In de laatste groepswedstrijd van de WK-kwalificatie heeft Suriname thuis met 1-1 gelijk gespeeld tegen Haïti. In een matige partij was van begin af aan duidelijk dat beide landen al uitgeschakeld waren voor de volgende ronde. Vooral in de eerste helft speelde het thuisland ongeïnspireerd en slordig. Na balverlies op het middenveld kon de Haïtiaanse spits Leonel Sant Preut via een snelle uitbraak binnen het half uur de score openen. Suriname kwam tien minuten later op gelijke hoogte door een harde kopbal van Wensley Christoph uit een goed genomen hoekschop van Vangelino Sastromedjo. Het was de enige kans van natio in de eerste helft. Na rust ging het niveau wat omhoog en kwamen er kansen voor beide doelen. Doelman Ronny Aloema voelde de deklat trillen boven zijn hoofd na een uithaal van Ednerson Raymond en even later haalde linksachter Hesron Jeroe de bal van de doellijn. Ook spits Clifton Sandvliet raakte het houtwerk, waarna Jomena uit de rebound op het lichaam van de Haïtiaanse goalie knalde. Het bleef bij 1-1 waardoor Suriname met twee punten als laatste eindigde in groep 3 van de Caribische WK-kwalificatiezone, vlak onder Haïti met drie. Costa Rica dat later op de avond uit bij El Salvador met 3-1 ook haar zesde parij wist te winnen, gaat door naar de eindpoule. Net als El Salvador dat met 10 punten als tweede eindigde. 
Uit de twee andere Concacafgroepen gaan door Mexico, Honduras, de VS en Trinidad en Tobago. De zes geplaatste landen komen vanaf januari uit en thuis tegen elkaar uit waarna de beste drie landen zich rechtstreeks plaatsen voor de eindronde in Zuid-Afrika. Nummer vier speelt in het najaar van 2009 twee beslissingswedstrijden tegen de nummer vijf van Zuid-Amerika.


3

	Team	MP	W	D	L	GF	GA	Pts
	Costa Rica *	6	6	0	0	20	3	18
	El Salvador *	6	3	1	2	11	4	10
	Haiti	6	0	3	3	4	13	3
	Suriname	6	0	2	4	4	19	2

• Details
• Analysis
• Quotes
• Matches

Het nieuwste nummer van het literaire voetbaltijdschrift Hard Gras is geheel gewijd aan de recente (mislukte) poging van Suriname om het WK van 2010 te halen. Journalist Diederik Samwel die eerder verslag deed van het WK-avontuur van natio in een serie columns voor de Volkskrant, volgt hierin van dichtbij de Surinaamse internationals. Vanaf de eerste centrale training in november vorig jaar tot de laatste WK-wedstrijd uit tegen El Salvador afgelopen oktober. Daarnaast besteedt hij in de Hard Gras special aandacht aan de verschillende partijen die zich inzetten voor het Surinaams voetbal. Zo onthult Samwel dat Clarence Seedorf begin dit jaar zijn zaakwaarnemer een lucratief aanbod liet doen tegenover de Surinaamse voetbalbond.
Hard Gras no 62 ligt vanaf deze week in de winkel.

Suriname heeft woensdag de vierde opeenvolgende nederlaag in de groepsfase geleden. Uit tegen El Salvador werd het 3-0 na een 2-0 achterstand bij rust. Opnieuw hoefde El Salvador zich niet echt in te spannen om afstand te nemen. Door zwak verdedigen in het centrum konden de spitsen vanaf de rand van het strafschopgebied tweemaal een hoek uitkiezen. In de tweede helft speelde Suriname beter hetgeen ook tot een paar kansjes leidde. Maar toen verdediger Derrick Garden met een kopbal zijn eigen doelman passeerde was de wedstrijd definitief gespeeld. Door de overwinning plaatst El Salvador zich met Costa Rica voor de eindpoule in de Caribische zone. Haïti en Suriname zijn uitgeschakeld en spelen volgende maand in Paramaribo nog tegen elkaar om de laatste plaats in de groep.

Na een 1-4 nederlaag tegen Costa Rica moet het wel heel raar lopen wil Suriname zich nog plaatsen voor de eindronde van het WK voetbal in Zuid-Afrika. Natio heeft uit vier van de zes groepswedstrijden één enkel puntje weten te halen en behoudt alleen bij twee ruime overwinningen in de wedstrijden tegen El Salvador (uit op 15 oktober) en Haïti (thuis op 19 november) een kans op plaatsing. Eigenlijk lukt dat alleen wanneer El Salvador met ruime cijfers van Costa Rica verliest. Dan eindigen beide landen op zeven punten en is het doelsaldo beslissend.

Alleen wanneer Suriname de resterende drie poulewedstrijden wint is er nog hoop op het eindtoernooi in Zuid-Afrika. Maar dan moeten ze geen doelpunten blijven weggeven. El Salvador kwam nu wel heel simpel aan die 0-2 overwinning.

Het doet pijn, de stilte in de kleedkamer. Verdediger Lorenzo Wiebers kijkt verslagen om zich heen. Linksback Hesron Jeroe, vanmiddag een van de betere spelers op het veld, schudt zijn hoofd, verweesd, alsof hem vanmiddag meer dan drie punten zijn ontfutseld. En middenvelder Emilio Limon ligt uitgeteld op de grond, hij kan nog net de kracht opbrengen om zijn kicksen uit te trekken. Nee, dan de bondscoach, die blijft dapper, onder alle omstandigheden. Deelt schouderklopjes uit, reikt flesjes water aan. Altijd de positieve kant bekijken. Zijn jongens hebben toch het grootste deel van de partij gedomineerd? Het was in elk geval stukken beter dan tegen Costa Rica en Haïti.

Veldoverwicht
Dan wordt het nog voller in het kleedlokaal. Twee mannen posteren zich aan weerskanten van de deur, twee anderen stellen zich op aan de flanken. Ze kijken streng. Bodyguards, aan hun strakke pakken te zien. Ook Louis Giskus wurmt zich de ruimte binnen. De SVB-voorzitter schraapt zijn keel en vraagt of iedereen een kort moment aandacht heeft. De vice-president van de republiek Suriname wil namelijk graag het woord richten tot de selectie. Heel even glijdt een frons over het voorhoofd van bondscoach Kenneth Jaliens. Dan haalt hij diep adem. Officials, politici, het hoort er allemaal bij kennelijk. Beleefd luistert hij naar de bemoedigende woorden van Ramdien Sardjoe, de vp. Die vindt dat het allerminst aan de inzet van de jongens heeft gelegen vanmiddag. Gedurende de hele wedstrijd had Suriname een groot veldoverwicht. Kansen heeft hij ook gezien. Ach, eigenlijk was alles dik in orde, behalve dan de uitslag. De man wenst de spelers veel succes in de komende drie WK-interlands en geeft zijn lijfwachten vervolgens een kort hoofdknikje. Inrukken. Na een kort dankwoord van Jaliens en een paar handdrukken maken de vier pakken de weg vrij voor de hooggeplaatste bezoeker.

Jaliens krijgt niet de kans zijn hart te luchten. Boven zit de pers op zijn commentaar te wachten. Daar geeft hij zijn visie op het wedstrijdverloop en blijft hij achter zijn spelers staan. Een lieve man is het. Realistisch genoeg om de verhoudingen in het internationale voetbal in te schatten en slim genoeg om zijn spelers te doorgronden. Want het zal je maar gebeuren na de afstraffing tegen Costa Rica. Al in de tweede minuut een schlemielig tegendoelpunt en nog geen tien minuten later een autogoal. Een als terugspeelbal bedoeld lobje dat precies over doelman Ronnie Aloema zeilt. Van captain Felter nota bene, normaal gesproken een uiterst solide centrale verdediger. Dat Jaliens ploeg na zo'n begin toch het spel naar zich toegetrokken heeft en kansen heeft afgedwongen verdient een compliment. Inderdaad, misschien een kwestie van overconcentratie in de openingsfase. Kan ook met gebrek aan zelfvertrouwen te maken. Want natuurlijk gaan de gedachten van de spelers terug naar die 7-0 bij zulke snelle tegentreffers. Tja, dan zul je altijd zien dat die penalty ook nog wordt gemist. Dat gebeurde tien minuten na rust en wanneer Felter de bal er gewoon in rost, krijg je toch een heel andere...

Andere prioriteiten
Op het moment dat spelers en staf in de bus stappen, rijdt net de vice-presidentiële limousine van het parkeerterrein. Jaliens zegt niets maar schudt het hoofd. Zijn gedachten zijn te lezen. Wat is er ook weer gebeurd met de begroting die ze namens de SVB bij het kabinet hebben ingediend voor die drie kostbare uitwedstrijden in de poule? Ja, ze hebben een keer een minister langs gestuurd tijdens de training. Om te vertellen dat zijn regering uiteraard alle mogelijke moeite zou doen voor het nationale voetbal. Iedereen weet dat zo'n verklaring er simpelweg op neerkomt dat er geen geld is. De overheid stelt andere prioriteiten, heet het, en daarom komt de Surinaamse sport er maar bekaaid vanaf. Gelukkig dat die twee casino's nog zijn bijgesprongen anders was het maar de vraag of Suriname überhaupt uitwedstrijden had kunnen spelen in de poule.


Diederik Samwel

Suriname heeft woensdag in het eigen André Kamperveenstadion de eerste thuiswedstrijd in de groepsfase met 2-0 verloren van El Salvador. Al in de tweede minuut kwamen de bezoekers op voorsprong uit de eerste de beste corner. Tien minuten later passeerde captain Marlon Felter zijn eigen doelman met een als terugspeelbal bedoeld lobje. Dat was precies wat de Surinamers niet konden gebruiken na de afstraffing tegen Costa Rica. Voor rust trok natio het initiatief weliswaar naar zich toe en was ook wel sprake van druk op het doel van El Savador maar kansen deden zich nauwelijks voor. Middenvelder Emilio Limon schoot over en spits Clifton Sandvliet raakte de bal net niet goed in kansrijke positie. De meeste aandacht trok opnieuw doelman Ronnie Aloema met een paar spectaculiare reddingen.
Na rust hetzelfde beeld. Na een kwartier veerden de naar schatting vijfduizend toeschouwers op toen Sandvliet in het strafschopgebied werd neergelegd. De penalty van Felter werd echter gestopt. Toen tien minuten voor tijd Limon kans zag de bal vanaf twee meter snoeihard op de lat te schieten verdween ook het laatste restje hoop. Vice-president Ramdien Sardjoe probeerde de spelers nog op te beuren in de kleedkamer met complimenten over het veldoverwicht en de getoonde inzet.
Suriname blijft steken op de vierde plaats in groep C met één uit drie. Op 11 oktober komt Costa Rica op bezoek.

Suriname zit nog in de race voor het WK voetbal in 2010. Hoewel, na de 7-0 nederlaag in en tegen Costa Rica heeft de technische staf de handen vol om het zelfvertrouwen op te vijzelen voor de eerste thuiswedstrijd, woensdag tegen El Salvador.

In het vliegtuig zit doelman Ronnie Aloema stiekem aan een stuntje te denken. Costa Rica, na Mexico en de VS de derde min of meer vaste WK-ganger uit de Noord- en Midden-Amerikaanse zone, geldt natuurlijk als favoriet, maar je weet het nooit. Als de middenvelders nou eens in staat zijn om de bal langer vast te houden en wat meer durf in hun spel weten te leggen... Aloema heeft alle tijd om weg te dromen want de selectie is deze keer ruim 24 uur onderweg. Eerst in alle vroegte van vliegveld Zanderij naar Trinidad, daar wat rusten en een gezonde portie rijst met kip in het guesthouse van een Surinaamse connectie en vervolgens via Panama door naar San José.
Daar blijkt de wedstrijd de gemoederen danig bezig te houden. Fotografen en radioverslaggevers posten dagelijks in de lobby van het spelershotel. De kranten reserveren minstens twee pagina's voor de WK-interland en op televisie roept de voetbalbond het publiek op massaal naar het stadion te komen. De voetbalploeg kan immers best wat steun gebruiken. De vorige groepswedstrijd werd weliswaar met 1-0 gewonnen van El Salvador maar het spel hield niet over. Eigenlijk zit de klad er al in sinds international Paulo Wanchope (die nog twee keer scoorde tegen Duitsland in de met 4-2 verloren openingswedstrijd op het WK in 2006) een punt achter zijn voetbalcarrière heeft gezet. En met een onbekende tegenstander als Suriname kan het alle kanten op. De Costaricaanse pers heeft het over een geduchte opponent met grote, snelle en technisch begaafde spelers.
Twee keer geel
Graad of negentien, na regenbuien; ideaal voetbalweer. Alleen niet voor een Surinamer. Spits Clifton Sandvliet draagt een extra shirt met lange mouwen onder zijn trainingspak en Aloema heeft een capuchon op voor de warming-up. Een striemend fluitconcert zodra de bezoekers het veld opkomen. Zo'n twintigduizend man op de tribune, ruim tien keer zoveel als bij een topper in de Surinaamse hoofdklasse. Toch kan reserve Hesron Jeroe er wel om lachen. Vrolijk zwaait hij naar de tribunes. Vlak voor de volksliederen maakt hij nog snel een paar foto's van de spelersbank. Leuk voor thuis. Dat geldt niet voor de wedstrijd die ook in Suriname rechtstreeks op televisie komt. Costa Rica opent furieus met tien corners in even zoveel minuten. Het eerste doelpunt valt binnen het kwartier, helemaal volgens plan. Daarna laten de Ticos zich iets zakken om ruimte op de flanken te creëren. Linksback Rinaldo Lupson heeft het daar zo moeilijk mee dat het een wonder is dat hij pas vijf minuten voor rust zijn tweede gele kaart incasseert. Dan is het inmiddels 2-0 en wordt de belangrijkste opdracht om de schade beperkt te houden.
Wanneer na drie wissels aanvoerder Marlon Felter halverwege de tweede helft met een knieblessure van het veld moet, krijgt de wedstrijd het karakter van een stierengevecht. Het publiek ruikt bloed. En het is dat de Costaricanen allemaal willen scoren en de buitenspelregel vergeten en Aloema een paar onwaarschijnlijke reddingen verricht, anders was het niet bij 7-0 gebleven. Het laatste fluitsignaal klinkt verlossend. Felter strompelt van het veld, zijn hoofd verscholen onder zijn trainingsjack. Ook linkermiddenvelder Wensly Christoph druipt af, tranen in de ogen. Bondscoach Jaliens doet zijn best rechtop te blijven lopen.

Goedwillende amateurs
Verderop, in de mixed zone van het bouwvallige stadion staat doelman Aloema in het Engels de pers te woord. Er ligt zowaar een grijns rond zijn lippen. Waarom niet? Natuurlijk, zo'n nederlaag komt hard aan maar met tien en later negen man konden ze bal eenvoudig niet meer weg krijgen. Maar zeg nou zelf, van tevoren wisten ze dat het lastig zou worden om punten te pakken in een uitwedstrijd tegen een ploeg met WK-ervaring. Woensdag is er weer een wedstrijd. Aloema grijnst opnieuw. El Salvador heeft vanavond dan misschien met 5-0 van Haïti gewonnen maar in het voetbal is van alles mogelijk. Ook wanneer goedwillende Surinaamse amateurs uitkomen tegen uitgekookte profs uit Midden-Amerika.


Diederik Samwel

De Surinaamse voetbalploeg heeft de tweede wedstrijd in de poulefase van de WK-kwalificatie verloren. En niet zo'n beetje ook. Uit tegen Costa Rica werd het liefst 0-7 en op die uitslag viel weinig af te dingen. Bij rust was de stand 2-0 voor de thuisploeg en zat linksback Rinaldo Lupson al in de kleedkamer na zijn tweede gele kaart. De Canadese scheidsrechter was nog mild want na zijn eerste officiële waarschuwing mocht Lupson nog drie forse overtredingen begaan voor hij van het veld moest. Daarna was de opgave om de schade zoveel mogelijk te beperken. Toen halverwege de tweede helft na drie wissels captain Marlon Felter geblesseerd het veld verliet was het helemaal gedaan met de Surinamers. In de laatste tien minuten kreeg Ronnie Aloema nog drie goals om zijn oren. Toch was hij uitblinker aan Surinaamse kant, met fraaie reddingen wist hij een paar zekere treffers te voorkomen. Bondscoach Kenneth Jaliens probeerde meteen na afloop de moed erin te houden. Snel de uitslag vergeten en concentreren op de volgende wedstrijd, aanstaande woensdag tegen El Salvador, luidt zijn boodschap. Maar de andere Midden-Amerikaanse tegenstander in de poule stapt morgen een stuk vrolijker in het vliegtuig richting Suriname. In de tweede wedstrijd werd thuis Haïti verslagen met 5-0.




 

Suriname zit nog volop in de race voor het WK voetbal in 2010. De eerste wedstrijd in de groepsfase levert een punt op: 2-2 uit tegen Haïti. De sociale omstandigheden maken minstens zo veel indruk op de spelers.
Na de training rijdt de spelersbus onder politiebegeleiding door de overbevolkte straten van Port au Prince. Het vuilnis ligt hier en daar meters hoog opgestapeld. Op sommige plekken brandt vuur. Bij een kruising passeert een witte VN-tank. Na het verdrijven van president Aristide een paar jaar terug is permanent een vredesmacht gestationeerd op Haïti. En die buitenlandse troepen zitten er niet voor niets: de oproerpolitie komt handen en wapens tekort wanneer het volk massaal in protest komt en winkels begint te plunderen, zoals afgelopen voorjaar. Sindsdien is het aantal buitenlandse bedrijven nog verder geslonken.
"Luku mang, koopavond!" Middenvelder Emilio Limon wijst vanaf de achterbank naar de brede stoepen waar honderden mensen langs stalletjes met etenswaren sjokken. Een paar spelers schieten in de lach maar niet echt van harte. Veel wordt er niet verkocht op straat, de meeste voetgangers hangen maar wat rond. Voor zover dat valt na te gaan want straatverlichting ontbreekt, er is gemiddeld drie uur per dag stroom. Particulieren die het zich kunnen veroorloven hebben dan ook een eigen generator aangeschaft.
Keeperstrainer Stephen Burke vindt dat het oneerlijk verdeeld is in de wereld. Hij heeft begrepen dat 70 procent van de bevolking zonder werk zit, eenvoudig omdat er helemaal geen werk ís op Haïti. En wie wel een baantje heeft, verdient daar meestal niet meer dan drie US dollar per dag mee. Is het dan gek dat de ober na het buffet hem smeekt om een briefje van vingt dollar?
De Surinaamse selectie is ondergebracht in een keurig hotel, met zwembad, onberispelijke bediening, warm wateen tv op de kamer. Daaromheen zwaar bewapende bewakers, prikkeldraad en hoge muren. Spelers en staf mogen onder geen beding alleen de straat op. Dat geldt ook voor de Haïtiaanse spelers die in hetzelfde hotel zitten en de tijd doden met potjes domino. Het kidnappen van buitenlanders of kapitaalkrachtige landgenoten is sinds een tijdje een populaire bezigheid op Haïti. Onder begeleiding lukt het net om lokale simcards en beltegoed te kopen, ook voor een Surinaamse voetballer een van de eerste levensbehoeften.
Verder is het op de training na wachten tot de wedstrijd begint. Door de gebrekkige internationale aansluitingen in het Caribische gebied zijn de jongens alles bij elkaar zes dagen van huis voor deze WK-kwalificatiewedstrijd. Voor profvoetballers misschien heel normaal maar niet voor de amateurs van Suriname. Alleen verdediger Lorenzo Wiebers die na moeizame communicatie met zijn club eindelijk aan de selectie is toegevoegd, houdt iets over aan het voetbal. Bij Tobago United verdient hij ongeveer 1500 US in de maand. Terwijl Gary Sordjo, met spelmaker Vangelino Sastromedjo de tweede Javaanse speler in de groep, van zijn baas bij tv-station Garuda mag kiezen wat hij inlevert: salaris of verlofdagen. Sordjo is niet de enige die door het interlandvoetbal in financiële problemen komt. Alleen de jongens die bij de overheid werken zitten goed. Zij mogen eerder naar huis wanneer de selectie 's middags traint en krijgen gewoon doorbetaald tijdens interlandverplichtingen. De vlag van het land staat immers op het spel. Voor de voetballers die voor zichzelf werken of in particuliere dienst zijn blijft bondscoach Kenneth Jaliens net zo lang zeuren bij de bond tot er enige compensatie komt. Op het bondsbureau halen ze er hun schouders over op. Waar moet de penningmeester het geld vandaan halen? Eerst maar eens die kostbare uitwedstrijden zien te financieren. Na Haïti speelt Suriname op 6 september in en tegen Costa Rica, in oktober volgt El Salvador uit. De SVB heeft een begroting ingediend bij de overheid maar van die kant valt weinig te verwachten. Bij de bond zijn ze allang blij dat twee casino's in Paramaribo zijn bijgesprongen. Misschien zit er een luchtje aan die sponsorbijdragen maar wat is het alternatief? Geen uitwedstrijden spelen soms?
De eerste wedstrijd in de groepsfase levert een zwaar bevochten punt op: het wordt 2-2 tegen Haïti. Al voelt het als nederlaag omdat doelman Ronnie Aloema pas diep in blessuretijd voor de tweede keer wordt gepasseerd. Terug in het hotel wordt de kater weggespoeld met een paar koude biertjes. De ober krijgt er ook een, omdat het zo oneerlijk verdeeld is allemaal. Jaliens lurkt ook aan een flesje, hij grijnst alweer. Hij weet zeker dat zijn team met één punt in een uitwedstrijd nu aan de leiding gaat in groep C van de Concacaf-zone van de WK-kwalificatie. Al is het voor slechts twee uurtjes, dan komt bericht van KNVB-adviseur Jan Derks uit Costa Rica. Derks die als scout op pad is gestuurd om de Costaricaanse WK-gangers aan het werk te zien tegen El Salvador, heeft de thuisploeg met 1-0 zien winnen. Volgens hem spelen beide ploegen typisch Mexicaans: technisch, behendig en snel met veel korte combinaties. En dan zitten er ook nog eens dertigduizend dolenthousiaste supporters op de tribune. Derks is nu al nieuwsgierig hoe Suriname het er op 6 september vanaf gaat brengen in San José in de volgende WK-wedstrijd.

Diederik Samwel

Het Surinaams elftal is de eerste groepsfase in de Caribische zone van de WK-kwalificatie begonnen met een gelijkspel in de uitwedstrijd tegen Haiti. Vooraf hadden Jaliens en zijn mannen getekend voor een punt, toch voelde het na afloop als puntverlies. Twee doelpunten in de laatste tien minuten bezorgden de thuisploeg alsnog een gelijkspel; 2-2. De gelijkmaker kwam tot stand uit een penalty die door doelman Ronnie Aloema in eerste instantie werd gekeerd. Maar wie alle kansen en het duidelijke veldoverwicht van Haiti in aanmerking moet constateren dat Suriname uiteindelijk dik tevreden mag zijn met het ene puntje. Voor rust zorgde Wensley Christoph met twee doelpunten voor de verrassende voorsprong, beide keren na sterk voorbereidend werk van Emilio Limon. Vlak na rust had spits Clifton Sandvliet zelfs de 0-3 op zijn schoen.
Bondscoach Jaliens toonde zich na afloop tevreden: Van dit soort wedstrijden kunnen de jongens veel opsteken. Wanneer ze wat rustiger aan de bal blijven en iets sneller en slimmer gaan spelen, zie ik volop mogelijkheden.'

De nationale voetbalselectie van Suriname is zondag aangekomen in Port au Prince, Haiti, waar komende woensdag de eerste WK-kwalificatiewedstrijd in de groepsfase wordt gespeeld. Na een overnachting op Curacao - vanwege de aansluiting - vloog de ploeg via Miami naar Haiti. Even ontstond enige consternatie tijdens de lange tussenstop in de VS. Amerikaanse kranten meldden op de voorpagina dat hurricane Faye afgelopen weekend had huisgehouden op Haiti en de Dominicaanse Republiek en zes dodelijke slachtoffers had geeist. Maar toen duidelijk werd dat de orkaan naar het westen zou trekken stapten spelers en staf met een gerust hart in het vliegtuig. Op de airport van Port au Prince werden ze opgevangen door drie cameraploegen en verschillende radioreporters. Bondscoach Kenneth Jaliens toonde zich tegenover de media optimistisch over de wedstrijd van woensdag: 'Ik hoop dat het publiek een mooie partij krijgt te zien. Voor die tijd gaat het mij vooral ook om de vriendschappelijke banden tussen beide landen."

Tijdens de eerste ronde van het toernooi om de Digicel Cup, de Caribische beker voor landenteams, heeft Suriname zondag gelijk gespeeld tegen buurland Guyana: 1-1. Die uitslag betekent dat de Surinamers op doelsaldo achter Guyana als tweede zijn geëindigd in hun groep en moeten afwachten of ze als een van de beste nummers twee doorgaan naar de volgende ronde. Beide landen wonnen hun wedstrijd tegen Dominica. Suriname won met 3-1.
Bondscoach Kenneth Jaliens beschouwt de wedstrijden als voorbereiding op de WK-kwalificatiewedstrijden in de eerste groepsfase. Op 20 augustus is Haïti de eerste tegenstander in Port au Prince. Daarna volgt op 6 september de uitwedstrijd tegen groepsfavoriet Costa Rica.

Sinds de dubbele overwinning op buurland Guyana in de tweede prekwalificatieronde voor het WK 2010 is Suriname liefst 61 plaatsen gestegen op de wereldranglijst van de FIFA. "Natio" bezet inmiddels de 84ste plaats, niet ver onder Costa Rica (78), een van de komende tegenstanders in de volgende WK-ronde, naast El Salvador (120) en Caribisch kampioen Haïti (123). Op de site van de wereldvoetbalbond vraagt men zich af hoe een land met zo weinig inwoners en alleen amateurspelers tegenwoordig hoger staat genoteerd dan landen als Oostenrijk en Algerije. zie: http://www.fifa.com/worldfootball/ranking/news/newsid=829798.html#suriname+making+name

Op dinsdag 22 juli tussen 11.00 uur en 11.30 uur op Radio 1 is een reportage over het Surinaams voetbaleftal te horen. Freelance journalist Diederik Samwel vertelt in de studio over de ervaringen van spelers en staf bij VPRO's De Ochtenden. Tussendoor interviews met onder meer bondscoach Kenneth Jaliens, aanvoerder Marlon Felter en doelman Ronnie Aloema. De opnames zijn gemaakt in Suriname, op Curacao en in Guyana.

De nationale voetbalselectie is na het bereiken van de volgende ronde van de WK-kwalificatie officieel onthaald op vliegveld Zorg en Hoop. De voetballers werden opgewacht door familie en vrienden, het bestuur van de voetbalbond, fotografen en drie cameraploegen.

  Schema groepsfase Suriname

Suriname heeft zich geplaatst voor de volgende ronde van de WK-kwalificatie. De twaalf overgebleven landen zijn ingedeeld in drie poules van vier. Suriname zit in groep 3 met Costa Rica, Haïti en El Salvador. De landen komen twee keer tegen elkaar uit. De nummers één en twee plaatsen zich voor de eindpoule van de Caribische zone. Van die zes landen plaatsen de beste drie zich direct voor het eindtoernooi in Zuid-Afrika. Nummer vier speelt twee beslissingswedstrijden tegen de nummer vijf van Zuid-Amerika. Het wedstrijdschema voor Suriname ziet er als volgt:
20 aug            Haïti                          uit  6 sep             Costa Rica                 uit 10 sep            El Salvador                thuis 11 okt             Costa Rica                 thuis 15 okt             El Salvador                uit 19 nov            Haïti                           thuis                        

Ook Suriname probeert zich te plaatsen voor het WK voetbal in 2010. Na een 2-1-overwinning op Guyana heeft natio zich geplaatst voor de eerste groepsfase in de Caribische zone. Ondanks alle provocaties van het gastland.
Half zeven 's ochtends verzamelen op vliegveld Zorg en Hoop, Paramaribo. Daar heeft de bond twee chartervluchten naar Georgetown geboekt. In het ene toestel past de complete selectie, de Highlander voor staf en bagage is een maatje kleiner. Natuurlijk gaan er dozen Surinaams bronwater, frisdrank en balen rijst mee: je weet het nooit daar in Guyana.

Doelman Ronnie Aloema kan zich die uitwedstrijd met de jeugdselectie nog goed voor de geest halen. Publiek bovenop het veld. Corners nemen was geen doen met al die marihuanawalmen. Zelf had hij het voortdurend aan de stok met de ballenjongens. Die bleven sarren en treiteren, tot hij er schoon genoeg van kreeg.

Tja, wat zeg je dan in het Surinaams? Waarschijnlijk iets van No fok mi op, man. Sranantongo verstaan ze niet, die Guyanezen, maar zo groot zijn de taalverschillen ook weer niet. Haalt dat gastje ineens een houwer te voorschijn. De uitslag staat Aloema niet meer bij, wel dat hij opgelucht was toen alle spelers heelhuids van het veld stapten.

Gilletjes
Wanneer de bus door het centrum van Georgetown rijdt, klinken hoge gilletjes. Wat een ghetto! Terwijl de meeste internationals toch best het een en ander gewend zijn in Flora, Abrabroki en Kashabolo, de volksbuurten in Paramaribo waar ze zijn opgegroeid. Maar dit doet denken aan begin vorige eeuw. Pakhuizen staan op instorten, de geur van bedorven fruit en uitwerpselen snijdt door de neusgaten en het vrachtvervoer gaat voornamelijk met paard en wagen.

Halverwege de ochtend stopt de bus bij het spelershotel, gelegen aan een doorgaande weg, pal naast een drukke overstapplaats voor stadsbusjes. Een compleet ander adres dan is afgesproken. De teammanager en delegatieleider zijn dan ook unaniem na hun inspectie: hier kan de selectie absoluut niet logeren. Geen airco, gammele bedden, gasflessen op de kamers en niet eens een nooduitgang. De Guyanese voetbalbond zegt een andere accommodatie toe maar neemt daar de hele dag de tijd voor.

Tussendoor proberen de spelers te rusten en behelpen ze zich met porties van de dichtstbijzijnde KFC. Pas halverwege de avond kan de Surinaamse selectie terecht in een Oostblokachtig hotel. De kamers zijn iets ruimer en de buurt lijkt rustiger maar wat er uit de kraan druppelt blijft ook na vijf minuten vaalbruin, terwijl de keuken op halve kracht draait. Spelmaker Vangelino Sastromedjo gaat in elk geval over zijn nek van wat als sandwiches moet zijn bedoeld. De manager kan er ook niets aan doen: nog niet zo lang geleden hebben ze de hoteleigenaar vermoord.

Abominabel veld
Twee dagen voor de wedstrijd traint de selectie op een abominabel veld. Dat is nog tot daar aan toe maar de dag voor de wedstrijd eist de bondscoach een training in het stadion. Een officiële regel van de FIFA immers: ook de uitspelende ploeg moet kunnen wennen aan de omstandigheden tijdens de wedstrijd.

Na krap een half uur inlopen stappen plotseling security mensen het veld op om de pylonnen op te ruimen. De training zit erop. Tegelijkertijd wordt de Surinaamse tv-ploeg gesommeerd onmiddellijk te stoppen met filmen waarop een handgemeen ontstaat dat ternauwernood kan worden gesust.
Terug in het hotel is de boodschap van bondscoach Jaliens helder: Suriname laat zich niet van de wijs brengen. De ergernis over de slechte behandeling door de Guyanezen valt eenvoudig om te zetten in positieve energie. En inderdaad, zondagmiddag valt alles op zijn plaats. Na tien minuten spelen scoort Jermaine van Dijk uit de rebound van een fraai aangesneden vrije trap van Sastromedjo. Vlak voor rust wordt het 0-2 wanneer spits Clifton Sandvliet kan intikken na een rush van Romano Sordam.

Penningmeester
Guyana moet nu vier keer scoren na de 1-0 in eigen huis. Natuurlijk komt het gastland opzetten in de tweede helft maar het blijft bij één tegendoelpunt vlak voor tijd. Zo bereikt Suriname de eerste groepsfase van de Caribische zone. Spelers en staf lopen uitzinnig van het veld. 's Avonds krijgt de selectie een etentje aangeboden van de Surinaamse ambassadeur. Daar kondigt de penningmeester van de bond aan dat de terugreis ook per vliegtuig gaat.

Dat scheelt een busreis van minstens twaalf uur. De spelers pakken nog een biertje. Ze zijn klaar voor Costa Rica, El Salvador en Haïti.

Ook Suriname probeert zich te plaatsen voor het WK voetbal in 2010. In de thuiswedstrijd wordt Guyana met 1-0 verslagen. Maar eigenlijk had er meer ingezeten.
De spelers van de nationale selectie hangen 's ochtends rond bij de ingang van het spelersverblijf. Met een half oog volgen ze een jeugdwedstrijd. Linksback Rinaldo Lupson knuffelt met zijn dochtertje van vijf maanden dat kirrend reageert en aan zijn lange rastaharen trekt. Dat brengt koluku, geluk. Hij zenuwachtig? Kom nou! Guyana gaat eraan vanmiddag, klari.

Tom en Jerry
Boven zit doelman Ronnie Aloema voor de televisie. Voor EK-wedstrijden is het nog te vroeg en hij maakt zich vrolijk om een aflevering van Tom en Jerry. Gisteren heeft de trainer hem verteld dat hij vanmiddag de voorkeur krijgt boven Harold Blokland, normaal de eerste keuze. Maar die stond in de laatste oefenwedstrijd weer eens zo nonchalant te keepen dat bondscoach Jaliens niet anders kan. En Aloema staat er altijd.

Dat was goed te zien tijdens een sessie van mental coach Bouke de Boer, die weer over was uit Holland om de selectie extra geloof in eigen kunnen bij te brengen. Best een lastige opgave, had De Boer zich laten ontvallen. Omdat de Surinaamse voetballers, zo stoer en trots als ze eruit zien, toch vooral verlegen en afwachtend in het leven staan. Behalve Aloema. Die heeft een wedstrijd al gewonnen vóór de bal aan het rollen is gebracht.

Energie
Na een groepsgesprek en oefeningen in het concentreren van energie op het linkeroor, wordt het menens. Alle spelers krijgen een houten plankje, zo'n 25 bij 25 centimeter en een halve centimeter dik. Daar moeten ze een persoonlijke doelstelling opschrijven. Een tekening of symbool mag ook, zo lang maar duidelijk is wat je wil bereiken. Het hoeft trouwens niet met voetbal te maken hebben, iets met werk of relatie mag ook. Daarna moet dat plankje doormidden. De Boer zal het eerst voordoen.

Onder begeleiding van Chariots of fire van Vangelis legt hij zijn plankje met beide randen op twee grote stenen, zo'n halve meter boven de grond. Dan concentreren, alle energie naar arm en hand brengen, ademen vanuit de buik en maximale aandacht op het plankje richten. Vastberaden stapt hij naar voren, zet één voet naast het plankje om vervolgens met de handpalm in een korte, felle beweging uit te halen. Mooi niet. De Boer faalt in twee pogingen. Maar hij is een oude man, verontschuldigt hij zich: binnenkort wordt hij zestig. De achttien spelers staan er hoofdschuddend bij.

Aloema
Als meneer Bouke zelf er al niet doorheen komt.... Dan meldt Aloema zich. Hij tekent eerst de overeenkomst die hij met spelers en staf aangaat om ten koste van Guyana de volgende ronde te halen en haalt diep adem. Stilte in de zaal, alleen Vangelis is te horen. De doelman doet twee stappen naar voren, opent zijn ogen en stort zich op het plankje. Pats, dwars doormidden. De selectie barst in juichen uit. Daarna volgen alle spelers zijn voorbeeld, op één na, maar die heeft een polsblessure. De Boer klapt zijn handen stuk. Tegen wie moesten ze ook weer in die WK-wedstrijd?
Voor het eerst sinds tijden is het André Kamperveenstadion uitverkocht. De handelaars in bara's, bloedworst en bier draaien een mooie omzet. Een beetje voetballiefhebber gaat niet met een lege maag op de tribune zitten. Of het publiek er vertrouwen in heeft?

Mwah, zo denderend was die oefencampagne niet en de laatste overwinning op Guyana dateert alweer van jaren geleden. Even later staat Suriname ook zo in het veld. Geen wonder dat ballen van de voet springen, passes niet aankomen en het tempo te laag ligt. Toch krijgt natio de beste kansen, omdat het buurland niet bepaald een wereldploeg binnen de lijnen brengt. Tien minuten na rust wordt het 1-0 en dat blijft het. Bondscoach Jaliens toont zich na afloop tevreden. Maar hoeveel kansen moeten ze krijgen om er eentje extra in te prikken?

Boos
Aanvoerder Marlon Felter zoekt de kleedkamer op, boos. Uitblinker en matchwinner Clifton Sandvliet trekt nijdig zijn schoenen uit. Alleen Ronnie Aloema grijnst, zijn gouden voortand schittert. Om te winnen zal Guyana volgende week in elk geval moeten scoren. Dat betekent dat ze Aloema moeten passeren. En dat zit er gewoon niet in. Iedereen heeft het toch kunnen zien vanmiddag?

Het Surinaams voetbalefttal heeft zich gisteren te koste van buurland Guyana geplaatst voor de volgende ronde van de WK-kwalificatie. Na de 1-0 thuiszege van vorige week boekte natio opnieuw een overwinning: 2-1. In de eerste helft domineerde Suriname en kwam het vrij snel op voorsprong. Jermaine kon van dichtbij intikken na een prachtige vrije trap van spelmaker Vangelino Sastromedjo. Tien minuten voor rust werd het 2-0 door spits Clifton Sandvliet na voorbereidend werk van Romano Sordam. In het laatste half uur kwamen de Guyanezen nog wel opzetten maar dankzij sterk optreden van doelman Ronnie Aloema bleef het bij een tegentreffer.
De wedstrijd werd gespeeld op het veld van de cricketbond.
Suriname gaat nu door naar de eerste groepsfase in de Caribische zone. Tussen medio augustus en begin november staan zes wedstrijden op het programma: uit en thuis tegen Haïti, El Salvador en Costa Rica. De bovenste twee plaatsen uit de groep zich vervolgens voor de eindpoule van zes landen.
Bondscoach Kenneth Jaliens spreekt van een prima stap in de ontwikkeling van het Surinaams voetbal. Zo kan zijn jonge ploeg in zes interlands ervaring opdoen tegen gerenommeerde tegenstanders.

Ook Suriname probeert zich te plaatsen voor het WK voetbal in 2010. Het EK is in elke huiskamer te volgen maar de selectie traint gewoon door. Of Nederland nu tegen Italië speelt of niet.

Oranjegekte in Paramaribo? Het gaat nogal. Er hangen geen slingers aan de gevels. Auto's rijden zonder oranje leeuwtjes of balletjes aan de antenne. De middenstand is geheel in handen van Chinezen en misschien dat daar in de loop van de zomer verandering in komt, maar deze maand is van acties in de supermarkt geen sprake. De kranten komen met summiere wedstrijdverslagen en besteden nauwelijks aandacht aan de kansen van het Nederlands elftal.
Goed, de nationale tv-zender pakt stevig uit. Alle EK-wedstrijden worden live uitgezonden, zij het met Braziliaans commentaar. Dat heeft met uitzendrechten, kosten en problemen met de bandbreedte te maken, vertelt de eindredacteur. Elke avond is er rechtstreeks vanaf locatie het EK-journaal: een talkshow van anderhalf uur met kort de hoogtepunten en bloedserieuze analytici van eigen bodem.
Onrustig
Maandagmiddag is het onrustig in de stad. In uitgaanscentrum 't Vat staan onder flapperend tentzeil vier grote tv-schermen opgesteld en ruim voor aanvang zijn alle stoelen bezet. Het contingent Hollandse stagiaires - standaard uitgerust met fiets, blonde paardenstaart en roodverbrande wangen en door sommigen beschouwd als extra bevolkingsgroep - is massaal uitgerukt. Nederlandse vakantiegangers doen zich te goed aan koude djogo's, literflessen Parbo-bier. De stemming is al jolig vóór de volksliederen. Surinamers zijn veruit in de minderheid maar natuurlijk kraken ze voor Nederland. Een paar van hen hebben zich zelfs in het oranje uitgedost. Of is dat uit beleefdheid? Zeker is dat ze stukken fanatieker waren geweest wanneer Ryan Babel, Clarence Seedorf en Kew Jaliens bij de selectie hadden gezeten. Nu moeten ze het doen met Mario Melchiot. Of Orlando Engelaar, maar die komt van de Antillen, is het wel?
Bij elk WK vormt dat een serieus dilemma voor de Surinaamse voetballiefhebber: Holland of buurland Brazilië. Het omslagpunt ligt bij vier Surinamers in de Oranjebasis maar dat is ondenkbaar onder de huidige bondscoach. Vandaar ook dat veel volgers Portugal tot EK-favoriet verklaren. Gave techniek, snelle en korte combinaties en frivole passeerbewegingen; daar houden ze van in Suriname. Sneijdertje en Van der Vaart komen nog aardig mee met hun korte draaicirkels en fijne steekpasses maar wat moet je nou met gasten als Boulahrouz of Ooijer? Tsss, ballen de tribune in rossen; bij de U-9 van Robinhood Makandra leren ze al om het voetballend op te lossen. De verbazing wordt alleen maar groter wanneer Oranje korte metten maakt met de Azurri. Bij de tweede goal vallen de Hollanders elkaar verdwaasd in de armen terwijl de Surinamers spontaan een open doekje geven. Dat n'a bal. Zo'n doelpunt zien ze niet vaak.
Op hetzelfde moment, niet ver van de cafés en tv-schermen, werkt de nationale selectie een training af. Vandaag iets minder intensief na het oefenduel van zondag tegen profclub Joe Public van Trinidad (4-2 winst). Stipt om vier uur 's middags melden, de zon brandt nog meedogenloos. Maar de bondscoach wil nu eenmaal het aanvangstijdstip van de WK-wedstrijd tegen Guyana van komende zaterdag aanhouden. Die omstandigheden hebben ze dan tenminste onder controle.

Parkeren op sintelbaan
De spelers parkeren auto of brommer op de sintelbaan en kleden zich om op de tribune. Loopoefeningen en daarna vooral trainen op de omschakeling. Hoewel, dat zit er niet echt in vandaag want opnieuw is de selectie niet compleet. Gelaten accepteert Jaliens de afmeldingen van de teammanager. De een blokt voor een belangrijk examen, de ander heeft een zieke, zwangere vrouw thuis, de reservedoelman moet zijn vader naar het ziekenhuis brengen en de linksback heeft toch weer last van zijn enkel. Zo is er altijd wat. En het punt is dat de bondscoach Jaliens eigenlijk geen maatregelen kan nemen. Roept hij andere jongens op, dan gebeurt precies hetzelfde.

Het heeft met de mentaliteit en de amateurstatus van zijn spelers te maken. Wie bij de overheid werkt, kan gemakkelijk vrij krijgen maar de internationals die bij een particulier bedrijf zitten of voor zichzelf werken, lopen soms te veel inkomsten mis met al die middagtrainingen. Maar laat Jaliens dus niet merken dat een van de spelers vanmiddag stiekem tussen die stagiaires naar Holland zit te kijken. Die kan op de tribune gaan zitten zaterdag. Alleen de Surinaamse vlag telt.