
Kun je met een jaren-30 huis een Energielabel A bereiken?
energielabel huis verkopen
Jazeker kan dat! Want wij zijn sinds deze week in bezit van dat prachtig groene A-label.
Sinds 1 januari 2008 is een verkoper van een huis dat ouder dan 10 jaar is verplicht om een Energielabel te overleggen aan de koper. Maar als een particuliere koper en verkoper overeenkomen om dat niet te doen dan is daar weinig aan te doen. En dat blijken ze in grote getale overeen te komen, want onze makelaar had 2 jaar geleden voor het laatst een energielabel "in levende lijve" gezien.
Jammer toch? Wij denken dat het een verkoopargument is voor ons huis. Of dat ook zo zal blijken te zijn? Ik hou jullie op de hoogte. Eerst nog even klussen om het huis verkoopklaar te maken. Ik denk het binnen een maand zover is.
Een maand of drie geleden zijn J en ik zonder al te veel gedoe uit elkaar gegaan. In goed overleg en als goede vrienden, na 14 jaar samen. Het was op, ik zag het al enige tijd aankomen. Desalniettemin toch een roerige en emotionele tijd.
J is al snel ergens anders gaan wonen, en in eerste instantie dacht ik dat ik wel in dit mooie huis zou kunnen blijven wonen. Maar ik moet toch wel erg zuinig leven om in mijn eentje de hypotheek op te kunnen hoesten en natuurlijk is het ook een asociaal groot huis voor één persoon. En eigenlijk vind ik het leuker om weer in een stad te gaan wonen.
Dus: we gaan proberen ons huis te verkopen. Valt natuurlijk niet mee in deze tijden, maar we zijn bereid enig verlies te nemen (binnen het redelijke). Als ik iets nieuws koop is dat tenslotte ook goedkoper op het moment dus zo valt de schade waarschijnlijk nog wel mee.
A.s. woensdag komt een ingenieursburo de boel opnemen voor het energielabel. Ik ben benieuwd of ons jaren 30 huis een A-label heeft verdiend door alle maatregelen van de afgelopen jaren...
(PS: rara welk huis in het rijtje van ons is)
Door de PV-panelen is ons stroomverbruik het afgelopen jaar gedaald tot een spectaculaire -684 kWh, maar met ons gasverbruik wil het niet zo vlotten. Dat is het afgelopen jaar na graaddagencorrectie gelijk aan dat van vorig jaar. En dat was niet de verwachting want:
1) we hebben sinds juni 2008 ook een zonneboiler, en
2) ik heb de thermostaat vrij strak afgesteld.
Gevels, ramen, vloer en dak zijn allemaal al geïsoleerd. Het lijkt vooral de kunst om ons surplus aan stroomproductie te gebruiken om warmte te maken en zo ons gasverbruik omlaag te brengen.
Maar hoe?
Twee jaar geleden zochten we een nieuwe HR-ketel. Toen is ons de UHR-ketel (een HR-ketel met warmtepomp) ontraden door de leverancier, want in ons oude huis zonder lage temperatuur verwarming zou dat niet economisch zijn. Jammer, want door die warmtepomp was naar verwachting 30 tot 40% op het geasverbruik te besparen.
De introductie van lage temperatuurverwarming door vloerverwarming of wandverwarming bij de volgende ketel-wissel lijkt erg ingrijpend in ons huis uit 1934, maar is misschien toch te overwegen. Ondertussen een elektrisch dekentje onder mijn voeten in de winter?
En er is goed nieuws: de overheadkosten zijn lager geworden. Je hebt nog steeds een brutoproductiemeter nodig, maar de kosten van het CertiQ-lidmaatschap (30 euro aanmeldkosten + 30 euro per jaar) worden nu door SenterNovem betaald. Dat geldt ook voor de mensen die net als ik vorig jaar al van de SDE-regeling gebruik gemaakt hebben.
Daardoor is de terugverdientijd iets korter geworden. In ons geval is de terugverdientijd gedaald van 13 naar 12 jaar (we hebben naast de SDE-subsidie een kleine regionale investeringssubsidie gekregen). Voor mensen die niet het geluk van zo'n investeringssubsidie hebben gaat de terugverdientijd denk ik van 15 naar 14 jaar omlaag. Geen briljant investeringsrendement misschien, maar aan de andere kant heb ik na die 12 jaar gratis stroom. De garantie op de panelen is 25 jaar, dus dat is een fijn vooruitzicht.
Aanvragen is gemakkelijker geworden: het kan nu ook digitaal. Hoewel er veel over geklaagd wordt was het aanvragen in mijn ogen al kinderlijk eenvoudig. Het moeilijkste is niet de aanvraag, maar de veelheid van partijen die er een plasje over moeten doen. Vooral de netbeheerder zorgt daarbij voor vertraging.
Ik heb vandaag nog eens met SenterNovem gebeld, want ik was even kwijt waar ik eigenlijk op wacht (ik heb de subsidie nog steeds niet op mijn rekening) en of ikzelf misschien de oorzaak ben. Maar men heeft mij verzekerd dat ik rustig kan afwachten. Ik heb me na de plaatsing van de brutoproductiemeter aangemeld bij CertiQ, en zodra zij van de netbeheerder de gevraagde bevestiging krijgen dat mijn meter inderdaad uitgelezen wordt sturen ze die informatie direct door naar SenterNovem, die mij dan een voorschotformulier zal sturen.
Het duurt dus helaas weer langer dan verwacht, en de netbeheerdelijk is weer de partij waar iedereen op wacht, maar als ik geduld afwacht komt alles straks vanzelf goed. De kans is overigens groot dat de mensen die in dit 2e jaar subsidie aanvragen op alle fronten sneller geholpen zullen worden: alle partijen weten nu door ervaring wat er van hen verwacht wordt.
Ondertussen worden de dagen weer langer en zonniger (zou je niet zeggen vandaag) en gaat het met de opbrengst prima! Vanaf 11 maart zijn we al weer netto meer aan het opwekken dan we verbruiken.
In juni en juli a.s. kun je zonder kosten de opbrengst van je zonnepanelen vergelijken met de 'ideaalopbrengst' die Siderea gaat publiceren op zijn website. Ons systeem is nog nieuw, dus naar verwachting rolt er geen afwijking uit, maar de bevestiging daarvan vind ik ook interessant.
Het werkt zo: Siderea publiceert in juli opbrengstberekeningen over juni, gebruik makend van 32 KNMI meetstations. Grote kans dus dat daar redelijk vergelijkbare lokale gegevens bij te vinden zijn. Per locatie wordt voor verschillende hellingshoeken een opbrengst gegeven. Je houdt je eigen bruto opbrengst bij van 1 juni tot en met 28 juni. Dat is dus je productie zonder dat daar je eigen verbruik al vanaf is. Je kunt ook op 8 en 15 juni instappen. Vervolgens gebruik je van de Siderea-kaart de waarde van de dichtstbijzijnde meetlocatie, voor de juiste hellingshoek. Die waarde per kWp vermenigvuldig je met eigen geïnstalleerd vermogen in kWp (in ons geval 2,625) en voila! Je hebt je vergelijkingsgetal.
Is je eigen productie meer dan 10% lager, dan is het goed te kijken wat er aan de hand is. Valt er wellicht te veel schaduw op de panelen? Zijn ze aan een schoonmaakbeurt toe? Of werken ze niet goed? Ik ben benieuwd!
Op de Siderea website zijn nu ook al opbrengsten per maand per kWp te vinden, maar van slechts 5 meetstations. In de ‘Landelijke meetmaand zonnestroom' wordt dat dus even uitgebreid naar 32 meetlocaties.
Bovenstaande foto is natuurlijk niet van afgelopen week, want dat was een zonnige topweek! Van woensdag 18 t/m dinsdag 24 maart hebben we 73,78 kWh opgewekt. Dat is 28,1 kWh per kWp. Wie biedt meer?

Is 'ie niet prachtig? Logo klaar, huisstijl klaar, website rudimentair in de lucht.
Ik ben in mijn woonplaats Voorschoten met een groep mensen bezig om een klimaatcampagne voor te bereiden. Want als je zelf zo'n eind opgeschoten bent, dan wil de graag kijken of je meer mensen in je omgeving meekrijgt.
We zijn trouwens al vrij lang bezig met de voorbereidingen maar het wordt nu steeds concreter. Van "praatgroep" zijn we langzaam "werkgroep" geworden. Een echt burgerinitiatief. En nu er een startdatum geprikt is (16 mei a.s.) moet ook echt alles structureel en tijdig in gang gezet worden: ontwerp, sponsoring, webteksten, startbijeenkomst, campagneprogramma voor de eerste maanden, vrijwilligers, etc, etc.
Dus als jullie je afvragen waarom ik de laatste tijd wat minder vaak blog dan voorheen dan komt het hierdoor. De campagne gaat even voor!
Niet iedereen heeft het, maar veel mensen worden als magneten aangetrokken door boekwinkels en tijdschriftkiosken. Hoe lekker ruikt een nieuw boek of juist een antiquarisch exemplaar. Hoe aantrekkelijk het aanbod artikelen en foto's in tijdschriften, hoe heerlijk klikt de plof van een zaterdagkrant op de mat.
Vooral die krant geeft een stevige CO2-uitstoot. Zes exemplaren per week, op veel papier, met veel drukinkt en elke dag de transportkilometers om hem bij mij te krijgen. Ik zou hem graag krijgen zonder de katernen die ik niet lees, zonder de advertenties die ik niet wil zien. Maar zo wordt de krant nog duurder en het is toch al spannend of de krant de komende tien jaar gaat overleven.
Ik heb afgelopen zomer 3 weken lang de Volkskrant digitaal vanaf de website gelezen. Dat was wel prettig om een beetje op de hoogte te blijven, maar het voelde als huiswerk achter mijn laptop, en veel van de kleinere artikelen bleven ongelezen. Dus als permanente vervanging van de krant moet ik er niet aan denken.
Er zijn inmiddels een aantal "e-readers" op de markt. Ze gebruiken weinig energie en schijnen lekker te lezen. Ze verspreiden niet als een laptop licht, geluid en warmte, maar werken op een andere manier. Ik meen dat ze de letters magnetisch te voorschijn toveren en alleen bij het opnieuw vormen van een pagina even energie gebruiken. Of de Volkskrant ook al op die manier dagelijks op een e-reader te krijgen is weet ik niet.
Amazon heeft de Kindle 2, en ik heb er verschillende bij pda.nl gevonden maar ze zijn best duur. Te duur voor mij om zo maar even te proberen of het prettig leest. Ik zou er wel een willen huren voor een tijdje. Om eens te kijken of het bevalt; of het niet te steriel voelt; of ik niet onrustig wordt omdat ik niet kan ‘voelen' of ik al over de helft ben van een boek. Of je ermee in bed kunt lezen en in de felle zon. Of ze de gretigheid in je los kunnen maken zoals een papieren boek of tijdschrift. Of je kranten- en tijdschriftknipsels kunt opslaan. Of boeken niet minder waardevol worden als je ze (de goede) na afloop niet in de kast kunt zetten.
De centrale bibliotheek van Rotterdam heeft een e-reader te leen; misschien andere bibliotheken ook wel. Wie heeft er al ervaring mee?

Wij noemen hem
Brutus
In ons leven gekomen op 3 februari om 11:45 uur
Lang gewacht,
stil gezwegen.
Nooit gedacht,
toch gekregen.
Welkom
kleine vent
Het is geweldig
dat je er bent
Moeder en kind maken het goed, maar zijn na de zware bevalling toe aan rust en veel zon!
Een strak blauwe lucht de hele dag, lekker fris weer. De dagen beginnen al weer wat langer te worden. Al met al zorgt dat voor een flinke dagopbrengst van de PV-panelen op ons dak: wel 9,32 kWh. Ons gemiddelde dagverbruik is ongeveer ruim 7 kWh, dus de meter draaide weer flink terug vandaag.
Overigens, over onbewolkte luchten gesproken: ook gezien hoe mooi fel Venus gisteravond en vanavond aan de hemel stond te stralen?
Bijna al onze ruiten zijn al HR++, alleen op de begane grond zijn nog 7 ruiten met oud dubbel glas uit 1975. Dat vonden we bij de verbouwing isolerend genoeg, dus toen hebben we alleen een paar ruitjes vervangen om ventilatiestroken aan te brengen.
Een van de overblijvende oude ruiten blijkt nu lek; er zit af en toe condens tussen. Bovendien ben ik op zoek naar manieren om ons gasverbruik verder te verlagen. Tijd dus om die oude ruiten ook maar te vervangen!
Milieucentraal geeft informatie over het isoleren van ruiten. De U-waarde (warmtedoorgangscoëficiënt, hoe lager hoe beter) van een aantal gangbare ruiten:
- enkel glas: 5,8
- dubbel glas: 2,8
- HR++ 15mm: 1,2
Per vierkante meter ruit bespaar je met HR++ ten opzichte van enkel glas 35 m3 gas per jaar en ten opzichte van dat oude dubbel glas van ons ook nog 10 m3 gas. Een variabele daarbij is de breedte van de spouw tussen de glasplaten: 15 milimeter is optimaal voor warmte-isolatie. Bestaande kozijnen zijn soms niet zwaar genoeg voor die optimale spouw.
Het liefst zouden wij nog verder gaan dan HR++ en overal drievoudig glas nemen. Dat lijkt te lukken bij twee grote vaste ramen aan de noordzijde van het huis. De overige ruiten krijgen HR++ met een spouw van 12 milimeter. Dit lijkt de besparing te worden:
- 2,57 m2 van dubbel (2,8) naar HR++ 12mm (1,3) --> besparing van 25 m3 gas per jaar
- 4,01 m2 van dubbel (2,8) naar drievoudig glas (0,8 ?) --> besparing van 60 m3 gas per jaar ?
Van dat drievoudige glas weet ik niet precies de besparing, kan iemand me daaraan helpen? Ik heb U-waarden van 0,5 tot 0,8 gevonden en nergens een indicatie van de besparing op gasverbruik. Ik ga uit van een totale besparing van 80 m3 gas per jaar.
Het maken van glas kost veel energie, maar met HR++ ruiten verdien je die energie snel weer terug. Deze week is de glaszetter langsgeweest om de maten op te nemen voor de offerte. Daarbij leerde ik dat de glasprijs een energieopslag heeft. Die opslag wordt elke 3 maanden bepaald op basis van de olieprijs van dat moment. Op 1 januari is de opslag vastgelegd tot 1 maart op basis van een olieprijs op 15 december van nog geen 40 dollar.
De gasprijs reageert ook op de olieprijs, maar met een vertraging van een half jaar. Daarom is de gasprijs op 1 januari juist fors omhoog gegaan: die is gebaseerd op een olieprijs van bijna 150 dollar. Er is dus geen betere tijd dan NU om je ramen goed te laten isoleren!

Begin januari: tijd om een compleet kalenderjaar aan meterstanden te vergelijken met eerdere jaren! De resultaten zijn goed: na 2 jaar maatregelen in huis is de CO2-uitstoot van ons gas- en elektriciteitsverbruik teruggebracht tot 48% van ons verbruik in 2006.
In 2008 verbruikten we in precies 1200 m3 gas en 380 kWh stroom. Dat gasverbruik lag overigens nét iets hoger dan in 2007, maar na correctie voor graaddagen toch zo'n 10% lager: 2008 was gewoon een kouder jaar.
In totaal is de index daarmee gedaan van 100 in 2006, via 73 in 2007 tot 48 nu. En dat ligt precies op schema, Na de jaarafrekening in mei voorspelde ik dat we van juni 2008 t/m mei 2009 zouden zakken naar index 36. Ik denk nog steeds dat we ongeveer op die 36% gaan uitkomen, vooral omdat de PV-panelen pas op 11 juni in gebruik genomen zijn.
Dat bijhouden van de meterstanden vind ik echt enorm leuk. Misschien dat het vervelend wordt als het verbruik niet verder daalt, maar voorlopig ben ik nog niet uitgemeten!

2009 is voor ons begonnen met een klein rampje: door een kapotgevroren waterleiding in de schuur is in korte tijd bijna 24 m3 water weggestroomd! De leiding was compleet doormidden, dus het water spoot er met volle kracht uit. Omdat het water in de schuur de grond in kan lopen, en het dus niet onder de deur door naar buiten liep, hebben we het pas na (denk ik) een dag gezien.
De kosten van water zijn nog steeds belachelijk laag, iets meer dan 1,32 per m3, dus het is geen grote financiële strop. Maar doodzonde is het wel: 24 m3 volmaakt goed drinkwater zomaar weggestroomd. Bijna de helft van ons jaarverbruik!
De vorige eigenaar van ons huis had in de schuur zijn wasmachine staan, en daarom had hij in de (geïsoleerde) schuur een klein verwarmingselement geplaatst. Toen wij er kwamen wonen is die wasmachine op zolder geplaatst en de verwarming in de schuur uitgezet. De eerste tijd gebruikten we nog wel de buitenkraan, tot we anderhalf jaar geleden twee regentonnen hebben geplaatst.
Het was er alleen nog niet van gekomen om de ongebruikte leidingen te laten verwijderen. Helaas... Volgende week komt de loodgieter om dat alsnog te doen. Zodat we nooit meer bevroren waterleidingen kunnen krijgen. Ondertussen staat de inhoud van de schuur (voor zover regenbestendig) buiten om de schuur zelf zo snel mogelijk weer droog te krijgen...

Dit weekend in de reisbijlage van de Volkskrant: van Floortje Dessing hoeft het niet allemaal gek, groots en avonturistisch te zijn, maar ze gaat volgende week met een ecologische reis naar de Zuidpool ("want je moet toch wat, als je vakantie hebt").
Een ecologische reis naar de Zuidpool, nou moet het niet veel gekker worden. Floortje Dessing is zich heel bewust van het milieu, ze is niet voor niets de kledingwinkels Nukuhiva gestart, waar kleding van biologische katoen verkocht wordt. Ik heb er mijn prachtige Kuyichi Farra gekocht. In het artikel toont ze begrip voor ieders mogelijkheden: "als je in India tot de laagste kaste behoort en alles wat je hebt een stinkende, vervuilende plofbrommer is, kan ik me voorstellen dat je niet nadenkt over de milieugevolgen."
Floortje Dessing móét last hebben van cognitieve dissonantie: ze moet voelen dat haar gedrag strijdig is met haar overtuiging. Niet alleen reist ze al 10 jaar beroepsmatig de hele wereld af, ze doet het in haar vrije tijd nog eens dunnetjes over. Wat doet ze om die tegenstrijdigheid op te lossen? Ze zoekt naar reizen die ‘ecologisch' worden aangeboden, en ze gelooft dat ze daarmee het probleem oplost: als iedereen maar ecologisch naar de Zuidpool zou reizen in zijn vakantie, dan zou de wereld er al een heel stuk beter uitzien!
Niet dat ik Floortje Dessing met Al Gore wil vergelijken, maar Al Gore had ook zo'n vreemde vorm van cognitieve dissonantie: we hebben echt enorm veel aan hem te danken, dus ik vergeef hem veel, maar zijn energieverbruik - zowel thuis als op reis - is echt ongeëvenaard. Terwijl hij met weinig moeite daar veel aan had kunnen verbeteren en dan nóg overtuigender geweest zou zijn. George W. Bush daarentegen heeft een eco-ranch, met een warmtepomp, gebruik van passieve zonneenergie en een grijs water circuit, maar heeft er in zijn publieke leven voor gezorgd dat het mondiale klimaatbeleid nog steeds niet echt van de grond gekomen is. Je zou denken dat dat een recordhoge cognitieve dissonantie moet opleveren...

Ik ben afgelopen week enorm boos geweest op Continuon Netbeheer, oftewel Liander, zoals ze sinds kort heten. Ik heb echt een paar dagen moeten wachten om de boosheid te laten wegebben om te kunnen bepalen hoe het nu het verder moet. Ik heb zelfs serieus overwogen om die hele SDE-subsidie maar gewoon te vergeten omdat het me te veel negatieve emoties geeft.
Waarom werd ik zo boos op Liander? De dag voor Kerstmis stond er opeens een monteur op de stoep om de brutoproductiemeter te installeren. Dat was althans de bedoeling: hij verliet het pand onverrichterzake omdat hij vond dat de meterkast niet op orde was. Hij beweert dat de bedrading te dun is en dat er een schakelaar ontbreekt. Het probleem is alleen dat ik niet kan beoordelen of hij gelijk heeft en dat de PV-installateur het wel in orde vindt zo; ik heb er zelfs € 116,62 extra voor betaald.
Daarnaast heeft de man van Liander nog twee voorwaarden: het meterbord moet lager worden opgehangen en de meterkast moet uitgebroken worden zodat hij er goed bijkan. Dat lijkt me gewoon het regel-is-regel-gezeur van een monopolist. De meterkast in inderdaad niet erg groot, maar de installateur van de PV-panelen kon er ook in werken, dus waarom Liander niet. Het gaat tenslotte maar om een metertje van 10 x 10 x 4 centimeter, dat er nog best bij past. Wat betreft de hoogte: het meterbordje hangt op 1.90 m hoogte en hij mag best even ons keukentrapje lenen.
Het was niet de eerste keer dat Liander ons teleurstelde:
- ze hebben ons wijsgemaakt dat de analoge meter vervangen moest worden door een digitale (wat niet juist bleek te zijn)
- ze beweerden eerder ook al dat de meterkast uitgebroken moest worden; pas na lang aandringen bleek er toch een smal meterbord voorhanden dat installatie binnen de huidige meterkast mogelijk maakt (en nu is de monteur dus weer van mening dat het toch niet kan)
- ik heb in november en december naar schatting 20 euro belkosten gemaakt om iemand te vinden binnen Liander die me kon vertellen wat de voortgang was van mijn opdracht. Er bleek niemand te vinden die me zelfs maar kon bevestigen dat mijn opdracht in behandeling was. Wat Liander wél erg goed kan is je à 10 cent per minuut eindeloos in de wacht te laten hangen.
Afijn, als ik niet oppas maak ik me opnieuw kwaad. En ik ben juist tot de conclusie gekomen dat er twee goede redenen zijn om toch maar weer door te gaan met dit gevecht: die SDE-subsidie gaat ons naar verwachting een kleine € 9.000 opleveren de komende jaren. En misschien nog wel belangrijker: ik wil graag meer mensen in mijn woonplaats zover krijgen om met gebruik van deze subsidie PV-panelen aan te schaffen door ze te helpen met het regelen ervan. Als ik het dan zelf al opgeef...
Dus de vraag is nu: hoe doorbreken we deze patstelling?
Ik heb het idee dat daarvoor nodig is dat ik:
1) iemand binnen Liander vindt die verantwoordelijkheid wil nemen voor eenduidige afspraken over een oplossing voor onze meterkast
2) mijn PV-installateur direct die afspraken laat maken met Liander, omdat ik toch niet de details begrijp van de voorwaarden
3) als blijkt dat de PV-installateur inderdaad fouten gemaakt heeft mag hij ze zonder extra kosten komen oplossen, liefst ook nog op korte termijn, zodat
4) Liander opnieuw kan langskomen met de brutoproductiemeter.
Parallel daaraan lijkt het handig om het deurgat van de meterkast te laten vergroten. Onze klusjesman denkt dat hij dat voor ongeveer 150 euro (exclusief schilderkosten) kan doen. Misschien moet ik me eerst even in het Bouwbesluit verdiepen om de kans zo groot mogelijk te maken dat die ingreep afdoende is...

In de Nuon wintergids las ik dat een vriesvak met een laagje ijs van 2 milimeter al 10% méér stroom verbruikt. Oplossing: regelmatig ontdooien en daarna een antivriesmatje erin leggen! Dat voorkomt veel ijsvorming. Die antivriesmatjes kosten een tientje bij Inspectorkitchen.
Nu hebben wij niet zo'n vriesvakje als op de foto van Inspectorkitchen, maar een (mooie design SMEG) koelvriescombinatie, die zelf redelijk lang vorstvrij blijft. Maar de laatste keer dat ik heb ontdooit heb is 4 maanden geleden, dus 2 milimeter ijs heeft zich inmiddels toch wel gevormd. Alleen niet over een heel oppervlak, maar alleen op het vrieselemelt bovenin. Toch wel leuk om eens te meten.
Verbuik voor ontdooien ongeveer 32 Watt. Verbruik ná ontdooien ongeveer 33 Watt. Hmmm?!
Beide verbruiken zijn langdurige metingen over meerdere dagen, dus wel representatief. Ik ben ná ook pas gaan meten nadat de vriezer weer op temperatuur gebracht was. Blijkbaar is het kleine vorstlaagje in ons vriescompartiment minder van invloed op het verbruik dan andere factoren. Misschien is er wat verschil geweest in hoe vol de koel- en vriesdelen waren, of hoe vaak de deuren open gegaan zijn in de meetweken. Geen groot verschil overigens, want mij is niets opgevallen.
Jaarlijks is het verbruik van onze SMEG FAB32R07 ongeveer 270 kWh; hij heeft energielabel A+. Er zijn zuiniger koelvriescombi's zie de top 10 op hier.nu, maar geen mooiere natuurlijk!
Volgens MilieuCentraal verbruikt een gemiddeld gezin 590 kWh voor koelen en vriezen. Dat vind ik eigenlijk ongelooflijk veel. Wij hebben namelijk al een flink apparaat. Staat de deur in zo'n gemiddeld huishouden zo veel open? Of wordt er veel ingevroren? Hebben veel huishoudens meerdere apparaten? Of staan er gewoon nog erg veel oude onzuinige apparaten in al die keukens?
MilieuCentraal geeft diverse tips om zuiniger te koelen en vriezen.
Eerder blogje over onze koelvriescombi.
Omroep Llink wil ons aan de
deurklopper hebben, maar vond u die kloppers in de uitzending ook
zo lelijk?Heel sympathiek natuurlijk, deze strijd tegen de elektrische deurbel. Want die deurbel staat 24 uur per dag aan en zorgt voor flink wat sluipverbruik: gemiddeld 9 kWh per jaar. Ik had me dat tot het Llink-programma eigenlijk niet zo gerealiseerd.
Die klopper wil ik dus niet op mijn deur. Maar er was vroeger toch ook gewoon een trekbel? Dat zou zelfs erg goed passen bij ons jaren-30 huis.
Goed nieuws: trekbellen worden nog steeds gemaakt. Ze zijn te bestellen via de betere ijzerwarenhandels, maar dan betaal je snel 70 tot 100 euro.
Goedkoper zijn ze via internet bij Geerts Bouwbeslag in Reusel, waar ik inclusief verzendkosten € 55,20 heb betaald voor een chroom exemplaar. Hij heeft geen eigen website, maar is te vinden via Marktplaats op "trekbel". Naast chroom is de trekbel er ook in mat-zwart en in messing, die laatste is een tientje goedkoper.
Vandaag is mijn trekbel aangekomen, dus van het weekend ga ik klussen!
Overigens bent u al Llink-lid geworden? Gewoon doen, ook als u al lid bent van een andere omroep. Ik was al lid van de VPRO maar ben nu ook Llink-lid geworden. Kost maar € 5,73 per jaar en als er 1 april a.s. 150.000 leden zijn blijft deze kleine groene omroep bestaan. En dat vindt ík aangenaam tussen al die flutprogramma's op TV. Dus wordt ook lid!
...maar daarom niet minder waardevol! Er is tenslotte een grote groep behoorlijk welvarende Nederlanders (credietkrisis of niet) die zonder scrupules meerdere keren per jaar met het vliegtuig op vakantie gaat, op zondag lekker gaat ‘fun-shoppen' en vindt dat een flinke auto een basisbehoefte is.
Voor die groep is Green.2 bedoeld. Mensen die ergens in het achterhoofd wel een knagend stemmetje hebben over de aanschaf van wéér een nieuwe gadget of een middag op een verwarmd buitenterras, maar die het er toch niet om laten of hooguit tot wat compensatie overgaan (met de Visa Greencard wordt shoppen pas echt leuk!).
Bij Green.2 gaan de artikelen niet noodzakelijk over góéde voorbeelden, maar over aansprekende. Mijn keuze om niet voluit te douchen gaat de meeste lezers waarschijnlijk veel te ver maar bij het artikel over ene Sabina Huf gaan ze wél nadenken. Zij gaat net als de rest van haar gezin 2x per dag uitgebreid onder de tweekoppige stortdouche of in bad en zet elke ochtend en avond de vaatwasser aan. Voor Green.2 probeert ze vijf dagen lang met een zandlopertje niet langer dan 5 minuten te douchen. Ze wordt er niet blij van, maar waarschijnlijk gaat het normale gedrag van Sabina zelfs het merendeel van de Green.2 lezers te ver.
Veel BN'ers ook, van het type één stap vooruit en drie terug. Bij model Frederique van der Wal gaat het al kriebelen als ze een maand niet gevlogen heeft, maar ze geeft zichzelf tocht een 7- op de ‘groenschaal'. En Wendy van Dijk vertelt in nummer 1 dat ze haar huis stookt op - ik meen - 23 graden. Zoals Green.2-uitgever Onno Aerden zegt in de Volkskrant van 15 november: "Wij proberen te voorkomen dat het onderwerp een drempel opwerpt voor de lezer."
In nummer 2 een artikeltje over een clubje meisjes-yupjes met mooie functietitels als "legal/editor" en "online manager", dat na de marathons in London en New York nu gesponsord een marathon loopt over ijskappen om hun bijdrage te leveren tegen klimaatverandering. Hierna willen ze de marathon van Kaapstad lopen. Toch, je kunt er minachtend over doen, maar feit is dat dit het bewustzijnsniveau is van een groot deel van Nederland.
Het eerste nummer van Green.2 verscheen nog op kringlooppapier, vanaf nummer 2 is het net als ‘gewone' glossies op glanzend maagdelijk papier gedrukt (wel met FSC-keurmerk). Als het daardoor beter gelezen wordt door de doelgroep dan heb ik daar vrede mee. Want met alle mode, make-up, reisverslagen en autotests krijgt de lezer namelijk bijna speels een schat aan informatie mee over bijvoorbeeld ecotaks, zonne-energie, recycling, overbevissing, dierenwelzijn en de energieaspecten van voeding en kleding. En héél misschien leidt dat tot een beetje bewustwording. En dat is stap 1 op weg naar verandering.

Ik had het idee om ooit nog een kleine windmolen op mijn dak te plaatsen. Helaas, ik ben erachter gekomen dat dat voorlopig tamelijk zinloos is! In Zeeland worden 10 kleine windmolens langdurig getest en de eerste tussenresultaten zijn beschikbaar gekomen. Windvoorman Jaap Langenbach heeft op zijn website de tussenresultaten gepubliceerd.
Hij start positief "...is gebleken dat het zo aardig ogende molentje voor huishoudelijk gebruik wel degelijk stroom levert." Even later blijkt dat de Energy Ball, waar het over gaat, in 5 maanden tijd slechts 21 kWh opgewekt heeft. Daar doen mijn PV-panelen in de zomer twee dagen over, dus dat is een belachelijk lage productie voor 5 maanden. Een gemiddeld huishouden zou 59 Energy Balls nodig hebben voor zijn stroomverbruik en dat zou ruim 2 ton aan investering kosten.
En het kan nog slechter, want er zit zelfs een windmolentje bij (de Windwalker) dat 39 kWh verbruikt heeft en niets geleverd! Ook de Turby, Skystream en Swift hebben een hoog eigenverbruik. Ondanks dat komt de Skystream toch als tweede uit de evaluatie: hij levert een kleine 150 kWh per maand. De Montana zit als winnaar op ongeveer 200 kWh per maand.
Dat is heel vergelijkbaar met de gemiddelde maandopbrengst van onze PV-panelen, althans zolang de Montana in het windrijke Zeeland staat. Langenbach waarschuwt dat het windaanbod in de bebouwde kom misschien wel 80% lager is. Weinig praktisch dus. En dan hebben we het nog niet over de geluidsproductie of de levensduur (op onze PV 25 jaar garantie; ik geloof dat je bij die windmolentjes meer moet denken aan 1 jaar garantie). Bovendien: de Montana heeft een rotordiameter van 5 meter, dat zie ik ook nog niet probleemloos op een huis staan.
Conclusie: kleine windmolens: peperduur, niet praktisch en weinig tot geen opbrengst. Niet voor niets eindigt de bespreking met de tip voor particulieren om gewoon "een zonnepaneel" te kopen, of een aandeel in een windpark met grote turbines.
Montana
Skystream
Energy Ball
Turby
Swift
Participeren in een windpark op zee via Meewind of via Zeekracht.
Hij gaat de deur uit, onze wasdroger. We kunnen het inmiddels zonder. Dillemma is wat vervolgens het meest CO2OK is: het apparaat weggooien zodat er verder geen energie meer mee verspild wordt of het een tweede leven gunnen? Wij denken een goede oplossing gevonden te hebben: vrienden die tot nu toe de voorkeur gaven een een wasrekje krijgen binnenkort een kind. Hun flat lijkt te klein om dan nog alle was op te hangen, dus zij voelen tijdelijk wel voor een wasdroger.
Anderhalf jaar geleden besloten wij om de waslijn in ere te herstellen. Mijn verwachting was toen dat we van onze wekelijkse drie wassen er in de zomer twee zouden kunnen ophangen (een buiten en een binnen) en in de winter één.
Het buiten ophangen bleek bleek niet zo te passen bij onze levensstijl. Wij willen vrij zijn om de rest van de dag op stap te gaan en het kwam te vaak voor dat de was vervolgens natregende, van de molen afwaaide of door de avonddouw al weer vochtig geworden was. Maar we hebben een grote zolder en met enig beleid zijn daar best drie wassen te drogen in één dag. Aan de waslijn gaat de eerste was, over het traphek vervolgens de beddenwas en tegen de tijd dat de derde was aan de beurt is, is vaak al een deel van de eerste was droog.
Conclusie: we gebruiken de wasdroger helemaal niet meer en daarom mag ‘ie nu weg. Drie wassen per week aan de lijn in plaats van in de wasdroger bespaart ruim 450 kWh per jaar, wat gelijk staat aan zo'n 95 euro.
Afgelopen week was in het nieuws dat de ecologische voetafdruk van de gemiddelde Nederlander buiten proportie is. Die is gemiddeld namelijk 4,4 hectare, terwijl we binnen Nederland maar 1,1 hectare per inwoner beschikbaar hebben. We kunnen met ons eigen oppervlak dus maar voor een kwart in onze behoeften voorzien. Of anders gezegd: we gebruiken in het buitenland nog een gebied zo groot als 3x Nederland!
Nu kun je zeggen: wij leven ook wel met erg veel mensen in een klein landje; in ons geval is het logisch en reëel dat we ook een stukje buitenland gebruiken. Maar per aardbewoner is er 2,1 hectare beschikbaar, dus als elke aardbewoner zou leven zoals wij zou meer dan een 2e aardbol nodig zijn.
Ik heb ooit in het verleden wel eens mijn voetafdruk berekend, maar was vergeten hoeveel die was. Bovendien was ik na alle maatregelen van de afgelopen tijd wel benieuwd naar mijn nieuwe voetafdruk. Dus op naar de voetenbank.
Volgens die website is het allemaal nog een slagje erger: gemiddeld zou de Nederlander 4,7 hectare gebruiken en is het eerlijk aarde-aandeel slechts 1,7 hectare.
Mijn eigen voetafdruk viel me danig tegen. Ik vlieg bijna nooit meer, ik eet vrijwel geen vlees, ik heb geen eigen auto, onze elektriciteitsrekening is negatief, maar mijn voetafdruk is nog steeds ergens tussen de 2,5 en 3,5 hectare!
Waarom 2 getallen? Omdat ik hem 2x heb ingevuld, een keer redelijk ‘ruim' en een keer wat strakker. Want eet ik nou weinig of geen vlees (ik eet het een paar keer per jaar, en ‘weinig' gaat nog steeds over 100 gram per week). Vlieg ik nou 1x per 5 jaar of helemaal niet meer (de laatste keer is 4 jaar geleden). Kopen we nu meer of minder dan 3 grote artikelen per jaar en tellen onze kleine vakantieuitstapjes per jaar niet te zwaar mee als ik ze zowel bij trein als auto boek? En er wordt nergens naar biologische producten gevraagd, terwijl we daar vrij consequent in geworden zijn; dat moet alleen al vanwege de pesticiden en kunstmest leiden tot een lager landgebruik.
Mijn score is denk ik nog wel lager te krijgen, maar het nadert langzamerhand wel de "pijngrens":
- minder zuivel (mijn lekkere cappuccino's!)
- minder kleding aanschaffen / meer tweedehands kleding
- nooit meer vliegen
- minder vakantieuitstapjes of alleen nog weg op de fiets
- minder mee-reis autokilometers (maar je wilt de familie toch ook regelmatig bezoeken!)
- minder openbaar vervoer kilometers (dat vereist denk ik een andere baan en ik fiets al een groot deel ervan)
- de krant de deur uit (maar ja...)
- hard werken aan een lagere gasrekening
Realistisch gezien zie ik alleen mogelijkheden bij kleding en de gasrekening. En op termijn in een elektrische auto voor J. Maar ik ga er nog eens goed over nadenken, want het is eigenlijk mijn eer te na om méér dan het eerlijk aarde-aandeel te verbruiken...
Bronnen: Wereld Natuur Fonds / Global Footprint Network

