Cass Sunstein, professor in de rechten op Harvard, is co-schrijver van een in 2008 gepubliceerd wetenschappelijk artikel getiteld: “Complottheorieën: Oorzaken en Remedies” [download]. Hierin betoogt hij dat de overheid groepen moet infiltreren die alternatieve theorieën uitdragen over historische gebeurtenissen. Dit zou moeten gebeuren via chatgroepen en sociale netwerken online, maar ook met echte bijeenkomsten, waarbij het de taak is om deze groepen van binnenuit te destabiliseren en krachteloos te maken.

Bron: The Raw Story, 13/01/10
Vrij vertaald voor Waarheid911.com

Als hoofd van het Bureau van Informatie en Regulerende Zaken (Office of Information and Regulatory), verantwoordelijk voor de juiste afstemming van regelgeving tussen bedrijven en organisaties, is Sunstein door Obama belast met het “overzien van beleid ten aanzien van privacy en kwaliteit van informatie". Dit volgens de website van het Witte Huis.

Het artikel van Sunstein, gepubliceerd in “Journal of Political Philosophy in 2008, onlangs door blogger Marc Estrin ontdekt, stelt dat “ons primaire uitgangspunt is dat complottheorieën karakteristiek niet voortkomen uit gebrek aan rationaliteit of enige vorm van geestesziekte, maar uit een ‘foutief gebruik van kennis’ (crippled epistemology) in de vorm van een zeer begrensd aantal (relevante) informatiebronnen.”

Met het ‘foutief gebruik van kennis’ bedoelt Sunstein dat mensen die in complottheorieën geloven slechts vertrouwen hebben in een beperkt aantal informatiebronnen. Hierdoor, aldus Sunstein in zijn artikel, zou het geen zin hebben om de complottheorieën eenvoudig in het openbaar te weerleggen. In plaats daarvan zouden de bronnen die complotdenkers wel geloven moeten worden geïnfiltreerd.

Sunstein, wiens artikel grotendeels focust op complottheorieën rond 9/11, stelt voor dat de overheid “non-gouvernementele functionarissen werft in een poging de theorieën te weerleggen. Het zou zeker bijdragen wanneer betrouwbare onafhankelijke experts die weerlegging aanbieden, beter dan wanneer overheidsfunctionarissen dat doen. Er is hoe dan ook een wisselwerking tussen betrouwbaarheid en controle. De prijs van betrouwbaarheid is dat de overheid niet kan worden gezien als sturende kracht achter de onafhankelijke experts.”

Sunstein argumenteert dat “de overheid (legale) tactieken zou moeten ondernemen om de strakke cognitieve clusters van extremistische theorieën af te breken.”
Hij stelt voor dat “overheidsagenten (en hun bondgenoten) zich nestelen in chat rooms, sociale netwerken, of echte bijeenkomsten, om met twijfels door te dringen in complottheorieën en ingenomen stellingen, oorzakelijke verbanden of implicaties van politieke actie.”

“Wij verwachten zulke taktieken van geheime agenten of FBI”, schrijft Estrin op zijn Blog, waarmee hij zijn verbazing uit over het feit dat “een presidentieel topadviseur” een dergelijke strategie zou steunen.

Estrin merkt eveneens op dat Sunstein in zijn artikel pleit voor het infiltreren van ‘extremistische’ groepen, waarbij het zelfvertrouwen zodanig wordt ondermijnd dat “nieuwkomers verdacht zullen zijn en dat deelnemers in online-netwerken elkaars goede bedoelingen zullen gaan betwijfelen.”

Sunstein is zelf doelwit geweest van vele ‘complottheorieën’, meestal uit het luidruchtige spectrum van de politieke rechtervleugel. Representanten uit die kringen verdenken hem uit te zijn op invoering van een economisch stelsel “The Second Bill of Rights” (plan van president Franklin D. Roosevelt) waarbij rijkdom en geluk beter zou zijn verdeeld over alle bevolkingsgroepen. Iets wat voor veel Amerikanen rechts van politieke spectrum wordt vertaald in meer overheidsbemoeienis en minder vrijheid.

Sunstein “will blogs en diensten voor webgebruikers verantwoordelijk maken voor de opmerkingen en commentaren op websites. Ondertussen wil hij wetgeving aanpassen voor bestrijding van smaad en laster om het verspreiden van ‘geruchten’ gemakkelijker te kunnen aanpakken,” schreef Ed Lasky in American Thinker.

Sunstein schreef het volgende boek: On Rumors: How Falsehoods Spread, Why We Believe Them, What Can Be Done.

Website The Rag Blog plaatste in zijn berichtgeving over de cognitieve infiltratie het volgende citaat uit de wetenschappelijke publikatie:

    “Wij stellen een speciale tactiek voor bij het laten instorten van de harde kern van extremisten die complottheorieën verspreiden: cognitieve infiltratie van extremistische groepen, waarbij overheidsagenten of hun bondgenoten (of virtueel optreden of in de werkelijkheid, of openlijk of anoniem) het foutieve gebruik van kennis door gelovigen zullen ondermijnen door het zaaien van twijfel over de theorieën en aangepaste feiten die binnen deze groepen circuleren, waarbij zij een heilzame cognitieve diversiteit introduceren.” (Pag. 219).

Bronnen

THE RAG BLOG: Got Fascism? : Obama Advisor Promotes 'Cognitive Infiltration'   THE RAW STORY: Obama staffer wants ‘cognitive infiltration’ of 9/11 conspiracy groups WorldNetDaily: Top Obama czar: Infiltrate all 'conspiracy theorists'

 

Dit vertaalde artikel staat in zijn volledigheid, inclusief meerdere links, op: Waarheid911.com

De beelden in onderstaand videofragment zijn eenmalig op 9/11 uitgezonden. De video is een compilatie van ruim twee minuten van enkele nieuwsfragmenten, ondermeer Fox News. Het voornaamste nieuwsfeit is het ontbreken op de locatie van alles wat ook maar lijkt op een zojuist neergestort passagierstoestel (Boeing 757). Er is niets te zien en niets te vinden.

 

 

 

Meer over Vlucht 93 en andere aspecten van 9/11 op Waarheid911.com

Bron: Waarheid911.nl

Het totale gebrek aan weerstand bij het slikken van de 9/11-lezing door de regering Bush, wordt pas echt pijnlijk wanneer ook wetenschappelijk geschoolde deskundigen, zelfs indien zij bekend staan als non- conformistisch en souverein denkend, zich op een onbeholpen manier in deze discussie gaan mengen.
    
Zo was het niet zonder teleurstelling dat ik in het boek "Maarten van Rossum in Amerika", kennis nam van Van Rossum's afrekening met de wereld van zogenoemde complotdenkers.

De plaag van het complot-labelen is in afgelopen jaren succesvol gebleken bij het definitief om zeep helpen van het al langer in onbruik geraakte kritisch denken. Menig journalist zal waarheids-vinding in zijn vak wel degelijk beschouwen als een eerlijk streven, maar het is de vraag of men de waarheid in relatie tot 9/11 ook echt wil weten.

Vragen bij 9/11 worden door Van Rossum direct op de grote hoop van overige complottheorieën gegooid, om daarmee aan te tonen dat wij te maken hebben met een subcultuur die niet kan nalaten te onderstrepen dat "de ware werkelijkheid die zij veronderstellen achter de zichtbare werkelijkheid oneindig veel ingewikkelder is dan die zichtbare werkelijkheid".

Van Rossum lanceert zowel over Pearl Harbor als over 9/11 enkele tegenargumenten die alleen al misplaatst zijn door het gemak waarmee hij de stellingen die hij aanpakt versimpeld heeft. Vanuit Van Rossum's optiek lijkt een grondige argumentatie ook niet echt van belang, een noodzaak die hij met onderkoelde humor wel vaker weet te omzeilen.
Van Rossum: "Bush is een gevaarlijke kluns, maar hij is er niet de man naar om drieduizend mensen in koelen bloede te laten vermoorden."

Waarschijnlijk zonder verder te zijn gekomen dan wat hardnekkige cliché's over complotdenkers, betoogt Van Rossum dat "honderden personen nodig waren om een onwaarschijnlijk complex plan, waarbij helemaal niets mis mocht gaan, tot uitvoering te brengen."

Kennelijk was een omgekeerde redenering hem iets te veel, namelijk dat elk van de 19 terroristen, onder supervisie van Bin Laden, vooraf op zijn vingers had kunnen natellen dat hij gedurende de gekaapte vluchttijd weldra zou zijn onderschept, zoals dat in de tien jaar voorafgaand aan 9/11 in een 100% score maar liefst 75 tot 150 maal per jaar gebeurde.

Zelfs als de totale luchtdefensie door communicatie- problemen vleugellam was geweest, had anderhalf uur tijd zeer ruim voldoende moeten zijn om boven elke stad, Washington en New York City, tenminste één gevechtsvliegtuig te laten patrouilleren, zelfs al zat het luchtruim toen al volgepakt met toestellen die op een landing moesten wachten. Het beschermde luchtruim boven Manhattan en Washington D.C. was een gemakkelijk te monitoren gebied voor elk modern gevechtstoestel.

Dat een geheime operatie van een omvang als 9/11 teveel zou zijn geweest voor een land met een reputatie als de V.S., met zijn Manhattanproject en talrijke clandistiene operaties in zuidelijk gelegen buurlanden, geldt kennelijk nooit voor dat groepje van negentien radicale moslims dat in staat moet worden geacht om ruim van tevoren tal van strikte militaire protocollen te ontregelen en vervolgens anderhalf uur lang onzichtbaar te blijven voor hypermoderne radarsystemen.

Uit de veelgehoorde aanname dat - tijdens zo'n operatie door de Amerikanen zelf - niets mis had mogen gaan, spreekt vooral weerzin tegen datgene dat weerlegd wordt. Alsof de focus daarop gericht blijft en nimmer op de weerlegging waaraan elke precisie ontbreekt.

Uitgaande van de 'complothypothese' die Van Rossum in zijn argumenten bestrijdt, is er bijzonder veel misgegaan. Vlucht 93 is bijvoorbeeld niet op zijn beoogde crashlokatie aangekomen. De Secret Service die het toestel zag naderen heeft razendsnel het Witte Huis ontruimd. De alternatieve crashlokatie bestaat alleen uit een krater in Shanksville, Penn.
— Zes seconden voor het eerste treffen van WTC-1 door een Boeing 767, is daar een zeer zware kelderexplosie gemeld door enkele belangrijke getuigen. Alleen de belangrijkste getuige, met grote kennis van het gebouw, is achter gesloten deuren gehoord. Er is door de 911Commissie niets met zijn informatie gedaan.
— De gevechtsvliegtuigen die zoek waren; het tekort aan beschikbare jagers door legeroefeningen, het heeft uiteraard de aanvallen mede doen slagen, maar hoe bestaat het dat niemand na het falen van het luchtverdedigingsysteem verantwoordelijkheid heeft hoeven nemen?
— Leden van de 911Commissie, die met oog op hun politieke nalatenschap om de beurt toegeven aan alle kanten door NORAD en CIA te zijn belogen en zeggen nooit op hun taak berekend te zijn geweest, beweren nu zelfs dat zij verre van onafhankelijk waren. Het grootste wapenfeit van de Amerikaanse overheid is dan ook de wijze waarop zij vanaf 9/11 tot aan het wapengekletter in Irak, de informatiestromen heeft weten te domineren door ieder met een kritische noot aan de morele schandpaal te nagelen.

Regering Bush voornaamste bron van informatie over 9/11
[935 leugens in twee jaar, Center for Public Integrity]

De belangrijkste imperfectie inzake waarheidsvinding en 9/11 blijkt vooral uit het nagelaten onafhankelijk onderzoek en uit de verbijsterende volgzaamheid van pers en wetenschappelijke lieden als Van Rossum. Mensen die juist in tijden van op drift geraakte machtscoalities hun vooroordelen en preoccupaties over complotdenkers hadden moeten inwisselen voor een onverbiddelijk kritische houding jegens overheden en hun weigering om lastige vragen te beantwoorden.

Bron: Waarheid911.nl

Ontkenning van de grootschalige 9/11 fraude krijgt steeds meer weg van een sociologisch fenomeen. Nu zovele aanwijzingen, ondersteund door verklaringen van een grote diversiteit aan professionals, de bodem onder de ontoereikende officiële verklaring hebben weggeslagen, begint het er op te lijken dat nieuwe wegen moeten worden gezocht om het ontkennende nieuwskorps te bewegen zijn werk te doen.
   
Al schieten argumenten verre van tekort, toch schieten zij kennelijk tekort. Een bizarre constatering die aannemelijk wordt als men zich realiseert dat de belangrijke sector van nieuwsprofessionals zich met 9/11 niet door inhoudelijke argumenten laat leiden.
   
Hoewel bij gebrek aan juiste onderzoeks-faciliteiten niemand nog met zekerheid kan vaststellen wat op 9/11 exact heeft plaatsgevonden, toch is inmiddels met overmacht gedemonstreerd dat de stellingen waarmee de Amerikaanse overheid negentien zeer licht bewapende moslims als hoofdschuldige heeft aangewezen, volstrekt ontoereikend zijn. Zozeer dat elke strafzaak, van inbraak tot seriemoord, met een dergelijke gemankeerde bewijslast, door iedere rechter als niet ontvankelijk zou worden verklaard.
   
Waarom zijn nieuwsmedia nog steeds niet in staat om ten aanzien van 9/11 hun enorme verantwoordelijkheid in de richting van waarheidsvinding gestalte te geven? Welk mechanisme grijpen zij aan om het onvermijdelijke niet te hoeven zien; in te zien dat de nieuwsverslaggeving over 9/11 al sinds 11 september 2001 niet deugt en te beseffen dat er een historische taak wacht om niets minder dan de essentie van een vrije pers veilig te stellen?

Het vermogen om feiten te negeren in omstandigheden die even omstreden als cruciaal zijn, moet langzamerhand voornamelijk worden gezocht in een psychologische en sociologische context. Hoewel grote belangen medeschuldig kunnen zijn (en zijn!) aan het instandhouden van deze mechanismen van ontkenning, heeft het weinig zin om daarop de pijlen te richten. Deze instandhoudende factoren (aan macht en grote belangen gerelateerd) zijn dermate abstract in hun aard en zo indirect met 9/11 verbonden dat zij onmogelijk kunnen worden aangegrepen als middel om de huidige rigiditeit te doorbreken.
    
Van de uitvoerende groep van nieuws-verslaggevers, belast met de taak van waarheidsvinding, mag men verwachten en zelfs eisen dat zij hun werk doen. Toch heeft het toeschuiven van veel explosief feitenmateriaal niet mogen baten. Drie wolkenkrabbers die binnen hun eigen omtrek op nagenoeg vrije valsnelheid zijn ingestort; de vondst van hoogwaardige explosieve stoffen in het WTC-puin; vliegtuigen waarvan na de crash nagenoeg niets gevonden werd, het wordt moeiteloos afgestreept tegen de absolute onwenselijkheid van een veel schokkender verklaring dan de gangbare.
   
De huidige nieuwsverslaggeving doet nog het meest denken aan de Amerikaanse luchtmacht, toen deze op 9/11 in anderhalf uur tijd niet in staat bleek om ook maar een enkel gevechtsvliegtuig naar het luchtruim van Washington D.C. en New York City te dirigeren, terwijl deze steden zijn omringt door een veelheid aan militaire luchthavens.
   
Hoe is de journalist, anders dan de farce om nieuws minder saai en menselijker te maken (een knieval voor mensen die liever vermaakt worden dan actief geïnformeerd), te verleiden om zijn/haar journalistieke plicht te volgen en onderzoek te doen naar de aanwijzingen en feiten die zo keurig door talrijke vrijwilligers, waaronder vele professionals, onbezoldigd en in eigen tijd in kaart zijn gebracht?
   
Hoe zijn journalisten überhaupt te verleiden om hun door managers geleidde redacties onder druk te zetten zodat zij eindelijk gaan investeren in zaken die er echt toe doen? Het nieuws terugbrengen naar het scherp van de snede, daar waar de balans kan worden hersteld tussen de formele machten en de controlerende media.
   
Deze vragen dringen zich nog meer op nu redactionele commentaren over verzet tegen de officiële 911- lezing (internationaal) steeds feller en onzorgvuldiger van toon worden.

 

 

Op 27 december toegevoegd:

 

PRESENTATIE DR. GRAEME MACQUEEN, MACMASTER UNIVERSITY
Niet ondertiteld

 

 

Op 13 september 2009 prestenteerde Dr. Graeme MacQueen een toespraak getiteld, "9/11 Truth: De uitdaging voor de Vredebeweging."

 

Zonder te verzanden in allerlei technische details over de aanslagen, reconstrueert MacQueen in zijn toespraak, met behulp van voorbeelden en argumenten, hoe al tijdens de dag van de aanslagen  er een schifting plaatsvond tussen wat verslaggevers op grond van hun ooggetuigenverslagen presenteerden en wat daar op basis van het officiële gezag later die dag van gemaakt werd.

 

Deze presentatie van circa 36 minuten biedt journalisten een gebalanceerde visie op de situatie van de dag van de aanslagen zelf, en de wijze waarop de politiek daarmee direct aan de haal is gegaan. Natuurlijk zou deze visie niet zoveel indruk maken wanneer vele aanwijzingen en aantoonbare onjuistheden in de officiële verklaringen over die dag, niet zo overtuigend in kaart waren gebracht. Voor dit laatste verwijs ik naar Waarheid911.nl. De artikelen op deze site zijn telkens gelinkt naar diverse bronnen.

NTSA: "We hebben ze alle vier."
— 15 dec '09

 

Voormalig marinier, worstelaar en gouverneur van de staat Minnesota, Jesse Ventura, presenteerde op 9 dec. 2009 zijn televisieprogramma "Conspiracy Theories" over 9/11.
In deze uitzending bezoekt hij ondermeer brandweerman Mike Bellone die onder bescherming van een hoge kijkdichtheid (1.8 miljoen) openbaarde dat, volgens supervisors van Vlucht 11 (vluchtleiding), al voor het opstijgen bekend was dat er kapers in de cockpit aanwezig waren.

Dale Leppard, een vliegramp-deskundige, bevestigt in de uitzending dat het extreem ongebruikelijk is dat zwarte dozen na een crash niet worden gevonden.

Dave Lindorff, een onderscheiden onderzoeks-journalist, stelt van NTSA (National Transport Safety Adminstration) off the record te hebben vernomen dat alle vier de zwarte dozen (Vluchten 11 en 175) in hun bezit waren en nu in beheer zijn van de FBI.

 

Veel meer informatie is te vinden op: Waarheid911.com

Bron: Waarheid911 met de laatste bewerking

---

Met deze derde Loose Change lijkt het team Avery en Rowe eindelijk een juiste balans te hebben gevonden. De eerste doorbraak met de Second Edition had vooral het tij mee. In 2006 bereikte de complotkoorts rond 9/11 wereldwijd en in Nederland een ware piek. Loose Change speelde hier handig op in en maakte een dynamische filmdocumentaire met hitpotentie. Een film die door vele waarheidzoekers op handen werd gedragen en alleen al op Google 125 miljoen hits genereerde. Maar het was een onbetrouwbare film. Teveel aandacht ging uit naar het shockeren van het grote publiek, teveel focus op de inherente slechtheid van overheden en teveel gretigheid bij het scoren op gerechtigheid.

Loose Change Second Edition werd een pamflet, zelfs al zaten alle elementen van deze derde sterke versie er al in. Dylan Avery en zijn producer Jason Bermas beloofden beterschap in een opmerkelijke zelfkritiek [op 28min.] en kwamen die belofte na in hun tweede Loose Change, The Final Cut. Helaas kampte die film met een combinatie van lang en droog. Het miste de vaart die de eerste versie zo aantrekkelijk maakte, waarbij opgemerkt dat de doelgroep van Loose Change in belangrijke mate moet worden gezocht bij het mainstream publiek. Dat is althans het lofwaardig streven van de makers. Wat de Final Cut eveneens tegenzat waren de hooggespannen verwachtingen na het hitsucces van die eerste (Second Edition). Niettemin dwong de Final Cut respect af, want het werk was grondig en vrijwel nergens tendentieus te noemen. Voor de echte 'die hard' bovendien een film waarin alle belangrijke kwesties goed werden samengevat.

Loose Change An American Coup is een strakke film geworden. Erg knap hoe het complexe feitenmateriaal is gesmeed tot een soepel lopend geheel waarin wederom, zoals bij de Final Cut, alles voorbij trekt. De film begint met een aantal historische kwesties, zoals de brand in 1933 in het Rijksdaggebouw in Berlijn en het Golf van Tonkin-incident in 1964. Door dit incident, waarbij patrouilleboten van Noord-Vietnam de Amerikaanse mijnenveger USS Maddox aanvielen, voelden de Amerikanen zich gelegitimeerd om de eerste bombardementen op Vietnam uit te voeren. Het Tonkin Incident bleek, net als de brand van het Rijksdaggebouw, te zijn aangesticht onder eigen vlag.
De V.S. declassificeerde in 2005 een rapport waaruit blijkt dat de aanval nooit heeft plaatsgevonden. Exact wat door vele onderzoekers al jaren was beweert, maar ten onrechte werd afgedaan als complotdenken. Wanneer tot de kijker doordringt dat de geschiedenis bol staat van staatsterroristische activiteiten waarbij de schuld in andere schoenen wordt geschoven, begint het eigenlijke thema: 9/11.

Daniel Sunjata           Source pic. skyone.co.uk

Heel prettig in deze versie van Loose Change is de nieuwe vertelstem. Ditmaal niet van Dylan Avery, maar van de Amerikaanse acteur Daniel Sunjata, bekend van ondermeer Sex and the City en recenter de brandweerserie Rescue Me , waarbij het seizoen 2009 ook al bol stond van het complotgebeuren. Hier nam Sunjata het in zijn rol van brandweerman eveneens op tegen de officiële verklaring over 9/11. Waar het stemgeluid van Avery in twee voorgaande Loose Change versies telkens meer leek weg te zakken, lijkt de stem van Sunjata alleen maar te verbeteren.
   
Natuurlijk zitter er ook minpunten in de film. Zo worden er citaten van NIST gebruikt om aan te tonen dat ook volgens NIST geen oorzaak kan worden gevonden voor het instorten van de gebouwen. Deze citaten lijken erg uit hun verband gerukt en zo ontkomt ook de redactie van Loose Change niet aan het gevaar van teveel gretigheid bij het aantonen van een vermeend extreem onrecht. De stelligheid in detailkwesties is zoals in vorige versies soms overtrokken. Zonde, want het maakt kwetsbaar waar dat onnodig is.
Het valt ook niet mee om te vechten tegen conventionele wijsheden. Tegen de collectieve perceptie inwerken, is werken vanuit grote achterstand. Alles lijkt daarbij in het nadeel, zelfs de bijzondere focus die men nodig heeft om iets tot een goed einde te brengen. Toch lijken dit soort drempels in sommige mensen het beste naar boven te brengen. Deze film is daar het bewijs van.

  Het is onnodig om de vele inhoudelijke punten van Loose Change, An American Coup nog eens te laten passeren, aangezien alles opnieuw voorbij komt, met uiteraard de laatste updates over de vondst van nano-explosieven bij het WTC en bijvoorbeeld een volledig interview met de belangrijkste getuige van grote explosies in Gebouw 7, rampcoördinator Barry Jennings. Hij overleed op 19 augustus 2008, dagen voordat NIST na jarenlang onderzoek met conclusies naar buiten kwam over de oorzaken van het volledige instorten van Gebouw 7. Wederom zonder belangrijke vragen van vele architecten en ingenieurs te hebben beantwoord. Jennings is een belangrijke figuur waaraan op deze site tot op heden totaal geen aandacht is besteed, een minpunt op zijn minst... Het volledige in kaart gebrachte verhaal over 9/11 is van zulk belang dat het er niet toe doet hoe vaak het verteld wordt, zolang het telkens maar in een betere vorm wordt gegoten en aangevuld met nieuwbelangwekkend feitenmateriaal.

    

THOMAS KEAN, VOORZITTER 911 COMMISSIE:   

We denken dat de Commissie, in vele opzichten, is opgezet om te mislukken. Omdat we niet genoeg geld hadden, we hadden onvoldoende tijd, en we zijn aangesteld door de meest partijdige mensen in Washington.

 
— Gouverneur en voorzitter 911Commissie  Thomas Kean (Republikein)

   

Speculeren over toedracht 9/11 even aantrekkelijk als contraproductief
    
Voor sommigen blijft speculeren over oorzaken achter 9/11 heel wat aantrekkelijker dan het onbetaalbare journalistieke aspect van het stoïcijns ordenen van informatie.
De neiging van een klein maar luidruchtig deel van de onsamenhangende groep waarheidszoekers om met wilde speculaties aan de haal te gaan, is met gevoel voor karikatuur en niet zonder leedvermaak flink door de nieuwsmedia uitvergroot en als middel gebruikt om aan de inhoud van kritieken voorbij te kunnen gaan.
    
Negatieve beeldvorming in de pers werd een rode draad bij elk nieuwsverslag over 9/11 dat afweek van de officiële lezing. En afgezien van die lezing is door nieuwsmedia nooit geïnvesteerd in alternatieve theorieën. Dat is merkwaardig omdat 'de waarheid' over 9/11 eenzijdig via woordvoerders van de Amerikaanse regering naar buiten is gebracht en dergelijke functionarissen of opdrachtgevers niet bekend staan om hun deskundigheid op het gebied van terrorisme, bouwkunde of brandwetenschappen.

Voor iedere zichzelf respecterende journalist, onze hoeders van de vrije wereld, zou het achterwege laten van lastige en bijtende vragen over de aanslagen aanleiding moeten zijn voor een grondig zelfonderzoek. 9/11 mag gerust een journalistiek Mekka worden genoemd. Een luilekkerland van verbijsterende nieuwsfeiten die, zonder overdrijving, de kwakkelende statuur van de nieuwsverslaggeving een noodzakelijke oppepper zou hebben gegeven.

Falende pers bedreigender dan 9/11
   
Meer vertrouwen in de corrigerende invloed van de pers zou zeker bijdragen aan ons collectieve vertrouwen in overheden. Beide krachten — overheid en controlerende media — beïnvloeden elkaar direct. De slappe arm van de corporate media, met meer oog voor winst dan voor waarheidsvinding, voorspelt weinig goeds voor het democratisch gehalte van de samenleving, noch voor de betrokkenheid van mensen met wat er in de wereld voorvalt.

Met mijn schets van wat een kritisch onderzoekende pers het grote publiek had kunnen bieden, doel ik niet op een reconstructie van wat zich op 11 september 2001 exact heeft afgespeeld. Het verslag van de precieze toedracht mag slechts gevolg zijn van een zeer grondig wetenschappelijk en strafrechtelijk onderzoek. Maar na het opzichtig falen van de Amerikaanse luchtmacht op 9/11 had van de 'vrije pers' op zijn minst een kritische en vasthoudende opstelling mogen worden verwacht, over zowel de toedracht van 9/11 als de afhandeling, zowel juridisch als technisch.
Veel uitingen, zoals ook de reacties van de regering Bush bij pogingen een onafhankelijk onderzoek op te starten, waren tot in detail zo uitgesproken defensief dat een excuus van nieuwsredacties als: 'we konden dit allemaal niet weten', volstrekt ontoereikend zou zijn.

[...]

 

Zie voor het volledige artikel Waarheid911.com

Engelstalige updates van Waarheid911 [W911] via Twitter. Dit is voor het bereiken van een bredere doelgroep. Het 'volgen' van de lijst kan hier: http://twitter.com/W911     De op 10 september 2006 uitgezonden en langverwachte documentaire van Zembla bracht menigeen niet wat zo vurig was gehoopt. Het probleem vertaalde zich eigenlijk al in de titel "Het complot van 11 september". Op zich niets mis mee, want dat 9/11 een complot was daarover bestaat weinig dispuut. Het venein van deze titel ligt vooral in het feit dat 'complot' als woordkeus voornamelijk geassocieerd wordt met critici van de officiële aanvalslezing. Vervolgens presenteerde Zembla niet toevallig twee menssoorten, namelijk 'complotdenkers' en 'wetenschappers', als beslissende tegenstanders om uit te maken aan wiens kant het gelijk zich bevond. De kijker werd min of meer retorisch uitgedaagd om met de keuze voor wetenschap het gezonde verstand te belonen. Objectiever en wezenlijk interessanter dan deze quasi wetenschappelijke aanfluiting, zou zijn geweest indien Zembla zowel onder critici als onder medestanders van de officiële aanvalslezing wetenschappers had geronseld, om deze vervolgens vanuit gelijkwaardige posities antwoord te laten geven op de meest prangende vragen.     De karikatuur van de complotdenker is er in afgelopen jaren systematisch door mainstreammedia bij het grote publiek ingedramd   Door in deze beeldvorming mee te gaan wordt een inhoudelijke benadering van de toedracht van 9/11 bijna onmogelijk. Telkens als in discussies het complotvraagstuk aan het licht treedt, komt het zwaartepunt bij het geloof van mensen te liggen. Het ontkrachten van een omstreden gedachtepatroon wordt dan belangrijker dan waarheidsvinding of het nauwgezet afwegen van informatie. Woordvoerder 'Complotdenkers' op weg naar spreekbeurt, fragment Zembla Het is een gemiste kans dat het als grondig bekend staande Zembla het niet heeft kunnen opbrengen om het onderzoek naar de toedracht van de aanslagen op 11 september boven dat menselijk gekrakeel en boven de suggestie van hysterie uit te tillen.     911 & de gekoesterde mythe van "Het Complotdenken"  Complotdenken of feiten opdiepen? Complottheorieën

 

Meest recente nieuws over de Zembla uitzending van 10 september 2006:

ZEMBLA-RECONSTRUCTIE VAN AANVAL OP PENTAGON BEDROG? [Piltots For 9/11 Truth] TOEGEVOEGD OP 27 OKTOBER 2009

Aanleiding is het onlangs door Pilots For 9/11 Truth gepubliceerde onderzoek naar een proef waarmee Zembla, in een spraakmakende uitzending in 2006 over 9/11, meende een 'complottheorie' onderuit te halen.

Bron: waarheid911.nl/dutch_simulation_debunked

Waarheid911 gaat niet uit van vooropgezette misleiding door Zembla. Wel van onzorgvuldigheid in een mate dat sprake is van wanprestatie. Wellicht ontstaan onder druk van de conventional wisdom, die een radicale werkelijkheid niet zou hebben kunnen verdragen. Mogelijk heeft Zembla zich vertild aan 9/11, omdat dit complexe onderwerp zich nu eenmaal niet door platitudes laat definiëren.

Een beproefde strategie door bestrijders van - wat zij labelen als 'complottheorie', is het tegenover elkaar plaatsen van twee kampen. De wetenschapper versus complotdenker, ofwel de rationalist tegenover de gelovige. Een karikaturale schets waarbij de wetenschapper natuurlijk zegeviert. Een uitkomst die reeds in de formule is ingebakken. Op 31 augustus 2009 werd dit opnieuw gedemonstreerd met "9/11: Science and Conspiracy," uitgezonden op Rupert Murdoch's National Geographics. Net als Zembla blijkt deze uitzending een gênante vertoning van quasi wetenschap.

De enig wetenschappelijk juiste aanpak zou uiteraard zijn: het raadplegen van deskundigen, zowel voor- als tegenstanders, op telkens één omstreden stelling. Louter deskundigen uit wetenschappelijke kring. Geef beide kampen dezelfde ruimte voor het onderbouwen van hun visie. De eindelijk serieus genomen kijker bepaalt vervolgens de geloofwaardigheid.

Door Pilots for 9/11 Truth
Gepubliceerd op 20 oktober 2009
Vertaling: Waarheid911

 

Zie voor het gehele artikel plus illustraties, links en video, de Nederlandstalige bron van dit artikel: Waarheid911

 

BETREFT ZEMBLA DOCUMENTAIRE (2006) OVER 9/11
      
  

 

Nederlandse reconstructie van aanval op Pentagon bedriegerij? Simulator niet geautoriseerd, geen Boeing 757

Source: Dutch Pentagon Attack Recreation A Fraud? - Simulator Not Certified, Not A 757
http://pilotsfor911truth.org/dutch_simulation_debunked
     
Dit onderzoeksverslag is afkomstig van Pilots For 9/11 Truth. Op de ledenlijst van deze organisatie staan namen van grotendeels Amerikaanse luchtvaartprofessionals en piloten.

Het verslag van Pilots For 9/11 Truth is opgesplitst in twee delen. Een aantal genoemde feiten in het eerste deel valt met name te herleiden in het tweede deel. Dit laatste deel toont de briefwisseling tussen Pilots For 9/11 Truth en het Nationale Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium.

Slechts twee weken geleden werd FBI vertaalster — later-klokkenluidster — Sibel Edmonds eindelijk toegestaan om te spreken over veel van wat de Bushregering haar jarenlang trachtte te verhinderen.
Tweemaal monddood gemaakt na een beroep op het "State Secrets Privilege" door het Departement van Justitie onder Bush, heeft Edmonds jarenlang geprobeerd haar verhaal te vertellen over de misdrijven waarvan zij kennis nam tijdens haar jarenlange werk voor de FBI.

 

   

Source Picture: Bradlog.com

Dankzij de dagvaarding door de campagne van Ohio's kandidaat, Democraat David Krikorian, voor het Amerikaanse Congres, kunnen haar beschuldigingen van chantage, omkoping, spionage, infiltratie en criminele samenzwering door huidige en voormalige leden van het Amerikaanse Congress, hooggeplaatste functionarissen van de departementen van buitenlandse zaken, defensie en agenten van de Turkse regering, voor de eerste maal volledig als onder-ede verklaring worden gehoord en gezien.

Hoewel er voorafgaand aan haar verklaring zorgen waren dat Obama's Departement van Justitie de "State Secrets Privilege" opnieuw zou inzetten om haar het zwijgen op te leggen, is dit niet gebeurd. Zij kozen er eveneens voor om niet bij de getuigenis in Washington D.C. aanwezig te zijn.

De BRAD BLOG versloeg in de live blog verslaggeving van 8 augustus al details van sommige van Edmonds' schokkende onthullingen tijdens de getuigenis. Haar verklaring bevatte criminele beschuldigingen tegen met name genoemde leden van het Congres.

Hieronder de volgende door Edmonds geuite namen als onderdeel van een brede criminele samenzwering:
Afgevaardigden Dennis Hastert (Republikein Illenois), Dan Burton (R-Indiana), Roy Blunt (R-Missouri), Bob Livingstone (R-Louisiana), Stephen Solarz (Democraat New York), Tom Lantos (D-California), maar ook een niet met naam genoemde nog zittende vrouw uit het Congres (Democraat) waarvan beweerd wordt dat zij in het geheim is gefilmd voor chantagedoeleinden gedurende een lesbische affaire.

Onder hoge functionarissen uit de regering Bush, somde Edmonds in haar verklaring de volgende namen op als onderdeel van een criminele samenzwering namens agenten van de Turkse regering:
Douglas Feith, Paul Wolfowitz, Marc Crossman en anderen.
Gedurende deze verklaring — die we zelf (The BRAD BLOG, noot Waarheid911) nog steeds bestuderen — bespreekt Edmonds geheime 'activiteiten' door Turkse personen "die pogingen zouden inhouden om zeer gevoelige, geheime, zeer geheime informatie te verkrijgen van Amerikaanse inlichtingendiensten, informatie over wapentechnologie, geheime bestanden van het Congres... het werven van Amerikaanse sleutelfiguren met toegang tot zeer gevoelige informatie, chantage, omkoping."

Sprekend over huidige leden van het Congres, tijdens een pauze in de verklaring, vertelde Krikorian aan De BRAD BLOG dat: "voor mensen in machtsposities in de V.S. die van deze informatie afweten, het nalatigheid is als zij hiertegen geen actie ondernemen." (Meer video-verklaringen van Krikorian, Edmonds en advocaten van alle partijen, opgenomen voor, tijden en na de getuigenis op 8/8/09, zijn hier verkrijgbaar.

 

Edmonds' officiële onthullingen bevatten ook explosieve details over geheim CIA agente Valerie Plame Wilson's bedrijf Brewster Jennings (dekmantel).

Edmonds beweert dat dit zogenaamde bedrijf (CIA front company) feitelijk al in augustus van 2001 is gesloten (drie jaar voor Bob Novak's publieke onthulling van de identiteit van de geheim agente) afgaand op een afluister-object met informatie over de ware aard van deze CIA-dekmantel.

De dekmantel is opgeblazen door Marc Grossman, beweert Edmonds. Grossman was in die tijd de derde hoogste functionaris op het Departement van Buitenlandse Zaken. Daarvoor had Grossman gediend als ambassadeur van Turkije. Hij werkt nu "voor een Turks bedrijf met de naam Ihals Holding," volgens de getuigenis van Edmonds.

Een niet geheim rapport van de Inspector General, de hoogste onderzoeker van het Departement van Justitie, vrijgegeven tijdens haar zaak in 2005, verklaarde Edmond's geheime beschuldigingen als 'betrouwbaar', 'serieus' en 'een grondig en zorgvuldig onderzoek door de FBI rechtvaardigend.'

In 2002 schreven de senatoren Chuck Grassley (R-Iowa) en Patrick Leahy (D-Vermont), toen senior leden van de U.S. Senate Judiciary Commitee, brieven namens Edmonds naar Minister van Justitie John Ashcroft, FBI directeur Robert Mueller en Departement van Justitie's Inspector General Glenn A. Fine, om hen op te roepen actie te ondernemen uit respect voor haar beschuldigingen.
In een '60 minutes report' over Edmond' zaak in 2002, merkte Grassley op: "Absoluut, zij is betrouwbaar... en de reden waarom ik denk dat zij zeer betrouwbaar is, is omdat mensen binnen de FBI veel van haar verhaal hebben bevestigd."

Edmonds' getuigenis op 8 augustus 2009 werd mogelijk gemaakt door Krikorian als onderdeel van zijn verdediging in een zaak aangespannen door Afgevaardigde Jean Schmidt (R-Ohio) voor de Ohio Election Commission (OEC). De Congresvrouw van het Tweede District beschuldigde Krikorian, een Armeens-Amerikaan die in 2008 een onafhankelijke campagne tegen haar voerde, van 'valse verklaringen' gedurende de campagne. Hij zou hebben beweerd dat zij 'bloedgeld' van Turkse belanghebbenden had aangenomen.

Krikorian zegt dat Schmidt, mede-voorzitter van het Congressional Turkish Committee, tijdens de campagne van vorig jaar meer geld van Turkse belanghebbenden heeft geaccepteerd dan enig ander Congreslid, ondanks de enkele etnische Turken binnen haar lokale kiesdistrict.

Krikorian suggereerde dat zij als instrument (in Turkse dienst) heeft gehandeld bij het afhouden van een stemming door het Congres over een lang voorbereide, veelvuldig aangevochte resolutie waarbij de dood van 1,5 miljoen Armenen gedurende de Eerste Wereldoorlog zou worden verklaard als Turkse 'genocide' .

Edmonds is zelf een Turks-Amerikaanse. Onlangs is zij aangevallen door de Turkse Lobby, die haar lang gezochte en lang verhinderde getuigenis nauwgezet volgt.

Het complete transcript van Sibel Edmonds' onder-ede verklaring kan nu hier worden gedownload [pdf]. De volledige video-opnames van de getuigenis volgen hieronder in vijf delen...

Ga voor de videopresentatie en meer over Sibel Edmonds naar: waarheid911.nl/sibel_edmonds.html

Hieronder een zorgvuldig video-overzicht (81min) met bevindingen van een drie jaar durend onderzoek door het Citizen Investigation Team naar de precieze toedracht van de aanval op 11 september 2001 op het Pentagon.
Materiaal dat vanaf 2006 op Waarheid911 verscheen wordt niet aangepast. De lezer krijgt hierdoor een goed inzicht in de kennisontwikkeling van afgelopen jaren, maar vooral van de consequente lijn in verklaringen waar diverse deskundigen en wetenschappers op basis van het beschikbare materiaal op uitkwamen.
De meest afwijkende hypothese onder deskundigen die de officiële lezing onderuit haalden, kwam tot op heden van onderzoeker Jim Hoffman van 911Research.com. Meer in het kort hierover op Waarheid911.com.
    
Onderstaand onderzoek van het Citizen Investigation Team geniet brede steun van professionals die zich vanuit diverse disciplines over deze zaak hebben gebogen.

 

NATIONAL SECURITY ALERT - SENSITIVE INFORMATION from Citizen Investigation Team on Vimeo.

Zie voor een completere context de website Waarheid911

Architects & Engineers for 9/11 Truth

Het standpunt (fragment onder) van waaruit de vernietiging van de Zuid Toren van het World Trade Center zichtbaar is, toont een aantal opmerkelijke beelden die de visie ondersteunen dat gebruik van explosieven de oorzaak is geweest. Fysicus David Chandler geeft commentaar.

Kijk op www.AE911truth.org en teken een petitie voor een nieuw en onafhankelijk onderzoek.

 

 

 

Meer context bij dit onderwerp op Waarheid911.nl/explosieven

 

 Als enige (911review) officieel toegestane filmer op Ground Zero op 11 september 2001 en de maand erna, vulde Kurt Sonnenveld 29 videobanden met gedetailleerde opnamen.

"Wat ik op bepaalde momenten op bepaalde plaatsen zag... is zeer verontrustend!"
   

Een aantal groeperingen voor de mensenrechten ondersteunen de pogingen van Sonnenveld om aandacht te krijgen voor zijn zaak, waaronder Nobelprijswinnaar voor de vrede (1980) Adolfo Perez Esquivel .

     

Photo by Mike Reiger - rechts, Kurt Sonnenveld Source: StevenWarran.blogspot

Sonnenveld overlegde zijn materiaal nooit aan de autoriteiten, wordt sindsdien vervolgd en leeft in Argentinië in ballingschap.

Daar schreef hij "El Perseguido" (De Vervolgde). Zijn onlangs gepubliceerde boek vertelt het verhaal van zijn onophoudende nachtmerrie en slaat opnieuw een spijker in de doodskist van het regeringsverslag van de gebeurtenissen op 9/11.

Bronnen:
— The Voltaire Network: 22 juni 2009 en 8 mei 2008
— RockyMountainNews: 25 mei 2007
— Signs of the Times: 13 september 2006

— Ook: Moord op echtgenote ?

 

Laatste deel interview door Voltaire Network (zie voor hele interview VoltaireNet.org, Engelstalig) V.N.: Zoals gezegd, het besluit om dit boek te schrijven en in openbaarheid te treden was een enorme stap. Wat heeft u aangezet om dit te doen? Sonnenveld: Het in veiligheid brengen van mijn familie. En de wereld laten weten dat de dingen niet zijn wat ze lijken. V.N.: [...] Wat gaat u doen met uw videobanden? Sonnenveld: Ik ben ervan overtuigd dat mijn tapes meer abnormaliteiten prijsgeven dan ik op grond van mijn beperkte kwalificaties kan herkennen. Ik wil daarom waar mogelijk samenwerken met serieuze en betrouwbare experts in een gezamenlijke poging om de waarheid bloot te leggen. V.N.: Dank u zeer!

 

Zie gehele artikel op Waarheid911

Photo: Brennan Linsley   Source: NYT/Associated Press
De Amerikaanse regering onderzoekt juridische mogelijkheden om mogelijk te maken dat de vijf hoofdverdachten  van de aanslagen van 9/11 alleen op basis van hun bekentenissen worden schuldig verklaard, aldus de New York Times op 5 juni 2009.

Met deze ongehoorde stap in de rechtspraak lijkt de regering te willen voorkomen dat tijdens het proces details boven water komen over omstreden verhoormethoden die eerder ook door Obama als marteling zijn omschreven. Bewijsvoering zou hierdoor als onbetrouwbaar kunnen worden bevonden en in de uiterste consequentie zelfs nietig verklaard.

De vijf hoofdverdachten om wie het gaat vormen voor de Amerikaanse regering het tot nu toe het enige 'harde' bewijs dat moslimfundamentalisten verantwoordelijk zijn voor de aanslagen op 11 september 2001. De verdachten hebben diverse malen aangegeven schuldig te zijn  en zeggen te verlangen naar een dood als martelaar. In maart gaf een militaire commissie documenten met schuldverklaringen vrij, ondanks een door Obama afgeroepen stop van 100 dagen op de gehele procesvoering. Advocaten van de gevangenen moesten ondertussen maandenlang wachten voordat ze documenten mochten vrijgeven. The Washington Independent [NL vertaald ].

Belangrijke delen in het 9/11 Commissierapport zijn gebaseerd op details die onder marteling werden verkregen. Zowel binnen CIA als FBI - beide organisaties waren bij de verhoren betrokken - hebben functionarissen nadruk gelegd op de onbetrouwbaarheid van dergelijke verhoortechnieken. Door genoegen te nemen met schuldigverklaringen kan de regering zoveel mogelijk compromiterende gegevens onbesproken laten en de geloofwaardigheid van reeds geuite schuldverklaringen intact houden.

Voorstellen aan het Congres tot wetswijziging zijn onder geheimhouding al in bezit van diverse functionarissen en voorgelegd aan minister van defensie Robert Gates.

Hoezeer het Witte Huis met de komende processen in de maag zit, blijkt vooral uit de enorme tegenstelling tussen de verkiezingsbeloften van Obama, alle pogingen van het Witte Huis om het land moreel op te vijzelen en daar tegenover deze flagrante schending van één van de meest elementaire rechtsbeginselen. (...)

 

De rest van het artikel staat op Waarheid911.nl

 

Bron: The New York Times: U.S. May Permit 9/11 Guilty Pleas in Capital Cases  
Meer: Timesleader.com: Report: Guilty pleas in 9/11 being considered (Associated Press)
Washington's Blog: Allowing Guilty Pleas and Death Penalties Without Trial for Alleged 9/11 Plotters Would Be the Ultimate Obstruction of Justice

 

4 april 2009: Officieel gepresenteerd [peer reviewed] onderzoek in The Open Chemical Physics Journal.
   
Auteurs: Niels H. Harrit, Jeffrey Farrer, Steven E. Jones, Kevin R. Ryan, Frank M. Legge, Daniel Farnsworth, Gregg Roberts, James R. Gourley en Bradley R. Larsen

Bron: Bentham-open.org - The Open Chemical Physics Journal (abstract) 
 (download complete study, pdf)

Dr. Steven Jones en Kevin Ryan maken deel uit van meerdere auteurs van een nieuw wetenschappelijk artikel dat verscheen in het wetenschapsblad "The Open Chemical Physics Journal" en is getiteld "Actieve Thermiet Ontdekt in Stof van de 9/11 WTC Ramp". Het artikel legt een bom onder het officiele verhaal dat bewijzen van explosieve materialen in de gebouwen van het World Trade Center ontkent. Van de overheid mogen, op grond van deze grondig getoetste wetenschappelijke studie, nu antwoorden worden verwacht. Hoe hebben grote hoeveelheden van een technisch hoogwaardig explosief materiaal zich kunnen vermengen met de verstofte resten van het WTC? Wie produceerde tonnen van dit spul en waarom? Waarom hebben onderzoekers van de overheid geweigerd om resten van dit soort stoffen in de nasleep van de WTC-ramp aan een onderzoek te onderwerpen?

Dit zijn enkele van de belangrijke vragen die door deze wetenschappelijke studie zijn opgeworpen. De collegiale toetsing van deze studie was uitputtend, met vele pagina's commentaar door kritische collega's.
De vragen die werden opgeworpen leidden tot maandenlange nieuwe experimenten, waarvan de conclusies bijdroegen aan de juist gepubliceerde studie, inclusief fotomateriaal van ijzer-aluminiumdeeltjes.
De negen auteurs ondernamen een dieptestudie van ongebruikelijke rood-grijze deeltjes, gevonden in het stof dat tijdens de vernietiging van het WTC op 11 september 2001 geproduceerd werd.
Gezien het hoog wetenschappelijke karakter van deze studie zal op deze plek niet worden ingegaan op technisch inhoudelijke onderdelen. Met bijgevoegde links kunnen geïnteresseerden deze informatie ophalen.

 Het artikel staat inclusief bronnen en samenhangende informatie op Waarheid911.nl

FOR IMMEDIATE RELEASE March 5, 2009
  
POLITICAL LEADERS FOR 9/11 TRUTH LAUNCHED TODAY
  
Political Leaders for 9/11 Truth (pl911truth.com) is today being launched as the latest formal group calling for a new investigation into the events of September 11, 2001. The organization is headed by Councilor (Senator) Yukihisa Fujita of Japan and former Senator Karen Johnson of Arizona.
 
This initiative is formed around a petition asking President Obama "to authorize a new, truly independent, investigation to determine what happened on 9/11." Political Leaders for 9/11 Truth thus joins other concerned citizens' groups calling for a new investigation, including Architects and Engineers for 9/11 Truth, Firefighters for 9/11 Truth, Lawyers for 9/11 Truth, Medical Professionals for 9/11 Truth, Pilots for 9/11 Truth, Religious Leaders for 9/11 Truth, Scholars for 9/11 Truth and Justice, and Veterans for 9/11 Truth.
  
Independent researchers from these professions have established beyond any reasonable doubt that the official account of 9/11 is false and that the official investigations have been cover-up operations.
Senator Yukihisa Fujita explains the new initiative: "Thus far there has been no response from political leaders in Washington or in other capitals around the world. Political Leaders for 9/11 Truth has been formed to encourage such a response."
  
The organization is being launched with 20 charter members, including a former US governor, a former US senator, former US representatives, and former and present members of the British, German, Japanese, Norwegian, and European parliaments.
  
Charter member Robert Bowman, former head of the "Star Wars" program, explains the continuing relevance of the issue: "The 9/11 Tragedy has been used as the excuse for two deadly wars of aggression, for taking away our rights, and for committing war crimes that have undermined America's reputation. Only by exposing the truth about 9/11 can we end this madness."
  
Political Leaders for 9/11 Truth invites other people who hold, or have held, a political office---whether elected or appointed, whether municipal, state, provincial, national, or international--- to sign the petition at pl911truth.com. Senator Johnson sums it up: "The organization believes that the truth about 9/11 needs to be exposed now---not in 50 years as a footnote in the history books---so the policies that have been based on the Bush-Cheney administration's interpretation of the 9/11 attacks can be changed."
 
Contact: Political Leaders for 9/11 Truth pl911truth.com

Verklaring van Political Leaders for 9/11 Truth
Petitie van Political Leaders for 9/11 Truth 
 Gezaghebbende critici over 9/11

 De volledige berichtgeving staat op Waarheid911
    
Dat Barack Obama zijn hoge ambt aanvaard heeft met niets dan nobele bedoelingen, is gemakshalve het uitgangspunt in deze korte bespreking. De vraag of het ook werkelijk zo is doet er eventjes niet toe.

De koning is terug op Camelot. Amerika koos een president die, als zinnebeeld van hogere beginselen, het land zal terugvoeren naar de beschaving. Na een bankroet, een ernstige verharding van de internationale verhoudingen en een brute inbreuk op de internationale rechtsorde is het dieptepunt voorbij. Na acht donkere jaren rijst langzaam de zon.
  
Obama werd al tijdens zijn eerste werkdagen als president geconfronteerd met de harde politieke realiteit. Sprookjes horen nu eenmaal bij Disney, maar zelfs dan als het gecultiveerde product waarmee ook deze corporatie miljarden moet omzetten om te kunnen overleven. Het belang van sprookjes is cruciaal, zolang men weet hoe ze effectief te gebruiken. 

Lastig is de paradox dat in politiek alleen wie leep genoeg is een groot hart kan laten spreken. Zo steunde tot tweemaal toe geen enkele Republikein in het Huis van Afgevaardigden Obama's economische stimuleringsplan van 787 miljard dollar, waarmee zijn idee van een twee-partijen tour-de-force al direct in duigen lag. Toch loodste hij het plan dankzij een zeer krappe Democratische meerderheid door het Congres. Obama won de mediaslag. De goede wil lag bij hem, met als gevolg de bizarre situatie dat Republikeinen vanuit electoraal oogpunt nu alle reden hebben om een succes van het gedurfde reddingsplan, van een vrijwel volledig Democratische signatuur, zeer te vrezen.
   
Wanneer het land slaagt zich op te richten uit een ogenschijnlijk onstuitbare val, dan is de huidige generatie Republikeinse politici, toch al medeverantwoordelijk voor acht jaar ellende, gedoemd tot eeuwig schaamrood.  
   
Tekent Obama's noodplan echter het economische doodvonnis van de natie, dan zullen ook op het politieke en militaire vlak de risico's snel toenemen. Een land zonder enige financiële spankracht wordt zowel voor binnen- als voor buitenlandse tegenkrachten snel kwetsbaar. Indien Republikeinen zo hun gelijk halen, ook al braken zij het nobele spel, dan winnen zij de politieke strijd, maar verliezen zij hun geliefde land aan de erosie die het gevolg is.
   
Maar slaagt Obama erin om, als een tovenaar uit Disney, zijn gecultiveerde boodschap van hoop en gemeenschapszin zodanig bezit te laten nemen van de harten dat verwachtingen zichzelf gaan waarmaken (uiteraard met zijn team van specialisten om voorwaarden te scheppen), dan is er wel degelijk iets mogelijk. Dan zullen Republikeinen uit angst voor een eindeloze val over de kloof springen nog voor het te laat is, en krijgt Obama alsnog zijn samenwerking.