich had moeten houden, omdat iedereen in Rotterdam wist, dat het allerminst zeker was, dat hij zijn meerderheid zou gaan halen. Pastors zou zich eens moeten realiseren dat hij net als Agnes Kant niet geschikt is voor de politiek. Hij kan de stress niet verdragen. Hij gaat domme dingen doen als de druk te groot wordt. Misschien moet hij zich bovendien realiseren dat dat een compliment is. Politici zijn vreselijke mensen die namen hebben als Dominic en Maxime. Rotterdam is net als een bedrijf een optelsom van de mensen die er wonen en jouw soort is niet in de meerderheid.

*Voor de duidelijkheid: ik heb gestemd op de eerste Marokkaan op de lijst van GroenLinks. Ik vind een middelvinger opsteken zou ordinair.

Jimi Hendrix brak natuurlijk pas door nadat hij naar London was verhuisd, want hij was maar een neger, voor sommige mensen zelfs de eerste neger die zo ooit te zien kregen, en dat was zeker in de die dagen in de VS geen voordeel, maar als ik aan Engeland denk, is blues niet het eerste dat me binnen valt. Toch is daar Davy Knowles met zijn band Back Door Slam

Ik loop altijd hopeloos achter, want Knowles bracht al weer drie jaar geleden zijn eerste album uit en ik heb hem pas sinds kort ontdekt en slechts omdat ik op de site van Paul Reed Smith zat te neuzen tussen de nieuwe gitaren. Reclame zoals het niet bedoeld was of misschien ook wel. Ik vind het in ieder geval fijn dat er nog ambachtelijke muzikanten bestaan zoals het prachtig is dat er nog steeds gitaren worden gebouwd. Het is onzin om gitaren te roemen om hun ambachtelijkheid, want ook bij Gibson en Fender wordt het grootste deel gewoon met de hand gedaan, gewoon omdat het niet anders kan. Ik heb niets tegen digitale muzikanten, maar ik vind het buitengewoon moeilijk om iemand serieus te nemen die geen enkel instrument bespeelt.

Davy Knowles demonstreert een model (Swamp Ash Special Narrowfield) voor het 25^ste jubileum van de PRS fabriek. Omdat het gemiddelde bedrijf een jaar of twaalf bestaat, mag dat een prestatie van formaat worden genoemd zeker voor een gitaarbouwer. Gibson heeft zich de afgelopen jaren weer aan de eigen haren uit het moeras getild. De Robot was geen succes (log en traag), maar als we de verhalen mogen geloven over de Dark Fire en de Dusk Tiger, is er een nieuwe generatie gitaren geboren. Deze laatste modellen stemmen zichzelf in de juiste toonzetting door aan een knop te draaien en de snaren een paar keer te beroeren. Voor zeer muzikanten die avond aan avond op het podium staan en die geen zin hebben om steeds verschillende gitaren klaar te hebben staan om ook snel een nummertje in es mee te kunnen pakken, is dat natuurlijk fantastisch. Ze kosten beide ongeveer hetzelfde als een goede tweedehands Golf dus ik heb er nog geen. Ik heb wel een PRS en dus bevind ik me in het exclusieve gezelschap van Davy Knowles.

De stem van Knowles klinkt als een kruising tussen Gary Moore en Jeff Healy hoewel je heel anders zou vermoeden als je hem ziet. Hij is namelijk nog erg jong. Hij beschikt over een prachtige techniek en erg lenige vingers. Hij speelt vaardig met zijn pink en hij kan raggen met zijn plectrum, plukken met zijn vingers en een combinatie maken. Hij is waarschijnlijk niet de grootste componist die ooit geleefd heeft, maar dat waren Gary Moore, Jeff Healy en Stevie Vaughan ook niet. Davy zou zich zo snel als mogelijk geheel moeten gaan wijden aan alle blues standards die er ooit geschreven zijn en zich moeten richten op het bijhouden van zijn techniek. Dan zal hij de eerste echte Britse Bluesgod worden die er ooit heeft geleefd. En op deze dag met nog drie maanden verkiezingsleuzen voor de boeg, heb je dat soort mensen heel hard nodig.

Als acteur had je jarenlang met hem te maken of je wilde of niet. Er waren verschillende Angstgegners die ineens konden opduiken ergens midden in de zaal, beroemde casting directeuren of regisseurs, maar zijn oordeel werd meer gevreesd dan het oordeel van vele anderen. Hij roept ook nog steeds extreme reacties op: Hein Janssen, voorheen recensent en tegenwoordig redacteur van mijn ochtendblad.

Mijn levensmotto is, zoals mijn vaste lezers zullen weten: vertrouw nooit een vent in een jurk. Sinterklaas hoort wat mij betreft ook in de categorie. Van die lul kreeg ik altijd alleen verantwoord speelgoed en gebreide sokken die hij schijnbaar kocht van mijn grootmoeder zaliger. Hij wil ook niet dood, die bisschop uit Myra en dat doet vermoeden dat hij zich bezighoudt met allerlei in de rest van de katholieke kerk in onbruik geraakte zwarte magie. Dood gaan we allemaal.

Ik zal maar eerlijk bekennen dat ik mannen, en mijn kleine neef van negen, wel eens uitscheld voor ‘homo’. Ik gebruik het ook als kwalificatie voor mezelf als ik weer eens zit te snikken bij een tenenkrommend melodrama. Daar moet u niet al te veel achter zoeken. Het is gekomen toen ik werkte voor een overtuigde nicht, die had besloten dat ik een gefrustreerde medestander was, die ook maar eens uit de kast moest komen. Bij binnenkomst werd ik iedere dag uitgemaakt voor ‘homo’ waarop ik hem dan toevoegde dat hij een ‘ notoire lul’ is. Dat vind ik ook nog steeds. Hij is tegenwoordig nog beroemder dan toen dus ik laat zijn naam hier buiten, maar het is een blijkt een lul, een notoire wel te verstaan.

Het zou me plezieren als bij de volgende verkiezingen voor de tweede kamer artikel 23 (http://www.parlement.com/9291000/modulesf/g3dmc0ye) van onze grondwet weer eens tot onderwerp wordt gemaakt, want dat zou een hoop problemen oplossen. Onderwijs en de bescherming van kinderen als zij onderwijs ‘genieten’ zou geheel een zaak van de overheid moeten worden. Mannen in jurken en vrouwen met bedekte lange haren zijn geen goed voorbeeld voor jongetjes en meisjes. Kerk en staat zijn in dit land in naam in ieder geval gescheiden. Het onderwijs van bepaalde gezindten, of dat nu gereformeerd of islamitisch of joods is, zou niet langer gefinancierd moeten worden door de belastingbetalers. De vraag waarom scientology – mannen en vrouwen die geloven in marsmannetjes – geen deel uitmaakt van dat systeem is ook zeer gerechtvaardigd. Zoals u zult zien als u het linkje volgt is de aanpassing van het artikel heel eenvoudig. Het wordt alleen altijd tegengehouden door het CDA en zijn voorgangers.

Vandaag blijkt eens te meer dat het CDA niet in staat is om ministers te leveren met voldoende niveau om boven de partijen te staan zodra zij zitting nemen in een kabinet. Ik raad u aan om het beschamende interview met onze demissionaire minister van buitenlandse zaken te lezen, die als een klein kind, jokkebrokkend, alsnog zijn gelijk probeert te halen, omdat hij lelijk op zijn gezicht is gegaan bij zijn vriendjes van NATO. Uit de peilingen van gisteren bleek, dat er zich een voorzichtige linkse meerderheid aan het vormen is in de Tweede Kamer. Ik roep iedereen op er voor te zorgen dat die trend doorzet, zodat wij eindelijk, als ketters onder elkaar, wat zaken kunnen gaan regelen die al bijna honderd jaar onbespreekbaar zijn door al die cryptopedo’s die in hun jurk dagelijks de grote Pedo in de lucht aanroepen, die wel een zoon schijnt hebben maar geen vrouw. Dit omdat er slechts één man ter wereld slechter is dan Marc Dutroux en die heet Joseph Alois Ratzinger. Hij wordt verdacht van hardnekkige nazisympathieën en draagt rode lakschoenen onder zijn witte jurkje. Voorts vind ik, dat Rome vernietigd moet worden!

*En ga stemmen vandaag, liefst op een beschaafde partij zeker als u in Den Haag of Almere woont.

Ruud Lubbers was ooit beroemd om het slechts beantwoorden van vragen die hij aan zichzelf stelde. Dan zei hij: ‘Als u me zo zou vragen wat ik daarvan vind?’ en gaf vervolgens geen antwoord op de vraag die de journalist hem stelde, maar op zijn eigen vraag. Die trend vond gelukkig slechts mondjesmaat navolging. De meeste mensen ergerden zich eraan. Balkenende vertelt ons altijd eerst dat hij dan wat zegt. Nog vreemder, zou je zo zeggen, maar helaas vindt het steeds breder navolging

Ik heb alle fractievoorzitters er al op betrapt. Het is nauwelijks een retorische truc te noemen. Het is een armzalige formulering. Felix Rottenberg probeert de natie dezer dagen er van te overtuigen dat er zich in Den Haag allerlei retorische wonderen ophouden. Ik ben het niet met Rottenberg eens. Hij lijkt een beetje high van alle adrenaline die hoort bij zoveel aandacht van zijn vriend Matthijs en vervroegde verkiezingen. Zijn uitgesproken bewondering voor Geert Wilders is ook redelijk schaamteloos. Wilders is geen groot redenaar, maar een immense treiterkop met proppen in zijn oren een dikke plaat voor zijn kop waardoor stimulansen van buiten nooit tot zijn walnootbrein doordringen. In de ‘gewone-mensen-wereld’ heet zo iemand: een botte hufter! Met redenaarskunst heeft het niets te maken. Hij haalt gewoon het bloed onder de nagels van zijn tegenstander vandaan. Ik wil de natie er nog maar eens aan herinneren dat Geert Wilders nooit veel verder is gekomen dat een diploma van de middelbare school en dat anderen met dezelfde papieren in Nederland te boek staan als ‘ongeschoold’. Van hem is het woord straatterreur afkomstig.

Straatterreur is net als veel andere termen die Wilders en zijn PVV bezigen een kwalijk opgeblazen nieuwvorm. Terreur staat voor bommen en granaten, voor schietgeweren en ernstige fysiek geweld. Dat zijn allemaal zaken waarvan wij gelukkig geen last hebben in Nederland. Ik heb erg gelachen om de oerconservatieve imam uit Den Haag, die zijn volgelingen oproept deze keer wel te gaan stemmen, omdat de koran het deelnemen aan democratische processen niet strafbaar stelt. Hij trapte Wilders ook nog even tegen het zere been door hem met gelijke munt terug te betalen en zijn propaganda te vergelijken met die van de nazi’s. Daarover is een keurige, wetenschappelijk verantwoorde boom op te zetten, wordt mij, door mijn broer, de politicoloog, verzekerd. Het mag alleen niet in Nederland, want je mag zelfs de grootste schoft geen nazi noemen. Dan zeg ik: dat doe je gewoon niet en het draagt niet bij aan de discussie.

Ik denk dat het vandaag nog maar eens duidelijk moet worden gezegd en ik sluit me geheel aan bij Agnes Kant, die weer eens een bak kritiek over haar heen kreeg. Nederland en onze vrijheid wordt bedreigd door conservatieve katholieken in Den Bosch, die discrimineren, aanranden en verkrachten. Het wordt tijd voor het schrappen van artikel 23. Nederland wordt tevens bedreigd door een beweging die erg doet denken aan de NSB, die op zijn hoogtepunt een aanhang had die ongeveer even omvangrijk was als die van de PVV. Ik hoop dat de Almeerders en Hagenezen morgen een verstandig besluit zullen nemen en zullen kiezen voor het behoud van de poldermentaliteit!

In mijn top tien van de leukste films die ik gezien heb, staat al jaren de rolprent ‘thank you for smoking’ naar een boek van Christopher Buckley. In die film komt een spindoctor voor die zijn zoon uitlegt dat je een bepaalde morele flexibiliteit moet bezitten om zijn werk te kunnen doen. Iedereen, zo stelt hij, heeft het recht op een goede verdediging dus ook de verspreiders van ziekten en verslaving. Ik heb enorm genoten van een interview met Gerard Spong in mijn lijfblad Vrij Nederland.

Ik bewonder Spong om verschillende redenen. Er zijn, ten eerste, maar weinig mensen die zich zo goed kleden als Gerard Spong, maar dat is subjectief en er valt wat af te dingen op die dikke gouden klok om zijn pols al had ik me waarschijnlijk ook niet kunnen beheersen als ik zijn inkomsten genereerde. Hij is zonder enige twijfel één van de slimste mensen die Suriname ooit heeft voortgebracht. Hij is desalniettemin zeer vlijtig. Hij is standvastig en heeft een rotsvaste, bijna dogmatische overtuiging, die tot stand kwam na uitvoerige studie en analyse. Het is lastig discussiëren met hem, omdat zijn mening al gevormd is en hij niet van zins is die bij te stellen tenzij hij zijn meerdere in je erkent. De kans dat hij zijn meerdere erkent in een ander benadert nul aangezien hij één van de slimste mensen is die Suriname ooit heeft voortgebracht. Hij is een man naar mijn hart.

Gerard Spong onderzoekt of hij, schrik niet, voldoende grond kan vinden om Balkenende en De Hoop Scheffer te beschuldigen van passieve medeplichtigheid aan oorlogsmisdaad. Wat mijn ijdelheid streelt, is dat ook bij mij juist dat als eerste door mijn hoofd flitste toen de bevindingen van de commissie Davids naar buiten werden gebracht. Ik denk niet in die termen, want ik ben geen jurist, maar als er geen volkenrechtelijke basis was voor de oorlog, moet er dús sprake zijn geweest van een schending van het volkenrecht. Ik begrijp dus ook heel goed waarom de vicepremier van de PvdA zijn kabinet voelde breken bij de reactie van de premier op het rapport waarom hij zelf verzocht had. Ik begrijp de mensen niet die doen voorkomen dat er belangrijker zaken zijn op dit moment, want die zijn er niet in mijn ogen. We zijn verwikkeld in verschillende oorlogen en niet omdat wij ons verdedigden, maar omdat we steun verlenen aan de agressors: de VS.

Ik mag hopen dat de kwestie Afghanistan zoals de oorlog is gaan heten een onderwerp zal zijn bij de komende verkiezingen net als de parlementaire enquête die moet volgen op de commissie Davids. Ik voel niet zo de behoefte om onze jongens in Uruzgan openlijk te steunen, want zij krijgen al genoeg steun. Zij dienen als militair in een beroepsleger en dat heeft als consequentie dat je soms volkomen absurde missies moet uitvoeren omdat politici dat besluiten. Ik ben niet geïnteresseerd in de mening van lobbyist Berlijn. Ik ben geïnteresseerd in de mening van Gerard Spong of van de oud-president van de Hoge Raad, die uitzoekt in hoeverre we misschien helaas dezelfde conclusies moeten trekken over de daadwerkelijke en actieve deelname aan de Afghaanse oorlog als in de kwestie Irak. Uiteindelijk zullen daar sowieso historici over oordelen lang na ons verscheiden, maar het zou van beschaving getuigen als we niet zo lang zouden wachten. In die zin kunnen wij een voorbeeld nemen aan Suriname.

Ik werd lid van een politieke partij om de mensen die ook lid waren en ik beëindigde mijn lidmaatschap om exact dezelfde reden. Vreemd? Ik zal het uitleggen. De PvdA heeft een gigantisch probleem met personeel.

Ik kreeg een cursus van de PvdA toen ik net lid was geworden en daarin werd ik begeleid door Max Wieselmann. Dat is een rustige en keurig linkse meneer die zich met allerlei interessante thema’s bezig houdt en dat doet hij uit overtuiging en niet omdat hij uit is op een carrière, want die heeft hij al. Alleen goed ingelichte mensen zullen zijn naam kennen en ik heb Wieselmann nooit kunnen betrappen op enige vorm van ijdelheid dus hij zal er zeker niet mee zitten. Staf Depla, één van de rode ingenieurs, is een jongere meneer die gelukkig een stuk minder ijdel is dan zijn broer al doet zijn uiterlijk anders vermoeden. Diederik Samsom was ook een reden om lid te worden toen hij ineens op de lijst stond, maar die bevindt zich met veel te hippe jasjes en steeds wisselende kapsels, al minstens een jaar op een hellend Haags vlak. Hij laat zijn ego veel te vaak strelen. Ik hoop dat zijn echtgenote hem vaak genoeg over de knie legt of daar nu weer mee begint. Hans Andersson is ook zo’n prominent lid op de achtergrond. Hij heeft samen met Job Cohen de vreemdelingenwet bedacht en op papier gezet. De wet die Rita Verdonk haar zeer onterechte roem heeft bezorgd. Andersson haalt vandaag uit naar de Amsterdamse wethouder van alles dat Lodewijk Asscher niet doet.

Ons nieuwe Rotterdamse metrostation is het prachtige bewijs dat grote en ingewikkelde bouwprojecten ook op tijd in gebruik kunnen worden genomen tegen een vooraf vastgestelde kostprijs zonder budgetoverschrijdingen. Het is bovendien sluitend bewijs voor het Amsterdamse amateurisme. Het komt voort uit ijdelheid. Er is een club dames in de PvdA, die lijdt aan een ernstige vorm zelfoverschatting. De flirtende Albayrak hoort ook bij die club net als Mariëtte Hamer of de piano spelende Mejuffrouw Vos. Hier in Rotterdam werden de nieuwe kandidaten voor de gemeenteraad geselecteerd door een dame van begin dertig, die nog nooit een sollicitatiegesprek had gevoerd en die zich op televisie zo vaak als mogelijk laat aankondigen als Amerika-deskundige dit omdat ze vrijwilliger was in de campagne van de huidige president van de VS. Ook zij is werkzaam als deskundige voor een Berenschot-achtige toko.

De Amsterdamse wethouder van alles dat Asscher niet doet, komt uit Dronten en heeft Nederlands gestudeerd in Groningen. Ze is op een bepaald moment iets hoogs geworden bij bureau Berenschot om, voor mij, volkomen duistere redenen en daarna wethouder om nog duisterder redenen. Eerst was het dat ze de, volgens mijn bescheiden mening zeer slechte, slogan, zeker voor iemand die uit Dronten komt, I AMsterdam zou hebben bedacht, maar dat bleek niet waar. Die leus was onder haar leiding bedacht. Ik heb later nog allerlei andere redenen gehoord, maar echt duidelijk is het nooit geworden. Ze zal wel getrouwd zijn met iemand of familie zijn van weer iemand anders. Vervolgens heeft ze een historische puinhoop gemaakt van het Amsterdamse cultuurbeleid vooral doordat ze zichzelf kwaliteiten toedicht die ze helemaal niet bezit. Ze is zelfs niet goed in haar vak: communicatie in bedrijven. Je moet er niet aan denken dat ze verantwoordelijk wordt voor de communicatie van ING. Haar broddelwerk gaat de Amsterdamse burgers een onvoorstelbaar vermogen kosten. Zelfs als Rotterdammer gaat me dat aan mijn hart. Dat laat overigens onverlet, dat ik niet bereid ben zelfs maar één euro belasting bij te dragen aan de Amsterdamse puinhoop.

Het is goed dat er nu een signaal komt uit de hoogste geledingen van de regentenpartij. Je kunt natuurlijk zeggen dat het makkelijk schieten vanuit de heup is en dat Andersson misschien ook de hand in eigen boezem had kunnen steken of dat het onvergeeflijk is dat hij Geert Dales (VVD) uit de wind probeert te houden, maar het is belangrijk dat er binnen de PvdA het besef groeit dat de problemen vooral van personele aard zijn en dat het belangrijk is dat er een ander personeels- en wervingsbeleid komt en er heel hard wordt ingegrepen als de PvdA weer de kans krijgt om bestuurders te leveren in steden als Amsterdam. Datzelfde geldt overigens voor de lijst voor de tweede kamer. Mijn advies zou zijn: een bestuurder moet boven de vijftig zijn en bewezen kwaliteiten en ervaring hebben in soortgelijke functies. Hij of zij zou wars moeten zijn van contact met de pers en daarvoor een gezellige, lekkere en vooral piepjonge (35), blonde krullenbol van een Berenschot-achtige aan moeten stellen, die alles recht lult wat de krachtige en kundige bestuurder (m/v) schreeuwend, mensen wurgend met hun stropdas en met de vuist op tafel slaand, heeft verkondigd. Dat was gedurende de hoogconjunctuur al nodig, maar nu zeker. De jeugd heeft de toekomst om maar eens met een cliché te eindigen en moet de kans krijgen om zich warm te lopen op de achtergrond, maar moet dat doen op vrijwillige basis en omdat zij strijden voor een ander ideaal dan de eigen carrière.

Het CDA ontwikkelt zich onder Donner en de man wiens naam ik niet meer opschrijf, steeds meer tot een rechts christelijke beweging naar Amerikaans model. Gisterenavond waagde ene mevrouw Joldersma – ik verbaas me al jaren over de hoeveelheid volstrekt onbekende Kamerleden die ze bij het CDA keer op keer uit de kast weten te trekken – in Pauw en Witteman voor te stellen een voorbeeld te nemen aan het Amerikaanse softdrugsbeleid. Wat zegt ze? Ja, ze zei het echt!

Je moet goed ingevoerd zijn om het meteen door te hebben, want ik wist het alleen omdat ik een omvangrijk artikel had gelezen in Vrij Nederland over de manier waarop Amerikanen omgaan met het kapitalistische principe van vraag en dús aanbod als het gaat om wiet en hasj. In Amerika heb je een briefje van een arts nodig om lid te kunnen worden van een besloten club waar je door de staat verbouwde wiet kunt kopen. Daar wordt natuurlijk driftig de hand mee gelicht in een land met volledig vercommercialiseerde gezondheidszorg. De Amerikanen die werkzaam zijn in die industrie zijn woedend op de Nederlanders, omdat die hun zo succesvolle beleid over boord aan het gooien zijn. Ze maken zich bovendien vrolijk, omdat de markt geheel overgenomen gaat worden door anderen als we zo doorgaan. De eigenaren van de clubs worden nu trouwens ook een factor honderd rijker dan de eigenaar van de gemiddelde gewone kroeg.

Ik ben heel pragmatisch. Het is er en het gaat niet meer weg. Het is minder schadelijk of verslavend dan alcohol. Alcohol is geen softdrug maar een harddrug, die door sommige wetenschappers verslavender en schadelijker wordt genoemd dan heroïne. Ik heb met beide weinig ervaring. Ik rook wel eens een joint, al moet ik daar in Rotterdam twintig minuten (5 kilometer) voor fietsen. Voor mij is dat tochtje een soort boetedoening. Het is lekker om na tien kilometer op het stalen ros op de bank te ploffen, een lekker plaatje op te zetten of de gitaar ter hand te nemen en even de boel de boel te laten. Sherry is zo verschrikkelijk 1976. Het is wel belangrijk dat we kinderen ver uit de buurt houden van verdovende middelen, maar ook als het Ritalin heet.

Op een ander punt ben ik ook zeer pragmatisch. Zoals wij lang cocaïne produceerden in Amsterdam van de coka die we verbouwden in Nederlandse Indië en verkochten aan iedereen die er voor wilde betalen, zouden we nu geen vliegveld aan moeten leggen in Twente, maar een gigantische Koninklijke wietplantage met serieuze hoogopgeleide kwekers in witte jassen. Daarvan staat op voorhand vast dat het zeer lucratief zal blijken te zijn en aangezien we nog steeds een soevereine staat zijn, kan niemand ons dat verbieden. Het zou de oplossing zijn de noodlijdende Nederlandse boeren en helpen bij het terugdringen van het begrotingstekort. Het zou een einde kunnen maken aan de megastallen en aan allerlei daarmee gepaard gaande en ook voor mensen schadelijke soms zelfs dodelijke dierziekten.

Mevrouw Joldersma prijst nu een plan aan dat de Amerikanen hebben bedacht en waarvan al lang bewezen is dat het niet werkt. Nergens ter wereld wordt meer geld verdiend met de handel in verdovende middelen dan in Amerika. Nergens zijn de verslavingsproblemen zo groot als in de VS. Vrijwel nergens zit er meer lucht tussen wat mensen zeggen en wat ze doen dan in de VS. Ik zou mevrouw Joldersma aan willen raden eens zestig uur te gaan zitten voor The Wire (David Simon voor HBO), het is toch weer eens reces, want daarvan is meer te leren dan van alle valse, rechts christelijke propaganda die uit het land komt dat voor een groot deel verantwoordelijk is voor de miserabele staat van de wereld van vandaag. Ze zou zich in ieder geval moeten realiseren dat er geen draagvlak bestaat in de Nederlandse samenleving waarvan zij totaal vervreemd lijkt te zijn. Het lijkt alsof ze daar juist op selecteren bij het CDA van Donner en de man wiens naam ik niet meer opschrijf.

Het CDA ontwikkelt zich onder Donner en de man wiens naam ik niet meer opschrijf, steeds meer tot een rechts christelijke beweging naar Amerikaans model. Gisterenavond waagde ene mevrouw Joldersma – ik verbaas me al jaren over de hoeveelheid volstrekt onbekende kamerleden die ze bij het CDA keer op keer uit de kast weten te trekken – in Pauw en Witteman voor te stellen een voorbeeld te nemen aan het Amerikaanse softdrugsbeleid. Wat zegt ze? Ja, ze zei het echt!

Je moet goed ingevoerd zijn om het meteen door te hebben, want ik wist het alleen omdat ik een omvangrijk artikel had gelezen in Vrij Nederland over de manier waarop Amerikanen omgaan met het kapitalistische principe van vraag en dús aanbod als het gaat om wiet en hasj. In Amerika heb je een briefje van een arts nodig om lid te kunnen worden van een besloten club waar je door de staat verbouwde wiet kunt kopen. Daar wordt natuurlijk driftig de hand mee gelicht in een land met volledig vercommercialiseerde gezondheidszorg. De Amerikanen die werkzaam zijn in die industrie zijn woedend op de Nederlanders, omdat die hun zo succesvolle beleid over boord aan het gooien zijn. Ze maken zich bovendien vrolijk, omdat de markt geheel overgenomen gaat worden door anderen als we zo doorgaan. De eigenaren van de clubs worden nu trouwens ook een factor honderd rijker dan de eigenaar van de gemiddelde gewone kroeg.

Ik ben heel pragmatisch. Het is er en het gaat niet meer weg. Het is minder schadelijk of verslavend dan alcohol. Alcohol is geen softdrug maar een harddrug, die door sommige wetenschappers verslavender en schadelijker wordt genoemd dan heroïne. Ik heb met beide weinig ervaring. Ik rook wel eens een joint, al moet ik daar in Rotterdam twintig minuten (5 kilometer) voor fietsen. Voor mij is dat tochtje een soort boetedoening. Het is lekker om na tien kilometer op het stalen ros op de bank te ploffen, een lekker plaatje op te zetten of de gitaar ter hand te nemen en even de boel de boel te laten. Sherry is zo verschrikkelijk 1976. Het is wel belangrijk dat we kinderen ver uit de buurt houden van verdovende middelen, maar ook als het Ritalin heet.

Op een ander punt ben ik ook zeer pragmatisch. Zoals wij lang cocaïne produceerden in Amsterdam van de coka die we verbouwden in Nederlandse Indië en verkochten aan iedereen die er voor wilde betalen, zouden we nu geen vliegveld aan moeten leggen in Twente, maar een gigantische Koninklijke wietplantage met serieuze hoogopgeleide kwekers in witte jassen. Daarvan staat op voorhand vast dat het zeer lucratief zal blijken te zijn en aangezien we nog steeds een souvereine staat zijn, kan niemand ons dat verbieden. Het zou de oplossing zijn de noodlijdende Nederlandse boeren en helpen bij het terugdringen van het begrotingstekort. Het zou een einde kunnen maken aan de megastallen en aan allerlei daarmee gepaard gaande en ook voor mensen schadelijke soms zelfs dodelijke dierziekten.

Mevrouw Joldersma prijst nu een plan aan dat de Amerikanen hebben bedacht en waarvan al lang bewezen is dat het niet werkt. Nergens ter wereld wordt meer geld verdiend met de handel in verdovende middelen dan in Amerika. Nergens zijn de verslavingsproblemen zo groot als in de VS. Vrijwel nergens zit er meer lucht tussen wat mensen zeggen en wat ze doen dan in de VS. Ik zou mevrouw Joldersma aan willen raden eens zestig uur te gaan zitten voor The Wire (David Simon voor HBO), het is toch weer eens reces, want daarvan is meer te leren dan van alle valse, rechts christelijke propaganda die uit het land komt dat voor een groot deel verantwoordelijk is voor de miserabele staat waarin de wereld vandaag verkeert. Ze zou zich in ieder geval moeten realiseren dat er geen draagvlak bestaat in de Nederlandse samenleving waarvan zij totaal vervreemd lijkt te zijn. Het lijkt alsof ze daar juist op selecteren bij het CDA van Donner en de man wiens naam ik niet meer opschrijf.

Ik weet dat het zielig is, maar ik hoop al jaren stilletjes op mijn eigen wikipagina. Ik heb zelfs op het punt gestaan om een computer van een verre neef of vage kennis te kapen om er zelf één te maken. Vandaag googlede (is it a word?) ik mezelf even om te zien of ik de culturele stichting waaraan ik bezielend leiding geef – nee, dat is geen ronkende zelfoverschatting – tevoorschijn zou zien komen en toen zag ik hem: Now I can die! Of, nou ja, eerst wil ik weten wie mijn eigen wikipagina gemaakt heeft, want ik was het niet.

Het moet me van het hart dat het soms bijzonder vervelend is om ooit de keuze te hebben gemaakt geen vuile stukjes meer te schrijven onder mijn eigen naam hoewel die keuze zeer bewust was. Het internet is als een slecht onderhouden stadspark met goed gevulde condooms in alle staten van ontbinding en ik wil niet over tien jaar aangesproken worden op een meninkje dat ik vandaag opboerde omdat mijn ontbijt niet helemaal lekker was gevallen. Daarvoor zijn blogs toch bedoeld of columns. Mijn laatste grote droom, De Buckster Column in Elsevier, is nog niet vervuld, maar nu, met mijn eigen wiki ligt alles ineens binnen handbereik. Ik weet zeker dat Arendo me binnenkort zal uitnodigen voor een etentje op stand om de details op papier te zetten. Mijn telefoon ontvangt ook e-mail van de VK dus ik ben overal en altijd bereikbaar.

Het is vreemd hoe je perceptie verandert. Ik ben zo ijdel dat ik er jaren van heb gebaald niet in de Almanak te staan. De Almanak, handboek voor (casting) directors, bevat een overzicht van alle acteurs die ooit afstudeerden aan een toneelschool met foto’s en een leuk, kort stukje tekst. Hij is niet meer te koop. Mocht u een exemplaar bezitten dan wil ik daar graag voor betalen. Ik heb zelfs allerlei rijke mensen gesmeekt om geld te steken in een nieuwe, want het is jammer dat het belangrijkste naslagwerk op een bepaalde datum gewoon stopt vooral omdat zulks tot gevolg heeft, dat ik er dus niet in sta. Maar na vandaag is dat alles dus niet meer nodig. Ik ben bijgeschreven in de analen van de wereldgeschiedenis. Napoleon staat erin en Sven Kramer, Les Paul en Leo Fender, Roger Waters en Donald Fagen. Et Moi! Ja, ja, of degene die hiervoor verantwoordelijk is me ff wil mailen al kan dat dus niet omdat ik ooit de zeer goed overwogen keuze heb gemaakt geen vuile stukjes meer onder mijn eigen naam te schrijven.

Het wordt steeds duidelijker dat de Grieken tot hun budgettaire wandaden zijn aangezet door geslepen zakenbankiers, die de door hen bedachte spelletjes, even moeiteloos dachten toe te kunnen passen op de balansen van landen als op die van bedrijven. De redenering zou kunnen zijn dat sommige bedrijven meer geld op de balans hebben dan veel landen of dat er geen noemenswaardige verschillen bestaan tussen het herstructureren van schulden op een rijks- of een bedrijfsbegroting. Dat de baas van Goldman Sachs, Lloyd Blankfein, zijn werk vergelijkt met dat van god, wie dat ook moge zijn, geeft wel ongeveer aan wie deze meneer ziet als hij ’s ochtends in de spiegel kijkt. Tot nu toe waren het slechts, in zijn ogen, domme burgertjes die het slachtoffer werden van zijn verpakkings- en verplaatsingstactieken, hun huis kwijtraakten en werden opgezadeld met schulden waaraan zij de rest van hun leven moeten afbetalen. Nu is er een land slachtoffer van de verkeerde inschattingen van de boys in krijtstreep en ik kan me voorstellen dat er nog een paar landen zullen volgen. Het wordt misschien tijd om weer eens kritisch te kijken naar hoe de macht echt verdeeld wordt in ons Europa en daar wat nieuwe regels voor op te stellen.

Laten we voorop stellen dat Nederland gelukkig in veel opzichten verschilt van landen als IJsland en Griekenland, maar dat er helaas ook veel overeenkomsten te bespeuren zijn. In Nederland verdient de gemiddelde ambtenaar ook veel beter dan de gemiddelde werknemer in het bedrijfsleven, net als in het prachtige Griekenland, en zijn er maar weinig wezenlijke verschillen te bespeuren tussen Landesbanki en ING. De Nederlandse belastingbetalers zijn groter in aantal en betalen per hoofd ook meer dan in IJsland, gelukkig. In Nederland houden wij ons niet volledig aan de scheiding der machten. De rechters zijn onafhankelijk, maar de uitvoerende en wetgevende macht worden gescheiden door vage grenzen. Dat heeft lang prima gewerkt, maar de laatste drie decennia worden we steeds vaker geconfronteerd met barsten in het porseleinen evenwicht. Er zijn redelijk veel voorbeelden te bedenken waarin uitvoering en wetgeving op een gevaarlijke manier verweven zijn met wat inmiddels een vierde macht is geworden: het bedrijfsleven.

De Trias Politica zijn bedacht door een Franse meneer ver voor de industriële revolutie. Charles de Montesqieu had te maken met koningen en pausen, die hun vrouwen lieten onthoofden of burgers dood martelden omdat zij zich weigerden te voegen naar de kerk of de wensen van de koning. Het bedrijfsleven stelde in die tijd helemaal niets voor. De transportmiddelen waren zeer beperkt, er bestond nog geen mogelijkheid om verse spullen goed te houden of om producten in serie te produceren. Verreweg het meeste geld was in handen van de adel. Een beroemd voorbeeld van hoe men te werk ging en ongetwijfeld één van de redenen waarom die andere Fransman met zijn Trias Politica kwam, is Gilles de Rais (ook wel geschreven als Gilles de Retz). De Rais was door de huwelijken van zijn ouders en grootouders en door zijn eigen huwelijk met Cathérine de Thouars de rijkste edelman van Europa geworden, oneindig veel rijker dan Karel VII, Koning der Fransen, die hij trouw diende als maarschalk van Frankrijk. Jean V Hertog van Bretagne spande samen met Bisschop Malestroit, om ervoor te zorgen dat zij het land van Gilles in konden pikken. Hij werd ter dood veroordeeld wegens satanisme en sodomie. Hij bekende dat nadat ze hem stevig hadden gemarteld. Michael Chodorkovski, die nog steeds in Siberië gevangen wordt gehouden, omdat hij veel rijker en machtiger was dan de president van Rusland is een moderne Gilles de Rais. Maar er is ook een andere kant.

Voor iemand als Gilles de Rais was een boer bezit. Hij werd onder meer beschuldigd van het vermoorden van leden van zijn jongenskoor zodra ze de baard in de keel kregen. Bij iemand als De Rais wekte zo’n beschuldiging verwondering aangezien hij die kinderen ook beschouwde als zijn bezit en dat waren zij ook. Hij kon doen wat hij wilde met pachters of hun kinderen die probeerden te leven van de opbrengst van zijn land. Hij hief belasting zoveel als hij wilde. Als je niet wilde of kon betalen kon de Heer De Rais besluiten je aan een riek te rijgen of besluiten je uit je huis te zetten om zo alsnog je schulden te voldoen. Dat is Europa zoals het lang, van toen ze in Amerika nog in Tipi’s woonden tot aan de industriële revolutie, heeft gefunctioneerd. Mensen kregen meer rechten in de loop der eeuwen, maar er was nooit sprake van gelijkheid of broederschap en eigenlijk veranderde er niets na de industriële revolutie voor gewone mensen. Het geld verschoof van de ene minderheid naar de andere, maar uit noodzaak trouwden die twee minderheden vaak met elkaar dus de kliek werd wat gevarieerder van samenstelling, maar de rechteloosheid werd er niet minder om. Het werd wel een stuk lastiger om ze te controleren. De Koning kon een edelman altijd alles afpakken en hem zijn kop afhakken. Door Charles de Montesqieu was dat met industriëlen een stuk lastiger geworden.

Lloyd Blankfein heeft nu de Grieken lelijk bij de staart in wat weer een hele slimme constructie is. Door zijn adviezen, of die van zijn voorgangers, dreigt er nu een faillissement voor de Grieken. Daarvoor gaat de gehele Griekse bevolking opdraaien en dan kans is vrij groot dat er veel meer belastingbetalers het haasje zullen zijn als het IMF moet gaan betalen. Er is er weer slechts één die geen verantwoording hoeft af te leggen en die dit jaar ook weer honderd miljoen van zijn werkgever toegeschoven krijgt: Lloyd Blankfein. Ook zijn collega van JP Morgan Chase blijft geheel buiten schot. De verantwoordelijke ministers hadden geen van allen van doen met de malversaties van de regering, maar moeten nu wel de puinhoop opruimen. Het is vooral kwalijk dat de Griekse burgers nu hun heerlijke overheidsbaantjes gaan kwijt raken en waarschijnlijk hun pensioenen in rook zullen zien opgaan.

De oplossing zit hem in het erkennen van de vierde macht en maatregelen te nemen die de onafhankelijkheid van de wetgevende- en uitvoerende macht bevorderen. Dat is niet zo heel moeilijk. Je zou het ministers kunnen verbieden om meteen na hun termijn in dienst te treden van een grote onderneming en je zou het andersom aan strenge regels kunnen maken voor een overstap van de handel naar de politiek. Je zou voor ambtenaren dezelfde regels kunnen bedenken: geen nevenfuncties en geen directe overstap van, bijvoorbeeld, het ministerie van financiën naar een bank of andersom. Je zou het ook aan leden van het parlement (Eerste en Tweede Kamer) kunnen verbieden om er nevenfuncties op na te houden. Je zou de lobby kunnen verbieden. Je zou het overheden in Europees verband kunnen verbieden om zich te laten adviseren door andere bankiers dan de Europese en nationale toezichthouders. Ik zou er, als laatste, een groot voorstander van zijn om politici die de kamer verkeerd voorlichten of ernstige fouten maken die ten koste gaan van de portemonnee van de gewone belastingbetaler onder het strafrecht te laten vallen zodat zij voor een onafhankelijke rechter kunnen uitleggen waarom zij zichzelf onschuldig achten. Ik zou er bovendien voor zijn om Lloyd Blankfein persoonlijk verantwoordelijk te houden voor de financiële schade die hij de wereld heeft berokkend. Jean V, Hertog van Bretagne, zou wel raad hebben geweten en in die zin is hij met een persoonlijk faillissement prima af.

In DWDD zit onder leiding van de president van de academie van wetenschappen een briljante jonge wetenschapper onzin uit te kramen over onze laatste Olympisch kampioen schaatsen. Steeds vaker erger ik me aan het gebrek aan kennis dat schaamteloos ten toon wordt gesteld.

Sven Kramer heeft een slechte rug. Dat is voor mensen die de krant goed lezen en die een minimale interesse tonen voor sport al lang geen geheim meer. Die rug is de reden dat Sven minder diep zit dan andere succesvolle schaatsers. Sven compenseert zijn rondere rug op andere punten ruimschoots. Hij heeft net als veel andere beroemde sporters geen lichaam dat uitermate geschikt is voor topsport. Topsport is namelijk erg slecht voor de gezondheid. De meeste professionele sporters kampen na hun pensionering levenslang met allerlei pijnlijke en vervelende kwalen. De enige Nederlandse man die ooit Wimbledon won, de onvolprezen directeur van het enige echte ATP evenement dat we hebben in Nederland, is er ook zo één. Krajicek is totaal ongeschikt voor topsport. Toch wist hij allerlei grote zeges op zijn naam te schrijven over de gehele wereld. Topsport is zoiets als popmuziek. Je doet het een paar jaar en als je mazzel hebt, heb je dan genoeg geld bij elkaar gegraaid om de rest van je leven net zo weinig te blijven doen als je tot dan toe gewend was. Laat u niet misleiden. Het overgrote deel van de topsporters is aards lui. Ze eten, trainen een paar uurtjes en gaan vervolgens naar bed met tekenfilmpjes, spelletjes of een vriend(in).

Zoals ik me erger aan de president van de academie van wetenschappen die gewoon tegen de redactie van DWDD zou moeten zeggen, dat het helemaal niet mogelijk is om maandelijks twee vooraanstaande Nederlandse wetenschappers te presenteren, omdat we er zoveel helemaal niet hebben, erger ik me ook aan de absurde belangstelling van het bedrijfsleven voor topsporters. Sven Kramer heeft zijn hele leven ingericht rond het schaatsen. Hij loopt geen of zo min mogelijk trappen en draagt nooit een koffer. Als je zo iemand laat adviseren in je bedrijf wordt het een puinhoop, want werken in een bedrijf is een heel andere en veel zwaardere belasting dan dagelijks rondjes draaien op een ijsbaan en eens in de vier jaar stress over een Zamboni. Het gaat er volgens mij bij deze heren en dames ook alleen om, dat ze een foto van henzelf samen met de bekende sporter in hun kantine willen kunnen hangen en willen kunnen gebruiken als reclame zodra er een bezoekje komt van mogelijke nieuwe klanten. ‘Ja, Sven is een goede bekende en vriend van het bedrijf’. Het is ronduit beschamend dat allerlei vage types, laatst nog een uitermate bekakt sprekende vrouwelijke hoogleraar van Nyenrode op BNR, denken dat sporters iets interessants te melden hebben over bedrijfsvoering of teambuilding. Persoonlijk heb ik meeste bewondering voor Berry van Aerle, die post is gaan bezorgen na een briljante loopbaan als killer rond de zestien of voor Richard Krajicek, die zijn rechtenstudie voltooide alvorens een serieuze baan te zoeken als directeur van een evenement waar hij zijn invloed en bekendheid als tennisser kan gebruiken. Verder is er een aantal ex voetballers als René van der Gijp, die ontzettend leuk een zaal kunnen vermaken, maar laten we het vooral niet groter maken dan het is. En bij DWDD kunnen ze na de beschamende vertoning van gisterenavond beter voor een nieuw onderwerpje kiezen al zal dat lastig zijn na al die jaren dagelijks uitzenden.

Het is een vreemde naam voor een Engelse band – naar een nummer van David Bowie - en ik me niet herinneren dat ik al eens over ze geschreven heb dus het wordt hoog tijd. Er is geen betere manier om een dag sloven tussen vijandig management te beginnen dan met ‘See the Sun’.

Ik meen goede bands te kunnen herkennen aan hun beeltenis. Je kunt aan hun koppen zien of ze in staat zijn om goede deuntjes te maken, zoals mijn oude pa dat zou omschrijven. The Kooks is zo’n band. Zo totaal anders dan Oasis. De zanger en ritmegitarist Luke Pritchard is een zingende en componerende uitvoering van Sven Kramer. Ook weer recht tegen de communis opinio in, heb ik veel meer respect voor scheppende zielen dan voor mensen die zich alleen weten te uiten dat heel hard rondjes te schaatsen. Volgens mij is er een grote mate van leeghoofdigheid vereist voor dat soort werk. Ik verveel me al een ongeluk als ik er een uur naar moet kíjken. Het geheim van Sven Kramer zit hem volgens mij ook vooral in zijn Griekse goden uiterlijk, zijn aanstekelijke zelfvertrouwen en oer-Hollandse nuchterheid. The Kooks hebben muziek gestudeerd en ik gok erop dat je daarom langdurig kunt luisteren naar hun schijnbaar zeer eenvoudige liedjes. De teksten hebben ook al weinig om het lijf, maar ook bij hen is natuurlijk hun uiterlijk een belangrijke component van hun succes.

Ze hebben tot nu toe twee (en een halve) langspelers, Inside In /Inside out en Konk (& Rak) het leven doen zien, maar dat neemt niemand hen kwalijk, want het maken van albums is, zeer treffend door Barry Hay omschreven, vooral een dure hobby geworden. De muzikant van vandaag reist met zijn bandje over de aarde om zijn liedjes ten gehore brengen aan het toegestroomde, betalende publiek. Voor mij begon het allemaal het ‘Ooh La’ en dat is een fijne simplistische titel voor een liedje. Het is bovendien een nummer waarin Pritchard zijn kunsten op zijn best vertoond. Hij speelt erg goed op zijn gitaar. Iedereen die zelf wel eens zo’n plank met snaren vasthoudt weet dat het eruit persen van een solo een stuk eenvoudiger is dan strak ritme spelen. Nummers van de Quo uitgezonderd natuurlijk. Pritchard zingt er ook nog eens gepassioneerd bij en dat maakt het bijzonder. Dat doet hij live on stage minstens zo goed als in de studio. Hij heeft ook precies het goede accent voor een fijn liedje, maar dat is persoonlijk. Je hoort hun liefde voor Bowie niet meteen terug, maar wel allerlei andere Britse voorgangers. ‘Match Box’ doet erg denken aan de The Police om maar eens een willekeurig Brits bandje te noemen net als in ‘Naive’. Er zijn deejays die niet op kunnen houden over The Killers en die verwijs ik graag naar ‘By my side’, want dat is zo’n liedje, maar dat is er dan wel één waar ik vaker dan één keer naar kan luisteren. Ik zou iedereen van harte willen aanraden om te gaan kijken en luisteren als The Kooks in de buurt zijn. Ik ben slecht in het noemen van mijn allerfavorietste nummer, maar als ik mezelf geweld aan zou moeten doen, zou het ‘One last time’ moeten worden of ‘Stormy Weather’ of ‘She moves in her own way’.