...hhhoeoefff...ff

hapt mijn adem

heel jouw buik

haalt mij in

...zzzoeoefff...ff

zoek je gulzig

zapt je tong

zwelt mij op

...dddoeoefff...ff

doen we samen

dat we dit

door ons doen

frvp 020810

je liet mijn hand verdwalen

maar wees me de weg

door je zacht gekreun

zo wist ik af te dalen

met mijn ogen toe

op het ritme van je deun

frvp zomer 2010

zoals de wind aan zee

zo bespeelde ze

mijn dwarsfluit

onderhands

in de luwte

van het duin

waar ik doezelend

haar links liet liggen

totdat mijn trilharen

het zilverzand

opzwiepten

bij het stralend

ontwaken van

jagend bloed

dat mijn begeren

deed neusvleugelen vol muziek

fravapa juni 2010

Die vorm

daar hou ik van

zó peer

en allebei zo

sappig lijkend

dat mijn mond begint te slikken

en lippen

likken

en ik pak je

nu al

vast

en toch je

komt

vanavond pas 

fravapa juni 2010

De jonge schilder

werd meteen al gedoodverfd

als een arrogante kwast

de jonge dichter

opende zijn toespraak

met een losse flodder

de jonge liefde

verouderde

snel

ik begin opnieuw

bij de andere kant

van mijn zijn

waar de spannenstespanuren

worden ingevuld

met warme dagen

in mei

liggend in het 

graaiendgroengroene gras

langs een dijk

met naast me

een loslippiglippenliefje

en haar

rossigblondblonde

haargroeibanen

vormen een

sierlijke

accolade

wijzend naar

een vingervlugverlangend

heuveltopje

popelend

om haar geheimen

bloot te laten leggen

onder het

zachtzuchtende

zoeken

van mijn adem

fravapa, mei 2010

mijn handen aarzelen

om niet te vlug te zijn

daar waar jij graag wil

zoeken een zachte omweg

draaien driftige rondjes

houden nog even stil

maar duiken dan in 

jouw zoete en zuchtende

plezierige plooien

en brengen het beste in mij

omhoog, om je gevoelige snaren

vol vuur te violen

fravapa mei 2010 

Als de zee zo deint ze

over me heen

in golven

stevig

zeker

niet te vlug

zachtjes schurend en weer terug

zalig zuchtend als de zee

schuift ze op

bedwelmend

ritmisch

schuimend

met ogen dicht

word ik telkens even opgelicht

zo vochtig als de volle zee

neemt ze me 

omarmt me

wijduit

tongend

ademloos

verdwijn ik in haar zoete hoos

fravapa mei 2010

En weer zag ik

onvoorspelbaar

verrassende beelden

aan `t Schie

heel anders

schokkend

dan Luceberts` lichtend

voorbeeld scheen

Alex van Warmerdam

roept beelden

van onwaarschijnlijke

werkelijkheid op

grimmig en vrolijk

om lyrisch van te worden!!

Gaat dat zien!

tot 24-5-`10 Gemeentemuseum Schiedam

 www.stedelijkmuseumschiedam.nl

Terwijl ik mijn

uiterste best doe

om jou precies

op dat ene

plekje onder je

oor te kussen,

juist op het

moment dat jij

je gezicht met

een zweem van

zinhebben naar

me toe draait,

juist op dát

moment zie jij

nog net van

onder je half

geloken ogen dat

ene kleine, zwarte

puntje op mijn

oorlel zitten...

"O...die moet er eerst even uit, hoor....."

zo vast

gehouden door jou

achter glas

bevochtig

en steek omhoog

om te weten

uit welke hoek

de wind waait

oeh!

het tintelt

achter venusheuvelen

en zeldzaam

zachte glooiïngen

trekken

méér dan mijn aandacht

ik neuzel

nog wat

voordat ik

mijn bewust zijn

verlies

intussen

ver weg klinkt

jaaaa... 

ze kan onweerstaanbaar

luisteren

aan mijn lippen hangen

en met een schijnbaar

onverzadigbaar verlangen

mijn verstand

verlichten én

verduisteren

ik verzin en vertel haar

van alles

ongelooflijke verhalen

waar ook prinsessen

plotseling in verdwalen

zoals in sprookjes

dat heel vaak

het geval is

weer zit ze de hete thee

te blazen

bedwelmend langs mijn manen

en ik begin mij al

een prins te wanen

of heeft ze mij

nu weer opnieuw

te grazen...

Ze vond het te fris en een beetje winderig op het dakterras

en even later lag ze languit in de kussens aan de korte zijde

van de hoekbank. `je zou me toch voorlezen`, zei ze.

hij zocht de juiste bladzijde en begon:

je kent de fijne kneepjes

van het vak

en zucht zo zalig

als ik je pak

ik ken de fijne kneepjes

van je bil

en voel dan verder

wat je wil

ben nu helemaal

in je greep

ja daar zit toch

echt de kneep

Ophetzelfdemomentdatzehaarhandopzijnarmlegdeverdween

alle onrustige opgefoktheid uit zijn lijf en voelde hij hoe de heerlijke

spanning van haar prettige aanraking  zijn buikharen liet krullen,

`ik wil je wat voorlezen uit mijn nieuwe bundel`, zei hij, `bij mij thuis

aan de gracht op het dakterras zou dat ook goed kunnen nu met dit weer...`

Hijkwamdehoekomenzaghaargelijkoogverblindendophezonnigeterras

ze

trokonopvallenddeaandachtinhaarmarimekkopakachteroverleunendindezon

hoeweldadigzijngeliefdenopsommigeonverwachtwarmelentedagenin

tuimelendeluchtwervelingensteeghijomhoogenbelanddeevenlaternaasthaar

zonderhaarogenteopenenzeizeikdroomdejealheeldichtbijme  

Hijzochtzichzelfmaarkwamhaartegenzovondhijdeoplossingopzijnweg

ze

luisterdenaarhemenhaarechoklonkhemheelhelderinzijnorenhijwistnu

weerwathemtedoenstondduszeihijtotmorgenhieropditzelfdeterrasindezon

fravapamaarttweeduizendtien

Je hebt op me gewacht

met verlangend grote ogen

op mijn handen en mijn lippen

die nu alles mogen

ik heb naar je verlangd

om in je af te dalen

langs je borsten en je dijen

om nu te verdwalen

wij hebben nu bereikt

het punt van samen weten

en om dat met huid en haren

nu samen op te meten

fravapa 15-03-2010

~~~~Vandaag voelt de zee zo diep aan

~~~~~~~~~~~~met mijn rug zo naar de zon

~~~~~~~~~~~~~de golven die zo deinend gaan

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~als ik je zo zacht maar voelen kon...

~~~~het zand dat door mijn vingers glijdt

~~~~~~en gedachten door mijn hoofd

~~~~~~~~zich warmte door mijn lijf verspreidt

~~~~~~~~~~ik voel me al door jou verdoofd...

fravapa 10-03-10      

je bent zo

on-

navolgbaar

ik sta

nu al paf

je bent zo

op-

windend

en stormt

op me af

je bent zo

onweer-

staanbaar

bliksemt

niet te weerstaan

je bent zo

aan-

trekkelijk

...

trek me uit

doe me aan!

fravapa 1-3-`10

O, de ongereptheid,

de ingehouden adem

van een sprankje licht

in de spleet

van de nieuwe dag...

niet om te zwijgen

en geen kreten,

maar weer woorden leren

die liefhebben

alléén díe..

fravapa 10-2-10