Kou 

wanneer het gevoel er niet meer is
de kilte doordringt in de botten
en de woorden ook zijn verdwenen
rest slechts het kijkend zwijgen

plaquette fontein Vigeland

Op bezoek in het zuidwesten van Friesland?

Vergeet dan even Starum , Hylpen en Warkum, en ga naar Laaxum.

Het kleinste vissersdorp van Europa en vlak daarbij het Reaklif waar in 1345 de slag bij Warns tussen de Hollanders en Friezen plaats vond, die overigens overtuigend door de Friezen is gewonnen.

De Nederlandse namen van bovengenoemde plaatsen zijn, in volgorde van verschijning: Stavoren, Hindelopen, Workum, Laaksum en Rode Klif.

Er was af en toe verstoring van de brandganzen die  op de vleugels gingen.

De laatste twee foto's hebben een rode gloed omdat ze tegen de zon in zijn gemaakt.

Wandeling Havikerwaard

Tweede kerstdag was het stralend en zeer uitnodigend weer voor een wandeling.
We wilden niet door bos lopen waarde paden glad en nat zijn en waar het glibberen is.
Een wandeling in een rustig gebied over verharde wegen.
Onze keuze viel, na gebruik van mijn digitale kaart, op de Havikerwaard.
Grotendeels was de wandeling over een verharde weg, deels was het toch glibberen.
Maar wat mooi was het in de ruimte van deze polder, voortdurend het geluid van gakkende ganzen.
Het zicht op de sterk meanderende IJssel en het Veluwe massief.
De prachtige geknotte essen, de kramsvogels die zich te goed doen aan de bessen van de meidoorn.
En op de terugweg de prachtige lucht achter ons.

Om bij de start van de wandeling te komen moet men de Eikenstraat in gaan bij Ellecom, die bevindt zich daar waarde Midachterlaan over gaat in de Zutphensestraat.

De Eikenstraat uit rijden/lopen/fietsen over het viaduct over de A348. Bij de eerste weg rechtsaf start de wandeling.

De wandeling is 7,7 km lang

De wandeling gaat niet rechtsaf maar rechtdoor bij het startpunt, die weg heet de Havikerwaard.
Deze (verharde) weg blijven volgen, maakt een bocht naar rechts en na enige tijd ligt links van de weg een boerderij op een terp.
De weg maakt hier weer een bocht naar rechts.
Dan de eerste weg schuin naar links ingaan die dan een bocht naar rechts maakt.
Omhoog het talud op en door het hek verder gaan.
Voor de slagboom rechts naar beneden gaan naar het water.
Daar naar links het voetpad op. Dit voetpad maakt een bocht naar rechts.
Voetpad blijven volgen tot het op de verharde weg uit komt.
Rechtsaf de verharde weg volgen, in dezelfde richting als al gelopen werd.
Deze brede weg blijven volgen, loopt langs het bedrijf IJsselbeton.
De tweede weg naar rechts, naar beneden, in gaan.
Dit pad blijven volgen. Eerst is dit een verharde weg maar gaat over in een breed zandpad en daarna, na passeren van een boerderij aan de rechterkant, weer in een verharde weg.
Deze weg uitlopen en het eindpunt (start) is bereikt.

Ik wens alle bloggers en lezers

fijne kerstdagen toe

Een bijenstal is een schuur(tje) waar de bijenkasten of korven droog en beschut kunnen staan.

De bijenstal op de foto is een oude stal. dat is natuurlijk te zien aan het bouwwerk zelf maar ook aan de korven die er in staan.

Tegenwoordig worden bijen niet meer in korven gehouden maar is kasten.

Het verzorgen van de bijen en het winnen van de honing is een stuk gemakkelijker.

Als de honing uit een korf wordt gehaald dan wordt ook het volk in de korf vernietigd.

De raten in een korf zitten vast aan de korf terwijl die in een bijenkast in een raam zitten en die ramen zijn er uit zijn te halen en te vervangen lege ramen.

Tijdens de de wandeling over landgoed Twickel kwamen we langs de Noordmolen. Een molen waar lijnzaadolie gewonnen wordt uit het lijnzaad.
Informatie over de Noordmolen is hier te vinden.
Hieronder nog wat foto's van de Noordmolen.

Met stro wordt het dak sneeuwdicht gemaakt.

Landgoed Twickel

Afgelopen zondag een oude NS wandeling bij Delden gemaakt. Droog fris weer met soms een wat schrale zon.
Het eertse gedeelte gaat door de bebouwde kom, maar eenmaal onder de provincieweg door en op het landgoed Twickel aan gekomen begint de echte wandeling.
Het seizoen van het midwinterhoornblazen is begonnen. De tonen dragen veer over het land en door de bossen. Veel verschillende tonen zijn er niet en het klinkt, voor mij, meestal ietwat klagend.
De wandeling voert ook langs de Noordmolen waar lijnzaadolie wordt gewonnen. Lijnzaad is het zaad van vlas.
Verder nog even naar de grote steen met de inscriptie: Getrokken door twaalf paarden ben ik uit Azelo gekomen XXIII feb. MDCCCXLV.

Tenslotte gaat de wandeling ook langs de kwekerij "De Border", mooie kwekerij, met een heel grote tuin, waar ook veel wilde plante, geschikt voor tuinen, te koop zijn.

Leuke wandeling voor de middag of ochtend of gecombineerd met een bezoek aan de kwekerij.

De wandeling is ongeveer 8 km lang en is hier te vinden.

Kerktoren Delden

Kasteel Twickel

Midwinterhoorn blazer

Noordmolen

Watertoren van Twickkel, voor bestrijden branden op het landgoed

Al enige tijd ben ik in de tuin bezig. Niet dat de tuin winterklaar moet zijn, eerder voorjaarklaar.
Over dit voorjaarklaar maken van de tuin wordt verschillend gedacht. De één vindt dat je al het oude spul moet laten staan, goed voor de vogels die dan nog wat te scharrelen hebben en het bedekt de grond tegen de invloed van de vorst. Een ander vind dat niet netjes, het afval verrot en kan de grond verzuren, waardoor mos groei optreedt, opruimen dus.
Zelf ben ik een voorstander van laten staan, bijkomend voordeel naast die al genoemd zijn is dat de grond onder het afval lekker los blijft en het onkruid in het voorjaar makkelijk te verwijderen is. Nee aan schoffelen doe ik niet, tenzij het een moestuin is.

Toch ben ik nu al de tuin aan het voorjaarklaar maken. Ben ik dan van mijn tuingeloof afgevallen?
Nu is het nooit erg om van je geloof te vallen en daarvoor weer een ander idee als het jouwe te omarmen, mits je het maar regelmatig doet.
Nee, het is meer dat de druk in het voorjaar me te hoog wordt, dat ik eerder aan de slag ben gegaan.
Hoe ik het nu dan doe?
Het begint met het hout.

Al jarenlang onderhoud ik de bosjes en de bomen in onze tuin met behulp van een takkenschaar en een handzaag. Echter na het knotten van wilgen, vorig jaar, weet ik dat ik dat niet meer wil. Mijn leeftijd gaat een rol spelen en daar geef ik nu ruimhartig aan toe.
Dit najaar eindelijk een motorkettingzaag gekocht en ik kan zeggen dat scheelt.

Er is veel te doen, een houtwal, de eiken, de lindes en het vogelbosje.
Nu net de eiken gedaan, takken uit de bomen gezaagd.
Het hout dat geschikt is voor de kachel apart van de dunne takken.
De dunne takken worden gebruikt voor de border, maar daarover later.

Hard werken, daar houd ik niet meer van, maar lang door werken vind ik heerlijk, lekker buiten bezig zijn en je niet hoeven haasten.
Zolang het niet regent maakt het weer me daarbij niets uit.

Elke morgen, meestal rond negen uur, ga ik naar de kippen. Kippen is meervoud dus er is meer dan één kip. Om precies te zijn twee stuks. Een witte leghorn en een marans. Er zijn er wel meer geweest maar die zijn er mee gestopt, deden het in één keer niet meer. Deze twee houden het goed vol.
Iedere morgen krijgen ze wat strooivoer, mais en granen, en daarnaast een bak legkorrel. In dat laatste zit van alles waardoor ze in staat zijn eieren te leggen, niet dat dat werkt. Ze zijn niet echt van het eieren leggen, de marans weer minder, de naam zegt het al, dan de leghorn.
Maar daar gaat het blog niet over.

De hoeveelheid voer die ze krijgen is meer dan ze in een dag op kunnen, en meestal is het voer al op voor de middag.
Hoe dat komt? De mussen.
's Morgenvroeg als ik de kippen voer is er een gekwetter vanjewelste in het bosje bij de kippenren en in de ligusterhaag, lekker verscholen en niet makkelijk te vangen.
De kippen beginnen aan het strooivoer, maar, ik heb mijn kont nog niet gekeerd of, de mussen komen legkorrel smikkelen.
Dit gaat het hele jaar door behalve in de periode dat ze hun eigen kuikens moeten voeren, die willen geen legkorrel maar kleine beestjes, spinnetjes, luizen, torretjes.

Ze broeden een boerderij verderop, in de klimop tegen de schuur en het gaat goed met de mussenstand in onze buurt.

Zeer tevreden en met volle buikjes genieten ze nog even van de namiddagzon in december, totdat ik te hinderlijk wordt met de camera.

Jong ben je en om je heen staan de grote bomen.

Net als zij wil je ook daarboven komen.

Je groeit tegen de klippen op.

Bereikt de top, maar dan komt ook de last.

Je buigt mee en merkt,

je hebt je veerkracht verloren.

Tijdens mijn wandeling zag ik een poort,

begroeit met slingerplant en braam.

Ook jonge bomen versperden mij de weg.

Ik bezit of rijd geen paard, ben  jong noch prins.

Daararchter is geen toekomst aan mij.

Ik ben rechtsaf gegaan en heb de poort gelaten

Het is weer de tijd

van lichtjes in bomen.

En voor wie het wil zien,

zelfs al is het somber,

doen de kleine beukjes

dan ook vrolijk mee.

Alleen in het donker,

dan schijnen ze wel,

zien we ze niet

Het liep al tegen zonsondergang.

De regen was verdwenen en

toen kwam zij zomaar langs.

Nog wat pikkend van de restjes

die andere hadden laten liggen

Zo snel als zij was ik noch

de camera die het vastlegde

Ze drentelde door, had

mij wel in de gaten en

verdween net zoals het licht.

Voor de deskundigen: de foto's zijn belicht met 1600 asa en 1/30 s.

Vanmorgen leek het weer wel goed. De voorspelling was anders, dus maar even op op buienradar gekeken wanneer de voorspelde regen zou komen.
Eerst een kleine bui maar tussen 11 en 1 uur zou het droog zijn. Daarna kwam een groot regengebied aanzeilen.

Vanwege de korte periode droog zijn we bet ver uit de buurt gaan wandelen, maar in een gebied waar we wel vaker komen. maar dit keer toch ook een aantal paden waar we nog niet eerder waren geweest.

De wandeling begint bij de Boevinkbrug, waar een parkeerplaatsje is. Dan door de velden langs de Berkel en vervolgens het bos is wat eens het Klein Dochterense veld was. Daarna door het Kienveen, waar in een andere jaargetijde zeldzame planten als melkviooltje, vetblad, zonnedauw en wolfsklauw te zien zijn.
Vervolgens terug naar de parkeerplaats.

De voorspellingen van buienradar kwam aardig uit, wel af en toe een drupje onderweg, maar eenmaal thuis gekomen , was inmiddels 1 uur, ging het regenen.

Route beschrijving (6,7 km)

Start is op de parkeerplaats bij de Boevinkbrug.

Ga de brug over de Berkel over en neem het eerste zandpad rechts. Dit pad gaat langs een houtwal en akkers.
Ga het gras-fietspad naar links op. Dit maakt een bocht naar rechts.
Aan het einde van dit pad de verharde weg naar links op en vervolgens na het kasteel Velhorst rechtsaf de onverharde weg in.
Dit uitlopen tot voorbij het huisje aan de linkerkant over een sloot en rechtdoor langs de akker richting hooiberg.

Berkel bij de Boevinkbrug

Boerderij bij kasteel Velhorst

Bij de hooiberg linksaf en door lopen tot de verharde weg. Deze oversteken en het bospad in.
Dit slingerend pad volgen en het eerste pad rechts nemen. Na verloop op T-splitsing linksaf, rechts is privé terrein.
Dit pad volgen tot de volgende T-splitsing en daar weer linksaf.
Het eerste pad links nemen en vervolgens het eertse pad rechts nemen.
Dit pad volgen en bij een viersprong rechtdoor gaan.
Dan het eerste pad naar rechts nemen, gaat naar beneden naar een brede zandweg.
Daar weer rechts en vlak daarna naar links het Kienveen in.
Het pad oor het Kienveen volgen, gaat gedeeltelijk over houten vlonders.
Aan het einde van de vlonders naar rechts en op de zandweg aan gekomen naar links.
Deze zandweg volgen tot viersprong, daar rechtsaf gaan.
Doorlopen tot de verharde weg, deze oversteken en rechtdoor de laan in gaan.
Deze laan maakt een knik naar rechts en komt uit op een verharde weg.
De verharde weg naar links op en doorlopen tot de parkeerplaats waar de start was.

Even is de zon er

Het Kienveen

De dag is somber maar droog.

Het laatste kan niet van het pad in het begin gezegd worden.

Ik had nog niet eerder gewandeld ten zuidoosten van Raalte en was verrast door de natuur. Dit zou je misschien niet zo zeggen als je de foto's ziet, maar het jaargetijde en de regens van de afgelopen tijd werken ook niet echt mee.

De wandeling gaat eerst door een gebied met maïsakker, weilanden en ruigten, stukken die aan de natuur zijn overgelaten. Bij landgoed Schoonheeten zijn er bossen en dan weer door een gevarieerd landschap.
Het laatste deel is het pad langs het Zijkanaal Deventer - Raalte.

Op het laatste stuk, langs het Zijkanaal kwam de zon er even bij.

In de verte is de de Sallandse heuvelrug te zien

Beschrijving wandeling Heeten - Schoonheeten (9,7 km)

Start is de parkeerplaats langs de N332 tussen Raalte en Heeten, net over de brug over het Zijkanaal Deventer - Raalte, aan de rechterkant van de weg.

Steek de N332 over en ga naar rechts het fietspad op.
Ga de tweede bebouwing linksaf een onverharde weg in.
Deze onverharde weg blijven volgen, na 1,5 km is rechts het landgoed Schoonheeten te zien.
De weg blijven volgend tot de verharde weg.
Daar linksaf en vervolgens de tweede, onverharde, weg in gaan.
De eerste weg, onverhard, rechts in gaan, de verharde weg kruisen en rechtdoor gaan.
Bij de kruising met een onverharde weg ook rechtdoor gaan.
Bij de eerstvolgende kruising rechtsaf.
Bij vijfsprong onverharde weg rechtsaf gaan, richting villa Annie.
Deze onverharde weg blijven volgen, maakt bocht naar links, tot een verharde weg. Daar is villa Annie (koffie en theeschenkerij).

Linksaf de Haarlesedijk, zandweg met fietspad, op gaan.
Doorlopen tot vijfsprong, daar rechtsaf de Krellemansweg op, onverharde weg.
Deze onverharde weg maakt eerst een bocht naar rechts en vervolgens een bocht naar links om een boerderij heen.
Dit pad blijven volgen, nergens afslaan, tot aan de N332.
Deze oversteken en het klaphekje door.
Dit pad blijven volgen tot aan het kanaal en daar linksaf en verder over het fietspad.
Bij de brug rechtsaf de brug over en weer rechtsaf langs het kanaal verder gaan.
Het zandpad langs het kanaal uitlopen tot aan de brug.
Daar rechtsaf, de brug over en weer rechtsaf langs het kanaal.
Doorlopen tot aan de parkeerplaats.

De toren van Heeten

De toren van Raalte

De brug van de N332 over het Zijkanaal bij de parkeerplaats