onder een gouden dekentje

ligt een jong mens

dood

omvergelopen onder een tunnel

voeten steken uit

zonder schoenen

verderop liggen platgestrapte

flesjes water

er staan jongeren te huilen

bij te komen

te vertellen

te bellen

je hebt je kinderen laten gaan

ze stonden vroeg op

namen een trein

je draaide je nog es om in bed

en dacht

ze vliegen uit

je was bijna waar je wezen wilde

de muziek kon je al horen

er waren veel mensen om je heen

heel veel

en opeens was daar paniek

maar geen ruimte meer

geluiden

gegil maar geen lucht

geen uitweg

stilte

doodse stilte

onder een gouden dekentje

we zaten aan de plas

zinderende hitte boven het water

opeens was ik aan een andere plas

mijn kinderen waren er ook

ze waren nog klein

ze begrepen niet

dat jij en ik uit elkaar

mam je maakt een grapje zeker

nee lieverdje

weg van het strand

zwaai maar naar pappa

trug in de tijd

kinderen

geen tijd om in te smeren

rood en verbrand

hun stemmen door het huis

ze worden zo groot

leeg nest

maar nu nog niet

Kent U ze

de kinderen uit de auto gooiers

op maandagmorgen

lekker in je auto

dag kindertjes

papa is druk

Moonfairy komt eraan

op de fiets

de Uitdeautogooier

staat met de auto

kop tot kont

voor de oprit van de school

Moon kan dus niet

haar eigen kind bereiken

Ik stap af

kijk vertwijfeld om mij heen

besluit toch zachtjes op het raam te tikken

tenslotte zijn we van hetzelfde

ras:

:uitzwaai ouders

Nee de man kijkt vreselijk boos

doet het raam open

zegt

ik sta hier mijn kids uit te zwaaien JA

ik wijs met mijn duim en wijvinger

klein stukkie maar?

dat ik er ook doorkan

nee Man blijft boos

ik had nadat hij wegstoof

nog 2 seconden om kind te kussen

en dan is het alleen nog maar Maandagmorgen..................

Ik was van-zondag-middag

een blije vrouw

met mijn nieuwe

verjaardags camera

"gekoesterde schoonheid"

Brabants Museum

en ik koesterde

met mijn ogen

alles zag ik als met nieuwe ogen

bladeren met druppelen

rose vegen in schilderij van Sluijters

lachende borden van Picasso

opeens komt er een suppoost

hier mag u niet fotograferen

toen maakte ik maar een foto

van mezelf in de lift

thuis bij het uploaden

zag ik een blije vrouw

Kunst is balsem voor de ziel

Beelden aan Zee

een Woud van Beelden

je mag er tussen lopen

dromen

maar niet aanraken

hij deed dat zelf wel

(Simon Spierer)

je zag zijn handen

zoekend liefkozend

als hij niet kon slapen

liep hij door zijn woud

later liepen wij langs de zee

nog later

bouwde zoon een enorm fort

met gracht

en aandacht

dochter liep

haar gedachten elders

met haar voeten

in de zee

jouw naam

schreef ik in de vloedlijn

en ik keek hoe de golven

ja naam meenamen

toen stak de wind op

iedereen verliet het strand

zoon niet

hij bouwde

zijn fort

en wilde niet naar huis!

.

.

.

.

.

.

.sommigen varen wat sneller naar de hemel dan anderen

en jij ging op een vaartje

12 jaren later stort er een vliegtuig uit de hemel

en het enige mannetje

dat overleeft

klein en kwetsbaar

oh adem uit mijn borst slaande toevalligheid

heeft jouw naam

mijn kind

toeval bestaat niet

Rest In Peace

mijn verjaardag eindigt al 12 jaar

hetzelfde

dan gaat zij over in de sterfdag van mijn zoontje

verjaren en dood gaan dus al jaren samen

en het went niet

Mijn zoon komt beneden

we moeten haasten voor school

Mam

Mag ik nog die beschuit met muisjes

trakteren? voor.....

Ik kijk hem aan

en vraag hem

weet je het zeker dat je dat wilt

denk je niet dadadadada

Hij weet het heel zeker

2 rollen beschuiten

grote schoenendoos

ik beschuiten smeren

hij de muizen erop

Mag ik een foto mee

ja kies er maar eentje

hup in de tas

jas aan

ik zwaai hem uit

met een groot brok in mijn keel

wat een fijnbesnaard gebaar

wat een dappere kleine man

(ik blog later hoe het ging)

In deze stad waar ik nu woon

ben je niet begraven

dus ging ik op zoek naar een plekje

om wat bloemen te brengen

Dat werd de begraafplaats

wat ik niet wist

is dat er veel verschil zit in begraafplaatsen

dit was een dodenakker

tussen rijen dikke plattemarmeren platen

grijs grijzer en zwart

zocht ik een plekje

iets van gras en licht

maar ik vond het niet

je leek nog verder weg dan ooit

lood in mijn bloed

toch

voor ik wegliep

fladderde er een klein blauw vlindertje

van bloem naar bloem

trug over het pad

een ijzeren kistbrancard

waar het zwarte kleed

vanaf woei

we verzinnen maar wat

wij mensen

om die helse pijn

te verduren

soms kan je nergens heen

en waait de wind

scherp als glas langs je

lege handen

de binnenkant van

de kist

was standaard

wit

jouw kistje mijn kind

had een binnenkant

van hemelsblauw

het paste zo bij jou

koningsblauw

je lag

met vuistjes

en je beentjes opgetrokken

als je je handje

een tijdje vasthield

werd het weer zacht

hoe zou het geweest zijn

als je nu nog had geleefd

en morgen jarig was

desnoods met een lang

litteken op het midden

van je borst

je mooie koppie op dat beeldscherm

ik was bij de fotozaak

ik wil voor vrijdag

een canvas laten bedrukken

met foto van mijn kind

nog nooit na je heengaan

was je zo groot voor mij verschenen

ik kon je bijna horen

oppakken

en wiegen

bijna

maar helemaal niet

de meneer vroeg of het zo goed was

hoorde ik ergens vaag

maar ik kon alleen maar knikken

en snel de winkel uitlopen

de straat op

en een hap adem halen

met straatgeluiden

die niet doordrongen

kindje mijn kindje wat ben je toch dood

Door de "halve"barak, in Kamp Vught,

lopen we naar het kindermonument

In juni 1943 wilde de kamp commandant af

van het "kinderprobleem"

en werden de kinderen op transport gezet, met een paar moeders

Er wordt gezegd dat de kinderen naar een speciaal kinderkamp in de buurt zullen gaan.

Maar de treinen gaan naar het doorgangskamp Westerbork.

1269 joodse kinderen uit kamp Vught werden via Westerbork gedeporteerd naar Sobibor in Polen.

Daar zijn ze vrijwel direct na aankomst om het leven gebracht, vergast.

De jongste was 6 dagen oud.

Hand in hand met mijn jongste kind

loop ik weer verder

Als ik achterom kijk

lees ik op het monument

"Het kind is er niet......en ik, waar moet ik heen!"

gen.37:30

bronvermelding

http://www.nmkampvught.nl/

DAN DUW IK JE ZO IN EEN HOK

Dat lieve bloggertjes

Zei een moeder vanmiddag

in Artis

tegen haar dochtertje

waarvan akte

4 april, eerste paasdag, Artis, Amsterdam

geel als een paas-kuikentje

met net ontvouwen vleugeltjes

en

donshaartjes

alleen haalde je adem

als een hertje

en ging je 5 weken later dood

Ik zeeg neer op een bankje

in het Gemeente Museum

ik was wat uitgeblauwerreiterd

naast mij zat een mevrouw

met een heel vrolijk gekleurde bloes

ik zei dat ze goed bij de schilderijen paste 

we raakten aan de praat

ze had intresse voor de foto's die ik had gemaakt

er kwam een foto langs

waarvan ze zei

die vind ik prachtig

die wil ik zien

waar hangt die

ik stamelde

die staat bij mij thuis op de ezel mevrouw

die is van mij

Ik kom trug van terrasje

en zon en Lente

Zoon komt naar me toe

kijkt naar me met zijn bruine ogen

Mam Mam je hebt SPRUITJES

en wijst naar mijn gloednieuwe

zomersproetjes

voor Milly

And He will raise you up on eagle's wings,
Bear you on the breath of dawn,
Make you to shine like the sun,
And hold you in the palm of His Hand.

de ouders van Milly

zijn nu lid van die club

waar ik ook lid van ben

Ouders van een overleden kind

ik ga zo mijn zoon

van school halen

hij moet naar de tandarts

ik zal de zon

in zijn haartjes zien schijnen

en hij zal op zijn fiets zitten

en harder gaan dan ik

en vragen of het pijn zal doen

maar vanmiddag als hij zit te Wiien

is al het leed weer geleden

Een hel voor die ouders

ik wens ze alle armen om hun heen

die ze kunnen verdragen

wachten

in de rij voor de ingang van de Hermitage

werd opgevrolijkt door

het luiden

van de kleine sneeuwklokjes op het gras

binnengekomen

mocht ik me LAVEN

Kandinsky
Voorstudie van landschap met groen huis

images.easyart.com/i/prints/rw...

Matisse
stilllife with dishes and fruit
judaica-art.com/images/uploads...

Matisse
la chambre rouge
inaccessibility.files.wordpres...

Kandinsky
Dunaburg

judaica-art.com/art-masterpiec...

Kees van Dongen

Dame met zwarte hoed

http://kunststad.nl/wordpress/wp-content/uploads/2009/11/van-dongen.jpg

ik ben heel dichtbij de schilderijen gaan staan
en kon de energie ervan af voelen gloeien

energie van toen

die nu nog voelbaar is

Bezoek Hermitage

Matisse to Malevich

Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage

6 maart  - 17 september 2010

Voor de inbraak werd vorige week al een 23-jarige verdachte aangehouden. De man heeft bekend dat hij het doosje uit de auto heeft gegooid. Eerdere zoektochten door brandweerlieden en met een politiehond in de buurt leverden niets op.

(bron Telegraaf website 1 maart 2010)

Dan heb je het doosje trug

maar de as van je zoon is weg!!

De as van de zoon is vermengd

met de regen in Rucphen,

weggewaaid door de tuinen in een straat

Ik denk dat het voelt alsof ze hem nog een keer moeten laten gaan...............

en

het buro wordt gebeld
hallo meneer agent
ik heb een zilveren doosje
tussen mijn sneeuwklokjes gevonden

agent gaan naar die mevrouw toe
hij belt aan
zij doet open
ja agent hier is het doosje
dank u wel mevrouw

de agent loopt door de straten van Rucphen
hij loopt langs het tuinpad
hij belt aan
de vader doet open
komt u maar even mee
moeders zit met kopje thee
en een koekje
met de schort nog aan

vader zegt
de politie is hier moeders

moeder kijkt op
haar handen gevouwen in haar schoot

de agent staat met het doosje
en zet het op het tafelkleed

moeder kijkt naar haar handen
langzaam druppelen er tranen op haar vingers

ze kijkt de agent aan
en zegt
dank u wel

Ik zou je 't liefste in een doosje willen doen
En je bewaren, heel goed bewaren
Dan lig je in de watten en niemand kan erbij
Geen dief die je kan stelen, je bent helemaal van mij

Niets is minder waar

kijk maar

Inbrekers stelen doosje met as overleden zoon