Geachte heer Bouterse,

Ik wil u graag feliciteren met uw benoeming tot president van Suriname. Tevens wil ik mijn verontschuldigingen aanbieden voor de bejegeningen die u door een aantal van mijn landgenoten voor de voeten is (wordt) geworpen m.b.t. uw veronderstelde medeverantwoordelijkheid voor de decembermoorden en drugshandel. Deze bejegeningen zijn afkomstig uit het linkse en christelijke gemotiveerde politieke landschap, jazeker, dezelfde links-christelijke coalitie die tijdens de politionele acties van 1947-1949 verantwoordelijk was voor de dood van 100.000 Indonesiërs en een aantal duizenden Nederlandse militairen.

 

Met schaamte moet ik u melden dat voor deze massaslachting nog nooit iemand is veroordeeld en nog nooit één enkele journalist of links-christelijk activist zijn nek heeft uitgestoken. De permanent regerende linkse en christelijke partijen hebben een publiek debat over dit onderwerp altijd kunnen tegenhouden. Op dezelfde wijze wordt deze schandvlek systematisch uit de geschiedenisboekjes weggelaten; onze kinderen leren wel over de decembermoorden in Suriname maar niet over de massaslachting in Indonesië. Sterker nog, voor Drees Sr., onze vader des vaderlands, medeverantwoordelijk voor deze massaslachting, is een aantal jaren geleden een een prachtig standbeeld op het Buitenhof opgericht.

 

Suriname zal, mijnheer Bouterse, ongetwijfeld worden voorgehouden dat het is verworden tot een bananenrepubliek nu u tot president bent verkozen. Ondanks de hiervoor beschreven wandaden en opvolgende manipulatie van geschiedschrijving en onderwijs kan Nederland zelf echter nooit het predikaat "bananenrepubliek" worden opgeplakt; zij is immers een monarchie .....

 

Ik hoop dat u, net zoals ik dat doe, de morele verwensingen die u naar het hoofd geslingerd krijgt zult zien tegen de achtergrond van de spreekwoordelijke lafheid en intellectuele lichtheid van de Nederlandse elite. Ik wil u laten weten dat er ook een deel van de Nederlandse samenleving is die beseft dat een dergelijke morele veroordeling ongepast is in het licht van het hiervoor beschrevene.

 

Ik wens u alle wijsheid toe en t.z.t. een standbeeld bij het presidentieel paleis omdat ik zeker weet dat het u zal lukken om het aantal slachtoffers van uw bewind onder de 100.000 te houden.

 

Met welgemeende vriendelijke groet,

Taaske.

Job Cohen verschijnt overal in de pers als een betrouwbare, integere politicus met staatsman-alures. De ideale opvolger van Wouter Bos.

 

Cohen vertrok in 2000 uit Den Haag en liet toen de hoofdpijnportefeuille integratie aan een ander. Hij wilde in Amsterdam in de politieke luwte het burgermeestersambt aanvaarden om zo dichter bij zijn zieke vrouw te zijn; zijn vrouw heeft multiple sclerose. Ik herinner me nog een persconferentie waarbij hij zijn vrouw aanwees, achterin de zaal, als voornaamste reden voor zijn vertrek naar Amsterdam.

 

Zijn terugkeer nu naar Den Haag plaatst zijn motivatie van toen in een dubieus daglicht. Het lijkt er dus op dat hij de ziekte van zijn vrouw heeft gebruikt om uit een zware klus te stappen en een leukere klus aan te nemen. Zijn vrouw is nu klaarblijkelijk niet zo ziek dat hij in Amsterdam moet blijven? Of komt zijn vrouw mee naar Den Haag; zo ja waarom gebeurde dat dan in 2000 niet? Ik vind dit alles bijzonder onaangenaam en het ruikt naar opportunisme. Ik hoop dat de journalistiek hem daarover aan de tand zal voelen.

 

Waarom laat een regeringspartij, die slecht staat in de peilingen een kabinet vallen? En waarom doen ze dat in een periode van financiële malaise waarin ons land krachtig bestuur nodig heeft?

 

Ik ben geen PvdA stemmer maar ik vind dat Bos gelijk heeft als hij zich beroept op gemaakte afspraken. Als we aan gemaakte afspraken gaan morrelen met opmerkingen zoals “de situatie is veranderd” dan kun je dus aan geen enkele afspraak meer te houden omdat de werkelijkheid altijd veranderd. 

Maar de PvdA heeft een weg gekozen die niet nodig was. Als het motief was het vermijden van de beschuldiging van “draaikonterij” dan had de PvdA zich kunnen aansluiten bij de oppositie in de kamer en het blazoen schoon kunnen houden. Dan lag de bal dan bij het CDA maar het CDA zou het cabinet nooit hebben laten vallen; het was er JP alles aan gelegen één keer een regeringsperiode vol te maken.

 

Ik denk daarom dat er heel wat anders achter zit: een bezuiniging van 35 miljard. Een ambtelijke werkgroep zal binnenkort met voorstellen komen en wat er ook in dat voorstel staat, de regeringspartijen die zich eraan commiteren en het gaan uitvoeren zullen electoraal schade gaan ondervinden. Linkse partijen willen deze bezuinigingen niet uitvoeren omdat er allerlei conflicten met sociale partners zullen ontstaan. Zeker de PvdA die al slecht staat in de peilingen zal door alle impopulaire maatregelen die moeten worden genomen electoraal nog verder afkalven.

 

Illustrerend is de opmerking van Halsema dat het een rechtse financiële crisis betreft en dat die het dan ook maar moeten oplossen. Ook Pechtold ziet de bui al hangen en zegt daarom maar vast dat die 35 miljard over 2 regeringsperiodes moet worden uitgesmeerd. Maar dat is niet in overeenstemming met het beleid in eurozone; we moeten het begrotingstekort zo snel mogelijk terugbrengen binnen de bandbreedte die Europa daarvoor heeft gesteld.

 

Nu wordt het bezuinigingsvoorstel van de ambtelijke werkgroep inzet van de formatieonderhandelingen. Het CDA zal zeker tot een volgende regering behoren. Wellicht samen met PVV en VVD. De PvdA slaat dan 2 vliegen in één klap; zij kan electoraal herstellen in de oppositie en de PVV staat voor een bijna onmogelijke taak als beginnende partij met onervaren ministers. Als de rechtse partijen dan de kastanjes uit het vuur hebben gehaald kan de PvdA na deze periode, wellicht hersteld en met een linkse meerderheid,  regeren. Als de PVV ondanks alle verwachtingen toch een goede en verantwoordelijke regeringspartij blijkt te zijn, is links Leiden natuurlijk wel in last......

 

Woensdag 3 juni lees ik in de VK dat een tobbe vol oud bewindslieden (Frans Andriessen, Hans van de Broek, Laurens Jan Brinkhorst, Hans van Mierlo en Klaas de Vries), met als boegbeeld Dries van Agt, er bij de NL regering op aandringt een minder vrijblijvende koers te varen m.b.t. Israel. Van Agt heeft zich al vaker moreel verontwaardigd getoond over de rol die Israël speelt in de Palestijnse gebieden. Deze morele verontwaardiging is volkomen ongeloofwaardig om de volgende redenen.

 

Van Agt is minister-president geweest in een periode dat er druk werd gesproken over de wandaden die Nederland in Indonesië heeft begaan tijdens de politionele acties eind jaren veertig. Er zijn toen 100.000 Indonesiërs in een paar jaar tijd over de kling gejaagd.  Ik herhaal; 100.000!!!! (ter vergelijking: 50.000 in het 50-jarige Israëlische-Palestijnse conflict tot nu toe) Daar is nooit iemand voor berecht, is nooit een parlementaire enquête naar gestart en de journalistiek kijkt graag de andere kant op. Dit heeft natuurlijk alles te maken met de politieke samenstelling van de kabinetten onder wiens verantwoordelijkheid deze genocide heeft plaatsgevonden; christelijk-socialistische signatuur. Dus een permanente kamermeerderheid heeft er altijd voor gezorgd dat deze schandvlek in de doofpot bleef.  Bent u ook zo bang dat de gemene populist Wilders aan de macht komt ten koste van die keurige socialistische en christelijke partijen?

Voorgaande beantwoord dus de volgende vragen:

• Waarom heeft van Agt toen hij nog MP was zich niet hard gemaakt voor een minder vrijblijvende koers van Nederland als het gaat om het eigen koloniale verleden?
• Waarom heeft hij zich er niet voor ingezet dat de oorlogsmisdaden door Nederlanders begaan in Indonesië worden bestraft?
• Waarom heeft hij zich niet meer ingezet voor onze Molukse Nederlanders, die door hun trouw aan de Nederlandse vlag have en goed zijn kwijtgeraakt?

Dat uitgerekend bewindslieden uit een land waaruit de meeste Joden zijn weggevoerd tijdens WO II, de politie en andere ambtenaren keurig samenwerkten met de fascistische bezetter, 100.000 Indonesiërs om zeep heeft geholpen en onder wiens politieke verantwoordelijkheid de grootste massamoord op Europese bodem na WO II (Srebreniza) heeft plaatsgevonden zich moreel verontwaardigd tonen over het gedrag van Israël doet bij mij de wangen kleuren van plaatsvervangende schaamte.

 

Ook de journalistiek draagt bij aan deze morele tunnelvisie. Men blijft maar doorgaan over Israël terwijl in een continent als Afrika de mensen per miljoenen sterven door honger of geweld. Waarom is die journalisten-dichtheid in Israël zo groot? Boze tongen beweren dat je als journalist in Israël tenminste veilig bent, goede hotelkamers hebt, lekker kunt eten, geen muggen en enge ziekten hebt en omringd bent door een goed ontwikkelde bevolking. Dat klinkt wellicht wat cynisch maar het alternatief is dat journalisten een hekel hebben aan negers of dat zij er van uitgaan dat de amusementswaarde van het onderwerp “Israël” hoger is dan Afrika. Dan liever lekker over die Chileense schoft Pinochet (column Wagendorp in VK) schrijven die 6000 doden op zijn naam heeft staan of naar Suriname waar Bouterse de zwaarste misdaad ooit heeft begaan; 15 doden. Wij Nederlanders zorgen er wel voor dat de onderste steen bovenkomt in deze zaak en dat deze ploert, deze oorlogsmisdadiger, langdurige gevangenisstraf krijgt. Hij zal hier niet mee wegkomen!!

 

Laten we eens beginnen om de Indonesische genocide in de geschiedenisboekjes te zetten, want onze kinderen leren hier niets over op school. Kunnen we het mooi eens vergelijken met de Duitsers die in de 5 jaar van WOII verantwoordelijk waren voor 250.000 slachtoffers en vaststellen dat Nederland volgens dezelfde ratio werkte; 50.000 per jaar. Onlangs zag ik nog de documentaire “De staat van ontkenning”waarin de misdaden van de Nederlanders in Indonesië worden genoemd, maar natuurlijk zonder de aantallen te noemen. Daardoor kan de cineaste Hedda van Gennep het weigeren van o.a. een Irak-enquête door de regering Balkenende op één lijn stellen met de wandaden tijdens de politionele acties. Ik heb deze vergelijking met walging aangehoord….De lafheid zit dieper dan we denken.

Onlangs is mijn vader op 81-jarige leeftijd overleden. Na de crematie hebben wij alle bloemstukken bij het monument voor het Garderegiment Grenadiers en Jagers aan de Johan de Witlaan in Den Haag bijgezet. Dit monument is een herdenkingsplaats voor de gesneuvelden in Indie. Na afloop zijn we naar restaurant Bali in Scheveningen gegaan en hebben we de overigens prachtige dag afgesloten met mijn vaders favoriete dis; de Indische rijsttafel.  

Mijn vaders verleden als dienstplichtig militair in Indië is tijdens de nasleep van zijn overlijden veelvuldig ter sprake gekomen. In 1947 is hij naar Java verscheept en diende zijn tijd vnl. op Madoera. Mijn vader nam deel aan de politionele acties die duurden van juli1947 tot januari 1949. De actie werden geïnitieerd door de kabinetten Beel en Drees. (details zie wikipedia).  

Afgelopen zaterdag lees ik in de VK in een kort artikel van Wim van den Doel, hoogleraar algemene geschiedenis aan de RUL, dat tijdens de politionele acties, nu precies 60 jaargeleden, 100.000 Indonesiërs en 6000 Nederlandse militairen om het leven kwamen. Het duurde tot 2005 voordat een Nederlandse regering toegeeft een foute oorlog te hebben gevoerd. Nederlandse soldaten, m.n. inlichtingendiensten, gaan zich in die periode te buiten aan oorlogsmisdaden. Van den Doel spreekt de hoop uit dat na de erkenning in 2005 deze oorlog niet zal worden vergeten. Het feit dat dit het enige artikel over het onderwerp is doet het ergste vermoeden…….  

Dat Nederlanders slappe knieën hebben is mij al duidelijk geworden uit de geschiedschrijving over de tweede WO. Maar de feiten over de politionele acties en acties van Nederlandse journalisten, politici en andere wereldverbeteraars doen mijn schaamte over het spreekwoordelijke Nederlandse vingertje en “Nederland gidsland” etc. nog meer toenemen. Enige gegevens die de politionele acties in een moreel perspectief plaatsen: 
 
--Totaal aantal slachtoffers Israelisch-Arabisch conflict 1945-heden: 45.000. inclusief slachtoffers 2 intifada’s (5000)
--Totaal aantal slachtoffers Irakoorlog tot nu toe: ongeveer 50.000
--Totaal aantal slachtoffers regime Pinochet : 3000. Bij zijn overlijden werd hij door een columnist in de VK een schoft genoemd.
--Slachtoffers regieme Bouterse; 15
--Moorden onder NL verantwoordelijkheid in Srebreniza: 8000.  

Dagelijks vinden we verontwaardigde updates over het Israelisch-Arabische conflict en de Irakoorlog in de NL media, ook op het VKblog. Tegen Pinochet is zoveel gedemonstreerd en zoveel over geschreven dat de man in de ogen van veel Nederlanders zo een beetje de duivel in eigen persoon is. In Srebreniza is de grootste massamoord op Europese bodem na WOII gepleegd en de NL militairen hebben een lintje gekregen. Bouterse blijven we maar achtervolgen. Voor de misdaden die Nederlanders in Indonesië hebben gepleegd is nog nooit iemand veroordeeld en er kraait geen journalistieke haan meer naar. Wel hebben wij Nederlanders bij de Grenadierspoort, die het Binnenhof met het Buitenhof verbindt, een groot portret van Drees geplaatst. Ik denk dat er heel veel van al die rechtschapen Nederlanders kunnen instemmen met het voorstel om dat beeld tot monument voor die 100.000 Indonesische slachtoffers om te dopen.

The whole climate debate has turned into a confrontation between Gore-IPCC believers and Climate-swindle believers, so it seems. Both camps are bombing the other side with arguments but none of them seem to be convincing for the other side. The philosophy of Karl Popper suggests another strategy in this debate; one should suggest possible data that would falsify ones own position and urge protagonists and antagonists alike to find them. This strategy would contribute more to our growth of knowledge than the current entrenched debate. Let me explain. 

Falsification and the growth of knowledge When scientists discovered that water boiled at a 100 degrees C they started experimenting to corroborate the law-like discovery.  But how many verifying experiments are needed to truly establish the law-like statement that all water boils at 100 degrees C? You can do millions of experiments that cost lots of money and resources but at some point there is no more growth of knowledge. At that point, Karl Popper suggests, another strategy is called for: define possible data and the circumstances necessary that would falsify our law-like statement and start new experiments in these settings. When was discovered that under the conditions of changing atmospheric pressure  the statement could be falsified, the statement was adjusted and our knowledge of the world grew. This is not a historical reconstruction of the mentioned discovery; that was rather trial and error. It is Poppers abstraction, or rational reconstruction, from all these histories in which scientific growth was realized that the search for falsifying conditions and data was the best way to generate scientific growth. Searching for a black cockatoo is the best strategy for growth of knowledge regarding the statement that all cockatoos are white. At some point is searching more white ones just a waste of money and resources. 

Falsification and the demarcation of science.These insights of falsification as the method for scientific growth led Popper to his second achievement in the philosophy of science. Falsification was not merely the best method to guarantee scientific growth but also a way to separate good from bad science. If it is not possible to define conditions and possible data that would falsify ones hypotheses, these hypotheses should not be allowed to bear the label “scientific”. Let us take a look at astrology. Is that a science or not? Most of you will hopefully say no but will probably have a hard time explaining why. Poppers demarcation principle makes it clear why astrology can not be called a science. There is are no possible data or circumstances that would make an astrologer say: “Well if that is the case, astrology is clearly a misguided enterprise and I will stop practicing it”. The same holds for e.g. Freudian psychoanalysis and Marxism. These are therefore to be called believe-systems rather than science. No matter the world, you are a believer or not. Giving up these believes mostly relate to changes in ones way of living, like frequenting other social environments or embracing other believe-systems. Because these systems are not falsifiable, growth of knowledge of the world in not possible; they are inert conceptual systems. 

How all this relates to the climate debate is obvious by now, I hope. Growth of knowledge in this debate is only to be expected from the definition of possible falsifying data and circumstances in which these data should occur. If definition of these possible falsifying data, data that would make someone abandon his position in the climate debate, can not be established, it is not a scientific position but a believe-system. There is no scientific growth to be expected.
Fortunately I have at least found one statement from the Swindle side that is easy falsifiable. The lecturer Bas van Geel from the University of Amsterdam stated that the observed climate change and temperature rise is due to solar activity and that this activity will get back to lower values after 2012. The Netherlands will become an ice skaters paradise once more and the “Elfstedentocht”, the mother of all ice-skater tours, will start every winter.
Whatever the outcome after 2012, knowledge of the world is gained. If van Geel however remains a member of the Swindle camp when his prediction doesn’t come true he is a believer and not a scientist. If the Gore-IPCC camp still denies solar output as a major cause if the prediction comes true they are believers, not scientists.
We need more of these clear-cut falsifiable statements from scientists. Mind you, the rise of sea levels by 1 meter in 2100 is not a falsifiable statement that adds to our growth of knowledge; it is a long term hypothesis, undecidable in our times. We have to be able to decide in short term whether the climate debate is a clash of believe-systems or a true scientific debate with the prospect of scientific growth. This is, in my opinion, the important role for politicians; urge all these scientists to make themselves falsifiable and enable us to make decisions whether we should spend billions on environmental measures or not.

Vandaag staat er in de VK dat er een onderzoek is gedaan door de UVA naar de relatie tussen politici en de parlementaire pers. Zestig kamerleden en een aantal (hoeveel?) journalisten zijn geïnterviewd. Eén van de uitkomsten is dat de kamerleden vinden dat journalisten te veel macht en een te grote invloed op de politieke agenda hebben. 

De invloed van de journalistiek is veelbesproken op het VKblog en zelf heb ik nog eens een blog aan Montesquieu, de trias politica en de vierde macht (journalistiek) gewijd. Essentie van ons politieke bestel is dat macht wordt gecontroleerd en wordt ingebed in een netwerk van checks en balances. De vierde macht is in die zin een ongecontroleerde macht.

“De pers controleert zichzelf wel” is een uitspraak die steevast door journalisten wordt geuit. Maar waarom kunnen journalisten dit wel en politici niet? Behoren journalisten soms tot een hogere soort? Politici, veel meer dan journalisten, hebben er hun metier van gemaakt de kleinste vliegen bij tegenstanders af te vangen. De uitspraak van een politicus is nog niet droog of de verbale kwast van een opponent schildert er weer een weerwoord overheen. Dus politici controleren elkaar toch ook? Toch zijn politici ingebed in de trias politica. Waarom dan geen controlemiddel voor de vierde macht?

Het VK-artikel maakt geen gewag van de symbiose die is gegroeid tussen politici en journalisten. Hoe vaak oefenen politici geen macht uit door te lekken, ballonnetjes op te laten of halve waarheden en onvolledige berichten de wereld in te sturen? Politici kunnen op deze wijze ook de checks en balances mijden en ongecontroleerd macht bedrijven. Politici worden tegenwoordig getraind in het “bespelen” van de media; macht uitoefenen via de media is een strategisch instrument van de politiek geworden.

Als we kunnen vaststellen dat de parlementaire journalistiek, al dan niet via politici, ongecontroleerde macht kan uitoefenen op onze politieke besluitvorming dan wordt het de hoogste tijd om ook de journalistiek, de vierde macht, in te vlechten in onze controlemechanismen. Daarbij mag de persvrijheid natuurlijk niet in het gedrang komen. Hoe kunnen we dat doen?

Ik denk steeds meer in de richting van een College voor de Journalistiek, waarin mensen zitting hebben die beschikken over bewezen argumentatieve vaardigheden en kennis. Ik denk daarbij aan kopstukken uit de universitaire wereld die geen lid zijn van een politieke partij of anderzins als protagonist of antagonist in een breed maatschappelijk debat staan. Dit college monitoort de berichtgeving rondom het politieke proces en doet verslag van onregelmatigheden. Het college heeft de bevoegdheid onderzoeken te entameren, maar niet om sancties op te leggen. Adviezen van dit college zijn dus niet bindend. Op deze wijze is het mogelijk een soort kwaliteitskeurmerk te ontwikkelen voor de media terwijl de persvrijheid gewaarborgd blijft. Onwaarheden en dubieuze berichtgeving blijven mogelijk maar kunnen aan de kaak worden gesteld en zullen minder invloed hebben op onze democratische besluitvorming.

Peter Hilhorst schrijft vandaag in de VK dat de scepsis t.o.v. het laatste VN rapport over ons klimaat niets anders is dan een rookgordijn van vervuilers die daarmee beogen kostbare miljeumaatregelen te blokkeren. Ik ben ook een scepticus m.b.t. het VN rapport en heb daarbij geen enkel economisch gewin als motief. Mijn scepsis wordt gevoed door boerenverstand en ik wil even laten zien welke overweging mijn boerenverstand mij voorlegt. Maar eerste een duidelijke standpuntbepaling. Er zijn denk ik, globaal gesproken, drie posities in het klimaatdebat mogelijk:

1- Ons klimaat verandert niet
2- Ons klimaat verandert wel maar dat heeft het altijd gedaan en is dus een natuurlijk proces
3- Ons klimaat verandert wel en wordt veroorzaakt door menselijke activiteiten (antropogenetisch)
Stelling 1 wordt eigenlijk door niemand meer aangehangen. In mijn lekentocht naar argumenten in het debat heeft mijn boerenverstand gekozen voor stelling 2. Maar ik wil mij graag laten overhalen tot stelling 3 maar dan moet iemand mij op een aantal punten "verlichten". Zoals Luther zijn stellingen op de deur van de slotkerk van Wittenberg spijkerde doe ik dat nu op mijn blog.
Mijn (vraag)stellingen:
1- 20.000 jaar geleden verdwenen er een heleboel dieren en planten. De neanderthaler en de mammoet verdwenen toen van het toneel. Wat was de oorzaak van deze massaextincties en waarom hebben deze extincties in voorgaande ijstijden niet plaatsgevonden? Meest voor de hand liggende antwoord is een extreme klimaatverandering, hoewel sommigen ook van deze zaken beweren dat de moderne mens voor deze extincties verantwoordelijk is (hoewel ze dan natuurlijk heel veel plantjes hebben moeten plukken :-)). Ook lag 20.000 jaar geleden het ijs tientallenmeters dik tot in noord-Duitsland. In een vroegere ijstijd heeft het ijs zelfs tot in Nederland gelegen. De mens heeft geen enkele rol gespeeld in het wegsmelten van deze enorme hoeveelheden ijs. De zon is de oorzaak van dit afsmelten. Waarom zou het afsmelten nu gewoon niet iets verder gaan dan de vorige keren, als dat al zo is? IJscoredata laat zien dat extreme klimaatwisselingen, zoals wij die nu meemaken, in een mensenleven konden voorkomen. Anders dan de massaextincties 20.000 geleden is er dus eigenlijk niets nieuws onder de zon. Mijn bron is een VU artikel over het komen gaan van ijstijden; een zeer informatief artikel.  
2- De hoeveelheid CO2 in de atmosfeer is nu gemiddeld 370 ppm (particels per miljoen), dwz dat van iedere miljoen deeltjes er 370 CO2 zijn. De normale via ijs-boorkernen (laatste 650.000 jaar) vastgestelde bandbreedte is tussen de 90 - 280 ppm. Wij zitten dus nu 90 ppm (de beruchte 30%) boven die waarde. Hoe kan het zijn dat een miniscule hoeveelheid van 90 ppm ons klimaat kan veranderen? Daarenboven is deze toename bijna geheel gerealiseerd na WO!! Wat rekenwerk leert ons dat we het dus hebben over een stijging van ongeveer 1,5 ppm per jaar. Maar die 1,5 is niet 100% antropogenetisch, maar ergens tussen de 5 en 50%. Dus de jaarlijkse menselijke bijdrage aan CO2 in de atmosfeer is maximaal ong. 0,75 ppm. En het is dus die menselijke 0,75 ppm aan jaarlijkse toename die ons klimaat verandert?(bron).
3- De dagelijkse hoeveelheid CO2 in de lucht is geheel afhankelijk van de locatie en kan varieren tussen de 280 en de 500 ppm. In een stad is het overdags hoger dan s'nachts en in een bos, door fotosynthese, precies andersom (bron). Uit al dit soort metingen wordt een gemiddelde berekend van 370 ppm in de huidige atmosfeer. Deze waarde wordt afgezet tegen de waarden uit ijs-boorkernen uit het verleden die maar een meting op 1 locatie weergeven. Is in al deze prehistorische metingen 90 ppn niet gewoon de statistisch bandbreedte? 
4- In de Sahara kan er een temperatuurverschil zijn van 40 graden Celcius tussen nacht en dag. Hoe kan dat als CO2 zoveel warmte vasthoudt? De verklaring is eerder te vinden in het ontbreken van wolken en waterdamp (water vapour in de wetenschappelijke artikelen). Wolken geven schaduw overdag en houden s'nachts warmte vast. Bewolkte nachten zijn daarom warmer dan heldere nachten. Waarom zou dan waterdamp niet veel meer worden bestudeerd als kandidaat voor de oorzaak van klimaatschommelingen? Secundaire oorzaak natuurlijk omdat de zon weer de veroorzaker is van waterdamp. Veel wetenschappers klagen over het feit dat waterdamp geen belangrijke rol speelt in de verklaring van klimaatschommelingen, of hoogstens als gevolg (positive feedback) wordt genoemd (bron). 
5- Uit een aantal onderzoekingen (bron: Noorderlicht) is gebleken dat CO2 niveau's pas omhooggaan als de temperatuur al honderden jaren eerder is gaan stijgen. In deze verklaringen is verhoging van het CO2 niveau dus een gevolg (feedback) van temperatuurverhoging en er niet een oorzaak (forcing) van. Ook het IPCC erkent deze feedback-duiding van CO2.
6- De laatste miljoen jaar is het een komen en gaan van ijstijden. Een belangrijk mechanisme daarin lijkt te zijn de temperatuur van het zeewater (bron). Die temperatuur wordt bepaald door zonneactiviteit en golfstromen die opgewarmd water van de Evenaar naar het noorden transportreren, de z.g. warme golfstroom. Als deze golfstroom stopt wordt het hier een stuk kouder. Deze golfstroom kan worden gestopt door het afsmelten van grote hoeveelheden ijs. Het koude smeltwater komt dan als een soort deken op het zeewater te liggen en stopt daarmee de aanvoer van warm water uit het zuiden. Ook het zoutniveau van het zeewater speelt hierbij een rol. Van alle verklaringen voor klimaatwisseling lijkt mij, als leek, de zon-golfstroom verklaring de meest plausibele. Wellicht is een verhoogd CO2 niveau een mooie indicator voor ons om vast te stellen wanneer we een omslag kunnen verwachten. Dit hele scenario van "abrupt cooling" is (iets te) populair verfilmd als "The day after tomorrow". Abrubt cooling is dus een heel ander gevolgscenario dan een ondergelopen Nederland en wordt zover ik weet niet genoemd in de VN studie. Waarom niet? 
7- De meeste artikelen over klimaatverandering die ik tegenkom zijn procentenpraat. Als in een jaar de hoeveelheid arsenicum in ons drinkwater is gestegen van 1 ppm naar 2 ppm is dat een toename van 100%, maar is mbt de volksgezondheid causaal volkomen irrelevant. De Gore-film, an Inconvenient Truth,  is gebaseerd op procentenpraat. Het is juist de causale relevantie die niet is aangetoond.
8- Een laatste voor mij belangrijke observatie: op dit moment zijn de stellingen 2 en 3 is niet falsifieerbaar. Er is geen enkel gegeven, geen enkel mogelijk feit of waarneming, dat een aanhanger van de stelling 2 of 3 ertoe zal bewegen te zeggen "OK, als dat zo is, dan heb ik ongelijk en is de andere stelling waar". Voor Karl Popper was fasifieerbaarheid een criterium om wetenschap van pseudo wetenschap (zoals astrologie, Freudiaanse psychologie en Marxisme) te onderscheiden. Er is best wel wat op dit criterium aan te merken maar het is nog steeds een goede indicator over het wetenschappelijke gehalte van een kennisuitspraak. Aanhangers van stelling 2 of 3 zouden moeten aangeven welke mogelijke gegevens hun stelling onwaar zouden maken. Voor zover ik weet kunnen de partijen die mogelijke gegevens niet leveren en dat zegt iets over het hele debat.
Politieke verschuivingen
Het lijkt er op dat de voorstanders van kernenergie door het laatste IPCC rapport worden gesteund, immers CO2 niveau's hadden beduidend lager kunnen zijn als de weerstand tegen kernenergie niet zo groot was geweest in het verleden.  Wanneer we in het westen kiezen voor behoud van welvaart en terugdringen van CO2 dan is de enige koers die we kunnen varen het op grote schaal inzetten van kernenergie. Het is nog maar de vraag of de "Gore believers" zich van deze consequenties bewust zijn.
Nogmaals ik ben een leek die geprobeerd heeft zich goed te informeren. Ik sta open voor argumenten.

Ik heb met verbazing naar VARA’s Zembla aflevering over Ayaan Hirsi Ali (AHA) gekeken. Ik volg de politiek redelijk bewust maar wat mij wordt voorgehouden was mij niet bekend. Er wordt gefocust op de volgende punten:

1. AHA heeft bij aanvraag van de vluchtelingenstatus gelogen over haar identiteit
2. Zij heeft gelogen over haar land van herkomst.
3. Zij heeft gelogen over haar situatie (oorlog, vervolging etc)
4. Zij heeft gelogen over haar uithuwelijking

Punten 1 en 2 zijn onderwerp van de kamerdebatten van afgelopen avond en nacht. Punt 4 wordt door AHA ontkend en kunnen we dus pas wat over zeggen als zij haar verweer heeft gevoerd. Maar punt 3 is voor mij het meest verbijsterende punt; uit de Zembla aflevering blijkt dat ze van haar 7e tot haar 22e in redelijke luxe heeft geleefd. Ze ging naar goede scholen en haar broer ging zelfs naar een christelijke school. Geen vervolging, geen (religieuze) terreur etc. Kortom, AHA is een economische vluchtelinge en heeft dus geheel ten onrechte een vluchtelingenstatus in Nederland gekregen.

Nu heb ik mij natuurlijk afgevraagd waarom de VARA, en dus de PvdA, een dergelijke uitzending over een prominent Nederlander op dit moment de ether in stuurt. Vooral omdat veel zaken al bekend blijken. Waarheidsvinding? Gaan we dus nog veel van deze documentaires krijgen? Ben bang van niet.. Ik denk dat de timing te maken heeft met de lijsttrekkersverkiezingen in de VVD; Verdonk blijkt een echte stemmentrekker. En omdat AHA al in het najaar van 2005 heeft aangegeven naar de VS te zullen gaan en die overstap steeds concreter werd mede door de huisvestingsproblemen van AHA, heeft de PvdA gemeend deze kaart nu te moeten spelen. De PvdA heeft met de Zembla uitzending de lijstrekkersverkiezingen in de VVD willen beïnvloeden, voordat AHA naar de VS zou gaan.

Winwin voor Wouter Bos
De Zembla uitzending heeft hoe dan ook een voordelige spin-off voor de PvdA.
Scenario 1: Verdonk is voorspelbaar en reageert zoals ze heeft gedaan. De VVD-ers vechten elkaar de tent uit en Verdonk blijft achter met een smoking gun. Zo is Verdonk beschadigd en zal waarschijnlijk de helft van de VVD-ers die nog moet stemmen op Rutte stemmen. Ook zijn we mooi van die polariserende AHA af, die ooit de euvele moed heeft gehad de PvdA voor de VVD in te wisselen.
Scenario 2: Verdonk wordt door kabinet en VVD beteugeld en zoekt naar een “work-around”. Dan kan de PvdA Verdonk betichten van voorkeursbehandelingen van VVD prominenten. Immers het meisje Taida heeft ook gelogen en moest direct het land uit.. PvdA vindt natuurlijk niet dat AHA moet vertrekken maar dan moet Verdonk wel terugkomen op haar besluit m.b.t. Taida. Verdonk blijft beschadigd achter met genoemde gevolgen voor haar verkiezing als lijsttrekker van de VVD.

Vieze smaak
Ik hoop dat de journalistiek zal proberen de motieven van Bos/PvdA/VARA/Zembla naar voren te halen. Ik ben echter bang dat de vieze smaak in mijn mond niet zal worden weggenomen. Die smaak is ook nog overgoten met een sausje van schaamte over het optreden van de Nederlandse parlementariërs. Ik zag intellectuele lichtgewichten aan het werk en weet nu helemaal niet meer op wie ik moet stemmen in 2007.

[L]Ik lig op de bank; al de hele dag. Onder mijn koortsige oogleden door zie ik het ene autoprogramma na het andere voorbij komen. Mijn zoon heeft eindelijk eens geen last van een zeurende vader die het 10 uur journaal of NOVA wil zien. Ik laat het zwetend over mij heen komen.
Ik zie dat in het programma Wegmisbruikers! een brommobiel naar de kant van de weg wordt gedirigeerd. Is zo’n would-be autootje met achterop een rond bordje dat aangeeft dat het voertuig maar 45 km/u mag rijden. De bejaarde bestuurder heeft na het derde stopteken van de politieauto pas door dat er iets van hem wordt verlangd. Of hij wel een vergunning heeft voor die flitsende lampjes op de hoedenplank. De bejaarde man geeft onzeker toe dat hij er geen heeft maar dat hij dacht dat achterliggers hem beter zouden zien. Ze laten het onbeboet maar er moet wel een vergunning voor worden aangevraagd.
Ik zucht diep en mijn zoon zegt “Jezus!!”.

[L]Een paar weken terug is de fiets van mijn dochter gestolen. Er worden 800.000 fietsen per jaar gestolen met een totale waarde van 130 miljoen euro! Veel van die fietsen gaan naar circuits die bekend zijn bij de politie; bijv. tweedehands zaken, rommelmarkten en marktplaats.nl. Hier wordt niet veel aan gedaan door de politie omdat fietsendiefstal geen prioriteit heeft. Er zijn tal van initiatieven van gemeenten (en zelfs van een politieke partij:de PvdA) maar dat zijn allemaal preventieprojecten. Waarom geen initiatieven in de handhavingsfeer?

Mijn koortsig brein krijgt een lumineuze inval. We halen al die politiemensen weg uit die Wegmisbruiker!-achtige taken en laten ze surveilleren (lopend) bij publieke fietsenstallingen die bij de stations en in de centra van steden worden gecreëerd. Tenslotte is de politie er voor ons en zijn wij er niet voor hen.
Voordat ik wegzak in de volgende draaikolk van bizarre beelden bedenk ik me nog net dat ik altijd zo optimistisch ben als ik koorts heb……..

[R]Ik heb geprobeerd om getallen te vinden over casualties tijdens het bewind van Saddam en tijdens de US bezetting van Irak. Het is zeer moeilijk om hierin een objectieve lijn te vinden omdat het hele onderwerp sterk gepolitiseerd is. Anti-Bush sentimenten komen steevast uit op een relatief lager dodental tijdens Saddam en hoger tijdens de bezetting, terwijl pro-Bushers het tegenovergestelde vinden. Een bron over het door Saddam veroorzaakte dodental is http://www.moreorless.au.com/killers/hussein.html . Hier worden 2.000.000 doden genoemd (inclusief Koerden, Koeweities, Iraniërs en kinderen tijdens de VN sancties). De best gedocumenteerde bron voor veroorzaakte doden tijdens de US bezetting is http://www.iraqbodycount.org/database/ . Aantal doden is hier ongeveer 38.000, voor een groot deel veroorzaakt door religieuze fanaten. Vreemd genoeg kom ik in de media veelal het getal van 100.000 doden tegen tijdens de bezetting maar kan daar nergens een onderbouwing voor vinden. De aantallen op beide genoemde websites betreffen alleen doden veroorzaakt door politiek geweld (dus geen criminele en natuurlijke doden etc).
Met deze getallen in het achterhoofd wil ik een paar heikele punten in de "ongoing" discussie wat nader uitlichten:

Stelling 1: Iedere dictator die zijn bevolking terroriseert is vogelvrij en mag op iedere gewenste, proportioneel verantwoorde wijze worden verwijderd.

Met deze stelling ben ik het eens. De terreur moet wel vastgesteld zijn door diverse onderzoekers (mensenrechtenorganisaties, VN etc) en een atoombom is b.v. buitenproportioneel. Het is wat mij betreft niet een voldoende voorwaarde als het staatshoofd louter een dictator is. Bovenstaande getallen bevestigen de terreur en ik heb dus ook geen enkel bezwaar tegen de omverwerping van Saddam en (tijdelijke) bezetting van Irak, ongeacht de motieven van de US. Als het om de olie gaat vind ik het ook prima!

Stelling 2: Bush heeft de senaat verkeerd voorgelicht over de motieven die een inval in Irak rechtvaardigen.

Met deze stelling ben ik het ook eens en Bush zal daar dus de politieke prijs voor moeten betalen. De doodzonde van Bush en de militaire aanwezigheid in Irak hebben, gezien stelling 1, een verschillende morele dimensie; Bush moet verantwoording afleggen en die soldaten strijden voor een goede zaak.

Stelling 3. De coalitiemisdaden tegen de Iraakse bevolking (Abu-Ghraib gevangenis, mishandeling in Falluya etc) laten zien dat de VS en partners geen haar beter zijn dan Saddam.

Geheel mee oneens want een deel van de westerse krachten, de vrije pers, heeft hier zijn werk uitstekend gedaan. In het slipstream van een leger uit een democratisch land volgt altijd de vrije pers en de nodige klokkenluiders. I.pl.v. het benadrukken van de misdaden is het zinvol om het bekend worden van die misdaden als resultaat van een goed werkend democratisch mechanisme naar voren te halen. Overheidsmisdaden zijn niet uitgebannen in een democratie, maar ze kunnen en moeten aan de kaak gesteld worden.

[R]
Onwetende skyline herhaald in blauw
Meeuwen steunen op de kou 
Waar verleden op de toekomst broedt 
En het benzinemonster woedt

Waar Florus ooit zijn Hof begon
Het onvermijdelijke zich ontspon
Daar in die duinen leeg en groen

Wil ik lopen in het toen

---

Als ik door het centrum van mijn geboortestad Den Haag loop moet ik altijd denken aan het lege duingebied waarin de stad zich vanaf de 13e eeuw heeft ontsponnen. Floris IV kocht in 1229 op de plaats waar de Ridderzaal nu staat een oud vervallen landhuis bij een bosmeertje (huidige Hofvijver).

Er is weer honger in diverse delen van Afrika. Droogte heeft de oogsten aangetast en vee sterft massaal. Hulporganisaties roepen op tot actie, voor de zoveelste keer. Opnieuw zien we uitgemergelde kinderen in onze kranten en op de buis. Je kind van de honger te zien sterven; wij kunnen ons dat leed nauwelijks voorstellen. Wat zijn toch de oorzaken van deze ellende en kunnen we met die kennis iets doen? [R]
Onlangs bladerde ik in een boekje met de titel “Pocket World in Figures 2005”, uitgegeven door de Economist., vol met cijfermatige gegevens over demografie, economie, toerisme, transport etc. M.b.t. hongerend Afrika zijn de volgende zaken opvallend:

Hoogste geboortecijfers (2000-2005): van de 39 landen die in de lijst staan is 90 % Afrikaans en zijn de eerste 10 ook Afrikaans.
Hoogste vruchtbaarheidscijfers: eerste 10 Afrikaans, van de lijst van 46 landen is 80% Afrikaans.
Laagste “median” leeftijd (median = leeftijd waar boven en onder aantallen gelijk zijn): lijst van 23 landen, allen Afrikaans. Op eerste plaats staat Niger met een leeftijd van 15,1 en op de 21e plaats Swaziland met 17,4. Ter vergelijking, in Nederland is die leeftijd 37,6.
Leeftijdsopbouw, grootste populatie van 0-14 jarigen: lijst van 21, allemaal Afrikaans met grootste populatie in Uganda met 49,9% en op de 21e plaats Nigeria met 45%!!
Leeftijdsopbouw, grootste populatie 0-4 jarigen: lijst van 25, bijna allemaal Afrikaanse landen met grootste populatie in Niger met 21,1% en op de laatste plaats Tanzania met 17,4 %.
Laagste gebruik aan voorbehoedsmiddelen: lijst van 16 met alleen Afghanistan als niet Afrikaans land (4e plaats).

Deze cijfers zijn voor mij echte eye-openers. Om op de lange termijn een einde te maken aan de honger in Afrika is een bevolkingspolitiek nodig. Met deze hoge geboortecijfers en kinderpopulaties kan een land zich geen economische dip veroorloven, want dat leidt onherroepelijk tot de ellende die we al vele jaren in de media zien.
Uit de cijfers blijkt duidelijk dat de bevolkingsopbouw van dien aard is dat de beroepsbevolking een te kleine groep is om een minimale vorm van welvaart te scheppen. In sommige landen is de groep van 0-14 jarigen bijna 50%. De groep werkenden zal groter moeten worden tov de groep die moet worden onderhouden. Soms denk ik wel eens dat we iplv geld, mensen zouden moeten sturen om de productiviteit te vergroten en investeringen in die landen aantrekkelijker te maken. Dan heb je meer kans op welvaart.
Er zijn natuurlijk relaties met de aids-problematiek, m.n. met het katholieke standpunt en het machismo van de Afrikaanse man t.o.v. voorbehoedsmiddelen. Omdat bevolkingspolitiek iets van de lange adem is vrees ik dat er nog vele hongersnoden zullen volgen.

Ik ben 50 en heb de muzikale ontwikkelingen van de 60/70-ties dus redelijk bewust meegemaakt. De eerste LP die ik van mijn krantenwijkgeld kocht (1969?) was Get Yer Yaya’s Out van de Stones. Kort daarna kocht ik een hele doos met verzameld werk van Jimmi Hendrix; al het Experience werk. Ik luisterde vooral naar rock zoals Led Zepplin, Deep Purple en naar de symfonische varianten zoals, Emmerson Lake & Palmer, Iron Butterfie, Yes, Genesis, Mike Oldfiels etc.
Onlangs luisterde ik naar FM Arrow Rock (heet geloof ik anders nu) en toen al die gouweouwen voorbij kwamen bedacht ik dat ik nog maar heel weinig naar die muziek uit mijn jeugd luister. Na enig zoeken op mijn MP3 (Zen Touchpad 20 GB) vind ik alleen maar een Blues compilatie van Jimmi Hendrix. [R]Deze CD is in de jaren 90 uitgebracht in een Blues-serie. Maar het is wel mijn favoriete Blues-CD. De overige jeugdmuziek is eigenlijk alleen maar leuk voor de associaties die ik er bij ervaar. Ik vind vaak de lyrics (al die blauwe babies) en de audiokwaliteit niet meer om aan te horen.
Het oudste album op mijn MP3 is Raindogs van Tom Waits (1985). Ik vind dit nog steeds een van de meest creatieve en complete albums ooit gemaakt. Ik heb natuurlijk al het werk van Waits en het album Alice komt zeker in de buurt van de Raindogs-kwaliteit maar op Raindogs staan geen slechte opvullers; alle nummers zijn klasse.[R]
Metal is nu “my thing” en wat dat betreft is Nederland luilekkerland. Nederlandse metal is van topkwaliteit. Ik ben vooral dol op de combinatie van de vrouwelijk vocalen met mannelijk grunts (zijn er wel vrouwelijke grunters?). Een grunt is een diep gorgelend keelgeluid. Voorbeelden van Nedermetal: Within Temtation, Epica, After Forever, Autumn, The Gathering en het werk van Arjan Lucassen (“The Human Equation” is een must). Voor een complete lijst zie hier
Opvallend overigens dat veel metal (m.n. de Gothic, Doom achtige stromingen) wordt gemaakt in West Europa, meer dan waar dan ook. Scandinavië (bv. Nightwish, Dimmu Borgir, Tristania) Duitsland (b.v. Flowing Tears, Rammstein) en Frankrijk (Old Dead Tree) en Italie (Lacuna Coil). Er zijn zeer veel bands en voor een volledig overzicht kijk je op http://bands.metalland.net/

Voor mij is de muziek die nu in de rocktraditie wordt gemaakt (metal is tenslotte een rockstroming) veel aantrekkelijker dan die uit de jaren 60/70. Maar zoals gezegd, sommige dingen blijven. De blues van Jimmi Hendrix en Raindogs van Tom Waits zullen op al mijn toekomstige MP3-spelers staan.

Ik lees vanmorgen in de VK dat de voorzitter van de PvdA, van Hulten, een gedragscode voor media en politici wil introduceren. Daarin zou o.a. komen te staan dat politici niet lekken en media geen lekbronnen gebruiken, er geen anonieme bronnen worden gebruikt en dat er niet wordt geknipt in redeneringen van politici.
Ik denk dat dit thema op een hoger abstractieniveau kan worden ingezet. Ons staatsbestel kent checks and balances die erop gericht zijn machtsconcentratie- en misbruik tegen te gaan. De Trias Politica is het bekendste en meest fundamentele voorbeeld. De drie machten (wetgevende, uitvoerende en rechtsprekende macht) mogen niet worden vermengd en controleren elkaar.
[L]Echter sinds Montesquieu (1689-1755) de Trias Politica op papier zette zijn er machten bijgekomen die ons staatsbestel en samenleving kunnen beïnvloeden maar die niet worden gecontroleerd. In de 70-er jaren hebben linkse partijen kapitaalconcentratie, zoals bij multinationals, aangemerkt als een macht met veel invloed en de ambtenarij en de media worden vaak afwisselend als de vierde macht aangeduid.
Nu is er best veel gedaan om kapitaalstromen zichtbaar en controleerbaar te maken en valt de ambtenarij natuurlijk onder de uitvoerende macht en is als zodanig een gecontroleerde macht.
Zijn de nieuwsmedia als een vierde en dus te controleren macht aan te duiden? Hiertoe moeten we de volgende vragen beantwoorden:
1. Vindt er machtsconcentratie bij de media plaats?
2. Kan deze machtsconcentratie ons staatsbestel grootschalig beïnvloeden?
3. Indien beide vragen met ja worden beantwoord, dienst de macht te worden gecontroleerd. Hoe controleren we de vierde macht?

Vraag 1: Dat de nieuwsmedia een machtsfactor van betekenis zijn zal door niemand worden betwist. Carrières worden gemaakt en gebroken in de pers. Maakt niet uit of de berichten waar, onwaar, halfwaar of onvolledig zijn; waar rook is, is vuur. Politici knippen en buigen in Nova, Netwerk etc. en zijn er als te kippen bij om hun carrières een boost te geven voor de camera’s en in de kranten. Zowel de wetgevende macht als de uitvoerende hebben de facto de vierde macht al erkend en strijden dagelijks om het beheersen van die macht.

Vraag 2: Recente gebeurtenissen hebben laten zien dat een vermenging van media, uitvoerende en wetgevende macht grote gevolgen kan hebben. Bij de opkomst van Pim Fortuyn ging een beerput open. De invloed van politiek links op de media heeft het hele integratievraagstuk jaren lang toegedekt. Mensen die het issue wel wilden aankaarten werden fascisten genoemd. De enorme gevolgen voor onze samenleving, de spanningen die uit deze machtsconcentratie voortvloeien ervaren we nog elke dag. En wie kan zich niet de media-invloed herinneren rondom het debat over de plaatsing van kernwapens, de kroningsrellen van 1980, debat over uitkeringsfraude etc.

Vraag 3: Hoe de vierde macht te controleren zonder daarbij de persvrijheid te belemmeren. Het antwoord dat ik eens een journalist heb horen geven, dat zij verstandig genoeg zijn om dat zelf te doen is natuurlijk onzin. Want politici en rechters zijn natuurlijk ook heel verstandig en dan kunnen we de Trias Politica wel opdoeken.
Ik denk dat de enige mogelijkheid in dit precaire krachtenveld het zelfreinigend vermogen van onze samenleving is. Dit vermogen moet wel worden aangezwengeld. Ik denk dat er een soort pers-oppositie zou moeten komen die op een intellectueel niveau de pers op de voet volgt. Wellicht kunnen de universiteiten hier een rol in spelen. Ik kan me ook voorstellen dat er nieuwsmedia ontstaan die de media zelf als onderwerp nemen.Ik heb hier geen uitgewerkte gedachten over, maar als het probleem duidelijk over het voetlicht komt ben ik dik tevreden.

[L]De wandelaars die het migrainepad bewandelen komen zelden aan. Langs dat pad zijn vaak ook geen rustplaatsen, of koel kabbelende beekjes waar je even je pijnlijke voeten in kunt verkwikken. Mijn lotgenoten houden niet van het felle licht van de zon, maar wandelen graag in de schaduw.
Ik heb echter na een 43-jarige tocht, die in mijn 7e levensjaar begon, een rustpunt gevonden. Ik ben nog niet aangekomen, maar mijn bagage is veel lichter.

Ik lees deze week in het gratis blaadje van onze apotheker, “Apotheker en Gezondheid”, een stuk over migraine geschreven door Martijn Roos waarin naast algemene informatie drie kopjes mijn aandacht opeisen:
· Vooral bij grote schommelingen in de suikerconcentratie van het bloed steekt hoofdpijn de kop op
· Endorfines
· Door veel beweging, yoga en relaxatietherapie kun je hoofdpijn preventief behandelen

Ik vind dit opvallend omdat mijn specialist (een echte, uit de serotonineschool) mij een jaar geleden vertelt dat hij geen relatie ziet tussen hoofdpijn/migraine, bloedsuiker en beweging. Omdat er dus wellicht sprake is van een omslag in het benaderen van migraine en omdat genoemde punten een jaar geleden mijn pad enorm hebben verlicht geef ik hieronder korte samenvatting van mijn migrainegeschiedenis.

Op mijn 7e kom ik regelmatig uit school met hoofdpijn thuis, ben lichtschuw en wil alleen maar slapen. Soms krijg ik van mijn moeder een Wittekruis poeder, val in slaap en word dan als herboren wakker. Hoofdpijn is altijd aanwezig op sociale gebeurtenissen zoals schoolreisjes, feesten en verjaardagen etc. Ik begin deze gebeurtenissen te mijden. Rond mijn 20e komt daar een ochtendhoofdpijn bij die overgaat in migraine als ik geen pijnstillers slik. Slaap is dan niet meer verkwikkend. Ik slik dan regelmatig paracetamol of Saridon. De frequentie van hoofdpijn/migraine blijft toenemen evenals mijn medicijngebruik Ik bezoek artsen, specialisten, paragnosten, alternatieve genezers, etc. Rond mijn 40e wordt codeïne aan mijn pillendoos toegevoegd en aan aantal jaren later Immigran, welke laatste ik vervang door Maxalt (beide triptanen). Maar de klachten worden erger en erger. Life is hell!!!
Rond mijn 49e barst de bom. Ik heb chronische hoofdpijn die, als ik geen pillen slik, overgaat in een migraine aanval die inmiddels zo erg is dat ik letterlijk mijn haren uit mijn hoofd trek. Ik besluit het advies van mijn arts en specialist op te volgen en met alle pillen te stoppen, want zo zeggen zij, het zijn inmiddels je pillen die de migraine klachten veroorzaken. Ik slik per dag 4/6 paracetamol met 20 mg codeïne per pil en bijna iedere dag een Maxalt. Ik meld mij ziek, in overleg met mijn werkgever en bedrijfsarts, en begin de ellendigste periode in mijn leven. Ik slik geen pillen meer, lig in het donker of in bed of op de bank, draag permanent een zonnebril en heb voortdurend een gruwelijke hoofdpijn. Ik gebruik nu eigenlijk maar 1 curieus middel; explosieve oefening. Sinds mijn 25e weet ik dat ik een aanval kan verminderen en zelfs onderbreken met een korte explosieve training (15/20 minuten) Ik deed dat middels joggen, maar na een meniscusoperatie doe ik dat met een Concept II roeimachine. Na de oefening drink ik hete thee met een hete tosti om de transpiratie nog wat op te voeren. Het is essentieel dat ik zwaar transpireer en dat mijn hartslag flink omhoog gaat. Werkt alleen bij een beginnende aanval (hoofdpijnfase). Ik heb dit al die jaren ook tegen de specialisten gezegd maar die zagen geen relatie met mijn klachten.
Rond kerst 2004, na 4 maanden geen pillen te hebben geslikt, heb ik een zeker optimum bereikt Maar dat is geen leefbaar optimum. Ik kan zeker niet werken want ik heb nog gewoon iedere dag hoofdpijn die ik dan soms kan couperen met een training, maar vaak ook niet. Die ochtendhoofdpijnen zijn echt killing en ik sta heel vroeg op (tussen 5 en 6) om de hoofdpijn voor te zijn.
Omdat ik “clean” ben maar gewoon nog mijn klachten heb concludeer ik dat mijn hoofdpijn niet medicatieafhankelijk is. Ik zal toch eens weer terug moeten in het arbeidsproces dus ik begin weer met het slikken van pillen en februari 2005 is mijn medicijngebruik bijna weer op het oude niveau terwijl ik nog steeds niet werk..
Dan besluit ik om nog één ding uit te zoeken; als ik te weinig eet, zeker in combinatie met koffiegebruik, wordt ik duizelig en rillerig. Er is ogenschijnlijk geen verband met mijn hoofdpijn maar het is wel opvallend. Al lezend blijkt dat het een bloedsuikerprobleem is en kom ik terecht in het Atkinsdieet. Atkins zegt o.a.: eet gezond, eet geen koolhydraten en beweeg veel. Ik besluit het eens te proberen; kost immers niets! Is even schipperen als je ineens geen brood, aardappelen, rijst, snoep etc meer kan eten, maar na drie weken sta ik voor het eerst sinds tijden zonder hoofdpijn op. Mijn medicijngebruik gaat enorm omlaag en ik begin me steeds beter te voelen. Soms slik ik dagen achtereen geen pillen. Mijn hoofdpijn is dus niet medicatieafhankelijk! Mijn dieet wordt ondersteund door wandelingen en fietstochten. Ik beleef aan het sporten zoveel plezier dat ik een professionele mountainbike koop en vele uren op de fiets zit. Nu gaat intensief sporten niet samen met een koolhydraatarm dieet dus ik ga weer koolhydraten eten, maar alleen de goede: laag glykemische koolhydraten zoals volkerenproducten, zilvervliesrijst etc. Snelle suikers zoals in snoep, aardappelen en witbrood gebruik ik niet. En dan de endorfines: ik koop een mp3-speler en luister naar metal als ik fiets. Eigenlijk luister ik overal naar metal en geniet daar enorm van; echte powermuziek. Ik fietst in de zomer over een brug bij Utrecht tijdens een tocht van 100 km en op het hoogste punt met een prachtig uitzicht over de Rijn luister ik naar “The Human Equation” van Arjan Lucassen (Nedermetal is top!!!) en besef hoe krachtig en goed ik me voel. King Of The World!
Ik heb nog wel periodiek last van hoofdpijn maar slik nooit meer dan 1,5 paracetamol/codeïne op een dag. Ik heb geen zware migraine aanval meer gehad, lig nooit meer in het donker. Sinds maart 2005 ben ik weer aan het werk. Ik ben onder mijn steen vandaan en verlang naar de warme zon van het voorjaar.

De afspraak met de wijkagent en de voorzitter en vice-voorzitter van de hockeyvereniging heeft plaats op dinsdag 31 januari om 21.00 uur. Ik word door de agent aan de beide anderen voorgesteld. De voorzitter vraagt hoe het nu met mijn zoon gaat. Ik antwoord dat het goed gaat met mijn zoon maar dat mijn vrouw en ik de levensbedreigende toestand waarin onze zoon in het LUMC is opgenomen nog niet te boven zijn. En dat er nog wel wat tijd overheen zal gaan voordat de vertrouwensbreuk met onze zoon geheeld zal zijn. Beide bestuursleden maken op mij een oprechte en betrokken indruk
Ik geef aan dat mijn doelstelling voor dit gesprek een reconstructie van de bewuste avond is en dat ik er alles aan wil doen om een herhaling, met dan een ander in de hoofdrol, wil proberen te voorkomen. Ik spreek niet uit dat als dit gesprek een onbevredigende afloop heeft ik alsnog een aanklacht bij de politie zal indienen. Beide bestuursleden onderschrijven mijn doelstellingen.
De vice-voorzitter staat op de avond dat mijn zoon zich bewusteloos heeft gedronken bij de bar en heeft o.a. als taak om op de uitvoering van het drankbeleid van de vereniging toe te zien. Dit beleid houdt het volgende in:
· Aan de deur wordt de leeftijd van de bezoekers vastgesteld door de ID-kaart te vragen
· Op basis van de aldus vastgestelde leeftijd krijgt de bezoeker een stempel op de hand.
· Bezoekers die nog geen 16 jaar oud zijn krijgen een ander stempel dan 16- of ouderjarigen.
· Alleen op vertoon van het laatste stempel kan aan de bar een alcoholhoudende drank worden verkregen.

Volgens de vice-voorzitter zijn deze regels op de bewuste avond correct toegepast. Hij heeft de mensen (volwassen leden van de vereniging) die dienst hadden bij de entree, hierover ondervraagd.
Om 23.00 uur komt mijn zoon met 7 vrienden en een vriendin bij de entree aan. Mijn zoon krijgt als enige een stempel voor een 16 –jarige; zij zijn allen introducés. Mijn zoon wordt tegen 24.00 uur onrustig op de dansvloer en wordt toegesproken door de vice-voorzitter. Omdat hij zijn gedrag niet aanpast wordt hij omstreeks middernacht uit de kantine gezet. Tot zover het verslag van de vice-voorzitter. 

Mijn eerste opmerking betreft de entree: hoe heeft hij een stempel van een 16-jarige kunnen krijgen? Er is dus niet gevraagd naar ID-kaarten, hetgeen door mijn zoon en vrienden wordt bevestigd. Hij heeft gewoon gezegd dat hij 16 is. Er wordt niet uitgesproken, maar wel gesuggereerd, dat mijn zoon een vals ID heeft gebruikt. Mijn zoon heeft inderdaad in zijn portemonnee een kopie van een ID waarop hij de geboortedatum heeft aangepast. De politie is hiervan op de hoogte omdat hij die portemonnee ooit heeft verloren en toen is terugbezorgd via de aanwezige wijkagent. Toen is vastgesteld dat er een kopie van een ID in zijn portemonnee zat. Maar het betreft een uitgeknipt zwart/wit kopietje op gewoon papier met een klunzige aanpassing van de geboortedatum. De politie heeft die ID toen niet in beslag genomen of er iets van gezegd. Kortom, niemand zal dit voor een echte ID aanzien. En hij is zeker niet zo stom om dat papiertje bij een legitimatie te gebruiken. Ik kan me ook niet voorstellen dat al zijn vrienden liegen over de wijze waarop zij entree hebben verkregen.
 
Mijn tweede opmerking betreft het toezicht. Iemand die in 1 uur tijd 15/20 glazen bier naar binnen giet moet toch opvallen aan de bar of bij een toezichthouder. Gevraagd wordt of ik weet of hij heeft voorgedronken. Ik heb dat uitgezocht en vertel dat hij thuis (mijn vrouw was jarig) 1 pijpje bier heeft gedronken en nog een blikje becardi-cola bij een vriend. De rest bij op het feest. Dat hij binnen 1 uur zoveel heeft gedronken, en het niet gespreid over de avond heeft gedaan, is volgens het medisch personeel van het LUMC consistent met het in elkaar zakken en bewusteloos geraken. De vice-voorzitter geeft aan dat het heel moeilijk is te zien aan het gedrag van pubers of ze 2 of 10 biertjes op hebben, want pubers zwalken niet. Ik vind dat een twijfelachtig antwoord.
Maar gelukkig komt het niet tot een welles-nietes discussie over mijn twee opmerkingen omdat de voorzitter vertelt dat het bestuur dermate van het voorval is geschrokken dat ze gemengde feesten van onder-16-jarigen met boven-16-jarigen niet meer zullen organiseren. Als er alcohol wordt geschonken op een feest komen er geen onder-16-jarigen meer binnen. Daarmee wordt dan in ieder geval vermeden dat 16-jarige bier kopen en doorgeven aan jongere bezoekers. Voorts zal er nog strenger naar ID’s worden gekeken en zal het drinkgedrag nog scherper in de gaten worden gehouden.
Ik vraag de wijkagent hoe het met vergunning voor het feest is gegaan. Hij vertelde eerder over de telefoon dat deze niet was aangevraagd. De voorzitter zegt dat het zijn fout is geweest. Hij is nog maar net (vlak voor het feest) voorzitter en heeft vergeten de vergunning aan te vragen. Ook dat zal niet meer gebeuren.
De vergunning is een belangrijk punt omdat de wijkagent altijd alert is op de gang van zaken rondom deze feesten en daar ook even langs gaat op die avonden.

Ik besluit dat het geen meerwaarde heeft om een aanklacht in te dienen. Ik kan die tijd die dat vergt beter aan mijn zoon besteden en proberen die weerbaarder te maken. De bestuursleden lijken mij echt geschrokken van het voorval; ook bij de gemeente is het inmiddels bekend. Ik ga er dus vanuit dat zij hun beloftes waar zullen maken en dat gemeente en politie dit zullen verifiëren. Maar ik denk dat ik wel eens aanloop bij toekomstige feesten……..

Dinsdagochtend bel ik 0900-8844 en vraag naar het betreffende politiebureau maar nadat ik mijn vraag heb toegelicht wordt ik direct doorverbonden met een wijkagent. Ik vertel in grote lijnen wat mijn zoon is overkomen en geef tot slot aan dat ik behoefte heb aan een reconstructie van de bewuste avond en nacht. De agent laat weten dat hij een rapport heeft gekregen over het voorval maar dat er geen assistentie van politie is aangevraagd. De melding is waarschijnlijk afkomstig van het ambulancepersoneel. De politie heeft zondagmorgen 04.00 uur nog bij het LUMC geïnformeerd maar kreeg i.v.m. privacyredenen geen verdere informatie. De agent geeft aan dat deze zaak op zijn onderzoekslijstje staat en dat dit nog een staartje gaat krijgen. Het feest is niet aangemeld bij de politie en er is geen vergunning afgegeven. De bewuste hockeyvereniging heeft een alcoholbeleid en hij wil graag weten waarom dat niet heeft gefunctioneerd. Wij spreken af dat hij een ontmoeting tussen mij, bestuur van de hockeyvereniging en de politie organiseert. Wij horen van hem.

Inmiddels hebben wij ook de gebeurtenissen voorafgaand aan de LUMC-opname op een rijtje gekregen. Mijn zoon heeft thuis een biertje (pijpje = 2 glazen) gedronken. Met onze toestemming omdat mijn vrouw haar verjaardag vierde. Voordat hij om 21.00 uur vertrekt met zijn vrienden drukt mijn vrouw hem nog op het hart niets meer te drinken. Hij belooft dat niet te doen. Vannacht zal er een vriend blijven logeren en die heeft (ook!) al een keer in een ambulance gelegen door overmatig drankgebruik. “Er komen dus geen beschonken vrienden hier logeren, begrepen”. “Jahaaaa…”.
Bij een ander vriendje drinkt hij nog een blikje becardi-cola voordat ze naar het feest op de hockeyclub gaan.
Mijn zoon en vrienden zijn introducés; geen lid van de vereniging. De entree bedraagt 6 euro. Het is een feest voor 15 jarigen of ouder. Mijn zoon en vrienden zijn niet ouder dan 14. Bij de ingang wordt naar de leeftijd gevraagd en mijn zoon zegt dat hij 16 is. Dan krijgt hij een stempel op zijn hand waarmee hij bij de bar alcoholische dranken kan krijgen. Er wordt niet gevraagd naar een ID-kaart.
Al het geld dat hij die dag met zijn baantje heeft verdiend gaat op aan drank en rondjes aan zijn vrienden die geen stempel hebben gekregen.. Rond 23.00 uur wordt hij agressief op de dansvloer en zoekt ruzie. Zijn vrienden halen hem weg en er ontstaat een conflict met de beveiliging. Hij bespuugd een beveiligingsmedewerker en wordt het gebouw uitgezet. Dan volgen de bekende dronkemanstaferelen (schelden, lallen, rennend plassen etc.) waarna hij in elkaar zakt. Er wordt een vriend die nog binnen is bijgehaald en die ziet onmiddellijk dat het foute boel is en belt 112. Dan volgt wat in het vorige blog is beschreven.

Voor ons als ouders rest er de schrik en vertrouwensbreuk die is ontstaan. Hij heeft ons belogen. Hij zal ons vertrouwen weer moeten verdienen. Zolang dat niet is hersteld blijft uitgaan en alcohol een taboe. Ik heb mij wat verdiept in het alcohol gebruik onder de jeugd en er zijn schrikbarende signalen. Ik lees over de aankomende Korsakoff golf over 20 jaar, de drink-keten (jeugdhonken) op het platteland en een geschrokken minister die de leeftijdsgrens voor alcoholgebruik wil optrekken naar 18. Vrienden bevestigen het sociale drinkpatroon van hun kinderen. Maar ook veel volwassenen drinken gerust een flesje wijn weg op een avond zonder daar ogenschijnlijk enige hinder van te ondervinden.

De belangrijkste oorzaak van dit voorval zijn natuurlijk de motieven van onze zoon. Waarom drinkt een jochie van 14 zich bewusteloos? Hoelang ik daar ook over nadenk, ik vind maar 1 mogelijke reden: machismo, patsen. Ik wordt hierin gesterkt door de opmerking van mijn zoon dat een promillage van 2,5 minstens 20 glazen bier is. Hij is wekt bij mij de indruk bang te zijn om te worden afgeschilderd als een mietje dat na 15 glazen al in het ziekenhuis ligt. Ook vroeg hij mij om dat stuk over het inbrengen van de katheter en de pijn bij het plassen weg te laten uit mijn blog.
Alcohol-machismo is van alle tijden. Ik had een jeugdvriend die het woord “pilsje” op een bepaalde manier kon uitspreken (“piwsje”) en daarbij een “secretive” je-weet-wel-wat-ik-bedoel glimlachje rond zijn mondhoeken liet spelen dat deed denken aan het gezicht van Humphry Bogard in de film Casablanca wanneer hij zegt “play it again Sam”. Maar wat eraan te doen? Er is indertijd een reclame geweest tegen vandalisme die duidelijk anti-machismo is. Je ziet dan jongens die een bushokje hebben vernield in luiers terwijl er een kinderdeuntje op de achtergrond speelt. De slogan is als ik me niet vergis “Vandalisme, zo kinderachtig”. Het zou mooi zijn als een aantal creatieve geesten een dergelijke campagne ook eens voor alcohol-machismo zouden opzetten (ervan uit gaande dat de anti-vandalismecampagne succesvol was). Voorlichting alleen is niet voldoende; dat krijgen ze op school en het sorteert dus nauwelijks effect. Als de opname van mijn zoon in een spotje zou zijn verwerkt dan zou dat al een deuk in het machismo slaan. In een dergelijke campagne moet natuurlijk de ouderlijke verantwoordelijkheid ook worden benadrukt.

Als bij niet ingrijpen een Korsakoff-tsunamie het gevolg is dan is alleen al de toekomstige afname van arbeidsproductiviteit, ziekteverzuim en kosten van de gezondheidszorg een voldoende reden om nu de noodklok te luiden.

In de nacht van zaterdag op zondag, ongeveer 01.00 uur, worden we gebeld door vrienden van onze zoon. Hij wordt met een ambulance naar het LUMC vervoerd. Hij heeft teveel gedronken op het hockeyfeest en is niet meer aanspreekbaar. Mijn vrouw spreekt vervolgens met ambulancepersoneel. Ze vraagt of we hem niet gewoon kunnen komen halen. Dat is niet verantwoord want hij reageert niet meer op gebruikelijke prikkels; hij moet echt mee. Mijn vrouw en ik overleggen en besluiten dat het beter is dat ik naar de eerste hulp post van het LUMC ga; zij is teveel overstuur. Ik maak me alleen maar zorgen….
Ik noem mijn zoons naam bij de balie en wordt doorverwezen naar een kleine behandelkamer. Mijn zoon ligt onderuitgezakt op een bed. Er is niemand bij hem. Er loopt bruine drap uit z’n mondhoek en zijn kleding is bevlekt met dezelfde kleur. Zijn shirt is omhoog getrokken en op zijn lichaam zijn elektrodes aangebracht die via kabels met een monitor zijn verbonden. In zijn hand prikt een infuus. Hij is bleek en reageert niet als ik zijn naam roep en hem zacht heen en weer schudt. Een verpleegster komt binnen en vraagt of ik enig idee heb of mijn zoon naast alcohol nog andere drugs gebruikt, want als deze toestand alleen door alcohol is veroorzaakt dan moet hij wel erg veel hebben gedronken. Ik vertel haar dat zijn vrienden hebben verteld dat hij niets anders dan alcohol heeft genomen en dat wij hem nooit dronken hebben gezien. Er is bloed afgetapt en over een uur is het promillage bekend en weten we of deze toestand bij de alcohol consumptie past, of dat er nog andere middelen zijn gebruikt.
Ik begin me steeds meer zorgen te maken. Op de monitor zie ik dat zijn hartslag erg laag is (tussen de 45 en 50) en dat hij onregelmatig ademhaalt. Hij trilt af en toe en ik hoop maar hij het koud heeft. Onze jongste heeft vlak na de geboorte stuipen gekregen en trilde ook zo. Ik bel mijn vrouw en vertel haar wat ik weet en dat de situatie niet levensbedreigend is. Ze maar moet proberen wat te slapen. Ik weet dat ze dat toch niet kan, maar het klinkt geruststellend
Het is inmiddels 02.00 uur en er komt een arts bij die vertelt dat ze hem al onderzocht heeft maar een kinderarts en een neuroloog heeft opgeroepen omdat het neurologische beeld toch wel afwijkt van de pubers die hier wel vaker dronken worden binnengebracht. Zijn pupillen reageren niet op het zaklantaarntje dat zij voor zijn opengetrokken oogleden heen en weer beweegt. Inmiddels heeft een broeder zijn temperatuur gemeten en hij blijkt inderdaad wat onderkoeld; 34 C. Hij haalt een warme deken. Als mijn zoon af en toe weer een golf bruine drap opgeeft houd ik er een bakje onder en veeg zijn mond schoon. Ik merk dat het medisch personeel het prettig vindt dat ik er ben en vragen regelmatig of ik iets wil drinken. Zij komen bij mij over als betrokken en professioneel.
Ondertussen heb ik ook geluiden opgevangen van andere ouders op de gang; ik hoor spreken over een aanval en leidt daar uit af dat het om epilepsie gaat. Ik voel mij enigszins beschaamd dat ik hier, tussen mensen met echte aandoeningen, bij mijn dronken zoon sta.
Verpleegsters en een broeder trekken mijn zoons kleren uit en spuiten een glijmiddel in zijn penis. Ze brengen een katether aan om urine te kunnen onderzoeken.
De inmiddels gearriveerde neuroloog drukt met haar duim in zijn oogkas. Dan reageert hij voor het eerst duidelijk en poogt de hand weg te duwen. Vervolgens dient ze nog een pijnprikkel toe door met een pen hard op een nagelriem te drukken. Ook hier reageert hij goed op. Tegen de arts en verpleging zegt ze lachend zij waarschijnlijk te soft zijn met de pijnprikkels. Wat haar betreft is het neurologische beeld ok. Zij vertrekt en er komen nog een tweetal kinderartsen kijken. Zijn pupillen lijken wat beter te reageren op lichtprikkels.
De uitslag van de bloedtest komt binnen en het alcoholpromillage blijkt 2,5 te zijn. Volgens de artsen is dat een voldoende verklaring voor zijn toestand. Met 0,5 (meer dan 2 glazen bier) mag je niet meer autorijden. We hebben het dus ongeveer over 10 tot 15 glazen bier.
Om 03.00 uur wordt de hartslag wat stabieler, rond de 70. De verpleging vertelt mij dat hij niet naar een IC hoeft ( daar was eerder wel sprake van) en dat hij op de kinderafdeling gemonitoord zal worden opgenomen. Ik kan naast hem op een stretcher slapen. Ik krijg van de verpleging een tosti en een glas melk (heerlijk!) en probeer wat te slapen. Hij beweegt een arm en trekt het infuus eruit. Druppels bloed op de witte lakens. Ik roep de verpleegster en zij taped de infuus vast.
Ik doezel wat maar wordt om het uur wakker als de verpleging hem wakker maakt. Om 06.00 uur reageert hij voor het eerst op mijn stem. Hij kan niet bevatten dat hij in het LUMC ligt. Later kan hij zich niet herinneren dat ik hem toen the lul of the century heb genoemd.
Mijn ergste zorgen zijn voorbij.Ik pak al zijn ondergespuugde kleren bij elkaar en ga naar huis. Mijn vrouw hoort de auto en zit al klaar in de woonkamer. Mijn vrouw is in tranen. We praten wat en ze wordt wat rustiger. Ik slaap nog twee uurtjes en om 10.00 uur gaat mijn vrouw met een tas vol schone kleren naar het LUMC. In het ontslaggesprek wordt hem verteld dat hij een bijna-coma heeft gehad en de situatie levensbedreigend had kunnen worden als hij nog verder onderkoeld zou zijn geraakt. Hij is in tranen. Plassen zal nog wel even pijn doen. En dat doet het gelukkig ook. Meneer mag best ergens last van hebben, vindt ik. Vooral omdat het infuus alle katereffecten teniet heeft gedaan.

Vraag voor mijn vrouw en mij blijft natuurlijk wat een Oegstgeester jongetje, aan wie het aan niets ontbreekt, kan hebben bezield om zich bewusteloos te drinken. Wat moeten wij eraan doen? Wat is wijsheid in deze? Ook wil ik wel eens weten hoe het mogelijk is dat een 14-jarige zoveel alcohol naar binnen kan werken in de kantine van een hockeyvereniging. Moeten ze dan niet naar ID vragen? Die heeft hij altijd bij zich. Zal ook de politie eens hierover bevragen. Kortom, wordt vervolgd.