Dolletjes, zo kan ik het niet anders noemen, de Amsterdam-thema week die in Wassenaar is uitgebroken. Naast de Baflowijk hebben de nijvere Wassenaarders de vorige week een haven gegraven, een station aangelegd en enkele typisch Amsterdamse School-huizenblokken gebouwd. Petje af, hoor!

Rechts naast de foto de bekende duinen van Wassenaar en links - net  buiten beeld - de skyline van Den Haag.

Het hoofdpostkantoor van Wassenaar, met links van de foto de geslaagde replica van Amsterdam CS.
Nu we het toch over spoorgebouwen hebben: van de kat waar ik het eerder over had

heb ik alvast de pootjes afgedraaid, zodat hij in de oven kan.

Restaurant Pierenend in de haven van Lauwersoog op donderdagavond 20.43 uur, bij het wassen van het water. Kijk hier voor foto's van het hoogwater te Lauwersoog.

Gisteren was ik even op Texel om schapen te zoeken die ik voor het kerstmaal mét kat kan opserveren.

De kat die ik laatst in Wassenaar van straat plukte en later weer uitzette is terug. Het beestje heeft heimwee, zo maakte hij me met gebarentaal duidelijk.

Het is jammer voor hem dat ik midden in een spoedcursus macrameeën zit - misschien dat ik hem later vandaag wel binnenlaat.

Wel bracht hij me vanochtend tot het volgende gedicht:

WASSENAARSE KAT

Denkend aan Sheba dans je
voor moi voor het venster
maar wat weet jij van pi
of van de wortelwaarde?

Wandelkat uit Wassenaar
over Afsluitdijk gehuppeld
geen zeehond geknuppeld
het seizoen is niet daar.

© Liesbeth van Dalsum, 2007

Tweede Update! - Zoals beloofd komt hier een diepteverslag van mijn bezoek aan de derde editie van Dichter bij de bar te Delft. Vijftien dichters traden in even zo vele uitgaansgelegenheden in de binnen-






























stad van het pittoreske plaatsje op. Het kostte me wel enige moeite mijn roze Mercedes geparkeerd te krijgen - uiteindelijk kon ik hem kwijt in een soort hemelbedopstelling in een grote kerk aan het centrale plein. Juist op tijd stapte ik een studentensociëteit aan de Oude Delft 52 binnen, waar enkele dichters op een vlierinkje boven de bar stonden te orakelen.

Als ik me het goed herinner waren het Jaap Montagne, Alex Franken, Bart FM Droog en Sieger Baljon, die ook bekend staat als Sieger Hesselink, en als zodanig de broer is van de Nederlandse Kampioen Poetry Slam Krijn Peter Hesselink, die op zijn beurt op onderstaande twee foto's te zien is.
















Ik genoot zeer van de wilde voordrachten van Didi de Paris, die er vanavond weer heel beeldig uitzag - zo beeldig dat het me verblindde en ik er niet in slaagde een foto van hem te kunnen nemen. De voordrachten van Diann van Faassen en Sieger Hesselink waren fabuleus - al hebben ze beduidend mindere kapsels dan moi. Net als Sven Ariaans, op de bovenste foto links te zien.

De dichters werden steeds door twee gidsen van locatie naar locatie geleid.
Deze knappe jongeman rechts was een van die gidsen, hier gekiekt op een moment dat hij mijn kapsel bewonderde.

In totaal zullen zo'n vijfhonderd mensen vrijdagavond de voordrachten meegemaakt hebben. Niet iedereen was er van gediend, maar grosso modo viel het babbelzieke publiek stil als de dichters het woord namen.

Als er zo veel dichters in even zo vele locaties het woord nemen kan je natuurlijk niet alles meemaken. Zo miste ik de optredens van het koppel Upperfloor en Gijs ter Haar, was ik juist te laat voor de voordrachten van Joz Knoop, Bernard Wesseling, Rijn Vogelaar en Harold de Boer en verdwaalde ik toen ik wilde kijken naar Sander Meij.

Uitgeput bereikte ik tegen half twee café De Klok, waar ik kans zag uitgebreid te spreken met m'n buurvrouw uit Wasssenaar. Het was wel wat helaas dat daar een aantal dichters die boeiende conversatie verstoorde middels op dat moment overbodige voordrachten, maar ach, zo zijn ze nu eenmaal.

Vanavond ga ik naar Delft ter reportage van de derde editie van het poëziefestival Dichter bij de Bar. Waar m'n oude geliefde Didi de Paris optreedt, naast vele anderen.

(foto courtesy De Dichters uit Epibreren)

MEEUWEN

    'O vogel, geef mij de kracht van je vleugels'
    Wim T. Schippers

Vanochtend vloog ik met meeuwen mee
over de zee zacht op de wind gespreid
de vleugels en ogen op golven gericht

vanochtend vloog ik met meeuwen mee
ons doel was ver van land verwijderd
gebrul van branding onder luchtgebuitel

vanochtend vloog ik met meeuwen mee
we gingen in zon op wolken af
vandaag vliegen voorgoed de meeuwen met mij

© Liesbeth van Dalsum, 2007

Gisteren arriveerde ik via Beverwijk in Wijk aan Zee.  Daar werd de grote Liesbeth van Dalsum-Strandrace gehouden. Een benefietwedstrijd voor de kinderen die in Heliomare aan de Relweg verblijven.

De winnaar van de wedstrijd krijgt naast een bokaal een flinke geldsom, die aan een goed doel besteed moet worden. Ik was zeer vereerd dat ik mee mocht doen.
Van m'n goede vriendin Annette had ik een kek karretje geleend, een Suzuki X-90 dat werkelijk het zand van het strand vrat, zoals op bovenstaande foto te zien is.

De competitie bestond uit elf Heliomare-kinderen in rolstoelen. Ik weet niet precies wat er aan de hand was, maar de helft bleef al op de startlijn in het rulle zand steken.

Vijf kids poogden wanhopig me bij te houden, maar met enkele kordate slips en side-turns wist ik ze van me af te schudden. Nog een dot gas en ik haalde glorierijk de finish.

De bokaal schonk ik in al mijn weldadigheid aan Heliomare. De smak geld heb ik besteed aan het laten schoonmaken van het straatnaambordje dat de naar mij vernoemde laan siert. Dankbaar wuifden de kinderen me uit. Ze riepen nog: 'Tot volgend jaar, gulle Liesbeth!' Ze zwaaiden me tot in Beverwijk na.

Vandaag ga ik naar Beverwijk!

Vandaag is bekend gemaakt dat dichter/prozaïst Bart Chabot de Johnny van Doornprijs voor gesproken letteren 2007 ontvangt. Deze oeuvreprijs is Chabot toegekend wegens zijn 'woestpoëtische energie' die doet denken aan Johnny van Doorn (1944-1991), de legendarische poëet die Nederland in de jaren zestig liet kennismaken met zeer energieke en expressieve poëzievoordrachten.

De prijs wordt uitgereikt door Literatuurfestival De Wintertuin. De prijs is bedoeld voor schrijvers die in hun voordracht een extra dimensie verlenen aan het door hen geschreven hoogwaardig literaire oeuvre.
Het is voor het eerst in Chabots bijna dertigjarige schrijfcarrière dat hij een literaire prijs wint.

Eerdere prijswinnaars waren Simon Vinkenoog (1993), Carla Bogaards (1995), Willem Wilmink (1997), J.A. Deelder (1999), Tom Lanoye (2001), De Dichters uit Epibreren (2003) en Vitalski (2005).

Chabot ontvangt zijn prijs tijdens het Johnny van Doorn Memorial in Arnhem. De Wintertuin speelt zich af op verschillende plaatsen in Nijmegen en Arnhem en duurt van 23 november tot 1 december 2007.

Wat heel leuk voor Bart Chabot is, maar minder voor moi. Want ik had toch echt op die prijs gerekend, zeker nu mij door een misverstand de Nobelprijs voor literatuur onthouden is. Desalniettemin feliciteer ik hem van harte en hoop hem deze week nog te interviewen.

Zie ook De Gelderlander, voor o.a. een interview met Chabot.
En zie het Volkskrantblog van De Stripman, over zijn ervaringen met Johnny van Doorn.

Lieverds, hier is deel twee van de quizserie 'Dichter aan het tanken'.

De oplossingen voor 'Dichter aan het tanken (1)' zijn Tjitse Hofman, Volkswagen, Duitsland, diesel, tankstation A7 bij Harkstede (met op achtergrond een scheepswerf te Hoogezand), Dichter bij Foltz en Mees Hofman.

De vragen voor vandaag zijn: wie is de tankende dichter? Wat voor auto gooit hij vol en met wat? Welk tankstation is dit? Waarheen gaat de reis? En in welke Europese landen heeft de dichter in kwestie nog nooit zelf gereden? Zijn dat:

a. Engeland, Rusland, Zwitserland en Luxemburg?
b. Portugal, Denemarken, Vaticaanstad en Roemenië?
c. Oostenrijk, Slowakije, Polen en Estland?
d. Kroatië, Schotland, Letland en Wit-Rusland?

Een aantal clues is te vinden op onderstaande foto en in dit bescheiden archief.

Och wat énig, dacht ik toen ik zaterdagmiddag in m'n Lamborghini-golfkarretje door Wassenaar reed. Zomaar een nieuwe COOP! Dat kwam heel goed uit, want ik had namelijk wat Whiskas nodig voor

de nog steeds naamloze kater die ik in mijn terrarium in de Blauwe Stad gevangen houd (zie mijn diepgravende kat- en kater-artikelen). Het assortiment was overweldigend: er waren brood, kaas, boter, wijn, appelgebak, pizzameel, nylon beenwaren, batterijen, veters, strings, houtskool, marsepein, tandpasta's in diverse soorten en een scala aan toiletpapieren te vinden.

Maar wat me echt deugd deed was dat ik er de beeldend kunstenaar Noor Agter trof. Die eventjes was weggewipt van haar expositie in Klein Wetsinge om net als ik te funshoppen in Wassenaar. Wat is de wereld toch klein!

Gisteren kreeg ik wat tips over de juiste naam van deze kat, die ik in Wassenaar van straat geraapt heb. Dit is het eerste gedicht dat ik over hem schreef:

GERECHT 100

voor Bert, Grigio, Bram en meer van dattum

Kat. Kater. Katterig
staar ik hunkerend
naar pi over zee

Zwemmen kan niet meer.
Heb dat nooit gekund.
Hoe ver moet ik gaan?

Kattebakken, klamme klauwen.
Geen muis meer te zien.
Orkaanbranden. Gele tanden.

Och laat me toch gaan.
Och, laat me niet staan.

© Liesbeth van Dalsum, 2007

Hoewel ik met zeeën van lof overspoeld werd, toen ik vanochtend dit gedicht aan mijn vriendinnen voordroeg, reageerde het beestje er verdwaasd op, zoals op de foto links te zien is.  Heb hem daarom maar terug in het terrarium gestopt en hoop alsnog dat iemand  zijn juiste naam weet.

Vanochtend plukte ik in Wassenaar deze kat van de boulevard.

Ik wil een geweldig gedicht over het beestje schrijven.

Daarom zou ik graag de naam van het dier willen weten. Dan heb ik direct een titel. Wie helpt me uit de brand?

Voorlopig laat ik het beestje in een subtropisch terrarium bivakkeren. daar houden ze van, katten. Dus mist u uw kat, wees niet bezorgd: ik verzorg hem goed. Als het gedicht af is zet ik hem weer uit op de boulevard.

Tenminste, als ik op tijd de juiste titel doorkrijg.

Hopelijk voor de kerst, want anders verdwijnt het beestje als kerstmaal in de oven.

Wie de tankende dichter was werd gisteren al snel geraden: Tjitse Hofman. De andere vragen staan nog open, maar een paar antwoorden wezen in de juiste richting. Het betreffende tankstation ligt aan een snelweg in Noordelijk Nederland, inderdaad de A7 - maar niet bij Winschoten, zoals Corrie Boin dacht, maar bij...?

En de auto, tsja, dat vonden de meeste mensen erg lastig. Vrouwkje Tuinman dacht dat het een gehuurde Daewoo was, Cor hield het op een Subaru, Corrie dacht aan een Trabant of DKW en komt daarmee dicht in de buurt, want ik had al verklapt dat het een wagen uit een D-land is (maar niet uit Denemarken, Dominicaanse Republiek of Dusland).

Nu, de auto-vraag is kennelijk zó moeilijk dat ik een clue geef in de vorm van een close-up van het merkteken voorop de blauwe bus (die heus wel van Hofman zelf is):

Weten jullie het nu?

Nee? De oplossing staat hier.

Naast wiskunde, dichters in bad stoppen, de jachtsport, macrameeën, autorijden, vliegen in m'n helicopters, het bedenken van quizzen en het interviewen van wereldsterren is het fotograferen van tankende dichters een van m'n grootste liefhebberijen. Vandaar de interactieve onderstaande foto:

Welke dichter tankt hier? Welke snelweg zien we hier? Wat tankt de dichter en hoeveel? Wie zitten er in de wagen? Welk merk heeft de wagen? Van welk poëziefestival kwam de wagen vandaan? En hoe heet de vrouw die hier links net niet op de foto staat? Roept u maar!

De oplossing staat hier!

Gisteren mocht ik m'n goede vriendin Rita vergezellen naar Nova. Het was... dolletjes!

Na afloop gaf ik haar een lift en onderweg opperde ik het idee om 'De Grote Rita Verdonk Quiz' te maken.

'Moet je doen, meid!', zei Rita. 'Er zijn 620.555 mensen die daar graag aan meedoen. Bovendien ben ik recht door zee, niet links als de VVD, vol daadkracht en files!'

'Dat is top, Riet', sprak ik. Morgen staat de quiz online.'

Nu is het inmiddels morgen, dus vandaag. Raad de juiste antwoorden en win!

1a '620.555' 1b 'De VVD is links' 1c 'Stalen Rita' 1d 'Files'	2a 'Mark Rutte' 2b '620.555' 2c 'Recht door zee' 2d 'De VVD is links'	3a 'De VVD is links' 3b 'Dolkstoot' 3c '620.555' 3d 'Oplossingen'	4a 'Lijst Verdonk' 4b 'De VVD is links' 4c 'Daadkracht' 4d '620.555'
5a '620.554' 5b '620.555' 5c 'Dan moet het maar' 5d 'Mark Rutte'	6a 'Ultimatum' 6b 'De VVD is links' 6c 'Ik blijf zitten' 6d '620.555'	7a '620.555' 7b 'Lintje' 7c 'Dolkstoot' 7d 'De VVD is links'	8a 'Minister' 8b 'De VVD is links' 8c '620.555' 8d 'Files'
9a '620.555' 9b 'De VVD is de PvdA' 9c 'Stalen Rita' 9d 'Files'	10a 'Files' 10b 'De VVD is links' 10c '620.555' 10d 'Recht door zee'	11a 'Ik ga er weer tegenaan' 11b '620.555' 11c 'Mark Rutte' 11d 'De inhoud'	12a 'Regels zijn regels' 12b 'De VVD is het CDA' 12c 'Roest vrij stalen Rita' 12d '620.555'
13a 'Afspraak is afspraak' 13b 'Beste mensen' 13c '620.555' 13d 'een nieuwe start'	14a 'Jan van Zanen' 14b 'De VVD is links' 14c 'Geert Wilders' 14d '620.555'	15a '620.556' 15b '620.555' 15c 'Dan moet het maar' 15d 'Mark Rutte'	16a '620.555' 16b 'De VVD is de SP' 16c 'Ik blijf zitten' 16d 'Beste mensen'
17a 'De VVD is de CU' 17b 'Constipatie' 17c '620.555' 17d 'Dolkstoot'	18a '10.000 vrienden' 18b '620.555' 18c 'Populair' 18d 'Files'	19a '620.555' 19b 'De VVD is groen' 19c 'Stalen Rita' 19d 'Mark Rutte'	20a 'Files' 20b 'De koningin' 20c 'Oplossingen' 20d '620.555'
21a '620.555' 21b 'Lintje' 21c 'Onderscheiding' 21d 'Ik heb jeuk'	22a 'Hirschi Ali' 22b '620.555' 22c 'Regels zijn regels' 22d 'Vastgoed'	23a 'De VVD is passé' 23b 'Asielzoekers' 23c '620.555' 23d 'Liesbeth van Dalsum'	24a 'Lijst Verdonk' 24b 'De VVD ben ik' 24c 'Maatregelen' 24d '620.555'

Lieverds, in de serie 'Dichter in bad' stel ik jullie voor aan m'n tweede slachtoffer. Mijn eerste 'Dichter in Bad' was natuurlijk die vleselijke Droog - maar dat hadden jullie al massaal geraden.

Hier de clues:

1. Hij is ouderwets authentiek dichter-dominee, die

Net als m'n goede vriendin Beatrix ben ik een groot liefhebber van de jachtsport. Op de manège aanbeland was ik daarom zeer verheugd toen ik op de deurposter las dat het vandaag paardenjaagdag was. Nu is het jagen op paarden een delicate zaak. Harm-Jan Geurts, de manègehouder liet ons daarom eerst op een zwerm spreeuwen inschieten. Nu, met m'n oude vertrouwde Remington Model 750 Woodsmaster was dat geen enkel probleem. Veren spatten in het rond toen ik met m'n zesentachtigste schot zo'n overlast veroorzakend vliegend schepsel wist te raken. Ik pakte m'n fototoestel en rende naar de parkeerplaats om m'n buit te vereeuwigen. Op foto en via de poëzie:

VOGEL

Geschapen voor de jacht
geschikt voor kogelpracht

Fladder nog maar even
voor jagersoog bedreven

Kwetter toch, onnozel dier
Liesbeth heeft je in 't vizier.

© Liesbeth van Dalsum, 2007

Tijd voor het echte werk. Geurts had een aantal fijne afschot-exemplaren op de weilanden rond de manège losgelaten. In Lamborghini-golfkarretjes gingen we achter het wild aan. Na drie minuten rijden pauzeerden we voor een brunch. We aten croissants, kaviaar en geconfijte eend, tot een van de inheemse drijvers riep: 'wild in zicht!'. Nu, dat liet ik me geen twee keer zeggen. Ik greep m'n Remington en verrekijker en ja hoor: daar zag ik wat verwilderde paarden:

Ik legde aan, haalde de trekker over en... kassa!

De jachtgenoten feliciteerden me, ik maakte me op om mooi op de foto te komen bij het poseren op de buit, maar toen zag ik dat het beestje nog wat lag te stuiptrekken:

Ik schudde m'n hoofd vol ongeloof. Ik had toch een dumdum-kogel gebruikt? Nu ja, tijd voor het genadeschot:

Ik belde de paardenslager uit Groot Wetsinge om het karkas te verwerken tot een exquise maaltijd, schoot nog wat op verwilderde schapen en runderen en reed terug naar m'n stulpje in Wassenaar. Het was weer eens een enerverend dagje op het Groninger platteland.

Het is me toch wat: bij het verlaten van de kerk kwam ik met m'n rechter hak vast te zitten in het rooster dat voor de deur ligt en er was niemand om me te bevrijden. Zodoende zat ik vast in Klein Wetsinge en ik kan jullie verzekeren dat dat bepaald geen pretje was. Dus begon ik te gillen.

Met als enig gevolg dat een roedel paarden op hol sloeg. In de verte kiezen auto's en zo'n rode trein het hazenpad.

Ik zwaaide, riep, gilde nog meer - allemaal zonder gevolg. Tot ik me realiseerde dat ik in m'n handtas een nagelvijl had zitten. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ik was de hele nacht de spijlen van het rooster aan het doorvijlen. Om half zes vanochtend had ik me eindelijk bevrijd en kon ik plaats nemen in m'n Volvo S40 en alsnog doorrijden naar de manège. Je maakt nog eens wat mee op het Groninger platteland, zoals ene Droog dat onlangs al schreef.