Mijn oom en tante hadden een weekend- en zomerhuisje in Kortenhoef. Je moest er met een roeiboot naar toe, want anders kon je er niet komen. Het was een leuk, klein en gezellig huisje en het stond op een mooie plek.

Het was er ook heel stil. Af en toe kwam een visser in een roeiboot langs, of iemand in een zeilboot.

Mijn moeder kookte graag; als zij “uit” was tenminste. Af en toe maakte zij er iets bijzonders van. Ook aten we daar een keer eend, die we zelf – wat gemeen zal je misschien zeggen of …

Mijn vader was destijds in Overijssel één van de eerste tractordealers van Porche, een luchtgekoelde tractor met een mooie rode kleur.

Het merk werd later Porsche-Renault en nog weer later Renault.

Het waren toen de beginjaren van de tractoren in Nederland, een nieuwe tijd, en dat betekende het einde van het paard als werk- en trekpaard.

In die beginjaren mankeerde er veel aan de levering van onderdelen voor tractoren. Het was vaak lang wachten op bepaalde onderdelen. Veel geduld hebben was dus noodzaak!

Ook de prijsverschillen waren opmerkelijk. Voor bepaalde onderdelen waren die in Duitsland en Nederland groot. Waarom? …

Toen ik oud genoeg was, althans in de ogen van mijn ouders, mocht ik naar de jaarlijkse uitvoeringen van de vele verenigingen in de buurt en in het dorp.

“Mocht”, zei ik? Zeg maar gerust “moest”, want meestal vond ik er niets aan om te gaan.

Mijn ouders hadden (ook meestal?) geen tijd om aan een uitnodiging gehoor te kunnen geven, maar ik kon mij niet aan de indruk onttrekken dat zij er maar wat blij mee waren, als ze mij konden ”sturen”.

Bij de meeste uitvoeringen ben ik dus wel een keer, of zelfs vaker, geweest, want het was …

Mijn vader was een smid in de ruimste zin van het woord. Hij was een echte ambachtsman. Toch moest ook hij op een bepaald moment stoppen met bepaald smidswerk. Veel smeden waren (toen al) gestopt met hun bedrijf, maar mijn vader niet. Hij liet zich niet opzij zetten door de moderne tijd, d.w.z. door de industrialisatie van veel smidswerk.

In de jaren vijftig van de vorige eeuw waren er in de gemeente waar ik woonde 12 smidsbedrijven. Door industrialisatie verdween vrijwel al het smidswerk. Paarden werden tractoren en bijna alle landbouwwerktuigen werden in de fabriek gemaakt. De smeden konden er …

Mijn vader had een nieuwe auto gekocht. Een 2CV, een “lelijke eend”.

Hij was enorm trots op dat autootje. We plaagden hem er af en toe mee, maar we moest wel goed op onze woorden letten, want een opmerking kon soms behoorlijk verkeerd bij hem vallen!

Ik moet echt zeggen: Het wagentje zat goed, reed goed en reed vooral heel zuinig. Maar mijn broer en ik vonden het een auto van niks. Het mocht dan wel een auto heten, maar wij vonden het meer een tent op vier wielen. Als je een vrachtwagen tegenkwam, of die passeerde ons, dan hoorde …

Als de aardappels van het land kwamen, dan zag je ook de kookwagens bij de boerderijen staan.

In de buurt waar ik woonde, reed iemand met zo'n wagen, met een paard er voor, langs de boerderijen om de grote aardappelen te koken voor varkensvoer.

Achterop de wagen was een bak, waarin de grote briketten lagen. In dezelfde bak lagen ook een beitel en een hamer.

Met de eigenaar van een kookwagen – zijn naam weet ik niet meer – mocht ik een keer mee langs de boerderijen. Meestal lagen daar de aardappels op het erf, op een grote hoop, naast …

Je bent te somber?!

Zaterdag (14.08.2010)liep ik over het terrein van het voormalig Kamp Westerbork. Ik was er nog niet geweest. Wel in Dachau en in Auschwitz-Birkenau.

Wat dichtbij is/ligt, gaat men vaak aan voorbij? Is dat het?

De woning van de voormalige kampkommandant, bij de ingang van het kampterrein, is nog het best bewaard gebleven. Ik hoorde dat de woning tot 2007 bewoond is geweest!

Er zijn taluds gemaakt om te laten zien waar de barakken hebben gestaan. Er staan nummers bij en je kunt lezen wat er heeft gestaan. De laatste barakken zijn in 1971 afgebroken. Paden en wegen …

Dankzij de Volkskrant (van 08.05.2010) waren we afgelopen donderdag (12.08.2010) in “De Rottige Meente” (Friesland), een mooi natuurgebied, en waar we nog nooit eerder waren geweest. Aan de kleine huisjes, die je er staan, kun je zien dat hier vroeger veel armoede moet zijn geweest.

In het gebied kun je fietsen, maar je ziet toch het meeste van de omgeving als je gaat wandelen. Dat hebben we gedaan en we kozen voor de ongeveer 6 kilometer lange kunstroute “Out of Space”.

Momenteel is deze route het decor voor (16) landschapskunstenaars en is de (kunst)route nog open tot 1 november …

Vorige week kocht ik een pak biologische magere yoghurt van een nieuw merk.

De grootvader van mijn echtgenote zei altijd “joogert”. Het woord yoghurt kende hij wel, maar de woordklank niet. Hij was namelijk doof geworden. Hij kon zichzelf niet meer horen praten. Iemand anders ook niet. Zo had hij bijv. het woord "yoghurt" nog nooit horen uitspreken.

Hij noemde mij altijd ”Maarten”, terwijl ik toch “Martien” heet. Waarom hij mij zo noemde, weet ik niet meer.

Maar ik dwaal af van mijn onderwerp. Ik wilde het dit keer hebben over de tekst op een pak yoghurt van een nieuw …

Regelmatig gingen mijn broer en ik naar de mooie boerderij van de familie B. op “de Kniepe”. Waarom weet ik niet precies te zeggen, maar je voelde gewoon dat je daar altijd welkom was.

De ouders van landbouwer B. woonden daar ook. In een mooi huis, naast de boerderij. Er was ook een mooie tuin voor de beide woongedeelten van de boerderij. Althans, zo herinner ik het mij.

Deze boerderij was een zgn. “Stadboerderij”. De eigenaar woonde in het dorp D. Af en toe kwam zijn rentmeester, die ook in D. woonde, langs ons huis op de fiets, of …

In de streek waar ik woonde had bijna elke buurtschap een soort begrafenisvereniging. Daar hoorde ook de nodige wagens (in dit geval: een begrafeniswagen en een aantal zwarte brikken) bij voor het vervoer naar en van de kerk en de begraafplaats in het dorp D.

Overigens werden de brikken ook gebruikt voor trouwerijen.

(Hier komt een trouwerijstoet langs met ruiters voorop.)

Op een bepaald moment werden de kosten van reparatie, opslag e.d. te hoog voor de kleine gemeenschap, m.a.w. de kosten waren niet meer op te brengen. Er waren toen ook al (landelijke) verzekeringen die daar op inspeelden en die er …

Omdat mijn vader een zaak had - een smederij, annex landbouwmechanisatie - was hij aangesloten bij de handelsvereniging van het dorp D. De leden waren verplicht mee te doen aande jaarlijkse evenementen voor het dorp (de gemeente).

Zo’n jaarlijks evenement was het Sinterklaasfeest. Mijn vader had zich hiervoor opgegeven. Niet omdat hij hulp-Sint wilde worden, maar wel om voor Zwarte Piet te “spelen”.

Op een dag vroeg hij mij of ik zin had om samen met hem als Zwarte Piet mee te willen doen in het dorp D. Ik hoefde niet lang na te denken en zei dat ik …