Ze zeggen dat ik een vrij mens ben omdat we hier politieke vrijheid kennen. We mogen stemmen. Balkenende peperde het ons nog eventjes goed in dat als je niet kiest, je niet moet klagen.
Nou, mooie vrijheid zeg. Als ik de keuzes zie in het stemhokje krijg ik eenzelfde gevoel als wanneer ik in een supermarkt sta waar je alleen maar uit B- of C-merken kan kiezen.
En was er toch 'n A-merk en ik zou dat willen kiezen, dan wil dat nog niet zeggen dat ik dat dan ook krijg., want er komen ook mensen in het stemhokje met een IQ lager dan 70 en die zijn in de meerderheid en ze kiezen allemaal voor een C merk of nog erger. Zolang het maar lekker goedkoop is. Kwaliteit is aan hun niet besteed. Waarom denk je anders dat de PvdA het zo goed doet? Een partij met mooie praatjes waarvan geen enkel weldenkend mens de eindresultaten zou accepteren. Ze willen infeite van ons land een tweede Wallonië maken. Dat economische kerkhof in het zuiden van België waar uitkeringstrekkers en vakbonden een economische bloei onmogelijk maken.
Toch raar dat mensen die niet eens weten hoe ze hun eigen leven moeten besturen, wel mogen mee beslissen wie ons land gaat besturen? De tiranie van de domme meute, oftwel democratie. Toch vreemd dat men dit met vrijheid vergelijkt?

Mijn afkeer voor de overheid neemt iedere dag toe. Elke keer als ik opnieuw geconfronteerd word met weer een uitwas van het bemoeizuchtige karakter van het misdaadsyndicaat dat wij de Nederlandsche Overheid noemen, begint het bij mij te jeuken.

Eind vorig jaar was ik bezig met het rond maken van mijn hypotheek, maar vanwege de traagheid bij de BKR moest ik het uitstellen. Er bleek daar een reeds in 2001 afbetaalde lening nog steeds geregistreert te staan. Ook aankopen van electronica uit het verleden, die eveneens afbetaald waren, stonden bij het BKR nog steeds geregistreerd als zijnde nog niet afbetaald. Wederom 'n bevestiging van het beeld dat ambtenaren lui zijn. Die ambtenaren vragen er wel om he?
Ik belde de leningverstrekkers op en hun verzekerde mij dat ze het BKR destijds hadden ingelicht dat ik alles had afbetaald.
Toen al die ellende was afgerond, was het januari 2006.
Ik probeerde het weer opnieuw, maar nu waren de regels voor het aanvragen van een hypotheek opeens verscherpt!?!? Hierdoor is het voor mensen met een niet al te hoog inkomen nog moeilijker om een woning te krijgen.
Tsja. Zo houdt de overheid de armoede kunstmatig instant. Gelukkig heb ik een pa die mij wel wou helpen, maar het is jammer voor mensen die geen pa hebben met geld, die krijgen geen kans om financieel beter te worden door bijvoorbeeld een huis te kopen i.p.v te huren.

Door dit soort dingen begin ik een steeds militantere anarcho-kapitalist te worden. Was de gedachte dat we het best zonder overheid kunnen doen eerst alleen maar wat interesant-doenerij voor op feestjes en partijtjes, nu begint het serieus te worden!
Begrijp me niet verkeerd. ik hou van Nederland en onze vlag, ik hou van buitenlanders net als van ons elftal.
Kalou en Taida mogen van mij 'n paspoort krijgen en alle andere 6 miljard mensen mogen van mij part ook hier komen wonen als ze dat gezellig vinden.
Maar dan wel in een samenleving zonder overheid, waar de staat niet voor je zorgt, maar waar je als mens op eigen benen zult staan, waar je de vruchten van je eigen arbeid plukt zonder dat je iedere maand weer door een epibrerend wezen wordt berooft die zichzelf ambtenaar noemt en die zijn misdaad rechtvaardigt met een lulverhaal over belastingen.
Een maatschappij waar rechtspraak, defensie, justitie en verzorging door particuliere bedrijven wordt geregelt, wat zou dat een mooie maatschappij zijn!
Iedere dag word ik meer en meer geradikaliseert en gemotiveerd om naar deze maatschappijvorm te streven als gevolg van de ziekelijke bemoeizucht van de overheid.

Toch wel krom, eigenlijk moet ik de overheid dankbaar zijn dat ik een geradikaliseerde anarcho-kapitalist aan het worden ben.

Wie kent het boek "De weg naar slavernij"? Ik worstel nu al enige tijd door deze pittige "klasieker" van Friedrich Hayek (check recensie Trouw en Hans Labohm op MeerVrijheid.nl).
En ik verwonder mij iedere keer weer hoe actueel dit boek uit 1943-44 is.
Friedrich Hayek beschreef 60 jaar geleden al hoe de maatschappij er uit zou gaan zien wanneer wij de weg naar slavernij zouden betreden. Die weg zijn we opgegaan en langzaam maar zeker hebben we via de regelzucht en overheidscontrolle, centralisatie, verzorgingsstaat, monopolisme en de zgn democratie onze vrijheid vervangen voor een slavenbestaan. We zijn steeds meer slaaf van de overheid geworden. We zwoegen voor de belastingdienst, die op onvrijwillige basis, zeg maar zonder onze toestemming ons geld afhandig maakt, om daarmee diensten te bekostigen waar zij het monopolie hebben. Via hun propaganda afdelingen hersenspoelen zij de burger met het idee dat wij niet zonder de overheid en haar diensten kunnen en dat belastingen dus nut zouden hebben.
Mensen die het tegendeel beweren worden vakkundig buiten de deur gehouden. probeer maar eens een Nederlandse vertaling van 'n boek van Milton Friedman, F.A. Hayek, Murray Rothbar, e.d. te krijgen bij de lokale boekhandel?

Tegenstrijdigheid
Ik verbaas mij over de tegenstrijdigheid van de mensen om mij heen. Het lijkt wel of men een haat-liefde verhouding heeft met de grote slaveneigenaar en zijn slavendrijvers, met andere woorden, de overheid en zijn ambtenaren.
Vandaag de dag mopperen mensen meer dan ooit op de overheid, hun regelzucht, hun ambtenaren, hun beleid, hun belastingen en ga zo maar door. Maar toch zijn er maar weinig mensen die echt van dit corrupte systeem af willen.
Nu vroeg ik mij af, waarom?

North & South
Ik zat hier over te piekeren en mijn gedachten dwaalden af naar 'n TV serie uit de jaren '80 "North & South". Mischien ken je die nog, met David Carradine, Kirstie Alley en Patrick Swayze, etc. Ach, die acteurs doen er ook eigenlijk niet toe, het gaat om de slaven in die serie.
Door die serie werd ik als tiener geconfronteerd met de erbarmelijke omstandigheiden van de slaven in het zuiden van de Verenigde Staten in de 19e eeuw. Maar je had verschillende soorten slaven. Je had de slaaf die op het land werkte en de slaaf die binnenshuis zijn werk deed. Laatstgenoemde had het lang niet zo zwaar als de slaaf die op de plantage werkte. De huisslaaf was ook eerder tot loyaliteit geneigt naar de baas toe dan de veldslaaf die zweepslagen te verduren kreeg.
Als het huis in de fik stond zou de huisslaaf tot zijn baas roepen: "Baas! Ons huis staat in de fik!" en voor de baas doorheeft wat er gaande is, staat de huisslaaf al het vuur te blussen. Maar de veldslaaf ziet zijn kans en gaat er vandoor, richting de vrijheid.

Conclusie
Ook vandaag de dag heb je in Nederland huis- en veldslaven van de overheid. De huisslaaf kan redelijk goed leven met de georganiseerde en gelegaliseerde misdaadsyndicaat die wij overheid noemen. Zij werken voor het systeem als zijnde 'n ambtenaar of trekken steun bij dit systeem via uitkeringen. Mischien hebben ze een stichting die zich specialiseerd in betutteling van het volk en trekken ze tonnen aan subsidie.
Zulke huisslaven zullen het nooit in hun hoofd halen om in opstand te komen tegen hun slavendrijver.
Daarintenen zijn de veldslaven de mensen die hard zwoegen voor de slavendrijver en met een zweep van regels en overheidsbeleid op hun rug geslagen worden. Want de slavenbaas wil meer en meer belastinggeld van hun stelen. Dit zijn bijvoorbeeld de ondernemers die het meeste van allemaal uitgeperst worden door de overheid.
Als zij de kans zien zullen ze vluchten richting de vrijheid! Eigenlijk doen ze het al. Ik zie steeds meer ondernemers om mij heen naar het buitenland vertrekken.

Tot slot
In het leven kunnen je kiezen: Je bent de onderdrukte of de onderdrukker, de slaaf of de slavendrijver, het slachtoffer of de dader, het prooi of de jager.
Ik denk dat het tijd wordt om de rollen om te gaan draaien. De revolutie begint tenslotte tussen je oren!
Niet alleen de ketenen van ons afwerpen, maar in opstand komen en de grote slavendrijver vervolgens  te knechten, te binden en vervolgens te muilkorven en (uiteraard in figuurlijke zin) een hongerdood te laten sterven.

Omdat ik het druk heb met de aankoop van een nieuwe woning, heeft deze weblog een tijdje weinig aandacht gekregen. Hiervoor mijn excuses. Ik nem al bijna klaar met de hypotheek en ik hoop na mijn verhuizing meer tijd te kunnen besteden aan deze weblog, want ik ben nog niet uitgesproken.

Dat linkse, socialistisch georienteerde mensen over het algemeen een blinde vlek hebben voor economie, mag wel duidelijk zijn, maar sommigen spannen echt de kroon. Geinspireert door een expiriment met gratis OV in het Belgische plaatsje Hasselt, denkt de populist Peter R. de Vries, dat je zo iets ook in een land met 16 miljoen mensen met succes zou kunnen invoeren. Dat zal aardig druk worden tussen Amsterdam en Utrecht. En wat ik het ergste vind, dat degene die geen gebruik maken van de trein, indirect meebetalen, want wie betaalt dat gratis OV? Juist, de belastingbetaler weer. Belachelijk natuurlijk, en ik kan u ook wel vertellen waarom. Opzich kan het treinkaartje best goedkoop zijn. Veel goedkoper dan wat het nu is. Je zou bij wijze van spreken een 1 Euro Express kunnen exploiteren en toch winst maken. Waarom doet de NS dat niet dan? Even kort door de bocht: De NS is een voormalig staatsbedrijf. Mensen die daar werkten ten tijde van de z.g.n. 'privatisering'(*1) zijn voormalige ambtenaren. Zij hebben nooit hoeven werken onder druk van de 'winstgevende prikkel'. Ik kan mij zo voorstellen dat nu de NS winst moet maken, ze met een probleem zitten. Wat moeten ze doen met al dat overtollige kantoorpersoneel dat ze van de Staat kado hebben gekregen? Dat ook nog eens in een hoge salarisgroep zit, van middelbare leeftijd is en nooit onder druk heeft gepresteerd? Logisch dat de kaartjes zo duur zijn :-) Veel beter dan gratis OV is betaalbaar OV. Dit krijg je vanzelf als je concurentie toelaat op het spoor. Treinen zijn tenslotte een goedkoper massavervoermiddel dan vliegtuigen, en millieuvriendelijker ook nog. Ik denk dat een 1 Euro Express geen onrealistisch idee zou zijn, zolang je het maar aan de markt overlaat. Maar linkse, socialistische mensen zullen daar wel bang voor zijn, want ze hebben tenslotte een blinde vlek wat betreft economie. (*1) verzelfstandiging is een beter woord

Koerbagh is mijn nickname voor deze weblog. Mischien ook omdat mijn echte naam u niet zoveel zal zeggen, aangezien ik geen bekend of indrukwekkend persoon ben. Daarom verschuil ik mij achter de naam Adriaan Koerbagh. Maar deze meneer heeft echt bestaan! Hij heeft het een en ander geschreven. Boeken met oud Hollandse titels als 't Nieuw Woorden-Boeck der Regten en Een Bloemhof van allerley lieflijkheyd (onder het pseudoniem Vreederijk Waarmond). En ook een boek met de prachtige lange titel: Een Ligt schynende in duystere plaatsen, om te verligten de voornaamste saaken der Godsgeleerdtheyd en Godsdienst. Dit is in tegenstelling tot wat u zult denken geen promotiefolder voor de EO-jongerendag, maar juist een boekwerk waarmee hij te keer gaat tegen de gereformeerde leer. Hij is uiteindelijk om zijn geschriften veroordeeld door de Nederlandse overheid en uiteindelijk gestorven door de barre omstandigheden gedurende zijn gevangenschap. Hij leefde van 1632 tot 1669 en stak zijn mening over religie en het moraal niet onder stoelen of banken. Hij vond de Bijbel absurd en meende dat God gelijk is aan de natuur en dat er niets buiten de natuur bestaat. De echte theologie was volgens hem daarom de natuurwetenschap. Ja, inderdaad, hij behoorde ook tot de vrienden en kennissenkring van Spinoza. Alleen was Koerbagh extremer in veel punten. Uiteindelijk werdt hij om zijn geschriften veroordeeld tot dwangarbeid in het Rasphuis te Amsterdam en stierf aldaar. Zijn boeken werden op last van de overheid verbrand. Omdat hij niet zo bekend is, heb ik besloten zijn naam als nickname te gebruiken, in de hoop dat zijn naam niet in de vergetelheid zal raken.

Laat ik mijn eerste weblog maar eens beginnen met een droom. Ik droom graag. Het is tenslotte een voorrecht. De droom is datgene wat het verschil maakte tussen de allerarmste mens in een kapitalistische samenleving en de arbeider in een communistisch land. De laatste heeft niks om van te dromen, aangezien zijn toekomst al uitgestippelt was door de communistische leiders, terwijl een arme sloeber in bijvoorbeeld een land als de Verenigde Staten van Amerika de stille hoop kon koesteren dat er een uitweg is uit zijn miserabele bestaan. Ik droom van een wereld zonder overheid, zonder onwillige ambtenaren, zonder belastingen die onvrijwillig van ons afgenomen worden. Een wereld zonder zakkenvullende politici die zich verschuilen in en achter allerlei commisietjes. Ik blijf dromen, want ik koester de hoop dat dit ooit realiteit zal worden.