
Liever niet in de schoenen van de blogtechneut
vkblog, it, anvr, ik ga niet op reis
De kans is redelijk groot dat er nu in Belgie iemand flink met de
handen in z'n haar zit.
De boel verstieren is 1 ding. Krijg je de handen niet voor op
elkaar, maar het gebeurt nu eenmaal in dit leven. Je kunt echter
nog zo veel doen om het maken van fouten tegen te gaan , en dat
moet je ook zeker niet nalaten, maar het gaat toch een keer
gebeuren. Uitsluiten kun je het niet.
Belangrijker is het vervolg, hoe reageer je hier op.
De grootste fouten die je kunt maken liggen allemaal in de richting van ontkennen, indekken, afschuiven, uitschelden, wegwezen. Daar los je een probleem als dit niet mee op. Dit is niet zoiets dat na een week vanzelf verdwijnt. Incompetentie is natuurlijk ook niet echt handig, maar mijn ervaring is dat dit vaak beter werken is dan met afschuivers.
Je moet zo snel mogelijk de schade inschatten en vooral correct inschatten. Hiervoor is actuele en gedetailleerde kennis nodig, on the spot. Overreactie is ook niet goed. Paniek om niks beschadigt het vertrouwen dat mensen in het systeem hebben net zo goed.
Goed uitzoeken, goed communiceren.
Bij serieuze schade moet direct ingegrepen worden en geen seconde later dan mogelijk is.
Doe je dit nl. niet, dan gaan de gebruikers van het systeem weer
aan de slag. Dingen wijzigen, er komen nieuwe dingen bij, dingen
verdwijnen. In veel databases wordt achter de schermen met unieke
nummertjes gewerkt om de dingen uit elkaar te houden. Al die
tellertjes gaan weer lekker hun eigen vrije leventje leiden.
Hierdoor wordt het al vrij snel een aardige puzzel als je op een
later moment alsnog wilt besluiten om sommige dingen ongedaan te
maken.
Je database ontwerp kan je hierbij helpen, maar de extra dingen die hiervoor nodig zijn heb ik nog niet echt gezien in de webwereld. De snelle weblui zijn meestal simpelweg nieuwbouwers. De snelle sleur-en-pleur generatie. Niet teveel nadenken, maar de boel in elkaar rammelen en kijken of het werkt. Zo nee, dan sleuren-en-pleuren we de boel gewoon nog een keer, net zo lang tot het wel ergens op lijkt. Op zich niets mis mee. Het gaat om het resultaat en wat zal mij het jeuken welke weg ze afleggen om er te komen.
Wat die lui echter missen is ervaring van het mainframe met zijn grote bestanden en databases. Hier zijn harde lessen geleerd over wat er allemaal mis kan gaan. Niet al deze zaken schijnen terechtgekomen te zijn in de standaard leerstof over gegevensbeheer. Mainframes zijn niet hip.
1 van die lessen is dat er situaties zijn die je niet meer terug kunt draaien. Geen hernieuwde sleur-en-pleur die je gaat redden.
Ik heb bv. een aantal keer met afgestudeerde IT ingenieurs in de clinch gelegen over door hun geschreven software.
Mannen, ik laad mijn datamodel in jullie tool en de boel klapt onderuit.
"Oh. Stuur maar op, we kijken wel even"
...
"maar wie stopt er nu 73 entiteiten in 1 model, zoveel attributen in die ene....!!! dat kan niet goed zijn. Zullen we samen uw ontwerp nog een keer doorlopen"
#####
hier volgt een stukje uitlegsessie dat aantoont dat het model toch redelijk netjes volgens de regels der kunst in elkaar is gestoken. veegpartij, go fuck a duck zeg
#####
Welcome to the real world, mannen. Die is niet zo netjes als ze je leren.
"mogen we uw datamodel even houden, meneer?"
Gewoon nog niet blootgesteld aan bepaalde ervaringen.
Terug naar ons VKblogje
Kennelijk zijn hier twee databases gekoppeld of samengevoegd.
Dat zijn de gevaarlijkste acties. In veel gevallen kun je na zo'n conversie niet meer terug. Deze is dus stomweg niet goed uitgevoerd. Er is niet goed getest. Kan een teken zijn van een nieuw team met een beperkte beschikbare tijd. Het totaalplaatje levert echter van de buitenkant geen goed beeld op.
Ik hoop van harte dat een slimmerik slechts een paar koppeltabellen heeft toegevoegd. Dat beide databases gewoon nog steeds bestaan zoals ze waren met alle blogjes van de laatste tijd er gewoon tussen. Dat zou de rust in de tent verklaren.
Dan zit onze belgische vriend gewoon even stevig te puzzelen. Gevalletje "shit, maar hoe steekt het dan wel in elkaar?". Daar kom je uit. Gewoon nog een keer proberen en dan beter testen. TADA, ineens staat alles er weer.
Ik twijfel daar een beetje aan, want dan had een slimmerik ook even kunnen besluiten om de oude software terug te zetten terwijl de boel gerepareerd wordt.
In alle andere gevallen, pompiedompiedom.
Dit noemen ze nu een uitdaging.
Oh nee, ik vergeet bijna iets.
Het kan natuurlijk ook dat er helemaal niets gebeurt bij onze zuiderburen.
Ik heb eigenlijk geen zin om van deze negatieve gedachte uit te gaan, maar uitsluiten kan ik hem niet.
Het totale gebrek aan communicatie is grappig.
Ook hier de kans op groentjes die nog niet snappen hoe de wereld in elkaar steekt, maar ook die van desinteresse vanwege de totale onbelangrijkheid die intern aan dit systeem kleeft.
Wie het weet mag het zeggen.
Three is a crowd
foto, weer een saai fotoblog, afspiegeling kabinetsformatie
Men vraagt, wij draaien ook een keer op de beach...
foto, bikini broekjes, overdaad schaad
Nog 1tje om het af te leren
Ik vind het maar niks, al dat zand. Insmeren ook niet. Was gelukkig geen weer om helemaal te verknetteren. Alles geschoten met een 175 euro 28-200 lensje. Toch licht zat :-)
de X-factor
foto, je hebt het of niet, time-out, ze komen altijd bovendrijven, too hot to handle










