Waarschijnlijk zou je het stoken van vuren om tuinafval en takken te verbranden in landelijke gebieden van Italië ongeveer kunnen vergelijken met het barbecuen in de tuin of op het balkon in Duitsland in Nederland. Sommige medemensen vinden het geen probleem, een prima gelegenheid om even een praatje te maken, terwijl anderen het gelijk opvatten als een soort oorlogsverklaring.

Afgelopen donderdag stond ik in het dorp op de bus te wachten toen een vriendin van me wat takken en bladeren begon te verbranden. Toevallig stond er nog iemand op de bus te wachten, die mij uit begon te leggen hoe dom, …

Maar alleen als er niets spannenders te zien is.

Ik was gisteren nog even de heuvel achter het huis op geklauterd om te kijken of er van bovenaf iets interessants te zien was.

En kwam toen ook op de plekken waar in het voorjaar meestal de eerste bloemetjes bloeien.

Had nog niets verwacht, maar ze waren er wel...

Ook die ranonkelachtig uitziende bloemen met weinig kleur waarvan ik nog steeds niet weet hoe ze heten.

En in de stad zag ik de eerste bloesem aan de struik waarvan ik òòk niet weet hoe hij heet, waar soms al rode (donkerroze) bloemetjes aan …

Vanochtend gevonden op de parkeerplaats aan de overkant van de rivier. Ik kende het woord wel, maar had er nog nooit een gezien. Een meneer stond een heel oude Renault 4 te repareren. Vond ik zielig, zijn auto kapot en nu ook zijn zaklantaren nog kwijt. Gelijk gevraagd of dat ding van hem was. Nee dus...

Hij legde me wel uit wat het was. Hoewel ik dat ergens wel wist, maar alleen niet het Italiaanse woord ervoor kende. Zal wel een héél ander woord zijn. Heb hem wel duidelijk kunnen maken dat ik wist wat het was en dat die dingen …

Hier in Italië is carnaval al begonnen. In Viareggio was op 31 januari de eerse optocht en in Castelnuovo op 7 februari. Eigenlijk merk je er weinig van: soms zie je op maandag ergens op straat flinke hoeveelheden confetti liggen of van die vieze neonslierten uit spraybusjes en dan weet je dat er waarschijnlijk een optocht of kindercarnaval was. Dat is alles.

Tenzij je er natuurlijk zelf heen gaat om mee te doen of te fotograferen. Zoals ik afgelopen zondag. Vorig jaar had ik een trein later genomen en was het feest al in volle gang toen ik in Castelnuovo aankwam. …

Ik ben vandaag lekker weg!

En tegen alle verwachtingen in schijnt de ZON!

De laatste weken was het hier pestweer en bovendien ben ik bezig met een erg arbeidsintensieve - maar wel boeiende - vertaalklus en soms ook even met mijn alter ego. Of dàt boeiend - en arbeidsintensief - wordt, dat weet ik nog niet precies. Ligt misschien ook een beetje aan mezelf...

Gisteren was ik even buiten. Het was in Castelnuovo marktdag en ik had een heel lijstje om af te werken: ziekenhuis, bank, computerwinkel, carnavalsvereniging, de bakker en nog een paar dingen. En mijn trein terug ging al twee uur later, dus geen echt fototochtje. Toch een paar dingen gezien. Kijk …

Urban Dictionary is, zoals te verwachten, een on-line woordenboek. Van Amerikaanse (slang)uitdrukkingen. Je kunt je op de site ook abonneren op een (korte, dagelijkse) nieuwsbrief met elke dag de uitleg van een nieuw woord of uitdrukking. Leuk als je dagelijks maar een paar minuten hebt voor het bijhouden van je Engelse woordenschat.

Als je op zoek bent naar synoniemen in allerlei talen, is mijnwoordenboek.nl ook de moeite van het bekijken waard. Heb het zelf nog niet gebruikt, maar had de link opgeschreven omdat ik ergens had gelezen dat die de moeite waard is. Kijk zelf maar... Ik heb zelf het Engelse …

Toen ik een maand geleden een foto van een bruidje met haar blote voeten in het gras bij de Toren van Pisa plaatste, vond ik dat écht een heel bijzondere foto. Was het ook wel, hoewel ik ergens best wist dat in elke klassieke Italiaanse bruidsreportage een paar foto's horen van het bruidspaar voor het decor van de bezienswaardigheden van de plaats. In elk Italiaans stadje, dorpje of gehucht is wel iets moois of schilderachtigs te vinden, zoals een kerkje, plein of kasteeltje. En in Pisa kom je dan natuurlijk bijna vanzelf op de Piazza dei miracoli terecht.

En toch wist …

Voor wie het nog niet wist: ik ben een ander blog begonnen waar ik soms teksten zal plaatsen. En dit blog blijft gewoon bestaan voor plaatjes, meestal foto's, en eventuele wetenswaardigheden over mijn leven in Italië.

De afgelopen tien dagen was er hier erg weinig te beleven. Kijk zelf maar.

Heel iets anders dan 11.000 jagers voor 27 wolven. Een klein groepje jagers, dat het gebied wel goed kent,  had er tien geschoten...

Stel je voor:

Een dorp op een heuvel in Toscane

Vlak bij een rivier

Met overal er omheen bergen.

Helemaal bovenaan staat een huis,

Zo hoog dat je het dal en de bergen aan de overkant kunt zien

Uit het raam, of nog beter vanuit de tuin.

En op ouderjaarsavond,

Precies om 12 uur, overal vuurwerk.

Behalve als het regent...

De foto-uitverkoop is gelukkig voorbij.

Zomaar ineens.

Gisteravond werd er gebeld. Een zigeuner.

Had gehoord dat er goedkope foto's in de aanbieding waren...

Wilde eerst boos worden en zeggen, wat denk je wel, het zijn mooie foto's.

Maar heb mezelf overwonnen en gevraagd wat hij ervoor wilde geven...

En nu zijn ze dus weg.

Alleen deze was nog over.

De sleutels voor het nieuwe jaar.

Ciao,

Iedereen de beste wensen.

Ook van mijn Alter Ego.

De eerste foto is een heel klein gouden plaatje, kleiner en bijna net zo dun als een postzegel. Heb ik ooit ergens op straat gevonden, opgepoetst en toen pas ontdekt dat het van echt goud was. Er staan wel initialen en een (trouw)datum op de achterkant, maar niet voldoende gegevens om het aan de eigenaar terug te brengen. Voor het geval dat iemand het herkent, het kan hier worden afgehaald door degene die zegt wat er achterop staat.

Allemaal foto's die ik dit jaar ontzettend leuk vond om te maken, maar toch nooit heb geplaatst omdat ze niet mooi genoeg waren geworden of ik later besefte dat ze waarschijnlijk alleen voor mij zo geweldig en/of bijzonder waren. Ik heb er nog veel meer .

Ik heb vanochtend gedroomd.

Het was eigenlijk een nachtmerrie

Maar dat besef je niet als je er middenin zit

Ik besefte niet eens dat het een droom was

Anders had ik weggezapt om iets anders te dromen

Of gewoon te slapen

Het was op de redactie van mijn vertaalbureau

Boekvertaalbureau

Hoewel ik helemaal niet op de redactie hoor

Ik ben vertaler

Er was een soort brainstormvergadering,

Een enorme drukte, iedereen was er, en ik kwam te laat.

Mocht wel binnen komen en kreeg zelfs van iemand een plaats aangeboden

Aan een lange lichtblauwe tafel

Iedereen had zijn eigen glazen koffiepotje en waarschijnlijk zou die man me ook wel koffie hebben gegeven, of tenminste gezegd …

Omdat ik nog niet weet hoe het morgen allemaal gaat lopen, hier maar vast de beste wensen voor 2010. Voor wie twijfels heeft over de tekst: Buon Anno betekent een Goed Jaar!

Ciao,

Maria-Dolores

Als het hier in het dal stormt, is dat vaak een warme wind.

Ik vind het nog steeds bijzonder:

Je zit binnen te klagen over het weer,

En zodra je dan toch even naar buiten gaat, is het daar warm.

Iedereen fijne dagen gewenst en tot de zevenentwintigste :-).

Nog even over die mooie woorden.

Bij nader inzien gaat het niet alleen om woorden

Maar vooral om alles er omheen.

In feite nog steeds dat opstel-sfeertje van vroeger op school:

Je moet je aan het thema houden

En de indeling is fout.

Niet de juiste woorden,

Hier een rode streep en daar een vraagteken.

Vertaald in een kwaliteitsblogje waar je punten voor krijgt.

Omdat we nu volwassen zijn.

Maar nog steeds worden beoordeeld en aan- of afbevolen.

En als we niet oppassen nog steeds door ànderen laten bepalen wat kwaliteit is.

Zelfs als we ons verbeelden dat we er niet aan meedoen...

Ik heb hier op het blog één keer een verwijt …

Ik was foto's aan het sorteren en vond deze hond. Van toen de zon nog scheen.