Ha, gelukkig, die malle trapbeweging die dit jaar in de mode was gekomen bij de schaatswedstrijden is straks verboden.

Op de finish gooien veel schaatsers hun schaats nog even met een soort kick naar voren.

Dat doen ze om eventueel nog enkele honderdsten van seconden correctie op hun tijd te behalen (pikken), want de tijd 'van de voorste schaats' telt.

Wat een lelijk gehark vind ik het. Soms vallen ze zich meteen half te pletter doordat ze helegaar uit balans raken door dit rare getrap.

Schaatsend over de lijn komen, en niet schoppend, dat is de regel die de Internationale Schaats Unie (ISU) vanaf het komende seizoen wil hanteren.

Ik ben blij toe, dan zijn we meteen van dat irritante en flauwe corrigeren van de tijden af.

En glijden de meisjes en jongens weer als vanouds stijlvol en met gratie door de finish, zoals ooit Stien, Yvonne, Ard en Keessie ...

Lelijke trap-foto: internet

Toen ik gisteren de onvervalste protestsong Flags of freedom van Neil Young in mijn bijdrage had opgenomen, vertelde Geroma dat ze graag nog eens het nummer Heart of gold zou horen.

Met alle plezier voldoe ik vanavond aan dit speciale verzoek: hier is Heart of gold van het album Harvest uit 1972, voor Geroma maar natuurlijk ook voor alle andere mede-bloggers, dat spreekt vanzelf!

Als u op de play knop drukt, hieronder, kunt u meeluisteren (het kan heel eventjes duren voordat de muziek start).

I want to live
I want to give
I've been a miner for a heart of gold
It's these expressions I never give
That keep me searching for a heart of gold
And I'm getting old
Keep me searching for a heart of gold
And I'm getting old

I've been to Hollywood
I've been to Redwood
I crossed the ocean for a heart of gold
I've been in my mind it's such a fine line
That keeps me searching for a heart of gold
And I'm getting old
Keeps me searching for a heart of gold
And I'm getting old

Keep me searching for a heart of gold
You keep me searching and I'm growing old

Keep me searching for a heart of gold

I've been a miner for a heart of gold

Today's the day our younger son
Is going off to war
Fightin' in the age old battle
We sometimes won before
Flags that line old main street
Are blowin' in the wind
These must be the flags of freedom flyin'

Church bells are ringin'
The families stand and wave
Some of them are cryin'
'Cause the soldiers look so brave
Lookin' straight ahead
Like they know just where they're goin'
Past the flags of freedom flyin'

Sister has her headphones on
She hears the music blasting
She sees her brother marchin' by
Their bond is everlasting
Listening to Bob Dylan singin' in 1963
Watching the flags of freedom flyin'

She sees the president speakin'
On a flat-screen TV
In the window of the old appliance store
She turns to see her brother again
But he's already walkin' past
The flags of freedom flyin'

Have you seen the flags of freedom?
What color are they now?
Do you think that you believe in yours
More than they do theirs somehow?
When you see the flags of freedom flyin'

Today's the day our younger son
Is goin' off to war
Fightin' in the age old battle
We've sometimes won before
Flags that line old main street
Are blowin' in the wind
These must be the flags of freedom flyin'

Vrolijk kwakend dobberde Donald rond, vanmiddag tegen vijf uur, in een heerlijk voorjaarszonnetje.

Ik was duidelijk niet de enige die in zijn nopjes was met deze eerste echte lentemiddag.

De foto is genomen in de buurt van het ooievaarsnest, even buiten ons dorp, vlak bij het Zijdelmeer.

Het was hier voor het eerst sinds die lange, koude winter nu toch echt boven de tien graden, en wat voelde dat meteen weldadig aan.

Morgen en overmorgen meer van dit zachte voorjaarsweer, is ons beloofd.

Eindelijk ...  :)

Je kunt er op wachten, kijkend naar een voetbalwedstrijd op tv.

Een verdediger maakt, voor iedereen duidelijk zichtbaar, een schandalige zware overtreding.

Voor lijf en leden van het bruut neergemaaide slachtoffer mag worden gevreesd.

En dan ... begint het toneelstukje, volgens vast stramien.

Al voordat de scheidsrechter gefloten heeft, heft de overtreder de armen in vermoorde onschuld, zijn ogen worden groot, en hij maakt met zijn handen het 'bal' gebaar, dat ons moet overtuigen dat hij toch duidelijk de bal speelde.

De scheids graait intussen in zijn borstzakje, op zoek naar een kaart.

Vol ongeloof en ontzetting volgt de dader het tafereel.

Hij begint het hoofd te schudden, en zwaait een opgestoken wijsvinger beslist heen en weer. Nee, dat kan de scheids toch niet menen, een káárt? Waarvóór dan?!

Dan toont de referee hem met een resoluut gebaar de rode kaart.

Vertwijfeld grijpt de zojuist weggestuurde speler naar het hoofd, de ogen nu bijkans uitpuilend. Hij wil zich hierbij graag nog wel eens op de knieën laten vallen, om zijn gebaren nog wat kracht bij te zetten.

Niet zelden volgt, in het besef van het onvermijdelijke heenzenden, nu een reeks verwensingen, en er zijn gemiddeld vier medespelers nodig om de razende, inmiddels schuimbekkende voetballer nog enigszins tot bedaren te brengen.

Dit amateurtoneelstukje voltrekt zich, met enkele kleine variaties in details, wekelijks op onze groene velden.

Hoopvol kijk ik uit naar het moment, dat de pleger van een grove overtreding ooit nog eens gewoon de consequenties van zijn smerige daad zal accepteren.

Rustig, gelaten en berouwvol.

Ik ben bang dat ik het niet meer zal meemaken.

Foto: internet

Collega-blogger Glieve maakte er al melding van: het is vandaag Pi-dag!

Het getal Pi is bij benadering 3,14 ...

En het is dus 14 maart, 14/3, of zoals de Amerikanen het zeggen: 3/14 - vandaar.

Het speciale Google logo van vandaag is weer prachtig, compleet met de bijpassende Pi formules.

Voor iedereen: een heel fijne Pi-dag gewenst!

Google logo: internet

Ze waren net op weg naar hun hoge nest bij het Zijdelmeer, het ooievaarspaar dat ik zo goed heb leren kennen, de afgelopen jaren.

Als ware stuntvliegers kwamen ze voorbij zoeven, vanmiddag, met die machtige makkelijke vleugelslagen, vlak boven het weiland scherend.

Ze wegen heel weinig: maar 2.3 tot 4.4 kilogram, en dat voor zulke grote dieren, die wel 1.10 meter of meer kunnen meten.

Hun vlucht is altijd prachtig om te zien, en wordt vaak begeleid door enthousiast geklepper, als ontmoetingsritueel, en meestal bij nadering van het nest.

Het is een genot, deze ooievaars in de buurt te hebben wonen, dat zult u begrijpen!

Toegegeven, het is nog altijd handschoenen-, sjaals- en mutsenweer, maar toch...alle tekenen wijzen er nu op.

Het voorjaar kan niet ver meer weg zijn.

Ik heb het zelf gezien, vanmiddag...

Ik kijk niet veel tv, maar dit zal ik zeker niet missen: 70 minuten lang From Kooten and The Bie - Forever young, een bloemlezing uit het televisiewerk van Kees van Kooten en Wim de Bie.

Vanavond, het begint om vijf over elf, op Nederland 2 (en is dus inmiddels uitgezonden).

Deze herinnering wordt u gratis aangeboden in het kader van de Boekenweek 2010! :)

Foto en logo: internet

Ik noemde ze al onafscheidelijk, de kater Papalou en zijn zusje Bertje, in mijn blog over het nieuwe krabpaalpaleisje, onlangs.

Als om dat nog maar eens te illustreren lagen ze vanmorgen in alle vroegte innig en tevreden bij elkaar, toen ik de slaapzaal van de poezenopvang binnenkwam.

Helemaal klaar voor een lief dubbelportret, zo voelde ik het.

Papalou en Bertje, met recht onafscheidelijk.

In het kader van de Boekenweek kunnen we vrijdagavond 12 maart op Nederland 2 kijken naar een speciale compilatie uit het rijke werk van Kees van Kooten en Wim de Bie.

De uitzending van From Kooten and The Bie: Forever young begint om 23.05 uur  en duurt tot 0.15 uur.

Als thema voor deze 75e Boekenweek is gekozen: Jong zijn - Titaantjes, opgroeien in de letteren.

Wie kunnen we verwachten in deze 70 minuten durende bloemlezing? De vrije jongens Jacobse en van Es, moeder en zoon van Putten, burgemeester en wethouder van Juinen, de Vieze Man, en de oudere jongeren Koos 'mozeskriebel' Koets en Robbie 'goeeeeeed!!' Kerkhof.

Van harte aanbevolen, natuurlijk!

Foto en logo: internet

Fairport Convention zangeres Sandy Denny verliet in 1969 de groep, en richtte haar eigen band Fotheringay op, met wie ze in 1970 het mooie nummer Banks of the Nile opnam.

Deze aanklacht tegen het voeren van oorlog is van alle tijden vind ik, en de vreselijke dilemma's en implicaties van oorlogen maken dat dit lied nog altijd aktueel is.

Luistert u naar het aangrijpende Banks of the Nile, waarin Nancy tot het uiterste wil gaan om bij haar grote liefde Willie te kunnen blijven, die weggeroepen wordt om oorlog te gaan voeren in Egypte...

De play knop bevindt zich direkt onder de foto.

Oh hark! The drums do beat, my love, no longer can we stay
The bugle-horns are sounding clear, and we must march away
We're ordered down to Portsmouth, and it's many is the weary mile
To join the British Army on the banks of the Nile

Oh Willie, dearest Willie, don't leave me here to mourn
Don't make me curse and rue the day that ever I was born
For the parting of our love would be like parting with my life
So stay at home, my dearest love, and I will be your wife

Oh my Nancy, dearest Nancy, sure that will never do
The government has ordered, and we are bound to go
The government has ordered, and the Queen she gives command
And I am bound on oath, my love, to serve in a foreign land

Oh, but I'll cut off my yellow hair, and I'll go along with you
I'll dress myself in uniform, and I'll see Egypt too
I'll march beneath your banner while fortune it do smile
And we'll comfort one another on the banks of the Nile

But your waist it is too slender, and your fingers they are too small
In the sultry suns of Egypt your rosy cheeks would spoil
Where the cannons they do rattle, when the bullets they do fly
And the silver trumpets sound so loud to hide the dismal cries

Oh, cursed be those cruel wars, that ever they began
For they have robbed our country of many is the handsome men
They've robbed us of our sweethearts while their bodies they feed the lions
On the dry and sandy deserts which are the banks of the Nile

Illustraties en foto: internet

Een van mijn favoriete liedjes van de jong overleden Engelse zanger Nick Drake (1948-1974) is het nummer Northern sky.

Als u op de play knop drukt, direkt hieronder, kunt u zelf luisteren, als u wilt ...

I never felt magic crazy as this
I never saw moons knew the meaning of the sea
I never held emotion in the palm of my hand
Or felt sweet breezes in the top of a tree
But now you're here
Brighten my northern sky

I've been a long time that I'm waiting
I've been a long time that I'm blown
I've been a long time that I've wandered
Through the people I have known
Oh, if you would and you could
Straighten my new mind's eye

Would you love me for my money
Would you love me for my head
Would you love me through the winter
Would you love me till I'm dead
Oh, if you would and you could
Come blow your horn on high

I never felt magic crazy as this
I never saw moons knew the meaning of the sea
I never held emotion in the palm of my hand
Or felt sweet breezes in the top of a tree
But now you're here
Brighten my northern sky

Illustratie en foto: internet

Katrien: Hè, wat gezellig Donald, zo lekker samen ronddobberen ... zullen we naar het ijs gaan?

Donald: IJs? Waar dan?

Katrien: Kijk dan om je heen, malle eend, zie je dat niet, overal nog ijs!

Donald: In maart?! Sjees, het moet toch niet gekker worden!

Katrien: Kom nou maar mee, Donald, volgens mij is het zelfs sterk genoeg om nog op te staan, durf je dat?

Donald: Asjemenou! Een hele ijsvloer, krijg nou wat! Even proberen ... ja hoor, het gaat!

Katrien: Zie je wel? En nou nog eventjes mooi stil blijven staan voor de foto, Donald!

Helder en zonnig was het vanmiddag, en ik wilde er nog even op uit, al stond er een snijdende noordoostenwind.

En dat heb ik wel geweten, toen ik na vieren aan mijn wandeling begon.

Mijn vingers waren binnen een oogwenk verkleumd, onbeschermd in de open polder, en het was geen onverdeeld genoegen, deze keer.

Gelukkig trof ik op mijn terugweg ook nog de eerste kleurige krokusjes aan, die al dapper hun kopjes opsteken hier.

Een fleurig einde van een ijs- en ijskoude tocht.

En binnen brandde de nieuwe cv ketel, terwijl buiten de wind om het huis waaide.

Toen was geluk weer eventjes heel gewoon...

Te koop aangeboden wegens overcompleet, tegen elk aannemelijk bod:

8000 stemcomputers, zo goed als nieuw!

Werken nog helemaal zonder papier en rood potlood, een buitenkansje...

en:

19 miljoen vaccins tegen de Mexicaanse griep, gegarandeerd nog nooit gebruikt!

Voelt u zich niet helemaal lekker? Sla dan hier uw slag!

Grijp uw kans, het is nu of nooit!

Royale kwantumkortingen behoren zeker tot de mogelijkheden.

Foto's: internet

Ook in de poezenopvang in ons dorp breekt het voorjaar voorzichtig door!

In augustus vorig jaar berichtte ik over de twee bange katjes Charley en Suusje, die elkaar helemaal gevonden hadden.

Charley, de roodwitte goeie lobbes, werd in het verleden nog wel eens gepest (door katjes die een kop kleiner waren dan hij, hoe bestaat het hè!) en trok zich dan angstig en geïntimideerd terug, de arme ziel.

Suusje, het kleine mooie Noorse boskatje, was de eerste maanden doodsbang voor alles en iedereen, en zat dagenlang verscholen achter de koelkast. Het breekt je hart toch, dat aan te moeten zien, wetende dat je niks kan doen op dat moment.

Maar mede dankzij de geduldige en liefdevolle verzorging door de vrijwilligers knapten beiden afgelopen zomer zienderogen op, en werden ze gaandeweg steeds meer ontspannen en vrij in hun gedrag.

Het was mooi om te zien, hoe juist Charley en Suusje voortdurend elkaars gezelschap opzochten, en zo duidelijk op elkaar gesteld waren.

En...het pestgedrag door anderen verdween als sneeuw voor de zon, ze kregen allebei steeds meer zelfvertrouwen en bloeiden echt op. Sinds kort laat Suusje zich zelfs graag door ons aanraken en aaien, iets wat een half jaartje geleden nog absoluut ondenkbaar was geweest!

En nu, in het aarzelende voorjaarszonnetje, kon ik ze zien genieten, weer vlak bij elkaar in de buurt, op hun dooie gemak, in het houten poezendorpje in de tuin.

Een mooi gezicht...onze eigen Romeo en Julia.

En, u heeft het al begrepen, de gelukkig en tevreden soezende poes op de foto hierboven is natuurlijk Charley...

Haar liedjes gaan vaak over eenzaamheid, verlies, zielepijn en heimwee.

Samen met haar muzikale partner David Rawlings maakt zangeres en liedjesschrijver Gillian Welch prachtige spaarzame muziek, met wortels in de oudste country & western en folk traditie van Amerika.

Ik houd tenminste erg van haar sobere stijl zonder opsmuk, die mij vaak recht in het hart raakt.

Eerder introduceerde ik haar al, ergens in februari, en liet ik het mooie nummer One more dollar horen.

Luister als u wilt nu naar het bijna hartbrekende Orphan Girl.

Gillian heeft in dit verband zeker enig recht van spreken, trouwens, want ze werd als baby geadopteerd, en heeft haar biologische ouders nooit gekend.

Als u op de play knop drukt, direct onder de onderste foto, begint de muziek.

Ik hoop dat u het ook mooi vindt.

I am an orphan on God's highway
But I'll share my troubles if you go my way
I have no mother no father
No sister no brother
I am an orphan girl

I have had friendships pure and golden
But the ties of kinship I have not known them
I know no mother no father
No sister no brother
I am an orphan girl

But when He calls me I will be able
To meet my family at God's table
I'll meet my mother my father
My sister my brother
No more an orphan girl

Blessed Savior make me willing
Walk beside me till I'm with them
Be my mother my father
My sister my brother
I am an orphan girl

I am an orphan girl

Foto's: internet

Een sprankelend Google logo, vandaag, ter gelegenheid van de geboortedag van Antonio Vivaldi.

De beroemde Italiaanse componist leefde van 4 maart 1678 tot 28 juli 1741.

Wat zou hier beter bij passen dan De Lente, uit zijn eigen Vier Jaargetijden?

Al klinkt La Primavera, uit Le Quattro Stagioni, natuurlijk nog veel mooier...

Ik heb meteen de muziek er maar even bij gezocht, drukt u daarvoor maar op de play knop, hier direct onder.

Illustraties: internet

Ha, gelukt!  :))

Het mooie Orphan girl, van Gillian Welch en David Rawlings, nu eindelijk zonder ongewenst gepruts, gefröbel en gepriegel! Alleen de play knop is nu over, ik had niet gedacht dat het me nog eens lukken zou.

I'm so happy!

En nu...gaan stemmen!