Een tricky probleem uit de White House Junior Internationals van 2008

Noord opent 1♣ (Polish club, ‘gewone opening met ♣’, 12-14 of 18-19 SA) en oost volgt 1♦.

Je biedt als zuid 1♥ met ♠ V 5 4 ♥ A H V 7 ♦ 8 7 ♣ B 7 4 3

Er komt veel informatie vrij: met de pas van noord na 2♦ ontkent deze een driekaart ♥(dan zou noord hebben gedoubleerd: supportdouble). Als zuid doubleer je nu om een sterke hand aan te geven. Noord heeft kennelijk geen ruitenstop en biedt wel 2♥, met een doubleton harten. Hoe gaat zuid nu verder?

Stayokay Zeeburg, in een historisch pand aan het Timorplein

De KFC in de Eerste van Swindenstraat in Amsterdam is ’s-morgens vroeg al behoorlijk goed bezet. Dat is niet verwonderlijk want het bruist op de Dappermarkt van drukke activiteiten. De kooplui bouwen hun stalletjes op, de kaasboer (Kaas van Klaas) is al open en overal rijden de vrachtwagens met koopwaar aan. Twee lange jongens met zwarte bossen haar laten zich de nuggets met frites goed smaken. Een kwartier eerder hebben zij gebeld met de mededeling dat zij al in Amsterdam zijn maar de weg naar het hotel (Stayokay Zeeburg) niet kunnen vinden.

Adam 

De broers Adam en Nabil Edgtgton hebben een reis van 22 uur achter de rug, de vlucht van Melbourne naar Amsterdam om daar deel te nemen aan het White House Junior Internationals 2010. Naar het hotel is maar tien minuten lopen waar Michael Whibley en Justin Howard al klaar staan om hun teamgenoten te ontvangen. Andy Hung, de vijfde Australische junior, zit nog in het vliegtuig maar verwachten ze in de avond.

 Nabil

Vijf Australische junioren op stap in Amsterdam en in voorbereiding om te gaan spelen in het internationale juniorentoernooi dat voor de het vijfde achtereenvolgende jaar in het Witte Huis zal plaatsvinden. Met belangstelling informeren zij of er nog meer landen in Stayokay slapen. Dat is zeker het geval; het team van de VS is al onderweg en nog elf Europese landen zullen hun juniorenteams onderbrengen in het hotel in de Amsterdamse Indische buurt. Aangezien het toch acht uur ’s-avonds Australische tijd is, vindt iedereen het leuk om in een café op de Dappermarkt even op adem te komen. De wandeling door de Javastraat geeft een prachtig beeld van de multiculturele samenleving; de kleurrijke winkels met oorsprong in exotische landen. De Australische junioren kijken hun ogen uit.

Vandaag, zaterdag 20 maart, arriveren de 21 teams uit achttien landen in Amsterdam. Morgen, zondag 21 maart, voegen de drie Nederlandse teams zich daarbij en zal om 12.00 de WHJI-2010 geopend worden door Herman Drenkelford, een van de sponsors van het evenement. Junioren, coaches en captains, sponsors en officials en gasten spelen vervolgens een Patton team toernooi. Maandag 22 maart om 12.00 start de eerste ronde van de Round Robin. 23 wedstrijden van elk tien spellen tot donderdagavond 25 maart waarna op vrijdag 26 maart halve finale en finale worden gespeeld. De ‘uitgeschakelden’ spelen dan de Consolation.

Oplossing 2008-probleem

Zonder ruitenstop is 3SA onmogelijk en ook 5♣ lijkt wel erg ver weg. Geen manche? Met in zuid een opening tegenover een opening bij partner komt dat bij geen junior op. Iedereen heeft wel eens gehoord van de Moysian fit (4-3) om de manche te spelen als een kleur volledig ongedekt is, maar hoe heet de 4-2 fit? De junior op de zuidplaats besloot namelijk tot 4♥, mogelijk met de hoop op ♥Bx in noord.

West kwam tegen 4♥ uit met ♦A, speelde ruiten voor ♦H in oost die klaveren inspeelde; ♣5, ♣4, ♣V en ♣A. Het toch ietwat onaangename 4♥-contract leek geen kans te maken tot de leider ♥9 uit de dummy speelde, oost ♥2, en zuid ♥7. De troeven getrokken en dat waren vier troefslagen, ♠A en vijf klaverenslagen voor en uiterst opmerkelijke +620. Oost kon dit voorkomen door ♥9 te dekken met ♥10 maar dat is nu ook weer niet een-twee-drie gedaan. Hoofdrolspeler van dit kunststukje was Michal Kopecky (Tsjechië) die ook dit jaar weer van de partij is met Milan Micura; het Tsjechische paar vormt een viertal met Noriaki Koike-Hiroaki Miura uit Japan; dit team won in de herfst van 2009 in Istanbul the World Youth Teams dat door de WBF als een officiële wereldtitel wordt beschouwd.

Michal, Miura, Kioke en Milan na de zege in Istanbul

info, resultaten en artikelen van WHJI-2010 op www.jeugdbridge.nl

 vanaf 12.00 (tot 21.30) van elke ronde een wedstrijd rechtstreeks op BBO

BUITENBRIDGE: nog niet op adem gekomen van de fantastische Fulham-Juventus. In Craven Cottage is en blijft het altijd te genieten. Ik was eens bij Fulham-Sunderland, de slechtste voetbalwedstrijd ooit gespeeld, het eindigde in 0-0 en het was toch lekker om er bij te zijn geweest. En Vader&Zoon van Peter van Straaten zijn terug; een aanrader

De jeugd telt mee. Vorige week wonnen Gerbrand Hop en Aarnout Helmich de finale van het nationale topcircuit en afgelopen weekeind kwam er opnieuw een junior op de hoogste trede van het erepodium. Winnaars van het NK_gemengde paren werden Rosaline Barendregt, junior en met het Nederlandse ‘girls’-team al twee keer succesvol bij het EK), en Gerard Versluis (die in 1992 met Irene Nijhuis dit NK ook al won).

Rosaline is de webmaster van www.jeugdbridge.nl waarop van 21-26 maart de uitslagen, standen, bulletins en andere zaken van het White House Junior Internationals 2010 zullen worden gepubliceerd.

Rosaline Barendregt

Junior Dennis Stuurman rapporteert over de finale van het NK-mixed die het afgelopen weekeinde in Utrecht werd gespeeld. Met Laura Dekkers bereikte hij een verdienstelijke dertiende plaats. Van de 115 paren in de halve finale kwalificeerden er zich 60 voor de finale op zondag.

Dennis aan het woord: Ik zag een paar leuke spelletjes voorbij komen tijdens de NK mixed finale. In de eerste plaats zondigde ik weer eens tegen de regel dat je in de paren in een competitief biedverloop geen 4-laag of 5-laag van de buren moet doubleren. Dit keer wat het 5♣-gedoubleerd gemaakt terwijl het veld in 3SA met een of twee overslagen gemaakt zat. Nu scoorden we een nul terwijl we anders bijn 90% hadden van -400(5♣).

Het eerste spelletje van de middag was gelijk wel grappig:

♠ 8 7 5 4
♥ H B 2
♦ 10 7 6 3 2
♣ 4

Met allen kwetsbaar opent maat met 1♥ , rechts1♠, ikzelf 2♥, links 2♠, partner 3♣ (echt en manchepoging), en rechts nog eens 3♠. Mijn doublet daarop was erg overdreven. Maar het liep gelukkig goed af, ondanks dat de singleton klaveren  in slag 1 via partners ♣H voor het aas van de leider was. Toch een nuttige +500.

Laura had nog een mooie start:
♠ 5 2
♥ H 9 7 6
♦ 10 8 6 4 3
♣ 3 2

De tegenstanders boden zonder dat wij iets te melden hadden: 1 ♣ - 1 ♦, 2 ♣ - 3SA allen passen. Laura startte nu met schoppen, waarna de leider nooit meer dan tien slagen ging halen en na een onhandigheid zelfs met maar negen slagen eindigde.
 

EEN ROUTINE 3SA

Net als heel veel andere paren speel je als zuid 3SA. West komt uit met ♠10; je bestudeert  de tegenpartij en daaruit blijkt dat van ♠A109 west met ♠9 zou uitkomen. Oost zet ♠B in de eerste slag. Je wint met ♠V en bekijkt je kansen: een schoppenslag, twee in harten, vier in ruiten en op zijn minst één in klaveren: samen acht. Waaruit haal je de negende slag?

BRIDGELIMERICKS

Twee weken geleden ging de zaterdagrubriek over de bridgeboeken die Jules van Ogtrop schreef. Zoon Flip speelde een hoofdrol en liet per mail weten dat erg op prijs te hebben gesteld maar gaf ruiterlijk toe dat vader Jules bij die heldendaad wel de fantasie rijkelijk te hebben geraadpleegd. Alleen kon ik nog steeds niet ‘Bridgeslimmerikjes’, een verzameling limericks van de hand van van Ogtrop op de kop tikken. Ik werd echter op mijn wenken bediend in het eerste bulletin van de National in Reno met een bladzijde vol bridgelimericks.

The secret of bridge is counting

Without it, your losses are daunting

We all want to win

So when chances are thin

Count and your chances are mounting

His urge to be declarer

Made him a bidding terror

She left him at last

Of himself, he”asked

“Think I made a great error?

En nog veel meer van dit fraais. De bulletins kun je makkelijk downloaden als je naar de site van de NBB gaat en daar naar de Reno NABC

NEDERLANDSE TOPPAREN AAN DE SLAG IN RENO

De Spring National in Reno is een van de drie Noord-Amerikaanse kampioenschappen. Het is een enorm evenement met elke dag tientallen kleine en grotere toernooien. Hoofdmoot is de Vanderbilt knock-out. Ook de paren uit team Oranje nemen daaraan deel. Topparen uit alle windstreken worden door Amerikaanse sponsors ingehuurd om deel uit te maken van het team waarin ook de sponsor speelt. Van de Nederlandse paren zijn Jansma-Verhees in team Schwartz als hoogste geplaatst (tweede) in het veld met 88 team. Je zou je kunnen verkijken op die plaatsingslijst. Natuurlijk zijn de eerste tien  absolute topteams maar dat neemt niet weg dat je in de eerste ronde al op uiterst stugge oppositie kunt stuiten. Zo staat het team met twee paren van het Bulgaarse team dat bij het afgelopen EK nog een medaille won als 38-ste. Een team met de vrouwelijke wereldkampioenen Ponomareva-Gromovo(Rus0, Gaviard-d’-Ovidio(Fr) en McCallum-Jacobs(USA) als 48-ste geplaatst. Twee paren uit de Nederlandse vrouwenkernploeg Claudia vd Salm-Anke Wijma en Wietske van Zwol-Martine Verbeek staan ‘slechts ’ 51’-ste.

Vandaag, 15 mart, wordt het veld gedecimeerd tot 64 en morgen gaat het dan verder in de knock-out. Maar eens kijken of de teams met Nederlandse paren het ver schoppen.

Het afspel in 3SA, oost speelt met ♠10 als uitkomst en maakt schoppen vrouw als erste slag.

Het lijkt er naar de uitkomst erg op dat ♠A in noord zit. Speel je na ♠V bijvoorbeeld ruiten naar ♦H en een tweede keer schoppen naar ♠H dan wint zuid ♠A en speelt schoppen door zodat noord twee slagen in die kleur maakt en in harten van slag gaat. Je bent nog niet down maar zult de klaveren erg knap moeten aanpakken: ♣V, ♥H en ♣A en dan klaveren naar ♣10. Bij noord valt ♣9 en je hebt twee klaveren slagen.

Het is spel ziet er tamelijk eenvoudig uit maar ook na een hartenuitkomst heeft de leider het lastig. In de eerste slag ♥B van noord gedoken en als noord schoppen naspeelt: ♠H en ♠A in zuid die ♠10 vervolgt, deze slag gedoken. Ook dan is weer een uiterst voordelige aanpak in klaveren nodig voor negen slagen.  

Dik Bruynestein in BUITENBRIDGE

Hoe het precies komt weet je eigenlijk nooit maar soms komt het gesprek ineens op een onderwerp waaraan jijzelf dierbare herinneringen hebt. Een zakcentje scoren als jonge jongen, dat heeft voor iedereen wel een speciale betekenis. In het seizoen ’58-’59 wandelde ik om de twee weken met mijn vader van de Floresstraat in Enschedé naar het Diekman stadion. Dat was maar tien minuten lopen en uit de verte hoorde je al de mars die je luidkeels met een zelfgemaakte tekst meezong: ‘Schele, zie je dat vliegmachine. Ja pa, ik zie er twee misschien’. Doel van de tocht was een thuiswedstrijd van Sportclub Enschedé, de voorloper van de huidige zo fiere aanvoerder van de eredivisie. Van de wedstrijden staat me niet veel bij, wel dat mijn Pa mij dikwijls op het hart drukte toch goed te kijken: ‘Abe is de beste voetballer die we ooit hebben gehad en ik zie zo gauw geen betere komen’. De Fries Abe Lenstra sloeg het aanbod van Fiorentina (met een blanco cheque!) af om voor de laatste vijf jaar van zijn loopbaan de stap van Heerenveen naar Enschedé te zetten.

Naar het voetballen gaan, kreeg er snel een bijzonder aspect bij. Rondom het veld in Diekman was een brede sintelbaan (eigenlijk ongeschikt voor een voetbalstadion). Daarop gooiden de toeschouwers de lege flesjes (Grolsch was natuurlijk het huismerk). Ondergetekende en met hem een ploegje andere snelle jongens renden twee keer drie kwartier druk heen-en-weer om die flesjes te verzamelen. Met een boodschappentas vol kwam je dan thuis en ging het maandagmorgen zo snel mogelijk inwisselen voor het statiegeld. Dat zal een cent of twee/drie zijn geweest maar alles bij elkaar schraapte je zo toch vaak een gulden bij elkaar. Die piek brandde in je zak. Het was echter volledig duidelijk waaraan het eigenhandig verdiende geld zou worden besteed: kauwgum – een stuiver per pakje - bij de kruidenier. Niet om nu de hele week te kauwen, maar dat gebeurde ook wel; de bijgevoegde voetbalplaatsje met de schitterende karikaturen van

'Als ie op de middenstip gaat zitten, loopt de Kuip al vol'.

Dik Bruynesteijn, daar ging het allemaal om. Met een stapeltje dubbele in de aanslag vervoegde je je op het schoolplein om deze te ruilen voor ontbrekende sterren als Santos en Pele, maar ook Abe, Helmut Rahn (die in 1959 zelfs voor Sportclub Enschedé ging spelen), Coentje en Jan de Wind (onze keeper) deden grif twee andere plaatjes van meer onbekende spelers. Zo verzamelde je een geweldige collectie bij elkaar en voelde je de koning te rijk, er vast van overtuigd dat jouw verzameling een klein vermogen waard moest zijn; dat was het voor jezelf immers. Je zag al een grote toekomst als zakenman voor je. De stapel voetbalplaatjes verdween jaren later bij de een of andere verhuizing als student en van het visioen rijk te worden kwam ook al niets terecht.

Zondagmorgen 7 maaart, 10.00 kwam er bij het nationaal denksportcentrum ‘Den Hommel’ een touringcar voorrijden. Uit de bus stormden zo’n veertig jongens en meisjes die druk kletsend en giechelend het denksportcentrum van de NBB binnengaan. De meute voegde zich op de eerste verdieping bij de al aanwezige jonge garde en meldde zich aan bij de wedstrijdtafel van het ‘Minibridge’-scholenkampioenschap van Nederland. De teams uit de bus hadden die morgen een lange reis afgelegd uit Zeeuws Vlaanderen. Scholen in Retranchement, Oostburg, Breskens en Cadzand waren en zijn actief bij het opleiden van deze jonge bridgers-in spe. Ook Sluis heeft heel wat jeugdige bridgers voortgebracht. Ook drongen Zeeuwse bridgers door de (inter)nationale top. Vincent Ramondt uit IJzendijke en Dejan Markovic uit Vlissingen wonnen in 1997 het NK-paren. Op 7 maart namen de Zeeuwse scholen het op tegen teams als ‘De Drakenkaarters’en ‘de Hobbitburcht’. Vele van de minibridgers speelden in felgekleurde T-shirts met daarop de naam van hun school of JBC (Jeugdbridgeclub). Winnaar werd een combinatie van de Oranje Nassauschool uit Retranchement en het Tij uit Cadzand die nipt het team van de OBS Breskens voor bleven.

Scholenkampioen Minibridge 2010

vlnr: Ruben en Yael Dingemans, Glenn Verbeeke, Joost Liepert

Een verhaal uit met minibridgekampioenschap van 2009

Op 22-23-24 mei 2009 speelden paren uit de Nederlandse Open en vrouwen kernploegen in ‘Den Hommel’ een oefeninterland. Op 24 mei was er ook  training voor de aspiranten. Maar ook  de jongste bridgers gingen aan de slag. Voor de minibridgers was er het NK-scholen. Een kijkje bij dit enthousiaste gezelschap levert de volgende geschiedenis op:.

 Een jongen raapt een leuke hand op: ♠ 8 4 ♥ A H V B 2 ♦ A B 9 3 ♣ 7 4. Hij laat de verzameling trots aan de kibitzer zien en constateert  tevreden dat hij meer punten van de elk van de drie overige spelers heeft en derhalve  leider wordt. Zijn partner legt een leuke hand op tafel en waaiert daarbij de ruitenkleur wijd uiteen: ♠ 7 5  ♥  7 3  ♦ V 8 7 5 4 2  ♣ V 10 2.

De hint van zijn partner om ruiten troef te maken krijgt de instemming van de leider. Beide tegenspelers bemoeien zich er nu ook mee: “Manche of niet?”. De toekomstige dummy waarschuwt zijn partner: “Ik heb niet veel hoor!”. Maar de leider laat zich niet uit het veld slaan en kondigt opgewekt aan dat hij de manche met ruiten troef gaat spelen.

Na enig gepieker verschijnt er als uitkomst een troefje op tafel. De leider zet ♦2 en oost produceert ♦10. De leider neemt opgetogen ♦B en kijkt even naar de dummy of hij daar kan koken om de snit te herhalen. Hij ziet het onmogelijke daarvan snel in en speelt schouderophalend ♦A waar bij west!! ♦H onder valt. Zuid kijkt toch nog een tikje bezorgd en voltooit het troeftrekken met ♦V. Er bekent niemand meer waarna de leider er wel van overtuigd is dat de troeven van de tegenpartij eruit zijn. Hierna de hoge harten waarop twee schoppen uit de dummy verdwijnen en een klaveren.

 Dan een vragende blik naar de kibitzer: “Had u het ook zo gedaan?”. Ik mompel iets onduidelijks en wens het viertal veel plezier en succes bij verdere, ongetwijfeld schitterende, avonturen.

Minibridge is de eerste en eenvoudige stap naar bridge. Het is een vorm waarin bieden nog niet nodig is. De 52 kaarten worden gewoon geschud en gegeven. Het paar in de windrichting met de meeste plaatjespunten mag spelen en daarvan is degene met de meeste punten de leider. De leider mag de dummy zien en bepaalt of er een deelscore dan wel een manche gespeeld gaat worden. Net als bij gewoon bridge komt de speler voor de dummy uit en het spelen gaat identiek als bij bridge. En plezier hebben ze allemaal bij dit door Els Creusen en Ids Hemminga in de jaren negentig ontwikkelde spel. Veel jonge bridgers die later doordrongen tot de top zijn begonnen met Minibridge en nog steeds leren honderden kinderen jaarlijks deze vorm van bridge. Het is een geweldig startpunt voor iedereen die gaat bridgen. En zoals hierboven beschreven: de scholenkampioenschappen en andere minibridgetoernooien zijn zowel voor deelnemers als toeschouwers een waar genoegen.

Marion Michielsen, wereldkampioen bij de junioren en medaillewinnares in het Nederlandse vrouwenteam reikte de prizjen van het Apeldoornse minibridgetoernooi uit.

Stromen alle minibridgers (het spel wordt gedoceerd in de groepen zeven en acht van de basisschool) door naar bridge als zij op de middelbare school komen? Hier blijkt toch wel een struikelblok. De toch wel zware schoolverplichtingen, de beslist noodzakelijke deelname aan fysieke sporten en de belangstelling voor games nemen zoveel tijd in beslag dat de minibridgers dikwijls hun interesse voor bridge niet verder ontwikkelen. Toch is er zeker wel een deel van de 12-18 jarigen die doorgaan met bridge of het spel dan leren. Toegegeven, het kan belangrijk zijn dat ouders, broertjes en zusjes ook bridgen. Veel bridge internationals (Jansen, Leufkens, Westra, Barendregt, Drijver, Hop) komen uit families waar bridge dagelijks op het programma staat. Het is zaak – net als bij andere sporten - om al jong met bridge te beginnen; later kun je daar veel profijt van trekken, ook al zullen velen in het werkzame bestaan bridge meestal op een lager pitje zetten.

Stephen Burgess_Paul Marston, ontwikkelaars van het  kunstmatige Moscito-biedsysteem en al decennia lang vaste krachten in het Australische team

Deze overpeinzingen over de ontwikkeling van bridge werd ingegeven door een artikel in IBPA door Paul Marston, een vermaarde Australische international. Hij waarschuwt voor de dalende belangstelling van de jeugd voor bridge en de vergrijzing. Nu is dat laatste geen probleem, tot op hoge leeftijd kan iedereen bridgen, dat is mooi. Maar beter zou het zijn als ook van onderaf, door de jeugd, de belangstelling voor het spel gehandhaafd blijft. Marston denkt de voornaamste oorzaak is gelegen in het feit dat de bridgeorganisaties (WBF, EBL en nationale bonden) de regelgeving van het spel te ver doorvoeren. Je mag in de VS wel 2♦ openen om een hand aan te geven met beide hoge kleuren en 10+ punten. 2♥ als beide hoge kleuren met 3-10 punten mag wel maar je moet aan tafel de tegenpartij geschreven verdediging tegen deze opening geven. En 2♦ met 3-10 en beide hoge kleuren? Dat mag nu net weer niet. Waarom is het nodig om het bieden zo ver te reguleren? Bieden is een verzameling van ideeën, om dit in een keurslijf van regels te verpakken is nutteloos. ‘Denken’ en ‘voorstellend vermogen’ als wet voor te schrijven in plaats dit aan de vaardigheid van de bridger over te laten. Waarom zou je de nieuwe generatie de wetten van de oude stijl opleggen? Laat hen experimenteren met het spel, met het bieden en de tegenspeelafspraken.

En als het betekent dat tegenstanders zich zelf op de hoogte dienen te stellen van de nieuwe ontwikkelingen, zo zij het. Bij schaken kun je toch ook niet de wedstrijdleider roepen als jouw tegenspeler een zet doet die niet in de theorieboeken beschreven staat. Een sporter heeft de verplichting om zich goed voor te bereiden op de acties van de tegenpartij. Je zou vreemd opkijken als Deborah Gravenstijn niet verder wil judoën omdat haar tegenstander opeens een achterwaartse greep doet.

Het advies van Marston (en ik onderschrijf dit volledig). Laat bridge zich op allerlei mogelijke manieren ontwikkelen: gooi alle biedwetten en voorschriften overboord. Gele systemen, blauwe systemen, rode sticker conventies, groene afspraken, HUM’s (highly unusual methodes), mid chart en super chart (ik weet niet eens wat Marston hiermee bedoelt, maar het zal ongetwijfeld onnodige rompslomp zijn) . Het punt is dat we bridge openstellen voor nieuwe generaties. Marston ziet niet alles somber in; hij ziet om zich heen voldoende mensen die bridge willen leren en ziet het spel als een prachtige manier om nieuwe vrienden te maken en de geest lenig te houden.

(PO Sundelin, de befaamde Zweedse international, schrijft in een voetnoot dat bij de Nordic Junior Pairs Championships er geen systeemrestricties waren en dat de junioren dat erg hebben gewaardeerd).

Het loslaten van starre wetten kan alleen maar in het voordeel van de ontwikkeling van bridge als competitieve sport werken. En het zal de aantrekkelijkheid van het spel vast en zeker groter maken. Het argument dat veel bridgers maar moeilijk met de nieuwe materie zullen kunnen omgaan en niet meer naar NK_finale gaan kijken gaat niet op. Dat doen ze nu ook niet. Bij de MK-finale 2010 tussen ’t Onstein en het Witte Huis kwamen alleen een handjevol oude bekenden kijken en was het maar goed dat de twintig junioren die in de belendende zaal trainden af en toe een bezoekje kwamen brengen en wat sfeer brachten. Laat de in de afgelopen decennia danig vertroebelde bridgehorizon maar weer helder opengaan.

BUITENBRIDGE: Even geprobeerd Nederland-Australië bij het hockey te volgen, het is me allemaal te veel van hetzelfde en niet erg opwindend. De mysterieuze krachten in de sport gezien? Real Madrid echt twee klassen beter in de eerste helft en na de rust een bijna oppermachtig Lyon.  En laat in de avond even terug naar de roots met Robert Johnson (1911-1938, waarschijnlijk overleden omdat iemand vergif in zijn whiskey had gegooid), altijd lekker, het bijna blikken geluid van zijn gitaar.

Parenkampioenschappen als slot bridgeseizoen 2009-2010

Het Nederlands kampioenschap voor gemengde paren 2009-2010 wordt op zaterdag 13 maart (halve finale) en zondag 14 maart (finale) gehouden in het NDC Den Hommel in Utrecht. Afhankelijk van het aantal paren in de halve finale plaatsen zich minimaal 40 en maximaal 60 paren voor de finale; er is een carry over uit de halve finale.

De bondsparencompetities vinden plaats op 27/28 maart en 17/18 april

De parenkampioenschappen zijn lekkere toetjes van het bridgeseizoen als je dat laat samenvallen met de gebruikelijke data van het schooljaar. In feite gaan bridgers altijd door, nemen geen vakantie (of gebruiken hun vrije dagen om in een zomers decor in een warm land aan een bridgefestival deel te nemen).

HOE SPEEL JE TEGEN?

Je komt als noord tegen 3SA uit met ♥7, de leider speelt ♥V in de dummy en partner zuid gooit ♥9 bij (geeft driekaart harten aan). De leider speelt ♣V, zuid ♣9, je duikt een keer en als de leider verder gaat met klaveren naar ♣B (zuid ♣7, driekaart ♣ en de tweede keer de hoogst overgebleven klaveren= voorkeur voor ♠), neem je ♣H. Je speelt een kleine schoppen voor ♠A in zuid die ♠4 vervolgt voor jouw ♠H. Wat doe je op dit moment?

EK en WK

Het vizier van de nationale kernploegen staat gericht op de internationale kampioenschappen van de komende zomer/herfst. Om de samenstelling van de teams te bepalen is nog wel een selectie noodzakelijk; de geselecteerde paren worden onderworpen aan een intensieve training en voorbereiding. Daarin komen zeker ook de mentale aspecten aan de orde.

Uit Team Oranje en de vrouwenkernploeg worden in de komende weken de drie paren geselecteerd die Nederland vertegenwoordigen in het EK-viertallen (22 juni-3juli, Oostende). In andere jaren was bij een EK naast de titel en de andere podiumplaatsen ook een klassering bij de eerste vijf (of zes) van belang omdat een land zich daarmee kwalificeert voor het WK. Dit nu is voor de Nederlandse teams niet noodzakelijk omdat Nederland als  gastland van het WK-2011 al verzekerd is van deelname. Nu maar recht op een medaille af, zou ik zo zeggen.

Bij het open team zal de keuze gaan tussen Bas Drijver-Sjoert Brink, Simon de Wijs-Bauke Muller, Gert-Jan Paulissen – Jan Jansma en Ricco van Prooijen-Louk Verhees. Het jonge en erg beloftevolle paar Merijn Groenenboom-Bob Drijver stopte twee weken geleden het partnership en het voor team Oranje beoogde nieuwe paar Huub Bertens-Berry Westra is nog erg pril om al voor het EK te worden gekozen.

Bep Vriend maakte in 1976 haar debuut in het Nederlandse vrouwenteam

Anton Maas, trainer en coach van team Oranje

Maas-Vriend (echt)paar boekte menig (inter)nationaal succes bij de gemengde paren en wonnen samen in 1988 en 1989 de meesterklasse paren

Bij de vrouwen zijn Bep Vriend-Carla Arnolds, Jet Pasman-Anneke Simons, Martine Verbeek-Wietske van Zwol door de wol geverfd en geroutineerd. Marion Michielsen-Laura Dekkers, Claudia vd Salm-Anke Wijma en Jamilla&Sigrid Spangenberg zijn nog jong en lijken meer de nieuwe krachten voor de toekomst.

Naast het EK is er in oktober ook een open WK(1-16 oktober Philadelphia); in teenstelling tot het EK is dit een WBF-evenement met weliswaar officiële wereldtitels op het spel maar met open en tevens transnationale inschrijving. Veel spelers en speelsters uit onze kernploegen gaan naar dat toernooi als lid van (ingehuurd door) een gefortuneerde bridger met een andere nationaliteit.

Ook de Nederlandse junioren gaan naar Philadelphia; zij kwalificeerden zich bij het EK-2009 in Brasov voor het WK-juniorenlandenteams dat als onderdeel van de World Bridge Series Championships zal worden georganiseerd. Na het verlies in de kwartfinale van het WK-2009 zinnen de Nederlandse junioren op wraak. Tijdens het White House Junior Internationals (van 21-26 maart in het Witte Huis te Amsterdam) krijgen de junioren de kans hun warde te bewijzen tegen teams uit twintig andere landen. Voor de junioren staat van 14-17 juli ook nog het EK-jeugdparen (Opatija) op het programma. Het zal geen geheim zijn dat schrijver deze als coach en trainer van de junioren in dit blog de gebeurtenissen bij de junioren op de voet zal volgen. Informatie over het WHJI-2010 op www.jeugdbridge.nl

OPLOSSING TEGENSPEELPROBLEEM

Als je na het geschetste tegenspel een derde keer schoppen speelt maakt zuid ♠10 maar heeft zuid in ♠9 de negende slag. Vervolg je na ♠H met ♦H dan komt de leider een slag tekort.

BUITENBRIDGE: op de kop getikt: Nescio: Verzameld Proza en nagelaten werk. Dus voor, tussen en na de champions league volop prachtig leesvoer. 

Nog één ronde van zes spellen te spelen en junioren Aarnout Helmich-Gerbrand Hop (beiden 22 lentes jong) waren Meike Wortel-Maarten Schollaardt, die bijna de hele finale de leiding hadden,  tot op 6 imps genaderd. Dat was de situatie in de slotfase van de finale van het nationale topcircuit. Ook vrouweninternationals Martine Verbeek-Wietske van Zwol waren nog in de race voor de eindoverwinning.  Zoals dat heet: als je bij de bookmaker had ingezet op deze ontknoping van de top-16 die afgelopen weekeinde plaatsvond in het Witte Huis, kon je aardig verdienen. Zeker nadat Helmich-Hop in de slotronde +17 imps scoorden en Wortel-Schollaardt op +1 bleven steken waardoor de junioren met de overwinning aan de haal gingen. De vrouwen consolideerden een fraaie derde plaats. De junioren bleken lastige klanten voor de gevestigde orde want Frank Visser-Dennis Stuurman en Vincent de Pagter-Jacco Hop deden met plaats vier en vijf ook nog een greep uit de prijzenpot.

Aarnout Helmich

Over de schouder van Ggerbrand Hop kijkt Hermand Drenkelford (sponsor Witte Huis topcircuit) mee hoe de junior het aanpakt

En de favorieten? Paulissen-Jansma deden lang mee voor een klassering bij de eerste drie maar bleven met totaal +15 imps op de zesde plaats steken. Bertens-Westra (+1) kwamen nooit echt los en ook Drijver-Brink (-19) kwamen geen moment in de buurt van prolongatie van hun overwinning in 2009. De Wijs-Muller, overtuigend winnaar van het klassement na vier voorrondes, begon het zaterdagmorgen slap, werd het er in de loop van het weekeinde niet beter op en eindigde het in mineur(-56 en de voorlaatste plaats).

Een slem in de ‘vierde-kleur’is dikwijls lastig te bieden.  3♦ van west, Jacco Hop, was de vierde kleur en vroeg oost de hand nader te omschrijven. 3SA van oost, Vincent de Pagter, toonde een stop in ruiten(in de ogen van west moest dit wel ♦Vxx (♦Vx?) zijn. West deed nu met 6♦ een voorstel om daarin te spelen. Oost begreep dit en paste tevreden. Toevallig is 6SA ook gemaakt maar met 1370 (vier van de acht paren boden en maakten het slem, de overige vier paren bleven in 3SA steken) was goed voor +8 imps.

BUITENBRIDGE(met de top-16 in Amsterdam en het NK-jeugd in Utrecht was het een vol bridgeweekeinde dus nauwelijks iets gezien van Lars Boom en Sparta-Ajax, laat staan van het schaatsen. behlave een paar hoofdstukken uit de Aanalyticus van Jan Mulder (altijd genieten) was er verder geen tijd iets te verhapstukken, zeker omdat de Tudors nog werd gevolgd door Elisabeth, the virgin queen.

Het Witte Huis ligt er hier stil en verlaten bij. Vandaag en morgen spelen de zestien sterkste paren van Nederland er de finale van het nationale topcircuit.

Van de Winter Teams 2010 in Izmir naar Asminderǿd voor het Deense nationale viertallenkampioenschap, en af en toe naar Dublin voor de Camrose Trophy(een wedstrijd tussen de teams van Engeland, Schotland, Ierland en soms Wales), zo zap je van land naar land voor verschillende bridgetoernooien. BridgeBaseOline doet dagelijks  verslag van belangrijke evenementen. Dit weekeinde is BBO natuurlijk ook actief bij de top-16 in het Witte Huis. Voor wie geen tijd heeft om persoonlijk de heldendaden van de Nederlandse toppers te gaan bekijken kan makkelijk even inloggen bij BBO(een account is gemakkelijk, en gratis, aan te maken).

In Amsterdam trapten Bas Drijver en Sjoert Brinjk als winnaars van de 2009-editie van het topcircuit af tegen Han Begas en Jan Worm, een paar dat toch wel verrassend tot deze finale doordrong. Alle zestien paren ontmoeten elkaar vandaag en morgen voor een set van zes spellen. De rekenmethode is Butler: de acht scores bij elkaar geteld en gedeeld door acht levert de datumscore op. Daartegen vergelijkt elk paar het eigen resultaat en dat wordt omgezet in imps.

Het 3♥-bod van zuid, Brink, gaf een hand aan met een lange hartenkleur en – naar ik vermoed (mogelijk was het een zwak sprongantwoord – inviterende waardes. Of deze hand daarin paste is maar de vraag. Kennelijk kon noord geen 3♠ bieden om een beter spelbaar contract te bereiken (dat zit er nog in). Bij het openleggen van de dummy merkte Drijver op:’Ik heb een trieste hand voor 3♥”. Waarop Brink reageerde met : ‘Het is ook een triest contract”. Er liep een slag in het tegenspel weg en Brink eindigde met zeven slagen, twee down.  Maar ja, -200 zal toch wel de nodige imps kosten aangezien veel noord-zuid paren wel in 2♠ zullen eindigen. Dit alles op BBO gezien, nu maar snel op de fiets naar het Witte Huis om de zaken live in ogenschouw te nemen.

BUITENBRIDGE: Ja, Valleys of Neptune staat vol lekkere muziek.

Amsterdam is een stad met een grote bridgetraditie. De Continental Club, ABC, Hok, USS, Modalfa scoorden menig nationale titel. Na de instelling van de Meesterklasse viertallen in 1931 was een van deze Amsterdamse verenigingen veertig keer de sterkste.

Afgelopen seizoen moest het Witte Huis in de MK-finale het hoofd buigen voor ’t Onstein.

Met het Witte Huis wordt de sterkste Amsterdamse vereniging van het moment genoemd. Het Witte Huis staat ook voor de stichting die eigenaar is van het denksportcentrum ‘Het Witte Huis’, waar zse Amsterdamse bridgeverenigingen domiciele houden.  Ook is Het Witte Huis (zeg Max Abram en Hermand Drenkelford) de belangrijkste sponsor van het White House Junior Internationals (van 21-26 maart, 24 juniorenteams uit twintig landen).

Komend weekeinde is het Witte Huis het decor van de finale van het nationale topcircuit. Vijftien paren kwalificeerden zich na vier voorrondes en Bas Drijver-Sjoert Brink kregen een vrijkaart als beloning voor de zege in het topcircuit van 2009.

Deze top-16 mag met recht als het sterkst bezette nationale bridgetoernooi worden genoemd. Ik weet dat bij sport en zeker bij bridge de vorm van het moment dikwijls beslissend is maar als je na vier dagen kwalificatie boven komt drijven in een veld van de zestig sterkste Nederlandse paren, is het gerechtvaardigd om dit deelnemersveld als de crème de la crème van het Nederlandse bridge te bestempelen..

BEZOEK ZELF FINALE WITTE HUIS TOPCIRCUIT-2010

Het Witte Huis, Ijsbaanpad 45, Amsterdam, vlak naast het Olympisch Stadion

Vrij entree, je kunt aan de tafels kibitzen, aanvang 10.30, einde elke dag 18.00

Goede parkeergelegenheid, tram 16 stopt op de hoek

Ook zijn van elke ronde spellen te volgen via BBO

DEELNEMERS top-16

Team Oranje:

Bas Drijver-Sjoert Brink, Jan Jansma- Gert Jan Paulissen en Simon de Wijs-Bauke Muller behoren ook internationaal tot  de absolute top. Het is geen lastige voorspelling dat zij ook in de top-16 een belangrijke rol gaan spelen.

Huub Bertens-Berry Westra vormen pas sinds een paar maanden een paar, maar ook zij – op de rand van opname in Team Oranje,  behoren tot de favorieten.

De andere twee paren van Team Oranje zijn afwezig: Verhees-van Prooijen vielen in de voorronde buiten de boot en Drijver-Groenenboom kwalificeerden zich wel maar besloten drie weken geleden het partnership - voor veel volgers een grote teleurstelling - te beëindigen.

Martine Verbeek-Wietske van Zwol verdedigen de kleuren van het Nederlandse vrouwenteam.

De jeugd is goed vertegenwoordigd: Vincent de Pagter-Jacco Hop wonnen het topcircuit in 2007 en 2008, namen vorig jaar niet deel, maar zijn erg happig op de hattrick. Aarnout Helmich-Gerbrand Hop zijn nieuwe junioren die hun waarde kunnen bewijzen,. Dennis Stuurman-Frank Visser maakten vijf jaar deel uit van de junioren kernploeg en kunnen in deze top-16 aantonen hoe ver zij gevorderd zijn in het topbridge.

Meike Wortel,-Maarten Schollaardt, Roald Ramer-Yke Smit en Leon Jacobs zijn vaste klanten in de MK en ook in de finale van het topcircuit; zij zullen het de gevestigde orde beslist lastig gaan maken.

Annelies Klein-Jan de Ruiter, Frank Bakkeren-Jos van Wel,  Han Begas-Jan Worm, Richard Ritmeijer-Ronald Brantsma, Simon ter Elst-Ton Lucassen zij in dit gezelschap de dark horses.

Een vetlederen medaille en een foto in het bridgeblad zijn natuurlijk moii maar de inwendige mens heeft ook regelmatig versterking nodig. Sponsors Max Abram en herman Drenkelford zorgden zowel in voorronde als finale voor een smakelijke prijzenpot.

In de voororndes was het al goed verzorgd, de finale is prima gedoteerd

HOOGSTANDJE VAN BAUKE MULLER

De Witte Huis-top 16 is een vervolg op de Modalfa top-12 die van 1998-2008 werd gespeeld in de kantoren van Max Abram in Amsterdam. Bauke Muller was en is een formidabele opponent. In de eerste Modalfa top-12 in 1998 haalde hij een fraai kunststukje uit. Het commentaar in zijn eigen woorden.

“West kwam uit met ♠B voor het aas van de dummy. Daarna speelde leider ♥A. Ik had als oost mijn telwerk snel af. We maken als oost-west nul schoppenslagen, minstens één in harten en misschien twee in ruiten. En in klaveren? Ik besefte dat ♣H geen slag kon worden als mijn partner nooit aan slag zou komen om die kleur aan te vallen. Zuid zou de ruitenkleur ontwikkelen en daarop zijn klaverenverliezer afgooien. Er was een kans het contract down te spelen. Dan moest mijn partner ♥V hebben. Ik besloot dus ♥H onder het aas te gooien en de leider eventueel een overslag (onbelangrijk in de strijd om de imps) te gunnen. Inderdaad maakte west de tweede troefronde met ♥V, Hij begreep mijn probleem en speelde klaveren. We maakten zo ♦AH, ♣H en de troefslag voor één down. Door die downslag wonnen we 48 cross-imps, bij 4♥ gemaakt hadden we er 13 verloren”.

BUITENBRIDGE: Om me er ook maar mee te bemoeien: wat Nigel deed kan echt niet door de beugel; ik mag hem eigenlijk wel maar toch niet meenemen naar Zuid-Afrika. Wel zo meteen op een holletje naar Concerto om Valleys of Neptune aan te schaffen en de hele dag op te ztten; prima verhaal van Menno Pot. Ook hoop ik van harte dat het met Yuri bergop gaat.

In het bieden en bij het tegenspelen zijn volop kansen om punten te scoren. Toch heeft het spel als leider voor veel bridgers een aparte charme. Dan is het moment aangebroken om partner, teamgenoten, tegenstanders of toeschouwers te imponeren met een vakkundig speelplan.

Vlak voor de finale van het nationale topcircuit (zaterdag 6 en zondag 7 maart in het Witte Huis te Amsterdam) ) kwam ik een notitieblok tegen met een spel uit de vierde voorronde van dit nationale toptoernooi tegen waarin slechts twee van de 24 leiders er in slaagden twaalf slagen te maken.

West komt tegen 6♥ uit met ♣V. Hoe pak je dit aan?

Het kan weinig kwaad een ruiten uit de dummy weg te gooien en de slag met ♣A in zuid te winnen. Dan speel je ♥A waarop west ♥B bijspeelt. Je speelt schoppen en bij west verschijnt schoppen heer!

Hoe nu verder?

WITTE HUIS TOPCIRCUIT 

De finale van het topcircuit is een top-zestien waarin alle paren elkaar ontmoeten in een set van zes spellen. De stichting Het Witte Huis is hoofdsponsor en treedt tevens als gastheer voor de finale op.

Terug naar het slem. Ga je er van uit dat ♥B sec is? En wat denk je van ♠H? Met de schoppen 3-2 verdeeld is is het makkelijk om de schoppen vrij te troeven en daarna te incasseren.  Maar met de schopen vier-een bij oost-west is er een aanzienlijk probleem. Je komt entrees naar de dummy tekort om de schopen vrij te troeven en vervolgens te incasseren  Of zet je je geld op een voledige cross-ruff?           

Winnend is ♠H te duiken (met ♠HVB9 in west krijg je wel een introever maar zoals later zal blijken kun je – als je direct ♠A neemt - het slem  nooit  maken.

West heeft twee mogelijke varianten:

a)      Klaveren na. De leider troeft met ♥7 in de dummy en gaat verder met ♠A en een schoppen getroefd. Een klaveren getroefd met ♥10 en ♥H geïncasseerd. Na een tweede schoppenintroever zijn de twee schoppen in de dummy vrij. ♥V om de laatste troef van oost op te halen.♦A is de entree naar de twee schoppenslagen in de dummy.

b)      West speelt ♦H om ♦A weg te werken. De leider troeft na ♦A direct een ruiten. Dan ♠A en een schoppen getroefd. Overgestoken naar ♥10 en gevolgd door nog een schoppenintroever. Ook nu zijn de schoppen van de dummy vrij. Een klaveren getroefd in de dummy met ♥7 en met ♥H de laatste troef van oost opgehaald.

Het kan gebeuren dat je het winnende plan mist.  En deze twee varianten niet 100%(west kan ♥B bijspelen van ♥B9). Maar de leiders waarbij west ooit heeft geboden (2SA om beide lage kleuren aan te geven of 3♣)  hadden toch wel voldoende informatie voor het winnende speelplan.

BUITENBRIDGE; Tja , toch de gemeenteraadsverkiezingen met de gebruikelijke onzin over prognoses van wat er op 9 juni staat te gebeuren. Wel genoten van het Jimi Hendrix onderwerp in DWDD. En het 'echte' Oranje? Ben benieuwd wat de voetbaljongens van de Volkskrant daar aan lichtpuntjes hebben ontdekt.

Een parenwedstrijd heeft altijd iets lichtvoetigs. In een viertallenpartij zul je serieus naar de beste speelwijze kiezen om een contract te maken en schuw je er niet voor om overslagen weg te geven in doldrieste pogingen een contract van de tegenpartij down te spelen. Toch blijft de strijd om de matchpoints (jouw eigen resultaat op een spel wordt vergeleken met alle andere tafel: bij het minste verschil van 10 punten is het 2-0 maar verlies je bij voorbeeld met 420 van 4♥ tegen 3SA met een overslag gemaakt dan is het 0-2. Een identieke score levert beide paren 1 matchpoint op) voor de liefhebber veel boeiender. Het voortdurende gebalanceer op de rand van de afgrond levert immer schitterende spellen op waarbij de adrenaline rijkelijk door de aderen vloeit.

Nu is het ook nog eens zo dat je parenkampioenschappen in alle mogelijke categorieën hebt. Daarmee is het voorjaar lekker gevuld. De jeugd gaat op 7 maart aan de slag bij de pupillen(tot en met 15), aspiranten (- 20) en junioren (-25). Dan heb je de Meesterklasse paren (27/28 maart en 17/18 april). Helaas is vanwege het afhaken van de sponsor het open NK-paren geschrapt; de mixed kampioenschappen zijn op 13/14 maart en het NK voor seniorparen (geboren voor 1950) op 6 mei. Voor elk wat wils waarbij royaal met nationale titels wordt gestrooid.

Afgelopen weekeinde (27&28 februari) streden twintig vrouwenparen om de nationale titel in deze discipline. In de afgelopen jaren was de animo voor dit kampioenschap niet om over naar huis te schrijven. De inkorting van twee weekeindes naar één beviel  kennelijk, gezien de grotere deelname. Wel vloeide hier een nadeel uit voort. Het was geen erg lange wedstrijd: 19x4 spellen: 76 spellen om je Nederlands kampioen te mogen noemen. Je kunt dan met enig recht vrezen dat het toeval een (te?) grote rol gaat spelen. Marjolein Debets en Betty Speelman die vorig seizoen ook dit kampioenschap op hun naam schreven kwamen op de slotdag sterk opzetten, en lieten de gevestigde orde bij de vrouwen achter zich.

Om een indruk te geven van de actie in deze Bondsklasse A, zoals het NK-vrouwen al sinds jaar en dag heet het volgende spel.

Noord heeft een geweldig ♣/♠ spel maar ook oost zal zich niet onbetuigd laten. Er was in deze twee biedverlopen wel een groot verschil. In het eerste wist zuid van de twee rode kleuren in oost en kwam tegen 5♦-gedoubleerd uit met troef voor ♦A in noord, die ♣A en ♣H speelde oost troefde en liet ♥10 doorlopen. De tweede harten voor ♥A in west die een tweede keer troef spelde. Vanwege de slechte verdeling van de harten kon zuid niet verhinderen nog twee harten slagen te verliezen voor drie down en 500.

Op de tweede tafel wist zuid van elf zwarte kaarten in noord en daarbij waarschijnlijk één harten en één ruiten. Zuid besloot tegen 5♦ uit te komen met ♥A en gaf haar partner in de tweede slag een hartenintroever. Maar dat was met ♦A en de leider was nu in staat ♥B van west eruit te troeven en zo het verlies tot één down en -100 te beperken.

Was – met beide richtingen niet kwetsbaar - 500 goed voor de 100% score? Nee. Debets-Speelman, de uiteindelijke kampioenen, boden 6♣ en mochten dat maken. Vanwege de bijzonder slechte verdeling van de schoppen en de hoge intermediates in ♠ van west(♠865) kan west twee schoppenslagen maken. Probeer het maar zelf. De leider is verplicht om een keer troef te trekken omdat oost anders een schoppen introever maakt. (Ik schreef dit zondagavond gelijktijdig met het kijken naar de Ijshockeyfinale en had niet goed genoeg naar het spel gekeken. Ik werd op mijn vingers getikt door een mail van Marjolein Debets die daarin uitlegde hoe Betty Speelman er of fraaie wijze in slaagde wel het slem te maken)

Marjolein straalt na het prachtige afspel van partner Betty

De frequentiestaat met alle tien resultaten op dit spel plus de daarbij horende scores in matchpoints ( je wordt met negen andere tafels vergeleken, de zaaltop is derhalve 18).

De uitslag van het NK-vrouwenparen 2010

Interieur van het Witte Huis in Amsterdam; plaats van de finale van het nationale topcircuit (6-7 maart), hier tijdens het internationale juniorentoernooi 'White House Junior Internationals'-2009 (dit jaar van 21-26 maart)

De aanbouw van het nationaal denksportcentrum ‘Den Hommel’ in Utrecht is uiterst geschikt om verhalen te horen van de spelers en speelsters actief in competitie of, zoals op zondag 21 februari, in de vierde en beslissende voorronde van het nationale topcircuit. In de pauzes tussen de rondes komen daar namelijk de verstokte rokers binnen (in de speelzalen en ook in het grand café is roken verboden). Als dan Huub Bertens binnenstormt, het pakje shag in de aanslag,  ben je verzekerd van een kleurrijk verslag van een boeiend spel of van zijn eigen falen: “Verknoei ik eerst een kwetsbare manche en wordt ik vervolgens gedoubleerd in 3♠. Ik denk een manier te hebben gevonden om de downslagen te beperken maar ik zit er volledig naast en eindig met vier down en min 1100. En vervolgens biedt de tegenpartij die een grote swing nodig heeft nog groot slem op snit (en die zit goed); zo is het lang niet zeker of wij (partner is Berry Westra) ons wel voor de finale kwalificeren”. Ook is de slotfase van de voorronde spannend omdat paren die tegen de top-15 aanhikken zich nog kunnen verzekeren van een finaleplaats door enorm uit te halen. Risico werd niet geschuwd. Een junior vertelde sip de volgende horror story.

Na de 3♣-opening was het vrij standaard om als oost 3SA te bieden. Op vijf van de 25 tafels koos zuid ervoor om met ♣V uit te komen waarna de leider razendsnel negen slagen opeiste. Sommige noordspelers lanceerden een speculatief doublet: het doel was om zuid af te houden van een klaverenuitkomst en mogelijk zelfs voor harten zou kiezen; misschien had de leider niet eens een hartenstop. Er bestaat een soort regel dat een dergelijk doublet om een schoppenuitkomst verzoekt; dat gebeurde vaak en meer dan acht slagen waren onmogelijk. Tegen de junior besloot zuid met de singleton harten uit te komen: Ïk had nog geluk want na harten voor de heer nam noord harten aas mee waarop zuid een aanmoedigend signaal in klaveren bijspeelde; nu ging ik ‘maar’ vier down”. Een keer werd vijf down gedoubleerd gescoord. Er was zelfs het dubbele van dat getal mogelijk op de tafel waar noord-zuid 3SA-geredoubleerd speelden: harten uit en 2800. Maar ook na de schoppenuitkomst prijkte er nog +400 voor noord-zuid op de frequentiestaat.

Winnaar van de vierde heat werden Gert-Jan Paulissen-Jan Jansma. De top-15 na 4 voorrondes (onder voorbehoud); Bas Drijver-Sjoert Brink complementeren (als winnaars van 2009) de top-16 voor de finale op 6&7 maart in het Witte Huis in Amsterdam.

1: Bauke Muller-Simon de Wijs                       +142

2: Vncent de Pagter-Jacco Hop                       +117

3: Gert Jan Paulissen-Jan jansma                   +112

4: Maarten Schollaardt-Meike Wortel             +108

5: Annelies Klein-Jan de Ruiter                       +101

6: Aarnout Helmich-Gerbrand Hop                  +94

7: Huub Bertens-Berry Westra                       +81

 8: Han Begas-Jan Worm                                +67

9: Simon ter Ekst-Ton Lucassen                     +67

10: Ronald Brantsma-Richard Ritmeijer          +61

11: Bob Drijver-Merijn Groenenboom             +59

12: Roald Ramer-Yke Smit                              +57     

13: Wietske van Zwol-Martine Verbeek         +55

14: Dennis Stuurman-Frank Visser                 +55

15: Frank Bakkeren-Jos van Wel                    +52     

Een wandeling langs de oevers van de Seine heeft veel leuke aspecten. Voor de liefhebber van oude bridgeboeken oefent het stalletje op de hoogte van de Rue St André des Beaux Arts immer de grootste aantrekkingskracht uit. Eén van de fraaiste aanwisten was ‘Bridge, les 102 donnes d' un grand match’ (editions Bernard Grasset, 1933) over de wedstrijd uit 1932 tussen een team uit de VS en één uit Frankrijk. Grote Amerikaanse bridgenamen: Ely en Josphine Culberston, Lightner (de uitvinder van het doublet op vrijwillig geboden slems) en Gottlieb. Voor Frankrijk: Pierre Bellanger, Albaran, Aron en Venizelos. Je mag wel stellen dat dit in feite de eerste officieuze match om de wereldtitel was.

Het was in Frankrijk een bijzondere bridgewedstrijd waarin het spel werd aangeduid als Bridge-plafond. Hierin was wel het bieden en spelen identiek aan het contractbridge zoals de Amerikanen al gewend - en die nagenoeg onveranderd zijn gebleven tot nu toe - waren te spelen enn waarvan de spelregels en puntentelling bij de befaamde cruise door Vanderbilt waren vastgelegd. Dit alles was nog niet naar Europa doorgedruppeld en vooral in Frankrijk hield men vast aan de regels van het ‘Plafond’.  Het grootste verschil tussen beide vormen van bridge zat in de puntentelling. Dit zou op het eind van de match (de eerste ‘Bataille du siècle’?) een belangrijke rol gaan spelen.

Eigenlijk zouden er 108 spellen gespeeld worden maar na het 102-de spel zorgde een dispuut er voor dat de laatste zes spellen werden afgeblazen en de partij in een gelijk spel werd uitgeroepen.

Het beruchte en veelbesproken spel:

De Amerikanen boden iets wetenschappelijker dan de Fransen maar beide partijen eindigden correct in de harten manche. Bij het tegenspelen een verschil. De Franse west hoorde een sterke verhoging bij noord en besloot uit te komen met ♦A gevolgd door een tweede ruiten voor ♦H in oost. Op de andere tafel vermoedde west niet dat noord-zuid bijna slem in handen hadden en koos voor een passieve klaveren waarna de leider alle dertien slagen opraapte. Bij de huidige bridgetelling (die in 1932 ook al door de Amerikanen werd gevolgd) zou dit 450 tegen 510 betekenen, een verschil van zestig punten (nu 2 imps). Maar in Plafond was het feit dat noord-zuid groot slem hadden gemaakt ook al hadden zij dit niet geboden goed voor een premie van 300 punten zodat Bellanger 300 rijker werd (een enorm getal, de contracten in Plafond zijn gemiddeld goed voor rondom de twintig punten per stuk). Dit nu werd de Amerikanen te veel zodat deze eerste wedstrijd om het wereldkampioenschap in een gelijkspel werd uitgeroepen.

Ach, het is een mooi verhaal en in het genoemde boek over deze wedstrijd staan toch veel leuke en interessante spellen. Plafond verdween en Contract Bridge zou snel Europa veroveren, met vanaf de eerste jaren al Europese Kampioenschappen. In 1936 de eerste officiële WK-match, opnieuw tussen de VS en Frankrijk.

BUITENBRIDGE: gezien: Sven, Jan, Ronald, Annette, Margot en vanavond Stefan; het houdt je allemaal maar lang wakker.

Gelezen:  'Dure spitsen scoren niet', een uitspraak waar Miralem niet blij mee zal zijn, en wij - eenvoudige fans - ook niet. En Heracles verdiende het wel bijzonder om van PSV te winnen.

Genoten van: de terugkeer van huisdichter Cornelis op de sportpagina van de Volkskrant.

Ricco van Prooijen-Louk Verhees en Bob Drijver- Merijn Groenenboom zijn er in Yokohama niet in geslaagd de finale van de NEC Cup te bereiken. In de halve finale bleek het Italiaanse Lavazza net te sterk. De wedstrijd over 32 spellen gaf goed bridge te zien waarbij alle paren bijzonder omzichtig te werk gingen. Grote scores bleven uit. Lavazza nam op het eerste spel van de tweede helft een voorsprong van 21 imps maar Nederland sloeg zes spellen voor het einde terug.

Na een zwakke 2♠ verhoogde west, Verhees, naar de manche in de zes-één fit. Ondanks de vijf-één verdeling van de troeven bij noord-zuid, bleken tien slagen eenvoudig. De leider, van Prooijen, troefde de derde klaveren, stak over naar ♠H (♠V bij zid was een mooi gezicht). Naar ♥H en ♠A gevolgd door ♠10 voor ♠B in noord die gelukkig geen klaveren meer had. Harten uit noord voor ♥10 als nuttige tweede entree naar oos6t. De troeven getrokken en naar ♦A voor de drie hartenslagen. Tegen 3SA namen Drijver-Groenenboom – ‘heel onsportief’-  de eerste vijf kalverenslagen op. Het verschil bedroeg nog negen imps. Maar ook de laatste spellen bleven tot spijt van de Nederlandse fans erg kalm en het einde kwam met 34-41.

De finale van de Nec Cup ging nu tussen Zimmerman en Lavazza. Ook bij het team van Pierre Zimmerman (Fr) komt een van de ijzersterke Italiaanse paren uit. Fantoni-Nunes behoren al jaren tot een van de absolute topparen. Op de zojuist gepubliceerde wereldranglijst staat Fulvio Fantoni eerste en is Claudio Nunes derde. Daartussen staat Giorgio Duboin die voor Lavazza speelt. (De enige Nederlander bij de eerste 50 is Bauke Muller op de 42-ste plaats).

Welke schoppen zet je als leider in 3SA in de eerste slag als west met een kleine schoppen uitkomst; ♠9 of ♠B. Madala(It, geboren Argentijn)): ♠B en na ♠A en schoppen door voor ♠H en de verliezende klaverensit drie down. Zmudzinsky(Pol): ♠9 en 3SA precies gemaakt: 14 imps.

Het leek in de eindstrijd lang in het voordeel van Zimmerman te verlopen maar drie spellen voor het einde kwam Lavazza terug en met twee spelen te spelen (na 62 spellen) was het 126-126. In het geval van een gelijk spel was overigens Zimmerman winnaar vanwege de winst in de Round Robin. Bridge is dan zelfs als je het via het internet volgt ongekend spannend. Een onbeduidend spel op nummer 63. Zimmerman maakt als noord-zuid 3♣ en gaat in oost-west één niet kwetsbaar down: +110-50: +2 imps. Je ligt er meestal niet wakker van, maar in deze partij was het goed voor een verschil van heel wat duizenden dollars. Maar dan blijkt 3♥ toch twee down te zijn en staat het precies gelijk, ook weer niet waar als er toch weer een andere score op een van de voorgaande spellen wordt opgemerkt: Zimmerman staat  1 imp voor.

En dan toch weer een 'swing'van 3 imps  op het allerlaatste spel voor Lavazza dat met 129-127 gewonnen lijkt te hebben.  De beide teams naar buiten om zelf de scores te vergelijken en druppelen er allerlei tegenstrijdige berichten door over een aantal claims. Ik noteer het als de zoveelste zege voor het geweldige Italiaanse team, maar het zou me niets verbazen als morgen in het daily bulletin (erg uitgebreid met veel boeiende verhalen en makkelijk via de website van de NBB te downloaden) toch weer een andere uitslag staat.

 BUITENBRIDGE: en nu op naar de 5000 van Sven!

Het viertal geformeerd uit Team Oranje (Louk Verhees-Ricco van Prooijen met Bob Drijver-Merijn Groenenboom) heeft in de Nec Cup te Yokohama vrij gemakkelijk de halve finale bereikt. In de kwartfinale tegen een Australisch/Nieuw-Zeelandse combinatie nam Nederland in de eerste set van zestien spellen al een behoorlijke voorsprong van twintig imps (53-33). In de tweede helft was de tegenstand geheel gebroken en gingen de Nederlandse paren freewheelend naar het einde (64-6).

In de halve eindstrijd wacht heel andere oppositie. Daarin neemt Nederland het op tegen het Italiaanse Lavazza (Bocchi-Madala, Duboin-Sementa en Ferrero) dat al een jaar of vijftien tot de absolute wereldtop behoort.

De andere halve finale gaat tussen Zimmerman(Multon(Fr), Fantoni-Nunes(It) en Balicky-Zmudzinsky(Pol) en Bulgarije, ook al teams met paren uit de Europese top.

Op BBO is de eerste helft van de halve finale om 8.00 begonnen, de tweede helft is om 10.35.

Op het eerste spel van de wedstrijd tegen de Italianen goed nieuws als Louk Verhees en Ricco van Prooijen een prima 6♣ uitbieden en maken. Jammer, snel naar de gesloten kamer gesurft waar ook Duboin-

Sementa het slem halen.

Ook spel 2 is een wash, dan spel 3 waarin Bocchi down gaat in 2♥ na perfect tegenspel van van Prooijen-Verhees. Op de andere tafel opent Groenenboom met een agressieve Mmuiderbergse 2♠, niet kwetsbaar tegen kwetsbaar inde eerste positie een gevaarlijk wapen. Partner Drijver heeft een singleton schoppen en eindigt het bieden in een kleine vier-drie fit in 3♦, dat lastig te hanteren blijkt. Groenenboom scharrel teen beetje metd e niet kwetsbare downslagen maar kan toch niet verhinderen dat het armzalige contractje vier down hobbelt: 200 en 4 imps voor Italië, ach de weg is nog lang er kan van alles gebeuren. We blijven gekluisterd aan BBO voor deze geweldige ontmoeting.

Hans Kreijns, van 1928, speelt  dagelijks en nog altijd met veel plezier

Hans Kreijns, onze onvolprezen nestor en grote voorbeeld, heeft het niet zo op het lezen en bestuderen van bridgeboeken. Hij zag de voornaamste vooruitgang voor elke bridger in het zoveel mogelijk spelen. Dat neemt niet weg dat ook Kreijns regelmatig trainde. Ook hij stortte zich regelmatig in besprekingen over uiteenlopende biedsituaties. 'De afspraken van Kreijns met Bob Slavenburg(1917-1981) kunnen makkelijk op de achterkant van een sigarendoos'. Deze zin hoor je wel eens maar berust op onwaarheid. Hans en Bob waren immers vaak maandenlang onderweg en sliepen dan in een hotel waar een toernooi werd gespeeld. ’s-Morgens kwam Bob (na een vroege partij tennis) dan regelmatig naar de kamer van Hans: “We moeten even het een en ander duidelijk vastleggen”. Het betrof dan een biedverloop dat de vorige dag niet tot tevredenheid was afgewerkt. Zo had het paar dat in 1966 de wereldtitel veroverde (Rai, Amsterdam) eigenlijk een vrijwel continue en intensieve systeembespreking. Het werd misschien niet mooi opgeschreven (en de PC bestond nog niet) maar honderden situaties werden tot in de puntjes afgesproken.

Afgelopen zondag werd er in het NBB centrum. De vrouwenkernploeg werden stevig aan de tand gevoeld in de Filarski zaal en acht ‘aspirant’ paren (t/m 20 jaar) zaten voor een training in de Goudsmitzaal. Jong geleerd oud  gedaan gaat bij de jongste groep zeker op. Trainer Maarten Schollaardt liet door hem geselecteerde spellen spelen waarna alle vier tafels bod voor bod, kaart voor kaart werden besproken. Dat leverde boeiend materiaal op, waarvan ook ‘oude’ bridgers voldoende kunnen opsteken. Een impressie:

a)      Partner opent 1♠, je bent kwetsbaar tegen niet,

Je hebt zelf ♠ B 10 6 2 ♥ 7 4 ♦ 8 4 ♣ A V 9 5 3: wat bied je: 2♠, 3♠, 4♠?

b)      Met allen kwetsbaar wordt links van je 1♠ geopend, partner past en rechter tegenstander biedt 1SA.

Je hebt zelf: ♠ 2 ♥ A H B 9 2 ♦ H B 8 7 6 ♣ A 3: je actie?

c)      Met niemand kwetsbaar opent linker tegenstander 1♣, partner doubleert informatief, en rechts komt 1♥.

Je hebt zelf: ♠ V B 8 5 4 ♥ 10 7 5 2 ♦ H ♣ 9 8 7; wat doe je?

Duidelij, het zijn situaties die wel binnen elk partnership een consensus verdienen.

a)      Voor 4♠ is de hand ietwat te regelmatig en breng je partner mogelijk in verlegenheid als de volgende speler op vijfhoogte kan bieden. Voor 2♠ is deze hand eigenlijk te mooi. Het lijkt een goede afspraak om kwetsbaar tegen niet de verhoging naar 3♠ als een 6-9 hand te spelen met vierkaart ♠-steun.

♠ A H V 9 7 3 ♥ V ♦ A B 6 2 ♣ 10 9. Vierde man biedt inderdaad 5♥ en het lijkt aanvaardbaar om met 5s verder te gaan. (dit wordt gemaakt omdat ♣H goedgeplaatst zit)

b)      2♦/2♥/doublet of iets anders. Hier kwam een snel antwoord van de jonge garde: “2♠: ♥ plus een lage kleur, 5-5 verdeling of beter, de hand is eigenlijk best wel erg mooi!”.

c) het is duidelijk dat er schoppen geboden gaan worden: 1♠/2♠/3♠? Met 3 geef je eigenlijk wel een zeskaart ♠ aan. 1♠ is vlees nog vis en na 2♠: vijfkaart ♠ niet al te sterk (met een sterke hand kun je beginnen met 2♣) lijkt het voor partner met ♠A H 3 2 ♥ A B 4 3 ♦ B 10 8 7 3 ♣ - lekker makkelijk te maken en rolt er vanzelf 4♠ uit de bus.

Het doorbladeren en opruimen van oude bulletins is een tijdrovende bezigheid. Je oog valt voortdurend op allerlei schitterende spellen waarbij ook nog vaak Nederlandse bridgers een hoofdrol spelen. Je zit dat zomaar weer een uur of wat te lezen. Interessant blijft het om jonge bridgers die al in hun juniorentijd opvielen, te volgen bij hun ontwikkeling tot (inter)nationale topbridger. Sjoert Brink is een goed voorbeeld daarvan. Al heel jong ging hij mee met het aspirantenteam voor de Channel Trophy in Lille. Na de eerste dag kwam ik ’s-avonds tamelijk laat het hotel binnenwandelen en zag tot mijn verbazing de pas veertienjarige Sjoert moederziel alleen in de lobby. ‘Niet naar bed? ‘vroeg ik belangstellend. Een minachtende blik terug:’Niemand wil een spelletje met mij spelen!’. Waarvan acte en ik schoof maar aan voor het een of andere kaartspel dat je met z’n tweeën kunt doen om de jongeling tegen een uur of twee toch maar naar bed te sturen. Een actie waarvoor nog enige overtuigingskracht nodig was.

Sjoert Brink

Sjoert Brink ontwikkelde zich snel en tijdens het EK-juniorparen in 2001 te Stargard won hij met Bas Drijver het zilver. Aan de bridgetafel voor niets en niemand bang, zo kun je Sjoert het beste omschrijven. Dat blijkt wel uit het spel in Polen waar hij van alle kanten druk op de tegenpartij zette. Deze bezweek volledig, het was een waar spektakel. Je griezelt er soms van maar als de rook is opgetrokken staat de topscore toch mooi op de scorekaart van het Nederlandse paar.

3♦ -gedoubleerd gemaakt is een fantastische score maar zuid, Sjoert Brink, was er allerminst van overtuigd dat dit contract inderdaad gemaakt zou worden. En tegen 4♣ in oost-west had hij een verrassing in petto. Het redoublet was van een hoog pokergehalte. Toch even schrikken als oost-west rustig blijven zitten, maar nadat noord, Bas Drijver,  een geredoubleerde overslag had gemaakt, hij verloor ♣A, ♥A en ♠A schreef Sjoert stralend +840 en 100% van de matchpoints op. In de jaren volgend op dit EK besloten Drijver en Brink een rustpauze in hun partnership,in te lassen, maar sinds vier jaar is de combinatie in ere hersteld en groeiden zij langzaam maar zeker uit tot het sterkste Nederlandse paar met een aantal grote internationale successen op de palmares.

BUITENBRIDGE

Al struikelde hij bij de eerste penalty wel erg overduidelijk; het was toch genieten geblazen met Luis. Ook het opgewekte ‘alle ballen op Suk’ maakte duidelijk dat de Ajax-fans woensdag een fijne avond hadden.

‘If blues means money, I would be a rich man’: gevleugelde uitspraak van bluesgigant Willy Dixon in Electric Mud, een schitterende film over de remake van een Muddy Water’s song met geweldige muziek. Koko Taylor in Buddy Guy’s Legends, een bluesclub in Chicago die ik afgelopen herfst mocht bezoeken.

In het bulletin van de International Bridge Press Association, dat ongeveer een keer per maand verschijnt, staan naast bridgenieuws uit alle windstreken allerlei verhalen (met spellen en anekdotes) over de grote internationale toernooien. Een aardig nieuwtje is dat in maart 2010 het 100-ste bridgeboek van de Engelsman David Bird verschijnt. Uniek maar geen schrijversrecord: van Asimov zijn 500 titels bekend en van Max Brand, begonnen als oorlogscorrespondent, auteur van romans met uiteenlopende onderwerpen en later de schrijver veel boeken die zich in het Wilde Westen afspelen is bekend dat hij vijftig jaar lang dagelijks meer dan twintig bladzijdes typte. Maar het mag gezegd worden: 100 bridgeboeken is een hele prestatie.

In IBPA-bulletin 541 van februari 2010 veel aandacht voor het Winter Bridge Kampioenschap (15-24 december 2009) in Bangalore (India) en over het ‘Summer’ (11-25 januari) Festival of bridge in Canberra. Een grote serie opmerkelijke spellen trekken de revue voorbij.

Twee enorme freakhand bezorgde de deelnemers aan het toernooi in India veel hoofdbrekens. Het was zaak zo veel mogelijk door te bieden; maar daar zat soms ook een gevaarlijk addertje onder het gras.

Hoe je het ook wendt of keert: oost-west dienden op hun tellen te passen omdat noord-zuid immers dertien slagen in ruiten kunnen maken. Nu gaat 7♠ slechts twee down dus oost-west kunnen echt tot aan het dak doorbieden.

Een aardige conventie: oost volgt 3 ♠ na de 1♠-opening en geeft daarmee aan over een dichte kleur te beschikken met waardes in de bijkleur. Met een ♠-stop kan west dan 3SA bieden. Zover komt het niet omdat zuid al 4♠ biedt. West ‘ziet’ de kleur van oost wel en biedt 5♦ ok ook na het doublet van oost na 5♠ nog verder met 6♣ aan te dringen, door oost naar ruiten geconverteerd. Maar zuid is nooit van plan om oost-west te laten spelen en neemt het 6♦-slem uit met het redbod van 6♠. Nu ja, redding: noord-zuid maken op hun sloffen twaalf slagen. Maar ook 7♦ met west als leider is onverliesbaar. Dus raadzaam is het wel op deze Goulash-handen: doorbieden tot je erbij neervalt.

Voor de theorie: Oost kwam tegen 4♥ uit met ♠4 (vierde van boven), west won de eerste slag met ♠B en incasseerde ook ♠A waarop oost ♠3 bijspeelde. Met een introever voor ogen speelde west begrijpelijk de singleton klaveren na waarna de leider tien slagen claimde. Een ruiten van zuid verdwijnt op de vijfde klaveren van noord. Oost had het hier aan zichzelf te wijten dat west de dodelijke ruitenswitch niet vond. Als oost op ♠A een spectaculaire ♠H bijspeelt begrijpt west wel dat oost zit te spinnen op naspel in de hoogst overgebleven kleur, op een ruitenvervolg.

BUITENBRIDGE: gehoord en gezien: maandagavond in Paradiso een prima Joss Stone. Geen oude verweerde zwarte bluesmuzikant (waarvan ik afgelopen september in Beale en Bourbon Street volop heb genoten) maar een jong meisje met een fantastische 'rock'- stem.

JOSS STONE

Het ‘laatste bridgenieuws’ zweeg bijna een week in alle talen. Een vriendelijke lezer vroeg belangstellend of schrijver dezes te prooi was gevallen aan een griep. Direct een dankmail geschreven met de geruststelling dat er fysiek niets aan de hand was.

Een en ander betekende absoluut niet dat er niets op bridgegebied gebeurde. Het leven schiet soms voorbij en biedt allerlei andere uitdagingen waaraan zelfs de bridgeverslaggever ten prooi kan vallen. Hierbij dan het verslag van een week ‘zonder bridge’.

Maandagochtend 25 januari de eerste trein van ’s-Hertogenbosch naar Amsterdam, na een lange en spannende partij in de Patton op Uilenburg. Deze wedstrijdvorm is en blijft een aanrader voor elke bridgeliefhebber. Verenigingen zouden dat zeker twee keer per jaar moeten oppakken. Begonnen met het analyseren van de junioren oefenwedstrijd van afgelopen zaterdag. Eerste hand niet tegen wel: ♠ A 9 8 7 4 3 ♥ 3 ♦ A 7 ♣ B 10 8 7. Een 1♠/2♠(zwakke twee), 2♠(Muiderberg) of een pas? Interessante materie voor elk paar. Dinsdag brengt allerlei (mail)rompslomp met betrekking tot het internationale juniorentoernooi (White House Junior Internationals 2010) dat van 21-26 maart gaat plaatsvinden in het Witte Huis in Amsterdam. Tussendoor naar de fototentoonstelling van Bill Wyman; ik weet het maar al te goed: jeugdsentiment. Het voetbal in de Africa Cup is na een hoopvol begin toch een teleurstelling.

Woensdag een set spellen samengesteld voor de Warschild Drive, op 24 april in Zevenaar (bc.deliemers@kpnmail.nl); liefhebbers kunnen zich daar nog aanmelden, een prima gelegenheid om een erg goed doel te ondersteunen. ’s-Avonds is het hulen met de pet op bij Ajax-Nec maar een uurtje blues in de Bourbon Street maakt veel goed. Donderdag spellen opgespoord uit de juniorentraining en de Patton in Den Bosch en de zaterdagrubriek geschreven. Vrijdag een uurtje administratie, de tweedehands boekenmarkt op het Spui (de prijzen rijzen wel de pan uit!). Een paar uurtjes ‘101’; dan een erg slechte film gezien: ‘Up in the air’, een regelrechte afrader. Zaterdag leesdag: Passie van Mart Smeets, best leuk, De Pion, de ziel van het schaakspel (Hans Böhm & Yochanan Afek), als – nauwelijks- schaker raakte ik wel zeker geboeid. En Martens ligt er nog altijd, voor deze spellen heb je vaak veel tijd nodig. Zoals in een eerder blog beloofd de oplossing van een lastig tegenspel: 

West opende 4♠ en speelde dat. Noord kwam uit met ♣V, de leider dook en noord speelde een kleine klaveren voor het aas in de dummy. De leider stak met een ingetroefde klaveren over naar west en speelde ♦6, noord ♦10 (gaf een vijfkaart ♦ aan, dus ♦V109xx) en zuid won ♦B met ♦H. de leider had nagenoeg zeker een 7♠-1♥-3♦-2♣ verdeling en was van plan een ruiten in de dummy te troeven. Troef naspelen lijkt dus opgelegd. Toch was dat niet het winnende tegenspel. De leider wint ♠A en speelt weer ruiten, voor ♦H in zuid die troef speelt voor ♠H. De leider speelt dan alle troeven waarna noord (met ♥V7, ♦V, ♣B ) aan een ♥-♦-♣ dwang ten onder gaat.

Er is een andere tegenspelvariant waarin noord de tweede ruiten wint en ♣B speelt waarop zuid ♥A afgooit. Nu is de ruitenintroever verijdeld maar opnieuw wordt noord het slachtoffer Het eindspel met drie kaarten en west aan slag:

Toch kunnen noord-zuid zegevieren als zuid, de eerste keer in ruiten aan slag, harten inspeelt om de communicatie van oost-west te verbreken. De leider wint ♥H en gaat verder met het voorbereiden van een ruitenintroever. Nu wint noord de tweede ruitenslag met ♦V, en speelt ♣B waarop zuid A afgooit en later de dummy overtroeft als de leider een ruitenintroever wil maken.

Bill Wyman als jonge Rolling Stone

Zondag 31 januari: een interessant artikel over Bert Keizer die de geheimen van het brein probeert te ontrafelen. Of de ziel daarin huist?

Federer gaat als een speer tegen Murray, maar dit soort partijen kunnen wel eens keren. Om 12.30 Feijenoord-Ajax, maar eens kijken hoe mijn 'goden' het er nu weer vanaf brengen. kmende week is deze blog weer voor bridgers van alle soorten en maten.

Bermuda Bowl naar Nederland in 2011

Erelid Hans Melchers heeft op 22 januari voor aanvang van de clubavond van BC ‘t Onstein bekend gemaakt dat de Bermuda Bowl 2011 in Nederland gespeeld zal worden. Dit is die dag besloten na overleg tussen Melchers, José Damiani (voorzitter WBF), Gianarrigo Rona (de komende voorzitter van de WBF) en Armand Trippaers (vice-voorzitter EBL) op kasteel ’t Onstein in Vorden.
De waarschijnlijke speelperiode is de tweede helft van oktober, waar zal worden gespeeld is nog niet bekend.

Een geweldig bericht voor heel bridgend Nederland. De wereldkampioenschappen voor landenteams (Bermuda Bowl) en de Venice Cup, voor vrouwenlandenteams,  komen volgend jaar naar Nederland. Dat maakte Hans Melchers, bridgefanaat en mecenas al vanaf 1991 toen de Nederlandse teams de eerste voorzichtige stappen richting wereldtop maakten. In 1993 volgde de glorieuze tocht naar de wereldtitel. Melchers ging onverdroten verder met het aantrekken van sterke Nederlandse paren en was vorig weekeinde bijzonder content met het tweede nationale kampioenschap voor ’t Onstein (genoemd naar het kasteel van de sponsor).

Bridge gaat gewoon elke dag door. Je mag afspelen:

Je eindigt in 7♣ en west komt uit met ♦3. (derde, vijfde van boven), oost speelt ♦H en je neemt ♦A. Hoe pak je dit aan?

 Nederlandse teams al verzekerd van plaats in WK-_2011

Het feit dat Nederland gastheer is voor de beide WK’s  betekent tevens dat in beide categorieën Nederland al verzekerd is van een plaats in de eindronde. Bij het EK in Oostende (juni, 2010)  kan zowel het Nederlandse open als het vrouwenteam nu – zonder zich te bekommeren om een plaats bij de eerste vijf, die vereist voor WK kwalificatie – aan de slag voor een medaille of beter.

Groot slem bieden na 6♥ is opgelegd pandoer; met harten aas-vrouw vierde in noord zijn er dertien topslagen. Maar nu zit je met het probleem met harten vrouw.

Het is niet te hopen dat je – na de uitkomst - bedenkt dat west een 7♠-5♦ verdeling heeft en dus of een singleton ♣ of een singleton ♥. (die 7-5 klopt wel!) Dan steek je over naar ♣8 en speel je harten naar ♥B voor de secce ♥V en je denkt dan dat 2010 voor jou geen mooi bridgejaar gaat worden!

Er is nationaal nog zeker het een en ander te verhapstukken zoals de vierde heat van het topcircuit plus de finale begin maart en de Meesterklasse paren. Ook is er eind januari nog het NK voor gemengde viertallen en half maart het NK-gemengde paren. . De vaderlandse kernploegen hebben de blik toch ook al op het internationale podium gericht en de selectie van de Nederlandse vertegenwoordigende viertallen. In juni het EK in Oostende waar ook de kwalificatie voor Bermuda Bowl en Venice Cup op het spel staan. In oktober het open WK in Philadelphia. De paren van team Oranje zijn professioneel actief in de Noord-Amerikaanse kampioenschappen. Voor de junioren begint het internationale seizoen in de White House Junior Internationals, van 21 t/m 26 maart in het Witte Huis te Amsterdam; half juli is in Opatija het EK-jeugdparen, van 2-9 augustus de World University Teams in Taiwan en in oktober het hoogtepunt als het Nederlandse juniorenteam in Philadephia om de wereldtitel gaat strijden.Vioor die tijd zal er het nodige worden geïnvesteerd in training en voorbereiding waarbij aandacht wordt geschonken aan de mentale training. Alles bij elkaar komt er een boeiend en spannend jaar aan.

De rubriek van vandaag (zaterdag 23 januari) was al de deur uit toen – al fietsend kan zo’n spel nog lang door je hoofd ronddwalen – er opeens een variant aan de oppervlakte kwam die ik geheel buiten beschouwing liet.

Het ging om het afspel van 4♠.

Na drie keer ruiten, eindigend in oost, uit de dummy een klaveren weg, speelde oost troef na voor ♠A in zuid. De leider speelde ♣V en ik schreef dat west, ♣VB10xx in zuid vrezend, ten onrechte niet met ♣H dekte. Maar ook als west ♣H wel direct speelt voor ♣A in de dummy, is het spel zelfs zonder snit op ♥B gemaakt door vier keer troef te spelen. Een eindspel met vijf kaarten; in de dummy nog een klaveren en ♥AVxx. Zuid bewaart ♣Bxx en ♥H10. Oost komt op de vierde schoppen in een harten-klaverendwang; kan immers niet ♥B-vierde plus ♣108 bewaren. Ook zo gemaakt..

 Uit de Bridge University van Krzysztov Martens een geweldig spel uit de Tiger and the Fly:

Partner komt tegen 4♠ uit met ♣V. Door iedereen gedoken. Noord vervolgt klaveren voor ♣A in de dummy. De leider troeft een klaveren en speelt ruiten uit zijn hand: noord speelt ♦10 bij (vijfkaart ♦) en je wint ♦B met ♦H. Het ziet er vrij automatisch uit om troef in te spelen om de leider te verhinderen een ruiten in de dummy te troeven. De leider speelt opnieuw ruiten voor ♦9 in noord. Hoe speel je verder tegen? Het is allemaal niet gemakkelijk. je ziet allicht iets over het hoofd. De oplossing morgen

BUITENBRIDGE: natuurlijk gun je het Thijsje van harte maar toch was het wel mooi geweest als Marianne naar Vancouver was gegaan: the comeback kid. Misschien lukt het maandag nog op de 1000.

Van Jan van Capel (ex-redacteur van de Volkskrant; hij begon op zijn zeventiende met de scheepvaartberichten! En was op zijn zestigste, de vut kwam langs, eindredacteur van de sport een erg leuk geschenk gekregen getiteld: ‘Is u Amsterdammer? Ja, Goddank’, een literaire wandeling door het Amsterdam van Nescio.

Dappermarkt in 1952, toen Nescio er woonde.

Ik woon er vlakbij in de buurt dus direct de – door mij gefietste – wandeling door Amsterdam Oost gedaan. Zoals Nescio ooit antwoorde: "Dat ik in 1882 in Amsterdam ben geboren, daar gelukkig nagenoeg mijn heele leven heb gewoond..." Ziezo!