
is niet meer.....
Zoveel respect voor deze bevlogen, wijze man......
Foto van de D'66 site, dank daarvoor.
....kon ik mijn ogen niet geloven...........
Help - ik
wil geen sneeuw meer...........
Na een lange tijd van stilte weer een kleine bijdrage mijnerzijds vanuit het Grimbergse. De afgelopen drie maanden zijn omgevlogen; ingesneeuwd, feestdagen, weer ingesneeuwd, mijn tienjarig autootje vastgevroren aan de oprit, de start van renovaties aan het huis, man met vervroegd pensioen, voorbereidingen vakantie, kortom te veel om op te noemen.
Aan de trieste kant natuurlijk de vreselijke ramp in Haïti. Vandaag vernam ik dat het Scientology al drie maal gelukt is een vliegtuig naar Haïti te sturen, en, terwijl er een enorme 'invlieg' wachtlijst is voor echte hulp, zij steeds voorrang kregen om te landen. Dankjewel Amerikanen die het vliegveld bezetten. Buiten hulpgoederen (voor de tweehonderd Scientology leden in Haïti) komen er steeds zo'n vijftig sekteleden mee om handopleggingen te doen bij de zwaargewonden; dat werkt beter dan medicatie natuurlijk.
John Travolta was er gisteren ook bij...door toedoen van die hufterige sekte heeft hij een jong kind verloren, de broodnodige medicatie werd verworpen door de sekte. En dan toch nog lid blijven, of hoe achterlijk kun je zijn?
De reguliere hulporganisaties zien het met lede ogen aan, wrevel alom dat deze sekte voorrang krijgt bij het landen en dan moeten ze ook nog geconfronteerd worden met handopleggers.
Aan de schandpaal met Scientology, opsluiten al die leden!!!!!!
Plaatje op internet gevonden, dank daarvoor!.
Het Zalmhuis; prachtige brasserie in Rotterdam!
brasserie, art nouveau, rotterdam, zalmhuis
Afgelopen weekend een pareltje ontdekt; de brasserie het Zalmhuis op de Schaardijk, ingeklemd tussen het foeilelijke bedrijvenpark Rivium (Capelle aan den IJssel) en de Maas. Ter ere van de verjaardag van mijn vader nu eens iets nieuws uitgezocht voor een relaxte zaterdaglunch en ik kan zeggen dat we aangenaam verrast waren!
Op de plek van het Zalmhuis was sinds midden achttienhonderd een zalmafslag, begin negentienhonderd een café dat na de oorlog afgebroken werd en eind negentigerjaren op dezelfde plek heropgebouwd in de originele art nouveau stijl. Het stalen geraamte met gebogen ramen, eiken parket, smeedwerk en glas-in-loodramen is een prachtig kader om in te verpozen. De lunch durf ik zelfs uitstekend te noemen en de attente, vriendelijke bediening maakt het geheel af.
De brasserie bereik je met een oogstrelende, smeedijzeren trap (er is ook een lift voorzien) en verstokte rokers hebben aan de ingang hun eigen art nouveau ‘chambre’ met verwarming.
Helaas konden we geen gebruik maken van het prachtige terras, uitgeroepen tot ‘het beste terras van Nederland‘, een reden temeer om zeker terug te komen de komende de zomer!
Annelies: Foto's en tekst...
Het zal je maar gebeuren, je ouders hebben er alles voor over om op de TV te komen.
Ze verzinnen het verhaal dat je, als zesjarige, nog in een losgeslagen ballon zit en nu, geheel alleen, boven de Younited States vliegt...
Heel Amerika is getuige van de bijna ramp en houdt zijn adem in, de ouders 'faken' emotie en ontreddering als blijkt dat het kind niet meer in de inmiddels gelandde balllon zit. Vast ergens overboord geslagen; vreselijk, iedereen huilt mee!
De ouders zijn nu heel beroemd en worden overal voor de TV gehaald inclusief hun kinderschaar. Falcon Heene, het zesjarige ik-leef-gelukkig-nog jongetje, heeft het duidelijk gehad met die ouders en kwam op het lumineuze idee om het op een kotsen te zetten bij een TV opname van een ontbijtshow. Zo kon heel Amerika meekotsen boven hun cornflakes, het verschil is toch niet te zien.
Gelukkig dat moeder Heene een Tupperware bakje mee had; blijft de vraag natuurlijk of het weer opgezet spel was, om een akte van zieligheid te bekomen, of dat het kind de hele heisa kotsbeu is - ik hoop het laatste!
De Open Universiteit Nederland heeft samen met de Fontys Hogescholen een minicursus opgezet in internetVaardigheden. De cursus bestaat uit twaalf onderdelen:
- Zoeken op het web
- Haal meer uit uw internetbrowser
- Maatregelen tegen spam en spyware
- Veilig betalen op internet
- De vele wegen naar internet
- Wormen en paarden
- Net chatten en Netsletten
- Het nuttige en het aangename
- Omgaan met ongewenste inhoud
- Naar een persoonlijke webpagina
- Kijken en luisteren op internet
- Web 2.0
De studielast bedraagt ongeveer 24 uur, de cursus loopt in de periode oktober-januari.
Tijdens de cursus wordt op de achtergrond nieuwe onderwijstechologie getest, hiervoor zijn veel mensen nodig, vandaar dat deze on-line cursus gratis is.
Hieronder de link, met meer info, en waar je je kunt opgeven.
Verwachting is dat de
cursus half oktober zal starten, dus haast je als dit de cursus
is waar je al jaren naar zocht, zoals ik
!!
Met dank aan internet.
Ze heet Herta Van den Bempt en is (was) onthaalmoeder in Hoboken, een Antwerpse gemeente. Een onthaalmoeder houdt thuis kinderen bij van werkende ouders, dus staat voor een deel in voor de opvoeding.
Onthaalmoeders staan onder supervisie van 'Kind en Gezin', die checken of deze vrouwen capabel zijn om thuis jonge kinderen van anderen te verzorgen. Bij deze vrouw waren ze een paar jaar terug geweest en vonden alles in orde!
Dat er foto's hingen van Hitler, Bert Eriksson (leider Vlaamse Militante Orde), een vlag in de hoek stond van deze orde, haar man een uitgebreid arsenaal wapens heeft, ach ja, dat was niet belangrijk.
Terzake, een programma van Canvas heeft een undercover reportage gemaakt, onder het mom een kind te willen plaatsen bij Herta. En nu breekt de pleuris los hier, beetje laat dus.
Een geïnterviewde moeder, die haar kinderen er een paar jaar had geplaatst begreep de commotie niet. Dat Herta lid van het Vlaams Belang was vond ze wel storend, maar die foto van Hitler deed haar niet veel. Ze wist wel dat die man 'redelijk' wat ellende had veroorzaakt, maar ach, haar kinderen waren te jong om dat te begrijpen.
Een buurvrouw van Herta staat op de wachtlijst om ook haar kinderen bij haar te plaatsen en blijft Herta een aardige vrouw en goede onthaalmoeder vinden en verder weet ze niet zoveel van die oorlog (ik schat ze rond de dertig).......
Zijn ze nou zo dom, of naïef, of gewoon allemaal nazi-sympathisanten?
Hieronder de reportage, van mij maar één opmerking: 'Es ist zum kotzen'!
Intussen heeft Kind & Gezin Herta uit het bestand gehaald, wat niet wil zeggen dat zij gewoon privé door kan gaan met kinderen opvangen.
VMO= Vlaamse Militante Orde (1950-1983) - Vlaams Nationalistisch later extreemrechtse, propagandagroep in Vlaanderen.
Bert Eriksson (1931-2005) Lid Hitlerjugend Vlaanderen, oud leider VMO.
Heerlijk, heerlijk, soms ook iets opbeurends uit Belgenland!!!
Virtuele vakantiegroet uit het centraal station van
Antwerpen !
Mondriaan 'Tableau'
Zowel Picasso als Mondriaan kunnen mij bekoren, vooral als
beiden, rond 1912, abstracte/kubistische werken produceren. Maar
er is een groot verschil tussen deze grootheden; bij Mondriaan
verdwijnt de diepte uit zijn schilderijen terwijl Picasso’s
werken driedimensionaal blijven. De frontale vlakken van
Mondriaan, die van het canvas spetteren, blijven een lust voor
het oog.
Aan dit alles zat ik te denken terwijl ik in de tuin, bij dertig graden in de schaduw, vol inspanning mijn teennagels probeerde te lakken… Het is vaste prik, bij de komst van het zomerseizoen de voeten eens extra te verzorgen en de teennagels een vrolijk gekleurd jasje te geven, want je wilt er natuurlijk zwierig uitzien in open schoentjes.
Teennagels lakken, het blijft een ‘crime’. Die tenen zitten een eind weg, dus de optie is voet tegen je bil trekken of op een stoel planten en dan met vaste hand heel voorzichtig mikken met het nagellakkwastje, waaraan na lang twijfelen een dikke druppel lak opbolt die dan gezellig op de nagelriem uiteenspat. Het geveeg met de remover lost de verkeerde hoekjes op, dus dan de hele nagel maar schoon en we beginnen foeterend opnieuw.
Het is schier onmogelijk een net gelakte teennagel te hebben, hoe vast mijn hand ook is, en hoe blij ik ook ben met de ‘teenspreider’, die voorkomt dat je tenen aan de zijkant ook gelakt door het leven moeten.
Picasso 'Girl with a Mandolin'
Als ik na een uurtje drie
laklagen plus een blanco ’extra dry’ gesmeerd heb,
volgt het kwartiertje tenen droog wapperen, waarbij je vooral
niet in de buurt van enig object mag zitten want voor je het weet
zit er een deuk in je versgelakte schilderij.
Het verdict over de afgelakte teennagels brengt me terug bij de schilders.
Annelies 'Toes in Despair'
Van dichtbij herken ik in het lakwerk zonder twijfel driedimensionale Picasso’s, maar op afstand lachen tien Mondriaantjes me tegemoet… twee schilders voor de prijs van één, ze moesten eens weten…!
Mammie,
mammie,
wie is mijn pappie...............?
Patent op de foto en de tekst.....
Naast geroosterd brood met filet Americain is Toast Kannibaal ook een reality programma, hier uitgezonden door de commerciële zender VTM. Een Vlaams gezin wordt gedumpt bij een etnische stam in Verweggistan en moet een tijdje meedraaien in het alledaagse leven van hutbewoners die hun hoofd niet omdraaien voor insectencrackers of koeienbloedwijn. Cultuurschok noemen ze dat.
De familie Deroo uit Grimbergen tekende in 2004 een contract met het productiehuis van VTM, waarvan de werktitel ‘avontuur’ luidde, een cultureel uitwisselingsprogramma, dat later Toast Kannibaal gedoopt werd. De familie verbleef vier jaar geleden bij de Mentawai stam op Siberut (Indonesië), de kinderen werden ziek, maar ondanks het afzien maakten ze er ‘vrienden voor het leven’.
Het optimisme veranderde na de
uitzending; ‘we werden totaal anders voorgesteld dan we
zijn, volgens vader Marc, ‘ze wilden ons maar op één manier
afschilderen: als verwende luxepaardjes die het niet begrepen
hadden op die ‘primitieve negertjes’. De familie werd
uitgescholden op straat, de kinderen gepest op school, dus
trokken ze naar de rechter.
De klachten: dat ze als ’uitvoerend kunstenaar’ deelgenomen hadden en vergoed moesten worden; en ’gebrek aan medische bijstand bij de stam’, totale schadevergoeding 28.000 euro. Beide eisen werden verworpen.
Blijven over de klacht over gemanipuleerde beelden, en een eis tot vergoeding ‘als arbeiders‘. Hierover beraadt de rechter zich nog, al het beeldmateriaal is inmiddels opgevraagd om te zien of er gemanipuleerd (en ’gewerkt’) werd. In september volgt de uitspraak.
Kommer en kwel in het anders zo rustige Grimbergen, de familie ken ik niet, Toast Kannibaal zegt me niets. De naam klinkt al behoorlijk denigrerend. Reality-tv staat hier nooit op aangezien ik al grote moeite heb met het volgen van mijn eigen realiteit op deze aardkloot.
Dat de uiteindelijke verantwoordelijkheid bij de familie ligt is meer dan duidelijk, er bestaan namelijk geen reality programma’s die het mooiste in de mens naar boven halen. Hoe harder de kijker kan kotsen hoe hoger de kijkcijfers bij de commerciële zenders.
U bent dus gewaarschuwd!
Foto's van internet - de Mentawai

Vandaag zou in Vlissingen het Belgisch kampioenschap bodybuilding gehouden worden.
Toen ze vanmorgen op de weegschaal stonden kwam er onverwacht een Vlaamse dopingarts binnen, waarop het hele spierversterkte peloton op de vlucht sloeg.
Er worden nu twintig Belgische ‘atleten' vermist; het signalement luidt als volgt:
Honderd kilo vlees gehuld in een string, rennend op platvoeten.
Zou Nederland ze asiel willen verlenen?
Hoed U voor de Vlaamse dopingarts, die nog geen pasje nodig heeft om over de grens te gaan shoppen!
Mijn honderdste blog, sappiger kan ik het niet maken!

Foto's internet - artikel De Morgen
Of is het een face sleeven?
Op de vele LP's hier springt er één face uit, dat van Georges Moustaki, één van mijn jeugdidolen. Alle chansons kende ik uit mijn hoofd, concerten bezocht, hij moet nu vijfenzeventig zijn.
En hij is nog steeds actief .....
De foto's zijn natuurlijk archislecht - maar komen uit een enthousiast hart..
Et voilá, mag ik U voorstellen, Georgina Moustaki, herrezen in Grimbergen...
LP en liedje Le Métèque (1969)
Het ziet er nu slecht uit voor hem, de vorige keer kwam hij weg met een ‘opschorting van uitspraak'; wel schuldig maar geen straf en hij moest zich drie jaar ver van de drugs houden. Zijn ploeg Quick Step behield het vertrouwen, wat niet gold voor de heilige Tour de France bobo's, die wilden hem verleden jaar niet toe laten te rijden.

Alhoewel Tom sportief niet gestraft kan worden heeft Quick Step (zijn wielerteam) hem nu direct geschorst, de Tour zal hij zeker op zijn buik kunnen schrijven, en zijn carrière aan diggelen....
Het is verbazingwekkend dat een sportmens niet eens meer een privéleven mag hebben. Tom is nog jong (28 jaar), staat hij in de bloei van zijn leven, hij wil ook wel eens wat anders dan die eeuwige fiets. Een lijntje, een joint, een glas, waar bemoeien we ons mee, zolang hij maar niet gebruikt tijdens een wedstrijd, en daar is hij nog nooit op betrapt.
In België staat op bezit van verboden middelen als cocaïne een gevangenisstraf van drie maanden tot vijf jaar en een boete tussen 1.000 en 100.000 euro. Een fikse boete moet genoeg zijn, maar laat hem blijven fietsen.
En ja, hij is een beetje dom geweest, hij wist wat de gevolgen waren, maar toch blijf ik een ‘boontje' hebben voor hem. Door zijn enorme inzet, doe het hem maar eens na, wint hij de ene koers na de andere. Elke genius heeft zijn afwijking dus laten we alsjeblieft een beetje schappelijk met dit talent omgaan!
Foto van Tom Boonen - internet..

Ook Nederland is zijn onschuld kwijt.
Het enige volksfeest dat we nog hadden is ons afgenomen.
Verloedering en verplebsing krijgen de overhand.
Een gestoorde idioot rijdt in op een menigte.
Rijdt in op totaal onschuldige mensen, die Koninginnedag vieren.
Mensen die genieten van een zonnige dag samenzijn.
Mannen, vrouwen, kinderen, sommigen komen nooit meer thuis.
Vandaag
heb ik mijn naïviteit verloren, woede overheerst.Waarom laten we toe dat het plebs zich deze wereld toe-eigent?
Waarom blijft de mens dociel toekijken hoe alles geruïneerd wordt?
Waarom laten wij dit alles gebeuren?
Donderdag, 30 april 2009, is een in-trieste dag.

Koninginnedag zal nooit meer hetzelfde zijn.
Ons medeleven gaat uit naar de onschuldige slachtoffers.

Het serrecomplex met zijn vele koepels en verbindingsgangen is op zich al een bezoek waard. De totale oppervlakte aan glas is zo'n twee hectare, het glazen dak loopt over een lengte van zevenhonderd meter. Deze "glazen stad" is de inspiratiebron geweest voor de Art Nouveau stroming die in België ontstond rond 1900. Victor Horta, de Belgische Art Nouveau architect, was een leerling van Balat.

Moest je vroeger door een afgelegen zijdeur naar binnen; nu kan de bezoeker via de hoofdingang van het Koninklijk Paleis naar de serres wandelen. Dezelfde weg die ex-premier Leterme vele malen moedeloos heeft afgesjokt, om lyrisch van te worden !



Heel wat exotische planten uit de beginperiode (zoals de Congo palm), honderden soorten camelias, maar wat me vooral opviel, vele, vele fuchsias. Een beetje ouderwetse plant, uit de tijd van zuster Clivia, maar als je er velen naast elkaar ziet, een lust voor het oog.

Het eindpunt van de twee uur durende wandeling was de oranjerie (orangerie klinkt toch wel wat sjieker), waar we uitgezwaaid werden door de koninklijke kater, die heel erg oranje was en het helemaal had gehad met al dat volk over zijn vloer !

De Koninklijke serres zijn open van 17 april tot 10 mei 2009, en zeker een bezoek waard!

Lente outfit
Fit to come out
Outgoing
Going out
Lentegroeten

De misdaadroman van de Zweedse auteur Stieg Larsson heeft me behoorlijk uit de slaap gehouden. Stoppen met lezen was schier onmogelijk, daarbuiten zat ik allerhande oplossingen te bedenken met de aanwijzingen die ik tot dan had.
Kortom,
een pil van vijfhonderdzestig bladzijden die tot het einde de
spanning er in houdt!De hoofdpersonen zijn Mikael Blomkvist, een kritisch journalist en Lisbeth Salander, een jonge tegendraadse vrouw en hacker. Zij onderzoeken de verdwijning van een meisje en raken verwikkeld in een familiecomplot die je de haren te berge doen rijzen. Tevens worden verschillende verhaallijnen ingenieus verweven in het geheel, het is dus kwestie het hoofd er bij te houden.
Het verhaal bestrijkt een jaar; journalistiek, financieel wanbeheer, hacken, liefde en vooral vrouwenmishandeling komen voorbij (vandaar de titel). Elk hoofdstuk, vier in totaal, begint met een statistiek, waarvan de bronnen voorin het boek vermeld staan:
Achttien procent van de vrouwen in Zweden is weleens bedreigd door een man.
Zesenveertig procent van de vrouwen in Zweden wordt blootgesteld aan geweld door een man.
Dertien procent van de vrouwen in Zweden is blootgesteld aan grof seksueel geweld buiten seksuele relaties.
Tweeënnegentig procent van de vrouwen in Zweden die tijdens hun laatste geweldservaring zijn blootgesteld aan seksueel geweld, heeft geen aangifte gedaan bij de politie.
Het zijn cijfers om te huilen, daar uit het geciviliseerde Zweden, dat als een behoorlijk geëmancipeerd land te boek staat. Mijn favoriet personage, Lisbeth Salander, komt met een nooit geziene oplossing tegen bruut geweld, met afgrijzen en bewondering liet ik het over me heenkomen.
"Mannen die vrouwen haten" maakt deel uit van een trilogie. De schrijver, Stieg Larsson, heeft de publicatie niet meer meegemaakt omdat hij in 2004 schielijk overleed. De twee opvolgende delen zijn hier al binnen.... Gelezen en volledig goedgekeurd, ik begrijp de hype over deze schrijver, je moet het gelezen hebben!
Het stuk "vrouwenmishandeling" heb ik er uitgelicht in verband met de vrouwenblogdag die ik gister helaas moest missen..

Om van de straat te blijven...
Zo val ik niemand in mijn echte omgeving lastig...
Voor het nageslacht...
Liever bloggen dan stofzuigen...
Het is goed voor de slanke lijn...
Een blogger is geen jogger....
En.....
Het is leuk af en toe je gedachten op te schrijven...
Virtueel vrienden maken is prettig...
Gelezen worden is goed voor je ego...
Reacties onder je blog maken het leven aangenaam...
Dus....
Dank aan al mijn trouwe vriendinnen en vrienden hier...
Dank aan alle onbekenden van buiten die langskomen...

Felicitaties voor iedereen met de 250.000 blogs!

Met dank aan Fokke en Sukke

