Wie weet wie Percy is?

(Hint: de tags)

Traditie: een GinTonic op de boot. Lekker en ik slaap er nog beter op ;-)

Even lekker een paar daagjes Engeland/Schotland, we waren er al veel te lang niet meer geweest. Bootje naar Newcastle, autootje naar Edinburgh ...... en weer terug.

Nog een bloem over van vorig jaar, de Hortensia.

Vandaag viel het niet mee. Met dank aan de bijzondere tuin van de buren ;-)))

Update:

In de loop van de middag was de sneeuw weg en kan ik vertellen dat het om viooltjes van vorig jaar gaat..... onder de sneeuw lagen de droevige restanten.

Madeliefje (Bellis perennis)

Sneeuwklokje (Galanthus nivalis)

Oke oke, deze Amaryllis staat bij ons binnen. Vandaag buiten geen lieflijke blommekes gespot.

Zou dat mogelijk zijn?

Ruim drie dagen waren we al aan het zoeken. Eerst alleen door echtgenoot. Ik weet dat als hij zegt dat hij zijn sleutels kwijt is dat alleen maar betekend dat ze niet in zijn rechterbroekzak zitten. Vaak blijken ze dan gewoon in het sleutellaatje te liggen of in de zak van de jas die hij net uitgedaan heeft of ergens op tafel.

“Laat hem eerst maar eens zelf goed zoeken!” denk ik nu. Zeker als het om de autosleutels gaat van de auto waarmee hij nog maar net thuis gekomen is. Ver kunnen ze niet zijn dan.

Deze keer leverde dat niks op. Vanaf gisteren hielp ik zoeken. In het verleden vaak met het resultaat dat ik binnen een paar minuten het gezochte gevonden had.

Opmerkingen over zijn slordigheid maak ik niet meer. Een keer zijn we de reserve autosleutels weken lang kwijt geweest. Zo zeker wist ik dat echtgenoot die zoek gemaakt moest hebben, want IK onthield altijd waar ik ze liet.  Tot ik mijn rijbewijs miste …… hmmm dat zou wel eens in dat ene kleine tasje kunnen zitten bedacht ik …… daar vond ik mijn rijbewijs ook, ahum samen met de reserve autosleutels. MEA CULPA!

Gisteren begon me mateloos te ergeren dat de (motor)sleutels zoek bleven. Alle voor de hand liggende plekken had ik al bekeken. Ook de werkplek van echtgenoot was doorzocht

(door hem zelf, dus hoe betrouwbaar is dat maar ja daar ga ik niet kijken) en ik wist het even niet meer.

Tijdens het koffiedrinken achter de pc ging er opeens een lichtje branden ….. Zouden ze…? Jawel, op een plek waar we een stel autosleutels ook al eens na maanden terugvonden ….. Heel gewoon onder de kussens van de bank.

Uitzicht vanuit the London Eye, het gigantische reuzenrad aan the Theems. Veel te snel hadden we het hoogste punt bereikt....

Verwend? Ja vreselijk verwend en dat is hartstikke leuk.

We waren al veel te lang niet meer in het VK geweest. Zaterdag namen we de boot Hoek van Holland - Harwich voor een dagje London.

Wie de rest van de foto's wil zien; die staan hier.

2010 - De Kok

(De lange haren  gingen vanmorgen natuurlijk in een keurig staartje)

Carnaval op school ik schreef er al eerder over. Voor mij een verplicht nummer waarbij ik me er bij voorkeur met een sesamstraat gordijn *) van af maak. En als ik eens een verkleedmantel maak dan maak ik die op de groei, zodat die nog jaren lang gebruikt kunnen worden.

Het helpt dus niet als op school verwacht wordt dat ze verkleedt komen EN dat er ook nog thema’s voorgeschreven worden. Volgens mij is dat niet in de geest van het echte Carnaval …… maar ja wie ben ik?

Dit jaar heb ik op twee dagen na weten te voorkomen dat we vanmorgen vroeg weer met een drama geconfronteerd worden. Want jongste zoon wil wel heel veel ….. hij regelt niks. Daar heeft hij een moeder voor.

Afgelopen woensdag vroeg ik wanneer het Carnaval op school was? O ja dat was waar ook schoot hij wakker, aanstaande vrijdag. En klas zes moet dan verkleed in het beroep dat ze willen worden. En hij wil kok worden.

O.

Hoe dan? Met een schort voor?

Nee, dat was niet goed genoeg. Een echte koksmuts wilde hij en zo’n echt wit jasje zoals je ze op tv aan ziet doen. Waar moest dan dan vandaan komen? Hij had geen idee.

Gelukkig wonen we nu in een grote stad, er is wel een winkel in knopen en ritsen dat elk jaar het assortiment omgooit cq uitbreid met heel veel carnavals kleding, vooral voor volwassenen. Daar wil ik wel gaan kijken of ze wat hebben, et voila: voor een paar eurootjes hebben ze een heuse koksmuts. Verkocht! Een wit koks jasje echter is nergens te koop. Hema heeft wel net deze week de schorten in de aanbieding, ook een in Ezra’s favoriete kleur, limoen groen.

Met een wit T-shirt eronder moet het maar. Pollepel in de hand, ik vind het goed zo.

*) jaren geleden in Ede nog ging ik als moeder assisteren tijdens het Carnavalsfeest. Detail; dan moest ik ook verkleed. Niet verkleedde belangstellenden waren niet welkom tijdens het Carnavalsfeest.

Tja.

Hoe heb ik dat opgelost? In de keuken had ik voor de deur een Sesamstraat gordijn hangen. Een simpel katoentje, helder roze als ondergrond met alle sesamstraat bewoners erop. Dat knoopte ik om mijn schouders en een ieder die vroeg WAT ik was zong ik toe

‘Weet je wat ik wel zou willen zijn …….. een Sesamstraat gordijn, een Sesamstaat gordijn.

2009 - Romeinse Jager

(Hier hebben we nog een draai aan dat verplichte thema gegeven. Het moest met de Romeinen te maken hebben. Ik dacht gewoon aan dezelfde mantel als het jaar ervoor. Dan ben je toch een Romeinse jager? Hij wist toen ook niks beters)

2008 - Blauwe ridder

2007 - Berenjager met prooi!

Merino lontwol, paars geverfd. Altijd weer een verrassing als je iets op Internet besteld. Vandaag valt het niet tegen ik vind deze kleur paars prachtig!

Ik ben meteen een stukje gaan spinnen op mijn Louët spinnewiel.

Waar besteld? Bij Meervilt in Haarlem.

en dit is mijn huidige breiwerk,

Zelf gesponnen wol van een witte Texelaar. Wat wel lekker breit is dat ik de vacht in heet en zout water gewassen heb en dat niet al het wolvet eruit is. Het voelt heerlijk aan en al breiende worden mijn vingers een beetje ingevet met lanoline.

Bijna klaar gelukkig want dan kan ik de rondbreinaald 3½ waar ik er maar één van heb beschikbaar voor het paarse breiwerk. Nog geen idee wat ik van 250 gram ga maken, maar ik verzin wel wat!

I never made pan cakes when I left home. It must have been seven or eight years later that one day my first son, hardly two years old asked me,

“Momma can you make cake pans? Granddad can!”

It took some time for me to grasp what he meant because he had turned the word around. But the answer was very simple:

“Of course I can!”

That’s were de pan cake baking years began. Son#2 was only a baby who at first did not believe in solid food …… how ever pan cakes were soon a favorite of him too.

I make them in the simplest form. Flour, milk and eggs……. That’s it. I have no set recipe. I just add some flour to a bowl, add milk, whisk until I think its right and then add 3 or 4 eggs to the batter. I use the flour I can lay my hands on. Most of the time that’s wheat flour.

Once husband came home with several left over Dutch Donut ready mix he had gotten very cheap. I turned this in to perfect pan cakes.

I searched YouTube for a ‘how to bake pan cakes’ instruction. Found none I liked, the ones I looked at were all to complicated. Making pan cakes is simple. At least, I keep it simple!

add the eggs,

This was Sunday night, and when I reached for the eggs, I discovered a problem; there was only one egg left. Hmm, in our town shops are really closed on Sunday.

So I took my empty six-eggs-the-box and went to my friend Eve, a chicken keeping neighbour. Could she help me out? Turns out I had to help her out. The chicken had been laying eggs like crazy. Only if I accepted her 12-eggs-the-box carton, taking the full dozen eggs with me would she help me out. I gave in……

s

I use butter. I have one old pan of cast iron and new teflon one. They are both right for pan cakes.

Wait until the batter on top is solid,

turn them,

et voila: a fresh baked pan cake!

I think they look good,

However, some don't turn out as planned....

Most of them were eaten with sweet filllings. Powdered sugar, white castor sugar, brown castor sugar, syrup and cottage cheese are our favourites.

Later on, second son had a birthday party at our house. including my own I took home from school 10 hungry children. I was prepared for this and in de morning had had been baking non-stop for 2½ hours with three pans. I had made the largest pile of pan cakes ever. They entered the house, yelled

‘P A N C A A A A A A K E E E E E E E S S S S S ! ! !”

And started to eat. They ate it all in ten minutes flat ……. When I looked again they were playing in another part of the room, leaving one small piece pan cake on the table …… I was really flabbergasted. But I guess they liked them.

Terwijl ik oppervlakkig naar de post keek dacht ik

"Hee, weer een brief van Ivon-in-Frankrijk?"

Altijd leuk post van ver maar ook vrreemd, zij schrijft 2 brieven per jaar en ik had er deze week van haar al een gehad. Ook het  feit dat er 'iets' in de envelop zat liet bij mij nog geen lichtje branden want ze maakt van alles en stuurt ook wel eens iets leuks op.

Toen het hangertje en het kaarte van Cees-in-Cambodja eruit rolde had ik het 'AHA!' moment. Dat was waar ook, Cees had een hanger beloofd ipv het moeilijk verstuurbare huisje.............................

Cees dank je wel! Hij komt op de foto niet echt goed uit de verf, maar ik krijg het niet beter. Ik laat echtgenoot nog wel een foto maken als ik er een koordje bij heb.

Update do 4/2 12:00 - de foto is vervangen

In de achtergrond de verijzeniskerk, waar ik al eerder een andere zeldzame vogel, de moderne kerkhaan, op de foto zette.

Het ijs ligt op de Wavinvijver waar deze winter de hongerige vogels zich verzamelen. 'Onze' ganzen, eenden, en meeuwen. 's Zomers zwemt er een enkele solitaire zwaan, nu zijn het er vijf.

Al eerder (zonder fototoestel) was ik afgestapt om ze brood te voeren. Toen waren de zwanen laagvliegend over het ijs naar met toe gevlogen en voor ik het wist was ik omsingeld door vijf er grote hongerige zwanen die heel dichtbij kwamen om de boterhammen aan te pakken.

Gevolgd door de snelle meeuwen, klaar om elk geknoeid snippertje brood weg te snaaien.

Oke iedereen kan voortaan zwanesporen herkennen!

In de achtergrond nadert zwaan nummer 4...

Hij is echter niet welkom....

Wacht! Wordt er weer brood gevoerd?

We eten vanavond heel erg lekker!*)

Op het menu staan:

Indiase kerriesoep uit een pakkie

Een grote salade van Rucola, witte kool, rozijnen en veldsla, grote garnalen en een heerlijke frisse vinaigrette.

Wraps met gekruid tartaar uit de roerbakkoekepan

En voor deze kleine zachte wraps ga ik een gechopte ui met fijngesneden champignons en knoflook in een beetje roomboter gaar smoren. Ik breng dat op smaak met in de vijzel fijngestampte fenegriek, mosterdzaad, koriander en zwarte peper.

Hongerige wachtende mee-eters mogen vast een kopje soep nemen.

Als alles klaar is, tafel gedekt met alle toebehoren,

(zoete chilisaus voor mij, gerapte kaas voor jongste zoon en echte tabasco voor echtgenoot)

de eerste wraps in de magnetron klaarliggen om gebliept te worden,

DAN draai ik het vuur onder de uien & champignons hoog op en roer er een portie tartaar doorheen. Net zo lang tot het, zoals dat hoort bij tartaar, half rood half bruin is.

Heel erg lekker op een wrap met een paar reepjes ijsbergsla of Rucola.

*) recept is eerder getest/geproefd en goed gekeurd.

 + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

Vroeger is in dit gevel maar dan 10 jaar geleden. Het zal in april geweest zijn 2000 dat ik de middelen bij elkaar geschraapt had en ik met mijn zonen (13, 11 en 2) naar een pc winkel ging en er in samenspraak met zoon#1 en #2 er een uitkoos.

Wat deed ik vroeger toen ik nog geen Internet had?

Het bloggen ligt bij mij even stil, ik heb geen inspiratie. Ik heb er even helemaal geen zin meer in. Of liever ik heb wel inspiratie, heel veel. Alleen niet om te bloggen. De pc dreigt bij mij verdrongen te raken door zijn voorganger, de Pfaff naaimachine.

Begin jaren negentig, toen de oudste jongens nog klein waren en wij rond moesten komen van een bijstandsuitkering maakte ik bijna al onze kleren zelf. Halverwege de huiskamer en de keuken had ik een naaimachinemeubel. Meestal uitgeklapt, klaar voor actie. Lamp erbij en een v/d stoelen van de keukentafel.

Erg handig want alles wat ik niet af had kon zo laten liggen als het tijd was voor eten koken, afwassen of, ook belangrijk; tv kijken. Ik kon er ook erg goed mijn creatieve ei in kwijt, en hadden we voor weinig geld toch iets leuks aan.

Op de markt ging ik liefst naar de graaihopen. 3 lappen voor vijf of tien gulden en zoeken maar. Vaak zat er dan een gat in of een vlek maar dat maakte niet uit, daar knipte ik om heen. Er lagen soms heel erg leuke lapjes tussen. Ik weet nog dat zoon#2 klein genoeg was om met mij mee te gaan en hij op een dag een lapje met zijn held, Pingu uit de stapel trok. Daar wilde hij graag een broekje van

Maar goed, jongens werden groot voor de lapjes van de graaihopen, wilden kleding uit de winkel en er kwam een computer met internet in ons huis die letterlijk op de plek van de naaimachine kwam.

(foto gemaakt door echtgenoot, dat is duidelijk te zien!)

maar sinds een paar weken gaat het anders. ik begin de dag achter de computer. Kopje koffie erbij en eerst zoek ik naar een vacature en schrijf ik een wervende sollicitatiebrief. Heb ik dat af, en zijn er geen dringende huishoudelijk zaken dan mag ik aan de slag achter de Pfaff!

Op zolder had ik nog een twee ordners vol met eerder gemaakte patroontje. Die heb ik opgeschoond. Allerlei modellen die ik toch nooit meer zou maken (zoals leggings maat 44..... vreselijk) of overhemdjes met problematisch kraagjes ...... weg ermee.

Alle kleine leuke patronen ben ik vervolgens uit gaan proberen. Zijn ze nog compleet en begrijp ik nog wat ik ermee moet?

Kunnen ze ermee door als potentieel kraamkadootje?

Deze familie beer moest ik van kleding voorzien,

Dit is voor als ik 's avonds op de bank bij de tv zit. De wol heb ik jaren geleden alweer zelf geverfd en gesponnen. Ik brei het op naald 3-3½.

Ook leuk om te doen, het oppimpen van een saaie tricot overslagjurk met een elastisch kanten kralenband.

Terwijl ik de laatste hand aan dit logje leg gaat de bel: zou het eindelijk mijn bestelling zijn?

Ja eindelijk. Wat is dit? Op internet gevonden en besteld, gerecycelde sari zijde en katoen, hersponnen tot een breigaren. Daar moet ik mee aan de slag!