Herinneringen aan de euforie van de eerste lentevlinder,
de glinsteringen van een met ijspegelkunst behangen boom
of de hart slag die overslaat als je glimlacht
brengen tranen

De kleuren van een heldere zonsondergaan zijn flets
voelen vervaagd en niet toereikend meer
Wandelen door een met sneeuw bedekt veld
brengt leegte

Het gelach van goede vrienden irriteert
de drukte overweldigend, drukkend
De zwaarte in mijn hoofd
voelt als lood in mijn benen

De angst voor verder verval
maakt net zo krachtloos
als de moeite van een stap vooruit

Het is donker en eenzaam onder de deken
 

Het ruikt naar nat asfalt en ozon
De leegte van een weggespoelde brug
gaapt hongerig over bruin brak water

Het oog draait rustige rondjes
in groen gele kleuren van het radarbeeld
Haar vernietigende armen uitzwaaiend

Klepperende dakpannen vechten om houvast
Een eenzame boom buigt diep, weigert te breken
en veegt zwepend de grond aan

Water stuwt zich op en zakt langzaam terug
met de resten van een huis op haar rug
Het ruikt naar nat asfalt en ozon

Een hoofd vol van
een vreemd adres
een nieuwe postcode
hetzelfde telefoonnummer

Onuitgepakte dozen verspreid
in doorgezakte stapels
De rest in plastic zakken achtergelaten

Vreemde gezichten laten zich
onwennig begroeten
Herkenning in een hond die blaft
al is het een ander ras

De laatste schroef
van een zelfbouwkast vermist
Zelfs de telefoon zwijgt in stil protest

Een echo van frustratie klinkt
onzeker door de slaapkamer
Op de grond ligt een matras
afgeschermt door ongesorteerde kleding

Op hol geslagen straatnamen
galmen als onbekende kerkklokken
door de stilte en teruggehouden tranen

In het licht van straatlantaarns
omringt door het geluid van een nieuw begin
slaapt de verhuisde zijn roes uit
De kater is voor morgen

Geen idee of dit een veel voorkomend probleem is op het VkBlog, maar er duiken af en toe lege emails op in mijn mailbox (voor een voorbeeld zie hieronder). Als dit een glitch in het VkBlog is dan valt er op zich goed mee te leven, maar als het pogingen zijn van iemand om achterlangs te emailen dan wil ik bij deze erop wijzen dat de emails niet aankomen. Indien iemand mij steeds probeert te mailen wil ik in ieder geval mijn excuses aanbieden voor het niet reageren op emails, maar zoals hopelijk duidelijk te zien is, komen de emails helemaal leeg bij mij aan. Misschien kan diegene het dan eens opnieuw proberen en even laten weten via een reactie dat er iets verstuurd is, zodat ik weet wat ik kan verwachten. Het kan natuurlijk ook het resultaat zijn geweest van klikken op een verkeerde knop, in dat geval zou ik het ook graag horen, dan weet ik dat ik niet onbewust iets gemist heb.

Mail van een bezoeker van het Volkskrantblog
Van: no-reply@volkskrant.nl
Verzonden: dag maand jaar en tijd
Beantwoorden aan: no-reply@volkskrant.nl

Aan:
flaxorca@hotmail.com




Beste Volkskrantblogger,

U heeft mail van een bezoeker van het Volkskrantblog:

Naam:

Email:

Tekst:

----------------------------------------------------------------
U kunt niet antwoorden op deze mail. Als de afzender geen mailadres heeft ingevuld, is er helaas geen manier om een antwoord te versturen.

Voor diegene die het gemist hebben, ik ben er een paar weken tussen uitgeweest. Even weg van de Zweedse winter (donker, sneeuw en -15) en lekker naar de zon en warmte: Egypte. Een week in Luxor voor de nodige kultuur en een week nabij Hurghada voor de nodige ontspanning. De quote in mijn vorige bericht is een paar regels uit een gedicht van Percy Bysshe Shelley, het hele gedicht en het verhaal erachter kan hier gelezen worden. In het kort wordt met Ozymandias gerefereerd aan farao Ramses de grote. Ozymandias is een Griekse verbastering van de troonnaam van deze Ramses, welke gebeiteld staat in de voet van een enorm standbeeld dat ooit stond bij een van zijn tempels. Er is nu weinig meer van deze tempel over.

Wat de vakantie betreft... Het is moeilijk om niet volledig overdonderd te raken van alles wat er in Egypte te zien valt. Met name rond Luxor is de concentratie van monumenten overweldigend. Het geeft wel perspectief, lopen rond dezelfde bouwsels waar al duizenden jaren mensen hebben gelopen.

"My name is Ozymandias, king of kings:
Look on my works, ye mighty, and despair!"

Excerpt from a poem by Shelley

Het einde van een dynastie
ligt als een gebroken kroon
aan haar voeten, het resultaat
van eeuwen van wisselende seizoenen

Ze fluistert niet meer
haar betraande takken geknakt
gevallen bladeren vergeten
bedekt onder de eerste centimeters sneeuw
van een nieuwe winter

Nog even leeft ze op
geeft haar laatste hoop
aan de warme hand
die haar ter afscheid streelt

Trots droeg ze de vervaagde initialen
van haar allereerste liefdespaar
nog pas doorkruist met een onleesbaar
teken van een nieuwe generatie

In de gloed van een
eeuwenoude openhaard
ontkiemt het zaad
van haar laatste hoop
Het vuur knettert gretig

Soms heeft het internet verrassende toepassingen. Wat mij betreft is FreeRice daar een positief voorbeeld van en de moeite van het vermelden waard. De bedoeling is om voor Engelse woorden het juiste synoniem te kiezen uit 4 verschillende keuzes. Wordt het juiste synoniem gekozen, dan levert dit 10 rijstkorrels op. Het principe achter de site is simpel en heeft twee verschillende doelen. Ten eerste worden de bijeengesprokkelde rijstkorrels gedoneerd aan het Wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties. Daarnaast is het kiezen van synoniemen erop gericht om je Engelse woordenschat te verbeteren. Hoe meer goede antwoorden, hoe moeilijker de woorden. Het initiatief is gebaseerd op reklame sponsering. Onderaan de site komt reklame van verschillende bedrijven voorbij, het geld dat deze bedrijven hiervoor betalen wordt gebruikt om de gewonnen rijstkorrels te kopen. De site is sinds 7 oktober 2007 online en heeft in de eerste maand al meer dan 1.000.000.000 rijstkorrels gedoneerd. Een simpele en zelfs ietwat verslavende manier om een paar korreltjes bij te dragen.

soms als dagen te kort zijn
en de nacht zwart en onrustig
sluit ik mijn ogen en breng
de wereld terug tot binnen
de grenzen van mijn eigen gedachten

dan tikt de tijd haar sekonden
alleen voor mij en buitengesloten
staat de wereld even stil
verzonken in mijn eigen werkelijkheid
schrijf ik dan in mooie zinnen

over dromen die ik miste
en onuitgesproken woorden
over genegeerd verdriet
vergeten tranen en een
te kort gelachen lach

dan leef ik even zonder angst
totdat ik met vers vertrouwen
en open ogen de wereld
weer recht aan kan kijken
met een glimlach, ik ben terug

Kauwen op lauwe rijst
met suiker en gesmolten boter
Indische kruiden dik in de lucht
warm van een nazomerse zondagmiddag

Een dof kloppende splinter
in een bepleisterde vinger
niet stoer genoeg
voor naald en pincet

Langzaam vervagen dagen
tot groezelige foto's in afgesleten lijstjes
en vallen er gaten in de herinneringen

Maar de smaak van lauwe rijst
met suiker en gesmolten boter
ligt op het puntje van mijn tong

Het natte zout rolt korrelig
tussen de ribbels op mijn vingers
smaakt vaag naar het verleden
trekt het water van mijn huid

Geluid van gravende garnalen
vibreert zachtjes in mijn oren
vermengd zich met belletjes
geblazen in net ondergelopen zand

Platvissen zweven geluidloos
over de met schelpenlijken
bedekte ondergrond
onbewust van de kille wind

Een zucht die zich vermengd
met het zout op mijn lippen
geurt naar vers zeewier
en kalm weer verder waait

Warm en veilig
strelen zonnestralen
als zachte handen
onbedekte stukjes huid

Pedalen draaien als vanzelf
richting volgende heuvels
De geur van dagverse bloemen
als mooie herinneringen op de wind

Woorden rollen lachend
over je lippen
niemand luistert
maar alles praat terug

Een zucht van koelte
schiet voorbij
in de schaduw van een
eenzaam groeiende boom

Vandaag draait de weg
zonder scherpe bochten
steeds maar weer
in de richting van de zon

Je hand tintelt na
de afdruk rood gloeiend
op haar linker wang

Je woorden blijven hangen
in de pupillen van haar ogen
zonder dat je ze ziet

Je huilt, spijt rolt
over je droge lippen
Maar geen berouw

Als je daar sterk genoeg
voor was geweest
had je nooit zo
van jezelf verloren

De lucht trilt vol
van gedroogd gras
en warme vuilniszakken

Luid stijgt de spanning
tussen de takken van een haag
verderop nog zwaar met vrucht

Smaakloze kauwgom
rolt over mijn tong
als een eindeloze gedachte

Zoals wolken zwaar en grauw
van dreigend onweer
onrustig drijven op de wind

Een halfvolle traan
mengt zich met het fruit
in mijn plastic beker

Een ruis van opluchting
begeleidt een van de verjaagde vogels
richting de nieuwe voorraad bessen