’Gedram van Anja’ noemde VK’s opiniechef Henk Müller het boek ‘Oorlog als er vrede dreigt’ van Anja Meulenbelt, dat gaat over Israël en ‘het Palestijnse probleem’.

 

Müller noemt die aanhalingstekens in de subtitel veelzeggend:

 

“De teneur is dat je zielige Palestijnen hebt die niets liever willen dan burgers te zijn van een democratische staat – en kwaadwillende Israëli’s die nog liever oorlog voeren dan Palestijnen hun rechten te geven.”

 

Volgens Henk Müller maakt Meulenbelt een ‘karikatuur van een complex probleem’:

 

"Niet dat ze niet af en toe een punt scoort, maar haar eenzijdig begrip maakt de lezer murw."

 

Die ‘karikatuur’ is ondertussen wel toegelicht met 685 eindnoten en gebaseerd op een literatuurlijst die 489 bronnen omvat..

 

De manier waarop Müller het magistrale werk van Anja Meulenbelt afkraakte, riep  herinneringen op aan het vernietigende oordeel van VK-columniste Anet Bleich over het stevig gedocumenteerde boek ‘Beyond Chutzpah’ van Norman G. Finkelstein: "Broddelwerk.”

 

Deze recensie deed ook denken aan de nare suggestie waarmee VK-columnist en –commentaarschrijver Paul Brill zijn recensie van het standaardwerk ‘De Israël Lobby’ van de Amerikaanse hoogleraren John J. Mearsheimer en Stephen M. Walt afsloot: “Je houdt aan hun boek een nare smaak over.”  

 

Waarschuwing: Kritische lezers die het wagen om hierin een lijn te ontdekken, worden voor altijd verbannen naar de Goelag van de Volkskrant zonder dat iemand van de onafhankelijke Nederlandse journalistiek ooit aandacht aan hun lot zal schenken.

 

Henk Müller is de man die mij nu ruim negen maanden geleden (kennelijk permanent) verbande uit de reactieruimtes onder de opiniestukken van de Volkskrant. De reden was dat ik een ironische, kritische, maar op zichzelf volkomen fatsoenlijke reactie had geschreven op een column van VK-columnist Paul Brill.

 

Sindsdien mag ik van Müller ook niet meer meedoen aan de publieke discussies op het daartoe bestemde openbare platform op de internetsite van de Volkskrant.*) Door die verbanning kan ik de opiniepagina's (met columns en commentaar) van de Volkskrant op het internet zelfs niet meer lézen! In een mediacratie heeft de journalistiek de praktisch onbeperkte (want ongecontroleerde) macht, en die gaat héél ver.. 

 

Omdat ik toch al verbannen ben, mag ik misschien voorzichtig opmerken dat bepaalde boeken niet hoeven te rekenen op een onafhankelijke beoordeling door de Volkskrant.   

 

Het boek van Anja Meulenbelt verdient het om gelezen te worden door zowel critici en als verdedigers van de verdrijving, beroving, bezetting en onderdrukking door Israël  van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina. Het zal voedsel geven aan de discussie tussen deze twee partijen, zodat die tenminste concreet ergens over gaat.  

 

Als vervolg op mijn vorige weblog (‘ “Palestijnen”: etnische zuivering door middel van aanhalingstekens’, http://www.vkblog.nl/bericht/343200/ ) geef ik hier de tekst van een hoofdstuk uit het lezenswaardige boek van Anja Meulenbelt:
(‘Oorlog als er vrede dreigt’, ISBN 978 90 263 2290 7, Ambo Amsterdam, 2010, pag 236-239.)

 

De verwoesting van Palestina.

 

Onder onze ogen is Palestina verwoest. Eerst het land, in 1948. Niet alleen werd tachtig procent van de Palestijnse bevolking tot rechteIoze en statenloze vluchtelingen gemaakt, toen zij eenmaal over de grenzen waren verjaagd werden meer dan vierhonderd dorpen verwoest, de namen van de kaart verwijderd alsof ze er nooit waren geweest. Moskeeën die waren blijven staan werden in gebruik genomen als veestallen of restaurants, graven van islamitische voorouders werden ‘verjoodst’, islamitische begraafplaatsen verdwenen onder asfalt.[70] Ook de geschiedenis van de Palestijnen moest verdwijnen. Palestijnse kinderen op de Arabische scholen mag niet worden onderwezen wat er met hun grootouders is gebeurd. Het woord ‘nakba’ mag niet in hun schoolboeken voorkomen, evenmin als hun culturele erfenis: er staan geen Arabische gedichten in. De geschiedenis van Israël is herschreven alsof er nooit Palestijnen hebben bestaan en Palestina een leeg en verwaarloosd land was, met hoogstens wat Arabieren die vrijwillig vluchtten en net zo goed in een van de vele Arabische landen konden wonen.

 

Terwijl de islamitische landen eens een toevluchtsoord waren voor de joden die vluchtten voor de jodenvervolgingen in Europa, is de geschiedenis nu herschreven alsof moslims en Arabieren altijd al Jodenhaters zijn geweest, en elk verzet tegen lsraël op niets anders neerkomt dan antisemitisme. Zelfs het deel van de geschiedenis waaruit blijkt dat joden, islamitische en christelijke Palestijnen in Palestina in vrede met elkaar leefden tot de komst van de zionisten moet verdwijnen en worden ontkend. [70] Na de bezetting, in 1967, werden opnieuw honderdduizenden Palestijnen vluchteling, werd wat was opgebouwd opnieuw verwoest. Vervolgens werd het Palestijnse volk nog verder uiteengereten, in wat Baruch Kimmerling ‘politicide’ noemt: geen genocide, hoewel die op kleine schaal ook plaatsvindt, maar een stelselmatige strategie om de Palestijnen als sociale, politieke, economische en culturele eenheid te vernietigen. [72]

 

En dit is voor de Palestijnen, en voor de mensen die voor hun rechten opkomen, het onverdraaglijke: het gebeurt gewoon onder onze gen. Wij doen aan de verwoesting en de rechteloosheid van de Palestijnen mee door te accepteren dat ook onze regering Harnas boycot, de VS doet eraan mee door te accepteren dat Hamas geen onderhandelingspartner is, en alleen Abbas, en dus de Westoever, mee mag praten. [73]

 

En nog willen heel veel mensen het niet weten. En herhalen ze alleen de mantra: Hamas, dat zijn terroristen, daar praat je niet mee. Wat de Palestijnen kunnen doen: proberen te overleven. Vechten om het laatste beetje land dat ze nog hebben. Ik herinner me Michael Warchawski, die tijdens een lezing zei dat hij weleens jaloers was op Palestijnen. Doodmoe kwam hij soms thuis, na weer een demonstratie en weer een protestbijeenkomst, en nog had hij het gevoel als Israëli niet voldoende gedaan te hebben. ‘En vergis je niet, ik heb geen reden om met Palestijn en te willen ruilen, maar als zij aan het eind van de dag nog leven hebben ze genoeg gedaan.’ ‘To exist is to resist’ is een slogan die je op Palestijnse muren kunt vinden. Niet verdwijnen. Zichtbaar blijven. De wereld niet laten vergeten dat je nog bestaat.

 

Tony Judt noemt het de ‘feitelijkheid’ van de Palestijnen. [74] Wat de Palestijnen kunnen doen, tegen het vijandbeeld Arabier in, is laten zien dat ze mensen zijn, geen geboren terroristen, geen monsterlijke extremisten die hun kinderen opofferen voor de jihad, maar gewoon mensen die zich ertegen verzetten dat ze van de kaart worden geveegd.

 

Eens, vóór I967, leek het erop dat de Palestijnen in de geschiedenis zouden verdwijnen, zoals dat ook met andere volken is gebeurd. Maar ze zijn er, hebben een nationale beweging opgezet, hebben twee intifada’s uitgevochten die henzelf niets hebben opgeleverd, behalve dat de buitenwereld sindsdien liet meer kan vergeten dat ze bestaan.

 

Ja, het zou helpen als ze hun legitimiteit versterken door zich aan de mensenrechten en het internationaaI recht te houden, en onderzoek zouden doen naar de schendingen daarvan tijdens de aanval op Gaza. [75] Ja, ze kunnen proberen hun verhaal in het Westen te vertellen, al hebben ze daarvoor niet een fractie tot hun beschikking van de enorme geoliede propagandamachine van Israël. En hebben ze niet het oordeel dat wij hen zien als horende bij ‘ons’. De Palestijnen binnen Israël beginnen zich steeds meer te roeren.

 

Lang is gedacht dat zij geen echt probleem zouden vormen, omdat ze een betere levensstandaard hadden dan de Palestijnen in de vluchtelingenkampen, en ze zeker een aantal voorrechten hebben ten opzlchte van de Palestijnen in Gaza. Toch wordt hun stem luider. Ze worden onder de rechtse regering, die haar Arabierenhaat niet eens meer verhult, geconfronteerd met toenemende discriminatie en racisme, en de rechtse politici laten steeds luider weten dat ze wat hun betreft het land uit gezet kunnen worden. Vanzelfsprekend leven ze mee met wat virtueel of echt hun familie is in Gaza. En vanzelfsprekend wordt het feit dat ze als tweederangs burgers worden behandeld steeds onverdraaglijker. [76]

 

Noten bij dit hoofdstuk in het boek 'Oorlog als er vrede dreigt':

 

70 . Net als de joden verbieden ook de moslims de ontruiming van hun begraafplaatsen.

 

71. Hierover bijvoorbeeld het boek van Yakov Rabkin, A Threat from Within. En verhalen van joden uit Arabische landen, in Arthur Neslen, Occupied Minds. Ook Feldman, ‘A Jewish American’s Evolving View of Israel’: “wanneer de Koran werkelijk Jodenhaat zou bevatten, dan hadden de moslims al heel lang geleden alle joden Palestina uit gegooid. In werkelijkheid leefden ze vreedzaam samen, wat zelfs Arabierenhater Morris toe heeft moeten geven” .

 

72. Kimmerling, Politicide. Zie ook Meron Benvenisti, ‘United we stand’.

 

73. Dit zegt ook Schlomo Ben-Ami, ‘Scars of War, Wounds of Peace’, p.324. Wanneer wordt gesproken over ’onderhandelen met de Palestijnen’ lijkt het alleen te gaan over de leider van Fatah, op de Westoever, terwijl duidelijk is dat hij niet meer representeert dan een kwart van het Palestijnse volk: niet de Palestijnen binnen Israël, niet de vluchtelingen, en niet die in Gaza. Zie ook Mally en Siegman, ‘The Hamas Factor’

 

74. Judt, in een artikel over Edward Said in ‘ReappraissaIs’, p.168.

 

75. Het Goldstone rapport heeft er terecht op gewezen dat ook Harnas het recht heeft geschonden. Het antwoord daarop, dat raketten niet bedoeld waren om burgers te raken is daarbij uiteraard volstrekt onvoldoende. De vraag blijft uiteraard welke andere middelen de Palestijnen dan wel hebben om zich legitiem te verzetten.

 

76. Cook, ‘Israel’s Arab Citizens Call General Strike’.

 

 

*)

 

Voor mensen die denken dat ik mij vast wel erg grof, beledigend en/of bedreigend moet hebben uitgelaten om mijn permanente verbanning uit de reactie- en discussieruimtes van de Volkskrant te rechtvaardigen, geef ik hierbij eerst de alinea in de column ‘Obama’s lakmoesproef’ (VK 27-11-2009) van Paul Brill waarop ik had gereageerd:

 

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

[Opm: Iran ligt ín het Midden-Oosten, net als Israël. RvW]

 

En dit is wat ik in mijn (door de redactie verwijderde) reactie had geschreven:

 

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar 'het Midden-Oosten' het noemen van Israël als 'hot issue' zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd 'the hottest issue of them all' met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen). “

 

Erg hè?

Met aanhalingstekens maken sommige mensen duidelijk dat de Palestijnen ("Palestijnen") volgens hen geen echt volk zijn. Die aanhalingstekens zijn stigmata, onderscheidingstekens waarmee bepaalde mensen apart worden gezet van andere mensen. De methode is bekend en veel van zulke onderscheidingstekens helaas ook.

 

Ook in het geval van de Palestijnen vormen deze stigmata een wezenlijk onderdeel van een misdaad tegen de menselijkheid, en daarom tegen de mensheid als geheel. Zij horen bij het streven van Israël om de Arabische bewoners van het voormalige Palestina o.a. door middel van ontmenselijking te doen verdwijnen. Alle sporen die erop wijzen dat zij ooit als bevolkingsgroep en later als volk hebben bestaan, moeten worden uitgewist, inclusief hun naam en die van hun huizen, dorpen, bronnen en landstreken. Wat Israël betreft waren de Palestijnen geen volk, zijn zij geen volk en zullen zij in ieder geval ook nooit een volk mogen worden.

Door de Palestijnen het recht te ontzeggen om zich een volk te voelen en zich dus ook zo te noemen, wordt die mensen een wezenlijk element van hun identiteit ontnomen, ondanks het feit dat de Palestijnen met hun gemeenschappelijke afkomst, herkomst, geschiedenis, religie, taal, grondgebied en gemeenschapsgevoel (dat nog dagelijk wordt versterkt door de Israëlische beroving, onderdrukking, discriminatie, bezetting en landroof) voldoen aan álle relevante criteria voor het zijn van een volk.

Dehumanisering (ontmenselijking) dient als rechtvaardiging van het onderdrukken, vervolgen en soms zelfs massaal vermoorden van een heel volk. Zij zijn immers geen volwaardige mensen en daarom natuurlijk ook geen volwaardig vólk van mensen.

 

Ontmenselijking is een effectieve methode omdat het de slachtoffers hun gevoel van menselijkheid en eigenwaarde ontneemt. Andere mensen zijn bij deze vorm van misdaad al snel geneigd om de andere kant op te kijken, want het gaat immers niet om volwaardige mensen. Daarom is het een misdaad tegen de menselijkheid van bepaalde mensen daarmee tegen die van álle beschaafde mensen die die menselijkheid immers met elkaar delen.

Israël is als joodse staat gebaseerd op een aantal mythen of - zo u wilt -veronderstellingen. Het grondgebied zou bijvoorbeeld ooit door de God van álle aardse levensvormen exclusief aan de Joden geschonken zijn. Hardnekkig is ook de aanname dat de Joden uit hun 'beloofde land' verdreven zijn en zich dus onvrijwillig over de wereld hebben verspreid om zich temidden van andere volken te vestigen. Dit is typisch zo'n kwestie waarover geschiedkundigen en gelovigen het per definitie nooit eens zullen worden. Dit zou wel mogelijk moeten zijn met betrekking tot het tot dogma verheven excuus dat het Palestina van vóór 1948 een land was zonder volk. De aanhalingstekens waarmee wordt bedoeld dat de Palestijnen geen volk zijn, dienen om van dit excuus met terugwerkende kracht een geldig alibi te maken. 

 

De aanhalingstekens om de Palestijnen moeten ervoor zorgen dat het Palestijnse volk alsnog verdwijnt. Israël streeft immers nog steeds naar het verwerven van zoveel mogelijk Palestijns land met zo min mogelijk Palestijnen.

 

Dit doel wordt niet alleen op hardhandige wijze verwezenlijkt (oorlog, etnische zuivering, verdrijving, moordpartijen), maar ook door middel van geleidelijke methoden. Van die laatste - minder opvallende - categorie zijn bij voorbeeld bekend de weigering om grenzen tussen Israël en Palestina vast te stellen, het ontmoedigen van Palestijnen om in Israël zelf of door Israël begeerde gebieden te blijven wonen, het slopen van 'illegale' Palestijnse huizen, de onteigening en annexatie van Palestijnse grondbezittingen, het wegpesten van Palestijnen door hen met stenen te bekogelen en zelfs menselijke uitwerpselen over hen heen te storten (Hebron), wetsvoorstellen tot 'transfer' (=deportatie) van Israëlische Palestijnen naar elders en apartheid dmv een feitelijk tweederangs burgerschap op allerlei gebieden van het dagelijkse leven (wonen, scholen, werk, vestigings- en bouwvergunningen, huwelijk, gezinshereniging, controles, roadblocks, invallen in huizen en het confisqeren ervan, het niet mogen gebruiken van wegen die voor kolonisten bedoeld zijn,  etc.).

Lees hierover bijvoorbeeld 'De andere kant van Israël' van Susan Nathan, 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt, 'Een schreeuw om recht' van Dries van Agt, 'De oneindige oorlog' van Stan van Houcke, 'Naar een normaal Joods bestaan' van A.B. Yehoshua, 'Kijken in de spiegel' van A.B. Yehoshua, 'Israël achter de schermen' van Salomon Bouman, 'Israël een onherstelbare vergissing' van Chris van der Heijden, 'Jerusalem 1913' van Amy Dockser Marcus, 'Over Israël' van Renate Rubinstein, 'In naam van de Thora' van Yakov M. Rabkin, 'De belofte en het land' van Simone Korkus, om maar wat boeken te noemen waarin de stelselmatige ontmenselijking van de Palestijnen door de zionisten expliciet of impliciet wordt veroordeeld.

Het plaatsen van aanhalingstekens bij de Palestijnen lijkt van alle methoden om hen te doen verdwijnen nog een tamelijk zachtaardige. Dat is echter slechts bedrieglijke schijn.

Alle misdaden tegen de menselijkheid (en daarom tegen de mensheid) zijn namelijk begonnen met de stelselmatige ontmenselijking van bepaalde mensen vanwege hun afkomst, herkomst, religie of welke andere onveranderlijke eigenschap dan ook. Daarom moet dan ook de gehele mensheid in verzet komen als zich de eerste symptomen voortdoen dat het - ondanks alle goede voornemens, verklaringen en verdragen - toch wéér gebeurt. Daarbij is niet van belang wie dit keer dit soort misdaad pleegt, en wie daar dit keer de slachtoffers van zijn. Het gaat immers om mensen zónder aanhalingstekens. 

Het Nederlandse pensioenstelsel werd m.i. ten onrechte altijd geroemd als het beste in de wereld. Daarom werd er nooit echt kritisch naar gekeken, want beter dan best hoefde nu ook weer niet. Berichten over fondsen die niet aan al hun verplichtingen kunnen voldoen, leiden er gelukkig toe dat sommigen zich afvragen of het stelsel zélf eigenlijk wel deugt. Die vraag heb ik herhaaldelijk gesteld, getuige onderstaande greep uit (voornamelijk vergeefse) brieven.  

 

From: Robert van Waning

To: Adriaan Hiele, NRC Handelsblad

Sent: Friday, February 01, 2002 12:50 PM

Subject: Kale kikker kan geen rente betalen, en pensioensysteem kost veel koffie

 

Geachte heer Hiele,

 

Over het Nederlandse pensioensysteem ben ik minder positief dan velen.

 

Het gildegewijze pensioensysteem is in strijd met flexibilisering. Nu arbeid steeds flexibeler wordt, blijft het systeem van pensioenopbouw daarbij achter. Flexibilisering van arbeid betekent nu nog dat dat voor al die vrijheid in keuze van baan en carrière een hoge prijs betaald moet worden met een tegenvallende pensioenuitkering. Een groot deel van de premies is opgegaan aan de kosten van overheveling van het ene pensioenfonds naar het andere.

Bedrijfstakgewijze pensioenopbouw is uit de tijd. Het systeem heeft geen band meer met de werkelijkheid. Mensen blijven tegenwoordig niet meer hun hele leven werkzaam in dezelfde bedrijfstak.

Een graficus die eerst een paar jaar bij een drukkerij werkt, vervolgens bij een uitgever en bij en bank om het huisorgaan te verzorgen, heeft al een pensioenbreuk. Een juridisch econoom die eerst beleidsmedewerker op een ministerie is, daarna bij een milieustichting in dienst komt, vervolgens directeur is van een watersportbedrijf, daarna van een stichting die traditionele zeiljachten verhuurt en die uiteindelijk vijftien jaar zelfstandig automaqtiseringsadviseur is, heeft ook een pensioenprobleem. (Deze 'carrière' is autobiografisch. Geen pensioen dus, afgezien van die fl 400,- per jaar van het ABP en fl 800,- per jaar van de DETAM.).

De branchegebondenheid van pensioenopbouw is uit de tijd van de ambachten en categorale vakbonden. Pensioenen moeten worden weggehaald uit de sfeer van vakbondsbestuurders en andere beroepsvergaderaars die meer geïnteresseerd zijn in presentiegelden dan in de belangen van mensen die korte tijd in hun branche hebben gewerkt.

De pensioenuitkering is bestemd voor degene die daarvoor heeft gewerkt en gespaard. Nu dient een belangrijk deel voor de instandhouding van instituties die hun tijd hebben gehad.

 

Veel werk in het pensioengebouw heeft te maken met de bedrijfstakgewijze inrichting ervan.  Hier liggen mogelijkheden van grotere efficiency en besparingen die de flexibiliteit en de hoogte van pensioenen ten goede kunnen komen.

In het artikel "Er ligt een gouden kans voor modernere sociale zekerheid" (Volkskrant, 13-01-00) werd vakbondsman Douma geciteerd. Hij had gezegd dat de flexibilisering van de arbeidsmarkt en de individualisering vragen om een grondige vernieuwing, als de vakbonden maar kunnen blijven bestaan. Misschien moet juist het mes gezet worden in het aandeel van die verouderde vakbonden.

In Douma's capuccino-model worden de verantwoordelijkheden evenwichtiger verdeeld tussen bonden, werkgevers en overheid. In dit rijtje komt de flexibele, individualistische werknemer en kleine zelfstandige helemaal niet voor! Dit is een typisch staaltje van ouderwets vakbondsdenken.

Niet de pensioengerechtigden, maar de bestuurders van al die versnipperde pensioenfondsen-oude-stijl hebben belang bij de status quo. Zolang de relatief kleine kliek van fondsbestuurders maar hun vergadergelden kunnen opstrijken zal men uit die hoek weinig vernieuwing en echte belangenbehartiging hoeven verwachten. De door pensioenbreuken, -gaten, -vereveningen etc. geplaagde werkers hebben weinig baat bij dit bedrijfstakgewijze pensioensysteem waarin veel geld bestookt wordt in vakbondsgewijze vergadercircuits.

Coöptatieve fondsbesturen verspillen veel tijd en geld aan sectorgewijze reglementen en statuten die voortdurend gewijzigd moeten worden, en die geadministreerd moeten worden door fondsbeheerders die al die fondsen uit elkaar moeten zien te houden. Wat een bureaucratische verspilling!

Achmea adverteerde in mei vorig jaar met "Driekwart van alle werknemers heeft pensioengat."  Iets wat feitelijk een maatschappelijk schandaal is, staat zomaar lakoniek en langs-de-neus-weg in een advertentie van een bedrijf dat graag aan deze erbarmelijke situatie wil verdienen.

Hier is alleen nog maar sprake van werknemers, maar hoe hoog is het percentage pensioenbreukelingen onder alle Nederlanders van 55 jaar en ouder, inclusief de (kleine) zelfstandigen? Het heet dat Nederland op pensioengebied zijn zaakjes voor elkaar heeft, maar dit wordt door bovenstaande cijfers niet bevestigd.

Achmea heeft een 'oplossing' voor de  werkgevers, jawel! Mede dankzij het nieuwe belastingstelsel wordt er dus  voortgeborduurd op de geboortefout van het Nederlandse pensioensysteem. Werkgevers en vakbonden kunnen doorgaan met gebruiken van het pensioen als middel om werknemers aan zich te binden. Niet alleen krijgt de pensioengerechtigde door allerlei breuken, hiaten, frictie-, structuur- en vergaderkosten een te laag pensioen, maar de flexibilisering van de arbeidsmarkt is ook niet met dit systeem gebaat.

Waarom horen wij zo weinig die andere kant van de Nederlandse pensioenverhaal?

Van: Philip Menco
Verzonden: dinsdag 1 oktober 2002 21:37
Aan: Robert van Waning
CC: 'Parool'
Onderwerp: uw reactie aan de redactie Het Parool

 

Geachte heer Van Waning,

 

De financiële redactie van Het Parool zond mij uw brief naar aanleiding van het artikel over pensioenfondsen door. Graag wil ik u daarop een reactie geven.

 

In de eerste plaats spijt het mij voor u zeer dat u zo'n mager pensioen wacht. Doordat tot voor enkele jaren de overdracht van pensioenen nauwelijks geregeld was en u bovendien nogal wat omzwervingen in uw arbeidzame leven heeft gemaakt, valt u zo te zien behoorlijk tussen wal en schip. Daar staat wel tegenover, dat u waarschijnlijk zelf ook weinig pensioenafdrachten heeft gedaan.

 

De overdracht van pensioenrechten gaat inderdaad veelal gepaard met verlies aan opgebouwd vermogen. Nieuwe werkgevers zijn doorgaans niet bereid om de zogeheten backservice over het reeds opgebouwde pensioen te verlenen. Dit komt er op neer, dat een salarisverhoging niet automatisch leidt tot een aanpassing van de opgebouwde pensioenrechten uit het verleden. Dat is vervelend, maar ook wel begrijpelijk, want dit soort voorzieningen kost verschrikkelijk veel geld en kan ook niet door de pensioenfondsen alleen gedragen worden.

 

In het algemeen geldt dat mensen pas op latere leeftijd over hun pensioen gaan nadenken. Daarvoor is het of een vanzelfsprekendheid, dan wel iets waar niet over wordt gedacht. "Dat komt wel een keertje". Helaas is het tegen die tijd een heel stuk duurder.

 

Ten aanzien van de bestuurders van pensioenfondsen ben ik wat genuanceerder dan u. Inderdaad zitten er erg veel lieden in die besturen, die van toeten noch blazen weten. Ook de vakbeweging heeft overal een stevige vinger in de pap met vertegenwoordigers die enige bijscholing niet zou misstaan. Van binnenuit diverse pensioenfondsen kan ik u echter verzekeren, dat die besturen niet alleen maar uit hun nek zitten te kletsen en presentiegeld opstrijken. Zeker de laatste jaren heeft een professionalisering plaatsgevonden. Het aantal deskundige bestuurders is duidelijk toegenomen, terwijl men ook steeds meer gebruik maakt van externe deskundigen in de besturen zelf en in beleggingscommissies. Bovendien krijgen steeds meer pensioenfondsen een eigen directie(kantoor) met deskundige mensen.

 

Ook ten aanzien van de kosten valt het erg mee. De meeste grote pensioenfondsen geven per jaar minder dan 0,1% van hun vermogen uit aan het besturen en administreren van het pensioenfonds. Dat is heel wat minder dan u als particulier bij de bank kwijt bent.

 

Gezien uw eigen slechte pensioenvoorziening kan ik me uw frustratie en ergernis goed voorstellen. Desalniettemin ben ik minder somber dan u over de kwaliteit van de Nederlandse pensioenfondsen. In de meeste andere landen is die voorziening nog veel slechter geregeld.

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 1 oktober 2002 15:28
Aan: Radio1 KRO Opdemiddag
Onderwerp: Een helder en serieus pensioenverhaal. Wordt vervolgd?

 

Dat was een helder en serieus pensioenverhaal. De heer Van der Wind (?) kwam met ernstige verwijten aan het adres van de amateuristische fondsbesturen van werknemers- en werkgeversvertegenwoordigers. Dat zijn mensen die elkaar voortdurend in allerlei overleg- en vergadercircuitjes tegenkomen (Hallo Piet. Hé Jan, hoe gaat het met je vrouw?) Zij houden meer rekening met elkaar dan met de belangen die zij moeten behartigen, in dit geval die van gepensioneerden. (Ik ben blij dat ik het zelf geregeld heb.)

 

Ik begreep niet waarom Liesbeth zo'n behoefte had om de heer Van der Wind (?) man steeds tegen te spreken. Kennelijk was zijn verhaal niet erg welgevallig. Die indruk had ik ook al eerder gekregen.

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 3 oktober 2002 16:00
Aan: Liesbeth van der Kruit (KRO, Radio 1)
Onderwerp: Pleidooi voor een nationaal fonds voor aanvullend pensioen

 

Op de Forumpagina van de Volkskrant van vanochtend (3/10/2) waarschuwt prof. Harry Verbon voor een faillissement van ons veelgeroemde aanvullend-pensioenstelsel. Verbon is hoogleraar Openbare Financiën aan de Universiteit van Tilburg en weet waarover hij praat.

 

Verbon pleit voor een nationaal pensioenfonds dat door de overheid gereguleerd, en door banken en verzekeraars uitgevoerd zou kunnen worden. Dit zou de vele honderden pensioenfondsen nagenoeg overbodig maken. Dit alleen al spreekt mij aan, want al die fondsbesturen werken langs elkaar heen in hun streven naar eigen onmisbaarheid. Het is een circuit waarin vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers in alle rust en gemoedelijkheid met elkaar kunnen smoezen zonder dat dit ooit tot arbeidsconflicten leidt.

 

Verbon's voornaamste kritiek richt zich op het onbetaalbare eindloonstelsel, maar tussen de regels door lees je zijn scepsis over de wijze waarop overheid, werkgevers en vakbonden de verouderde en falende structuur van de pensioenfondsen om oneigenlijke redenen in stand proberen te houden.

 

Hun falend beleid is nu naar buiten gekomen omdat het gegok in de beurscasino de dekkingsgraad in de gevarenzone heeft gebracht. Als dit niet was gebeurd had men nog jaren kunnen doorrommelen zonder dat iemand zich had afgevraagd of ons pensioenstelsel wel zo goed is als betrokkenen steeds beweerden. ‘Het nadeel van de beursmalaise hep dus ook z'n voordeel.’

 

 

Van: Fortunis
Verzonden: vrijdag 4 oktober 2002 11:56
Aan: 'Robert van Waning'
Onderwerp: RE: Nationaal fonds voor aanvullend pensioen

 

Geachte heer Van Waning,

 

Ik zie niets in uw nationale pensioenfonds. Daarvoor verschillen de belangen van werknemers in verschillende bedrijfstakken te veel. Die belangen komen tot uitdrukking in de verplichtingen van ieder fonds. Hieraan voorbijgaan is onverstandig en leidt per saldo tot een slechtere voorziening voor iedereen. Bovendien is mijn ervaring met het ABP - het één na grootste pensioenfonds ter wereld - dat een supertanker slecht te besturen valt, onderhevig is aan allerlei politiek en bovendien het risico loopt om de verkeerde kapitein en stuurman op de brug te hebben. Ik zou het volledige Nederlandse pensioenstelsel niet graag in handen van één team willen leggen.

 

Ten slotte geven uw opvattingen over de aandelenmarkt geen blijk van grote kennis dienaangaande. De aandelenmarkt is geen casino en beleggingsfondsen, die overigens ook in obligaties, vastgoed of noem maar op beleggen, zijn evenmin uitingen van speculatie. Over de afgelopen 200 jaar hebben aandelen gemiddeld zo'n 10% rendement per jaar opgeleverd, met grote uitslagen rond dat gemiddelde (standaard deviatie circa 21% voor een wereldwijd belegde portefeuille). Dat is heel wat meer dan obligaties of vastgoed. Aandelen als belegging zijn dus helemaal niet zo slecht. Sterker nog, ze maken het mogelijk om miljoenen mensen een uitstekend pensioen te geven in ruil voor een heel schappelijke jaarlijkse bijdrage. Zonder aandelen zijn pensioenen onbetaalbaar !!!

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: zondag 13 oktober 2002 13:19
Aan: Redactie NRC Handelsblad
Onderwerp: Aan Mariël Croon (Pensioenen, n.a.v. Schraven en de vakbeweging, NRC 28-09-02)

 

Geachte mevrouw Croon,

 

In uw artikel 'de vakbeweging vertraagt vernieuwing' (NRC 28-9-2) filosofeerde Jacques Schraven, voorzitter VNO-NCW, over het monopolie van de vakbeweging op het vaststellen van arbeidsvoorwaarden. 'Innovatie is niet de core business van de vakbonden, dat kunnen ze wel aan ons overlaten'. Het verhaal ging over loonmatiging, flexibilisering van de beloning en de arbeidstijden, zorg- en calamiteitenverlof, zondagsrust, deeltijdarbeid, scholingsfondsen, Pemba-premie, en dergelijke.

 

Opvallend genoeg kwam het Nederlandse pensioenstelsel niet ter sprake, terwijl dat toch een actueel en belangrijk onderwerp is. Op dit terrein werken vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers eendrachtig samen bij het besturen bedrijfs(tak)pensioenfondsen. De harmonie is zo groot dat er zelden een wanklank naar buiten komt. Dat maakt ook weer wantrouwig, vooral nu blijkt dat veel pensioenfondsen op onverantwoorde wijze blijken te hebben gegokt op de aandelenbeurzen. Nu pas komen ook de eerste geluiden over amateuristisch bestuur naar buiten. ‘Het nadeel van de beursmalaise hep dus ook z'n voordeel.’

 

Ik ben blij dat mijn geld niet verspild wordt door een slecht bestuurd pensioenfonds. In verband met mijn warrige arbeidsverleden heb ik vrijwel geen pensioen in het vooruitzicht. Gelukkig heb ik (dankzij de eveneens slecht functionerende huizenmarkt) zelf mijn pensioen kunnen opbouwen, want anders had ik een pensioengat van hier tot Tokyo.

 

Op 1 mei jl. sprak kamerlid Francine Giskes (D66) met Ab Pilgram van NOS Radio 1 Journaal. Ook zij had kritiek op de wijze waarop pensioenfondsen nog steeds worden beheerd en bestuurd. In het veelgeroemde Nederlandse pensioenstelsel gaat er meer fout dan zij in dat korte interview kon of wilde aangeven.

 

Het gildegewijze pensioensysteem is in strijd met flexibilisering. Nu arbeid steeds flexibeler wordt, blijft het systeem van pensioenopbouw daarbij achter. Flexibilisering van arbeid betekent nu nog dat dat voor al die vrijheid in keuze van baan en carriere een hoge prijs betaald moet worden met een tegenvallende pensioenuitkering. Een groot deel van de premies gaat op aan allerlei structurele en frictiekosten, bijvoorbeeld van overheveling van het ene pensioenfonds naar het andere.

Bedrijfstakgewijze pensioenopbouw is daarom volledig uit de tijd. De branche-gebondenheid van pensioenopbouw stamt uit de tijd van de ambachten en categorale vakbonden. Dit systeem heeft geen band meer met de werkelijkheid. Mensen blijven veel minder dan vroeger hun hele leven werkzaam in dezelfde bedrijfstak.

Een graficus die eerst een paar jaar bij een drukkerij werkt, vervolgens bij een uitgever en bij en bank om het huisorgaan te verzorgen, heeft al een pensioenbreuk. Een juridisch econoom die eerst beleidsmedewerker op een ministerie is, daarna bij een milieustichting in dienst komt, vervolgens directeur is van een watersportbedrijf, daarna traditionele zeiljachten gaat verhuren en die uiteindelijk vijftien jaar zelfstandig automatiseringsadviseur is, heeft ook een pensioenprobleem. (Laatstgenoemde 'carrière' is de mijne. Geen pensioen dus, afgezien van die fl 400,- per jaar van het ABP en fl 800,- per jaar van de DETAM.)

Pensioenen moeten worden weggehaald uit de onderonserige sfeer van vakbondsbestuurders en vertegenwoordigers van de werkgevers. Dit is een circuit van professionele vergaderaars maar amateuristische vermogensbeheerders die meer geinteresseerd zijn in presentiegelden dan in de belangen van pensioengerechtigden die de bedrijfstak inmiddels hebben verlaten. Veel werk in het pensioengebouw heeft te maken met de bedrijfstakgewijze inrichting ervan. Hier liggen mogelijkheden van grotere efficiency en besparingen die de flexibiliteit en de hoogte van pensioenen ten goede kunnen komen.

In het artikel "Er ligt een gouden kans voor modernere sociale zekerheid" (Volkskrant, 13-01-00) werd vakbondsman Douma geciteerd. Hij zei dat de flexibilisering van de arbeidsmarkt en de individualisering vragen om een grondige vernieuwing, als de vakbonden maar kunnen blijven bestaan. Misschien moet juist het mes gezet worden in het aandeel van die verouderde vakbonden.

In Douma's capuccino-model worden de verantwoordelijkheden evenwichtiger verdeeld tussen bonden, werkgevers en overheid. In dit rijtje komt de flexibele, individualistische werknemer en kleine zelfstandige helemaal niet voor, laat staan de pensioengerechtigden! Dit is een typisch staaltje van ouderwets vakbondsdenken.

Niet de pensioengerechtigden, maar de bestuurders van al die versnipperde pensioenfondsen-oude-stijl hebben belang bij de status quo. Zolang de relatief kleine kliek van fondsbestuurders maar hun vergadergelden kunnen opstrijken zal men uit die hoek weinig vernieuwing en echte belangenbehartiging hoeven verwachten. Zij komen elkaar voortdurend in allerlei overleg- en vergadercircuitjes tegen (Hallo Piet. Hé Jan, hoe gaat het met je vrouw?) en houden daarom meer rekening met elkaar dan met de belangen die zij moeten behartigen, in dit geval die van gepensioneerden.

 

De door pensioenbreuken, -gaten, -vereveningen etc. geplaagde werkers hebben weinig baat bij dit bedrijfstakgewijze pensioensysteem waarin veel geld verstookt in eindeloze vergadercircuits van fondsbesturen en -bestuurtjes die dure tijd verspillen aan sectorgewijze reglementen en statuten die voortdurend gewijzigd en geadministreerd moeten worden.

 

De pensioenuitkering is bestemd voor degene die daarvoor heeft gewerkt en gespaard. Nu dient een belangrijk deel voor de instandhouding van instituties die inmiddels hun tijd hebben gehad. Onlangs uitte de voorzitter van de vereniging van pensioengerechtigden, de heer Van der Wind (?) in een KRO-programma op Radio 1 ernstige verwijten aan het adres van de amateuristische fondsbesturen van werknemers- en werkgeversvertegenwoordigers.

Op de Forumpagina van de Volkskrant van 3/10/2 waarschuwde prof. Harry Verbon voor een faillissement van ons veelgeroemde aanvullend-pensioenstelsel. Verbon is hoogleraar Openbare Financiën aan de Universiteit van Tilburg en weet waarover hij praat. Zijn voornaamste kritiek richt zich met name op het onbetaalbare eindloonstelsel. Meer in het algemeen pleit hij voor een nationaal pensioenfonds dat door de overheid gereguleerd, en door banken en verzekeraars uitgevoerd zou kunnen worden. Dit zou de vele honderden pensioenfondsen nagenoeg overbodig maken. Dit alleen al spreekt mij aan, want al die fondsbesturen werken langs elkaar heen in hun streven naar eigen onmisbaarheid.

De wijze waarop overheid, werkgevers en vakbonden de verouderde en falende structuur van de pensioenfondsen om oneigenlijke redenen in stand hebben gehouden, verdient diepgaande aandacht, ook als pensioenfondsen dankzij stijgende aandelenkoersen weer uit de gevarenzone komen.

 

Zonder de malaise op de beurzen had men nog jaren kunnen doorrommelen zonder dat iemand zich had afgevraagd of ons pensioenstelsel wel zo goed is als betrokkenen steeds beweerden.

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 26 maart 2002 11:29
Aan: Adriaan Hiele (NRC Handelsblad)
Onderwerp: Re: Kale kikker kan geen rente betalen, en pensioensysteem kost veel koffie

 

Geachte heer Hiele,

 

Ik ben benieuwd naar uw standpunt tegenover pensioen als middel om werknemers te binden aan bedrijf of bedrijfstak  Dit lijkt mij een ouderwets middel, niet geëigend voor een tijd van individualisering en flexibilisering. Ook het amateuristische beheer van pensioenfondsen door kongsies van werkgevers en werknemers ergert mij mateloos.

 

Vriendelijke groet,

Robert van Waning

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: zaterdag 25 januari 2003 17:45
Aan: Red Parool Meningen
Onderwerp: Pensioendebat (Meningen, 25 ja. '03) Gaarne doorsturen aan lezer A. van der Winkel (Amsterdam)

 

Geachte Redactie,

 

Lezer A. van der Winkel schrijft op 25 januari jl op de meningenpagina dat de vakbeweging niet heeft omgekeken naar de pensioenfondsen die de afgelopen jaren te veel hebben gegokt op de aandelenmarkt en zodoende hun reserves hebben verspeeld. Vakbonden zijn hier juist medeverantwoordelijk voor, want hun vertegenwoordigers zitten in de besturen van de pensioenfondsen, samen met vertegenwoordigers van werkgevers.

 

Het probleem is dat al die pensioenfondsbestuurders, of ze nu voor werknemers of voor werkgevers optreden, een 'old boys' netwerk vormen waarin hun onderlinge relaties een grotere rol spelen dan de belangen die zij formeel behartigen. Het is dit circuit dat er jarenlang in is geslaagd om het verouderde Nederlandse pensioenstelsel zo'n goed imago te laten houden, terwijl het feitelijk nog uit de tijd van de gilden stamt. Honderden pensioenfondsen, hun besturen en hun administraties, werken ijverig langs elkaar heen om telkens weer het wiel uit te vinden. Honderden pensioenreglementen moeten ieder jaar worden aangepast aan de zich voortdurend ontwikkelende wetgeving. En dat kost een hoeveelheid geld waar een normaal denkend mens akelig van wordt.

 

Ondertussen zit een beetje flexibele werknemer al na twee stappen in zijn carrière met een pensioengat van hier tot Tokyo, maar daar hoor je de vertegenwoordigers van de vakweging niet over. Die zitten veel te gezellig te vergaderen hun vriendjes van werkgeverszijde. Alle pensioengaten, ineffiënties, administratiekosten en beleggingsverliezen worden allemaal richting pensioengerechtigde geschoven. Tegen de tijd dat die met zijn tegenvallend pensioen wordt geconfronteerd, heeft hij nog minder te vertelen dan toen hij nog werknemer was.

 

Waar blijft toch een fatsoenlijk en efficiënt nationaal pensioenstelsel dat alle werkenden, of zij nu voor grote of kleine bedrijven of als zelfstandigen weken, in staat stelt om vanaf het begin te sparen voor een eigen pensioen, waarvan hij de rechten zonder enig gedoe en verrekening 'in zijn rugzak' kan meenemen naar iedere volgende baan?

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 3 februari 2003 14:31
Aan: 'h.snijders@parool.nl'
Onderwerp: Pensioendebat (Meningen, 25 ja. '03)

 

Geachte heer Snijders,

 

In verband met de vele tekortkomingen van ons pensioenstelsel stuurde ik al lang vóór de huidige pensioencrisis kritische vragen, opmerkingen en suggesties aan pensioenexperts.

 

Meestal ontving ik daarop onbevredigende antwoorden, omdat er volgens hen niets aan de hand was. Inmiddels denken zij er wel anders over, maar zij komen toch nog zelden tot de kern van de zaak. Hoewel: Adriaan Hiele komt in NRC Handelsblad van afgelopen zaterdag (1 feb 2003) in de buurt van waar de oplossing vandaan moet komen: Een nationaal stelsel voor zowel werknemers en niet-werknemers waarover door alle belanghebbenden (=iedereen) mee kan worden gediscussieerd.

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: zaterdag 29 maart 2003 15:40
Aan: Red Volkskrant Economie
Onderwerp: Aan Sheila Sitalsing (Pensioenfondsen zijn zelf verantwoordelijk, niet de aandelenmarkt)

 

Geachte mevrouw Sitalsing,

 

Op 28 maart jl schreef u dat de dramatische val van de aandelenmarkten verantwoordelijk is voor het slechte resultaat van pensioenfondsen. Ik denk echter dat zij daar in de eerste plaats zelf voor verantwoordelijk zijn. Als zij zelf niet hadden kunnen bedenken dat alle juichende berichten over steeds maar stijgende aandelenkoersen louter op lucht en hype waren gebaseerd, dan hadden zij in ieder geval beter kunnen luisteren naar president Wellink van de Nederlandse Bank en andere verstandige lieden die er duidelijk voor waarschuwden dat de koersen uiteindelijk weer op een redelijk niveau zouden terugkeren, en dat men bovendien altijd rekening moets houden met economische cycli en onvoorspelbare ontwikkelingen.

 

Ruim twee jaar geleden ben ik na het overlijden van mijn moeder zelf een aantal maanden in het ongelukkige bezit van aandelen geweest. Toen ik een keer in één dag tijd op papier tienduizend gulden armer opeens bleek te zijn, heb ik besloten dat aandelen niets meer met 'beleggen' te maken hadden, en dat het bezit daarvan je economische welstand zeer onstabiel en onvoorspelbaar maakt. Ik heb mijn verlies genomen, alles verkocht en ben sindsdien een gelukkiger mens. Beheerders van pensioenfondsen hadden ook tot die conclusie kunnen en moeten komen.

 

Ik pleit er al jaren voor om het beheer van pensioengelden uit de handen van amateuristische fondsbesturen te halen. Die worden langs wegen van coöptatie, netwerken en vriendjespolitiek geronseld in kringen van professionele vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers. De vele honderden fondsbesturen werken allemaal langs elkaar heen en zijn voornamelijk bezig met onafhankelijk van elkaar reglementen en voorwaarden te bedenken die dan weer in honderden reglementen moeten worden verwerkt.

 

Ook met de overdracht van pensioenen bij wisseling van werkkring gaan enorme bedragen verloren in een gigantisch bureaucratische machinerie die er alleen maar naar streeft om zichzelf in stand te houden. Dit betekent een gigantische verspilling van pensioengelden. Het Nederlandse pensioenstelsel stamt uit de tijd van de gilden en is heus niet zo fantastisch als al die baantjesjagers willen doen geloven.

 

Er zou één nationaal pensioenstelsel moeten komen, samengevoegd met een AOW op kapitaalbasis, waarin iedereen vanaf zijn 18de op individuele basis deelneemt en zijn pensioen in zijn rugzak meeneemt, of men nu werknemer, zelfstandig of werkloos is, onafhankelijk van bedrijven, bedrijfstakken en vakbonden.

 

U heeft al gemerkt dat ik geen professional ben op dit gebied, maar als juridisch econoom, echtgenoot van een pensioenjuriste en begiftigd met een gezond verstand en een onafhankelijke geest ben ik ervan overtuigd dat het Nederlandse pensioenstelsel eens ingrijpend op de schop zou moeten.

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 10 april 2003 14:25
Aan: Radio1 KRO Opdemiddag
Onderwerp: Nederlands pensioenstelsel stamt uit de tijd van de gilden

 

Ons veelgeroemde Nederlands pensioenstelsel stamt uit de tijd van de gilden. Laten wij streven naar een nationaal pensioenstelsel, waarin iedereen voor zijn eigen pensioen en AOW kan sparen zonder al die bureaucratische en amateuristsiche pensioenbesturen die voortkomen uit netwerkjes van werkgevers- en werknemersvertegenwoordigers die allemaal langs elkaar werken en voortdurend al die honderden reglementen zitten aan te passen.

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 10 april 2003 15:24
Aan: Radio1 KRO Opdemid; Radio1 KRO Kruit, Liesbeth
Onderwerp: Die 'buffers' van 50% bestonden uit lucht

 

Die 'buffers' van 50% bestonden uit lucht. Wie naar Nout Wellink en Alan Greenspan luisterde, wist dat het hele spul zwaar overgewaardeerd was

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 10 april 2003 15:28
Aan: Radio1 KRO Opdemid
Onderwerp: Volgende keer graag een kritischer figuur over pensioenen

 

Ik had graag een kritischer figuur gehoord over pensioenen. Het wil er bij mij niet in dat pensioenfondsen alles prima gedaan hebben.

 

 

Van: Robert van Waning
Verzonden: vrijdag 25 april 2003 13:43
Aan: Red Volkskrant Economie
Onderwerp: Aan Gijs Herderschee (Ons pensioenstelsel stamt uit tijd van gilden)

 

Geachte heer Herderschee,

 

Voor de zoveelste keer besteedt u aandacht aan de positie van pensioenfondsen. Waarom verdiept u zich niet eens in structurele oorzaken van hun tekortschieten in het naar behoren uitvoeren van hun taken? De symptomen daarvan zijn nu wel bekend. U vindt mij dan wel niet belangrijk genoeg voor een reactie, maar ik blijf toch hopen op diepgaander analyse van het veelgeroemde Nederlandse pensioenstelsel.

 

 

Van: robert van waning
Verzonden: dinsdag 20 mei 2003 15:42
Aan: Radio1 KRO Opdemid
Onderwerp: Pensioen is ongeschikte manier om werknemers aan bedrijf of branche te binden

 

Een pensioenregeling is niet de juiste manier om werknemers aan je te binden, want hoe goed en gemotiveerd zijn mensen die alleen aan een bedrijf blijven hangen vanwege het goede pensioen?

 

Pensioen is uitgesteld loon van werknemers. Het is dus van die werknemers. Daar moeten noch de werkgevers noch de vakbonden te veel over te zeggen hebben.

 

Ik geloof toch meer in een pensioenstelsel op basis van kapitaaldekking dat werknemers niet met handen, voeten en pensioen bindt aan onderneming of bedrijfstak. Dit is noch in het belang van de flexibiliteit van de arbeidsmarkt, noch in dat van de individuele karakter van het pensioen. Het Nederlandse pensioenstelsel veroordeelt werkgevers en werknemers op verkeerde gronden aan elkaar. Als een werknemer van baan wil veranderen, moet dit niet bemoeilijkt worden door pensioenafspraken.

 

Het Nederlandse pensioenstelsel stamt uit de tijd van de gilden.

 

 

Van: robert van waning
Verzonden: donderdag 22 mei 2003 9:33
Aan: Radio1 EO Ochtenden (ochtenden@eo.nl)
Onderwerp: Geert Wilders legt terecht de vinger op de samenzwering van werkgeversvertegenwoordigers en vakbonden

 

Geert Wilders legt terecht de vinger op de samenzwering van werkgevers- en werknemersvertegenwoordigers. Het fiasco van het Nederlandse pensioensysteem is hier een navrant voorbeeld van. Vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers houden meer rekening met elkaar dan met de belangen van pensioengerechtigden. Zij ontmoeten elkaar voortdurend in een eindeloos vergadercircuit. Werkvloer en werknemers zijn dan ver weg..

 

 

Van: robert van waning

Verzonden: dinsdag 27 mei 2003 15:46
Aan: Red Vkr Econ Herderschee
Onderwerp: Aftakeling verzorgingsstaat is resultaat van bewust proces. (Afschrift aan KRO ivm uitzending over MKB)

 

Geachte heer Herderscheê,

 

In de Volkskrant van 27/5 schrijft u dat door de trage, stapsgewijze aftakeling van de verzorgingsstaat nu nog slechts een mager ministelsel resteert. U noemt als voorbeelden het niet aanpassen aan de toename van eenmansbedrijfjes en van zelfstandigen zonder personeel.

 

Net als bij het laten vallen van pensioengaten voor werknemers die wisselen van bedrijfstak of onderneming ligt de verantwoordelijkheid hiervoor bij het onderonserige netwerk van vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers. Toch zie ik u daar zelden echt kritische dingen over schrijven. Bent u wellicht bang om tegen bevriende schenen te schoppen?

 

Ik heb van 1983 tot 2001 als kleine zelfstandige (eenmanszaak zonder personeel) gewerkt in de automatisering. Ik heb nooit iemand van de vakbeweging noch van MKB iets horen zeggen waardoor ik mij aangesproken voelde. Kennelijk worden alle zelfstandigen gerekend tot het grootkapitaal, ook al ligt het inkomen vaak onder het minimumloon en krijgt men geen cent bij ziekte of werkloosheid en kan men niet of nauwelijks sparen voor een pensioen (laat staan dat iemand daaraan meebetaalt).

 

 

Van: robert van waning
Verzonden: woensdag 18 juni 2003 10:18
Aan: Red Volkskrant Alg Redactie
Onderwerp: Aan Joost Ramaer (Ons pensioenstelsel stamt uit tijd van gilden)

 

Geachte heer Ramaer,

 

Met uw verhaal over pensioenbezuinigingen (de Volkskrant, 18/6/3) kon ik helemaal instemmen. Ik pleit er al geruime tijd voor om pensioenen weg te halen uit het onderonserige en coöptatieve netwerkje van 'sociale partners' die meer rekening houden met elkaars belangen dan met die van premiebetalers en pensioengerechtigden.

 

Ik hoop dat uw artikel meer impact heeft dan mijn vele vergeefse brieven en e-mails.

 

 

Van: robert van waning 
Verzonden: vrijdag 5 december 2003 10:29
Aan: Red NRC Alg; Red NRC Economie
Onderwerp: Aan Menno Tamminga (FW: Bedrijfspensioenen worden beheerd door onderonserige netwerken)

 

Geachte heer Tamminga,

 

Uw toon over het veelgeroemde Nederlandse pensioenstelsel wordt steeds kritischer. Dat is goed en het werd ook tijd.

 

Ik probeer al enige tijd om aandacht te vestigen op de onderonserige sfeer waarin pensioenfondsen worden beheerd door vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers. Die staan dichter tot elkaar ('Hé Piet, hoe gaat het met je vrouw?") dan tot hun achterban en tot de belangen die zij eigenlijk zouden moeten behartigen. Op pensioengebied zijn bestuurders vaak leken. De bedrijven waar zij het feitelijke beheer en de administratie aan hebben overgedragen, bijten niet in de handen die hen voeden. Het resultaat is inmiddels bekend.

 

 

Van: Menno Tamminga 

Verzonden: woensdag 10 december 2003 14:07
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: kritischer

 

Dag meneer Van Waning, sorry voor trage reactie.

 

Word ik kritischer? Dat durf ik niet van mezelf te zeggen. Vorig jaar heb ik, in een thema bijlage pensioenen, al eens geschreven over de kongsi van sociale partners die onder steeds wisselende namen (SER, stichting van de arbeid, VNO-NCW, FNV) steeds weer dezelfde standpunten inneemt en verantwoording afleggen liever afschuift dan accepteert. Maar u bent de lezer, die kan dat beter beoordelen dan de auteur.

 

 

Van: robert van waning
Verzonden: maandag 29 december 2003 18:59
Aan: 'tamminga@nrc.nl'
Onderwerp: Steeds dezelfde hoofden in pensioenbesturen?

 

Beste Menno Tamminga,

 

Naar aanleiding van uw artikel van 27/12 jl over 'diezelfde hoofden achter de tafel' vroeg ik mij af of 'die kongsi van sociale partners die onder steeds wisselende namen (SER, stichting van de arbeid, VNO-NCW, FNV) steeds weer dezelfde standpunten inneemt' (uw e-mail van 10 december jl) niet ook steeds dezelfde mensen afvaardigen om zitting te nemen in besturen van verschillende pensioenfondsen?

 

In Trouw van vandaag stond een artikel 'Onze pensioenen waren te ambitieus'. http://www.trouw.nl/nieuwsenachtergronden/commentaar/december2003/artikelen/1072680120199.html

 

In mijn lezersreactie had ik geschreven:

 

"Bij vernieuwing van het overschatte Nederlandse pensioenstelsel mag men niet voorbij gaan aan de structurele oorzaak van het falen ervan. Ons gildegewijze pensioensysteem is in strijd met het streven naar flexibilisering van arbeid. Bedrijfstakgewijze pensioenopbouw is uit de tijd. Branchegebondenheid van pensioenopbouw stamt uit de tijd van de ambachten en categorale vakbonden. De vrijheid in keuze van baan en carrière wordt een hoge prijs betaald in de vorm van een tegenvallende pensioenuitkering. Een groot deel van de premies gaat op aan structurele- en frictiekosten, zoals amateuristisch bestuur en overdrachten van het ene pensioenfonds naar het andere. Pensioenen moeten worden weggehaald uit de onderonserige sfeer van vakbondsbestuurders en vertegenwoordigers van de werkgevers ('Hé Piet, hoe gaat met je vrouw?'). Dat zijn professionele vergaderaars maar amateuristische vermogensbeheerders. Zij houden meer rekening met elkaar dan met de belangen van pensioengerechtigden."

 

 

Van: R van Waning

Verzonden: 22 april 2006 22:03

Aan: Frank Kalshoven, Volkskrant

Onderwerp: Ons overschatte pensioenstelsel stamt uit de tijd van de gilden.

 

Beste Frank Kalshoven

 

Onder punt 8. van 'Power to the people' (van 22/4) merkt u terecht op dat het Nederlandse pensioenstelsel strijdig is met een flexibele arbeidsmarkt.

 

Dat klopt, want het stamt nog uit de tijd van de gilden, en het wordt in stand gehouden door een onderonserige côterie van vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers die meer rekening houden met (de contuïteit van) hun eigen belangen dan met die van hun respectievelijke achterbannen.

 

Ik heb in 2001 en 2002 vele malen geprobeerd hier aandacht voor te vragen (zie hieronder), maar het is als het trekken aan een dood paard. Hopelijk krijgt u er alsnog een beetje beweging in.

 

Van mij mogen pensioenen en AOW samen in één nationaal stelsel worden opgenomen: iedereen draagt zijn eigen pensioen in zijn 'rugzak' met zich meedraagt, waar hij ook werkt en heen gaat. Wettelijk verplicht vanaf het 21ste levensjaar.

 

Het afschaffen van de overdrachtsbelasting zou trouwens ook kunnen helpen bij het flexibiliseren van de arbeidsmarkt, én bij het terugdringen van de automobiliteit.

 

Vriendelijke groet,

Robert van Waning

 

In verband met mijn verbanning mag ik zelfs de opiniepagina’s van de Volkskrant op het internet niet lézen. Telkens als ik het adres van de opiniepagina (inclusief Commentaar en Columns) intyp, word ik door het systeem omgeleid naar de nieuwspagina. 

 

Ook het archief van de Volksrant is voor mij kennelijk geblokkeerd, want ik krijg alleen de eerste tien zoekresultaten te zien. Het archief is een normale service waarvan alle VK-abonnees gebruik mogen maken. En verder mag ik  ‘natuurlijk’ ook niet meer reageren op opiniestukken en deelnemen aan het publieke debat op de daarvoor bedoelde openbare discussieplatforms op de internetsite van de krant. Dit gaat wel erg ver. Ondertussen haalt de abonnementenadminstratie nog wel steeds periodiek het volledige abonnementsgeld van mijn bankrekening..

 

Volgens de huidige moderator heeft de krant zelfs niet de mogelijkheid om het lezen van de opinioepagina's te blokkeren, maar toch gebeurt dit. Ik kan die pagina's overal vandaan lezen maar niet vanaf mijn eigen pc thuis. Het heeft dus wel degelijk te maken met mijn IP-ban. De huidige moderator kan en/of wil die verbanning niet opheffen omdat die door haar voorganger Henk Müller is opgelegd en die staat boven alle wetten. Volgens ombudsman Thom Meens heeft de blokkade niets te maken met mijn IP-ban maar zit er gewoon een 'fout in het redacttiesysteem'. Zo'n ombudsman is een geweldige steun voor burgers die door de macht worden gemangeld..

 

Ik heb de nieuwe hoofdredacteur geschreven wat er is gebeurd en hem gevraagd of hij er iets aan kon doen. Hij wilde het verhaal echter ook horen van degene die mij al dit onrecht heeft aangedaan. Fair enough. Ik hoor alleen (weer) niets meer.. Dit gaat al vele maanden zo.

 

Mijn uitsluiting van het publieke debat op het openbare discussieforum van mijn keuze (dat van mijn ochtendkrant)  heeft een lange en roerige voorgeschiedenis waarin ik echter nooit enige grens van wet of fatsoen heb overschreden. De opinieredactie heeft echter regelmatig moeite met mijn kritische opvattingen en meningsuitingen.    

 

Op 6 februari 2008 schreef ik in een reactie op het Commentaar ‘Oude taferelen in het nieuwe Afrika’:

 

“Wie dit Commentaar leest, denkt natuurlijk dat een krant die zich zó fel afzet tegen het maatschappij-ontwrichtende tribalisme er zelf alles aan doet om deze hardnekkige splijtzwam ook in de eigen gelederen en kolommen te bestrijden. Het tegendeel blijkt vaak het geval.
Er is juist geen 'onafhankelijke' krant die zo veel tribale binding en belangenbehartiging stopt in haar columns en recensies en zelfs in haar verslaggeving en commentaar.
Afgelopen zondag zou VK-columnist en -commentator (die combinatie deugt niet) en Israël-lobbyist Paul Brill tijdens een VK-Forum in De Balie de socioloog en publicist Abram de Swaan ondervragen over het toenemende 'anti-Israël enthousiasme'.
Het moet gezegd dat Martin Sommer hierover echter met geen woord repte in zijn verslag [van dat publieke debat]. Het kan natuurlijk zijn dat de interne strijd tegen sektarische bedreiging van journalistieke onafhankelijkheid zijn vruchten begint af te werpen. Dat goede nieuws mag van mij best in de krant. 

U laat uw zich als 'onafhankelijk' afficherende krant misbruiken voor belangenbehartiging en zelfs pure agitprop.”

 

De opinieredactie verwijderde die reactie vrijwel onmiddellijk van de website en verbande mij van het discussieplatform. Ik heb mij hierover beklaagd bij de Raad voor de Journalistiek. Om mijn kwalificatie van Paul Brill als ‘Israël Lobbyist’ (geen scheldwoord) aannemelijk of althans begrijpelijk te maken, overhandigde ik aan de Raad een lange lijst artikelen, columns, recensies en reportages van Paul Brill. De Raad gaf mijn standpunt o.a. als volgt weer:

 

“Volgens klager is Brill, gezien de duidelijke teneur van zijn publicaties, voortdurend doelbewust bezig om met zijn visie de meningen van zijn lezers te beïnvloeden, voornamelijk ten gunste van Israël en ten kwade van Iran. Dit heeft niets meer te maken met onafhankelijke journalistiek maar wel met het behartigen van specifieke belangen, met lobbyisme dus. Klager benadrukt dat iedereen de belangen van Israël mag behartigen, maar niet onder het mom van journalistieke integriteit en betrouwbaarheid. Volgens klager zijn er grenzen, ook aan journalistiek. Het moet dan ook kunnen dat klager het journalistieke lobbyisme van Brill aan de kaak stelt. Klager stelt dat zijn recht op vrije meningsuiting van een hoger belang is dan de wens en onbeperkte mogelijkheid van sommige medewerkers van de Volkskrant om hun eigen agenda te volgen. Klager achter het daarbij onder meer van belang dat hij zijn mening niet in een krant of een ander massamedium heeft geuit, maar op de site van de Volkskrant zelf. [Brill had zodoende volop gelegenheid om de aantijging in hetzelfde forum te weerspreken.] Volgens klager was de betiteling ‘lobbyist’ niet onrechtmatig en had de complete tekst van de redactie dan ook niet zomaar verwijderd mogen worden. Censureren is een democratische doodszonde, zeker als een krant het doet.”

 

Tot mijn ontsteltenis en blijvend onbegrip verklaarde de RvdJ mijn klacht echter ongegrond.

 

Behalve ikzelf waren ook de democratie, de rechtsstaat en de onafhankelijke journalistiek de verliezende partijen, belangen en waarden. Zolang er geen regels van wet, recht en fatsoen worden geschonden, zolang er dus geen mensen smadelijk worden beledigd of bedreigd, zolang er geen sprake is van opruiing of het oproepen tot geweld, zolang er geen grove of smerige dingen worden geschreven, en zolang geen zakelijke of persoonlijke belangen van (medewerkers van) de Volkskrant worden geschaad, zolang dienen lezers ‘behoudens hun verantwoordelijkheid voor de wet’ hun oprechte meningen in het publieke debat op openbare discussieplatforms te kunnen en mogen uiten.

 

Op 27 november 2009 schreef Paul Brill in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef’:

 

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

 

Hierop reageerde ik als volgt in de daarvoor bestemd ruimte op de website van jouw krant:

 

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar 'het Midden-Oosten' het noemen van Israël als 'hot issue' zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd 'the hottest issue of them all' met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen). “

  

Die reactie was opiniebaas Henk Müller kennelijk onwelgevallig. Hij verwijderde namelijk niet alleen die reactie maar verbande mij bovendien permanent van de website. Sindsdien alleen nog maar onder schuilnaam en vanaf andere pc’s kan reageren op opiniestukken en deelnemen aan discussies. Deze sanctie werd naderhand zonder enige mededeling zodanig uitgebreid dat ik zelfs geen opiniestukken meer kan lezen op de website van de Volkskrant en ook geen artikelen meer kan opzoeken in het archief! Als abonnee, mind you!

 

Op 14 augustus jl benutte Paul Brill zijn wekelijkse column wederom alwéér om de publieke en politieke opinie rijp te maken voor een onuitgelokte aanval door Israël op Iran. Volgens velen is dit een nog groter gevaar voor de stabiliteit van de mondiale verhoudingen dan destijds de aanvalsoorlog tegen Irak.

 

Paul Brill schreef in zijn column ‘De ayatollahs tonen een Sovjet-gezicht’ o.a.:

 

“Toen het Iraanse regime de verkiezingsuitslag vervalste en het protest daartegen resoluut de nek omdraaide, hadden de VN-sancties tegen Iran nog weinig om het lijf.”

 

Dit commentaar is werkelijk ‘beyond chutzpah’ want Brill draait eigenhandig zijn critici de nek om en hij vervalst op die manier het publieke democratische debat over de manier waarop de journalistiek de publieke meningsvorming en de politieke besluitvorming in een richting stuurt die met ons algemeen belang niets te maken heeft.

 

Paul Brill schrijft smalend in zijn column:

 

“Het Iraanse bewind dicht zichzelf een heilige missie toe, in eigen land en in de wereld.”

 

Iran en Israël zijn dus niet alleen op het nucleaire en machtspolitieke vlak elkaars concurrenten in het Midden-Oosten maar ook op het missionaire vlak, want ook de zionisten streven er nog steeds naar om van Israël een lichtend voorbeeld voor de wereld te maken. Dat zou dus wel eens het verblindende licht van een atoombom kunnen zijn.

 

Vol afschuw schrijft Paul Brill dat Iran ‘stalinistische methoden’ niet schuwt om de oppositie te onderdrukken, terwijl hij hetzelfde doet met zijn critici.

 

De dingen die Paul Brill schrijft, verdienen kritische en inhoudelijke kritiek en tegenspraak. Die zijn inmiddels vrijwel geheel uitgeschakeld, zodat nu alleen nog maar meelopers kunnen reageren op zijn columns en zogenaamde ‘recensies’ waarin kritische boeken over Israëls wandaden worden afgekraakt (zoals onlangs het behartenswaardige boek ‘Oorlog als er vrede dreigt’ van Anja Meulenbelt (met 685 voetnoten die verwijzen naar gezaghebbende bronnen). 

 

Anja Meulenbelt schrijft in haar boek:

 

“Maar de veiligheidsidelogie slaat ook naar binnen. Het handhaven van mensenrechten als de vrijheid van meningsuiting, van vereniging en vergadering, van informatie, is een van de hoekstenen waar een democratie op rust. Zonder vrijheid van meningsuiting, dus ook van protest, is geen politieke vrijheid mogelijk – hoe kan er anders een open en eerlijk publiek debat plaatsvinden? Ook het Hooggerechtshof erkent de vrijheid van meningsuiting als een belangrijk recht, dat alleen ingeperkt mag worden als het evident om veiligheidsrisico’s gaat [157]. Maar in werkelijkheid legt het Hooggerechtshof zich er vrijwel altijd bij neer dat ‘de veiligheid’ boven het recht gaat en daarmee is het een verlangstuk geworden van het militaire complex [158].”

 

Media onttrekken zich aan de essentiële werking van democratische ‘checks and balances’ door hun critici, dissidenten en opposanten willekeurig de mogelijkheid te ontnemen om op adequate wijze weerwerk en tegenspraak te bieden aan de uit hun krachten gegroeide journalistieke middelen en mogelijkheden om de publieke meningsvorming en politieke besluitvorming te beïnvloeden. Hierdoor ontstaat een onwenselijke scheefgroei in de maatschappelijke en democratische verhoudingen.

 

De Volkskrant schreef in haar hoofdredactioneel Commentaar ‘Een Deense held’ op 5 januari jl:

 

“Buigen voor intolerantie, of terugdeinzen voor mogelijke belediging van gelovigen, passen niet in een vrije samenleving. Zonder onbevangen kritiek, botsing van ideeën, tegenspraak en satire, gedijt geen democratie. Geen enkele opvatting, ook geen religieuze, is bij voorbaat boven kritiek, onderzoek of spot verheven. Hoe hoog de prijs ook is, het  verdedigen van deze vrijheden is een dure plicht van elke democratische staat. Niet alleen Kurt Westergaard zelf, maar ook de krant waarin hij publiceerde en de Deense gezagsdragers die tot nu toe in deze ernstige zaak geen krimp hebben gegeven, verdienen achting en steun.

 

(Zie: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4887/Een_Deense_held)

 

Wat betekenen deze woorden van de Volkskrant als zij niet letterlijk mogen worden opgevat?

 

Nee, dat stond vandaag (nog) niet in de krant, maar pas over een paar maanden of misschien zelfs jaren. Voorlopig wint de pr van BP het nog van journalistieke onafhankelijkheid, gezond wantrouwen, wetenschappelijke waarschijnlijkheid en gezond verstand.

 

Op de voorpagina van de Volkskrant van vandaag (5/8) stond dus wel:

 

'Milieuschade olieramp beperkt'. 

 

Volgens Michael Persson, wetenschapsredacteur van de Volkskrant, lijkt de mileuschade van de olieramp in de Golf van Mexico dus juist mee te vallen. Hij schrijft: "Al driekwart van alle gelekte olie is weg, schrijven Amerikaanse onderzoekers in een woensdag verschenen overheidsrapport."

 

Op onze wereld raakt nooit iets weg of kwijt. Alles wat op de ene plek (schijnbaar) verdwijnt, komt altijd weer terug, al of niet herkenbaar, al of niet op dezelfde plaats en al of niet in dezelfde samenstelling en vorm. Dit geldt voor alles wat mensen'weggooien' op de grond, lozen in het oppervlaktewater of uitstoten in de lucht of op willekeurig andere manier denken te verwijderen.

 

Wat dit laatste betreft, zie www.contrails.nl waar te zien is dat vliegtuigstrepen ('contrails') vaak wel lijken te verdwijnen maar dan vaak weer terugkomen in de vorm van 'sluierbewolking' (= vliegtuigsmog).

 

Er is in de Mexicaanse Golf ongeveer 800 miljoen liter olie in zijn ruwste vorm weggelekt. Volgens de Amerikaanse oceanografische dienst NOAA is daarvan 25 procent verdampt, 17 procent opgevangen, 5 procent verbrand, 3 procent opgeveegd, 16 procent 'natuurlijk gedispergeerd' (in minuscule druppeltjes uiteengevallen (emulsie, denk aan melk, rvw)) en 8 procent 'chemisch gedispergeerd' (met chemische oplosmiddelen verdonkeremaand).

 

Die troep is dus nog steeds in allerlei samenstellingen en vormen overal in ons ecosyteem aanwezig, als onbruikbare smurrie in opslagtanks of -plassen, als oliedamp en roetdeeltjes in de lucht die wordt ingeademd, als zwevende vetdruppeltjes in de Atlantische Oceaan en dus met de warme Golfstroom op weg naar Europa of helemaal onzichtbaar als chemische oplossing die zich met het oceaanwater mengt en in alle mariene levensvormen terechtkomen en uiteindelijk dus in ons voedsel.

 

Hoe vaak lezen wij niet in de krant dat iets ernstiger, groter, hoger, onveiliger, gevaarlijker, etc. is 'dan gedacht'. Zo'n bericht bevestigt alleen maar wat iedereen met een gezond verstand al lang wist of op zijn minst vermoedde. Er staat echter nooit bij welke domoren ooit hadden gedacht dat het allemaal wel meeviel. Die zijn er misschien ook niet, maar wel woordvoerders, pr-functionarissen, corrupte politici en journalisten of andere belanghebbenden die de boel al die tijd voor de gek hadden weten te houden.

 

Een kop op de voorpagina van NRC Handelsblad van 27/7 jl meldde: 'BP lijdt door olielek 13 mld verlies'.  Alsof dat erg is! Het zal mij een rotzorg wezen hoeveel verlies BP lijdt. Voor ons allemaal is het alleen van belang om te weten hoeveel schade de wereld als geheel nu en straks lijdt als gevolg van de olieverslaving en de criminelen die dat goedje dealen.

 

Hoe 'beperkt' is het leed van de mensen en dieren die door deze megavervuiling werden getroffen? Hoe 'beperkt' is de verwoesting van de levens van de kustbewoners, vissers en andere mensen die voor hun schamele inkomens en voor hun welzijn en geluk afhankelijk waren van die zee en van die kust? Hoe 'beperkt' is de psychische schade door bedorven jeugdjaren van de kinderen die niet meer op de stranden mogen spelen en niet meer in zee mogen zwemmen? Eén ding staat vast: De levens van de talloze dieren die door deze aanslag zijn gestorven waren inderdaad zeer 'beperkt'..

 

Bewaar dit artikel op de voorpagina van de Volkskrant van vandaag (5 augustus 2010) dus maar goed, want over enige tijd zal op dezelfde plek te lezen zijn: 'Milieuschade olieramp erger dan gedacht'. Tegen die tijd is dat oud nieuws, maar in zijn gerecyclede vorm toch goed voor de oplage en de kijkcijfers.

 

 

Vervolg (21 augustus 2010)

 

'Meting bevestigt effect olieramp.'

"De oliepluim in de Golf van Mexico was eind juni - twee maanden na de ramp met de bron van het olieplatform Deepwater Horizon - 1.00 meter diep, 35 kilometer lang, 200 meter hoog en tot 2 kilometer breed. Dat hebben oceanografen vastgesteld na twee weken van precisiemetingen aan de chemische samenstelling van en de biologische activiteit in het zeewater (Science).

Naar schatting 6 tot 7 procent van alle koolwaterstoffen uit de bron (zoals benzeen en tolueen) zat in de pluim. Blijkens metingen met een onderwaterrobot waren bacteriën de olie nog allerminst aan het afbreken. De pluim toont volgens de onderzoekers duidelijk aan dat koolwaterstoffen in diepe mariene ecosystemen kunnen doordringen.

 

(Bron: De Volkskrant, 'Wetenschapsnieuws', 21 augustus 2010.)

 

Dit berichtje stond ergens in de dikke zaterdageditie van de Volkskrant, met een aanmerkelijke minder vette kop dan het voorbarige bericht van 5 augustus jl dat het allemaal wel meeviel met die olieramp.

 

 

Vervolg (25 augustus 2010).

 

A Gulf Science Blackout

 

By LINDA HOOPER-BUI

Published: August 24, 2010

http://www.nytimes.com/2010/08/25/opinion/25hooper-Bui.html

 

THE Deepwater Horizon blowout may be capped and the surface oil slick dispersed, but the scientists’ job has just begun: hundreds of us are working in and around the gulf to determine the long-term environmental impact of the drilling disaster.

 

Although we are all doing needed research, we’re not receiving equal money or access to the affected sites. Those working for BP or the federal government’s Natural Resource Damage Assessment program are being given the bulk of the resources, while independent researchers are shoved aside.

 

The problem is that researchers for BP and the government are being kept quiet, and their data is unavailable to the rest of the community. When damages to the gulf are assessed in court or Congress, there might not be enough objective data to make a fair judgment.

 

Transparency is vital to successful science: researchers must subject their proposals to the scrutiny of colleagues, and publications require peer review. When it comes to field research, scientists need equal access to the same sites to test competing hypotheses.

 

But BP, which controls access to the Deepwater Horizon site and vast stretches of the water around it, seems unconcerned about those principles. Some suspect that the oil company is focusing its research on gathering material to support its legal case; we can’t know for sure, though, because researchers who get money from BP must sign strict three-year confidentiality agreements. In any case, whatever research comes out of BP’s efforts will be tainted by secrecy.

 

The damage-assessment process isn’t much more accessible. It has amassed enormous amounts of data but offered only vague promises to make it public, and it likewise requires confidentiality agreements from the researchers it finances. This research will probably be used against BP in court; chances are, then, that it will not be subject to outside scrutiny out of fear that a weakness in the government’s case could be exposed.

 

Independent researchers like me and my team — we study the effect of things like oil and dispersants on insects — have had to rely on the meager discretionary funds provided by our university departments, particularly in the early weeks of the disaster. And, as the weeks have rolled into months, we have found ourselves blocked from a widening list of sites, all of which are integral to completing our investigations.

 

True, the National Science Foundation has a rapid-response grant program that has been a lifeline to independent researchers, dispersing more than $14 million to 90 short-term research projects associated with the disaster. My team submitted a proposal that was quickly peer-reviewed and approved, allowing us to continue our research. But given the unprecedented nature of the disaster, that’s not nearly enough money.

 

Instead, we need a unified national research plan administered by the National Science Foundation. It would place a priority on coordinated, independent research, with a finance stream unconnected to BP or the damage-assessment process. Proposals would be peer-reviewed and methods vetted, and all results would be available for public scrutiny.

 

Moreover, the federal government should require that all credentialed scientists have access to the affected sites. Without such a commitment to independent financing and equal access, the legal process and the rehabilitation of the gulf will be seriously undermined.

 

(Linda Hooper-Bui is a professor of entomology at Louisiana State University.)

 

 

Opmerking:

 

Op de voorpagina van de Volkskrant van 5 augustus jl stond met grote vertte letters:

 

'Milieuschade olieramp beperkt'. 

 

Waarop was die geruststelling gebaseerd? Ik heb een bloedhekel aan onzorgvuldige journalistiek en helemaal aan vooringenomen, partijdige, belangenbehartigende en dus onbetrouwbare journalistiek.

 

 

Gedachten zijn vrij. Meningen ook, maar dan wel binnen bepaalde grenzen. Die zijn deels wettelijk bepaald en deels afhankelijk van de omstandigheden. Sommige meningsuitingen zijn wettelijk verboden, andere zijn hoogstens onverstandig. Daartussen ligt nog een heel scala van enerzijds rechten en anderzijds beperkingen van vrije meningsuiting. In situaties waarin om welke reden dan ook beperkingen worden opgelegd aan dat grondrecht, dienen die voor alle betrokken partijen duidelijk te zijn. Dat de gebruiksvoorwaarden van de Volkskrant niet aan die eis voldoen, blijkt wel uit de discussie die hierover al vele jaren wordt gevoerd.

 

Hieronder geef ik een paar VK weblogs die hierover gaan.

 

Ik hoop dat de laatste woorden over deze omstreden kwestie nog niet zijn geschreven of zijn verwijderd.

 

---

Waarom de Volkskrant niet vrij is om te censureren.

dinsdag 29 juni 2010 20:13 door Mihai Martoiu Ticu

Tags: vkblog, redactie vkblog, moderatie, volkskranblog

Kan de Volkskrant zomaar met hemelse almacht de scepter op het forum en weblog zwaaien? Ik denk van niet.

 

Je zou kunnen zeggen dat de Volkskrant-site privébezit is van de krant. Wie betaalt bepaalt. Dat zou waar zijn als de site inderdaad een gesloten clubje zou zijn, met een beperkte deelnemende elite, met clubpasjes, conciërge en wachthonden. Dat is echter niet het geval. De Volkskrant profileert zich als dienaar van het algemeen belang, niet als lobbyorganisatie voor een beperkte "special interest"-groep. De krant heeft besloten om zich in de openbare publieke ruimte te begeven. Hij wordt namelijk in de straten van alle steden onder onze neus gezwaaid. En zodra je via Google bereikbaar bent en je inhoud is voor iedereen zichtbaar, bevind je je in de openbare ruimte. (de Raad voor de Journalistiek denkt daar anders over)

 

De Volkskrant is ook geen neutrale deelnemer aan de publieke ruimte, de Volkskrant schept opinie.

[Etc.]

 

Mihai Martoiu Ticu

Woonplaats: Rotterdam

Man, 42 jaar

De redactie heeft deze gebruiker geschorst. Hij of zij kan op dit moment niet inloggen

 

---

 

Er heeft zich een fout voorgedaan:

 

Onze excuses. De pagina die u probeert te bereiken, heeft een fout gegenereerd.

Mogelijk probeerde u een actie uit te voeren waarvoor u niet was geautoriseerd, of bestaat de pagina niet.

 

U kunt hier terug naar de voorpagina.

 

---

VOLKSKRANT MODERATOR: SCHOOLMEESTER OF MECENAS?

zondag 4 juli 2010 17:00 door Peterus

Tags: gebruikersregels en censuur, vrijheid van meningsuiting, schoolmeester of mecenas, volkskrant moderator

 

Beste Moderator,

Uit de reacties en discussies op het blog “moderator: minder straf meer  aanmoediging” blijkt dat de verbanning voor het leven van een viertal personen, waaronder twee voormalige bloggers, veel reacties oproept bij de verbannenen zelf en bij bloggers. Het is en blijft een dilemma voor beiden dat de moderator de reacties van deze vier verbannenen weghaalt ook al is daar geen enkele aanleiding toe.

Dat geeft ergernis naar de verbannen reageerder en naar de blogger. Anderen beslissen over wie bij jou wel of niet mag reageren en dat is hoe dan ook een ingreep van bovenaf. Daarmee worden blogger en reageerder gelijkelijk te kijk gezet als kleine kinderen die niet voor zichzelf kunnen beslissen

 

---

Hoe het ooit was en hoe het bedoeld was... (filosofie voor moderatoren)

maandag 5 juli 2010 22:46 door Thera

Tags: moderatie, vkblog

 

Eerder geplaatst op: woensdag 14 juni 2006 10:09

 

“Klei wordt gekneed om een kom te vormen,

doch de leegte van de kom bepaalt haar bruikbaarheid”

 

Lees ik in Daodejing (Het Pad vers XI) onder het hoofdstuk Chinese filosofie van de zeer volledige website  Wei Qigong

 

[Etc.]

 

---

Prikactie

maandag 5 juli 2010 22:15 door Satuka

Tags: vk moderatie, hysterisch, hoeveel ga je er nog schorsen?

 

 

Jezzebel 05-07-2010 22:22

Aanbevolen.

Dat is precies wat ik ook ga doen.

Alle fora die ik ken

zal ik vertellen

zo goed als ik kan

zo gaat dat dus

met vrijheid

die in feite een stasi

interbellum is.

[Etc.]

 

---

Geachte VK-moderator

maandag 28 juni 2010 21:09 door Satuka

Tags: vk moderatie, staken blogactiviteiten, idiote moderatie

 

N.B. Mensen die hier zijn verbannen zijn van harte welkom om daar te reageren.

 

Geachte VK-moderator,

U mailde mij het onderstaande:

 

“De Volkskrant heeft op het hoogste niveau overleg gehad en wij hebben besloten dat we de heren Rikus, Zweistra, Kletersteeg en Klaphek niet meer op onze site willen hebben.

Dus ook niet in reactieruimtes.

We gaan hier zeer actief op modereren.

Wij hebben reacties van uw blog verwijderd.

Wij verzoeken u zelf  berichten van bovenstaande heren te verwijderen.

Hartelijk dank voor uw medewerking en met vriendelijke groet,

De moderator van de Volkskrant”

 

Uit de inhoud van uw reactie spreekt duidelijk dat u reeds bent overgegaan tot het weghalen van reacties, zonder mij daarvan op voorhand op de hoogte te brengen.

 

---

Moderatie en censuur... is er verschil?

zondag 14 maart 2010 11:44 door Satuka

Tags: moderatie, vrijheid van meningsuiting, censuur, vk-blog

 

Om kort te gaan.. ja zeker. Moderatie heeft betrekking op vorm en censuur op de inhoud. Maar het een is toch nog wel lastig van het ander te onderscheiden. Ik ben voor een vrijwel volledige vrijheid van meningsuiting. De argumenten die o.a. Christopher Hitchens hiervoor geeft spreken mij bijzonder aan. Samengevat komt het er op neer dat ik het niemand zou toevertrouwen om van te voren voor mij te bepalen wat ik wel of niet mag zien, horen en lezen en dat je door het verbieden van bepaalde meningen jezelf de kans ontneemt om niet alleen die ongewenste meningen, maar ook je eigen visies te toetsen. [..]

---

De moderator dreigt me

dinsdag 29 juni 2010 19:43 door Mihai Martoiu Ticu

Tags: vk blog, moderator, moderatie

 

"Geachte heer Martoiu,

Ik ga niet met u in discussie, want wij kunnen niet goed met elkaar communiceren. Dat heb je wel eens met mensen.

Als u echter doorgaat met het herplaatsen van berichten van mensen die wij niet meer op de site willen zien, zullen wij ook u bannen. We laten door niemand ons beleid dwarsbomen en als het u niet zint, kunt u gewoon elders een blog opzetten.

Met vriendelijke groet,

De moderator."

 

---

Rikus, Zweistra, Kletersteeg en Klaphek

dinsdag 29 juni 2010 11:46 door Mihai Martoiu Ticu

Tags: moderatie, moderator, moderatieregels, volkskranblog, redactie vblog

 

Zijn welkom om op mijn blogs te reageren. Ik zal hun reacties nooit verwijderen. En als de moderatie mijn berichten verwijdert, dan pleegt de Volkskrantblog internetzelfmoord, want ze halen zelf kwaliteitsblogs weg.

 

---

Het blokkeren van reacties en blogs, mijn reconstructie

zondag 11 juli 2010 22:15 door Eksteroog

Tags: rikus, modereren

 

[Etc.]

 

---

Moderator, wat hebben wij aan ons recht van vrije meningsuiting zonder de mogelijkheid daartoe?

woensdag 30 juni 2010 15:45 door Robert van Waning

Tags: vrijheid, meningsuiting, democratie, rechtsstaat, journalistiek, censuur, onderdrukking

[Etc.]

 

---

Reacties van lezers: Democratische en onaantastbare meningsuitingen of verwaarloosbare bagger?

donderdag 1 april 2010 18:37 door Robert van Waning

Tags: verbanning, meningsuiting, vrijheid, democratrie, reacties, media, jounalistiek, censuur

 

"Volgens de rechter moet de samenleving kunnen vertrouwen op volledige en integere archivering, ook online. Het uit het archief halen van verhalen omdat ze negatief zijn, is daar strijdig mee. [..] Verwijdering van de verhalen [over Luzac] zou de integriteit en volledigheid van media-archieven aantasten. Zo wordt de deur opengezet voor geschiedvervalsing. Bovendien zou afbreuk worden gedaan aan de reputatie van media als integere en betrouwbare bron van nieuws.

 

'De kerntaak van de media is immers het aan de kaak stellen van misstanden. Die kerntaak zou ernstig worden beperkt wanneer media hun archieven na verloop van tijd zouden moeten opschonen tot louter positief nieuws,' aldus de rechter. [..] .. 'de samenleving moet kunnen vertrouwen op een volledige en integere (online) archivering'. Dat beschikbaar maken van nieuws in archieven noemt de rechter 'een belangrijke secundaire taak' van de media, naast de primaire taak van publieke waakhond. Verwijdering van rechtmatige artikelen, alleen omdat ze een negatieve lading hebben, gaat dus te ver."

(Wilco Dekker, 'Luzac verliest zaak tegen Volkskrant', VK 1 april 2010.)  

 

Naar aanleiding hiervan vraag ik mij af hoe een rechter zou oordelen over het willekeurig verwijderen van keurige maar kritische reacties van lezers op opiniestukken op de website van de Volkskrant.

[Etc.]

 

---

Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.

zondag 14 maart 2010 14:05 door Robert van Waning

Tags: vk-weblog; censuur; moderator; moderatie; meningsuiting; ombudsman; checks and balances; democratie;

 

Het vermeende recht van vrije meningsuiting op het openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum van de Volkskrant blijkt in de praktijk ingrijpend te kunnen worden beperkt door anonieme moderatoren en hun dito medewerkers.

Journalistieke redacties kunnen (en mogen zelfs) willekeurig ingrijpen in de toch al beperkte mogelijkheden die burgers hebben om journalisten de tegenspraak en de kritiek te bieden die hoort bij de 'checks and balances' die onze democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig en dus gezond moet houden.

 

De gewoonte om reageerders en discussieerders op websites van media steevast aan te duiden met generaliserende en ronduit denigrerende termen als ‘reaguurders’ en ‘trollen’ duidt er op dat zij door journalistiek bij voorkeur niet als vrije en volwaardige burgers worden beschouwd.

[Etc.]

 

---

'Publiek debat': Wie, wat, waar, wanneer en hoe?

woensdag 18 februari 2009 18:24 door Robert van Waning

 

"Zijn handelsmerk is een combinatie van provoceren en confronteren. En hij weet: wie kaatst kan de bal verwachten," schreef John Wanders in zijn hagiografische profielschets van voetbalanalist Hugo Borst. De afspraak "Als ik aardig over jou schrijf, schrijf jij dan aardig over mij?" komt in dit journalistieke genre stilzwijgend tot stand. 

 

Bij het lezen van die zin werd ik overvallen door afgunst: Wat moet het heerlijk zijn om de bal teruggekaatst te krijgen in plaats van onmiddellijk het veld te worden uitgestuurd alleen maar omdat je die bal kaatste.

 

Het lijkt wel alsof alleen journalisten op alles en iedereen kritiek mogen uiten en daarbij ook best confronterend en provocerend te werk mogen gaan als zij daar zin in hebben of daar zelfs hun handelsmerk van hebben gemaakt.  Wie echter kritiek heeft op de  media of de journalistiek, krijgt in ieder geval nooit het laatste woord. Sterker nog: Die kritiek is waarschijnlijk het laatste woord dat hij op die plek en op die manier heeft kunnen uiten, met een goede kans dat zijn bijdrage nog wordt verwijderd ook.

[Etc.]

 

---

Het weblog biedt tegenspraak aan de journalistiek. En dat is nodig ook.

woensdag 4 januari 2006 17:24 door Robert van Waning

 

Wat de journalistiek nodig heeft, is meer weerwerk en tegenspraak.  Met de komst van internet en het blogwezen, is dat technisch gemakkelijk te realiseren, maar de geesten zijn nog onwillig. Journalisten houden namelijk niet van tegenspraak. Bij het minste woord van kritiek (van wie dan ook) raken zij helemaal van slag.  Dit kan soms zó erg zijn dat zij spontaan hun functie van waakhond van onze democratische rechtsstaat vergeten en gaan proberen om die kritiek te onderdrukken! 

 

Dit is voor journalisten heel gemakkelijk, want  zij bedienen immers zelf de knoppen van de drukpersen, de microfoons en camera's. Kritische brieven en opmerkingen worden gewoon niet afgedrukt respectievelijk niet uitgezonden en kritische weblogs worden gewoon verwijderd. Ho! Dat laatste blijkt niet te mogen van de Gebruiksvoorwaarden en ook niet van onze Grondwet. Vervelend voor de journalistiek, maar goed voor de democratie.

 

Democratie bestaat immers bij de gratie van de mogelijkheid van kritiek en tegenspraak. 

[Etc.]

 

---

De willekeur regeert op het weblog van de Volkskrant.

dinsdag 20 december 2005 16:45 door Robert van Waning

 

Na de plotselinge blokkade van mijn bijdragen aan de weblog van Bert Wagendorp (zie het verslag elders op mijn weblog) had ik een bericht geplaatst op de weblog van moderator G-J Bogaerts over de mogelijkheid om berichten van bepaalde ip-nummers te blokkeren. 

 

Ik bedankte daarin G-J namens Bert Wagendorp voor deze fantastische nieuwe mogelijkheid waar Bert meteen ook dankbaar gebruik had gemaakt. Ik citeerde tevens de tekst van de mededeling die ik op mijn scherm kreeg ("waarschijnlijk misbruik") en de acht renenen waarom de journalistiek te weinig wordt gecontroleerd en bekritiseerd in vergelijking tot de checks and balances waaraan de overige actoren in het democratisch krachtenveld onderworpen zijn en die onze maatschappij rechtvaardig, transparant en evenwichtig houden. 

 

Met uitzondering van de journalistiek dus. 

 

Bogaerts heeft mijn bericht verwijderd van zijn weblog, 

zonder waarschuwing, 

zonder opgave van regels waaraan men zich dient te houden, teneinde verbanning alsnog te voorkomen,

zonder mededeling per e-mail

zonder kennisgeving aan de andere webloggers, op het weblog zelf of rechtstreeks per e-mail,

zonder opgave van reden, 

zonder mogelijkheid van verweer,  

en tenslotte:

zonder termijn; de verbanning is dus in principe levenslang..

 

De willekeur regeert. [Vijf jaar later nog steeds.]

 

---

Het gaat weer goed met het blog!

maandag 5 juli 2010 22:28 door Volkskrantmoderator

 

Tags: moderatie, gebruikersvoorwaarden, volkskrant, positief, blog

 

Het moderatieteam heeft onlangs een aantal maatregelen genomen om racistische uitingen op het blog tegen te gaan. Het ziet er naar uit dat dit prima heeft gewerkt. Sinds we op deze manier werken is het Volkskrantblog nagenoeg racismevrij en dat willen we graag zo houden.

Het Volkskrantblog moet een leuke, inspirerende en veilige plek zijn voor mensen om hun dagelijkse hersenspinsels te kunnen publiceren.

We zullen daarom met veel plezier en passie doorgaan met het hanteren van onze gebruikersregels.

Iedereen die onze gebruikersregels accepteert, is hier van harte welkom. De Volkskrant biedt een mooi en uniek platform aan waarbinnen veel vrijheid is toegestaan.

 

De redactie van de Volkskrant

 

---

Gebruiksvoorwaarden Volkskrantblog en Volkskrant websites

op 20 oktober '08, 16:00, bijgewerkt 21 oktober '08, 10:18

 

2. Volkskrantaccount

  

g. De Volkskrant behoudt zich te allen tijde het recht voor enige op het Volkskrantblog geplaatste content om welke reden dan ook, en al dan niet met opgave van de reden, tijdelijk of permanent aan te passen, te verwijderen of te blokkeren.

 

Moderator,

 

Vanwege mijn kritiek op de gebruiksvoorwaarden heeft u mij onlangs geblokkeerd van uw weblog.  Daarom kan ik helaas alleen op deze manier reageren op wat u daar schreef:

 

== "Voor alle andere bloggers verandert er helemaal niets. Er kan nog net zoveel gezegd en gedaan worden als vroeger, mits binnen de gebruikersregels." ==

 

Die gebruiksvoorwaarden gunnen u als moderator echter het recht om ten allen tijde en zonder opgave van reden reacties, bijdragen en weblogs te verwijderen. Als één partij alle rechten, alle ruimte en alle mogelijkheden opeist, hoeveel blijft er dan nog over voor de anderen?

 

Hoeveel recht, vrijheid en mogelijkheid hebben wij burgers nog om dingen te schrijven die de redactie niet bevallen?

 

Het weblog vormt geen onderdeel van de krant als journalistiek product. Het is opgezet en bedoeld als openbaar forum voor publieke debat, omdat de initiatiefnemers beseften dat de journalistiek (en dus ook deze krant) niet de wijsheid in pacht heeft, niet per definitie altijd gelijk heeft, niet in een ivoren toren moet leven, en vooral ook niet het monopolie over de publieke meningsvorming mag uitoefenen.

 

U had op zijn minst de komst van de nieuwe hoofdredacteur kunnen afwachten alvorens een dergelijk restrichtief beleid in te zetten. Hopelijk denkt Philippe Remarque anders dan zijn voorganger over het grondrecht van vrije meningsuiting dan zijn voorganger Pieter Broertjes.

 

Blijkens diens afscheidsinterview in VK Magazine beschouwde Broertjes zijn lezers niet als zelfstandige burgers die niet alleen gerechtigd maar ook in staat zijn tot zelfstandige oordeelsvorming en -uiting.
 

In het weblog ‘ Metabloggen en netiquette’ van de Volkskrantmoderator van 21/6 jl citeerde Thera op 21-06-2010 22:14 met instemming wat oud-VK-moderator Geert-Jan Bogaerts eens had geschreven in een reactie op het weblog 'Volkskrant Pedoblog?' van Jos Goedmakers: 

 

"Staat u mij toe ons uitgangspunt uit te leggen. Het principiële punt dat we natuurlijk maken is dat wij het recht verdedigen van eenieder om zijn opinie te uiten, hoe verwerpelijk we die uiting ook vinden.

Vrij naar Voltaire: ik zal sterven voor uw recht om uw mening te uiten, maar ik zal uw mening bevechten tot de dood erop volgt.
Daar zit nog iets anders aan vast.

We zijn het Volkskrantblog een jaar geleden begonnen vanuit de gedachte dat de journalistiek zich in een ivoren toren bevond, en dat er bij onze lezers en sitebezoekers een toenemende behoefte bestaat om terug te praten. De journalistiek heeft niet de waarheid in pacht.

Nou staan er op dat Volkskrantblog - naast heel veel moois - ook afschuwelijke dingen, waarmee wij nooit, in wat voor vorm dan ook, geassocieerd zouden willen worden.
Jammer; dat is een consequentie van de openheid die we betrachten. En het zou buitengewoon slap zijn om dat platform in te trekken alleen omdat er dingen gepubliceerd worden die wij niet door de beugel vinden kunnen. Juist om die redenen zijn gebruiksvoorwaarden en het recht zo belangrijk. Ik zou dat niet legalistisch willen noemen, wel principieel."
www.vkblog.nl/bericht/76492/Vo...

 

Ik reageerde hierop met een kritische maar onderbouwde kritiek op die gebruiks-voorwaarden. Die bieden de moderator namelijk de vrijheid om ten allen tijde, zomaar, volkomen willekeurig, zonder enige reden en zelfs zonder opgave van reden bijdragen te verwijderen en om reageerders en bloggers te verbannen en te blokkeren. Dus ook alleen maar omdat de inhoud ervan niet welgevallig is of omdat de daarin geuite kritiek raak is en pijn doet. Ik citeerde in dit verband art. 7 van de Grondwet dat de vrijheid van meningsuiting regelt.

 

Mijn bijdrage had betrekking tot het door de moderator aangesneden onderwerp: de redenen waarom reacties en weblogs mogen worden verwijderd, maar nog meer op wat sommige reageerders hadden geschreven.

 

Uit eigen ervaring wees ik in mijn bijdrage ook een onderschatte consequentie van verbanning, namelijk dat de banneling zich meer kan verweren tegen beledigingen, smaad en andere vormen van natrappen door lievelingen van de redactie.

 

De moderator verwijderde echter mijn berichten omdat zij off-topic zouden zijn. Nadat ik mijn bijdrage in aangepaste en sterk ingekorte vorm had herplaatst, werd die niet alleen verwijderd maar werd tevens mijn toegang tot het weblog van de moderator voor onbepaalde tijd geblokkeerd. Volgens de gebruiksvoorwaarden moet de moderator een reageerder eerst waarschuwen en volgt daarna eerst een schorsing van 3 dagen. Maar ja, zoals gezegd, volgens diezelfde gebruiksvoorwaarden mag de moderator van deze regels afwijken als hij/zij daar zin in heeft..

 

De Volkskrant schreef in haar hoofdredactioneel Commentaar ‘Een Deense held’ op 5 januari jl:

 

“Buigen voor intolerantie, of terugdeinzen voor mogelijke belediging van gelovigen, passen niet in een vrije samenleving. Zonder onbevangen kritiek, botsing van ideeën, tegenspraak en satire, gedijt geen democratie. Geen enkele opvatting, ook geen religieuze, is bij voorbaat boven kritiek, onderzoek of spot verheven. Hoe hoog de prijs ook is, het  verdedigen van deze vrijheden is een dure plicht van elke democratische staat. Niet alleen Kurt Westergaard zelf, maar ook de krant waarin hij publiceerde en de Deense gezagsdragers die tot nu toe in deze ernstige zaak geen krimp hebben gegeven, verdienen achting en steun.

 

(Zie: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4887/Een_Deense_held)

 

Behalve van het weblog van de moderator ben ik nu ook al ruim zeven maanden verbannen uit de reactie- en discussieruimtes op de opiniepagina's(?!) van de website van de Volkskrant. De aanleiding tot die (kennelijk permanente) verbanning was mijn reactie op de column ‘Obama’s lakmoesproef’ van Paul Brill (VK 27-11-2009, waarin hij had geschreven:

 

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

 

In de voor reacties (ook kritische!) bestemde ruimte had ik hierop gereageerd met:

 

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar 'het Midden-Oosten' het noemen van Israël als 'hot issue' zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd 'the hottest issue of them all' met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen). “

 

Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) te zijn verwijderd door moderator Henk Müller. Met de beste wil van de wereld kan ik maar niet begrijpen wat er in mijn bijdrage zó onfatsoenlijk en onaanvaardbaar was dat daardoor een verbanning-op-staande-voet voor onbepaalde tijd gerechtvaardigd was?

 

Hieronder plaats ik een samenvatting van de discussie. Zolas jullie kunnen zien, ging het daarin herhaaldelijk over de gebruiksvoorwaarden, moderatie, uitingsvrijheid, Grondwet, verwijderingen, censuur, meten met twee maten, willekeur, etc.

 

Eén keer raden wiens bijdrage werd verwijderd..

 

‘Metabloggen en netiquette’,

weblog van de Volkskrantmoderator, dd 21 juni 2010.

http://www.vkblog.nl/bericht/321715/Metabloggen_en_netiquette

 

 

Smokey schreef op 21-06-2010 22:43 o.a.:

“Vrijheid van meningsuiting is een wet die dient te worden nagestreefd. Schelden is uit den boze. Wie uitscheldt mag wat mij betreft een ban. Klikspanen om niks overigens ook.”

 

Jdekat schreef op 22-06-2010 02:13 o.a.:

"Een satire kan net op de grens zijn. Wanneer het met humor wordt gemaakt en een ander niet kwetst, hoeft het niet altijd verwijderd te worden. "

 

Alib schreef op 22-06-2010 08:56 o.a.:

“Van mij is onlangs een stuk verwijderd (geschreven september 2006, meen ik) over zg 'Nieuwe Democraten', dat -ook volgens andere kenners op dit weblog- overduidelijk satirisch bedoeld is. Ik bespaar mijn lezers de aanwijzingen.[..] Een Moderator die jaren nadien satirische stukjes laat verwijderen, omdat een plaatselijke politiek partij zonder enige grond protesteert, moet men zo iemand serieus nemen? “

 

Hans Groen schreef op 22-06-2010 11:21 o.a.:

“Elke keuze die door de moderatie gemaakt wordt, valt of bij de ene groep of de andere groep in slechte aarde. Meteen wordt daar een preoccupatie van de moderatie ingezien. [..] Sommigen leren het nooit. En dan vindt men het vreemd dat er maar geen goede discussie op gang komt. Men is vooral bezig met het afvangen van vliegen. Is het niet gewoon raadzaam om de moderatie te accepteren voor wat het is en in geval van onduidelijkheid, via mail, direct met de moderatie te communiceren. Scheelt weer een hoop onnodige verwijtende bijdrages.””

 

Lucas Lay schreef op 22-06-2010 11:25 o.a.:

“Duidelijk statement van de moderatie. [..] Komt op mij een beetje over als een stel opstandige kinderen die niet willen luisteren. Dan komt er een nieuwe juf of meester (lees: de nieuwe moderatie) en gaan ze ineens testen hoever ze kunnen gaan. Ik zou zeggen, VKmods, keep up the good work. Hou je eigen lijn vast, en laat je vooral niet gek maken.”

 

Guus Guus schreef op 22-06-2010 12:04 o.a.:

“@Robert van Waning, Je situatie is herkenbaar voor me. In de periode vòòr het generaal pardon ging mijn IP-ban van het VK-blog zo ver dat ik ook vele rubrieken in 'de Volkskrant'-website niet kon bezoeken. Onschuldige rubrieken zoals de culinaire rubriek, op een bepaald moment ook niet meer de Volkskrant-filmpjes. De vanuit Helsinki bloggende Wessel H.M. van Leeuwen mailde mij elke dag de column van Martin Bril. Jàrenlang ben ik boos geweest dat zij die hun brood verdienen middels het vrije woord anderen hun onderbouwde vrije woord ontnemen. De blogrechtspraak heb ik ook altijd een aanfluiting gevonden want zij die volgens goed journalistiek gebruik maken van hoor- en wederhoor pastten dat in de periode G.J.B. zelf niet toe. Nog steeds is er sprake van willekeur als we er aan denken dat het recente blog van Frans Muthert over Rikus min of meer wordt beschouwd als een metablog terwijl het een open brief was.”

 

Lucas Lay 22-06-2010 13:12

Rikus. Het meten met twee maten heb ik jou ook weleens verweten, mbt de inhoud van jouw blogs en de reacties. Zoals ik al zei: daar kan een normaal mens een dag of twee een tegengeluid tegenover zetten, maar je wordt er doodmoe van. Los van de tijd die het kost.
Je blog lijkt verworden tot een grijsgedraaide plaat.
Enkel nog knip-en-plakwerk van andere nieuwssites en opinieblogs, waaronder eindeloos dezelfde anti-alles-en-dan-vooral-anti-links-meningen uitgebraakt worden. Het komt op mij gemakzuchtig over. De intentie lijkt enkel nog: bewust provoceren en uitlokken van ruzies.
Dat valt volgens jou allemaal onder de noemer "volledige vrijheid van meningsuiting". Mag op zich, binnen de grenzen van de regels (is geen censuur, vinden we op alle blogs en websites).
Maar als er dan een tegengeluid komt, sta je ineens op je achterste poten, en moet die andere met behulp van scheldpartijen en persoonlijke aanvallen de mond gesnoerd worden. Dat is de praktijk in jouw blog, en volgens mij is dat waar de meeste kritiek over gaat.
Dat je blogs tegenwoordig enkel nog knip-en-plakwerk bevatten van GeenStijl, Elsevier, De Telegraaf, enz, vind ik slap. Dat zou dan zogenaamd het meest gewaardeerde blog zijn. Een vertekend beeld. Er zijn zoveel bloggers die hun best doen om -origineel- met eigen content en opinie te komen. Die zouden dan minder waardevol zijn dan een knip-en-plakblogje a la linkdump. Ik kan me herinneren dat je zelf toch ook met meer eigen inhoud kwam, en niet enkel de opinies van anderen kopieerde.
Met andere woorden: je maakt het jezelf er de laatste tijd wel erg makkelijk vanaf, Rikus. Je komt opstandig over, terwijl de eigenzinnige inhoud op je blog zo goed als verdwenen is.
Dat is jammer.
Voor rechtse opinie is volgens mij ook hier op VKblog gewoon ruimte. Maar als je een paar stukjes kopieert van andere sites, en daaronder vervolgens met een paar boze anti-alles mensen een potje gaat zitten bashen, dan is dat volgens mij niet origineel en ik zet vraagtekens bij de intentie.
Meer en meer lijkt het erop dat de intentie van je blogs enkel nog is: provoceren van andere bloggers en bezoekers van VKblog. Met andere woorden: trollen. Logisch dat mensen zich daar aan gaan ergeren, want advies nummer één bij trollen is altijd: ga er niet op in, maar meldt het bij de moderatie/eigenaar.
Dat zie je nu gebeuren.
Laten we GeenStijl, een van jouw favoriete sites, aanhalen. Als daar een zgn reaguurder actief zou zijn op deze manier; enkel en alleen gericht op het onderuit halen van de bloggers (opiniemakers) en andere bezoekers van de site, dan had je allang een permanente ban gekregen.
Misschien zou je daar eens over kunnen nadenken.
De intentie waarmee je aan je blog werkt. Wat je wilt bereiken, en waar je het eigenlijk voor doet. Wanneer voel je jezelf het best, meest tevreden over de tijd en energie die je stopt in het maken van je blog. Is dat werkelijk om zoveel mogelijk de andere bloggers en bezoekers op de kast te jagen? Ik geloof het niet. Ik denk dat je daar de persoon niet naar bent.
Zweistra. Niks mis met die blogs.
Jij betitelt ze als "anti-Wilderiaanse relschopperij" (wat een uitdrukking), waarmee je duidelijk maakt dat jij je blijkbaar zoveel met Wilders identificeert dat je inhoudelijke kritiek op Wilders één op één gelijk stelt aan metablogs of het beledigen van jou of andere bezoekers van VKblog? Onzin.
Over het verwijderde blog ben ik duidelijk geweest. Die link laat je nu weg:
www.vkblog.nl/bericht/306697
Ik heb geschreven dat ik wel achter de inhoud van dat blog stond (ik vind dat mensen die spreken over straatverboden op basis van etniciteit een scherp weerwoord moeten krijgen), maar dat ik de vorm, de manier waarop, niet vond bijdragen aan een zinvolle discussie.
Overigens ben je selectief. Ik heb bijvoorbeeld ook eens een blog geschreven over Felix Rottenberg, waarin ik heel erg tekeer ging tegen hem, en dat heb ik een dag later ook aangepast. Ik hoor jou daar niet over zeuren, dat ik "anti-PvdA relschopperij" achteraf heb ge-edit.
Dat doe ik wel vaker. Mijn mening bijstellen, of een ander gelijk geven in de discussie, als diegene een goed punt, een goede argumentatie heeft. Dat zie ik niet als zwakte ofzo.
Valt me op dat de manier waarop er door jou en een aantal anderen telkens tekeer wordt gegaan in de richting van andere bezoekers en bloggers van VKblog, er nooit zo'n moment bestaat. Het lijkt altijd te gaan om je eigen gelijk, en als dit niet met argumenten en inhoud te behalen valt, dan mondt het uit een partij schelden, provoceren en beledigen.
Daar komt veel kritiek op, en de moderatie pakt het op.
Dan vind ik het raar als je vervolgens de heilige onschuld gaat uithangen, en zegt:
"nee, ik doe dat helemaal niet.. dat doen al die anderen!"
Overigens past jouw manier van reageren exact in de omschrijving van een internet troll (nl.wikipedia.org/wiki/Trol_%28...) en is dus begrijpelijk dat je al lang geleden verbannen bent door de vorige moderators.

 

[Aan mij vroeg de moderator of ik mijn bijdragen 'kort en bondig' wilde houden. RvW]

 

Satuka schreef op 22-06-2010 15:48 o.a.:

“Het probleem is beste Lucas, dat er juist door anderen met twee maten wordt gemeten. En als dat op grote schaal gebeurt dan is dat wel degelijk gevaarlijk voor de vrije samenleving. Want dan wordt die voor sommige mensen minder vrij dan voor anderen. Zoals Ruud ook aantoont dat jij de PVV en aanhang ongestraft door de modder mag halen, maar als het andersom gebeurt dan wordt er geband, gewist en geschorst dat het een lust is. En dan toetroepert men snel wat over niveau en armetierig taalgebruik. Maar je kunt mensen ook op een ‘fatsoenlijke’ manier door de modder halen. Wat met dat soort “argumenten” trouwens feitelijk al gebeurt. Maar dat mag dan weer wel... “

 

Lucas Lay schreef op 22-06-2010 18:26:

“Ik haal Wilders en zijn aanhangers niet "door de modder" in mijn blog. Ik geef mijn mening over inhoudelijke punten, en beargumenteer daarbij zonder te schelden. Uiteraard gebruik ik wel stijlfiguren en bepaalde beelden om mijn mening kracht bij te zetten, maar ik verval niet in schelden, en ik hou me uiteraard aan de wet.
De interpretatie van een klein aantal mensen die hier op VKblog actief zijn is echter dat ik dan demoniseer en (zoals jij het nu noemt) hen door de modder haal.
Een opinieblog schrijven over politieke standpunten, waarin je probeert te beargumenteren waarom je het er niet mee eens bent, is werkelijk iets anders dan een aantal stukjes tekst van andere sites (veelal concurrenten van de Volkskrant) te halen, en daar dan vervolgens met een aantal mensen in de reactieruimte gaat zitten schelden op "linkse" bloggers die hier op VKblog actief zijn. Duidelijk met het vooropgezette doel om hen uit te lokken (provoceren) om te reageren. De laatste week zelfs openlijke oproepen tot het plaatsen van de beruchte metablogs.
Ik vind het goed dat de moderators hier een duidelijke positie over innemen.
De vrijheid van meningsuiting is totaal niet in het geding, en er is geen sprake van censuur. VKblog is immers (bij lange na) niet de enige plek op het internet waar je jouw mening kan ventileren, en kan je dus ook niet alszodanig de maat nemen.
Wat dat betreft is VKblog natuurlijk niet meer dan het is: een subcultuurtje, een kleine internet community waarin een aantal hele diverse, eigenzinnige mensen bloggen. Die hebben verschillende interesses en onderwerpen, en daar is plaats voor.
De doorlopende suggestie dat goede moderatie hier een bedreiging vormt voor de vrije samenleving vind ik compleet ridicuul. Ik geef voorbeelden van opinieblog GeenStijl of De Telegraaf. Daar wordt ook stevig gemodereerd. Zijn GeenStijl en De Telegraaf dan ook een "bedreiging voor de vrije samenleving"? Nee! Tuurlijk niet.
Het internet is misschien als de openbare ruimte, alsof je op een plein staat.
Maar het moment dat je ergens reageert - bij VK of NRC of GeenStijl of De Telegraaf of noem een willekeurige andere nieuws- en opiniesite met reactiemogelijkheid - dan stap je eigenlijk van het openbare plein af, en kies je om naar binnen te gaan in één van de vele winkeltjes die gevestigd zijn aan het plein.
Als je dan een winkeltje instapt en gaat roepen dat je alle artikelen die je daar vindt lelijk en vies vindt, dan kan dat. Doe je het iedere dag opnieuw, moet je niet gek opkijken als de eigenaar van de zaak op een gegeven moment zegt: nu weet ik het wel, je mag vertrekken, want ik ben er ook - en vooral - voor de bezoekers die wel graag in mijn winkeltje komen.
Logisch. Vind ik.

 

[Maar is het 'kort en bondig'? RvW]

 

Satuka schreef op 22-06-2010 18:39

“ Lucas: even kort een paar dingen aanstippen, want ik heb weinig tijd. == De vrijheid van meningsuiting is totaal niet in het geding, en er is geen sprake van censuur. VKblog is immers (bij lange na) niet de enige plek op het internet waar je jouw mening kan ventileren, en kan je dus ook niet alszodanig de maat nemen. ==
Zo heb ik er ook heel lang over gedacht, maar ik ben daar van terug gekomen. Als één medium het doet dan is er niet zo veel aan de hand. Maar als het salonfähig wordt om bepaalde meningen te weren dan is er wel degelijk sprake van censuur.
Verder gaat het er mij niet om dat er wordt gemodereerd. Daar ben ik op zich geen tegenstander van. Het gaat mij - zoals ik al eerder schreef - om de dubbele maat waarmee wordt gemeten jegens andersdenkenden. Jij mag rustig beredeneren waarom bepaalde maatregelen van Wilders racistisch zouden zijn, maar een redenatie de andere kant op wordt per definitie als beledigend ervaren, hoe sterk onderbouwd ook.
Dat is een hele grote en hardnekkige blinde vlek. George Knight verwoordt het trouwens ook heel aardig onder mijn laatste blog.”

 

Lucas Lay schreef op 22-06-2010 18:54

“Satuko, daarover zijn we het oneens. Ik vind dat er geen sprake is van censuur. Ik vind die suggestie ridicuul, en overigens voeg ik er nog aan toe dat ik het vrij respectloos vind richting de Volkskrant, die deze -gratis- mogelijkheid biedt aan internetters (niet enkel de leden van Volkskrant) om te bloggen. De enige voorwaarde die ze stellen is akkoord gaan met de gebruikersovereenkomst. Als je dat doet, dan niet zeuren als je er ook aan gehouden wordt ;-)

 

Vokskrantmoderator 22-06-2010 23:16

“Geachte heer Van Waning, Gelieve uw reacties kort en bondig te houden. Uw klaagzang heeft u inmiddels zo vaak rondgeplakt binnen deze bloggemeenschap, dat het inmiddels duidelijk bekend is dat u zich enorm miskend voelt. Ik kan hier helaas verder niets aan veranderen.”

 

Satuka 23-06-2010 08:01

Lucas Lay 22-06-2010 18:54 == “Satuko, daarover zijn we het oneens. Ik vind dat er geen sprake is van censuur.” ==
Ik vind die suggestie ridicuul, en overigens voeg ik er nog aan toe dat ik het vrij respectloos vind richting de Volkskrant, die deze -gratis- mogelijkheid biedt aan internetters (niet enkel de leden van Volkskrant) om te bloggen.
De enige voorwaarde die ze stellen is akkoord gaan met de gebruikersovereenkomst. Als je dat doet, dan niet zeuren als je er ook aan gehouden wordt ;-) ==
Lucas je mist de essentie.
Het is niet zo dat ik de gebruikersvoorwaarden niet accepteer, het gaat er om dat die niet voor iedereen even consistent worden toegepast. Daar “zeur” ik over en niet over het feit dat er wordt gemodereerd op zich.
Verder is het blog misschien wel gratis, maar dat betekent nog niet dat er sprake is van altruïsme. De Volkskrant online moet het hebben van inkomsten uit advertenties en interactieve media trekken nu eenmaal veel bezoekers. Overigens is daar niets mis mee want je hoeft van een krant ook geen altruïsme te verwachten, maar zo werkt het dus wel.
En bovendien het feit dat iets gratis is, betekent nog niet dat je alles maar kritiekloos zou moeten accepteren. Het lijkt me voor alle partijen heel zinnig om daar over te discussiëren want daarmee kun je alleen maar zaken helder krijgen. Als er op de gegeven argumenten wordt ingegaan althans...

 

Robert van Waning 23-06-2010 08:22

“Satuka, == "De enige voorwaarde die ze stellen is akkoord gaan met de gebruikersovereenkomst." ==
Die gebruiksvoorwaarden zijn in strijd met onze Grondwet. Zijn zijn derhalve nietig en kunnen gevoegelijk worden genegeerd. In het ideale geval zijn gebruiksvoorwaarden een overeenkomst tussen krant en gebruikers waaruit voor beide partijen rechten en plichten voortvloeien. De gebruiksvoorwaarden van de VK zijn erg eenzijdig en bieden de reageerders en bloggers geen rechten maar stellen hen bloot aan aan willekeur: Ook als zij geen enkele regel van wet, fatsoen of redelijke gebruiksvoorwaarden schenden, kunnen hun bijdragen worden verwijderd en kunnen zij zomaar worden verbannen en geblokkeerd.

 

Helena 23-06-2010 12:04

“Even het volgende : er zijn ook zat mensen die behoren tot de “linkse bloggers” wel eens geschorst. Ook toen GJB nog degene was die zorgde dat (met anderen) het VKblog draaide.
Volgens mij denkt Satuka dat Volkskrantlezerts de baas spelen over hoe het er wat meningen betreft etc. op het Vkblog "uit moet zien". Nou er zijn zat bloggers (en reageerders) die hele andere meningen hebben. Er zijn bij de VK Opiniesite zat reageerders die ook geen typische volkskrantlezer zijn (zoals Satuka die dan typeert).
Hoe zit het met de andere kranten in Nederland? Satuka doet net alsof er geen andere kranten bestaan en andere blogsites.
Nog niet de helft van de VKbloggers heeft denk ik een abonnement op de VK. Dat was enkele jaren geleden zo, maar weet niet hoe het nu zit.
Rikus mocht best blijven bloggen, dat hebben veel mensen en ook de moderator al keer op keer beweerd. Het is alleen zo dat hij zelf onvoldoende de reactieruimte schoon houdt, (hij hoeft echt niet op elke reactie te reageren, dan kan hij ook iets meer in de gaten houden wat er echt staat als reacties onder zijn blogs en hij hoeft echt niet zoveel blogartikelen te plaatsen, als hem dat lukt kan hij ook die reacties redigeren lijkt mij!). Bovendien zit hij over doodschoppen te schrijven (als hij klaagt over de metablogs over hem), lees daar dan ook maar weer overheen zou ik zeggen.
Vergeet ook niet dat de Volkskrant zich ook moet houden aan de Grondwet en dat ze er op aangesproken kan worden. Is het de bedoeling dat bij het VKblog en VKopinie mensen terecht kunnen die overal (elders) op internet al verbannen worden?
De Volkskrant is iets anders dan de Telegraaf. Mag dat aub?
Uit een onderzoek onder krantenlezers blijkt bijvoorbeeld dit:
Volkskrantlezer meest begaan met mensenrechten
Social Responsibility Scan meet maatschappelijke issues
De maatschappelijke thema’s die door lezers van verschillende kranten belangrijk worden gevonden, blijken sterk te variëren. Zo wordt door 30% van de Volkskrantlezers het bevorderen van mensenrechten in de top 3 van meest relevante issues genoemd tegen slechts 12% van de Telegraaflezers.
Verder:
Censuur is toch wat anders dan vragen dat iemand iets meer modereert onder zijn eigen blog wanneer er in de reactieruimte bepaalde wetten etc worden geschonden! Als iemand zich daar dan niet aan houdt en vervolgens wordt geschorst en later permanent wordt geschorst, is er geen sprake van censuur.
Het woord censuur wordt echt vaak verkeerd toegepast.
Ik ga maar eens een poll houden hoe het zit met de Volkskrantblogger en het wel of niet abonnee zijn van de Volkskrant (papier dan wel digitaal/internet, of geen abonnee maar wel de krant regelmatig te lezen, of abonnee op andere krant). Heb dit een tijd geleden ook gedaan zo'n poll. Nu zegt dat niet alles maar het is wel leuk om te weten.”

 

hans groen 23-06-2010 16:03

“@ Waning, De grondwet artikelen die jij aanhaalt, regelt primair de verhouding tussen burger en Overheid. Niet tussen private partijen onderling.
De VK is een onafhankelijke organisatie die voorwaarden mag opleggen voor het gebruik van de diensten die zij aanbiedt. Middels of het ondertekenen van die overeenkomst, dan wel stilzwijgend akkoord te gaan door herhaaldelijk gebruik, ga je akkoord met die voorwaarden.
Als de VK modereert beknot zij niet jou vrijheid van meningsuiting omdat het jou vrij staat om zelf via verschillende media, of daartoe gebruik van te maken of zelf op te richten, je mening kan en mag verkondigen. De Overheid mag jou in dat initiatief niet beknotten.
De VK heeft echter wel een plicht om als medium te voorkomen dat onrechtmatigheden op haar medium verschijnen. Zo is het bijv. het ongeoorloofd publiceren van foto's van derden een inbreuk op het portret recht. De portret houder kan dan eisen dat de VK dat verwijderd. Om claims te voorkomen zullen media zoals VK actief moderen om dit soort onrechtmatigheden tegen te gaan.
Nog 1 voorbeeld over hoe de grondwet werkt: Discriminatie is verboden. Toch mag ik als particulier zelf bepalen aan wie ik mijn woning verkoop. Ook al is dat op etnische gronden. [bevestigd door HR]”

 

Jim Hasenaar 23-06-2010 20:05

“Ik begrijp het hele gezeur in bovenstaande reacties niet. Hou je aan omgangsvormen, stel zelf richtlijnen op die voldoen aan de dagelijkse normen en waarden, discrimineer niet en neem de adviezen aan van de moderator.
Wees blij als blogger dat het je niks kost en accepteer dat daarom de VK-moderator, die het beste beentje met ons voorheeft, toch wel het laatste woord heeft.
Ook ik heb waarschuwingen gekregen, vond ze terecht en heb de maatregelen genomen die nodig waren.
Men moet niet te veel (af)zeiken en eens in gaan denken wat het is om aan de andere (moderator) kant te staan. Eigenlijk moet men hier als blogger te VK-online bijzonder dankbaar zijn. Blijkbaar komt het uiten van dankbaarheid over als meeloperigheid danwel zwakte.
Bedankt moderator voor de juiste inbreng. Althans zo ik het ervaar. “

 

Volkskrantmoderator 23-06-2010 23:01

@ Van Waning, Ik heb uw huilreacties weg gehaald. Het is net alsof dezelfde plaat keer op keer opnieuw wordt afgedraaid. Dat riedeltje kennen we nu wel.”

 

Robert van Waning 24-06-2010 11:00

Moderator, op 22-06-2010 19:47 schreef u:

== "Censuur past de Volkskrant niet. [..] Alle reacties van oningelogde personen die van ons een permanente ban hebben gekregen zullen worden verwijderd evenals reacties die in strijd zijn met onze gebruikersregels of die beledigend zijn jegens ons of andere bloggers." ==

 

Bij het verwijderen van mijn 'huilreacties' gooide u ook mijn inhoudelijke kritiek op de gebruiksvoorwaarden met het badwater weg. Dat was niet zo netjes.

Thera, Satuka en anderen hadden gepleit voor strikte handhaving van de gebruiksvoorwaarden. Ik had daarop geantwoord dat die in strijd zijn met letter en geest van de Grondwet van onze democratische rechtsstaat en dat zij bovendien zó ruim zijn gesteld dat de moderator het vrijwel onbeperkte recht heeft om zomaar willekeurig bijdragen te verwijderen en reageerders en bloggers te verbannen omdat hun meningen niet welgevallig zijn.

Een niet te onderschatten effect van verbanning is dat mensen zich niet meer kunnen verweren tegen smalende en beledigende en zelfs smadelijke aantijgingen die over hen worden geschreven door lievelingen van de redactie.

In de gebruiksvoorwaarden staat bijvoorbeeld:

"De Volkskrant heeft te allen tijde het recht uw account tijdelijk of permanent te blokkeren en/of een bepaalde gebruiker een account tijdelijk of permanent te ontzeggen, wanneer een gebruiker naar het oordeel van de Volkskrant in strijd handelt met deze voorwaarden of daartoe naar de mening van de Volkskrant een andere reden bestaat."

Als het Wetboek van Strafrecht zo was geschreven, konden mensen dag en nacht zonder enige geldige reden worden opgepakt en permanent opgesloten.

Burgers zijn hier als bloggers en reageerders totaal rechteloos. Wie er zeker van wil zijn dat zijn reactie niet om welke reden dan ook door een anonieme moderator wordt verwijderd, moet immers de redactie eerst om toestemming vragen om die mogen te plaatsen. Dit is in strijd met het derde lid van het nieuwe artikel van onze Grondwet. Dat artikel werd bij de invoering ervan in 1983 beschouwd als een belangrijke uitbreiding van de uitingsvrijheid. Op grond hiervan werd destijds zelfs een aantal gemeentelijke vloekverboden vernietigd, "omdat die een inhoudelijke beperking betroffen van de in lid 3 van artikel 7 Gw geregelde uitingsvrijheid en dit slechts bij formele wet kan geschieden". (Bron: J.M. de Meij e.a., ''Uitingsvrijheid', 2000, pag 110):

"Voor het openbaren van gedachten of gevoelens door andere dan in voorgaande leden genoemde middelen [drukpers, rvw], heeft niemand voorafgaand verlof nodig wegens de inhoud daarvan, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet. De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede zeden."

Dit grondwetsartikel beschermt ons niet alleen tegen willekeurige vrijheidsbeperking door de overheid, maar werkt ook door in de rechtsverhoudingen tussen burgers onderling en dus ook in die tussen een krant en zijn lezers, reageerders en bloggers. Dit wordt de 'horizontale werking' van onze grondwettelijke uitingsvrijheid genoemd. (ibid, pag 92)

Iedere dictatuur begint met (het goedpraten van) de onderdrukking van de vrijheid van meningsuiting. De onderdrukking van de vrije meningsuiting is altijd erger dan het kwaad dat men daarmee pretendeert te bestrijden, omdat daarna ieder recht en iedere vrijheid aan dezelfde willekeur onderworpen is zonder dat iemand daartegen nog kan protesteren.

PS

Hierin staat geen woord over mijn verbanning, dus het is geen 'huilbericht' en ook geen 'riedeltje'.

 

Volkskrantmoderator 24-06-2010 12:26

@ Van Waning, Ik heb uw berichten verwijderd omdat ze off-topic zijn. Omdat u door mij verwijderde berichten blijft herplaatsen geef ik u een ban voor dit blog. U blijft maar doordrammen over uw eigen gelijk en heeft geen oog voor het feit dat iemand zijn eigen reactieruimte wil schoonhouden. Dat druist dus ook in tegen de nettiquette, wat mij betreft.

 

Filip S. 24-06-2010 12:41

“Goed zo meneer Van Waning, U begint al boekjes over het recht te lezen. Als u nu eens stopt met zoveel tijd te steken in de onzin die u hier deponeert en begint met een studie Nederlands Recht wordt het voor ons allemaal een stukje leuker. U begrijpt dan gewoon dat u complete onzin uitslaat en de rest hoeft zich niet meer door die onmogelijke bijdrages heen te scrollen.”

 

Naschrift:

 

Door de verbanning van het weblog van de moderator kon ik mij niet verweren tegen de schampere opmerking van 'Filip S.' door hem erop te wijzen dat ik tijdens mijn rechtenstudie aan de RU Leiden voldoende 'boekjes over recht' heb gelezen om enigszins te weten waarover ik het heb.

 

Bannelingen zijn vogelvrij. Natrappen, beledigen, beschimpen, en zelfs vals beschuldigen is dus toegestaan. Graag zelfs, want daarmee wordt alleen maar bevestigd hoe juist en terecht de beslissing van de moderator was om dit sujet voor altijd te verbannen naar de Goelag van de 'vrije pers'.

 

Yochanan Visser, propagandist van het Israëlische imperialisme en kolonialisme, schrijft: in zijn artikel ‘De Frontlinie’ op de opiniepagina van de website van de Volkskrant van vandaag (24/4)

http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/5647/ :

 

== "PVV voorman Wilders noemt Israël vaak de frontlinie. Hij doelt dan op het oprukkende islamisme dat voor Wilders synoniem is aan islam. [..] Een frontlinie in de strijd tegen islamisme is Israël zeker. Het land bevindt zich in het hart van wat in de islam wordt aangeduid als dar al islam, het grondgebied van islam."==

 

Wie dit goed leest, ziet dat in het Midden-Oosten niet het islamisme oprukt, maar juist het westen dat Israël tot zijn zwaar bewapende, kolonialistische, agressieve, expansieve en kolonialistische bruggehoofd heeft gemaakt? 

 

== "Daarnaast is tengevolge van de radicalisering van segmenten van de islamitische wereld een acute dreiging ontstaan voor het voortbestaan van de Joodse staat. Dat heeft de laatste 4 jaar voor twee oorlogen gezorgd tegen Hizbollah en Hamas." ==

 

Maar wie heeft oorspronkelijk dit conflict en de daarmee samenhangende wederzijdse dreigingen doen ontstaan? De islamitische Arabieren die samen met Joden en christenen al in dat gebied woonden of de separatistische zionisten die met veel geweld een joods-westerse natie-staat stichtten in een overwegend Arabisch-islamitische omgeving? Dat is op zijn minst een kip-en-ei verhaal waarin de schuld niet op zo vanzelfsprekende wijze bij 'het oprukkende islamisme' gelegd kan worden.

 

== "Een regionale oorlog tegen Iran en haar bondgenoten in de regio ligt nu in het verschiet." ==

 

Toe maar. Een zelfzuchtige wens is de vader van deze gruwelijke gedachte. En nogmaals: Wie rukt hier nu eigenlijk op? Het imperialistische westen of het islamisme?

 

PS

I.v.m. mijn nu al bijna vijf maanden durende verbanning uit de reactie- en discussieruimtes op de website van de Volkskrant vanwege inhoudelijk (en rake!) kritiek op een column van Paul Brill, kan ik deze reactie niet schrijven in de daravoor bestemde ruimte onder agitprop-verhalen van Yochanan Visser c.s. Ook in Nederland is er mbt de Israëlische bezetting van Palestina sprake van een ongelijke strijd, een disproportionele oorlog.. 

Hierbij mijn laatste reactie op het 'Open blog' van E.T. Aangezien in een rechtsstaat op iedere aantijging met een verweer moet kunnen worden geantwoord, geef ik die noodgedwongen dus maar hier.

 

E.T. schreef op 01-04-2010 22:27

 

@Robert,

 

== "De ware geschiedenis is dat er in het kader van de etnische zuivering van Palestina sinds 1948 Joodse dorpen naast cq bovenop (de resten van) Palestijnse dorpen werden gebouwd, alles natuurlijk geheel in overeenstemming met het Joodse convenant met hun god."==

 

a. Hoe is dit een reactie op wat ik schreef? Heeft er geen bal mee te maken.

b. Er is geen etnische zuivering uitgevoerd in 1948 (er wonen meer dan een miljoen Arabieren in Israel, als je gelijk zou hebben zou dat niet het geval kunnen zijn).

c. 1948 gebeurde in overeenstemming met de VN.

 

=="Met die 'hele demografie in het gebied' bedoel je natuurlijk dat die net zo dominant-Joods moet worden als Israël, zoals overeengekomen in het Joodse convenant met hun god."==

 

Nee, ik bedoelde precies wat ik schreef. Dat doe ik meestal overigens :-). Wat je er verder zelf bij verzint is voor je eigen rekening. Je mag er dan ook zelf op reageren :-).

 

== "Ik schreef het al: De wereld zal nog behoorlijk last krijgen van dat vermeende 'verbond'. De Amerikaanse opperbevelhebber in het Midden-Oosten, generaal David Petraeus, is daar inmiddels achter gekomen."==

 

Is dat die generaal die van de week de Israelische opper bevel hebber van het leger opbelde om te zeggen dat hij nooit gezegd heeft dat Israel een gevaar is voor de Amerikaanse troepen?

Dat verbond is op het moment alleen een gevaar voor je psychische gezondheid Robert. Je obsessie lijkt me werkelijk ongezond voor je dagelijkse leven.

 

== "Als mensen zich nu niet het lot van de door Israël beroofde, verdreven, bezette en onderdrukte Palestijnen aantrekt, krijgen zij later terecht het verwijt dat zij hebben weggekeken en de Palestijnen aan hun lot hebben overgelaten." ==

 

Dan bemoei je je er wel mee, jouw goed recht. Alleen dan niet zeiken dat Israel zich opdwingt in jouw huiskamer. Dat is jouw eigen besluit, ongeacht hoe je hem uitlegt.

 

En nu beste Robert, gaarne er mee kappen. Je hebt al berichten lang niks nieuws geschreven, en al helemaal niks wat iets met het onderwerp van dit blog te maken heeft. Ik hou er niet van om blog's op slot te doen, maar enough is enough. Dank bij voorbaat.

 

Op 02-04-2010 10:22 schreef ik hierop de volgende (door E.T.verwijderde) reactie:

 

E.T.,

 

=="Dat verbond is op het moment alleen een gevaar voor je psychische gezondheid Robert. Je obsessie lijkt me werkelijk ongezond voor je dagelijkse leven."==

 

Die kennen we: De persoonlijke aantijging en de nare suggesties als ultima ratio als argumenten te kort schieten. Het wonderlijke van deze oneindige discussie is dat beschermers van ontheemden en onderdrukten, verdedigers van mensenrechten en tegenstanders van discriminatie op grond van afkomst steeds de grofste beledigingen en beschuldigingen naar hun hoofd krijgen. Dit is de omgekeerde wereld die god nooit zo bedoeld kan hebben.

 

== "Is dat die generaal die van de week de Israelische opper bevelhebber van het leger opbelde om te zeggen dat hij nooit gezegd heeft dat Israel een gevaar is voor de Amerikaanse troepen?"==

 

De citaten die ik gaf, spreken voor zichzelf. Ik houd het wel voor mogelijk dat David Petraeus ooit zal bezwijken voor het dreigement dat hij het lucratieve lezingencircuit van de Israël Lobby in de VS en elders na zijn pensionering wel kan vergeten als hij zijn harde oordeel over Israëls wangedrag niet snel afzwakt.

 

=="Lees morgen de krant en sla elk bericht over Israel over."==

 

Dit adviseerde je mij eergisteren. Ik moest daar vanochtend weer om lachen toen ik de Volkskrant opensloeg met op de voorpagina van het Kunst-katern een grote foto van (Arabische?) luidsprekers met de kop 'Liederen voor Jeruzalem'. Het artikel 'Strijdliederen voor de gouden bloem' besloeg drie pagina's. Totaal dus vier pagina's die ik op jouw advies had moeten overslaan. Ik schreef het al: Dan houd ik geen krant meer over. Alex Burghoorn, VK-correspondent in Israël schreef in dit artikel o.a.:

 

"Maar in het Heilige Land staat 1967 voor de Zesdaagse Oorlog, de laatste in een eeuwenlange reeks veldslagen om Jeruzalem. De Joodse staat Israël veroverde toen de Oude Stad met zijn heilige plaatsen. Het was een vernedering voor de Arabische wereld in het algemeen en de Palestijnen in het bijzonder."

 

De wereld zal nog veel last krijgen van het exclusieve 'verbond' dat de ene god van de mensheid volgens de Joden alleen met hen heeft gesloten en met niemand anders. Het ware beter geweest als de Joden een verbond met de mensheid hadden gesloten in plaats van een god die misschien helemaal niet bestaat of (als dat wel het geval is) misschien niet alleen van Joden houdt maar evenveel van alle mensen, zoals een liefdevolle, wijze, verstandige en bovenal eerlijke god zou betamen.

 

Amen."

 

Voor de (bijna) volledige discussie, zie: 'Een open blog' [Het is maar wat je 'open' noemt.., rvw], vrijdag 26 maart 2010 08:54 door E.T., Tags: giur, jodendom.

 

 

http://www.vkblog.nl/bericht/307577/Een_open_blog#c2979506

 

Tenslotte nog dit:

 

Critici van Israëls mensenrechtenschendingen en andere wandaden krijgen vanuit Israël vaak het verwijt dat zij zich niet zo met dat land moeten bemoeien. Ondertussen wapperen zij hier wel met hun nationale vlag op Nederlandse discussiefora en schelden zij iedereen uit die het waagt om zich het lot aan te trekken van de (nakomelingen van de) door Israël beroofde, verjaagde, bezette en onderdrukte  oorspronkelijke Arabische bewoners van Palestina.

 

Nederlanders wordt vaak verweten dat zij wegkeken toen de Joden door de nazi's werden vervolgd en vermoord. Nu wordt hun echter juist verweten dat zij niet de andere kant opkijken terwijl een compleet volk wordt beroofd van het recht en het vooruitzicht op een menswaardig bestaan in een eigen vrij en onbezet en onverdeeld land zoals dit destijds terecht aan de Joden werd vergund. 

 

"Volgens de rechter moet de samenleving kunnen vertrouwen op volledige en integere archivering, ook online. Het uit het archief halen van verhalen omdat ze negatief zijn, is daar strijdig mee. [..] Verwijdering van de verhalen [over Luzac] zou de integriteit en volledigheid van media-archieven aantasten. Zo wordt de deur opengezet voor geschiedvervalsing. Bovendien zou afbreuk worden gedaan aan de reputatie van media als integere en betrouwbare bron van nieuws.

 

'De kerntaak van de media is immers het aan de kaak stellen van misstanden. Die kerntaak zou ernstig worden beperkt wanneer media hun archieven na verloop van tijd zouden moeten opschonen tot louter positief nieuws,' aldus de rechter. [..] .. 'de samenleving moet kunnen vertrouwen op een

volledige en integere (online) archivering'. Dat beschikbaar maken van nieuws in archieven noemt de rechter 'een belangrijke secundaire taak' van de media, naast de primaire taak van publieke waakhond. Verwijdering van rechtmatige artikelen, alleen omdat ze een negatieve lading hebben, gaat dus te ver."

(Wilco Dekker, 'Luzac verliest zaak tegen Volkskrant', VK 1 april 2010.)

 

Naar aanleiding hiervan vraag ik mij af hoe een rechter zou oordelen over het willekeurig verwijderen van keurige maar kritische reacties van lezers op opiniestukken op de website van de Volkskrant.

 

Wie nu kijkt op het weblog 'Bagger op het blog' dd 27/3 jl van Thom Meens, Ombudsman van de Volkskrant' (http://www.vkblog.nl/bericht/307590 ) zal zien dat daarop 145 reacties zouden zijn gekomen. In werkelijkheid waren dat er veel meer. De voorlaatste keer dat ik keek, waren er meer dan

225 reacties. 1/3 daarvan is echter door de ombudsman verwijderd.

 

Dat waren lang niet allemaal 'Geen Stijl'-achtige bagger-reacties waren, maar deels ook keurig geformuleerde kritiek op wat Thom Meens in zijn hoedanigheid van ombudsman had geschreven en deels op zijn functioneren als ombudsman in het algemeen.

 

Kennelijk houdt ombudsman Thom Meens niet van kritiek en vindt hij dat hij het recht heeft om die te verwijderen. Hierdoor vormen de overgebleven in de voor lezerreacties bestemde ruimte op de website van de Volkskkrant geen getrouwe afspiegeling meer van de meningen die lezers hebben over

zijn column en/of zijn functioneren als ombudsman.

 

In feite komt dit neer op 'het verwijderen van rechtmatige artikelen, alleen omdat ze een negatieve lading hebben'. Het is niet alleen een vorm van geschiedvervalsing maar bovenal een ontoelaatbare inperking van het recht van burgers om hun mening te uiten op een daartoe speciaal ingericht

openbaar forum voor publiek debat.

 

De reactieruimtes op de websites van kranten zijn, in tegenstelling tot de rubriek voor 'Ingezonden Brieven' van de papieren edities, geen onderdeel van het journalistieke produkt van de krant waarvoor de redactie journalistieke verantwoordelijkheid draagt.

Tot dusver lijkt niemand zijn vingers te willen branden aan de vraag welke democratische en juridische status moet worden toegekend aan het nieuwe fenomeen van de on-line reactie- en discussieruimtes op de websites van kranten. Iedere redactie modereert die dan ook op een andere wijze, maar geen van alle zijn zij bereid om daarover publieke verantwoording af te leggen.

 

Hierbij een paar voorbeelden van reacties die door de ombudsman werden verwijderd van zijn weblog omdat zij 'bagger ' zouden zijn en zijn weblog zouden 'vervuilen'. Oordeel zelf:

 

Robert van Waning schreef op 27-0302010 16:23 uur [Verwijderd door de ombudsman.]

  

"Mijn column van vorige week over Milly, de media en de dader, leverde een tiental reacties op van lezers die de column in de papieren krant lazen. Ze waren overwegend ingetogen en instemmend," schrijft Thom Meens.

 

Is dat zo? Hoe kunnen wij dat controleren? Het enige wat wij zeker weten is dat kritische en negatieve reacties stelselmatig worden verwijderd door de moderator en door de ombudsman zelf. Dan blijven

er inderdaad alleen de aardige en positieve reacties over.

 

Kennelijk is dat het ideaal dat deze krant voor ogen staat. Maar is er dan nog wel sprake van een open discussie, van publiek debat, van een kritische dialoog tussen journalistiek en publiek? Van democratie?!

 

Er ontstaat een scheefgroei in onze democratische verhoudingen als (bijvoorbeeld) kranten in koeieletters mogen schrijven dat premier Balkenende zijn houdbaarheidsdatum heeft gepasseerd maar een abonnee niet hetzelfde mag schrijven over de ombudsman van zijn krant. Ombudsman Thom Meens verwijderde niet alleen die opmerking uit de voor reacties bestemde ruimte op zijn weblog,maar hij noemde die kritiek ook een vorm van 'vervuiling'. Iedereen die inmiddels om wat voor reden dan ook door de ombudsman himself werden verbannen, krijgen hier dus ook nog een trap ná van hem van

zijn fans zonder dat zij zich daartegen kunnen verweren, Dat is niet erg netjes, om het maar zo vriendelijk mogelijk te zeggen."

 

Robert van Waning schreef op 27-03-2010 18:31: [Verwijderd door de ombudsman.] 

 

Hierbij een voorbeeld van 'bagger' die op 8 maart jl door de Ombudsman van

de Volkskrant werd vewijderd:

"Ombudsman, mensen die blootstaan aan willekeur en machtsmisbruik van de internetredactie van uw krant, doen op uw weblog een beroep op hun fundamentele recht van vrije meningsuiting. U doet alsof ik inmiddels in blessuretijd ben beland en hier dus nog slechts word gedoogd. Het gaat echter niet om een gunst of 'zegening' met een bepaalde houdbaarheidsdatum, maar om een democratisch recht

dat niet willekeurig aan welgevallige personen kan worden toegekend en dat van kritische burgers even willekeurig en zonder enige vorm van proces weer kan worden afgepakt.

 

Voor bezwaren tegen willekeurige schendingen van hun fundamentele rechten maken maken burgers gebruik van de (beperkte) mogelijkheden op het openbare forum van een hiertoe aangewezen functionaris van een landelijke krant. U schrijft smalend 'Tel uw zegeningen'. Ik zeg: Weest u zich bewust van uw functie, uw taak en verplichtingen. "

 

Nadat hij die bijdrage had verwijderd van zijn weblog en mij een permanente ip-ban had opgelegd, schreef de Ombudsman over trollen die zijn weblog 'vervuilden'. Daarmee doelt hij heus niet alleen op anonieme schreeuwers en vuilbekken, maar ook op fatsoenlijke, maatschappellijk betrokken, onafhankelijk denkende en (dus) kritische abonnees van zijn krant die altijd onder hun eigen naam deelnemen aan de discussies op het VK weblog en daarbij de regels van wet en fatsoen steeds in acht nemen.

 

Hun enige 'fout' is dat zij gefundeerde kritiek durven uiten op de journalistiek in het algemeen en op sommige medewerkers van deze krant die het niet zo nauw nemen met de journalistieke onafhankelijkheid, integriteit en betrouwbaarheid waarop deze krant zich beroept.

 

Robert van Waning schreef op 27-03-2010 18:38 [Verwijderd door de ombudsman.] 

 

Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is waar dictators en journalisten van dromen.

Zie VK weblog www.vkblog.nl/bericht/305607/

 

Robert van Waning schreef op 27-03-2010 19:29 [Verwijderd door de ombudsman.]

 

@Max, trollen zijn altijd anoniem en hun 'bijdragen' hebben nooit

betrekking op het onderwerp van de discussie. Jouw opmerking over Wilders

sloeg nergens op, niet op deze discussie en zeker niet op mij want ik heb

helemaal niets met Wilders. Met dat 'word volwassen' sloeg je de plank ook

behoorlijk mis, want het is juist volwassen kritiek waar de redactie van

de Volkskrant niet tegen kan en daarom dan ook wanhopig met

ondemocratische methoden probeert te onderdrukken.

 

Robert van Waning schreef op 28-03-2010 20:39 [Verwijderd door de ombudsman.] 

 

"De kwaliteit van de krant staat of valt met goede journalistiek die integer is en met journalisten die betrouwbaar zijn," schrijft VK-hoofdredacteur Pieter Broertjes in een advertorial op de voorpagina van

27/3 jl waarin hij ons het nieuwe formaat van zijn krant aanprijst.

 

Journalistiek is handel. Wie heeft ooit gehoord van integere en betrouwbare handelaars die niet in de eerste plaats op hun eigen voordeel uit zijn? Precies. Daarom is er een permanente onafhankelijke en kritische controle door burgers nodig om de journalistiek in het gareel van het algemeen maatschappelijk belang te houden zodat zij zich niet laten verleiden tot allerlei vormen van hobbyisme, groepsdenken, belangenbehartiging, cliëntelisme en partijpolitiek.

 

Die democratische controle, weerwerk en tegenspraak door burgers ergert de journalistiek natuurlijk mateloos. Dit betekent niet dat die dus maar monddood moet worden gemaakt. Het feit dat de ombudsman van de Volkskrant hiervoor juist wel pleit, laat zien dat hij niet (meer) de juiste man op de juiste plaats is. Net als premier Balkenende heeft hij zijn tijd en zijn kansen gehad.

 

Robert van Waning schreef op 29-03-2010 13:09 [Verwijderd door de ombudsman.] 

Wie handelt het meest in strijd met de democratie, iemand die andere mensen de mond snoert of iemand die scheldt? Volgens mij de eerste, maar velen denken daar anders over. Democratie betekent dat beide meningen mogen worden geuit.

 

Een situatie waarin machthebbers (politici, bestuurders, journalisten) hun critici het zwijgen mogen opleggen, lijkt meer op een dictatuur dan op een democratie.

 

Persvrijheid is een afgeleide van het mensen- en burgerrecht van vrije meningsuiting, en niet andersom.

 

Een journalistiek die zelf geen kritiek kan verdragen, heeft niet het recht om kritiek te uiten. De journalistiek mag zich evenmin als de andere machten verheffen boven kritiek en controle en zich zodoende onttrekken aan de checks and balances die onze democratie evenwichtig, transparant, eerlijk en rechtvaardig moeten houden. Burgers zijn de enigen die de journalistiek mogen bekritiseren, maar zij moeten daartoe dan ook wel de mogelijkheid hebben. Internet biedt deze.

 

Robert van Waning schreef op 29-03-2010 14:45 [Verwijderd door de ombudsman.]

 

Maar wie controleert de controleur?

 

Een anonieme moderator die geen publieke verantwoording hoeft af te leggen, beschikt over een ongecontroleerde en onweersproken macht om alleen opinies toe te laten die hem bevallen. De ervaring leert dat kritische reacties en bijdragen dan steevast in de elektronische prullenmand verdwijnen.

 

Dit is in strijd met de levensvoorwaarden voor een evenwichtige en gezonde democratie, namelijk ten eerste de choc des opinions en ten tweede goed functionerende checks and balances.

 

Hoe er ook wordt gemodereerd, de verwijderde reacties en discussiebijdragen zouden nooit helemaal mogen worden verwijderd maar alleen mogen worden verplaatst naar een aparte rubriek 'Verwijderd'

of 'Ongewenst'. Iedereen kan dan mede beoordelen of de moderator zijn werk wel goed doet en daarbij niet willekeurig te werk gaat en dus geen misbruik maakt van zijn mogelijkheden om critici de mond te

snoeren en de oppositie uit te schakelen.

 

En verder ben ik van mening dat iedereen alleen onder zijn/haar eigen naam zou mogen deelnemen aan het openbare publieke debat.`

 

[Unquote]

 

Tenslotte:

 

Op 27-11-2009 had ik in een reactie op een column van Paul Brill (‘Obama’s lakmoesproef’, VK 27-11-2009) o.a. geschreven:

 

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar 'het Midden-Oosten' het noemen van Israël als 'hot issue' zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd 'the hottest issue of them all' met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

 

In de Volkskrant van 17/3 jl stond in een 'analyse' van Philippe Remarque, correspondent van de VK in de VS:

 

"In het Washington van Obama wordt het gedrag van Isarël steeds meer gezien als een gevaar voor de Amerikaanse veiligheidsbelangen. Ook door generaal Petraeus. commandant van alle operaties in het Midden-Oosten en een held van rechtse, pro-Israëlische Amerikanen. In een besloten presentatie in januari stelde hij dat de Amerikaanse troepen in Irak en Aghanistan meer gevaar lopen doordat Israël het vredesproces traineert.

 

In het Congres zei Petraeus dinsdag dat Amerika's succes in de regio afhangt van de Arabisch-Israëlische strijd. "Het conflict wakkert anti-Amerikaans sentiment aan, door de perceptie dat Amerika Israël voortrekt," zei Petraeus. Het denken van de invloedrijke generaal toont aan: Israël kan niet eeuwig rekenen op Amerika's geduld."

(Philippe Remarque, 'Geduld VS met Israël heeft een grens', VK 17 maart

2010.)

 

Dit is nu precies waarop ik wees in mijn reactie op wat Paul Brill zo opvallend níet had geschreven in zijn weergave van een veiligheidsconferentie in Halifax. Daarin was volgens Brill Iran (natuurlijk) wél en Israël (natuurlijk) níet als een veiligheidsrisico aangemerkt. Paul Brill vermeldde al even opvallend niet

wie die 'veiligheidsconferrentie' had georganiseerd.

 

Het wordt echter nog gekker: In de Volkskrant van vandaag, 1-4-2010 staat een paginagrote weergave van het interview dat Paul Brill had met de Amerikaanse opperbevelhebber die zulke scherpe kritiek op Israël had geuit. Maar daarover staat geen woord in het interview!

 

Inmiddels ben ik nu dus al vier maanden verbannen omdat ik iets had geschreven wat een Amerikaanse opperbevelhebber en een correspondent van de Volkskrant gewoon hardop mogen zeggen en schrijven. Die verwijdering van mijn reactie en mijn verbanning zijn daden van willekeur en machtsmisbruik van een moderator die vindt dat burgers niet zelfstandig mogen nadenken en zich vooral niet kritisch mogen uiten over wat journalisten en opiniemakers in zijn krant schrijven.

 

Op grond van welk beginsel of regel dienen journalisten eigenlijk boven alle kritiek (dus ook van burgers) verheven te blijven?

 

Het vermeende recht van vrije meningsuiting op het openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum van de Volkskrant blijkt in de praktijk ingrijpend te kunnen worden beperkt door anonieme moderatoren en hun dito medewerkers.

 

Journalistieke redacties kunnen (en mogen zelfs) willekeurig ingrijpen in de toch al beperkte mogelijkheden die burgers hebben om journalisten de tegenspraak en de kritiek te bieden die hoort bij de 'checks and balances' die onze democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig en dus gezond moet houden.

 

De gewoonte om reageerders en discussieerders op websites van media steevast aan te duiden met generaliserende en ronduit denigrerende termen als ‘reaguurders’ en ‘trollen’ duidt er op dat zij door journalistiek bij voorkeur niet als vrije en volwaardige burgers worden beschouwd.

 

Kritische en onwelgevallige opvattingen en meningsuitingen (het ‘kind van de democratie’) worden door redacteuren en moderatoren eenvoudigweg met het badwater van inhoudsloos gescheld weggegooid. ‘Opgeruimd staat netjes’.

 

Maar is het ruimen van critici, dissidenten en opposanten wel zo netjes in humaan, moreel, democratisch en rechtsstatelijk opzicht?  

 

De openbare(!) interactieve ruimten op hun websites waarmee kranten burgers (niet alleen lezers, dus) uitnodigen tot het geven van reacties op opiniestukken en tot het deelnemen aan onderlinge discussies daarover, worden door redacties in het algemeen beschouwd als een onderdeel van het journalistieke product van de krant waarvoor zij inhoudelijk de volle journalistieke verantwoordelijkheid dragen, ook als in die bijdragen geen enkele regel van wet of fatsoen wordt geschonden en er niemand in zijn persoonlijke levenssfeer  wordt aangetast of bedreigd.

 

Met betrekking tot de rubriek van ingezonden brieven in de papieren krant lijkt mij dit een juist standpunt. Het is echter de vraag of dit ook geldt voor de openbare interactieve ruimtes op de websites van kranten en andere journalistieke media. Daar geldt immers niet het argument dat de beschikbare ruimte maar beperkt is. In de praktijk blijkt echter de morele, ideële en politieke ruimte waarover burgers in hun bijdragen kunnen beschikken ook nogal beperkt te zijn.

 

Wat hebben burgers aan hun vrijheid van meningsuiting als de moderne mogelijkheden die het internet daartoe biedt in de praktijk willekeurig beperkt blijken te kunnen en zelfs mogen worden door redactionele voorkeuren en belangen van allerlei aard?

 

Het ‘publieke debat’ wordt gestuurd door anonieme redacteuren en moderatoren die tegenover niemand verantwoording hoeven af te leggen voor de reacties en bijdragen die zij verwijderen en voor de permanente verbanningen waarmee zij ‘vrije’ (maar kennelijk te kritische) burgers uitsluiten van het publieke debat op het forum van hun keuze en zodoende hun identiteit ontnemen en hen buiten de maatschappelijke orde plaatsen.

 

Er wordt dan wel gezegd dat niemand daarbij de mond wordt gesnoerd omdat iedereen immers een eigen weblog mag beginnen. Dat is een drogreden. Het gaat erom dat mensen op grond van hun kritische of onwelgevallige meningen te kunnen worden buitengesloten van openbare ruimten die in de praktijk alleen toegankelijk blijken te zijn voor mensen met opvattingen die de redacties welgevallig zijn. Dit lijkt mij niet in overeenstemming met aard en bedoeling van een democratische rechtsstaat.

 

Het resultaat is in ieder geval dat de reactie- en discussierubriek niet bepaald een getrouwe afspiegeling vormt van de publieke opinie die ondertussen wel in belangrijke mate door selectieve bericht- en opiniegeving in de media wordt gemanipuleerd.

 

Doordat niemand kritiek op de journalistiek wil, kan en durft te leveren op de ‘vrije pers’, heeft de journalistiek zich boven alle kritiek verheven en zich zodoende onttrokken aan het deels formele deels informele stelsel van ‘checks and balances’ dat onze democratie transparant, evenwichtig, gezond en rechtvaardig moet houden. 

 

‘Embedding’ van louter welgevallige deelnemers aan de (officieel openbare maar feitelijk besloten) reactie- en discussieruimten op de webites van de journalistieke media  is een volgende fase in deze zorgwekkende ontwikkeling.

 

‘Wat Blokker mag, mag een blogger (minstens) ook.’ Toch?

 

Ik geef hierbij één voorbeeld van een bijdrage die door ombudsman Thom Meens werd verwijderd van zijn weblog. Ik hoor graag waarom dit volgens jullie terecht was.

 

Robert van Waning schreef op 08-03-2010 11:51 [VERWIJDERD DOOR DE OMBUDSMAN]

Ombudsman, mensen die blootstaan aan willekeur en machtsmisbruik van de internetredactie van uw krant, doen op uw weblog een beroep op hun fundamentele recht van vrije meningsuiting. U doet alsof ik inmiddels in blessuretijd ben beland en hier dus nog slechts word gedoogd. Het gaat echter niet om een gunst of 'zegening' met een bepaalde houdbaarheidsdatum, maar om een democratisch recht dat niet willekeurig aan welgevallige personen kan worden toegekend en dat van kritische burgers even willekeurig en zonder enige vorm van proces weer kan worden afgepakt.

 

Voor bezwaren tegen willekeurige schendingen van hun fundamentele rechten maken maken burgers gebruik van de (beperkte) mogelijkheden op het openbare forum van een hiertoe aangewezen functionaris van een landelijke krant. U schrijft smalend 'Tel uw zegeningen'. Ik zeg: Weest u zich bewust van uw functie, uw taak en verplichtingen.

 

PS

Ik ben inmiddels al ruim drie maanden dmv een ip-ban uitgesloten van deelname aan de discussies naar aanleiding van opiniestukken, naar aanleiding van een kritische,  inhoudelijke maar volkomen correcte reactie op iets wat een columnist had geschreven. Die zware sanctie is nimmer deugdelijke gemotiveerd, noch door moderator Henk Müller noch door ombudsman Thom Meens. Laatstgenoemde heeft mij inmiddels ook verbannen van zijn 'persoonlijke' weblog op de website van de krant waarvan hij ombudsman is en als zodanig dus een officiële beroepsinstantie, omdat ik hem in mijn protest tegen mijn onterechte en onrechtmatige verbanning had gewezen op mijn grondrechten.

Vandaag (25/9) zette de Volkskrant zeven(!) opiniestukken over Joodse cq Israëlische kwesties ter openbare discussie op haar website:

 

- 'Het raketschild en de Afghaanse connectie', door Paul Brill (VK 18/9; gaat natuurlijk wéér over Iran en -Israël),

 

- 'Goldstone laat kans op debat in Israël liggen', door David Landau (VK 22/9),

 

- 'Stop Iran voor het te laat is', door Yanaï Bar e.a. (VK 23/9),

 

- 'Waren superjoden Übermenschen?', door Max Pam (VK 24/9),

 

- 'Weerbarstig', hoofdredactioneel Commentaar van 24/9 waarin de anonieme coomentaarschrijver zich namens de Volkskrant uitspreekt tégen een bouwstop van de illegale Joodse nederzettingen in de door Israël bezet (en stelselmatig geannexeerd en gekoloniseerd) Palestijnse gebied.

 

- 'Leugens over Joden', door Nausicaa Marbe (VK 25/9),

 

- 'VS bestrijden klimaatverandering fel', door Fay Hartog Levin (VK, 22/9).

 

Het laatstgenoemde artikel lijkt niet in het rijtje thuis te horen, maar aangezien de VS altijd een Joodse ambassadeur naar Nederland sturen met het oog op de doorvoer van Amerikaans wapentuig via ons land naar Israël, moet alles wat die ambassadeur doet, zegt of schrijft, gezien worden in het licht van Israëlische p.r. en belangen.

 

Zo veel aandacht voor Judaïca zou in het Joods Journaal of in het Nieuw Israëlitisch Weekblad (NIW) niet misstaan en zou daar ook geen aanleiding geven tot gerechtvaardigd protest, kritiek en verzet. Lezers van zulke categoriale kranten en bladen weten namelijk waar die voor staan, welke belangen zij behartigen en wat zij dus als inhoud en strekking kunnen verwachten. Daar is niets mis mee.

 

De Volkskrant was ooit een krant met een uitgesproken rooms-katholoieke sigantuur en identiteit. Die binding met en de loyaliteit aan de RK vakbeweging werd losgelaten en de Volkskrant werd een linkse onderwijzerskrant met een sterke binding aan de PvdA. Daarna werd de krant steeds liberaler van karakter en van de linksheid bleef nog slechts een vage en tamelijk vrijblijvende linksigheid over. Van een overheersende binding aan enige maatschappelijke, politieke of levensbeschouwelijke richting was echter een tijd lang niets te merken. Ergens aan het begin van die periode (nu best al wel een tijd geleden) heb ik mij op de Volkskrant geabonneerd, naast NRC Handelsblad.

 

Dit is een dure hobby, maar wel één waardoor ik goed geïnformeerd werd over vrijwel alles wat mij interesseert en tevens voortdurend kon lezen hoe verstandige mensen over maatschappelijke, politieke en economische gebeurtenissen en ontwikkelingen dachten, zonder dat ik het gevoel had dat ik werd gemanipuleerd en in een bepaalde richting werd geduwd. Journalistiek moet onafhankelijk, kritisch en betrouwbaar zijn.

 

Aan de periode van ongebondenheid en onafhankelijkheid (en daarmee van betrouwbaarheid) van de Volkskrant lijkt echter definitief een einde te zijn gekomen, nu het Joodse smaldeel binnen de redactie de krant lijkt te hebben geannexeerd en qua inhoud en richting naar zijn hand zet. Ik maak hiertegen bezwaar, om de volgende redenen:

 

Ten eerste omdat de identiteitsverandering niet eerlijk en openlijk aan het publiek wordt gecommuniceerd. Ten tweede omdat alleen ongebonden, onafhankelijke en betrouwbare, kritische algememeen-journalistieke kranten onze democratie evenwichtig, transparant, eerlijk (niet corrupt, dus), rechtsstatelijk en rechtvaardig houden. Ten derde omdat ik kritisch sta tegenover discriminatoire elementen in de Joodse cultuur in het algemeen en tegenover die in de Israëlische politiek en de behandeling van de Palestijnen in het bijzonder. Ten vierde omdat ik geen andere ochtendkant wil dan de Volkskrant zoals die was en mijns inziens had moeten blijven.

 

Een krant mag best van identiteit en signatuur veranderen, maar dat moet wel open een eerlijk gebeuren, en niet zo sluipsgewijs en stiekem, zonder enige uitleg en verklaring aan haar lezers, het publiek en politiek. Die moeten immers weten wat de achtergrond en de bedoeling is van de berichten, verslagen, artikelen, opiniestukken en commentaren die een krant selecteert en publiceert.

 

Volkskrant, open uw vizier en zeg ons wie u bent en wat uw bedoelingen zijn!

De 'War on Antisemitism' van Yochanan Visser, Ranta Pelle e.a. is een 'phoney war' die als voornaamste doel heeft het monddood maken van mensen die om welke legitieme reden dan ook kritiek hebben op Israël.

 

Diffamatie dmv stigmatisering is namelijk de meest effectieve manier gebleken is om zulke kritiek uit te schakelen als zijnde 'ongepast' en verdacht'. Wie wil of durft er immers te luisteren naar wat een 'antisemiet' te zeggen heeft? Het is dus zaak om critici tot 'antisemieten' te bombarderen, want dan durft niemand meer openlijk te discussiëren over wat Israël ondertussen allemaal in strijd met de interrnationale rechtsorde doet.

 

Op 27/8 jl verscheen een rapport over een onderzoek dat medewerkers van Yad Vashem Holocaust Researchcentrum en de Israel Facts Monitorgroep (olv Yochanan Visser) hadden gedaan naar antisemitische commentaren over Israël en het Midden-Oosten conflict die op het internet worden geplaatst. De uitkomsten van dit onderzoek waren volgens de Volkskrant kennelijk schokkend genoeg om in strijd met regels van journalistiek, democratie en fatsoen de titel en inhoud van een reeds gepubliceerd en uitgebreid becommentarieerd en bedisussieerd artikel (‘Stop polarisatie’) te wijzigen in ‘Anti-semitisme en polarisatie nemen toe’ ( http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3990 ).

 

De auteur van dit artikel was dezelfde persoon als die het ‘onderzoek’ had geleid en die zelf nota bene op provocerende wijze had deelgenomen aan de discussies waarin aan deelnemers 'verdachte' uitlatingen waren ontlokt: Yochanan Visser! Hij schrijft:

 

“Er is vandaag een nieuw onderzoek verschenen waaruit blijkt dat polarisatie rond het Midden-Oostenconflict en antisemitisme toenemen. Uit een vandaag gepubliceerd rapport over antisemitisme op het internet komt naar voren dat antisemitische incidenten scherper van toon worden, ook steeds vaker doen denken aan het klassieke antisemitisme en in toenemende mate een directe relatie vertonen met Israël en het Midden-Oostenconflict. .. Uit deze toetsing [door Israel Facts en Yad Vashem] bleek dat het hedendaagse antisemitisme in de meeste gevallen gerelateerd is aan een op vooroordelen gevormde opinie over Israël en het Midden-Oostenconflict. Aan die opinies over Israël en het Midden Oosten conflict is ook in Nederland geen gebrek.”

 

Op de eerste en tweede versie van het artikel van Yochanan Visser van ‘Israel Facts Monitoring Group’ volgde een record van inmiddels (14/9, 13:00 uur) ruim 1.100 reacties en bijdragen aan de (soms hoog oplopende) discussie. Tussen de gebruikelijke scheldwoorden, beledigingen en valse beschuldigingen staan er ook interessante dingen.

 

Toch moeten de initiatiefnemers tot het onderzoek en het artikel in de Volkskrant wel teleurgesteld zijn over de oogst van slechts één aangifte wegens 'antisemitische uitlatingen' die hun provocatieve deelname aan deze discussie heeft opgeleverd. De aangevers waren niet zeker genoeg van hun zaak om aangifte te doen bij de enige instantie die in onze democratische rechtsstaat bevoegd en in staat is om die in behandeling te nemen, namelijk het Openbaar Ministerie. Antisemitische uitingen en gedragingen vormen een misdrijf. Antisemieten (de echte, bedoel ik) zijn in mijn ogen moreel medeschuldig aan de grootste misdadigheid die mensen ooit in de geschiedenis hebben bedreven. Ik denk dus niet gering over deze aanklacht en ik vind dat de aangevers dat ook niet moeten doen door niet eerst goed na te denken over wat antisemitisme wél is en over wat het níet is.

 

Hoe rechteloos iemand staat tegenover de valse beschuldiging van antisemitisme, blijkt wel uit het feit dat Ratna Pelle, Yochanan Visser, Mike Bing en anderen mij nu gewoon openlijk ‘antisemiet’ kunnen (en kennelijk mogen) noemen zonder dat ik daar iets tegen kan doen, niet tijdens de discussie op de website van de Volkskrant en al helemaal niet in alle komende jaren waarin die zware (maar onterechte) beschuldiging mij zal blijven aankleven en achtervolgen op het internet. Dat is hun zorg niet en zij hoeven daarvoor ook nooit verantwoording af te leggen. Voortaan moet ik door het leven als een ‘verkrachter’, ‘dief’ en ‘moordenaar’, zonder mij ooit aan zulke misdrijven schuldig te hebben gemaakt. Beschuldigd, aangeklaagd, beoordeeld, veroordeeld en gevonnist zonder mogelijkheid van verweer. Dat kan zomaar. Dat mag zomaar. Dat gebeurt dus ook zomaar. Hoezo, ‘democratische rechtsstaat’? En dan zijn zij nog verontwaardigd als ik hun methoden vergeleek met de Stasi en schimmige rechtbanken.

 

De beschuldiging en aangifte op grond van antisemitisme wordt misbruikt om lastige opponenten het zwijgen op te leggen. De kritiek die op deze manier wordt uitgeschakeld, is juist gericht tegen datgene waartegen de nationale en internationale wetgevers met de strafbaarstelling van antisemitische gedragingen en uitingen een dam hebben willen opwerpen: Zowel bevoorrechting als discriminatie op grond van afkomst.

 

De discussie naar aanleiding van het artikel van Yochanan Visser (eerst over de eerste versie, later over de bewerkte versie) ging steeds maar weer over Jodenhaat, terwijl dus niemand daar openlijk en onmiskenbaar blijk van had gegeven!

 

Kritiek op Israël die gericht is tegen bestrijdbare uitgangspunten en verwerpelijke opvattingen zoals die in de publieke sfeer en in de (wereld)politiek tot uiting komen in laakbare woorden en gedragingen, mag niet doelbewust verward worden met onderbuikgevoelens en vooroordelen jegens mensen op grond van hun afkomst of religie.

 

Een artikel in de onmisbare nieuwsbrief van ‘The Information Clearing House’ van 13/9 jl (zie citaat hieronder) deed mij dan ook met een schok (weer) beseffen dat 'antisemitisme' helemaal niet de issue is!

 

Terwijl de tijd, energie en moed van critici van Israël's schendingen van de internationale rechtsorde manier worden uitgeput, kan dat land namelijk ongehinderd doorgaan met het creëren van zodanige ‘feiten op de grond’ dat er voor de Palestijnen geen land en geen grond en geen mogelijkheden meer overblijven voor een levensvatbare eigen staat in of althans nabij hun land van herkomst.

 

Deze discussie moet blijven gaan om democratie en om alles wat daarmee wordt bedoeld en alles wat daarmee wordt nagestreefd aan vrijheid, menselijke waardigheid, welzijn en geluk, voor zoveel mogelijk mensen. Dus ook voor de door Israël verdreven, beroofde, bezette en onderdrukte Palestijnen.

 

Een krachtige en invloedrijke lobby probeert echter in het vermeende belang van Israël de machinerie van onze democratie te saboteren door middel van grove beledigingen, persoonlijke aanvallen, valse beschuldigingen, provocaties en intimidatie dmv 'aangiften' en 'strafklachten' die natuurlijk niet in een vrije politieke discussie thuis horen.

 

Lees en besef om welke grote belangen het hier gaat:

 

“Intelligence wars are waged in plain sight and under the cover of widely shared beliefs. By manipulating consensus opinion, such wars can be won from the inside out by inducing a people to freely choose the very forces that imperil their freedom.

 

Thus in the Information Age the disproportionate power wielded by those with outsized influence in media, pop culture, think tanks, academia and politics-domains where Zionist influence is most rampant.

 

Induced beliefs act as a force-multiplier to wage intelligence wars from the shadows. At the operational core of such warfare are those masterful at anticipating the mark's response to a provocation and incorporating that response into their arsenal. For those who wage war in this fashion, facts are only a barrier to overcome. For those nations dependent on facts, the rule of law and informed consent to protect their freedom, such insider treachery poses the greatest possible threat to national security.

 

America is far less safe than before 9-11. Tel Aviv clearly intends to continue its serial provocations, as evidenced by its ongoing expansion of the settlements. Israel has shown no sign of a willingness to negotiate in good faith or to take the steps required to make peace a possibility. To date, Barack Obama appears unwilling to name senior appointees who are not either Zionists are strongly pro-Israeli. The greatest threat to world peace is not terrorists. The greatest threat is the U.S.-Israeli relationship.”

 

In the same way that a decade of pre-staging was required to plausibly induce the U.S. to invade Iraq, a similar strategy is now underway to persuade the U.S. to invade Iran or to support and condone an attack by Israel. The same duplicity is again at work, including the high profile branding of the requisite Evil Doer. From its very outset, the Zionist enterprise focused on hegemony in the Middle East. Its entangled alliance with the U.S. enabled this enterprise to deploy American might for that purpose.

 

Only one nation had the means, motive, opportunity and stable nation state intelligence required to take the U.S. to war in the Middle East while also making it appear that Islam is the problem. If Barack Obama continues to defer to Tel Aviv, he can rightly be blamed when the next attack occurs in the U.S. or the European Union featuring the usual orgy of evidence pointing to a predetermined target. Should another mass murder occur, that event will be traceable directly to the U.S.-Israeli relationship and the failure of U.S policy-makers to free America from this enemy within.”

 

(Uit: Jeff Gates, 'What Role Did The U.S.-Israeli Relationship Play In 9-11?', The Information Clearing House, 13 september 2009, www.inform ationclearinghouse.i... . Jeff Gates is a widely acclaimed author, attorney, investment banker, educator and consultant to government, corporate and union leaders worldwide, Jeff Gates' latest book is 'Guilt By Association — How Deception and Self-Deceit Took America to War' (2008). His previous books include 'Democracy at Risk: Rescuing Main Street From Wall Street and The Ownership Solution: Toward a Shared Capitalism for the 21st Century.')

[Tekstdelen door mij vet gemaakt; rvw.]

 

Laat de discussie dus gaan om waar het werkelijk om draait: Democratie, en alles wat ervoor nodig is om die in stand te houden, in Nederland en hopelijk ook in de rest van de wereld. Daarvoor is in de eerste plaats een onbelemmerde vrijheid van meningsuiting nodig en in de tweede plaats een optimale gelegenheid tot een open en eerlijk publiek debat. Dit moet gehouden worden onder een integer en dus onpartijdig toezicht en alleen volgens algemeen geldende regels van democratie en rechtsstaat.

 

Alleen op die manier kan en mag iedereen over alles en iedereen zeggen en schrijven wat nu slechts sommigen als hun voorrecht beschouwen.

 

 

Het is niet eerlijk en m.i. zelfs principieel onjuist dat een lobbyclub van de Israëlische kolonistenbeweging zoals 'Israël Facts Monotoring Group' de opiniepagina van de Volkskrant mag gebruiken als platform voor propaganda ten behoeve van haar illegale en antihumanitaire doeleinden en activiteiten.

 

Een lobbyclub heeft als doel om in de publiciteit slechts één kant van een zaak te belichten met het oog op de behartiging van een bepaald particulier, commercieel of ideologisch belang. In het geval van 'Israël Facts' is dat de illegale Israëlische kolonistenbeweging. Deze zorgt ervoor dat Israël van de bezette Westelijke Jordaanoever ('de bezette Palestijnse gebieden') geleidelijk zulke grote delen in bezit krijgt dat er niet genoeg onverdeeld grondgebied overblijft voor een leefbare Palestijnse staat. De etnische zuivering van Palestina gaat op deze en andere manieren dus gewoon door.

 

De erkenning van Israël die nu van de onderdrukte Palestijnen in Gaza en op de Westoever wordt verlangd, dient namelijk vooral om hen afstand te laten doen van hun wettelijke recht op terugkeer naar het land van hun voorouders. Ondertussen wordt van de Palestijnen die zich niet tijdens de 'Nakba' van 1948 uit hun land (het huidige Israël) hebben laten verdrijven, verwacht dat zij zich met een loyaliteitsverklaring neerleggen bij hun inferieure status in de Joodse staat. Zo wordt onder toeziend oog van de wereld de Joodse Utopie bewerkstelligd, ondanks het feit dat deze nauwelijks minder racistisch is dan het ooit terecht zo gehate apartheidsregime van Zuid-Afrika.

 

Het is de taak van lobbyclubs en thinktanks als de 'Israël Facts Monitoring Group' van Yochanan Visser om deze onfrisse gang van zaken door middel van rookgordijnen en afleidingsmanoeuvres te onttrekken aan het oordeel van de publieke opinie. Een platform als de opiniepagina van een zichzelf als ongebonden, onafhankelijk en betrouwbaar afficherende kwaliteitskrant is daarbij in publicitair opzicht goud waard.

 

Zo'n artikel is één van de 'feiten op de grond' waarmee Israël zijn verwerpelijke doel ten koste van de Palestijnen bereikt. En het kost geen cent!

 

Wat Yochanan Visser van 'Israël Facts' telkenmale in zijn 'opiniestukken' in de Volkskrant schrijft, zijn professionele, doelbewuste verhullingen en verdraaiingen van een werkelijkheid die door deze krant juist aan de kaak zou moeten worden gesteld.

 

Zo ook weer in Vissers artikel 'Van Agt en de zijnen dwalen' in de VK van 5 juni jl, waarin hij zich keert tegen het pleidooi van een zestal Nederlandse oud-bewindslieden om voorwaarden te stellen aan de door Israël verlangde opwaardering van de relatie met de Europese Unie. Israël wil namelijk wél de voorkeursrechten maar niet de bijbehorende verplichtingen op het gebied van universele mensen- en burgerrechten. In zulke situaties moeten lobbyclubs hun geld waarmaken en free publicity is dan de goedkoopste en meest effectieve middel.  

Dat Yochanan Visser de opiniepagina van de Volkskrant alleen maar gebruikt voor de propaganda van zijn lobbyclub en dus niet om zijn persoonlijke mening ter discussie aan te bieden, blijkt uit het feit dat zijn functie en de naam van zijn instituut worden vermeld. Dat is nog wel zo jofel van de Volkskrant. Door echter te weigeren om met reageerders in discussie te gaan, hoe inhoudelijk, feitelijk en deugdelijk hun bijdragen ook zijn, houdt Visser zich niet aan de regels van het democratische debat.

 

Als woordvoerder van 'Israël Facts' wil YochananVisser alleen  maar zijn koekoeksei kwijt in een krant die door honderdduizenden Nederlanders wordt gelezen. Hij wil ook maar één kant van nare kwestie belichten omdat zijn groepering daar belang bij heeft en omdat hij en zijn kompanen verder volkomen bedrijfsblind zijn voor de humanitaire ellende waarvoor zij medeverantwoordelijk zijn.

 

De stukken van Yochanan Visser zijn dus geen belangenloze uitingen van persoonlijke meningen maar advertenties c.q. ‘ingezonden mededelingen’ waarvoor zijn club lekker niet hoeft te betalen als die op de opiniepagina van de Volkskrant worden afgedrukt.

 

Yochanan Visser is natuurlijk vrij om op persoonlijk titel (en het liefst natuurlijk ook met het oog op het algemeen belang) zijn persoonlijke mening te uiten. Die luidt dan hopelijk anders dan de schaamteloze propaganda van de Israëlische kolonistenbeweging die zich behalve aan landroof ook schuldig maakt aan slavernij van goedkope Palestijnse arbeidskrachten die geen keus hebben en die niet onder het Israëlische arbeidsrecht en sociale voorzieningen vallen.

 

De Volkskrant stelt normaliter grenzen en voorwaarden aan de 'credentials' van de auteurs. Dat zou zij dus ook in dit geval moeten doen. Yochanan misbruikt mijn ochtendkrant voor de behartiging van illegale belangen. Daar maak ik bezwaar tegen.

 

Opiniepagina's en hun reactie- en discussierubrieken zijn bedoeld als forum voor het openbare publieke debat. Een lobbyist als Yochanan Visser van 'Israël Facts' wíl echter helemaal niet discussiëren! Hij zal zich ook nooit door overtuigende feiten en betere argumenten laten overtuigen, want dat zou hem zijn baan kosten. Voor hem heeft een stuk op de opiniepagina louter de functie van 'ingezonden mededelingen' waar hij niet voor hoeft te betalen. Het is pure propaganda waarover niet te discussiëren valt.

 

Henk Müller, chef van de opinieredactie van de Volkskrant, speelt bij zijn keuze voor Yochanan Visser als vaste opiniemaker op de website van de Volkskrant niet de ongebonden, onafhankelijke, integere en betrouwbare rol die van een journalist mag worden verlangd. Daarbij moet hem wel worden toegegeven dat hij zelfs geen poging doet om zijn vooringenomenheid en partijdigheid te verhullen.

 

Zo gaf Müller in zijn column 'Ondertussen op VK.NL/OPINIE van zaterdag 6 juni wél een woordelijke weergave van het artikel van Yochanan Visser van de ‘Israël Facts Monitoring Group’ maar níet van de kritische reacties op zijn voorspelbare verhaal. Visser en Müller zijn duidelijk twee handen op één buik. Zij maken samen dankbaar gebruik van de publicitaire mogelijkheden die hun kritiekloos ten dienste worden gesteld door de Volkskrant.

 

Hoe manipulatief VK’s opiniechef Henk Müller omgaat met meningen van kritische Volkskrantlezers, bleek wel in diens weergave van de discussie over ‘De Ondergang’ van Mark Rutte als gevolg van diens pleidooi voor onbelemmerde meningsuiting. Müller schrijft:

 

“Maar dat je openlijk aan de Holocaust mag twijfelen, is een blunder, aldus reageerders.”

 

Dit is een gotspe. Hiermee suggereerde Müller namelijk dat iedereen hier tegen het standpunt van Mark Rutte was. Verreweg de meeste reageerders waren het echter juist eens met Rutte dat ontkenners van de Holocaust zich in het publieke debat dienen te verantwoorden voor hun domheid of kwaadaardigheid en natuurlijk niet tegenover de strafrechter in een jarenlange procedure waarvan de uitkomst onzeker is.

 

Zoals gewoonlijk staan wij als burgers, lezers en reageerders machteloos tegenover dit soort journalistieke manipulatie van de publieke opinie.

 

De opiniepagina van een onafhankelijke krant mag niet dienen als gratis platform voor propaganda voor dubieuze zaken als de in alle opzichten illegale Israëlische kolonistenbeweging. Dit is mijn persoonlijke mening. Algemeen belang is mijn enige drijfveer en doel. Dit in tegenstelling tot wat de ‘Israël Facts Monitoring Group’ telkenmale bij monde van haar directeur mag verkondigen op de opiniepagina van de Volkskrant. Dat is namelijk louter agitatieve propaganda (‘agitprop’) voor iets waar de Volkskrant normaliter tegen gekant is, namelijk structurele schending van mensen- en burgerrechten.

 

'Wélk volk?' vraag je je dan af bij de naam van deze krant.

 

Zij die de etnische zuivering van Palestina ontkennen en de nog immer voortgaande verdrijving, discriminatie, bezetting en onderdrukking van de oorspronkelijke bevolking van Palestina goedpraten, uiten steeds scheldwoorden als 'nazi', Jodenhater' en 'antisemiet'. Op die manier ondermijnen zij met hun opvallend gebrek aan deugdelijke argumenten alleen maar het 'uit wanhoop geboren bestaansrecht' (A.B. Yehoshua) dat Israël ooit had in een deel van het land waar al eeuwen lang Palestijnen woonden.

 

Het vriendelijkste scheldwoord dat ik in de discussie over het laatste stuk van Yochanan Visser ('Van Agt en de zijnen dwalen', VK 5/6 jl) naar mijn hoofd kreeg, was 'fluitketel'. Dat vatte ik op als een (weliswaar onbedoeld) compliment. Een fluitketel waarschuwt er immers voor om de zaak niet te laten droogkoken en zo door oververhitting kapot te laten gaan. Dat is namelijk precies wat in Palestina dreigt te gebeuren. De immer complimenteuze Yediddi had net zo goed 'klokkenluider' kunnen noemen. Dit is even vleiend en aanmoedigend als de herhaaldelijk gemaakte vergelijkingen met de oud-bewindslieden Dries van Agt, Hans van den Broek, Hans van Mierlo, Klaas de Vries, Frans Andriessen en Laurens-Jan Brinkhorst, die op 3 juni op de opiniepagina van de VK terecht hadden gepleit voor het stellen van voorwaarden aan de voorkeursbehandeling die Israël nu van de EU verlangt.

 

Ik word ook graag geassocieerd met Gretta Duisenberg, Anja Meulenbelt, Stan van Houcke en al die andere moedige mensen die humanitaire waarden en universele rechten zwaarder laten wegen dan hun eigen belang en voordeel. Want dat men zichzelf geen goed doet door te blijven wijzen op de wandaden van het Israëlische regime en op het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan, dat is wel duidelijk.

 

Mensen als de oud-journaliste Eva M. Kellerman blijven ook maar herhalen dat ik zou sympathiseren met Hamas en Hezbollah. Als ik dan vraag waar en hoe ik dat dan ooit heb gedaan, blijft het stil. Logisch, want het is gewoon niet waar. Ongefundeerde aantijgingen vormen een gebruikelijke methode waarmee de goedpraters van Israëls wandaden hun opponenten diffameren en demoniseren. Het is overigens wél waar dat ik Hamas en Hezbollah niet zo blindelings en automatisch veroordeel als zij. Die politieke organisaties komen immers op voor de belangen van onderdrukte Palestijnen, en die hebben al zo weinig houvast.

 

Het is dus de wrange werkelijkheid dat verdedigers van Israel's wandaden jegens zijn oorspronkelijke bevolking schaamteloos kunnen schrijven wat zij willen, tot smaad en openlijk racisme aan toe. Daarentegen krijgen mensen die datgene doen wat destijds had moeten gebeuren ter bescherming van gediscrimineerde, vervolgde en verjaagde en uiteindelijk vermoorde Joden, de vreselijkste verwijten en beschuldigingen naar hun hoofd.

 

Wie hier eenmaal (hoe onterecht ook) het stigma van 'nazi', Jodenhater' en 'antisemiet' opgeplakt krijgt, raakt dat nooit meer kwijt. Dat is ook precies de bedoeling. Verdedigers van Israëlische mensenrechtenschendingen maken hiervan dankbaar misbruik om hun opponenten de mond te snoeren. Het publieke debat over 'De Oneindige Oorlog' (Stan van Houcke) zou enorm aan waarde en betekenis winnen als verdedigers van Israëls wandaden zich beperkten tot hetgeen hun opponenten wél hebben geschreven en kennelijk bedoelen.

 

Terecht klinkt nog vaak het verwijt aan de vorige generatie dat zij wegkeken toen de nazi's Joden wegvoerden naar de vernietigingskampen. De geschiedenis van het wegkijken herhaalt zich nu op een navrante manier. Mensen die alleen maar wijzen op de universele rechten van de Palestijnen en op de stelselmatige schendingen door Israël van de volken-, mensen-, burger-, politieke- en oorlogsrechten van de Palestijnen, worden verketterd en gedemoniseerd. Dit is de wereld die door Israël op zijn kop werd gezet. Hopelijk niet meer voor al te lange tijd.

"Maar met dit protest zijn landen die de mensenrechten serieus nemen, nog niet verlost van de ongemakkelijke vraag of het wel de moeite waard is om binnen de Verenigde Naties jarenlang te sleutelen aan nog meer teksten over racisme en discriminatie, die door de opeenstapeling van algemeenheden en tweeslachtige formuleringen eigenlijk weinig waarde hebben," schreef de Volkskrant in haar hoofdredactioneel commentaar van vandaag, 22/4/2009. 

Je moet zo'n gotspe maar uit je strot of uit je pen zien te krijgen.

In eerste instantie schreef ik de volgende reactie in de daartoe bestemde openbare ruimte op de website van deze onafhankelijke kwaliteitskrant:

"Hoe weinig waarde al die conferenties, slotverklaringen, resoluties en verdragen van de VN hebben, blijkt wel uit het feit dat de apartheidsstaat Israël ze allemaal aan zijn laars kan lappen en de oorspronkelijke bevolking van Palestina dus met politieke, militaire en financiële steun van de VS en met goedvinden van Europa zal kunnen blijven onderdrukken en discrimineren."

Meteen daarna (op 22-04-2009 10:07) voegde ik daar nog aan toe:

"Met "landen die de mensenrechten serieus nemen" bedoelt de Volkskrant dus óók Israël.. Moeten wij ons niet afvragen of wij deze krant nog wel serieus kunnen nemen als onafhankelijk, ongebonden, onpartijdig en betrouwbaar journalistiek medium?"

Deze reactie werd niet alleen verwijderd maar leverde ook een waarschuwing op dat ik (alwéér!) zou worden verbannen als ik nogmaals zoiets zou schrijven. Hoezo, vrijheid van meningsuiting?

Vroeger was de Volkskrant open en eerlijk omtrent haar roomskatholieke identiteit en signatuur. En zo hoort het ook. Ik heb geen enkel bezwaar tegen categoriale media, mits zij daaromtrent maar transparant zijn. Media moeten eerlijk uitkomen voor hun identiteit en de belangen die zij wensen te behartigen.

Als de uiting dat Israël ‘de mensenrechten serieus neemt' inderdaad de opvatting van de Volkskrant weerspiegelt (zoals het hoofdredactioneel commentaar behoort te doen) dan kan men onmogelijk nog pretenderen een onafhankelijke krant te zijn. En dat moet hardop gezegd én geschreven kunnen worden, overal in onze democratische rechtsstaat.

Aan de koppen en teksten op de Economie-pagina's valt af te lezen dat financiële verslaggevers en redacteuren zitten te popelen om de beurskoersen eindelijk weer eens lekker te laten exploderen, net als de vorige keren.

Toch zouden zij in het vervolg wat terughoudender moeten zijn met hun aanmoedigingen tot hernieuwd gokgedrag in de beurscasino's. Tenslotte ligt daar de grondoorzaak van de huidige financiële, economische en weldra wellicht maatschappelijke crisis. Zonder de mediagekte rondom de financiële handel en zonder de daardoor aangewakkerde beurs-, optie- en bonusgekte  had de huizengekte nooit zo'n omvang kunnen nemen.

Op dit moment lees ik het boek ‘Bankroet' van  NRC-redacteuren Egbert Kalse en Daan van Lent. Ondanks de soms wat verwarrende chronologie kan ik u dit van harte aanbevelen. Alle bekende namen en begrippen (waarvan de meeste mensen de werkelijke betekenissen niet kennen) worden in hun grote verband geplaatst en geduid. Mijn grootste kritiek op dit boek is echter dat het zo duidelijk door journalisten is geschreven: Zij weten van de prins geen kwaad. En die schuldige prinsen, dat zijn de journalisten zelf.

Van alle oorzaken van de kredietcrisis noemen ook Kalse en Van Lent niet de belangrijkste aanjagers ervan: Dat zijn de media met hun hitsige beurspagina's en -rubrieken. Die zijn er immers mede verantwoordelijk voor dat de handel in ‘financiële producten' steeds meer gericht was op de (ultra)korte termijn van ‘het feest kan weer beginnen', ‘nu instappen','de boot niet missen', ‘de beurzen beleven nieuwe records' en het ‘winst pakken'. Het zijn ook de media die de vele consumptieve methoden propageren om al dat geld weer massaal over de balk te kunnen gooien.
Over verliezen en torenhoge provisies en transactiekosten en over de gigantische wereldwijde verspilling, vervuiling, klimaatbederf etc. die samenhangt met wat ten onrechte nog steeds ‘economische groei' heet, kreeg het publiek nauwelijks te horen en te lezen. Dat zou ‘het feest' maar bederven.

Het woord ‘beleggen' stamt nog uit de tijd dat mens bewust kozen voor de ondernemingen waarin zijn voor langere termijn met hun spaargelden wilden deelnemen. In die tijd bestond er meer betrokkenheid tussen de bedrijven en hun aandeelhouders. Tegenwoordig stappen ‘beleggers' en ‘aandeelhouders' vandaag in, in de hoop volgende week (of maand of hoogstens jaar) weer uit te kunnen stappen om de gemaakte winst te kunnen inzetten voor de volgende gok.

Dit 'beleggen-nieuwe-stijl' is niets anders dan gokken en speculeren. Het is nog steeds onverstandig om daarop al je spaargeld in te zetten.  

Hoe dan ook, dit is het gedrag dat door de media in de vorm van ‘free publicity' voor de financiële handel wordt gepropageerd in de financiële pagina's, rubrieken en programma's.  Alles wijst erop dat dit straks weer opnieuw zal gebeuren. Het feest kan dan weer gewoon opnieuw beginnen, alsof er niets gebeurd is en er geen lessen zijn getrokken: Arme spaarders en werknemers, but who cares?

Op de Economie-pagina van vandaag (21/4) melden de koppen dat de beurskoersen wereldwijd weer zijn gekelderd en dat de crisis nog steeds blijft ondanks het feit dat de banken ‘winst maken'. (In werkelijkheid is dat natuurlijk geen ‘winst', maar het in de financiële cijfers opduiken van de miljarden dollars aan overheidssteun op kosten van de belastingbetalers.)

In het eerste artikel (‘Beurskoers keldert wereldwijd') staat:

"Hierdoor begonnen beleggers te twijfelen aan de houdbaarheid van de mooie bankberichten. Bovendien zetten zij zich schrap voor de volgende ronde kwartaalcijfers, die van niet-financiële instellingen. Beleggers vrezen ook hier harde klappen als gevolg van de wereldwijde recessie."

Mijn vraag is: Zijn deze uitspraken gebaseerd op onderzoek onder beleggers, of hebben de financiële journalisten het over denkbeeldige (‘virtuele') beleggers?

Ook in het artikel ‘Banken maken winst [onzin natuurlijk, rvw], crisis blijft'. Daarin staat o.a.:

"Als de sector waar de kredietcrisis begon, de banken in de VS, de weg naar boven weer hebben gevonden, dan is het dieptepunt van de ellende kennelijk voorbij, was de redenering van de optimistische belegger. Adieu kredietcrisis."

Ook hier weer mijn vraag: Hoe weet de verslaggever zo precies wat er in al die duizenden verschillende hoofden, harten en onderbuiken van (echte) beleggers en (merendeels) speculanten omgaat?!  

Als de journalistiek  zich nog steeds niet bewust is van haar belangrijke aandeel in het aanjagen van zowel het exorbitante consumptiepatroon als de eigenzuchtige en onverantwoordelijke financiering ervan die samen hebben geleid tot de grootste financiële crisis in de geschiedenis, dan zijn wij met ons allen veroordeeld  tot de volgende crisis. Die zal even voorspelbaar én vermijdbaar zijn als de vorige dat was.  

Artikelen en discussies op de opiniepagina van de Volkskrant van vandaag, 14 April 2009:

- KOESTER DIE LEGERIMAM! (door Abdelkader benali.)
- LAAT ALI EDDAOUI LEGERIMAM WORDEN. (Fouad Sidali e.a.)
- RAMADAN, DE GROTE VERLOSSER (door Amanda Kluveld)
- GUN RAMADAN HET LICHT IN DE OGEN! (door Abdelkader Benali)
- WEG MET APARTHEID! (door Mark Rutte, Paul de Krom)
- OVERHEID, HOU HANDEN AF VAN RELIGIE (door Agnes Kant, Sadet Karabulut)
- OBAMA BEWIEROOKT DE VERKEERDE. (door Nausicaa Marbe)
- GEBED MOSLIMS IN ROTTERDAM VERHOORD. (door Amanda Kluveld)
- DE HEER IS WAARLIJK OPGESTAAN! (door Andries Knevel)

En natuurlijk de standaard-liturgie:

- DE ISRAËL-LOBBY ONTSPOORT. (door Thomas von der Dunk.)
- DOE ISRAEL EENS RECHT! (door Yochanan Visser)
- ISRAËL VREDELIEVEND? IK DACHT HET NIET. (door Thomas von der Dunk)
- VERZWAKKEN HAMAS NOODZAAK. (Door Paul Brill, natuurlijk)

De Volkskrant lijkt meer geobsedeerd door een soort religieuze (of etnoculturele?) crisis dan door de ontwrichting van de wereldeconomie als gevolg van een financiële en economische crisis die onvermijdelijk zal leiden tot maatschappelijke crises in vrijwel alle landen van de wereld. (Leve de 'globalisering'..)

Behalve aan een strikte scheiding van kerk en staat begin ik zolangzamerhand te voelen voor wat meer scheiding tussen kerk en journalistiek. My cup runneth over..  

Geachte Ombudsman,

U schrijft:

"U bent al vaker gewaarschuwd niet op de man te spelen. U hebt iets tegen Paul Brill, maar ik zie niet in waarom dat iedere keer weer moet worden uitgevent in de krant."

Hopelijk bent u zo sportief om toe te geven dat u zich hebt vergist. Ik had namelijk de naam van Paul Brill in mijn reactie op het Commentaar van 31/3 helemaal niet genoemd! (Zie hieronder)

Als ik verbannen zou worden vanwege mijn verdediging van de (door Henk Müller verwijderde) reactie van ‘Nachtbril', dan is dit vergelijkbaar met het straffen van Abraham Moszkowicz voor de misdaden van zijn cliënten. Aan uw rechtsbesef schort echt wel het een en ander.

Wilt u alstublieft antwoord geven op mijn vraag waarom persoonlijke aanvallen bij columnisten een toelaatbare ‘stijlfiguur' wordt gevonden (zie e-mail Henk Müller) terwijl reageerders erom kunnen worden verbannen? Die rechtsongelijkheid in het publieke debat is een interessant onderwerp voor een column van de Ombudsman.

Rob Wijnberg (Filosoof en oud-opinieredacteur van NRC handelsblad) heeft over de vrijheid van meningsuiting behartenswaardige dingen geschreven in zijn boeken ‘In dubio' en ‘Nietzsche en Kant lezen de krant'. Beide boeken zouden onder het hoofdkussen van ieder redactielid moeten liggen.

In het hoofdstuk ‘Het vrije woord als het recht om te twijfelen' vraagt hij welke grenzen gesteld mogen worden aan de vrijheid van meningsuiting. Het antwoord zou Henk Müller aan het denken moeten zetten over de vraag of hij wel goed bezig is. Bijvoorbeeld:

"Niemand heeft het recht om een ander op grond van zijn persoonlijke opvattingen het zwijgen op te leggen - want zou dat wel zo zijn, dan had iedereen dat recht. [..]

"Het vrije woord is het moreel-ralativistische fundament onder onze samenleving. [..]

"Ook een samenleving die niet onder het juk van een absolute morele waarheid (een staatsideologie [of een dictatoriale opinieredactie, rvw]) valt, heeft wel degelijk een gedeeld idee van goed en kwaad. We zijn niet allemaal morele relativisten. Maar wélk idee moeten we dan als gedeeld idee van goed en kwaad beschouwen? Het meest voor de hand liggende antwoord daarop is: de wettelijke orde.  Ons wetboek is het - voorlopige - resultaat van de doorlopende discussie over wat goed is (toegestaan) en niet goed (verboden). Dus, de enige grens van de vrije expressie moet dus daar liggen waar iemand de intentie uitspreekt om een van de op dat moment geldende wetten te overtreden. [..]

"Het vrije woord is immers de voorwaarde voor democratisch verkregen wetten. Zonder publiek debat hebben we geen ‘gedeeld idee van goed en kwaad'; dus kan niet bij voorbaat in de wet worden vastgelegd waar het publieke debat wel of niet over mag gaan. [..]

"Het vrije woord dient er toe onze opvattingen in beweging te houden. Meningsvrijheid is eigenlijk gebaseerd op de feilbaarheid van de mens: we weten niet wat ‘goed' en ‘kwaad' is, dus mogen we er oeverloos over van mening verschillen. Zo wordt voorkomen dat iemands mening een morele ‘waarheid' wordt. In de praktijk heeft dat als groot nadeel dat opvattingen die door bijan iedereen als fout worden beschouwd ook bestaansrecht krijgen. Maar het voordeel weegt daar dubbel en dwars tegen op: geen enkele opvatting kan, zoalng er meningsvrijheid bestaat, ooit tot absolute waarheid worden verheven. Dus om de filosoof Ludwig Wittgenstein (1899-1951) te parafraseren: van dat waarover niet kan worden gezwegen, mag men spreken, zolang aan dat waarover wordt gesproken, mag worden getwijfeld." (Rob Wijnberg, ‘Nietzsche en Kant lezen de krant', 2009, pag 48.)

Ik wens u veel wijsheid, rechtsgevoel en democratische gezindheid toe.

Vriendelijke groet, Robert van Waning


Verzonden: donderdag 2 april 2009 20:55
Onderwerp: En waar staat in mijn reactie de naam van Paul Brill? (Goed lezen, hoor!) Geachte heer Meens,
Mijn reactie op het Commentaar van 31/3 luidde aldus:

---

Robert van Waning schreef op 31-03-2009 12:26

"De Arbeidspartij .. ooit de trotse partij van de grondleggers van de staat Israël .. illustere premiers als Ben Goerion en Golda Meir..," schrijft deze commentator. Weerspiegelt dit commentaar inderdaad de visie van de Volkskrant op de gewelddadige en volken- en mensenrechtenschendende manieren waarop de grondleggers van Israël hun politieke doelstellingen hebben verwezenlijkt ten koste (nog steeds!) van de oorspronkelijke bevolking van dat grondgebied? Beetje pijnlijk.  Waar ziet u de naam van Paul Brill staan? En wat is  er verder verkeerd aan die reactie? Als de Volkskrant een volgende keer in haar Commentaar Hendrik Verwoerd (de Zuid-Afrikaanse ‘architect van de Apartheid') een ‘illustere premier' noemt, mag ik daar dan ook niets van zeggen? Ben Goerion en Golda Meir deden qua apartheidsdenken niet onder voor Verwoerd. Kunt u zich nog herinneren wanneer ik voor het laatst in een reactie mijn kritiek op Paul Brill heb ‘uitgevent'? Ik niet. Mijn mond is al behoorlijk gesnoerd. Dat is toch ook de bedoeling? Waarom mogen politici (zoals vandaag minister Middelkoop) trouwens wel hard publiekelijk worden bekritiseerd, en een columnist annex commentator (annex etc.) niet? De Volkskrant moet zich gewoon houden aan de regels, zowel aan die van onze democratische rechtstaat als aan die zotte regels van haarzelf die in strijd zijn met letter en strekking van onze Grondwet. Noemt u mij de regel op grond waarvan columnisten meer vrijheid van meningsuiting zouden hebben dan burgers. Dat kunt u niet, en dat weet u. Daarom krijg ik ook nooit antwoord op deze simpele vraag. En u weet ook dat het Commentaar vaak ( zo niet meestal) de persoonlijke opvattingen van de auteur bevat, of althans daarmee niet in strijd is. ‘Nachtbril' had daar in zijn reactie terecht op gewezen, maar die werd natuurlijk verwijderd, want de waarheid mag niet gezegd worden. Henk Müller is mijn vriend niet. Ik ken hem zelfs niet. Het enige wat ik nu van hem weet, is dat hij er niet voor terugdeinst om zijn macht en mogelijkheden te misbruiken ten koste van die van iemand die daar machteloos tegenover staat. Voor een krant is dat een beschamende vertoning waar het laatste woord hopelijk nog niet over gezegd is. Vriendelijke groet, Robert van Waning,

Verzonden: donderdag 2 april 2009 15:57
Onderwerp: Waar staat trouwens dat 'ad hominem' argumenten verboden zijn?

Geachte heer Müller,

Nogmaals: Ik héb Paul Brill niet genoemd! Ik ben mijn bijdrage ook niet begonnen ‘met afgeven op individuele redacteuren'. Hoe komt u daar toch bij?

‘Nachtbril' had dat wel gedaan. Ik nam het voor hem op nadat u zijn (mijns inziens ten onrechte) bijdrage had verwijderd. U noemde het mijn goed recht om Nachtbril te verdedigen. Nou, daar merk ik dan weinig van als u dit dan vervolgens verwijdert.

Er is geen enkele formele of materiële reden waarom journalisten, redacteuren,  columnisten, commentatoren in onze democratie geen kritiek en tegenspraak zouden mogen krijgen.
Waar staat trouwens dat ‘ad hominem' argumenten verboden zijn? Sancties uitdelen zonder voorafgaande strafbepaling, is tegen de regels van onze rechtsstaat.

U moet zich net als iedereen aan de regels te houden, ook al heeft u om onduidelijke redenen (hoewel..) nog zo de pest aan mij.

Columnisten hebben niet meer vrijheid van meningsuiting dan andere burgers.
Burgers hebben dus evenveel recht op ‘stijlfiguren' en andere vormen van vrije meningsuiting als columnisten etc.

Journalisten beschouwen zichzelf als superburgers met bijzondere rechten en privileges, maar daarvoor bestaat geen grond in de wet.

Groet, Robert van Waning

Subject: 'Ad hominem' argumenteren: VK-columnisten doen niet anders! Date: Thursday, April 2, 2009, 2:38 PM Geachte Ombudsman, Gisteren kreeg ik een waarschuwing van de ‘nieuwe' moderator Henk Müller.  (Wat is er eigenlijk ‘nieuw' aan hem? Hij was toch al opinie-chef van de Volkskrant?) Het enige winstpunt van het bewind-Müller is dat ik nu tenminste een waarschuwing krijg.  Wat in een beschaafde democratische rechtsstaat een minimaal vereiste is,  vindt men bij de VK kennelijk een hele verbetering.   Henk Müller verwijt mij ten onrechte dat ik argumenten ‘ad hominem' zou gebruiken. Dat is gewoon niet waar. Lees u zelf maar. Iemand anders (‘Nachtbril') had dat wel gedaan, maar hij was daarbij naar alle maatsstaven van redelijkheid ruim binnen de grenzen van het betamelijke gebleven. De redactie moet wel tegen een stootje kunnen, want zij delen die er ook voortdurend uit aan alles en iedereen.  En anonieme commentaren zijn eigenlijk niet meer van deze tijd van openheid en transparantie. Als het inderdaad mijn goed recht is om de redactie te bekritiseren (en dat is het, natuurlijk), waarom wordt mijn bijdrage dan toch verwijderd? Alleen omdat ik in een citaat de naam van Paul Brill niet had geanonimiseerd tot ‘de bekende columnist P.B te A.')? Wat zijn dit voor toestanden? Dat reageerders, discussieerders en blogger in de praktijk veel minder recht op (en zeker mogelijkheden van) vrije meningsuiting hebben dan columnisten, is duidelijk voor wie iedere dag de Volkskrant leest. Columnisten dóen daarin namelijk bijna niet anders dan ‘ad hominem' argumenteren. Zie hieronder.. Ook onder het nieuwe bewind blijft de willekeur regeren op de website van de Volkskrant. Dat moet eigenlijk eens een keer afgelopen zijn. Vriendelijke groet, Robert van Waning (Criticus, opposant en dissident, maar geen trol.)

Geachte Opinieredactie,

uw ‘waarschuwing' voor een volgende verbanning heb ik in goede orde ontvangen. Mijn maag draaide zich om: Houdt dit nou nooit eens op?

U schrijft dat het mijn ‘goed recht' is om voor een medereageerder op te komen, maar ondertussen heeft u mijn pleidooi wel verwijderd. Er stond geen onvertogen woord in en er werd ook niemand in bedreigd of zelfs maar beledigd. In mijn reactie op het Commentaar ‘Netanyahu moet boven zichzelf uitstijgen' (VK 31/3 jl, had ik geschreven:

---

Robert van Waning schreef op 31-03-2009 12:26

"De Arbeidspartij .. ooit de trotse partij van de grondleggers van de staat Israël .. illustere premiers als Ben Goerion en Golda Meir..," schrijft deze commentator. Weerspiegelt dit commentaar inderdaad de visie van de Volkskrant op de gewelddadige en volken- en mensenrechtenschendende manieren waarop de grondleggers van Israël hun politieke doelstellingen hebben verwezenlijkt ten koste (nog steeds!) van de oorspronkelijke bevolking van dat grondgebied? Beetje pijnlijk.  (Zie: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3052 )

Welk  ‘ad hominem' argument stond daar volgens u in?
Na de verwijdering van de bijdrage van ‘Nachtbril' had ik geschreven:

---

Robert van Waning schreef op 31-03-2009 20:39

De verwijdering van de reactie van Nachtbril (31-03-2009 12:59) is inderdaad erger dan merkwaardig. Nachtbril had in zijn mijns inziens even terechte als correcte reactie dit Commentaar 'een verhullend stukje zionistische propaganda' genoemd. Mag dat niet gezegd en geschreven worden over een artikel waarin de zuiveraars en onderdrukkers van de oorspronkelijke bevolking van Palestina brutaalweg 'illuster' worden genoemd? Of mag er domweg geen kritiek worden geleverd op het commentaar van een krant? Is de redactie van een krant dan als enige macht in onze democratische rechtsstaat boven alle kritiek en tegenspraak verheven? Leven wij inmiddels in een provincie van Italië? Of (nog erger) van Zimbabwe, de DDR, het Roemenië van Ceaucescu of de Sovjet-Unie? Nachtbril had zich in zijn reactie verder afgevraagd waarom VK's commentaarschrijver Paul Brill niet gewoon zijn naam onder deze CIDI-achtige propaganda had gezet. Waarom mag een kritische lezer zoiets niet gewoon hardop vragen? En waarom is het Commentaar eigenlijk anoniem? Trollen schrijven tenminste nog onder een schuilnaam.. Nachtbril had verder geschreven: "Trotse partij der grondleggers? Agressief, imperialistisch, zonder scrupules, heet dat trots? Alsof je de Cosa Nostra de trotse vereniging van zakenlieden noemt. Ben Goerion en Golda Meir 'illuster'? Beiden hebben in woord en geschrift etnische zuivering aangemoedigd, beiden hebben ze ook laten uitvoeren toen ze de macht hadden. Illuster? Golda Meir was erg illuster onder Palestijnen: ze beweerde namelijk dat deze niet bestonden. Meer dan illuster: ze was een illusionist, ze toverde een heel volk in 1 zin weg." Terechte en rake opmerkingen, lijkt mij. Dat geldt ook voor de slotopmerking van Nachtbril: "Wat een niveau heeft de Volksrant bereikt als het om het Midden-Oosten gaat, ook, neen, juist in de commentaren." "Geachte redactie van de Volkskrant, volgens mij is dit een mening die op geen enkele wijze in strijd is met de reden waarom het recht om deze te uiten verheven is tot een fundamenteel en universeel mensen- en burgerrecht. Wilt u zich alstublieft eens bezinnen op het wezen van een democratische rechtsstaat en op de rol die een waarlijk ongebonden, onafhankelijke en daarom betrouwbare journalistiek daarin behoort te vervullen?"

---

Waar staat dat het verboden is om openlijk te gissen naar de auteur van een hoofdredactioneel Commentaar? Hoe aannemelijk is het dat iemand anders dan Paul Brill (die als columnist, recensent en verslaggever immers zo vaak over Israël en tegen Iran schrijft) zulke lovende bewoordingen zou wijden aan de ‘illustere' premiers die de verdrijving en permanente onderdrukking van de oorspronkelijke bevolking van Palestina op hun geweten hebben? Een Wet Openbaarheid Journalistiek (WOJ) wordt node gemist..
 
Journalisten en columnisten schrijven steeds smalend over de ‘trollen' en ‘reaguurders' die onder de bescherming van hun anonimiteit het publieke debat zouden vervuilen, maar ondertussen zijn de anonieme commentaarschrijvers de grootste anonieme trollen van allemaal, want zij beïnvloeden bewust en succesvol zowel de publieke opinie als de politieke besluitvorming.  

Met uw waarschuwing ziet u paar dingen over het hoofd:

Tussen ons bestaat geen gezagsverhouding. U bent niet mijn meerdere, en u bent al  helemaal niet de baas over mijn opinies. Als vrije burger van de democratische rechtsstaat Nederland ben ik vrij om mijn meningen te uiten in openbare discussies op de daartoe bestemde plaatsen.

Zolang ik mij in mijn uitingen houd aan alle daarvoor geldende regels van (Grond)wet, recht en fatsoen en dus ook niets of niemand bedreig of beledig, hoef ik mij niets aan te trekken van het feit dat journalisten in het algemeen en redacteuren van de Volkskrant in het bijzonder niet tegen kritiek kunnen.

U bent als redactie verantwoordelijk voor de journalistieke en redactionele inhoud van de papieren krant en van de website, maar niet voor de inhoud van reacties, bijdragen en weblogs van vrije burgers, zolang daarin niet onmiskenbaar wettelijke en  maatschappelijke regels worden geschonden, persoonlijke of zakelijke belangen nodeloos worden geschaad, niemand wordt bedreigd of op smadelijke wijze wordt beledigd of de discussies niet opzettelijk worden gehinderd.

Als moderator van de openbare reactie- en discussieruimtes op de website van uw krant heeft u de functie van ordebewaker, politie-agent, conciërge, opzichter en toezichthouder. Niet minder, maar zeker ook niet meer.

U heeft uit hoofde van die functie geen zeggenschap over wat er wel of niet wordt geschreven. Onze Grondwet heeft immers een dergelijke vergaande bevoegdheid niet aan u gedelegeerd. Dit geldt ook als de inhoud of  strekking van een reactie, bijdrage of weblog u niet bevalt of wellicht zelfs pijn doet. Jammer dan.

Sinds wanneer mogen in het publieke debat trouwens man en paard niet worden genoemd? VK-columniste Evelien Tonkens noemde vanochtend minister Klink ‘een minister zonder visie en zonder geheugen met een smal denkraam en malle plannen'. Toe maar. Zij is bepaald niet de enige columnist die politici en bestuurders soms regelmatig hard en openlijk aanpakt. Heeft premier Balkenende haar al een waarschuwing gestuurd: "Niet meer doen, mevrouw Tonkens, anders ban ik u." Het journaille zou daar collectief schande van spreken en in koor verklaren dat dit een bedreiging van onze democratische rechtsorde betekent. En terecht.

Ik wijs u op de verstandige woorden van Rob Wijnberg, filosoof en oud-opinieredacteur van NRC Handelsblad:

"Belediging zou dus eigenlijk helemaal geen juridische status mogen hebben. Niet alleen omdat onmogelijk is vast te stellen wat beledigend is en wat niet, maar vooral omdat beledigd zijn inherent is aan het bestaan van fundamentele meningsverschillen. Beledigingen zijn onvermijdelijk in een open en publiek debat. Dat is de prijs die we nu eenmaal moeten betalen voor het leven in een vrije samenleving. En wie dat een te hoge prijs noemt, vind ik onnodig grievend." (Rob Wijnberg, ‘Nietzsche en Kant lezen de krant', 2009, pag. 108.)

En dan te bedenken dat ik niemand in de door u verwijderde reactie had beledigd!

Vriendelijke groet (en tot de volgende keer, net zolang totdat u uw plaats en functie kent),

Robert van Waning.
 
PS
Aangezien de verwijdering van mijn bijdrage openlijk is geschied en aangezien u mij een formele waarschuwing hebt gegeven die mogelijk gevolg heeft voor de vrijheid waarmee ik mij nog kan uiten op het openbare forum van mijn keuze, zet ik die hier met het oog op de door de Volkskrant beleden openheid, eerlijkheid, transparantie, duidelijkheid en betrouwbaarheid bij:

---

Van: henk müller [mailto:henkjmueller@yahoo.com]
Verzonden: dinsdag 31 maart 2009 22:05
Aan: 1burger@solcon.nl

Onderwerp: waarschuwing

Geachte heer, Ik ben de nieuwe websiteredacteur VK-opinie en heb gemeend dat u terug moest kunnen komen. Ik waarschuw u. Tot nu toe zijn uw reacties geen enkel probleem. U valt Nachtbril bij, dat is uw goed recht, ik heb zijn bijdrage verwijderd omdat hij op de man speelt. U mag vinden wat u wil van het commentaar, maar het wordt door een aantal mensen geschreven, en ik kan u uit eigen ervaring zeggen dat dat niet per se Paul Brill is. Als u het niet eens bent met het commentaar, geen probleem. Maar u gebruikt een ad hominem argument om het commentaar te bekritiseren. Als u meent op de man te moeten blijven spelen, ban ik u.  m vr gr Henk Müller