een hart

dat kolkt en wolkt...

de slagen zijn wel  daar

de pijn was niet voorzien meneer

dit keer

de monitor schrijft haar

messen bewegen

de handen

leggen nieuwe vaten aan

het hart wil nog wel

veel meer

en kan het ook nog wel worden.

foto opgedragen aan de man om wie het gaat......die mij op 3 jarige leeftijd leerde om naar de vogels te kijken en te luisteren.

Betreft: grote zaagbekken in het Almelo's kanaal 16 februari 2010

link naar gedichten  TROUW

2010 geeft ons een barre winter....met om en nabij 50 dagen sneeuw. Wie had dat kunnen bedenken....In deze berlingo lukt het nog om de ramen schoon te houden....maar sommigen laten hun busje ook gewoon voor de voordeur staan.

Het lukt mij altijd nog wel goed om door de besneeuwde straten te fietsen.....maar gisteren ging ik bij het Nordic Walken toch behoorlijk onderuit. De parkeerplaats in het bos was spek en spekkie glad......3 gekneusde ribben zijn het gevolg.

Dit winterkoninkje lag echt geen kou te kleumen.....

kijk maar hier, er was een rooie kater........

die ook nog met het dode vogeltje  begon te spelen..........

Door de kater gevangen in een onbewaakt ogenblik....op zoek naar voedsel.

en hier ter finale  echt wordt verslonden......

....veren werden afgehapt........compleet geript.

'De geslagen klas' luidt de kop van een artikel geschreven door Greta Riemersma in het VK magazine 09-01-2010.

'In Den Haag kwamen leerlingen na de koranles thuis met blauwe plekken. Jeugdzorg was bezorgd, maar de ouders willen geen aangifte doen'.

In Marokko is meppen op school niets bijzonders, vertelt Riemersma verder. 

'Doe met mijn kinderen wat jullie willen' zegt een van de moeders op de ouderavond.

Het verlenen van toestemming door de ouders aan de leerkrachten om hun kind

 'te mishandelen' wordt in Marokko heel normaal gevonden.

Het is Riemersma gelukt om ook de kinderen aan het woord te krijgen. Een der kinderen vertelt ' Wij mochten tijdens de les nooit naar de wc. Ik was elke dag bang dat ik in mijn broek zou plassen'.

Riemersma woont nu 2 jaar in Marokko en haar verbazing over  wat er met de kinderen gebeurt kent geen grenzen. Haar 3 kinderen weten soms niet wat ze op school meemaken. Ze is blij dat ze over een tijdje teruggaat naar Nederland.

Ze vervolgt 'Lijfstraffen zijn in Marokko aan de orde van de dag. Op school wordt geslagen, niet elke dag, maar ieder uur van de dag. Van haar kinderen hoort ze dat leerkrachten les geven met een stok of meetlat. Vele lezers zullen dit ook van de Nederlandse lagere scholen nog herkennen. Leerlingen kregen zo'n 30 jaar geleden in Nederland ook nog wel eens een schoolborstel of mes naar hun hoofd geslingerd, of - vooral jongens - kregen klappen zodat ze uit hun houten schoolbank rolden'.

In de Westerse beschaving heeft  het integriteitsbeleid echter wel een geduchte opgang gemaakt. De bescherming van de fysieke integriteit - grondrecht no 1 - is hoofdwet geworden. Bij wet is de fysieke en psychische integriteit van kinderen geregeld. Ook zijn er goede beleidsinstrumenten ontwikkeld1.

Dát het met dit grondrecht in Marokko bijzonder slecht gesteld is blijkt wel uit het feit dat de ouders aan de leerkrachten toestemming verlenen om te mishandelen.

Doe met mijn kinderen wat jullie willen', zegt de moeder op een van de ouderavonden tegen de leraren. 'Jullie heben carte blanche. Ik sla zelf ook. Mijn man is vaak niet thuis en dan sta ik er alleen voor met vier kinderen. wat moet ik anders? De moeder krijgt bijval van de andere ouders.

Het motief voor zware lijfstraffen door de Marokkaanse ouders is - vervolgt Riemersma - 'dat hun kind zich moet kunnen handhaven in een harde en strikte wereld en ze moeten het beter doen dan zijzelf'. Als de lesstof met tucht wordt bijgebracht vindt men dit des te beter.

Opvoeden is in Marokko doen wat papa, mama, juf of meeste zegt, en anders moeten Aicha

of Ahmed het maar voelen. Nooit wordt er iets uitgelegd en andere straffen dan fysiek pijnigen, bestaan nauwelijks.

Van haar kinderen hoort Riemersma 'dat er kinderen zijn die  ouders die dagelijks oor hun ouders worden afgetuigd. Ook op straat worden kinderen open en bloot afgetuigd.

Slaan heeft tot gevolg dat kinderen voortdurend op hun hoede zijn voor volwassenen.

Hun gedrag wordt beheerst door angst, angst voor slaag'.

Als Riemersma in de deuropening kinderen op straat obsserveert doen ze vaak betrapt. Ze houden op met stoeien, onderlinge gesprekken gaan plotseling over iets anders. Het lijkt of ze voortdurend op hun hoede zijn voor volwassenen. Hun gedrag wordt beheerst door angst, de angst voor slaag.

1. Kinderen kunnen de kindertelefoon bellen, de hulp van de ouders inroepen en aangifte doen.  Ookin Nederland blijven ernstige kwesties van geweld op scholen en in het gezin nog aan de orde van de dag. Per dag sterft in Nederland gemiddeld 1 kind ten gevolge van oudergeweld.

Illustratie: Martyn F. Overweel. VK-magazine 09012010

Ik heb een groep aangemaakt zodat VK-blogs betreffende de sneeuw- en vorstperiode 2010 gelinkt kunnen worden......zeg maar 'de verzamelde werken'.

vastgevroren aan de boom

op zoek naar voedsel?

ik kwam te laat

niet meer te redden?

nooit te redden geweest ook....

wat is een aanwijzing?

het witte bed

dat zo kan kraken

dat bed is nu van mij

zo'n bed

wil ik wel maken

maar dan

met jou erbij.

de winter

lag vanmorgen

aan mijn voeten

het licht

schreef ook

haar eigen pagina

de tijd

liep langs

me heen

en zoals zovaak

liet ik

het maar begaan.

foto: almelo's kanaal te Zwolle 03-01-2010

vandaag

liep ik in het bos

en hoorde

dat hij nu echt gesprongen was

vanaf de Zwolse peperbus

60 meter naar beneden

deze week

moesten de auto's weg

van de politie

hij was 30 jaar, waarvan 15 depressief

ernstig, geen houden meer aan.

vandaag

huilen mensen

die wilden

dat het leven zo anders was

voor hun kind, hun partner of wie dan ook.

Deze foto is voor Rob in ruste.

Tijdens de cruise deden we Egypte aan, Alexandrië, vroeger een zeer befaamde stad en ook nu nog zeer de moeite waard om te bezoeken.

We lieten ons niet meesleuren in allerlei groepsexcursies, maar kozen ervoor om met 6 Nederlanders een taxi te huren inclusief chauffeur cq stadsgids. 

We werden voor 120 euro 4 uur lang door de stad rondgereden en kregen overal goede uitleg.

Het eerste log over Alexandrie gaat oven ons bezoek aan een Tombe.

De ticket van de El Shuqufa Tombe is helemaal gaaf.

De Tombe heeft een zeer bijzondere historie. Befaamde families zijn hier opgebaard, mensen onthoofd, bloed vergoten en paarden geborgen. Wij gingen er een kijkje nemen.

Het dak van de Tombe - de dodenbegraafplaats - is van beton. Als je daar zo loopt heb je geen idee wélk een prachtig bouwwerk daaronder zit. Het dak was zo onnozel, dat ik niet eens een foto maakte.

Via een soort schuurtje werden we naar de onderaardse gangen geleid. We kregen uitleg van een gids die nauwelijks Engels sprak.

Bij de kassa moeten we onze camera's inleveren en bewaargeld betalen. In de catacombe mag niet worden gefotografeerd. En toch heb ik foto's kunnen maken.

Na de excursie vertelde de begeleider dat ik wel foto's kon maken, maar dat een andere suppoost dit niet mocht zien. Ik haalde de camera bij de ticketbalie en betaalde voor het oppassen op die camera. Geen bonnetje...dag mevrouw.

 ...snel, snel achter de suppoost aan.

Ik ging opnieuw en in razende vaart met hem voor een tweede keer naar beneden....de trappen af....die mooie stevige ronde trappen af.  

Onderweg kon je door kijkgaten de inrichting van de valkelder zien. In deze ronde toren vielen de lijken naar beneden.....soms waren deze onthoofd.

Onderin zie je hier een soort smurrie....het is vies water....waar wellicht vroeger de lijken in dreven...

Op een bepaald moment kwamen we op een plateau waar we konden lopen....over smalle bruggetjes en eenvoudig aangelegd hekwerk.

Ondergronds zijn er vele kamers gebouwd of uitgehakt. Zw worden afgescheiden door muren van hele dikke  stenen en daartussen zie je de kijkgaten waar ook de lijken doorheen werden gedragen....op weg naar hun familiegraf.

In deze gaten werden de lijken gelegd, soms wel 5 bij elkaar. Dit was afhankelijk van de familie.

In de gehele Tombe konden zo'n 300 lijken worden geplaatst. Er was een grote kamer speciaal voor de Romeinen, en een afzonderlijke kamer voor de Latijnen (heb ik begrepen) en verder was er nog een derde groep waarvoor in de grafkelder ruimte was.

Rond 1900 zijn alle mummies hier weggehaald. Ze liggen nu in een museum in Cairo.

Niet alle botten zijn geruimd..... in sommige kelders lagen nog botten van mensen....we konden dat duidelijk zien.

Tijdens oorlogen vielen ook paarden. Deze paarden werden in de Tombe bij de families geborgen.

In de Tombe zag ik 1 ruimte waar ook de stoffelijke resten van paarden werden geborgen. In 1 soort grote box zag ik wel 600 tot 800 beenderen van paarden. Poten en ook kaken.

Dit is het doorkijkje in het valgat als je van beneden naar boven kijkt. Het is spookachtig mooi.

In de wanden zie je de gaten die toegang geven tot allerlei kelders. De lijken werden vervoerd door middel van water. De lijken werden dus eerst naar beneden gekiept, werden opgevangen in het water en middels waterstromen vervoerd alsin een soort kunstmatig riviertje om daarna in de crypten te worden bijgelegd.

De lichtplek in de foto is het bovengrondse dak van de Tombe.

Nu ik deze Tombe gezien heb zou ik ook wel heel graag naar het museum in Cairo willen alwaar de mumies zijn neergelegd.

NB. de foto´s zijn - onopvallend voor de overige bezoekers - in de haast gemaakt.

Inrichting El Shuqufa tombe

http://www.harpocrate.eu.com/fiches%20ouvrages/kom_sh.htm

Niet ver van mijn huis was een sneeuwpop gebouwd,

een moeder of vader.....

met een kleine sneeuwpop.

Het grappige aan deze vind ik

de toefjes op  de hoofden...

takjes uit een struik....

maken het beeld wel geestig.

de belichting op deze foto's is niet goed. De zon moet namelijk zo veel mogelijk op je onderwerp schijnen......Dat is hier niet gelukt....en het alternatief, om de sneeuwpoppen om te draaien was ook niet mogelijk.

Bij een vorig log schreef Peterus 'zelfportret in wit'. Die duiding heb ik omgezet als titel van dit blog.  

een jonge vrouw 

schrijft in haar agenda

wie er in het verpleeghuis

bij haar op bezoek komt en wie op bezoek is geweest.

die jonge vrouw

leeft bij de dag

de maandag en de dinsdag

tot ook de zaterdag en zondag.

die jonge vrouw, mijn jonge zus 

houdt van mijn verhalen

ze kan ze zelf niet meer zo goed maken namelijk.

MS maakt vreselijke slachtoffers,

daarom....

neem nooit afscheid

van een mens

die zelf niet meer in staat is

om dit vrijwillig van jou te doen.

Hou niet op met bloggen,

hou niet op erover te schrijven.

Blijf hen en anderen vertellen

wat er in het leven gebeurt,

ze volgen het met belangstelling.

Stop vandaag niet met bloggen.

Ga niet bij de grijze muizen.

in that case....

Never say goodbye.

foto 1.  = besneeuwd en wit wezenlandenpark te Zwolle

foto 2. = vrouw Zwollywood op de fietsbrug = Kerkbrugje Zwolle

dd. 24 dec. 2009

Alle verzamelde blogs over VK-blogdag 27 dec. 2009 met als thema 'afscheid' bij Thera

Kerst 2009

de kachel brandt

mijn lief in bad

dus ik heb mooi even tijd voor een Kerstblog.

Deze foto is niet echt scherp, maar geeft wel een sfeerbeeld van de zeer uitbundige Kerstmarkt die in Nice is georganiseerd. Er stonden wel 100 houten winkelhuisjes waar van alles te koop was. Ook is er een schaatsbaan ingericht. Voor kinderen zijn schaatswedstrijden georganiseerd en het publiek werd vermaakt met acts en muziek.

In dit reuzenrad hebben we een rit gemaakt. Het uitzicht over de stad was prachtig.

De bakjes hingen zeer stabiel....gelukkig....een veel betere kwaliteit dan die reuzenraden die ik uit Nederland ken.

Het verblijf in Nice vormt een onderdeel van de cruise die ik recent kon maken.

Op Schiphol is ook

de nodige aandacht

besteed aan Kerstsfeer.

Ik zou eigenlijk nog een

gedicht

de virtuele ruimte

inpersen....

maar helaas...

mijn man kwam te vroeg

uit bad...

Het is nu tijd voor een kerstkransje met warme chocolademelk.

Trouwens...ik ga overmorgen stoppen met het bloggen. Thera heeft me aangestoken. Mijn man sprong een gat in de lucht toen hij dit nieuws hoorde....

Wordt zondag vervolgd.

alweer zo'n  foto....waarbij je moet nadenken hoe die gemaakt is. 

Zeg het......hoe zit dit beeld in elkaar....

Maar ook nog even een prarodrie van holybolyknollywood

Het hedendaagse VKblogniveau....er is een rage om te kolderieken....heb ik gemerkt...Hier mijn steentje in de viever.

Beus is er volgens mij mee begonnen...maar zeker weten doe ik dat niet. Henk van Leuken stond er ook al mee in die keuken...En bij  Elsje kun je duidelijk merken dat ze vakantie heeft....ze is zo jolig.

 Zelf heb ik toch ook zo gelachen.....er zijn zoveel vrolijke bloggers....vooral de blogs van mezelf zijn zo top....oei...faut....niet pochen ....geen narcisme.....geen Laurajokes ...het is niet leuk...

Ook de zonsopkomstfoto's van TheoB.........zijn altijd leuk...al die mooie perspectieven met de sleuties en die landskappies.

Van maria  heb ik ook al lang niet meer gehoord. Ze zal wel in het museum te vinden zijn....óf ze is de Burkemannen aan het bevechten.......en geef nog eens een paar opsommingen.....misschien... van andere leuke en standvastige bloggers.

Henk van Leuken heb ik al lang niet meer gevolgd....en hoe heet de vogel met het eibast ook al weer...die pier uit Friesland...kan ook alle kanten op.

En dan onze gooise  VKblogcabaretier......hij moet geloof ik bijbeunen voor zijn pensioen en zijn jacht.....

Maar eerlijk is eerlijk....Edu had het beste blog over het verdwaalde schipperskind....Hij krijgt de Laura and Hardyprijs.

Hapoe...wie zal ik er nog meer....voor deze ene keer doorhalen....Kan het Karin zijn....met haar mooie maanfeuteus....

........en eigenlijk moet ik het ook nog spreken over mevlauw NedLoni......she is so

ferry ferry much wit FLeddy van de Wallyboy and his bleusbrothers in town....

And then ...the best fotografer in VKtown...It must be Helena van der Stupengaard....too fotomovieworld...what a gift...what a great plan is this all on the VK-digital-papermovements...

later I kum back.....soon as the sun rise.....

and....not to forget......our Japio. He whas not in the harbour in Nice....I'm so sad..

Dit is de vulkaan Stromboli.

We kwamen er langs tijdens onze 14 daagse cruisereis...nu recent voor een lieve low budgetprijs. Een winterreis op de middellandse zee. Alles was geweldig.

Wat hadden een mooie reis uitgezocht....en deden met een groot schip 5 verschillende landen aan....huhhuh.

Ik had het niet verwacht, maar heb ook de Acropolis beklommen....daarover later meer. Nu eerst nog even de Stromboli.

Hier zie je de zuidzijde.va We kwamen er langs.......varend....onderweg naar Egypte.....

Het zijn mooie platen van een monsterlijk mooi natuurfenomeen.

in een monsterlijk mooi land....Italie met haar driekleur in de Italiaanse vlag.

Ik heb 5 vlaggen van de verschillende landen gescoord...Is mijn taal niet....gescoord...maar voor nu even wel....hier op het VK-blog.....waar ook veel vermaak is heb ik begrepen....heel veel zelfs.....als je maar goed leest.

en terug in NL....gisternacht reden de treinen niet...en vroor het dat het kraakte....mijn vingers doen nog zeer van de kou....maar eerlijk is eerlijk.....het Nederlandse landschap is mooi opgemaakt....in het wit...waardoor zich mooie zinnen ontspinnen...zoals...

...de winter heeft de sneeuw aan mijn voeten gelegd...

Misschien pers ik er nog wel een fraai kerstgedicht uit een dezer dagen...zoals ook Vuurjuffer altijd zo mooi kan doen....

De bedden buiten zijn wit opgemaakt.....mooi wit....Dat is zeker.

In Genua lag er al sneeuw..........en zelfs in Nice....

'Ga je mee cruisen, de prijs is gehalveerd'.

Inderdaad.......voor de Kerstdagen nog een zomervakantie op de middelandse zee.

We liggen iedere nacht in een andere haven. Vanaf de boot kunnen we veel kustgebieden en havensteden bewonderen....de verrekijker gaat mee...ook om vogels en flierefluiters te spotten.

We komen overal...Frankrijk, Italie, Griekenland, Turkije en....hoogtepunt Egypte met

de piramiden van Gizeh....dáár zal ik op de rug van een dromedaris de woestijn in gaan.

De koffer staat gepakt....de tickets zijn binnen....

Ben jij wel eens in dit gebied geweest.......geef me tips...want ook in de steden hebben we overdag tijd om dingen te bezoeken...

Nog een paar dagen en dan wordt de verjaardag van de goedheilig man gevierd.

Sinterklaas heeft gevraagd of VKbloggers hun wensen kenbaar willen maken.

Foto: de mooie Sint op zijn schimmel in de Zwolse binnenstad

Vandaag is in Urk Dirk Post begraven. Hij is het slachtoffer van geweld. De vermoedelijke dader is 15 jaar.

12 Jaar geleden interviewde ik als wetenschapper in de cel een 18 jarige pleger van geweld in groepsverband. 

Dit vanwege een groter sociaal wetenschappelijk onderzoek naar de aard en omvang van jeugdcriminaliteit in een middelgrote stad in Nederland.

De motieven van de  jongens voor het plegen van geweld zijn van zeer nabij onderzocht. In een paar gevallen liet ik me opsluiten teneinde de jongen te kunnen interviewen. Het lukte om IN het verhaal te komen.

Alhier plaats ik een verslag van 1 geval van mishandeling in groepsverband. Het geeft zicht op de motieven, de verwarring en de alibi's. 

Een verslag van een der interviews.

"Een jongen vertelde over zijn agressie, over zijn ontkenning en zijn extreme gedachten in en na een situatie van zware mishandeling.  Het was nog vers, hij zat er vol van. Een bijna letterlijk betoog.

"Nou, ik deed het raam open en de man steekt een vinger op. Ik zei ‘jongen ben je gek of zo, ik maak alleen gekheid hoor, je moet niet denken dat ik je omver wil rijden’. Hij zei ‘je moet je bek dichthouden’ en dit en dat. Ik zei ‘ja….nou…dat is goed’.  Nou we gingen er weer achteraan rijden. We stoppen bij de huis, stappen uit, eerst spraken we normaal, we zeiden tegen de bromfietser ‘sorry we waren aan het ouwehoeren met jou en dat zal niet weer gebeuren’. Hij zei ‘jullie moeten oprotten Turken’ dit en dat, en toen opeens gingen de jongens erop los. Ik bracht de jongens naar huis en toen zijn we opgepakt omdat mensen het kenteken hadden genoteerd. Nou, en nu krijg ik alles op mij, poging tot moord en zo terwijl ik er  achteraan reed. Maar mijn bedoeling is in eerste instantie gewoon……ik ken die man, en ik ben gewoon aan het ouwehoeren, dus ik denk bij mezelf ‘daar moet je tegen kunnen’. ‘Nee’ zeggen ze ‘het is poging tot moord.

Toen vroegen ze ‘waarom ben je erachteraan gereden?’ Ik zei ‘om het uit te leggen en toen ging hij donderen, nou en dan krijgen wij trammelant’. ‘Dan ben je twee keer schuldig’ zeggen ze. Namelijk ‘de eerste keer wil je hem doodrijden en de tweede keer ga je erachter aanrijden om hem te pakken’. Dus eh….We hadden hem bij zijn huis ook geslagen, de ander jongens…ik niet want de jongens gingen normaal praten bij zijn voordeur. Toen kwamen er mensen bij en toen zei hij ‘Turken jullie zijn raar aan het doen’. Nou, toen gingen mijn vrienden ook raar doen, nou geweld dus eh………maar er wordt niet bijgezegd waarom die jongens dat gedaan hebben, dat vraagt niemand, daar luisteren ze helemaal niet naar. Kijk maar naar de verlenging van 10 dagen nu, ik heb verklaringen en alles afgelegd en waarom krijg ik dan nog 10 dagen erbij?

Ik zei ’het slachtoffer, die ken ik, ik ben ermee aan het dollen geweest’.  Nou en de officier zegt ‘poging tot moord’. Ik zei tegen de officier ‘denk na, want als ik hem dood wil rijden doe ik dat gewoon, want het is twee meter afstand en als ik het stuur recht houd, heb ik hem eronder als ik dat wil dan doe ik dat gewoon, maar waarom zal ik dat doen? Nou, de officier was ervan overtuigd dat ik die jongen aan het dollen was. Ze vroeg ‘waarom ben je er achteraan gereden? Ik zei ‘ja uitleggen van zo en zo’.  ‘Ja’ zei ze, ‘je wilt hem eerst doodrijden en toen ben je er nog achteraan gereden om hem te pakken’. Ik was opgefokt tegen die vrouw. Ik zei ‘krijg toch wat man’, dat zei ik tegen de officier. Ze zei ‘pardon?’. ‘Nee’….zei ik, ‘niks pardon, je moet mij ook goed begrijpen en je moet mij uit laten praten en niet gelijk….’Ze keek me gelijk aan als een crimineel. Ze kijkt je gewoon zo aan, dat weet ik gewoon, dat kan ik niet hebben, dan word ik opgefokt, dan kan ik me niet inhouden en dan ga ik domme dingen zeggen en dan ben ik schuldig.

Als iemand reageert met de houding: ’t is wel goed jongen, het is wel goed’, dan doe ik raar zo van pfff ………..bekijk het maar’. Als iemand niet naar me luistert, ’t maakt niet uit wie, Dan kap ik er gewoon mee. Dan kan ik gewoon razend worden, ik kan het gewoon niet.

Ik vroeg aan mijn vrienden ‘waarom, jullie zouden toch alleen gaan praten, waarom gaan jullie vechten?’ Ze zeiden ‘ja we wilden praten, maar die jongen wilde me slaan’. Ik keek toen de jongen die ze sloegen aan en zei ‘jongen ben je gek of zo, die jongen wilde met je praten en jij wilt slaan en zo’. Toen zei hij ‘dat ik mijn bek moest houden’ en ik was dit en ik was dat en toen heb ik hem ook een trap gegeven. Hij viel van de benen af, hij stond weer op en toen zei ik ‘nu moet je blijven liggen’ en ik zei ‘als je nu opstaat dan ga je voor altijd liggen’ en dat meende ik ook.

Ik zei ‘dan moet je nu blijven liggen, dat is beter voor jou’. Ik zei ‘niet opstaan, gewoon blijven liggen’. Maar op dat moment was ik helemaal doorgedraaid en toen zei hij ‘ja…….’

Het gevoel op zo’n moment, ik wil, ja gewoon: de tegenstander kapot maken. Ik weet niet wat….als ik gelijk heb, en als niemand tegenover mij gaat ouwehoeren, gewoon kapot maken.

En dan zie ik verder niets anders, dan is het allemaal haat wat in je zit, dat is allemaal haat. Dan wil je gewoon….., ik begin nu weer helemaal te trillen als ik…., ik hoef er maar over te praten en dan krijg ik al weer van die rare kuren. Terwijl ik het heel anders wil. Aan de ene kant vind ik het….ja ik weet het niet. Aan de andere kant vind ik het zielig voor hem, maar aan de andere kant denk ik ‘ja het was niet nodig’.  Maar dat ik er wat van geleerd heb, dat is belangrijker, niet dat ik hier zit. Ik heb geleerd sterk te zijn als het me niet meer lukt, want ik probeer goed te zijn, ik probeer het uit te praten, maar als ik meeloop en iemand gelijk een paar stoten op zijn gezicht geef, dan ben ik gelijk al die agressie kwijt. Ik zit nu in de cel en nu ben ik kwaad omdat ik niet alles gedaan heb wat ik wou doen, want je hebt hem alleen een trap gegeven en hebt hem laten liggen maar als hij gelijk weer was gaan staan en ik was weer gaan trappen, dan ben je gelijk overal van af wat je wou gaan doen en nu zit ik hier (cel) nog, dat komt op hetzelfde neer".

Destijds is mijn onderzoeksrapport door het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties uitgegeven in de vrij toegankelijke bundel Politia Nova 1999/1.  Professionals uit allerlei instellingen vormden een klankbordgroep rondom dit onderzoek.

De Duitse grote voetballer Emke heeft zelfmoord gepleegd. De sportwereld is geschokt.

Emke sprong voor de trein.  

De vraag waar velen zich nu over buigen is terecht  'hadden we iets kunnen doen?

De vrouw van Emke vertelde daarover kort na deze suicide in de pers 'dat zij en haar man hadden gewild en gepoogd om er samen zélf uit te komen'. Ze vertelde 'en dit deden we steeds maar weer'.

Soms is dit echter onbegonnen werk, omdat er meer aan de hand is.

Als een ernstig depressief persoon in de situatie komt dat het contact met de omgeving verloren heeft, is beïnvloeding al erg moeilijk en daarmee de situatie dreigend.

Een depressie kan endogeen of exogeen bepaald zijn. Endogeen betekent van binnenuit, d.w.z. dat er sprake is van een erfelijke belasting. Het is daarom dat in één familie soms meerdere personen depressief kunnen zijn(geweest).

Een depressie kan ook veroorzaakt worden door een exogene factor. Hierbij gaat het om - vaak heftige - invloeden van buitenaf óp de persoon. Voorbeelden hierbij zijn alle soorten van verlieservaringen. Een jeugdige haalt bijvoorbeeld zijn diploma niet of wordt om een of andere reden uit zijn groep gestoten. Verlies kan ook diep inhakken bij bijvoorbeeld het overlijden van een kind, of het bericht dat een partner wil scheiden. Langdurig werkloos blijven en je afgewezen voelen kan ook aanleiding zijn voor een depressie.

Bij endogenen depressies is het uiterst belangrijk dat directe medische zorg - en vaak ook medicatie - wordt ingesteld.

Bij exogene depressies is het heel erg belangrijk dat onmiddelijk professionele zorg wordt ingeschakeld. Vaak gaat het om uiterst adequate vormen van rouwbegeleiding.

Dit zijn de twee hoofdlijnen, daarmee alle andere mogelijkheden niet uit te sluiten.

Hoe gaat het dan als iemand in zo'n ernstige vorm van depressie terecht komt?

De verkilling en verstening van het gevoel - onderdeel van  een depressie- maakt deze zieke mensen tijdelijk onbereikbaar en dat is een alarmerende fase.

Onbereikbaarheid is ernstig te nemen. Het zijn dreigende situaties die je als leek niet meer kunt beïnvloeden. In het diepe dal van een depressie is het nodig dat wordt ingegrepen door bijvoorbeeld een intramurale opname met bewaking en de toediening van medicatie.

Tevens wordt  voorzichtig professioneel contact aangeboden, het gaat om een veilige omgeving en ook hele goede verzorging omdat ook de gewone algemene dagelijkse levensbehoeften verstoord raken zoals het wassen, kleden, eten en slapen.

Ook mij is het een keer overkomen dat een opgenomen patient mens zich suicideerde 5 minunten nadat ik die persoon nog life had gezien en gesproken. Hij liep van het behandelinstituut weg en gooide zich voor de trein.

Hulpverleners worden erop getraind om suicidaal gedrag te herkennen en te beïnvloeden, maar toch kan het fout gaan.

De training bestaat ook uit de opvang van de hulpverleners direct nádat iemand zich suicideerde.  Vooral voor de hulpverleners die een patient bij suicide aantreffen kunnen ernstig geschokt zijn en daar getraumatiseerd door raken. Het gaat vaak om het moeten aanschouwen van hele gruwelijke situaties. Daarover mogelijk later meer.

foto: Insigne van Zwollywood  Verpleegkundige diploma B (1972) en A (1975).

link naar relevant blog van flip

Ik las ooit dat een lichaam ná het overlijden 21 gram lichter is. Je zou zeggen dat die grammen het gewicht van de ziel zou moeten zijn die uittreedt bij het sterven.

Als je dit idee zou aanvaarden, stel je eigenlijk dat de ziel materie is......evengoed kan het zijn dat een ziel enkel een abstractie is...een gewichtloos fenomeen. ....die ook na de dood uit het lichaam kan treden.

In beide gevallen kan het dat, je nog contact houdt met de ziel van een overledene....ze ontvlechten zich langzaam van het aardse bestaan.
Hoe dan ook, een ziel wil vliegen....is in de kosmos...mijlenver of dichtbij huis. ....als de zielen al ruimte in die kosmos nodig hebben, dan zijn ze wat mij betreft bij de prachtigste sterrenstelsel...a milesyear from home.

Wat denk jij...waar blijven onze zielen.....

foto...van en door Zwollywood.

Berlijn nov. 2006