VROUWVROUW

  VROUWVROUWVROUWEN

     DAG VROUWEN DAG

VROUWVROUW DAG VROUWEN

VROUWVROUWEN DAG VROUWEN DAG

    VROUWENDAGVROUWEN

                   DAG DAG DAG

VROUW VROUWVROUWVROUWVROUWVROUWVROUW

              DAG DAG DAG DAG

    vrouw   VROUW  vrouw

     VROUWENDAGDAGVROUWEN

                          DAG

 vRoUw  dAg vRoUw dAg vRoUw

Waar is de tijd gebleven dat ik bijna gelukzalig een inktpatroon in mijn vulpen klikte en mij daarna laafde aan het gevoel van vloeiende inkt over het dikke papier van mijn dummy?

De tijd dat ik 's zomers op mijn balkon de stad langzaam zag inslapen,terwijl de woorden die zich in mijn hoofd hadden opgestapeld,zich verzamelden in zinnen.

De kleine tafel, mijn schrijfboek, een fles wijn en een glas, sigaretten en een asbak. De ruisende bomen van het park tegenover mij en de rustgevende torens van de Martinikerk, de Nieuwe kerk, de St. Jozef en de der AA-kerk als bakens in de nacht.

De tijd dat slechts kramp in mijn vingers en pijnlijke handpezen mij deden besluiten dat het tijd was om te gaan slapen. Als de eerste merels al weer ontwaakten.

En dat ik dan de volgende dag las wat ik geschreven had.

Lange uithalen en uitroeptekens gaven blijk van mijn woede.

Compactheid van de veelheid aan gedachten.

Uitvloeiende letters van het verdriet.

Schuin en schots van mijn dronkenschap.

Soms alles tegelijk.

Dan had ik veel te zeggen gehad.

Bij tijd en wijle kan ik intens verlangen naar die nachten. Naar die kramp.

Naar mijn groene, gemarmerde vulpen.

Waar is de tijd gebleven dat ik bijna gelukzalig een inktpatroon in mijn vulpen klikte en mij daarna laafde aan het gevoel van vloeiende inkt over het dikke papier van mijn dummy?

De tijd dat ik 's zomers op mijn balkon de stad langzaam zag inslapen,terwijl de woorden die zich in mijn hoofd hadden opgestapeld,zich verzamelden in zinnen.

De kleine tafel, mijn schrijfboek, een fles wijn en een glas, sigaretten en een asbak. De ruisende bomen van het park tegenover mij en de rustgevende torens van de Martinikerk, de Nieuwe kerk, de St. Jozef en de der AA-kerk als bakens in de nacht.

De tijd dat slechts kramp in mijn vingers en pijnlijke handpezen mij deden besluiten dat het tijd was om te gaan slapen. Als de eerste merels al weer ontwaakten.

En dat ik dan de volgende dag las wat ik geschreven had.

Lange uithalen en uitroeptekens gaven blijk van mijn woede.

Compactheid van de veelheid aan gedachten.

Uitvloeiende letters van het verdriet.

Schuin en schots van mijn dronkenschap.

Soms alles tegelijk.

Dan had ik veel te zeggen gehad.

Bij tijd en wijle kan ik intens verlangen naar die nachten. Naar die kramp.

Naar mijn groene, gemarmerde vulpen.

 Ik morste hete thee over mijn hand toen ze binnen kwam.

In 2006 was dat het zinnetje dat plotseling in mij opkwam, ik meen tijdens een wandeling met de hond. Het liet me niet meer los en ik kreeg er een beeld bij.

Toen wist ik dat ik moest gaan schrijven.

Ik schreef de eerste twee scènes en de laatste twee. Daarna liep ik vast.

Het verhaal voor deze roman was mijn verhaal, ik had te weinig afstand. Ik liet het rusten. Maar in mijn hoofd woekerde het voort, zocht het vorm en inhoud. Zocht het en manier om een roman te worden.

In 2008 begon ik opnieuw.

Elke dag van negen tot twaalf en soms nog in de middaguren.

Ik had de vorm gevonden, het begon te vloeien.

Heel langzaam werden de personages Ole en Sarah, mensen van vlees en bloed. Ze gingen hun eigen leven leiden, ze namen afstand van mij. Ze wilden zichzelf zijn.

Naarmate het schrijfproces vorderde, ging het steeds minder over mij, maar over Ole en Sarah.

Ik verstrengelde gebeurtenissen in één enkele scène, ik goochelde met tijd en ruimte, ik kneedde van meerdere karakters één karakter. Ik vergrootte personages uit of verkleinde ze juist. Ik dramatiseerde gebeurtenissen en bouwde ze uit, terwijl ik andere oversloeg.

De laatste scènes schreef ik in Italië, aan een grote houten tafel en gezeten op een hard ijzeren bankje, in de schaduw van een houten overkapping. Gewoon met de hand, op een schrijfblok. Af en toe kwam mijn lief en bracht me een glas wijn, mijn sigaretten en een asbak, of de hond die aan mijn voeten wilde liggen.

Zo werd het een roman. De roman die nu voor me ligt en waarvan ik de pagina's door mijn vingers laat glijden om het papier te voelen. Waar ik mijn neus in steek om de geur van nieuwigheid op te kunnen snuiven.

De allerlaatste scènes, die ik in 2006 al had geschreven, zijn gesneuveld. Kill your darlings...

Ik morste hete thee over mijn hand toen ze binnen kwam.

Dat was de eerste zin in 2006, die het hele proces op gang bracht. Het is nog steeds de eerste zin en ik vind hem nog steeds prachtig.

'Snaren' werd de titel. Het dekt aan alle kanten de lading.

Na een mislukte poging een coverontwerpwedstrijd uit te schrijven en een eigen ontwerp gefröbeld te hebben, kwam mij een schilderij van Cor van Geffen onder ogen.

Het was precies het beeld dat ik voor ogen had!

Hij gaf me toestemming het te gebruiken en zijn neef Marcel Jurriën fotografeerde het opnieuw voor mij.

Nu was het compleet.

Het was een ware bevalling. Het schrijven, de commentaren van proeflezers, het leuren bij de uitgevers, de kritieken en de complimenten. Euforie en wanhoop wisselden elkaar af. Uiteindelijk besloot ik opnieuw in zee te gaan met Free Musketeers. Toen ik het contract had ondertekend bleek een reguliere uitgever, nl Compaan, belangstelling te hebben om het uit te geven. Dat was een compliment en tevens een domper. Maar niet getreurd, het boek zou er zowieso komen.

Nu is het zover. Het ligt er, het is te koop.

De officiële en vooral feestelijke presentatie is pas  op 27 maart omdat het eerst veel later uit zou komen. Maar het geeft niet, een feestje wordt het toch. Met de cabaretier Arno van der Heyden en de voltallige band Asman! en boekhandel Iwema die er alles aan doet om het boek te promoten.

Ik ben trots. Ik ben gelukkig. De boreling is daar!

Snaren is o.a. te verkrijgen bij Bol, ECI, Bruna, Libris, Selexsyz , ook te bestellen bij uw eigen boekhandel en uiteraard bij Free Musketeers

Voor wie alle gebeurtenissen rondom Snaren, in de vorm van interviews, voordrachten en wat er verder nog op mijn pad komt, in de gaten wil houden:

Word lid van Snaren op Hyves.

Tussen alle boekbeslommeringen door ben ik veel buiten. Heel veel buiten.

Dat komt nauturlijk door de honden en zeker door Luca, de pup.

Gelukkig heb ik sinds kort ook een nieuwe camera, dus dat daagt uit.

Dus experimenteer ik er lekker op los!

Waarbij dit schaap erg zijn best deed in the picture te komen!

Net als deze paarden trouwens

Naar boven kijken heeft soms ook zijn voordelen:

En aan het einde van de rit.....is er een lichtpuntje

En een hond vol sneeuw!

Tijd voor koffie!

En dan weer aan het werk

Veel sneller dan verwacht komt mijn debuutroman 'Snaren'uit.

Het zou pas in juni maar nu komt hij ineens al half maart.

Voor diegenen die zich hebben ingeschreven; de promomail komt volgende week binnen. Je kunt hem dan ook meteen bestellen. Hij is dan ook via Free Musketeers te bestellen.

Nu moet ik dus volop aan de bak voor promotieactiviteiten!

Zoek je nog een leuk sinterklaascadeau? Er is weer een prachtig boek uit, met de beste verhalen van het het jaar uit het literaire tijdschrift Circumplaudo.
Van mij staat er het verhaal Maria-Pia in, dat een aanzet is tot de roman het 'Huis met de luiken'.
Korte beschrijvingDit jaarboek Biedt een overzicht van de beste verhalen en gedichten van de derde jaargang van het literair internettijdschrift Circumplaudo. Dit jaarboek bevat werk van Karim Abbara, Jac.P. Meiland, Marcus Paulusson, H.A.M. Jutte, Sabine Luypaert, Rob den Boer, Daniel van der Sleet, Marijke WI Scholten, ERWEE, Bobadas, Gurkje van Dam, Anke Leenders, Kristiaan Geerts, Ed Kortjes, Karen van Soomeren, Kees Engelhart, Leo van der Sterren, Delphine Lecompte, Gerard Scharn, Gritter, Frank Heinen, Gerhard Burgers, Lieven Deflandre, Ander Huijsens, Amanda Visch, Fabian Schurgers, Astrid Rijff, CP Vincentius, Frank van Ansem, Lenny Peeters, Daan Kogelmans, W. Huetink, Edward Hoornaert en Stijn Caron.

Auteur Bio
Circumplaudo is een literair internettijdschrift. De redactie wordt gevormd door Ad van der Zwart, Marijke Scholten en Eric Peterse.




Kijk op de site om het boek te bestellen.
Prijs: 14,89 dollar
Sectie: Literatuurspublicaties
Categorie: Literatuur & Fictie
Taal Nederlandse
Binding: Paperback
Formaat: 5.83 "x 8.27"
Aantal pagina's: 272
Afdrukken: Black & White

Dag blogmaatjes.

Door alle andere werkzaamheden ben ik hier niet meer zo vaak te vinden. Ik volg iedereen wel zo'n beetje hoor.Mij kun je beter volgen op Hyves.

Ondertussen zijn de pups flink gegroeid. Als het goed is gaan we er zondag eentje uitkiezen. tenminste...als de mexicaanse griep geen roet in het eten gooit, want de enige hier in huis die niet ziek is ben ik zelf!

In mijn vorige blog schreef ik over de GSK-publieksprijs. Het boek is er inmiddels:

SELECT GEZELSCHAP
korte verhalen & gedichten


Wat bezielt een man om naakt in de bossen te staan schreeuwen? Hoe komt een fietsenmaker in een onooglijk gehuchtje tot zo’n bloeiende zaak? Welk lijk is er aangespoeld op het strand? Waarom bezoekt een zoon nog eenmaal zijn zieke vader? Tot welke gedachten leiden rode hooggehakte damesschoenen? Waar strooi je de as van oma uit? Intrigerende vragen waarvan de antwoorden besloten liggen in dit boek.
Zoektochten naar verloren herinneringen, verganke- lijkheid van lijf en geest, nachtelijke honger, zondagse verveling, moord en doodslag, de eertijdse geliefde en tal van andere onderwerpen inspireerden de auteurs tot het schrijven van hun unieke verhalen en gedichten.
Gebundeld vormen zij Select gezelschap, een literaire smeltkroes van herkenbare dan weer wonderlijke landschappen, van vrolijke, tragische, huiveringwekkende en aangrijpende gebeurtenissen.

ISBN 978-90-78215-90-5 224 pag. € 15,00

In dit boek zijn mijn korte verhaal 'Een onherroepelijk ontmoeten' opgenomen én drie gedichten van Vuurjuffer, zoals ze me schreef.

De boekpresentatie van 'Snaren' is ook zo goed als rond. Het zal op vrijdag 18 juni plaatsvinden om 19.30 in Boekhandel Iwema in Assen. De presentatie is in handen van Catherine Keyl en de muzikale omlijsting is van Asman! Dat wordt dus een gezellige boel, met een hapje en een drankje en hopelijk veel boeken om te signeren!

De komende tijd zal geheel in het teken staan van De Pup. Op 11 december komt hij bij ons.

Dus inderdaad, weinig tijd voor mooie blogs, foto's maken of gedichten schrijven.

Die lieve Mo stuurde me een berichtje over een bloggersborrel. Dát lijkt me wel erg leuk als ik kan.

Groeten vanuit het Drentse!

Astrid

Geboren op 19 oktober 2009.

Maar liefst negen pups. Een van deze kleine knoedeltjes zal onze nieuwe hond worden. Een prachtige Zwitserse Witte Herder.

De Asdaletjes zijn dus in de ban van de hond, lezen Hoe-voed-ik-mijn-pup-op-boeken helemaal stuk, zoeken naarstig naar leuke namen en plannen een -tijdelijke- herinrichting van de woonkamer i.v.m de nog onzindelijke pup, zodat-ie niet onze vloerbedekking in de zitkuil naar de knoppen kan piesen.

Dan is er natuurlijk nog mijn boek, waarvoor de voorpromotie in volle gang is en waar ik me helemaal in moet storten. Het loopt wel goed moet ik zeggen. Ik kan twee prachtige quotes op de achterflap zetten, o.a van schrijfster Judith Visser (  van o.a 'Stuk' en 'Oversteken') en de boekpresentatie lijkt een leuk feestje te worden.

Alle ontwikkelingen hierover en meer info over het boek zijn te vinden op SNAREN.

Daarnaast schrijf ik nu elke twee weken een column voor de Catherine en ben ik bezig met de voorbereidende zaken voor een nieuwe roman. Ik heb twee aanzetten liggen en moet zolangzamerhand gaan kiezen aan welke roman ik nu definitief ga werken.

Ondertussen schrijf ik af en toe een kort verhaal voor een literaire wedstrijd. Gisteren kreeg ik het bericht dat een verhaal van mij is geselecteerd in de GSK-publieksprijs, voor de bundel die uitgeverij Kontrast zal uitgeven.

Kortom; veel tijd voor bloggen houd ik niet meer over. Toch geef ik het niet op en probeer ik zoveel mogelijk op de hoogte te blijven van alles en iedereen hier. Ik hoop dat er gauw weer eens een bloggersborrel  wordt georganiseerd!

Om alvast in de stemming te komen, nieuwsgierig te worden, geprikkeld te raken én in de agenda te noteren!

Snaren

Boek klaar.

Alle komma's , punten, dubbele punten etc bij langs geweest. Alle d's en t's gecontroleerd. geschaafd, gewikt, gewogen, nog eens wat geschrapt, nog eens wat toegevoegd.

Nóg eens door alles heen gelopen.

Klaar.

En nu: Promoten

Hallo wereld, mijn roman komt er aan!

Snaren - roman

Een must-have voor minnaressen én minnaars!

Ik sluip langs redacties en gooi wat in hun brievenbus. Wanneer had u de volledige informatie en promo op uw bureau gehad willen hebben?

IK surf langs voor mij interessante sites en kom met rooie oortjes weer uit de golven tevoorschijn.

Leuk, leuk, leuk allemaal! Maar ook vermoeiend, toch.

Niet zeuren Rijff! Je wilde het zelf!

Ja, dat is waar. Ik houd mijn mond al.

Ach, by the way; heeft u zich al opgegeven voor de promotiemail?

Nee?

Kan nog steeds hoor!

Stuur me een mailtje met uw E-mailadres o.v.v promomail. U krijgt dan terzijnertijd de promotiemail van de uitgever toegestuurd.

Doen hoor!

Alvast bedankt!!

Beste bloggers,

De kogel is door de kerk.

Na eindeloze omzwervingen langs diverse uitgevers, komt mijn debuutroman dan straks toch echt uit. De reguliere uitgevers durfden het niet aan, vonden het niet goed genoeg voor hun fonds, of vonden de gekozen opzet lastig. Ik kreeg briefjes of mailtjes met het ene welbekende zinnetje 'U past niet in ons fonds'. Maar er waren er ook die mijn talent onderkenden, te spreken waren over mijn schrijfstijl, maar die niet gecharmeerd waren van het onderwerp.

Ik heb het afgelopen jaar veel geleerd. Veel nuttige contacten opgedaan. Met andere schrijvers - beginners en gevorderden - maar ook met uitgevers. Er zit nog wat in de pan, maar het is nog niet gaar, als u begrijpt wat ik bedoel.

Kortom, mijn roman verschijnt nog vóór de zomervakantie 2010, bij Free Musketeers, die ook mijn eerste boek hebben uitgegeven. Dat líjkt ver weg, er moet echter nog het een en ander gebeuren. Ik moet nu gaan de laatste correcties gaan doen, ik moet een mailinglist gaan maken voor de promotiemail. Onderzoeken hoe, met wie en waar ik mijn officiële presentatie ga houden. En, last but not least: Er moet een cover worden ontworpen!

Vandaar dat ik een wedstrijd uitschrijf:

Wie ontwerpt de mooiste cover?

Aan alle fotografen, vormgevers, schilders, tekenaars en andere kunstzinnigen onder jullie, doe ik een oproep.

Ontwerp mijn cover!

Wanneer je belangstelling hebt, stuur je mij een mailtje met als onderwerp ‘cover-ontwerpwedstrijd!’

Ik stuur je dan een beknopte synopsis van de roman.

Stuur je ontwerp per mail retour, samen met je naam en adres.

Let op!:

Stuur je ontwerp in een bijlage mee, voorzien van je naam

Alleen jpg.bestanden!

Er mag géén tekst gebruikt worden in het ontwerp. Het moet puur en alleen beeld zijn.

Wat krijgt de winnaar?

Helaas kan ik geen geldprijs beschikbaar stellen. De winnaar krijgt uiteraard haar/zijn naam vermeld in het colofon, een gesigneerd exemplaar én een uitnodiging voor de officiële boekpresentatie.

Inzenden vóór  1 november

Ik verheug me op de inzendingen!

Beste bloggers,

De kogel is door de kerk.

Na eindeloze omzwervingen langs diverse uitgevers, komt mijn debuutroman dan straks toch echt uit. De reguliere uitgevers durfden het niet aan, vonden het niet goed genoeg voor hun fonds, of vonden de gekozen opzet lastig. Ik kreeg briefjes of mailtjes met het ene welbekende zinnetje 'U past niet in ons fonds'. Maar er waren er ook die mijn talent onderkenden, te spreken waren over mijn schrijfstijl, maar die niet gecharmeerd waren van het onderwerp.

Ik heb het afgelopen jaar veel geleerd. Veel nuttige contacten opgedaan. Met andere schrijvers - beginners en gevorderden - maar ook met uitgevers. Er zit nog wat in de pan, maar het is nog niet gaar, als u begrijpt wat ik bedoel.

Kortom, mijn roman verschijnt nog vóór de zomervakantie 2010, bij Free Musketeers, die ook mijn eerste boek hebben uitgegeven. Dat líjkt ver weg, er moet echter nog het een en ander gebeuren. Ik moet nu gaan de laatste correcties gaan doen, ik moet een mailinglist gaan maken voor de promotiemail. Onderzoeken hoe, met wie en waar ik mijn officiële presentatie ga houden. En, last but not least: Er moet een cover worden ontworpen!

Vandaar dat ik een wedstrijd uitschrijf:

Wie ontwerpt de mooiste cover?

Aan alle fotografen, vormgevers, schilders, tekenaars en andere kunstzinnigen onder jullie, doe ik een oproep.

Ontwerp mijn cover!

Wanneer je belangstelling hebt, stuur je mij een mailtje met als onderwerp ‘cover-ontwerpwedstrijd!’

Ik stuur je dan een beknopte synopsis van de roman.

Stuur je ontwerp per mail retour, samen met je naam en adres.

Let op!:

Stuur je ontwerp in een bijlage mee, voorzien van je naam

Alleen jpg.bestanden!

Er mag géén tekst gebruikt worden in het ontwerp. Het moet puur en alleen beeld zijn.

Wat krijgt de winnaar?

Helaas kan ik geen geldprijs beschikbaar stellen. De winnaar krijgt uiteraard haar/zijn naam vermeld in het colofon, een gesigneerd exemplaar én een uitnodiging voor de officiële boekpresentatie.

Inzenden vóór  1 november

Ik verheug me op de inzendingen!

Er worden knopen doorgehakt in Huize Asdale.

Al een tijdje zijn wij in de ban van de Zwitserse witte herder. Het is geen familie van de Duitse herder en hij komt niet uit Zwitserland maar uit Canada. Waarom hij dan toch zo heet als hij heet? Dat gaan we straks aan de fokker vragen.

Want die hebben we gevonden, bij toeval.

We mogen ons pas inschrijven op de voorlopige intekenlijst, na kennismaking met de fokkers. Je krijgt niet zómaar een hond mee. Uitstekende zaak vind ik.

Ondertussen word ik zo ongeduldig als een kind. Ik zou er het liefst mórgen wel heen willen vliegen!

Hondennamen. Ook zoiets.

Voor het slapengaan, onder het wandelen, tijdens het koken; ze rollen over mijn tong. Ik proef en keur. Natuurlijk, je kunt pas écht een naam aan een hond geven als je hem ziet. Maar ik wil toch wat potentiële mogelijkheden in mijn zak hebben.

En alles er over lezen natuurlijk!

Het lijkt wel of we besloten hebben zwanger te worden. Niets is zeker - zal het lukken of niet- en tóch laat je in een winkel de babysokjes al door je handen glijden, koop je stiekem een blaadje over zwangerschap.

Zo gaat het nu ook.

Kortom, Huize Asdale is volledig in de Ban van de Hond!

Schrijven, schrijven en nog een schrijven. Dat is waar ik momenteel mee bezig ben. Steeds dieper dring ik door tot uitgeversland. Zonder overigens nog iets concreets in handen te hebben. Hoe dan ook, mijn roman 'Snaren' komt zowieso volgend jaar uit.

Mijn columns bij Catherine worden goed gelezen, volgens de redactie. Het magazine is nog groeiende en trok tot een tijdje geleden zo'n 600  à 700 lezers per dag waarvan er 100 tot 150 mijn column lazen. Het aantal trekt nog aan na nog wat meer promotie en de mogelijkheid een nieuwsbrief te ontvangen. Ik heb eigenlijk geen idee wat normaal is voor een dergelijk magazine.

Afgelopen vrijdag zowaar weer op het toneel gestaan bij 'De vloer op'. Heerlijke scènes improviseren en veel aan de bak.

 en onlangs nog een kwartier op mijn buik gelegen om een slak te fotograferen die planten aan het opvreten was.Maar verder blijft er niet veel tijd over. Zeker niet om veel te bloggen. De tuin moet nog winterklaar, de was moet ge....

IK ben weg!

Het zal u niet zijn ontgaan; de Spaanse wielerronde, La Vuelta had zijn start in Drenthe.

Al maanden gonsde het in de omliggende dorpen. Er werden paellarecepten uitgewisseld, de kunst van het sangria maken werd onderwezen en in diverse dorpszaaltjes oefenden boerinnen, vrolijke huismoeders en dorpse schonen hun voeten kapot op de flamengo.

Er verschenen Spaanse vlaggen en Spaanse stieren langs de wegen en de brievenbus raakte overvol van de 'programma's rond la Vuelta'.

En toen was het zover.

In Assen, in de net hernieuwde haven, werd de ploegenpresentatie gehouden.

Mijn zoon en ik mengden ons onder de 10.000 toeschouwers, die zich niet van de wijs lieten brengen door het rappe Spaans van de presentator - het was live televisie- maar enthousiast applaudisseerden en olé riepen op het gewenste moment.

Een vrouw schuin achter mij viel bijkans flauw van emotie, bij alle beroemde renners op het podium en toen ook nog Joop Zoetemelk en Jan Janssen ten tonele verschenen, moesten we haar bijna tegenhouden, anders was ze in de plomp gesprongen om naar haar helden toe te zwemmen.

Na de proloog op de TT-baan, was het zondag dan écht zover. Het peloton ging Drenthe in. Daarbij zo ongeveer onze achtertuin passerend. Even de straat uit, rechtsaf et voilá:  het parcours! Gemene klinkertjes en een verraderlijk bochtje.

Het halve dorp was uitgelopen, dus de achtertuin stond vol. Motoragenten met een rokertje, een paar reclamewagens en dan ineens... DE KOPGROEP!

Het gaat zo snel, dat 198 renners voorbij zijn in een vloek en een zucht. Dicht opeen gepakt zoeven ze voorbij. Wat achterblijft is een vreemd soort stilte. De menigte draalt nog wat. De eerste tractor dient zich al weer aan.

Dit was het dan. Het hele jaar naar uitgekeken.

Maar mooi was het wel.

Bedankt Relus!

Er is een nieuwe trend uit de VS overgewaaid; Espresso -verhalen schrijven. Wat dat inhoudt leest u hieronder

Kom maar weer eens op gang na zo'n vakantie!

Mij lukt het nog niet.

Oh ja, de gebruikelijke rituelen van opstaan, ontbijt verzorgen, kind naar school, hond uitlaten en boodschappen doen. Dat gaat best. Maar verder.

Ga nou eens achter die computer zitten!

Pak je schema er dan weer bij!

Doe eens wat research! Begin dáár dan mee!

Zo wordt het natuurlijk helemaal niks met jou!

Dat is het stemmetje dat voortdurend in mijn oor tettert.

Nou ja, ik heb wel weer twee columns geproduceerd voor de Catherine. En vanmorgen stond er toch maar mooi een ingezonden stukje van mijn hand over Mozart in de Volkskrant.

Dat dan weer wel.

Iemand nog een laptopje in de aanbieding? Kan ik tenminste in de tuin zitten schrijven. Of op de hei. Of op een terras, aan het strand, in het bos.

Heb ik toch nog een beetje vakantiegevoel. Terwijl ik werk.

Terug van vakantie in eigen land.

Dobberend in zee, gewiegd door de golven, zijn er veel gedachten geweest over mijn 'schrijversschap'. Volhouden? Doorgaan? Stoppen? Opgeven?

Maar er waren ook andere gedachten, gelukkig.

Wat een heerlijk leven heb ik! Wat geniet ik elke dag weer van grote en kleine dingen.

Dobberend in zee, gewiegd door de golven...

Een gelukkig mens.

We hebben er éven op moeten wachten, maar nu is het dan eindelijk zover.

Mijn entree als vaste columniste bij  Catherine.

Er staan nu twee columns op uit mijn boek ( zie infoblok hiernaast!) om het alvast een gezicht te geven. Binnenkort komt de nieuwste.

Elke twee weken zal ik een nieuwe column gaan schrijven.

Ik denk dat ik maar eens even in zee spring om de borst (en) héél erg nat te maken!

En dan met volle pen vooruit!

Ik heb er zin in!