Na een aantal dagen roes, vandaag weer tijd voor een verfrissende 'realitycheck' over de toekomst van WOMEN Inc. Het voelt uiteraard fantastisch om door zovelen bejubeld te worden en een veelbelovend initiatief te zijn, maar ambitieus als we zijn willen we al die hooggespannen verwachtingen dan ook wel echt waarmaken. En sec bekeken staat vanaf volgende week de teller van onze projectorganisatie weer op nul. Tot nu toe investeert mijn baas, producent Cultuurfabriek, vol vertrouwen mijn salaris vooruit, omdat hij weet dat WOMEN Inc. in staat is voldoende partijen te werven die een bodem willen leggen in een bijzonder festival als dit. Maar om ook op zaken vooruit te kunnen gaan lopen en vanaf nu zelf de pas te bepalen lijkt het noodzakelijk over een minimaal financieel draagvlak te beschikken nog voor we aan vervolgacties beginnen.



Daarom rijd ik vanochtend vroeg door de stromende regen richting een bedrijventerrein in Zeist, om een grote verzekeraar te interesseren voor een 'aandeel' WOMEN Inc. Halverwege beland ik met met mijn jonge collega gierend van de pret op een vuige carpoolstrook, afslag gemist, allebei toch nog wat verstrooid van het weekend. Met een bibberende rechterarm, die al een paar dagen helemaal uit het lood is door al het handen schudden tijdens het festival, parkeer ik de auto. Om een uur later weer buiten te staan met een intentieverklaring en een vervolgafspraak. Dat biedt perspectieven. Als we nou op deze manier nog tien partijen weten te verbinden, ligt de toekomst echt voor ons open! Met 'big smiles' rijden we door naar kantoor. Daar stellen we een persbericht op, waarin we de resultaten van de bijzondere denktanks (New Girls Networks) rondom drie targets de wereld in sturen:  'Meer vrouwen aan de top' (Heleen Mees&Neelie Kroes), 'De emancipatie van het ouderschap' (Roos Wouters), Stop geweld tegen vrouwen (Lilianne Ploumen). Elke denktank heeft onder tijdsdruk (binnen 2,5 uur) een plan van aanpak opgesteld dat binnen afzienbare tijd ook echt gerealiseerd moet gaan worden. Ben trots op deze nieuwe vorm, ten opzichte van alle vrijblijvende en polariserende debatten die ik afgelopen jaar gezien heb. Aan de damp op de ramen en de rode konen van de deelnemers voel je dat werkelijke verandering pas tot stand komt als mensen zich er persoonlijk aan verbinden. En er ligt al weer een shortlist klaar welke targets vanaf 8 maart de formatie van een New Girls Network verdienen!


fotografie: Joep Kroes

Vandaag begin ik de dag met het schrijven van een referentie voor de briljante en uiterst sympathieke studente, die onze franse special guest Segolene Royal tijdens het WOMEN Inc. festival zo fantastisch begeleidde. Een studente politicologie, die tijdens een jaartje in Parijs studeren haar frans op niveau had gebracht en ons was aangeraden door Maison Descartes, toen WOMEN Inc. hen om een goede begeleider voor de speciale gast Segolene Royal vroeg. Een van mijn favoriete WOMEN Inc. momenten dit weekend, was toen Segolene Royal aangaf haar speech toch niet -zoals beloofd- in het engels te houden, maar in het frans. Alle ogen richtten zich op haar jonge begeleidster, die tot nu toe vooral betrokken was om woorden als museum en rondvaartboot van nederlands naar frans om te zetten en het verblijf van de franse presidentskandidate (met haar dochter en schoonzoon) zo aangenaam mogelijk te maken.

Onze jonge ster ging er voor en kwam onvoorbereid voor een simultaanvertaling in de Grote Zaal te staan ten overstaande van een publiek van 500 personen! Fantastisch WOMEN Inc. moment: la grande Sego die prachtig sprak over haar ervaringen als vrouw aan de top en af en toe haar woordenstroom even inhield voor die jonge dame, in wie zij zich qua ambitie, guts en talent zichtbaar herkende. Zelden iemand zo veel bescheidenheid met zo veel talent zien combineren, perfectionisme gekoppeld aan relativeringsvermogen! Een puur professionele jonge vrouw, mid twintig, die geen woord te veel en te weinig sprak, perfect switchte tussen tussen festivalhectiek en speciale aandacht voor de vip, met exact gevoel voor timing en prioriteiten en...ook nog heel charmant! Haar grote ambitie is om in hét diplomatenklasje van Buitenlandse Zaken mee te mogen draaien, lijkt me duidelijk dat ze haar moeten aannemen: Miriam Otto, onthoud die naam!



foto: Joep Kroes

Voor het eerst na het festivalweekend weer op kantoor, ik tref een enorme stapel kranten op mijn buro, twee grote taarten van het bestuur 'voor de harde werkers', een mailbox vol met enthousiaste mailtjes ('WOMEN Inc. heeft een wonder verricht') en een enkele klacht ('mijn favoriete workshop zat vol'). Mijn collega en ik selecteren de leukste krantenquotes voor een bedankbriefje voor de ruim 500 vrouwen die een bijdrage leverden aan dit festival. Wat een hoop schouders zaten er weer onder dit jaar, van een individuele activiste als Ruth Hopkins (Vrouwen in de illegaliteit-do we care?), tot partners met een missie, sponsors met een belang, kunstenaars en handelaren die de mogelijkheid aangrepen om dit specifieke vrouwenpubliek te bereiken.

En dan die 85 vrijwilligers die met liefde hun vrije weekend in WOMEN Inc. investeerden en dan ook nog aardige mailtjes sturen om te zeggen wat zij er zelf allemaal aan ontleenden! Ook word ik gebeld door de Adjudant van de Koningin om terug te horen dat ook Prinses Maxima het erg leuk vond de opening van WOMEN Inc. bij te wonen. Bijzonder om mee te maken hoe haar bezoek het festival nog eens een gouden randje gaf, het effect dat zij op mensen heeft. Die opening van WOMEN Inc. op zaterdagochtend had sowieso al iets magisch, ik denk vooral omdat het gros van de geprogrammeerden erbij aanwezig was en hun hooggespannen verwachting van het festival voelbaar in de ruimte hing. Mijn arm trilt wat zielig terwijl ik typ, toch wel erg moe dus! Voor ik mijn computer afsluit, plan ik nog snel de volgende bestuursvergadering in om onze plannen voor de toekoms voor WOMEN Inc. te agenderen. Op naar next level!

Na een fantastisch festival dit weekend, sta ik pas rond twaalf uur op en heb ik veertien sms'jes: er staan artikelen en foto's in De Telegraaf, Trouw, Het Parool De Volkskrant, De Pers, Het Financieel Dagblad......Eindelijk begint de wereld te begrijpen waar WOMEN Inc. voor staat, WOMEN Inc. is hét New Girls Network dat zich warmdraait om verandering te organiseren in het belang van vrouwen.

We zijn er met het festival absoluut in geslaagd 'de steen in de vijver te gooien', zoals ons bestuurslid Agnes Jongerius vanaf het eerste uur droomde. We hebben er met bestuursleden en producent even goed op zitten broeden om de steen met het meeste effect in de juiste vijver te keilen, maar ik weet het zeker: vanaf nu worden we gezien en gehoord. Mede dankzij de prachtige line up dit weekend: Prinses Maxima, Heleen Mees, Adelheid Roosen, Lucia Rijker, Wouter Bos, Rana Husseini, Sybilla Dekker, Lilianne Ploumen, Rachel Cusk, Clairy Polak, Roos Wouters, Polley Courtney, Fenna Ulichkie, Jet Bussemaker, Morris Tabasblat (met dochter!) Naema Tahir, Janka Stoker, Sylvia Borren, Mirjam Sterk, Segolene Royal. En dan ook nog eens en enorme hoeveelheid lokale heldinnen en nieuw talent, je voelde hun ambitie en energie door de gangen waren. Topacts als Joy Wielkens, Ellen ten Damme, Sabrina Starcke, African Mamas. Rijen voor Zina's Beautysalon en WOMEN Inn.

Als 'old boy' Sinterklaas niet in het land was geweest, was de Beurs van Berlage denk ik te klein geweest. Vanmiddag met mijn vriend sinterklaasinkopen doen, kreeg net een telefoontje van de bakker dat mijn dochter de prijs voor de mooiste sintkleurplaat heeft gewonnen en dat we woensdag echte zwarte pieten op bezoek krijgen, maar dan moet er natuurlijk wel wat in die zak zitten...


Foto: Joep Kroes