Al jaren roepen de media dat het feminisme nog weinig heeft opgeleverd; Mannen willen tóch niet poetsen en zorgen. In de praktijk blijkt het vaak de vrouw te zijn die het grootste aandeel in het huishouden heeft en áls mannen poetsen dan doen ze dat in opdracht van hun partner. Ik herinner me dat mijn moeder dat soort klachten ook uitte toen ik een tiener was: de vrouw in huis voelt zich verantwoordelijk voor orde en netheid en haar man doet wat hem wordt opgedragen (meestal de afwas en de boodschappen).

Ik moet zeggen dat ik mij daar totaal niet in herken. Volgens mij is het gewoon een kwestie van goede afspraken maken. Ik denk zelfs dat vrouwen vaak zelf schuld hebben aan ongelijke verdeling van de taken: als zij zich ergert aan rondslingerende kleren en viezigheid in de keuken, is haar man zich daar nog totaal niet bewust van. En dan krijg je dus situaties waarin een carrièrevrouw in de bloei van haar leven zich uitslooft in huis terwijl haar partner wel wat beters te doen heeft.

Vandaar dus dat het artikel Zijn wij feministen? in het Volkskrant Magazine afgelopen zaterdag mij wel aansprak. En dan vooral deze passage:

De generatie vrouwen van 45 jaar en ouder zagen altijd beren op de weg. Wij rekenen mannen ons eigen falen niet aan en zijn geneigd de oorzaak bij onszelf te zoeken. Hadden we maar beter moeten onderhandelen. Die houding. Een sleets voorbeeld misschien: als mijn vriend de afwas niet heeft gedaan, zeg ik: "Jouw beurt, loser, want ik doe het niet." En dat weet hij ook. Dan blijft de prut echt staan. We zijn, denk ik, doorgeëvolueerd. Huiselijke twisten over de afwas zijn zo langzamerhand geen issue meer.

Kijk, dat bedoel ik. Het is alleen nog even wennen voor die vrouwen die een vuile vaat niet kunnen aanzien terwijl hun geliefden het aanrecht gewoon de rug toekeren en op de bank ploffen om te genieten van Grey's Anatomy. Wie van de twee heeft het nou eigenlijk het beste bekeken?

Zoals u wellicht heeft bemerkt, is dit weblog al een tijdje dood. Tot nu toe heb ik het een open eind laten hebben omdat ik misschien nog wel weer een keer de draad op wilde pikken. En misschien wil ik dat nog steeds wel ooit. Maar voorlopig niet; vandaar deze doodverklaring.

Ik schrijf sinds een paar maandag voor Pink Bullets; iets heel anders maar wel leuk om te doen.

Was getekend,
Suzan

Er is de afgelopen week veel commotie geweest over de Deense spotprenten en de reacties daarop. In tegenstelling tot twee derde van de Nederlanders kan ik me goed voorstellen dat Islamieten beledigd en boos zijn (wat uiteraard niet betekent dat ik het in brand steken van vlaggen en gebouwen goedkeur!).

[R]Ik stoor me eraan dat de vrijheid van meningsuiting steeds wordt aangehaald als excuus om mensen te beledigen. "We moeten onze vrijheid verdedigen. " zegt Qabouter, maar waarom is het nodig om anderen te beledigen?

"Kort lontje, geen humor" wordt er gezegd over moslims, maar ik denk dat de mensen die dit zeggen eens goed moeten nagaan hoe ver hun eigen humor eigenlijk reikt. In Nederland kan ook een rel ontstaan als de spot gedreven wordt met bepaalde personen of overtuigingen. In de tijd van de provo's werd een spotprent gepubliceerd waarop Koningin Juliana was afgebeeld als hoer op de wallen (zie hiernaast). De tekenaar en betrokkenen werden toen opgepakt.

Humor is voor een groot deel (sub)cultuurafhankelijk. De Deense tekenaar was zich ongetwijfeld van geen kwaad bewust. Hij tekende voor een Deens publiek - in die context was zijn humor acceptabel. Maar de tekeningen zijn een eigen leven gaan leiden en terecht gekomen bij mensen met heel andere humor-normen. Die normen kunnen erg verschillen van land tot land. Fokke en Sukke worden in de Verenigde Staten als extreem grof en zeker niet grappig ervaren; in Nederland worden ze gepubliceerd in een nationale kwaliteitskrant.
Behalve de verschillende normen voor humor speelt hier de religieuze kwestie ook een grote rol. Godsdienst ligt gevoelig - ik vind dat je daar als cartoonist best rekening mee mag houden.

Over humor en cultuurverschillen hoorde ik gisteren een interessante discussie bij Hoe?Zo radio met Giselinde Kuipers, socioloog en humoronderzoeker aan de Erasmus universiteit, Hans IJsselstein Mulder, voorzitter van de Stichting Pers & Prent en Abdulwahid van Bommel, imam en publicist over humor. Hier kun je het gesprek beluisteren (klik op "Beluister deze uitzending" en spoel even verder naar 9'40'').

Ik denk dat het belangrijk is om te accepteren dat verschillende mensen verschillende normen hebben, en dat die normen voor een groot deel cultuurafhankelijk zijn. Andere normen dan je eigen zijn niet per definitie verkeerde normen. (Zoals mijn ouders altijd zeiden: "Nee, niet raar. Anders")

De beste locatie om iemand te versieren is een spannende locatie. Dat is één van de wetenswaardigheden die Bas Kast beschrijft in zijn populair-wetenschappelijke boek De Liefde.
Canadese onderzoekers hebben de spannende-locatie-test beproefd door in een natuurpark een vrouw op een wankele voetgangersbrug te zetten. Proefpersonen (mannen) kregen als opdracht om de vrouw iets te vragen (de weg ofzo). Daarop gaf de vrouw haar telefoonnummer. Hetzelfde deden de onderzoekers met een vrouw op een stevige, brede brug. Ook hier kregen mannen het telefoonnummer van de vrouw. Wat bleek nu? De vrouw van de wankele brug werd door vier keer zo veel mannen teruggebeld als de vrouw van de stevige brug!

Onderzoekers verklaren dit als volgt: in een spannende situatie raakt je lichaam opgewonden; je krijgt hartkloppingen en je bloed gaat sneller stromen. Je hersenen kunnen dit verwarren met de opwinding die je voelt als je een aantrekkelijk persoon tegenkomt; met als resultaat dat je deze persoon graag wilt terugbellen.

Bij Hoe?zo! hoorde ik vrijdag een interessant nieuwtje over de werking van placebo's. Onderzoekers van de Harvard Medical School vertelden 270 mensen met rsi-klachten dat ze een echte of een placebobehandeling zouden krijgen, maar dat ze hoe dan ook beloond zouden worden met gratis behandeling achteraf. In werkelijkheid kreeg iedereen een placebobehandeling. De ene helft van de groep kreeg maizenatabletjes, de andere helft kreeg een placebo-acupunctuurbehandeling (ze werden niet echt door de huid geprikt).
De eerste twee weken was er geen verschil tussen de twee groepen; in beide werd een afname van de pijn gerapporteerd. Maar daarna gingen de mensen in de acupunctuurgroep zich beduidend beter voelen dan de groep van de maizenapilletjes. De onderzoekers denken dat dat wellicht komt doordat tijdens een acupunctuurbehandeling veel meer persoonlijke aandacht aan de patienten wordt gegeven.

Maar wat ik nog veel opvallender vond in dit onderzoek, was dat veel mensen die placebotabletjes slikten, klaagden over bijverschijnselen waarover ze vooraf waren gewaarschuwd (een droge mond en duiziligheid). Drie mensen haakten om die reden zelfs af. Blijkbaar kan een placebo-effect niet alleen positief maar ook negatief werken!

[R]Eind december heeft onze bank Karlanda het begeven en gisteren kwam een mannetje van IKEA langs om de schade te inspecteren. Nou ja, eigenlijk geen mannetje van IKEA maar een mannetje van het bedrijf dat voor IKEA de meubels bezorgt en reparaties uitvoert. Hij zette eerst onze bank op de kop, maakte er een paar foto's van en zei toen "Nou, dat zullen we meteen even repareren. Een momentje hoor." Hij had een bestelauto vol met latjes en balkjes bij zich, waarvan hij er een paar uitzocht en mee naar boven nam.
Zo repareerde hij de bank, terwijl ik koffie zette. Ik vraag me af wat andere mensen doen als er een mannetje in huis is om reparaties uit te voeren. Huishoudelijke klusjes? De krant lezen? Of gewoon wat rond hangen en met de reparateur praten? Ik deed het laatste.

"Ben je vrij vandaag?" vroeg hij.
"Ja," zei ik "ik ben altijd vrij op donderdag."
"O dat is fijn. Wat doe je voor werk?"
"Ik ben onderzoeker op de universiteit."
"Aha. Wat onderzoek je dan?"
...
Daar moet ik altijd even over nadenken. Het hangt meestal van de situatie af wat ik erover zeg.
"Ik onderzoek de Engelse taal."
"O? Waarom?"
"Nou, als je weet hoe de taal in elkaar zit dan kun je computerprogramma's maken die met taal kunnen omgaan."
...
"Goh," zei hij "nooit geweten dat dat werk bestaat."
"Nee," zei ik "ik wist ook niet dat er bedrijven bestonden die voor meubelwinkels bij de mensen thuis meubels repareren ."

Toen ik woensdagochtend naar mijn werk fietste, zag ik het onderweg naar de stad steeds witter worden: in Nijmegen lag sneeuw en in Wijchen niet. 's Avonds legde Helga van Leur uit dat in steden en industriegebieden eerder motsneeuw ontstaat dan in het buitengebied. Motsneeuw wordt ook wel uitsneeuwende mist genoemd.  Uitsneeuwende mist treedt op bij een combinatie van mist en vrieskou in de ochtenduren.
De aanwezigheid van onder andere roet- en stofdeeltjes in de lucht kan ervoor zorgen dat de mist "dikker" wordt. Samen met deze deeltjes wordt de waterdamp zwaar genoeg om neer te slaan als motsneeuw.
Nijmegen is weer helemaal wit vanmorgen; in Wijchen geen sneeuw te zien. Het verhaal van die roet- en stofdeeltjes maakt het winters landschap toch iets minder idyllisch...

[L]
Westminster Abbey
[L]
Piccadilly Circus
[L]
Groentemarkt in Soho
[L]
Speakers' Corner, Hyde Park
[L]
Metrohalte Oxford Circus

Vanochtend was er weer een tenenkrommend Jomanda-fragment bij Giel op radio 3. Hier komt het.


Giel: "ik kreeg een mailtje van Agnes en dat mailtje was kort maar heel krachtig: mag er alsjeblieft een lichtpuntje komen in mijn leven? Agnes, goedemorgen!"
Agnes: "Goeiemorgen"
Giel: "Is het echt zo slecht met je gesteld of eh"
Agnes: "Hmm, de laatste twee jaar wel ja, het gaat niet echt lekker"
Jomanda: "Depressief, depressief"
Giel: "Maar het is niet dat je je Agnes van kant gaat maken"
Agnes: "Nee. Haha, dat never nooit"
Jomanda: "Maar wel depressief"
Agnes: "Nee, ik ben niet depressief, ik ben altijd wel eh..."
Jomanda: "Nou dat hoor ik wel in jouw stem hoor"
Agnes: "Ja? Nee, ik ben echt eh..."
Jomanda: "Nee? Nou dan ben je zeker nog niet goed wakker. Ga door"
Agnes: "Jawel jawel, nee ik ben..."
Jomanda: "Nou, wat wil je vragen?"
Agnes: "ik ben een heel positief mens. Nou, ik heb veel gezondheidsklachten. Onder andere heel veel hoofdpijn en het laatste jaar, het laatste halfjaar eigenlijk heb ik heel veel huiduitslag erbij. Wat maar steeds erger wordt en ik kan smeren wat ik wil maar het helpt helemaal niks"
Jomanda: "Huil jij makkelijk?"
[R]Agnes: "Nee"
Jomanda: "Dacht ik al. Ingeslikt verdriet. Het moet ergens uit hè."
Agnes: "Ja. Ja."
Jomanda: "Dan gaat het uit je porieën heet dat."
Agnes: "Ja."
Jomanda: "Dus eigenlijk moet je aan het huilen gemaakt worden dus hè?"
Agnes: "Ja."
Jomanda: "Dan moet er toch iets gebeuren waardoor je inderdaad het verdriet los kunt krijgen hè."
Jomanda: "Vaak is het zo dat als er iets is wat je denkt dat erg is, slik jij het weer in want het is niet erg genoeg"
Agnes: "Het is niet erg genoeg"
Jomanda: "Zo zit je in elkaar"

En zo gaat het nog een tijdje door. Jomanda besluit zoals altijd met een wijze spreuk:
"Als je meer moeilijkheden ziet dan mogelijkheden dan moet je de mogelijkheden benutten om de moeilijkheden te voorkomen":

Ik was vanmorgen bij de Albert Heijn XL om 24 magnetronpannenkoeken te kopen en toen zag ik dat ze grote groene planten hadden voor 3 euro. Omdat wij op onze nieuwe werkplek nog wel wat groen kunnen gebruiken besloot ik zo'n plant mee te nemen. (Hier kun je lezen dat planten een fantastisch chi hebben. Binnen de leer van Feng Shui wordt aangenomen dat planten - vooral grote groene planten - de straling van computers opnemen. Dat leek me wel prettig.)
Aangekomen op mijn werk vroeg mijn kamergenoot: "Wat voor plant is het?"
"Een grote groene," zei ik.
[L]

[R]
Al maanden hoor ik bij tijd en wijlen de weermannen en -vrouwen klagen over een kwakkelende winter. Met temperaturen in de plus zijn zij niet tevreden - ijspret, dat is wat zij willen. En wat wij Nederlanders allemaal zouden willen.
Als ik dan op de fiets de ochtendvorst en gure oostenwind door mijn handschoenen voel waaien, terwijl radio-nieuwslezer Desiré Latenstein verheugd vertelt dat de Russische kou dichterbij komt, dan weet ik heel erg zeker dat Desiré niet op de fiets naar haar werk gaat.
Ik verheug me alweer op de eerstvolgende zachte winterweek: 8 graden overdag, een zwakke zuidenwind en geen handschoenen nodig!

Ik ben een tijdje afwezig geweest op het Volkskrantblog. Ik had wel inspiratie maar geen drang tot schrijven en veel andere dingen te doen. Mijn laatste bericht is van 3 januari - alweer 17 dagen geleden. Verschillende keren ben ik onderwerpen tegengekomen die een blog-bijdrage waard waren. Om ze niet in de vergetelheid te laten raken, zijn ze hier alsnog.

[R]Een paar weken geleden stapte een vrouw met een kinderwagen in de stadsbus, die ze onhandig hoog moest optillen. Ik moest toen denken aan het concept 'kneeling bus', dat ik wel eens ben tegengekomen op een bordje naast een busdeur. Knielende bussen kunnen inzakken tot stoephoogte, zodat vrouwen met kinderwagens en mensen die slecht ter been zijn goed kunnen instappen. De term knielende bus vind ik erg sympatiek. Goed bedacht. Ik kon er op internet niet zoveel over vinden, maar ik vond wel een grappig, ongetwijfeld Amerikaans, plaatje.

Vorige week stond ik in het café van het filmhuis te wachten op een drankje, toen ik naast mij het gesprek opving van twee mensen die een blind date hadden. "Volgens mij ben ik naar jou op zoek" zei een vrouw tegen een lange man met een leren broek. Ze gaf hem een hand en hij zoende haar drie keer. Daarna praatten ze over hun uiterlijk. "Heb je je haar altijd zo?", "Ben je echt 40? Je ziet er jonger uit.". De vrouw stelde voor om een tafeltje te zoeken - dat is alleen niet mogelijk op zaterdagavond in het café van het filmhuis. Dus zaten ze even later met hun cola op één van de houten bankjes vlak bij de ingang.

Dat doet me aan het volgende denken: weet u wat een hocker is? Een hocker is een voetenbankje dat je bij een bankstel kunt kopen in de stijl van het bankstel. Dit zijn hockers. Ik vind het een vreemd woord dat ik pas twee weken geleden voor het eerst heb gehoord tijdens een etentje bij iemand die in bezit is van een hocker.

Tot slot: vorige week hoorde ik een fragment van een BBC-discussieprogramma op radio 1. In het BBC-programma werd een discussie gevoerd tussen drie mensen die alledrie aan de telefoon waren. Plotseling gaf één van hen geen antwoord meer, terwijl de verbinding nog open stond. De presentator riep een paar keer in de telefoon en besloot toen de politie te vragen of zij misschien poolshoogte kon gaan nemen. De politie vertelde hem dat ze andere prioriteiten had, waarop de presentator besloot zelf langs te gaan bij zijn telefonische gast. Je hoorde hem verslag doen vanuit het huis van de man. Die bleek zojuist overleden te zijn aan een hartaanval.

Voortaan zal ik mijn inspiratie wel weer meteen omzetten in een schrijfactie.

Ken je Anna? Anna is het behulpzame virtuele helpdeskmeisje van IKEA. Op de website van IKEA kun je vragen aan haar stellen. Wij kwamen bij Anna terecht omdat vrijdagavond onze bank Karlanda het begaf. Volgens de garantiebepalingen moesten we ons melden bij de klantenservice, dus we wilden weten of IKEA open is op oudjaarsdag.
[R]
"Goedemorgen, ik ben Anna. Ik ben er om jouw vragen over IKEA te beantwoorden. "
"Hallo Anna"
"Welkom bij IKEA. Waarmee kan ik je helpen? "
"Is morgen de IKEA in Duiven open?"
"Op de pagina die ik nu voor je open, vind je alle informatie over onze openingstijden en zondagsopeningen. "
"Ah fijn, bedankt"
"Alsjeblieft! Heb je nog meer vragen over IKEA? "
"Nee, dat was het"
"Geeft niet. Ik ben 24 uur per dag on line... dus als het je later te binnen schiet, kan je ook nog je vragen stellen. "
"Doei!"
"Ja, tot ziens! Leuk met je gesproken te hebben. "

Leuk zeg, praten met Anna. Wat zou ze nog meer kunnen begrijpen? Ik heb wel eens gehoord dat veel mannen proberen om Anna te versieren. Eens kijken of dat lukt.

"Leuk kapsel Anna"
"Goed om te horen dat je tevreden bent! "
"Wil je een keer wat met me gaan drinken?"
"Volgens mij wil je een vraag stellen, maar ik heb iets meer informatie nodig om je te kunnen helpen. Zou je het nog een keer willen proberen? "
"Heb je een vriend?"
"Ik heb een vriend, hij heet Allan."
"Ik vind je ook wel leuk"
"Bedankt voor het compliment. Wilde je iets over IKEA vragen? "

Dat doet ze leuk. Wat een lol zullen de programmeurs hebben die Anna gebouwd hebben!

Deze week vindt op Radio 3 de Serious Request-actie "Red een kind in Congo" plaats. Drie DJ's (Giel, Wout en Gerard) maken zes dagen radio vanuit een glazen studio op het Neude in Utrecht en eten de hele week niets. Luisteraars kunnen bijdragen door plaatjes aan te vragen in ruil voor een geldbedrag.
Ondertussen vinden ook allerlei andere acties plaats om geld in te zamelen. De mensen op de foto betaalden het hoogste bod om te kunnen trouwen in het glazen huis. Ze werden gisteren live op de radio in de echt verbonden door - jawel! - Imca Marina. Giel, Wout en Gerard waren de getuigen.
De vader van de bruidegom vertelde verward dat het allemaal toch wel heel snel was gegaan. Ik kan me daar iets bij voorstellen! Al het geld voor het goede doel is welkom natuurlijk, maar ik denk dat ik toch liever een plaatje aanvraag... ("Love is all" van Roger Glover" voor €15)

Leuk initiatief, een elektronische kerstwens van de personeelsvereniging. In mijn mailbox vind ik de boodschap "Beste Leden, Lees svp de toegevoegde attachment."
Bijgevoegd is een Word-document. Daarin verwachtte ik natuurlijk de onvermijdelijke plaatjes van een vrolijke Kerstman, hulstblad of (zoals een katholieke instelling betaamt) het kindje Jezus aan te treffen. Maar niets van dit alles: de PV wilde het blijkbaar sober houden dit jaar.
Vraag ik me wel af waarom deze tekst niet in het mailtje zelf kon staan. De auteur van het Word-document was vermoedelijk meer van plan maar liet het uiteindelijk bij deze vier regels...

Fijne feestdagen allemaal!

[L]

Heb je het ook in de krant gelezen?

500 jonge mannen gezocht met kracht, vitaliteit en overtuiging, voor een 1-jaar durende opleiding om Nederland onoverwinnelijk te maken. [...]
Kom ons versterken. Raja Willem gaat 500 jonge mannen trainen, jonge mannen met spirit en vitaliteit. Hij geeft jullie de ervaring van opborrelende bliss en van het uitstralen van Onoverwinnelijkheid.

Wat is dit? Het klinkt wel erg dubieus.
Googlen op "Raja Willem" levert de volgende informatie op:
[R]
Raja Willem is Dr. Willem Meijles (zie ook de foto hiernaast), die de taak op zich heeft genomen "de nieuwe toekomst gestalte te geven in Nederland". Voor de nieuwe toekomst van Nederland heeft Willem duizend mannen en vrouwen nodig die bereid zijn om de zogenaamde "vredescheppende technologie" te beoefenen.
Voor de bevolking van Nederland zouden duizend mensen voldoende moeten zijn; voor de hele wereld moeten het er tienduizend zijn. Deze mensen groeien naar een hoger bewustzijn "waardoor zij over een grotere wijsheid beschikken en betere beslissingen nemen voor de toekomst van de mens." (bron)

Klinkt erg zweverig allemaal. Zouden er duizend mensen enthousiast geworden zijn door dit verhaal? Ik vraag het me af. Mocht je erg geïnteresseerd zijn, kijk dan eens hier.

Op de site van Psychologie Magazine kun je vaak meedoen aan leuke experimenten. Net kwam ik daar een bijzonder experiment tegen om te achterhalen of je paranormaal begaafd bent. Je krijgt 31 vragen over een afbeelding die je nog niet gezien hebt, waarna willekeurig een afbeelding geselecteerd wordt. Er wordt dan geteld hoeveel van de vragen over die afbeelding je goed beantwoord hebt.

Als je een score hebt van lager dan 0,05 dan ben je "significant" paranormaal begaafd. Gemiddeld is 0,50 en mijn score lag op 0,15. Veel van de kenmerken goed gegokt dus, ondanks dat het plaatje dat geselecteerd werd totaal anders was dan het plaatje dat ik in mijn hoofd had. Ik dacht aan een soort poëziealbum-plaatje van een jongetje op een fiets en het plaatje dat daadwerkelijk geselecteerd was, kun je hier bekijken (weggehaald uit deze post omdat het jullie kan beïnvloeden). Ik geloof niet dat ik voorspellende gaven heb!

Hier kun je het experiment doen.

Vanmorgen werd op Radio 2 live de Top 2000 gelanceerd. Hans Smit, de presentator van Ontbijtradio sprak hierover met Ron Stoeltie, de muziekcoördinator van Radio 2. In het gesprek blijkt onder andere dat Ron Stoeltie nog nooit van Katie Melua gehoord heeft en dat Bohemian Rapsody naar nummer twee "gekukkeld" is. Hier is het complete gesprek:

- Voor wie benieuwd is naar de lijst van dit jaar 2005: die wordt nu bekend gemaakt, door onze muziekcoördinator Ron Stoeltie. Ron, goedemorgen.
- Goedemorgen Hans.
- Ik zou zeggen: begin maar, ik ga nu even zes dagen weg en kom dan weer terug.
- Nou, op 2000 beginnen wij met de Beatles uiteraard.
- Okee.
- Op 1999... nee hoor, nee nee, we gaan hem niet helemaal opnoemen.
- Haha! Nee.
- Even ehm, zijn er veel nieuwe binnenkomers Ron?
- 175
- Allemachtig. En wie de hoogste nieuw?
- Ehm, de hoogste nieuwe is een meisje die we helemaal niet kennen, ene Katie Mèlua zegt jou dat iets?
- Ik ken wel Katie Melúa
- O ja, Katie Melúa ja. Iets over nine million bicycles, een plaat die mij helemaal niets zegt.
- Echt waar?
- Dat is de hoogste nieuwe binnenkomer op nummer 23.
- Drieëntwintig?!
- En daar mogen we met zijn allen op Radio 2 eigenlijk wel heel trots op zijn.
- Alle 1 miljoen driehonderd negenveertig duizend stemmers? Stemmen die zijn uitgebracht.
- Juist, ja.
- Allemachtig zeg, wat hoog.
- Ja.
- Is dat al een keer eerder gebeurd dat een nummer zo hoog binnenkwam?
- Nee, dat is nog nooit eerder gebeurd, dat is echt uniek.
- Maar ja dit meiske is ook heel geliefd natuurlijk, en dat blijkt ook wel weer. En dat is het leuke aan de lijst, dat je toch heel veel verschuivingen ziet. Natuurlijk een nieuwe nummer één wat we natuurlijk al bekend hadden gemaakt.
- Ja.
- Dus het is eigenlijk Hans een dynamische lijst geworden.
- Ja. Dat is het eigenlijk elk jaar toch wel?
- Jawel maar dan komt ieder jaar weer die discussie van ach, Queen weer op één, hè, altijd hetzelfde.
- Ja, even over Queen, want we weten dat Boudewijn de Groot met Avond de nieuwe nummer één is maar eh komt Queen met Bohemian Rapsody nog wel in de lijst voor Ron?
- Ja, die is gekukeld naar plaatsje twee.
- Plaatsje twee, o ja.
- Ja, dus de fans hoeven niet al te lang te wachten dus ja, nee twee, en ja, misschien volgend jaar weer één of drie of vijf. Dat is het leuke aan de Top 2000!
- Dat is het feest. Hé even, we hadden een aantal, ja eh zeg maar trekkers van de lijst, een paar luisteraars die zich heel erg druk hebben gemaakt voor bepaalde platen, lijsttrekkers. Sonja Klerk voor Recht in de ogen, die won het debat in Nijmegen, maar heeft ze ook resultaat geboekt, in de zin van komt Recht in de ogen in de lijst voor?
- Ja hoor, Recht in de ogen komt gewoon binnen in de Top 2000. Ik ga nog even niet zeggen op welke plaats, maar hij komt binnen dus eh, dat heeft wel degelijk nut gehad.
- Ja.
- En we hadden natuurlijk ook een aantal collega's zoals jou Hans die natuurlijk ambassadeurs waren van bepaalde platen.
- Ja!
- Enneh... ik mag jou misschien feliciteren
- Wat, Keane?
- ... want bij jou was het geen Queen maar Keane.
- Ja precies! Staat ie op drie?
- Jou plaat is als hoogste van alle collega's binnengekomen.
- Echt waar?
- Hij staat op 128.
- Oooooooh!
- Komt Keane met Somewhere only we know zomaar binnen
- Oh wat geweldig zeg!
- Van harte gefeliciteerd.
- Nou dank je wel. Ja, ik heb een enorme campagne gevoerd en dat heeft dus resultaat gehad.
- Het heeft dus zeker resultaat gehad en je bent als winnaar uit de bus gekomen dus ik zou zeggen, trek die fles zometeen maar open.
- Dat gaan we doen alvast.
- Ehm er wordt nu ergens hevig geapplaudiseerd voor mij, het zou zomaar kunnen. Enneh, kunnen we het ook al nalezen ergens?
- Eh, nog niet, maar eh als we samen aftellen,
- Ja...
- Eh, dan beloof ik je dat ie dan bijvoorbeeld, dat als we dan vanaf drie aftellen, dat ie op één online is.
- Okee.
- Zullen we dat doen?
- Dat gaan we doen. Hier komt ie Ron, samen:
- Drie - Twee - Eén
- Yo!
- *Applaus*
- Ooooh, daar staat ie, wat is ie mooi! Nog zeven dagen en dan is het zo ver, de Top 2000

De website Ye Olde English Sayings vertelt een grappig verhaal over het leven in de 15e eeuw en de spreekwoorden en gezegden die in die tijd zouden zijn ontstaan. Dat het allemaal klopt lijkt me onwaarschijnlijk, maar er staan een aantal heel aardige verklaringen op. Bijvoorbeeld over de herkomst van de uitdrukking "it's raining cats and dogs":

In de 15e eeuw hadden de meeste mensen rieten dakbedekkingen. De kleine huisdieren in de overvolle woning zochten vaak beschutting vlak onder het dak. Als het heel hard regende, kon het daar wel eens glad worden en vielen de beesten soms naar beneden. Dan regende het dus katten en honden.


Ik vind het een mooi verhaal, maar er blijken veel meer theorieën over de herkomst van dit spreekwoord te bestaan. Cats and dogs zou bijvoorbeeld een verbastering kunnen zijn van cata doxas, wat Latijn is voor tegen de verwachting in.

Met het oog op morgen begint altijd met een snedige opmerking van de presentator over de actualiteit. Gisteravond had Jeroen Pauw een erg grappige tekst - met een verrassende clou:

Dit is met het oog op morgen. Buiten is het 4 graden, binnen zit Jeroen Pauw.

Goedenavond. Als ik Peter R. de Vries wil interviewen dan schrijf ik een memo op mijn computer, wis dat vervolgens, sloop de processor uit mijn pc, stop die in een fles en gooi die dan bij Noordwijk in zee. Nou, meestal belt Peter dan wel na een half uurtje.