
PWC-Rapport: "Brazilië Zal in 2030 de Vijfde Economie van de Wereld Zijn"
brazilië, eyebrazil, economie, g7, e7, bric-landen, crisis, gdp, purchase power parity, economische verhoudingen
|
Mede dankzij de huidige wereldwijde economische crisis zal de Braziliaanse economie over 20 jaar de vijfde van de wereld zijn. |
||
|
Translator / tradutor: click/ clique: Dit artikel is ook via www.eyebrazil.com te lezen
PWC staat voor PriceWaterhouseCoopers, een
gerenommeerd accountants- en belastingadviseursbedrijf,
dat regelmatig rapporten publiceert over economische
visies op korte en lange termijn. Enkele jaren geleden
bracht het bedrijf een rapport uit met de mededeling dat
Brazilië in
2050 op economisch gebied de meeste landen van de G7
achter zich zou laten. Het rapport dat deze week is
verschenen, laat een versnelling zien van deze
'inhaalrace'. |
||
Braziliaanse Verkiezingen 2010: (1) Wie volgt Lula op?
brazilië, eyebrazil, verkiezingen 2010, lula, dilma, jose serra, marina silva, ciro gomes, elektronisch stemmen, biometrie
![]() |
Brazilianen kiezen in oktober
2010 een nieuwe president, gouverneurs, senatoren, en
gedeputeerden. De race om de opvolging van zittend
president Lula is reeds in volle
gang.
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique: Dit artikel is ook via www.eyebrazil.com te lezen
bronLula vertrekt President Lula is bezig aan zijn laatste elf maanden van zijn tweede en laatste mandaat. Volgens de grondwet van 1988 mag de president slechts eenmaal vier jaar aan zijn eerste vierjarig mandaat plakken. Dan is het de beurt aan een nieuw gezicht. In theorie zou Lula vier jaar later kunnen terugkeren, maar het is zeer de vraag of Lula dat zelf wil. In het afgelopen jaar werd vooral door zijn partijgenoten hardop gedacht aan een grondwetswijziging die Lula een derde achtereenvolgende termijn zou geven. Het zou goed zijn voor de economische en politieke stabiliteit in het land, aldus de voorstanders. Het voorstel werd ter kennisgeving genoteerd, maar werd niet behandeld in de politieke kamers. De TSE, het verkiezingstribunaal, verwierp het voorstel resoluut als ongrondwettig.
bronHet Braziliaanse succes blijft internationaal niet onopgemerkt Voortzetten President Lula heeft onderwijl niet stilgezeten. Hij wil niets liever dan dat zijn beleid on grote lijnen ongewijzigd wordt voortgezet. In zijn jaren als president heeft Lula de wind mee en de kiezers achter zich gehad. De economie zette eindelijk een stabiele groei in, dankzij grootschalige en kostbare sociale programma´s zagen veel arme Brazilianen hun situatie fors verbeteren en het is de verwachting dat niet alleen de honger is bestreden, maar dat binnen afzienbare tijd zelfs de bittere armoede in het land tot het verleden zal gaan behoren. Het land heeft de gevolgen van de economische crisis relatief goed doorstaan, de verwachting is dat dit jaar weer een stevige economische groei wordt bereikt, gepaard gaand met voortgaande groei van de werkgelegenheid.
bronDilma Rousseff Kroonprinses Dilma
Lula
heeft in de laatste jaren veel enerige gestoken in zijn
opvolging door een partijgenoot. Lange tijd was het
onzeker wie de charismatische leider van de PT (Partij
van de Arbeiders) zou opvolgen. Wie zou de leemte die de
populaire president op 1 januari 2011 zal achterlaten,
kunnen opvullen? Zijn keuze viel op een vrouw. Dilma Vana
Rousseff, sinds 2005 Chefe ca Casa Civil, het op een na
hoogste politieke ambt, na de president. Dilma is in haar
functie als assistent van de president verantwoordelijk
voor de administratie van de stroom verzoeken van de
kabinetsleden en voor de communicatie en
onderhandelingen met congresleden en met de
gouverneurs. Voordat ze dit ambt op zich nam, was ze
minister van Mijnbouw en Energie. Dilma, dochter van een
Bulgaarse migrant, is geboren in 1947 in Belo
Horizonte, waar ze economie studeerde. Ze was actief in
het verzet tegen de rechtse dictatuur, totdat ze werd
opgepakt, gemarteld en gevangengezet. Vorig jaar werd
Dilma met succes behandeld aan lymfeklierkanker.
|
||
50 Maanden in Brazilië (33) DEC 2006 (1): Rio de Janeiro, Copacabana
garota da ipanema, ipanema, strand, minas gerais, copacabana, studenten, busreis, rio de janeiro, eyebrazil, brazilië
|
DEC
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen
Gekoesterde Wens
In het tweede
weekend van december verwezenlijkte ik een
langgekoesterde wens: bezoek aan de stad Rio de Janeiro.
Iets meer dan een jaar geleden reisde ik met Claudia nog
langs de stad, toen we met de bus tussen Vila Velha en
São Paulo reisden. De snelweg loopt ruim achter de stad,
we zagen niets van Rio. Jader, die me ook al had
uitgenodigd voor de reis naar Salvador, belde mij op of
ik interesse had in een weekendje Rio. Daar had ik wel
oren naar. We zouden op donderdagavond vertrekken,
omstreeks elf uur. Voorafgaand aan onze weekendtrip was
er een studentenfeest gaande. Een heftig feest, ook voor
Braziliaanse begrippen. Voordat iedereen uit dit feest
was geplukt en in de bus plaats had genomen, was het ver
na middernacht.
De snelweg van Belo Horizonte naar Rio de Janeiro is relatief een van de betere snelwegen in deze regio. Een deel van deze snelweg is vierbaans, de rest tweebaans, zonder verlichting. Vanaf Barbacena tot vlak voor Rio moeten een aantal bergen doorkruist worden. De weg voert dan langs de berghellingen, de bochten zijn soms akelig scherp. Vandaar dat de busrit naar Rio bijna net zo lang duurt als naar São Paulo, dat tweehonderd kilometer verder van Belo Horizonte is verwijderd. De rit verliep voorspoedig, ook al waren de tussenstops wat aan de lange kant, dankzij enkele medereizigers die nog een extra slok bier achter de kiezen wilden hebben. Omstreeks negen uur arriveerden we in de grote metropool, met zijn ruim acht miljoen inwoners. We volgden een verkeersader, die Linha Vermelha, de Rode Lijn, wordt genoemd. Deze voert tot aan de bekende districten Flamengo en Botafogo.
Jader had voor ons een goedkoop logeeradres gezorgd. Een pousada, precies tussen Copacabana en Ipanema. De bus kon er echter niet stoppen, zodat we drie straten moesten bewandelen voordat we er arriveerden. De kamers waren bezet met stapelbedden, en met een douche. Iedereen friste zich eerst op, voordat de eerste schreden naar het strand werden gezet. Vanuit deze pousada is zowel het strand van Copacabana als het strand van Ipanema goed bereikbaar. We kozen voor Copacabana als onze eerste strand in Rio. Ik vergezelde twee medereizigers, die ook voor het eerst in Rio waren. Gedrieën volgden we de aanwijzigen van Jader en kwamen zonder omwegen op het strand aan.
Copacabana
Ondanks het goede weer was het stil op het strand. Terwijl in Belo Horizonte van een vrije dag (stichtingsdag van de stad) werd genoten, was het voor de cariocas, de inwoners van Rio, een normale werkdag. We genoten van het goede weer, het lauwwarme oceaanwater en van het schitterende uitzicht. We hadden onze stranddoop in Rio. Na enige uren werd besloten terug te keren, om nog even extra uit te rusten na een extra verkwikkende douche. Bij aankomst in de pousada werd mij door een andere groep gevraagd ze te vergezellen, aangezien ik nu de weg naar het strand wist. Ik had geen zin om in de pousada te blijven hangen, en zo liep ik terug naar Copacabana. Dit viertal wilde niet alleen Copa zien maar ook Ipanema. We liepen langs het fort van Copacabana, langs het luxe winkelcentrum, en dwars door het kleine park ‘Garota da Ipanema’. We kwamen aan op het strand van Arpoador, dat vlak voor het strand van Ipanema lag. Erachter lagLeblon.
|
||
50 Maanden in Brazilië (32) NOV 2006: Cultuur en Religie
benzedor, toerisme, kerst, puc minas, peter lund, djalma guimaraes, museum, belo horizonte, eyebrazil, brazilië
|
NOV
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen
Regenmaand
Natuur
Een ander museum die populair is onder de (Braziliaanse) toeristen is het natuurhistorisch museum dat eigendom is van de katholieke universiteit, de PUC-Minas. Het grote gebouw huist een zeer uitgebreide collectie van planten- en dierresten uit de diverse gelologische tijdperken. Publiekstrekkers zijn onder meer de skeletten van de mammoet en de reuzenluiaard en een opgezet (denkbeeldig) exemplaar van een dergelijke reuzenluiaard. De afmetingen van dit prehistorisch beest zijn moeilijk in te denken, als je je bedenkt wat de afmetingen zijn van een van zijn klauwen. Er is ook een aparte ruimte ingeruimd voor een Deense wetenschapper, Peter Lund. Lund werd bekend dankzij zijn vele grotverkenningen in Minas en vele opgravingen. Dichtbij Belo Horizonte werden overblijfselen opgegraven van wat nu wordt geclaimd als de oudste mens van het Amerikaanse continent.
Mineralen
Praça da
Liberdade is een geliefd plein in Belo Horizonte. Je
vindt er vele wandelaars en joggers, de statige
overheidsgebouwen in de eclectische stijl trekken vele
toeristen met hun camera´s.Aan een van de zijden staat
het Palácio da Liberade, waar de regering van de
deelstaat zetelt. Dit paleis wordt min of meer
geflankeerd door twee ontwerpen van Oscar Niemeyer. Aan
de rechterzijde is dat de openbare bibliotheek. Ernaast
bevindt zich het mineralenmuseum, genoemd naar de geoloog
Prof. Djalma Guimarães. De uitgebreide collectie is
verdeeld over drie verdiepingen. Je kan je vergapen aan
de enorme variëteit aan gesteenten en mineralen die hier
plaatselijk uit de grond worden gehaald. Van ijzer tot
goud tot diamant. Edelstenen als topaas, kwarts, robijn,
smaragd, toermalijn, opaal. In Ouro Preto bevindt zich
eveneens een museum met een zeer uitgebreide collectie
aan geologische vondsten.
Terwijl ik in
de shopping was, viel mijn oog op iets felgroens. Kleine
conifeertjes, zo leken dat. Het naambordje werkte mijn
verbazing: Thuia holandesa,
een Nederlandse conifeer. En zo kreeg de Braziliaanse
Kerst alsnog een klein Hollands
tintje.
|
||
50 Maanden in Brazilië (31) OKT 2006 (2): Muziekstijlen
eyebrazil, brazilië, belo horizonte, skank, samuel rosa, policia militar, minas gerais, aparecida, criança
|
OKT
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen
Skank
Deze oktobermaand stond ook in het teken van muziek. Begin oktober woonde ik een concert bij van een van de bekendste rockbands van het land: Skank. (Spreek uit als ‘skaahnkie’) Een band met een zeer opvallende naam, want ‘skank’ in het Amerikaans betekent ‘wiet’. Toch is de reputatie van belohorizontino en zanger Samuel Rosa en zijn formatie onberispelijk te noemen op het gebied van drugs. Skank bestaat bijna twee decennia en geniet van een enorme populariteit. De muziekstijl varieert van rock tot pop tot reggae, al dan niet verweven met Braziliaanse stijlen als forró en baião. Als student kon ik voor half geld hun show in de Chevrolethal bijwonen. De band speelde naast hun bekende repertoire ook nummers van hun destijds nieuwe album, een concert van ruim twee uur. Vanzelfsprekend was ook hun bekendste nummer te horen: “Garota Nacional”, zeer vrij te vertalen als ‘een Braziliaans meisje’.
Stadspark
Het bleef niet bij de muziek van Skank. Nog geen week later woonde ik een festival bij in Parque Municipal, ook weer voor half geld als student. Dit festival werd gesponsord door een van de Braziliaanse aanbieders van mobiele netwerken, Telemig. Tegenwoordig is dit bedrijf alweer overgenomen en gaat het onder de naam Vivo verder. Er was nabij het theater Francisco Nunes (creatie van Oscar Niemeyer) een groot podium opgezet en grote tentzeilen beschutte het toegestroomde publiek voor de neerstromende lenteregen. Tijdens deze avond kon de muziekliefhebber terecht voor uiteenlopende zang- en dansstijlen, alle uit de deelstaat Minas Gerais. Zo trad een folkloristische groep uit Almenara op, uit de streek die aan buurstaat Bahia grenst. Later op de avond werd de muziekstijl heftiger van populair tot stevige rock.
Uniformen
Washington, die mij tipte voor de reis naar Salvador, kreeg twee vrijkaarten voor een ander concert, in de derde week van oktober. Dit concert werd in het statige Palácio de Artes gehouden, vlak naast het eerder genoemde Parque Municipal. Deze avond zou een CD worden gepresenteerd en de inhoud ervan ten gehore gebracht. We namen plaats op het balkon, vanwaar we een goed zicht hadden op het podium. Al vlug werden de stoelen op het podium bezet door leden van de kapel van de militaire politie van Minas Gerais. Het repertoire bestond uit het Braziliaanse volkslied (onvermijdelijk) en hymnen van de afzonderlijke korpsen. Zoals de marine, luchtvaart, artillerie, cavalerie, brandweer (bombeiros). De muziek van dit orkest werd begeleid door lokaal bekende zangers en zangeressen. Het slotstuk was het officieuze volkslied van de deelstaat: ‘Oh Minas Gerais’. Na afloop was er een receptie voor iedere genodigde, en ook wij maakten er deel van uit. De wijn en bier vloeide rijkelijk en net voor het dag werd gingen we op weg naar huis.
Nossa Senhora Aparecida
Twaalf oktober mag beschouwd worden als de belangrijkste dag in Brazilië, ook al zijn 24 december (kerstavond), 31 december (oudjaarsavond), 7 september (onafhankelijkheidsdag) en 15 november (uitroepen republiek) de dagen die in ieder Braziliaans geheugen gegrift staan. Deze dag staat in het teken van Nossa Senhora Aparecida, de Verschijning van Onze Lieve Vrouwe. De legende wil dat op deze dag een houten beeld van Maria uit een rivier werd gevist en niet veel later het hoofd. De vissers leken later een uitstekende vangst binnen te halen. Dankzij dit wonder is NS Aparecida de patrones van het land en stromen veel gelovigen naar de kerken voor een persoonlijk of gezamenlijk gebed. Op vele plaatsen in het land worden processies gehouden. Om 12 uur in de middag is overal in het land vuurwerk te horen ter ere van de Vrouwe.
Kinderdag
Maar op twaalf
oktober is het ook Kinderdag. De kinderen worden verblijd
en soms overladen met cadeautjes en worden meegesleurd
naar de pretparken, dierentuinen en zwembaden. Vele
uiteenlopenden activiteiten worden in dergelijke locaties
georganiseerd voor de kinderen. Vanaf half augustus,
wanneer Vaderdag voorbij is, werden vele etalages van
speelgoedwinkels en warenhuizen aangekleed in de
kinderdagstijl: veel aanlokkelijk ogend speelgoed en
talloze professioneel ingepakte kleurige en bonte
presentjes. Overigens worden de etalages ruwweg elke twee
maanden in een ander thema ingekleed: februari carnaval,
maart-april Pasen, mei moederdag, juni Valentijnsdag,
augustus vaderdag, oktober kinderdag en december
Kerstmis. Na Kinderdag werden de etalages in een ijltempo
omgetoverd in betoverende kerstdecors. Zo kan het
winkelpubliek ruim twee maanden genieten van een
tropische kerstsfeer.
Eind
oktober: kerstversieringen
|
||
50 Maanden in Brazilië (30) OKT 2006: Sterren in São Paulo en Minas
sao paulo, toerisme, serra da piedade, stemmen, arabisch, pampulha, presidentsverkiezingen, eyebrazil, brazilië
|
OKT
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen
Vast
In de septemberaflevering eindigde ik met de reis naar São Paulo. Een busreis van negen uur, ik arriveerde er in de avond. Dayane had afgesproken mij op het grote Tietêstation op te halen, maar later belde ze me op dat ik met de metro naar Tucuruvi moest reizen, en daar zou ze me oppikken. Tietê is een enorm busstation, met aansluitingen naar de internationale luchthaven Guarulhos en met aansluiting op de moderne metrolijnen. Ik ging op zoek naar een kaartje en nog geen vijf minuten later spoedde het moderne metrotreintje naar Tucuruvi, het eindstation dat niet ver van de voorstad Guarulhos ligt. Na ruim een half uur wachten arriveerde Dayane, met een waslijst aan verontschuldigingen. Maar het was niet haar schuld, ze kwam laat dankzij het als gebruikelijk vastzittende verkeer in deze miljoenenstad.
Arabian Night
Ik kreeg niet veel gelegenheid tot rusten, want ze had me uitgenodigd voor een besloten feestje met haar vrienden. Dayane en een naamgenote zouden hun verjaardagen vieren in hun favoriete bar. Een voor een arriveerden de vrienden en ik werd aan allen voorgesteld. Uiteindelijk was de tafel gevuld met drie mannen en acht vrouwen. Ik was de enige vrijgezel temidden van zeven vrijgezelle dames. Een goede vriend van Dayane nodigde ons uit naar zijn huis. Diego is modeontwerper, onder meer van badmode. Een kamer in zijn huis trok onze aandacht. Deze was in Arabische stijl, compleet met wandschilderingen, kleden, tapijten, kussens op de grond en waterpijpen. Er klonk Arabische muziek op de achtergrond. Dayane legde me uit dat bij Diego ze lessen volgde in het buikdansen. Samen met een vriendin gaf ze een korte demonstratie. Diego leerde aan ons enkele basispassen, de dames waren zeer enthousiast hierover. Dankzij de lange busreis voelde ik me zeer vermoeid, maar toch hield ik het vol tot de zon de dag verblijdde met de eerste schuchtere stralen. Nog altijd hebben wij allen goede herinneringen aan deze zeer bijzondere avond ehh.. nacht in Arabische stijl.
Stemmen
De eropvolgende dag was het verkiezingsdag, op een zondag. Het openbare leven was zo goed als stilgezet. Aangezien er in Brazilië stemplicht geldt, stonden er soms lange rijen voor de stembussen, zo zag ik het later op het journaal. Ik vergezelde Dayane naar haar stembureau. Daar was het gelukkig niet druk. Er waren diverse stemlokalen in een schoolgebouw, de kiezer kon via het nummer van kieskaart het juiste lokaal opzoeken. Er waren donkere doeken gespannen, waarachter de kiezer de vijf stemmen kon uitbrengen. Voor de president, de senator, gouverneur, federaal gedeputeerde en deelstaatsgedeputeerde. Elke kandidaat werd geassocieerd met een nummer van twee tot vijf cijfers. Ik mocht Dayane niet vergezellen naar de stemcomputer, ik mocht zelfs het stemlokaal niet in. Geduldig moest ik wachten tot ze klaar was met het kiezen van haar favoriete kandidaten. In de avond stroomden de resultaten verbazend snel binnen. En dat voor een enorm land! Nog voor middernacht werd duidelijk dat een tweede stemronde nodig was, maar dat zittend president Lula een grote voorsprong mocht verdedigen tegen nummer twee, Geraldo Alckmin, Dayanes favoriet. Ze vloekte dan openlijk (in het Portugees) toen de uitslag vrijwel definitief was. Een maand later zou Lula inderdaad een extra mandaat krijgen van vier jaar.
Krant
In september woonde ik een besloten feestje bij van vrienden van Carol, mijn reisgenote in Salvador. Een van deze vrienden werkte als journaliste bij een krant. Ze vroeg me of ik interesse had in een interview, en ik dacht waarom niet. Ik kreeg de indruk dat het bij een bevlieging bleef en verder niets van zou horen. Het tegendeel bleek waar, deze journaliste-in-opleiding leek nieuws te hebben geroken en als een bloedhond liet ze dit spoor niet los. Ik kreeg op een donderdagmiddag een telefoontje en ze vroeg mij (in het Portugees) naar mijn mening over de kwaliteit van het toeristisch aanbod en infrastructuur in Belo Horizonte. In die tijd was ik het Portugees allerminst machtig, maar ik slaagde er toch in haar duidelijke antwoorden te geven. Dat mijn naam later verkeerd werd gespeld, is slechts een kleinigheid. Na een half uur (via de mobiele telefoon) bedankte ze voor mijn medewerking en zei dat een fotograaf de volgende dag zou komen voor mijn foto. Wederom dacht ik dat dit niet serieus was. En wederom had ik het mis. Ik werd door de fotograaf gebeld en op vrijdagavond troffen we elkaar in het hart van de universiteitscampus. Hij stelde voor om voor de reitoria, het hoofdgebouw, de foto´s te maken. Professioneel ging hij aan de slag, tot verbazing en verwondering van passerende studenten. Een paar dagen later kreeg ik een telefoontje van de journaliste, dat mijn artikel in de krant stond, met foto en al. Een halve pagina groot.
Berg(t)op
Via andere vrienden van de Salvadorploeg werd ik uitgenodigd om naar de universitaire sterrenwacht te gaan. Elke vier weken is er een avond met open toegang. Het observatorium staat vanwege de lichtvervuiling niet in de stad zelf, maar op ruim vijftig kilometer op de top van een heuse berg van ruim zeventienhonderd meter, de Serra da Piedade. De Piek van Eerbied. Op deze bergtop staat een kleine kerk en een enorm kruis met het Christusbeeld en twee apostelen. Iets onder de top bevond zich een kluizenaarsgrot, waar lange tijd een kluizenaar heeft gewoond. We bezochten deze grot in het donker, gebruikmakend van het schaarse licht van de maan en onze mobieltjes. Er waren voordrachten te volgen en ik woonde een interessante lezing bij over zwarte gaten. Ik kon niet alles letterlijk volgen, maar de powerpointpresentatie maakte veel goed en duidelijk. Ik vroeg mezelf af wat het effect zou zijn als twee zwarte gaten in elkaars invloedssfeer zouden komen, maar die vraag bleef op het spreekwoordelijke tongpuntje rusten. Bij aankomst ontvingen we een volgnummer, waarmee je in die volgorde door de ruimtetelescopen mocht kijken. Zeer fascinerend waren de heldere beelden van de maan. Een van de telescopen was van Duitse makelij, die met koffiebonen was betaald. Die nacht, op de top van deze hoge berg, was het bitter koud, velen droegen winterjassen en droegen handschoenen, sjaals en mutsen. Het zou ongeveer tien graden of iets meer zijn geweest die lentenacht.
Pampulha
Aan het einde van de oktobermaand kwam er wat meer rust in mijn persoonlijke tent. De weekends waren wat rustiger en ik koos een zonnige zaterdag voor een rondwandeling van het Pampulhameer. Dit kunstmatig meer, aangelegd in de jaren veertig van de vorige eeuw, met enkele meesterwerken van architect Oscar Niemeyer verspreid over de oevers, heeft een totale lengte van ruim achttien kilometer. Elke honderd meter is gemarkeerd met met een paaltje, zodat de sportfanaat kan zien waar hij zich op het loop- of fietsparcours bevindt. Rondom het meer is een rondweg van een uitstekende kwaliteit aangelegd. Om de automobilisten duidelijk te maken dat het hier niet om een formule-1 circuit gaat, zijn er op regelmatige afstanden rotondes en drempels aangelegd. In deze oktobermaand waren grootschalige schoonmaakwerkzaamheden in volle gang. Het meer was zeer vervuild, dankzij de aanvoer van rivierwater uit aangrenzende gemeenten met zware industrie. Het waterpeil was met ruim eenderde verlaagd, grote oppervlakten kwamen droog te liggen en zo werden de oevers ontdaan van het grove, aangespoelde afval. Middels zuiveringsinstallaties werd gepoogd het water te zuiveren, zodat de penetrante stank van verrotting hopelijk tot het verleden zou worden verwezen. Het was niet mijn eerste volledige rondwandeling van dit meer, in vier opeenvolgende jaren heb ik het rondgewandeld, en van elke honderd meter minstens een foto gemaakt. Een mooie registratie van dit meer in de loop van de tijd.
|
||
50 Maanden in Brazilië (29) SEP 2006: Vriendschappen en Verkiezingscampagnes
concurso, studenten, formatura, sao paulo, verkiezingen, belo horizonte, minas gerais, eyebrazil, brazilië
|
SEP
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen ![]() Een klein nieuwsgierig aapje.. Vriendschappen
Lentemaand september begon met het afstuderen van mijn reisgenote Carol. Tijdens onze reis naar Salvador in juli heb ik haar en nog een veertigtal studenten en aanhang leren kennen. Vriendschappen ontsproten, groeiden en bestaan nog steeds. Zo is bijvoorbeeld Washington, die overigens ook mijn labgenoot is op de universiteit, een van mijn beste vrienden. Vaak heeft hij mij uit de brand geholpen als ik weer eens moest verhuizen, en ik kon hem geregeld van advies voorzien wanneer hij reisinformatie nodig had. Tweemaal heb ik Washington en enkele van zijn vrienden vergezeld wanneer hij opging voor een toelatingsexamen voor een bedrijf of instituut, een zogenaamde concurso. Iedereen die solliciteerd op vrijgekomen posities bij de overheid of belangrijke bedrijven dient mee te doen aan een dergelijke concurso. De vragen zijn deels over algemene kennis en deels over specifieke kennis. De beste resultaten worden dan toegelaten. Deze concursos worden in weekeinden gehouden, en het is niet ongebruikelijk om mee te doen aan concursos in ander steden en deelstaten.
Formatura
Terug naar Carol. Ze studeerde pedagogie op een particuliere universiteit, Newton Paiva genaamd. Voor het studeren op een particuliere universiteit moet je en je familie een goedgevulde beurs hebben. De afstudeerceremonie was er dan ook naar. Kosten noch moeite leken gespaard om de afgestudeerden de avond van hun leven te bezorgen. Zoals gebruikelijk bij ceremonies, werd eerst het Braziliaanse volkslied aangeheven. Een ingehuurde zangeres voerde de boventoon, allen zongen uit volle borst mee. Inderdaad, de tekst, niet de meest eenvoudige, lijkt in iedere Braziliaan te zijn ‘ingeramd’. De geslaagden waren gekleed in een zwarte toga, met een zwart ruitvormig hoofddeksel. Om het middel droegen de studenten een brede, flegekleurde band. Pastelgeel, lichtblauw, roze. Afhankelijk van het type faculteit. Een opvallend gezicht om de heren met een roze band om hun middel te zien rondlopen.
Feestje
De ceremonie duurde in totaal wel twee uur. De studenten legden gezamenlijk hun beroepseed af, hielden toespraken voor hun familie, geliefden en hun geliefde docenten. Een voor een, op alfabetische volgorde van de voornaam, werden de studenten naar voren geroepen en werd ze hun diploma aangereikt. De fotograaf schoot dan een kiekje van de kandidaat en de verantwoordelijke docent. Geen stijve-harkengedoe, maar spontaan met de armen om elkaars schouder. Het slot van de ceremonie werd gemarkeerd met het loslaten van kilo´s confetti en het in de massaal in de lucht gooien van de hoofddeksels. Carol had mij uitgenodigd om haar besloten feestje bij te wonen en ze had mij vanwege mij opgedane reputatie gevraagd om foto´s te nemen. Op de achtergrond had Carol een beelscherm opgesteld waarop mijn muziekvideo´s van Salvador werden afgespeeld. Via haar vrienden leerde ik meer vrienden kennen, en ook deze vriendschappen bestaan nog altijd.
Verkiezingsstrijd
In oktober
werden de federale verkiezingen gehouden. De kiezer kon
keuzes maken voor zijn gedeputeerden voor zowel zijn
deelstaat als voor de federale staat, senator, gouverneur
van zijn deelstaat en voor zijn president. President
Lula, een oud-vakbondsleider die vroeger
machinebankwerker was en wegens verzet tegen de dictatuur
in het gevang werd gegooid, slaagde na drie mislukte
pogingen er eindelijk in om in 2002 tot president te
schoppen en genoot van een grote populariteit. De
verwachting was dat hij herkozen zou worden en winst zou
boeken op de kleurloos ogende tegenkandidaat Geraldo
Alckmin. Deelstaat Minas Gerais, waarvan Belo Horizonte
de hoofdstad is, zou een nieuwe gouverneur krijgen. De
gedoodverfde kandidaat was Aécio Neves, kleinzoon van
Tancredo Neves, de eerste burgerpresident na de
dictatuur. Tancredo was al ernstig ziek en overleed korte
tijd voordat hij tot president zou worden
geïnstalleerd.
Campagnes
In september kon je gewoonweg niet om de verkiezingen heen. Grote billboards met meer dan levensgrote foto´s van de kandidaten, partijvlaggen die werden rondgezwaaid door ingehuurde studenten en bijklussers. Geregeld ontving ik kleine foldertjes met daarop de foto en de politieke boodschap van de kandidaten. Vele blinde muren werden volgeplakt met affiches, volgekalkt met de (voor)namen van de kandidaten met hun corresponderende nummers. Elke partij heeft zijn unieke nummer, elke kandidaat heeft een nummer gelieerd aan die van de partij. Presidentskandidaten en gouverneurskandidaten hebben een getal van twee cijfers, senatoren drie, gedeputeerden vier, en deelstaatskandidaten vijf. Je kan je voorstellen dat de kiezers tureluurs worden van de verschillende getallen, maar gelukkig was het toegestaan om spiekbriefjes mee te nemen naar het stemlokaal. Er zou overigens elektronisch worden gestemd.
Busreis
Aan het eind van de maand maakte ik weer een busreis. Alleen, overdag. Een relatief korte reis van iets minder dan negen uur, als het tenminste meezit in het verkeer in en rond de megastad São Paulo . Dayane had mij uitgenodigd om een paar daagjes te komen, om haar te helpen met het inplannen van haar eerste reis in Europa. Een bijzondere en bijzonder interessante taak voor mij. Op haar kantoor kreeg ik de beschikking tot internet en zocht ik voor haar de reismogelijkheden op. Zo plande ik voor haar goedkope vluchten met de prijsvechters, plande ik een interessante treinreis door Italië, waarbij ze op de juiste dag Assis zou bezoeken, wanneer daar de jaarlijkse processie zou worden gehouden. Vervolgens zou ze door Frankrijk reizen en tenslotte via een Kanaalvlucht in Londen vrienden opzoeken. Ik surfte door diverse pagina’s en diverse talen, en stelde ik tot haar grote tevredenheid haar reispakket samen. Terwijl Dayane op weg ging naar Lissabon keerde ik terug naar het voor mij vertrouwde Belo Horizonte.
![]() HALVERWEGE de busrit, en nog steeds in Minas Gerais... |
||
Nederlandse Toerist in Brazilië: (32) Het Strandparadijs Maragogi II
brazilië, eyebrazil, maragogi, maceio, strand, alagoas, strandparadijs, toerisme, reizen, fotografie
![]() |
Meer beelden van
Maragogi,
een
strandparadijs tussen Recife en Maceió. |
||
Nederlandse Toerist in Brazilië: (31) Het Strandparadijs Maragogi I
fotografie, strand, busreis, maragogi, maceio, alagoas, brazilië, eyebrazil, koraalrif, duiken
![]() |
Een dag op het paradijselijke strand van
Maragogi, niet ver van Porto de
Galinhas.
|
||
Brazilianen vertonen Amerikaans Koopgedrag
duurzaam, koopgedrag, consumptie, economie, eyebrazil, brazilië, economische groei, creditcard, wegwerp
|
Gunstige
economische vooruitzichten
|
||
|
Translator / tradutor: click/ clique: Dit artikel is ook via www.eyebrazil.com te lezen
|
Op weg naar de PhD (15): Het Proefschrift is Gedrukt.
drukken, wetenschap, pampulha, ufmg, longemfyseem, promotie, proefschrift, eyebrazil, brazilië
|
|
|||
|
Eindelijk: het proefschrift is
gedrukt en klaar om verzonden te worden naar Nederland. |
||
Prettige Feestdagen - Boas Festas - Happy Holidays
brazilie,eyebrazil,kerst,2010,natal,christmas,feestdagen,belo horizonte,minas gerais,ipatinga,itabira,
Vijf Jaar in Brazilië
brazilië, eyebrazil, integratie, cultuurverschillen, belo horizonte, promotie, cultuur
|
December 2004-2009 |
||
Sinterklaas in Belo Horizonte (4): 'Zie Ginds Komt de Stoomboot'
nederlanders, migranten, kinderen, eyebrazil, kinderliedjes, zwarte piet, sinterklaas, traditie, belo horizonte, brazilië
![]() |
De
Goedheiligman kwam op zaterdagavond
|
||
Sinterklaas in Belo Horizonte (3): 'Hoor Wie Klopt daar Kinderen' en 'Sinterklaas Kapoentje'
nederlanders, migranten, kinderen, eyebrazil, kinderliedjes, zwarte piet, sinterklaas, traditie, belo horizonte, brazilië
![]() |
De
Goedheiligman kwam op zaterdagavond
|
||
Sinterklaas in Belo Horizonte (2): 'Zie De Maan Schijnt Door De Bomen'
nederlanders, migranten, kinderen, eyebrazil, kinderliedjes, zwarte piet, sinterklaas, traditie, belo horizonte, brazilië
![]() |
De
Goedheiligman kwam op zaterdagavond
|
||
Sinterklaas in Belo Horizonte (1): 'O, Kom Er Eens Kijken...'
nederlanders, migranten, kinderen, eyebrazil, kinderliedjes, zwarte piet, sinterklaas, traditie, belo horizonte, brazilië
|
De
Goedheiligman kwam op zaterdagavond
|
||
Curieus Brazilië (6): Nhá Benta, de Omstreden Kus
kopenhagen, suiker, sinhá benta, doce, chocolade, negerzoen, nhá benta, eyebrazil, brazilië
|
|
|||
![]() |
Nhá Benta, gevonden op de XX Feira Nacional de
Artesanato in Belo Horizonte.
Lijkt op een marshmallow, maar toont meer gelijkenis met... de Negerzoen. |
||
Kerst 2009 in Belo Horizonte 01: Kerstdecoraties in Minas Shopping
brazilië, eyebrazil, kerstmis, kerst, natal, minas shopping, belo horizonte, kerstman, kerstdecoraties
![]() |
Beelden van de kerstdecoraties
in
Minas Shopping in Belo Horizonte. |
||
Nederlandse Toerist in Brazilië: (30) Op weg naar Maragogi
fotografie, strand, suikerriet, busreis, maragogi, armoede, maceio, alagoas, brazilië, eyebrazil
![]() |
Beelden gemaakt tijdens de busreis
van Maceió naar Maragogi (Alagoas). |
||
















































































































ontwerp
poster: 
