Gisteren om 12.10 kwamen wij aan op Sandy Key. Dat is een heel klein eilandje zonder bebouwing tussen Jost van Dyke en Tortola. Na 840 mijl en 120 uur varen is de oversteek precies zoals gepland gegaan. Ik had gerekend op 6 tot 8 dagen en had voor 9 dagen voorraad. Met name de laatste drie dagen waren fantastisch zon, niet al te heftige zee en een lekker windje.

Aangekomen bij Sandy Key moesten we onder zeil voor anker omdat we de motor niet konden gebruiken. Er zat een visnet om mijn kiel en propeller. Gelukkig konden we met een snorkelset de boel er snel af krijgen. Toen hebben we de motor gestart en zijn naar great harbour op Jost van Dyke gevaren. Dit klinkt aanzienlijke groter dan het is, het is een kleine baai waar je kunt ankeren en met een dinghy kun je naar een van de twee aanlegsteigertjes gaan.

De dag van vertrek in Bermuda heb ik voor 50 dollar een oude dinghy gekocht. Die hebben we gisteren opgepompt en geplakt. Na een nacht blijkt een hoop lucht toch een uitgang te hebben gevonden, dus we moeten nog even op zoek naar ander lekjes. Voorlopig komen we droog van de boot naar de wal.

Dit is even het laatste verslag van deze oversteek, groeten Marc Clare en Ron

We zijn nog ongeveer 24 uur verwijderd van land.  Het wordt met de dag warmer, het is vandaag 29° op volle zee met een windje. Ik denk dat we morgen in de loop van de middag aankomen.

Hartelijke groeten Xpresso team

Net als gisteren een fantastische zeildag vandaag. De zon staat de hele dag aan de hemel en verwarmt het hier tot 27°. Een lekker briesje erbij en minder golven, waardoor we vandaag ook de spinnaker gehesen hebben. Deze staat nu de afgelopen 5 uur op en geeft ons bij betrekkelijk weinig wind toch nog 8 knopen bootsnelheid. We hebben een paar uur geleden 550 mijl geklokt en hoeven nu  nog 300 mijl tot Jost van Dyke. Dit is een klein eilandje boven Tortola, waar we als eerste willen aankomen en inchecken.

Gisteren heeft Ron een flinke vis gevangen een Dorade, die heeft Clare vervolgens gefileerd en gebakken, waarna we deze heerlijk als avondmaal gegeten hebben. Foto's als bewijs volgen bij aankomst in de bewoonde wereld.

Het is nu 16.00 lokale tijd en onze positie is 23°25'N 64°08'W. Voldoende eten en drinken aan boord en de nachtwachten worden steeds mooier met een ongekend mooie sterrenhemel.

Groeten Marc Clare en Ron

Na een stormachtige dinsdag is de wind om middernacht afgenomen. De hele nacht was de zee nog wel erg woest, maar vanaf de ochtend is die ook gekalmeerd. We varen nu met alle zeilen zonder rif en een uitgeboomde Genua met 14 knopen wind een snelheid van 8 knopen over de grond.
Na twee keer 24 uur varen hebben we 360 mijl gevaren, dat betekent 180 mijl per dag. We moeten nu nog 470 mijl en dan zijn we in de BVI's. Ik denk dat we ergens zaterdag aankomen. De zon schijnt lekker, temperatuur is 26° Celcius en we zijn aan het vissen. Kortom dit is zoals het zou moeten zijn.

Groeten Xpresso

Positie 12 uur woensdagmiddag 26°15' N  64°51'W.

De afgelopen nacht was behoorlijk stormachtig met enkele uren wind tussen de 30 en 40 knopen een dikke windkracht 8, maar we zijn wel een heel eind opgeschoten. We hebben al 200 mijl afgelegd in de eerste 25 uur en hoeven nog 650 mijl. We zijn allemaal  al een keer door een onverwachte golf volkomen doorweekt geraakt, maar gelukkig is het water niet heel koud. Mooie luchten en stoere golven. Groeten Xpresso

huidige positie is 29°07' N 64°17'W koers is 190°, bijna pal zuid

 Vanmorgen om 9.50 uur (NL-tijd - 5 uur) zijn we vertrokken. We begonnen met zon en weinig wind, maar al snel wakkerde de wind aan tot 20 knopen, windkracht 5. Xpresso loopt erg snel met die wind, maar ook bij windkracht 4... Voor de eerste dag had het wat rustiger gemogen.

De voorspelingen voor dinsdag en woensdag zijn niet heel gunstig, maar anders hadden we tot donderdag moeten wachten voordat we konden vertrekken. Nu proberen we het slechte weer voor te blijven. Na 6 uur zeilen hebben we al 50 mijl afgelegd van de in totaal 850 mijl. De stemming is goed, het weer wat onrustig, maar we zijn al aardig ingeslingerd.

Positie 17.00 uur (NL: 22.00 uur) is 31°32' N 64°25' W

Dinsdagavond om 18.00 lokale tijd kwamen wij aan in Hamilton Bermuda. Aangezien we een enkele reis hadden werden we uit de rij gepikt en meegenomen naar de interview ruimte. Uitleggen dat je terugkomt op je eigen boot die hier al maanden ligt komt zonder bootpapieren niet meteen geloofwaardig over. Na een extra uur mochten we, na betaling van 42  dollar landingsrechten, ik dacht dat dat alleen voor vliegtuigen was, toch vertrekken.
Met de taxi naar St. Georges Boatyard in het donker op zoek naar Xpresso.
Gelukkig lag zij zoals beloofd in het water, maar nog zonder mast.

Charlie de meest ervaren "rigger" ik ken hier geen nederlands woord voor, heeft al veel voorbereidingen getroffen. Alle verstaging is aan de mast al vervangen en ook aan boord zijn de voorbereidingen al getroffen. Het wachten is op de hijskraan en niet teveel wind.
Gelukkig kon de kraanmachinist donderdag in zijn lunchpauze wel even mijn mast op de boot zetten. 

Binnen een uur stond de mast erop, maar toen begon de volgende fase, alles vastmaken en verbinden op een hele preciese manier.

Ook de auto-pilot heeft een beurt gehad en vandaag, zaterdag, zijn we diesel gaan tanken en hebben de auto-pilot getest. Vooralsnog voldoende. Clare heeft vandaag de provisie gedaan en morgen gaan we alle verse spullen kopen.
Mijn broer Ron komt vanavond aan en volgens plan vertrekken we maandagochtend bij daglicht. Het is ongeveer 900 zeemijlen varen naar Tortola dus we rekenen op 6 tot 9 dagen varen.

De weersverwachtingen voor dinsdag zijn niet erg gunstig, dus misschien stellen we het vertrek nog even uit. 

Na een lange tijd op de wal te zijn geweest, gaan we weer varen. Morgen vertrekken Clare en ik naar Bermuda om de (hopelijk) gerepareerde Xpresso weer naar de Caribean te brengen.
In mei zijn we na wat tegenslag onderweg van Antigua naar de Azoren gestrand in Bermuda. De verstaging was gebroken en die moest bij de fabrikant in Denemarken besteld worden. In de tussentijd hebben wij de zomer in Nederland doorgebracht.  Aangezien het nu weer winter wordt in europa laten we Xpresso nog maar een seizoen in de Caribean liggen.
Het plan is om direct van Bermuda naar Tortola (BVI's) te varen om van daaruit op 29 november weer terug te komen. Net op tijd voor Sinterklaas. Op 22 december vliegen we dan met de kinderen voor kerst en oud-en-nieuw weer naar de BVI's.
Na een dikke 10.000 zeemijl afgelopen jaar is het tochtje van 900 mijl niet een hele grote afstand, maar het kan nu behoorlijk stormen ter hoogte van Bermuda. De afgelopen dagen en de komende dagen komt de wind echter uit het Noorden, aangezien we pal naar het zuiden varen is dat mooi meegenomen.
Als morgen in Bermuda zijn aangekomen en ik de toestand van Xpresso weet zal ik jullie weer op de hoogte brengen.
Tot later deze week..

Afgelopen maandag ben ik weer in Nederland aangekomen, met het vliegtuig wel te verstaan.
De reparatie van Xpresso gaat minstens twee maanden duren dan kan ik beter in Nederland zijn met de kinderen.
Net op tijd voor mijn verjaardag die ik gelukkig samen met de kinderen kon vieren.
Nu moet ik wachten op goedkeuring van de verzekeringsmaatschappij voordat ik de onderdelen kan bestellen. Gelukkig hebben ze wel laten weten dat de schade en de gevolgschade gedekt worden.
Vervolgens moeten enkele onderdelen eerst in een fabriek in Denemarken gemaakt worden, dan moeten de onderdelen naar Bermuda getransporteerd worden waarna pas met de reparatie gestart kan worden.
Allleen de levertijd is al minstens 6 weken.
Als Xpresso gerepareerd is zijn er twee opties, te blijven in Bermuda tot eind oktober en hopen dat er geen orkaan langskomt of eind augustus naar New York te varen en daar te wachten tot eind oktober om vervolgens weer terug naar de Cariben te varen. November en December zijn geen geschikte maanden om over de Atlantische oceaan naar Nederland te komen en dan ligt de boot hier in de wintermaanden.
Dus ... Xpresso ligt nog een winterseizoen in de Cariben.
Volgend  jaar mei wil ik dan alsnog de oversteek naar europa maken om daarmee de reis af te maken en Xpresso weer terug in IJmuiden te hebben waar ik op 3 oktober 2006 vertrok.

Voorlopig even radiostilte tot er weer wat nieuws te melden valt.

Afgelopen zaterdag is de mast van het schip afgehesen met een grote kraan.
Hiervoor moet alle bedrading losgehaald worden en uiteraard wat er over gebleven is van de verstaging losgehaald worden.
Vervolgens is afgelopen maandag Xpresso zelf uit het water gehesen. Na twee dagen een surveyor (inspecteur van de verzekering) over de vloer te hebben gehad, moeten we nu de voorbereidingen treffen voor de reparaties.
Voolopig zijn we nog wel even bezig de volledige rodrigging moet worden vervangen, er moet een nieuwe voorstag met rolsysteem en genua komen, er moeten wat reparaties aan de zeereling worden uitgevoerd en het teakdek moet worden opengemaakt.
Dilemma nu is of we de reparaties in Bermuda laten uitvoeren hetgeen aanzienlijk langer gaat duren omdat hier niets op voorraad is, waarna de boot gedurende het orkaan seizoen ook hier moet blijven en dan niet verzekerd is tegen orkaanschade. Of de boot naar de VS te laten brengen en daar de reparaties uit te laten voeren dat brengt echter aanzienlijke verschepingskosten met zich mee die niet onder de verzekering vallen.
Als het goed is krijg ik vandaag offertes voor verschepingsmogelijkheden.
Tot zover even een tussenstand, groeten uit Bermuda

Zoals Leon al namens mij op het weblog gezet heeft zijn wij afgelopen maandag in Bermuda aangekomen.
Bij aankomst moeten we van alles regelen, maar zijn nu weer op adem. Willem zit net weer thuis in zijn achtertuin in Monickendam.
Morgenochtend om 7.30 uur wordt de mast van de boot gehaald en maandag waarschijnlijk de boot zelf.
Maandagmiddag komt er een inspecteur van de verzekeringsmaatschappij ingevlogen.
Ik moet in ieder geval een nieuwe voorstag met rolgenuasysteem en een nieuwe genua. De verstaging aan stuurboord zal waarschijnlijk vervangen moeten worden en mogelijk ook aan bakboord.
De status van de mast is zorgelijk. In de kajuit is te zien dat hij behoorlijk krom staat.

De tafel staat in het midden maar de mast niet evenals aan de bovenzijde.
Alleen al de verstaging wordt lastig maar een nieuwe mast duurt helemaal lang.
Bovendien begint het hurricane seizoen op 1 juni. Volgende week weet ik hopelijk meer over de nabije toekomst.
Hoewel Bermuda niet de slechtste plaats is om te stranden..

Is de temperatuur hier aanmerkelijk lager dan wat we gewend zijn. Gemiddels 20 tot 25 graden en behoorlijk winderig.
Gisteren was hier een nationale feestdag waardoor alles gesloten was. Een grote optocht door de hoofdstad Hamilton trok werkelijk alle bewoners van het eiland.

Mijn vrienden op de Meadow zijn nog 250 mijl van de Azoren vandaag en verwachten daar zondag aan te komen. 
Zoals gezegd maandag of dinsdag weet ik hopelijk meer en zal jullie via het weblog op de hoogte houden.
Voor alle reacties en support mail ontzettend bedankt. Het voelt goed om te weten dat er zoveel interesse is.
Hopelijk tot gauw..

Overveen 21 mei 22.15: Met behulp van de Bermuda coast guard zijn de Xpresso en haar bemanning vanochtend locale tijd om 11.00 uur op Bermuda aangekomen. Na een snelle inklaring via de customs en een warm onthaal in de jachthaven kon het thuisfront snel van dit heuglijke feit kort op de hoogte worden gebracht. Nu eerst bijslapen en dan een internet café zoeken om dit laatste deel van de reis in geuren en kleuren zelf te vertellen.  

Groetjes Léon

Vannacht ontvingen wij bijgaand mailtje vanaf de Xpresso. We zullen echt opgelucht ademhalen als ze in de haven van Hamilton (Bermuda's) liggen

Zaterdag 18.00 uur (6 uur vroeger dan NL)

Na de tweede nacht van non stop sturen is iedereen een beetje uit het ritme geraakt. We hadden tot eergisteren een wachtsysteem waarbij willem van 19.00 tot 23.00 op is, vervolgens ikzelf van 23.00 tot 3.00 uur en Clare de ochtendwacht van 3.00 tot 7.00.Dit schema hielden we al 9 dagen achter elkaar aan waardoor iedereen er aan gewend raakte.

Omdat we nu overdag ook continue moeten sturen hielden we wacht van 2 en later van 3 uur aan daarom liep de tweede nacht anders dan tot nu toe. Ik had wacht van 19.00 tot 23.00 omdat willem ’s middags al veel had gestuurd, clare had wacht van 23.00 tot 2.00 maar werd om 1.30 door willem afgelost die vervolgens mij om 4.00 weer riep en ik van 4.00 tot 8.00 weer op wacht zat.
Al met al een beetje rommelig waardoor ik vanmorgen redelijk uitgeput naar bed ging om 9.00 uur.

Een paar uur later werd ik wakker door een enorme knal. De voorstag hing volledig slap. Snel de spinnaker val voorop vastgezet om te zorgen dat de mast niet achterover op het dek terecht komt. Vervolgens hebben we de giek en het grootzeil van de mast gehaald om in geval van mast overboord niet ook de giek te verliezen.

Daarna wilde ik de opgerolde genua van de voorstag halen om ook de genuaval te kunnen gebruiken. Bij het vieren van de val kwam echter de hele voorstag mee naar beneden inclusief het rolsysteem. Deze was zo zwaar dat de hele voorstag inclusief de opgerolde Genua in de oceaan terecht kwam. De val heb ik kunnen redden.

We zien er inmiddels zwaar gehavend uit zonder giek en de mast met wel 16 lijnen aan het dek vastgesjord. Ik weet niet of de mast tot Bermuda staande kunnen houden hij wiebelt behoorlijk en dat resoneert in de boot meet vreemde zijwaartse schokkende bewegingen.

Het was een enerverende middag en zijn nu echt gedegradeerd tot motorboot want zeilen kunnen we nu helemaal niet meer. Toch goed dat we niet doorgevaren zijn naar de Azoren. Inmiddels heb Willem en ik weer een beetje kunnen bijslapen en gaan we zo eerst wat eten dan is het Clare haar beurt om te slapen.

De verwachting is dat we vannacht nog wat slechter weer krijgen ik hoop dat we niet meer schade krijgen. We moeten nog 185 mijl en varen nu op de motor 5 knopen nog 37 uur, maandag in de loop van de ochtend hopen we aan te komen.

De Xpresso lijkt nu het ergste achter de rug te hebben alhoewel de laatste loodjes letterlijk het zwaarst zijn. Ondertussen bericht Marc dat ook de Meadow met hun Noorse vrienden halverwege de oceaan in de problemen is geraakt. Onderstaande verslagen in volgorde van binnenkomst, de oudste weer het eerst.


17 mei 13.00 UTC:

Our position is currently at 0930 28 11.26 N and 57 21.00 W heading on a course of 280 at about 5.2 knots. We are going west on advice from herb that there is more bad weather between us and Bermuda. Marc is currently helming as the auto pilot has stopped working again…..Hope you are well.

17 mei 13.30 UTC:

Ik kreeg vanmorgen een telefoontje van mijn vrienden van de Meadow, die hebben vanochtend hun mast gebroken en met zeil en al afgezonken.
Nu moeten ze nog 1000 mijl naar de azoren en moeten proberen met de giek een nieuwe mast te maken. Ze hebben voor vier dagen diesel en varen nu met 2.5 knopen tegen de wind in.
Ik heb ze in contact gebracht me een ander schip met wie ik dsamen opvoer en het telefoonnummer van de Coastguard gegeven.
Ik was de eerste die ze konden bereiken. Hun positie is 32°28’N 48°44’W.
Zoals je ziet het kan altijd erger, groeten Marc


17 mei 21.00 UTC:

Positie om 17.00 uur is 22.00 bij jullie is 28°07’,74N en 58°04’.41W
Bootsnelheid is 5 knopen koers 280° (bijna west)
Wind komt uit het oosten met 15 knopen
De deining uit het Noordoosten met 4 tot 5 meter hoogte
Afstand tot Bermuda is 420 mijl is bij deze snelheid nog minstens 84 uur varen

Op advies van de weerman varen we niet rechtstreeks naar Bermuda, maar eest west en dan meer noord. Er komt van het weekend een groot lagedrukgebied over Bermuda en hij heeft ons geadviseerd pas na het weekend Bermuda aan te varen. We hebben inmiddels 9 dagen gevaren en 1100 mijl afgelegd. Gisteren hadden we problemen met de elektriciteit waardoor de auto pilot het niet deed. Dat heb ik kunnen oplossen door de hoofdschakelaar kort te sluiten.
De hele nacht ging het goed, maar nu heeft de auto pilot een ander probleem heeft niets et de elektrciteit te maken, maar doet het niet meer.
Dit probleem heb ik vorig jaar vanaf engeland tot aan st Lucia ook gehad (error code 103) maar kan ik nu waarschijnlijk niet oplossen. Dat betekent dat we vanaf vandaag non stop aan het roer moeten staan de komende 4 dagen. Met alleen een fokje op en kruipsnelheid is dat dodelijk vermoeiend. Ik ga voor vanavond het wachtschema aanpassen omdat een wacht van 4 uur te lang is als je de hele tijd moet sturen. Dat betekent ook dat het slaapritme nog meer door de war gegooid wordt en we waarschijnlijk 3 uur op en 2 uur af ritme volgen. Dat werkt alleen als we dit dag en nacht doorvoeren want anders krijg je niet genoeg slaap overdag. Al met al het is een aardig avontuur aan het worden. Maar de Meadow heeft het nog veel zwaarder en moeten nog verder. Zodra ik daar meer van weet houdt ik jullie op de hoogte.


18 mei 13.00 UTC

Positie: 28°30’.64N 59°28’.64W
Koers: 320°
Wind: 9 knopen uit richting 120°
Snelheid: 4.6 knopen
Afstand tot bermuda: 350 mijl
Auto pilot: nog steeds kapot
Mast: staat nog, zie foto
Diesel: nog voldoende
Water: in overvloed, met name zout
Uitzicht: zie foto gelukkig zeer de moeite waard

Op advies van de weerman mogen we nu een directe koers op Bermuda varen. Het slechte weer dat voor het weekend voorspeld is, komt 24 uur later. Hierdoor kunnen we waarschijnlijk tussen zondagavond en maandagochtend veilig Bermuda binnenlopen.
Zoals je ziet is de wind nagenoeg weggevallen en varen we met name op de motor. Ik ga zo de tank bijvullen met jerrycans en dan wat meer RPM’s, want dit schiet niet op.
Wij kijken inmiddels met weemoed terug naar de week dat wij de hotelkamer mochten gebruiken.
We zijn inmiddels de tiende dag gestart dan ga je heel langzaam het verschil tussen een lekkere douche en een emmer zout water merken.
Desalniettemin zit de stemming er nog steeds in en werkt dit allemaal uiterst relativerend.
Na vertrek uit Antigua hadden we de klok inmiddels een uur voorruit gezet omdat we een tijdszone gepasseerd waren, maar vandaag moeten we de klok weer terugzetten omdat we weer terug zijn in caribean tijd. Het tijdsverschil is nu 5 uur maar na vandaag is het weer 6 uur. 

De reis van de Xpresso is helaas op een vervelende manier onderbroken. Inmiddels wordt de tocht weer hervat maar nu richting Bermuda’s voor een noodzakelijke reparatie. In het hiernavolgende een samenvatting van de berichten van de Xpresso vanaf 3 dagen geleden (tijden in lokale overveense tijd, de Xpresso leeft dan 6 uur vroeger), het eerste bericht bovenaan en de het laatste onderaan:


14 mei, 16.30 uur: Even een update over een zware nacht. We hebben vannacht onze zijstag gebroken dat betekent dat we het grootzeil niet meer kunnen gebruiken.
Ik heb de mast met twee vallen en de spi-up geborgd aan stuurboord, zodat we de mast hopelijk niet verliezen. Verder hebben we koers gewijzigd omdat volgens de weersinformatie van Leon we regelrecht in een tropische storm terecht zouden komen met 40 knopen wind.
Onder normale omstandigheden al niet prettig maar nu extra lastig omdat de kans dat we de mast kunnen houden in een storm niet heel groot is.
We zijn nu op positie 27°22’ N en 54°33’ W en koersen richting 130° ZO weg van de storm die over 6 tot 9 uur hier verwacht wordt.
Ik heb met de kustwacht gebeld voor advies over het weer: We hebben twee keuzes: doorvaren naar de azoren nog 1460 mijl richting noordoost met deze snelheid 12 tot 15 dagen of Bermuda 610 mijl richting Noordwest waarschijnlijk 5 dagen varen.
We hebben diesel voor 3 dagen varen waarin we 450 mijl af kunnen leggen. Indien het weer tussen onze huidige positie en Bermuda acceptabel is overweeg ik dat om daarheen te gaan.
Ik ben net teruggebeld door de US coastguard die mij het nummer van Herb gegeven hebben. Herb is in de US de autoriteit op het gebied van weer en heeft een dagelijks weerbericht over de SSB (die ik niet heb) normaal spreekt hij niet over de telefoon met individuele schepen maar op verzoek van de coastguard maakt hij voor ons een uitzondering. Ik heb hem net gesproken en hij heeft geadviseerd de komende 24 uur oostelijk te varen hetgeen ik al deed. Vanavond maakt hij voor mij een analyse en geeft mij advies over de daarna te volgen koers.

Samengevat:
- voorlopig duurt het wat langer met deze snelheid 3 tot 5 knopen
- misschien moeten we uitwijken naar bermuda
- de komende 24 uur moeten we de storm vermijden en uitzitten
- we hebben genoeg te eten en te drinken
- er is hier geen paniek dus ook voor jullie geen reden voor paniek.


14 mei, 22.00 uur: Tot nu toe houdt de mast. We krijgen al eeen wat zwaardere zeegang en de wind is toegenomen tot 25 knopen true wind.
Huidige positie: 27°19’.61N 54°04’.60W.

15 mei 04.00 uur: Ik heb net het advies gekregen om zoveel mogelijk op de huidige positie te blijven en tot morgenavond de storm af te wachten. Het front trekt morgenmiddag voorbij en daarna draait de wind naar het noordoosten. Herb de weergoeroe adviseerde mij om daarna koers te zetten naar Bermuda voor reparatie van de verstaging. De Azoren zijn voorlopig niet te halen want als de wind naar het noordoosten draait blijft het 20 knopen waaien en de azoren liggen in het Noordoosten.
Dus vanaf woensdag varen we richting Bermuda waarschijnlijk 5 tot 6 dagen varen en dan moeten we uitzoeken wie wanneer de verstaging kan repareren.
Een verwachte aankomst in de azoren valt nu op geen enkele manier in te schatten. Ik heb het vertrouwen dat we de mast op de boot kunnen houden en daarmee de schade beperkt kunnen houden.
Ik houd jullie op de hoogte.

15 mei, 07.00 uur: Vannacht om 4 uur, het is nu half zeven was ik net van plan om te gaan slapen toen het echt begon te waaien. De wind nam toe van 25 knopen naar 38 en vervolgens naar 45 knopen. De wacht was al vreemd verlopen omdat het de hele nacht geregend had en er uitsluitend een inktzwarte omgeving te zien (niet te zien) was.
Elk halfuur even buiten gekeken naar mogelijke schepen, maar er was totaal niets te zien.
Toen het begon te waaien heb ik het roer van de auto-pilot overgenomen en geprobeerd onder een hoek van 60 graden in de wind te blijven.
Met een toefje bliksem was dit wel een van de spannendste momenten. Gelukkig duurde dat maar een half uurtje en toen nam de wind weer af. Helaas staan er nog wel behoorlijke golven dus we rollen lekker heen en weer.
Positie op dit moment: 27°05’.31N 53°13’.86W
Koers is 190° bijna pal zuid om de golven onder een goede hoek te houden.
We hebben het verder prima goede stemming en voldoende te eten en te drinken

15 mei, 12.00 uur: De verstaging komt bijeen op het dek en vanaf het dek loopt er een massieve staaf door de salon achter de bank langs naar het frame van de boot. Bij de verbinding van die staaf en het frame is een dubbele bout afgebroken. Aan stuurboord zit de totale verstaging alleen nog maar aan het dek vast. De staaf beweegt 2 cm op en neer bij elke golfbeweging.
Het is hier nu 01.00 uur ’s nachts en het gaat stevig te keer. De Genua is ter grootte van een onderbroek uitgerold en we maken nog steeds 3.3 knopen SOG. We rollen behoorlijk heen en weer en het regent pijpestelen ik ga maar weer verder in mijn boek lezen. Willem heb ik net een uur geleden afgelost en ik moet nog 3 uur. Positie: 27°13’.50N 53°23’.03W

15 mei, 23 uur: Hallo allemaal sinds vanmiddag varen we weer in westelijke richting, erg frustrerend om de afgelopen uren 80 mijl de verkeerde kant op te zijn gewaaid om die nu weer met een klein fokje te moeten terugvaren. We hadden echter geen keus en moesten de storm uitzitten.
We zijn nu 650 mijl van Bermuda met een snelheid van 5,5 knopen duurt dat ongeveer 5 dagen. Ik krijg later vandaag nog een update van Herb. Na afgelopen nacht ongeveer de hele nacht in touw te zijn geweest heb ik het grootste gedeelte van vandaag geslapen. Vanavond of vannacht krijgen we nog een beetje extra wind, maar hopelijk niet zo erg als gisteren.
Positie om 18.30 (UTC 21.30) 26°45'N 53°52'W met koers 300°


16 mei, 16.30: Na weer een redelijk onstuimige nacht is de wind vanmorgen een beetje afgezwakt naar 18 knopen. De mast staat nog steeds geborgd door vier extra lijnen aan stuurboord. De swell/deining is echter door de afgelopen dagen behoorlijk toegenomen. Het voelt alsof je 24 uur per dag in de achtbaan zit. Ook de associatie met de kermisatractie gatewalk is al vaak langsgekomen. Volgens mij zijn wij daar met zijn drieen straks kampioen in.
Het zonnetje schijnt vandaag en voor het eerst in drie dagen hebben we geen regen. De barometer staat op 1015 komend vanaf 1008 is een behoorlijke stijging.
Het verse vlees is gisteren overboord gegaan, we hebben nog enkele appels en sla ingrediënten, verder genoeg aardappels, pasta rijst uien rode kool en witte kool. Voor het vlees moeten we vanaf vandaag op de voorraad blik gaan teren, maar daarmee zouden we qua hoeveelheid nog steeds naar de azoren kunnen varen.
Eieren met spek jus d'orange cruesly met melk of zelfgebakken brood voor ontbijt al met al hoeven we op dat gebied nog niet af te zien.
Met Clare en Willem gaat het naar omstandigheden goed, beiden hebben wat moeite met slapen, 'snachts ging het te veel tekeer met golven en wind en overdag is het vaak te warm alhoewel de temperatuur aangenamer wordt met 25 - 27 graden. Verder lezen we veel spelen we hartejagen of klijken naar een film op de computer. Daar is nu weer meer gelegenheid voor.

De positie om 11.15 (UTC-3) is 27°23'N 55°16' W als jullie ons goed gevolgd hebben kun je zien dat we hier op 14 mei in de nacht ook al een keer langsgekomen zijn een paar uur voordat we ontdekte dat de stag gebroken was.
Twee en een halve dag later en 250 mijl verder zijn we weer op hetzelfde punt aangekomen. Het is nu nog maar 570 mijl naar Bermuda.

Woensdagochtend 
12 mei Na een ochtend ploeteren om de generator weer aan de praat te krijgen hebben we gisteren een wat rommelige dag gehad.
Ik had net de generator gevuld met benzine toen ik het startkoord brak. Ik heb werkelijk de hele generator uit elkaar moeten halen om een nieuw koordje te monteren.
Drie uur later werkte hij gelukkig weer maar was mijn humeur en geduld beneden alle peil.
Verder lopen we met mooi weer en nog steeds behoorlijk hoge temperaturen van 29 tot 31 graden met gemiddeld 7 knopen op koers 50°.
Onze positie vandaag 12 mei is 24°18’.25N 57°13’.46W. Volgens de kaartplotter nog 1700 mijl te gaan en hebben we al 500 mijl afgelegd.

11mei Ik hoop dat jullie deze berichten doorrkijgen het is inmiddels het tweede bericht.
Wij hebben hele mooie winden 15 tot 20 knopen true wind uit 145° (ZZO) dat betekent dat we met ruime wind in bijne een rechte lijn naar de Azoren kunnen varen. Zolang we deze wind en snelheid kunnen houden, houden we deze koers aan.. Volgens de weerberichten van de dag van vertrek kmot er een lage druk front vanuit het westen richting het noordoosten die zuid tot zuidwestelijke wind genereert. Hopelijk kunnen we daar een poosje op meeliften.
Huidige positie: 12.00 UTC on 11/5 is: 21°33’.60 N 58°46’.50 W 

9 mei om 10.30 lokale tijd hebben we de trossen losgegooid. Terwijl we de haven uitvoeren vroeg ik aan Clare nog even de water en dieselmeters te checken en de watermeter gaf aan dat er maar 4/5 water in de tank zat. Voor de zekerheid maar even omgekeerd om het aan te vullen bij de brandstofstijger helaas moesten we dar 40 minuten wachten voordat we aan de beurt waren. Na 3 liter water bleek dat de tank wel degelijk helemaal vol zat en om 11.15 uur vertrokken wij voor de tweede keer richting zee.

Bij het hijsen van de zeilen nog even alle riflijnen gecontroleerd en aangepast en gauw de motor uitgezet. Bij het bereiken van de noordzijde van Antigua ging de wind van 15 knopen plotseling naar 30 knopen onder een hoek van 30 graden. Ik heb vervolgens twee riffen in het grootzeil gezet en de Genua een stuk ingerold waarna het wat rustiger werd. Toen de wind later afnam bleef de bootsnelheid met een dubbel rif nog steeds boven de 7,5 knopen over de grond dus hebben we de zeilvoering voor de nacht nier aangepast.

Na een lekkere maaltijd en de afwas nam Willem de eerste wacht van 19.00 tot 23.00 uur en heeft veel sterren en een scheepje gezien. Nu zit ikzelf op wacht en dacht laat ik eens een kort verslag schrijven van de eerste dag.

Sinds vertrek ben ik ook gestopt met roken en dat valt redelijk mee. Ik merk dat ik een beetje onrustig ben maar het is te doen.

Na een nachtwacht van drie keer 4 uur zijn Willem en ik nu aan de koffie en doet Clare na haar ochtendwacht van 3.00 tot 7.00 even een slaapje.

Na 21 uur hebben we 140 mijl gevaren.

Positie bij vertrek van Antigua: 17.03’.93 N 61.53’.05 W

Positie op 12.15 uur UTC (is 21 uur na vertrek):19.04’.60 N, 60,34’.98 W

Misschien een vreemde titel van het weblog, maar na een weekje de All Stars aan boord te hebben gehad een reguliere uitspraak.
Dit werd na het aftellen van Frans Sluyters bij elk drankje "gezongen" door Ruud, Bram, Jan van L, Jan B, Rob en Rick in plaats van een normale proost.
Deze zeven mannen waren de bemanning van de Xpresso tijdens de 40-e Antigua race week.
Omdat naast mij en clare 7 personen op de boot  waren hadden ze een hotelkamer gehuurd die ons vervolgens ter beschikking werd gesteld. Na 8 maanden op een redelijk hard bed op de boot te hebben geslapen was het een heerlijke luxe om een aantal nachten in een zacht bed te slapen en elke ochtend een douche te kunnen nemen, waarvoor bijzondere dank heren.
De race week trok meer dan 200 schepen waaronder de beroemde ABN AMRO One winnar van de Volvo Ocean Race. Deze waren we in St Maarten en op de BVI's ook al tegengekomen, maar nog niet eerder tegen geraced.

Hier lagen we nog net voor, maar dat duurde helaas niet lang.
Na een grondige verbouwing van de Xpresso, waarbij letterlijk alles van boord ging dat niet essentieel was voor de wedstrijd hebben we de eerste race naar Dickenson Bay gevaren. Bij de eerste boei werd er geen voorrang gegeven door de Coyote waardoor wij overstag moesten. Frans als stuurman riep direct protest en de protestvlag werd  gehesen.
Na afloop van de wedstrijd resulteerde dat in drie uur verhoor door de jury waarbij wij gelukkig in het gelijk gesteld werden en de andere boot gediskwalificeerd werd,. Volgende keer liever een biertje na afloop van de wedstrijd, maar toch, het was niet voor niets.
De volgende dag waren de zenuwen hoog gespannen, zozeer zelfs dat we te vroeg over de startlijn gingen. Dat betekent OCS (on cource side, van de startlijn) waardoor je terug moet en nogmaals over de startlijn moet varen.
Deze wedstrijd misten we onze genua nummer drie waarvan wij dachten dat die gestolen was. We moesten aan de wind varen met teveel zeil en dat was een zware race. Met name voor de genua trimmers. Het leverde wel mooie foto's op met name door de ongelofelijk uitgebreide crew outfit van Peak Performance.


Na de race werd er door Rob uitgebreid gekookt die zijn weg in mijn bescheiden keuken helemaal gevonden had.

De maaltijd werd vervolgens in de kuip door negen personen met smaak genuttigd.

Ook aan muziek ontbrak het niet. In Jolly Harbour, waar ik op dit moment ook het verslag aan het tikken ben, werden we spontaan verrast door twee andere bemanningsleden waarvan er een een gitaar meenam. Die werd vervolgens snel door Frans ingepikt.

Tijdens de laatste wedstrijd zat de spinnakerschoot  niet helemaal goed waardoor ik onder zeil de spiboom in moest klimmen.
Na vier dagen classic week en vijf dagen race week was dat een echte uitputtingsslag.

Na een zeer enerverende, maar bijzonder gezellige week namen de All Stars weer afscheid en zijn we begonnen aan de voorbereidingen van de terugtocht over de oceaan.
Gisteren is Willem Bruijns aangekomen die ons vergezeld op deze tocht.
Morgenochtend woensdag 9 mei omstreeks 10.00 uur lokale tijd vertrekken we vanaf Antigua naar de Azoren. Dat is een tocht van meer dan 2000 zeemijl en zal rond de 15 dagen duren.Gedurende deze periode zal Leon mijn weblog bijhouden op basis van de gegevens die ik hem via de sateliettelefoon doorgeef.
Eind mei zal ik zelf weer een verslag uitbrengen, maar tot die tijd ben ik even offline.
Tot dan...

Na aankomst op Antigua vanuit de BVI's zijn we aangemonsterd op de Nordwind, een klassiek jacht uit 1939. Op dit jacht zat een kersverse kapitein genaamd Michel. Die had van zijn baas, eigenaar de opdracht gekregen voor bemanning te zorgen.
Hij was erg blij met onze sollicitatie en kregen direct een crew T-shirt.
De eigenaar Hans Albrecht en zijn vrouw Ursula kwamen de eerste dag van de race precies op tijd aan boord. Hij vertelde dat hij alleen voor zijn plezier meevaart aan de wedstrijd en dat was tijdens de start te merken. Ruim 5 minuten na het startsignaal voeren we over de startlijn.
Ik had een rol op het voordek gekregen dat betekende genua hijsen en trimmen en tijdens het varen als bowman op de boeg uitkijken voor andere schepen.

Het varen op een dergelijk schip was altijd al een droom. Als drijvende musea waarbij alles nog in prima conditie is, is een fantastische ervaring.
Zeker in een schouwspel waarbij elk ander schip ook een genot om naar te kijken is.

Er voeren ruim 60 schepen mee aan deze 20-e editie van de Antigua Classic week.
Plaatjes die je normaal alleen op calenders ziet varen vier dagen lang om je heen waarbij je tegelijkertijd ook daadwerkelijk een actieve rol speelt. De beelden zeggen meer dan woorden.

Ter afsluiting nog eentje van de Nordwind.

De tweede dag na afloop van de race kwam mijn broer Rick aan op Antigua om met zijn vrienden de all stars de race week mee te varen.
na enige aandrang kon ik hem verleiden de laatste dag van de classic week ook mee te varen en zodoende heeft hij ook kunnen ervaren wat het is om op zo'n schitterend schip mee te zeilen.

Na het bezoek van Sil en Philip hebben we koers gezet naar de BVI's, waar we via een enorme bureaucratische omweg een visum voor de VS moesten halen. Pas daarna konden we doorvaren naar St Thomas waar vier vrienden van de YSY en een vriendin van Clare voor twee weken zouden opstappen.
De dag na aankomst hebben we meteen de eerste regatta gevaren de International Rolex cup van St Thomas.
Na drie dagen van hard zeilen met stevige wind van 20 tot 25 knopen en veel oefenen mochten we een prijs in ontvangs nemen.



Deze en andere foto's zijn te vinden op de site: http://www.rolexcupregatta.com/index2.php
Een citaat van deze site:
" The Governor's Cup, supported by newly elected USVI Governor John deJongh and the V.I. Office of Tourism, was awarded to the boat and crew that traveled the farthest to race in the event. The 41-foot X-Yacht Xpresso from The Netherlands, which sailed in Spinnaker Racing Cruising class, was declared the winner and received four free rooms at the Frenchman's Reef Marriott Hotel for the 2008 running of the International Rolex Regatta. Accepting the award from the Governor himself at the beachside awards ceremony was Marc Noordhoek of Bloemendaal, The Netherlands. "We sailed from The Nertherlands across the Atlantic to sail this regatta," said Noordhoek, "so I am very happy to be here." 


Na een dag pauze voeren we naar Tortola waar de volgende dag de start van de BVI Regatta plaatsvond. Maar eerst weer door de douane bij het meest gastvrije eiland waar iedere passagier persoonlijk moet uitchecken.

Ook ontmoette ik hier weer vele vrienden van vorig jaar toen ik voor het eerst kennismaakte met het Caribische zeilen.

De eerste race was vanaf Nanny Cay op Tortola naar de Bitter End Yacht club op Virgin Gorda. Daar volgde een zogenaamde lay day en heb ik 8 catamarans gehuurd om iedereen tegen elkaar te laten racen. 

Met  vijf man van de Vrijgezeilig, 6 man van de Meadow en 6 man van de Xpresso hebben we drie wedstrijden gevaren. Helaas net als vorig jaar heeft Michel van de foto hierboven weer gewonnen.
Na de terugtocht naar Nanny Cay volgden drie dagen racen.
De wind nam in die dagen toe de eerste race hebben we met 8 man gevaren, de tweede dag met 9 en de laatste dag heb ik nog twee noren als extra balast meegenomen. Met 11 man op de zijkant was het niet nodig om met 25 tot 30 knopen wind een rif te zetten.

Bovenstaande foto en nog vele anderen zijn te vinden op http://www.digiproofs.com/ecom/page_view.pl?p=8v3xhEI
Na afloop werd ik nog geintervieuwd voor Sailing channel en voor de lokale radio, dit zal ergens in mei uitgezonden worden.

Na de regatta hebben we nog enkele dagen rondgevaren en hebben het eiland Jost van Dyke bezocht. Kees wilde hier heel graag naartoe omdat zijn eerste tocht in de cariben hier startte met een painkiller, je raadt het al een cocktail met veel rum.

Na Jost van Dyke heeft de waterpomp het begeven waardoor we geen douche meer aan boord konden nemen. Gelukkig konden we op St Thomas een nieuwe kopen. Daar heb ik afscheid genomen van mijn vier vrienden Joop, Kees, Marc, en Gerry van de YSY en Kath de engelse vriendin van Clare die op 5 april weer op het vliegtuig zijn gestapt.
Na het vertrek hebben we nog een week in de BVI's en hebben gedoken naar het wrak van de Rhone. Dit schip is in 1876 gezonken en is bijna nog volledig in origine staat op een diepte van 25 meter. Onder begeleiding van een gids zijn we daadwerkelijk in het wrak geweest waar ook de film The Deep is opgenomen. Na het zien van die film heb ik een diepgewortelde angst voor barracuda's. Toen ik uit het wrak kwam zwom daar een 2 meter lange barracuda. Gelukkig kon ik mijn angst onder controle houden en zwom hij rustig voorbij.
Na een zeer feestelijk afscheid met mijn noorse vrienden van de Meadow zijn we naar Antigua gevaren om de laatste regatta te varen met mijn broer Rick en 6 van zijn vrienden genaamd de All Stars. We zijn wat eerder naar Antigua gegaan omdat voorafgaand aan de race week de beroemde Antigua Classic week gevaren wordt.
Een van mijn wensen voor deze reis was mee te varen op een classic yacht in deze race. Gelukkig kregen Clare en ik na een interview met de kapitein van de Nordwind een positie op het voordek van dit prachtige schip.
Hierover in de volgende editie meer...  

Na de Heineken week op Sint Maarten en de reparatie van de kiel arriveerden Sil en Philip, twee vrienden die ik al vanaf de middelbare school ken.
De dag daarvoor had we een Harley Davidson gehuurd voor een tocht over het eiland. 
Voor de grap heb ik ze daarmee van het vliegveld opgehaald.
Na aankomst hebben we eerst een dagje op St Maarten doorgebracht. Een bezoek aan Philipsburg de hoofdstad gevolgd door een bezoek aan het beroemde Sunset Beach waar de vliegtuigen zeer laag overkomen,
en tenslotte een drankje in de Bliss.

Vervolgens zijn we vertrokken naar St Barths een frans eiland vlakbij St Maarten.
Na een frisse duik kwamen we daar en reuze schildpad tegen die niet schuw bleek te zijn.

Op de achtergrond is mijn ankerketting nog te zien.
De tocht werd voortgezet naar St Eustatius een van de nederlandse eilanden.
Sil hield de uitkijk voorop de boeg een plekje dat bij meerdere populair is.

Bij aankomst op Statia (de internationale naam) bleek de nederlandse invloed nog steeds aanwezig.

Op dit eiland heeft Philip zijn eerste duikervaring opgedaan. De volgende drie foto's geven weer hoe Philip en Sil dit ervaren hebben.



Een succesvolle duik!
Na Statia voeren we naar St Kitts waar toevaliggerwijs de volgende dag de wereldkampioenschap Cricket Nederland tegen Zuid Afrika werd gespeeld.
Dat konden we natuurlijk niet voorbij laten gaan en kochten voor 15 dollar een kaartje.
Zuid Afrika heeft het beste cricketteam van de wereld en Nederland maakte dan ook weinig kans. In deze wedstrijd werd ook het werdeldrecord van 36 runs in een over gemaakt, helaas door Zuid Afrika.


Samen met de mascotte op de foto.
Na deze dag hebben we de tocht afgesloten met een feestje op het strand van St Kitts, waarbij met uitzondering van Philip iedereen de volgende dag een stevige kater had.
De week is voorbij gevlogen waarna ook Sil en Philip zijn weggevlogen.