Beste sportredactie, op het gevaar af vanaf nu als een gefrustreerde FC Twente-supporter te boek te staan, wil ik toch een vleugje kritiek leveren op jullie voetbalverslaggeving in het sportkatern op maandag. Al een aantal maanden staat mijn clubje op de tweede plaats in de eredivisie. Weliswaar ver achter op de a.s. kampioen AZ, maar toch. Het is dan vreemd te moeten constateren dat Twente over het algemeen maar weinig aandacht in de maandagse Volkskrant krijgt. Sterker, de afgelopen twee weken heb ik  het hele sportkatern minutieus doorgezocht, maar geen letter over de wedstrijden van de nummer twee in de eredivisie. Zelfs geen ANP-berichtje. Wel, zoals elke week aandacht voor Ajax, de nummer drie in de competitie, en voor Feyenoord, tiende op de ranglijst. Dat is nog het stuitendste: Feyenoord krijgt al jaren zeer ruime exposure in de Volkskrant, met als bijna wekelijks terugkerend thema: voormalig topclub in verval. Gelukkig volgende week wel aandacht voor de wedstrijd van de Tukkers; dan spelen ze in de Kuip. Met een beetje mazzel is er dan in de laatste alinea nog iets te lezen over FC Twente.
Met vriendelijke groet,
Gerrit van Spanje

  Vandaag is het 25 jaar geleden dat ik(en nog 549.999 anderen)deel uitmaakte van de grootste demonstratie ooit gehouden in Nederland. Nog steeds ben ik houder van dat Nederlands record en ik wil al die andere honderdduizenden bedanken dat ze dat mede mogelijk gemaakt hebben! Het was na Amsterdam(Museumplein 21 november 1981) de tweede grote antikernwapendemonstratie waarbij vooral werd geprotesteerd tegen het plaatsen van kruisraketten in West-Europa en de vergelijkbare SS-20's in Oost-Europa. De leiders van respectievelijk de VS, Reagan en van de Sovjet-Unie, Andropov, werden beiden als de kwade genius gezien. We moesten op die laatste zaterdag in oktober eerst 's ochtends vroeg met de eigen auto van Enschede naar het station van Hengelo waar vele Twentenaren zich verzamelden  om met bussen naar Den Haag te vertrekken. Vlak voor Den Haag raakten we in een kilometerslange file en hoorden op de radio Ina Brouwer van de CPN(voor de jonge lezertjes de Communistische Partij Nederland) een toespraak houden op het Malieveld. Ze werd ruw onderbroken omdat er snel werd overgeschakeld naar het Zuiderpark waar prinses Irene op het punt stond een verrassende redevoering te houden. Een lid van het door mij zo verafschuwde koninklijk huis, dat zomaar een indrukwekkende rede hield. Zonder de kruisraketten bij naam te noemen sprak zij: "Het is mooi om te leven, de aarde is prachtig en ieder mens is uniek en zeer de moeite waard. Stel dat alle bloemen maskers zouden dragen. Door de wapens die we nu hebben gemaakt, staan we op de rand van de afgrond." Eenmaal uit de bus schuifelden we van het Malieveld door het centrum van Den Haag richting Zuiderpark. Ondertussen zagen we Joop den Uyl een indrukwekkende speech houden en we zagen een hese Frans Halsema zingen, niet wetende dat het zijn laatste optreden zou zijn. Vier maanden later overleed hij aan keelkanker. Onderweg zagen we vele ludieke spandoeken. "Ik ben van na de oorlog en dat wil ik zo houden. Sovjet-Unie in de NAVO.  Dit SPANDOEK is ook tegen!!! Liever een Rus in bed dan een kruisraket." Dat laatste was een knipoog naar het Oud Strijders Legioen, dat kwam met "Liever een kruisraket in de tuin dan een Rus in de keuken." Zeer indrukwekkend was het geluid tijdens de tocht van schreeuwende demonstranten dat ineens van achter je opkwam,  over je heen ging en zich langzaam weer verwijderde. Een soort verbale wave. Mulisch beschrijft dit fenomeen in De Aanslag als volgt: "......weerklonk plotseling ver achter hen en heel zacht een afschuwelijke, massale schreeuw, die dichterbij kwam. Geschrokken draaide iedereen zich om. Wat gebeurde er? Er mocht nu niets gebeuren! Het was onmiskenbaar een angstschreeuw, die niet ophield en steeds neer naderde. Toen hij hen bereikte was er nog steeds niets gebeurd, maar iedereen begon opeens ongearticuleerd te schreeuwen, -ook Peter, en ook Anton. Even later was de schreeuw hen voorbij en verplaatste zich naar voren, hen lachend achterlatend. Maar een paar minuten later kwam de schreeuw er van achteren weer aan, passeerde hen weer en verdween in de verte."
Vlak voor we weer teruggingen naar de bus hield IKV-secretaris Mient-Jan Faber de afsluitende toespraak. Hij sprak de verschrikkelijke woorden: "Die half miljoen hier in Den Haag, dat is nog wat anders dan die 81 waar het kabinet-Lubbers op kan rekenen in het parlement." Als een ware volksmenner lapte hij een democratische meerderheid aan zijn laars. En ja, er waren 550.000 Nederlanders aanwezig in Den Haag, dus 13,5 miljoen waren er niet. Dus ook dat rekensommetje van Faber ging niet op. Al met al een beetje vervelend einde van een enerverende, stimulerende dag. Die kruisraketten zijn er niet gekomen, misschien een klein beetje dank zij ons, maar vooral dankzij de opvolger van Andropov,  Michael Gorbatsjov, die inzag dat de Sovjet-Unie deze wapenrace niet langer meer kon volhouden.
 

  Ach Frits Spits,
dat was wel heel secundair gereageerd, vanochtend in het programma van Edwin Evers. Gisteren in het tv-programma  De Wereld Draait Door een opgewekte Frits Spits die ruim aan het woord komt. Er wordt een paar keer zijdelings verwezen naar het boek dat Spits geschreven heeft(Zestig Strepen). Het belangrijkste verwijt dat Spits Matthijs van Nieuwkerk, de presentator van DWDD vanochtend maakt is dat hij niet één keer het boek omhoog steekt om het aan te prijzen. Want daar zat Frits voor, om gratis en voor niks reclame te(laten) maken voor zijn paperback. Hij denkt aan een voorop gezet plan om hem er in te luizen. "Er zit meer achter!" Spits houdt er overigens een vreemde mening over journalistiek op na. "Je nodigt toch niet iemand uit als je het boek niet leuk vindt?" In het gesprekje met Edwin Evers en zijn zestien side-kicks werd en passant een andere gast door het slijk gehaald.  Columnist Nico Dijkshoorn had een lelijk stukje over oud-doelman Hans van Breukelen geschreven en omdat Spits fan is van PSV hoort dat niet. Ondertussen zat onze Radio 2-diskjockey zeer smakelijk te lachen om de amusante schrijfsels van Dijkshoorn. En in het programma geen woord van kritiek op de GeenStijl- en Volkskrant-columnist. Ik had Frits graag horen oreren over de bijzonder onsmakelijke methodes van Geen-Stijl.  Maar geen woord van de oud-VARA-diskjockey, die de interviewmethodes van van Nieuwkerk("mijn mening eerst, en dan de rest") vergeleek met VARA-praktijken uit de jaren '70; precies de jaren waarin Spits(Spitsbeeld) werkzaam was voor de Arbeidersomroep. Was dan meteen overgestapt naar de KRO of Joop van de Ende. Ach ja, Frits met zijn Strepen van Spits. Draai leuke muziek maar val ons niet lastig met al die obligate rubriekjes zoals we die ook al tegenkomen in zijn lunchprogramma Tijd Voor Twee. In De Strepen Van Spits veel Mathilde Santing, Randy Newman, Queen, Borsato, Jeroen van der Boom en Rob de Nijs. Wel leuk, maar weinig vernieuwend. Maar leuke, vernieuwende muziek heeft hij eigenlijk nooit laten horen. Natuurlijk, Amy MacDonald is erg leuk maar draai nu niet al een half jaar lang bijna elke dag haar prijsnummer Mr. Rock & Roll. Draai eens een ander nummer van die CD. Zal wel niet in het format van Radio 2 passen. Want ook Frits Spits zit gevangen in de dwangbuis van de formats. Anders draai je niet voor de zoveelste keer Moviestar van Harpo of  Jimmy(De Eenzame Fietser) van Boudewijn de Groot. Zoals in alle doordeweekse programma's van Radio 2 is originaliteit ver te zoeken.  Maar Spits was nooit de vernieuwende plaatjesdraaier, ook niet in de jaren '70 en '80. Terwijl diskjockeys als Felix Meurders, Vincent van Engelen en Theo Stokkink toen ook nieuwe muziek als punk en New wave lieten horen, bleef onze Frits steken bij de muziek van The Eagles, Dan Fogelberg, Mark & Clark Band, Little River Band, Foreigner, ELO en 10CC. Zijn leukste rubriekje zat in zijn leukste radioprogramma(De Avondspits): de Poplimerick. Eén voorbeeldje:
 Een housefan in Oost-Krikkemikke
Hoeft geen extasypil meer te slikken
Sinds het carnavalsfeest
Loopt z'n simpele geest
Slechts op drie keer alaaf al te kicken
(Alive and kicking - Simple Minds

  Over een week gaan in China de Olympische Spelen van start. In een land dat ongeveer alle vrijheden van de burgers aan zijn laars lapt. Bijvoorbeeld de vrijheid van meningsuiting. Op de site van Amnesty International staat te lezen dat Ye Guozhu al bijna vier jaar gevangen zit omdat hij demonstreerde tegen het feit dat hij samen met vele anderen zijn huis werd uitgezet vanwege bouwwerkzaamheden t.b.v. de Olympische Spelen. Guozhu is gemarteld in de gevangenis, o.a. met stroomstokken en is deze maand naar een onbekende bestemming(voor zijn familie althans)overgeplaatst. Er zijn vele honderden anderen die voor dergelijke "vergrijpen" voor jaren de gevangenis in verdwijnen, gespeend van enig contact met de buitenwereld, zoals familie en een advocaat. Nog steeds wordt in China op uitgebreide schaal de doodstraf uitgevoerd. Volgens officiële bronnen zijn er in 2007 470 mensen geëxecuteerd. Volgens schattingen van mensenrechtenorganisaties zouden dat er zo'n 6000 zijn. Minderheden zoals de Tibetanen en de Oeigoeren worden nog steeds ongelijk behandeld en protesten worden met geweld neergeslagen. Persvrijheid voor de Chinese journalisten bestaat niet en, ondanks toezeggingen van de Chinese autoriteiten dat de buitenlandse verslaggevers niets in de weg zal worden gelegd, blijft bijvoorbeeld de internetcensuur gewoon bestaan. Zoek sites op met de trefwoorden  "Falungong", "Amnesty International" of "Tibet" en je krijgt "Webpage reset" te zien. Naar zo'n land vertrekken op dit moment vele duizenden sporters om te strijden voor gouden, zilveren of bronzen plakken. Dat impliceert dat zij dat veel belangrijker vinden dan dat er in China voortdurend mensen over de kling gejaagd worden, totaal onschuldige burgers jarenlang gevangen worden gehouden waarvan sommigen langdurige martelingen ondergaan. "Waarom zouden wij na jaren trainen voor de Spelen nu opeens voor een boycot moeten beslissen; in 2001, toen de Spelen aan China werden toegewezen, hoorde je niemand." Dat klopt, maar je hoorde toen ook niets van de sporters die nu  deze drogredenering hanteren. Natuurlijk, politici en zakenmensen reizen af en aan naar China om de meest lucratieve contracten af te sluiten, en de consumenten in de vrije westerse wereld kopen zich suf bij winkels als Zeeman en Wibra waar artikelen in de rekken hangen die in China gefabriceerd zijn door vrouwen en soms kinderen onder zeer zware werkomstandigheden. Maar laat dan zien dat je als sporter méér hart voor de mensenrechten hebt, en je niet laten misbruiken door de Chinese overheid en haar prestigeobject: de Olympische Spelen.

Omdat het 4 mei is twee gedichten van Willem Wilmink(1936-2003).

Een foto

Van die razzia's zijn foto's:
Jonas Daniël Meijerplein,
waar de Duitse militairen
joden aan het treiteren zijn.

Een bange man met keurige schoenen,
lange jas en vlinderdas,
wordt over het plein gedreven
of het naar een veemarkt was.

Drie Duitse soldaten staan er
met een spottend lachtje bij
en daar kijkt een vierde Duitser,
misschien toch beschaamd, opzij.

Stel je voor, je zag die foto
van de man met vlinderdas
en je zou opeens ontdekken
dat het je eigen vader was.

Soms moet ik er ook aan denken
hoe 't die andere zoon vergaat,
die ontdekte: kijk, mijn vader
is die lachende soldaat.

http://media.putfile.com/Een-Foto---Herman-van-Veen


Ben Ali Libi

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.

Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.

Toen vonden de vrienden van Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

In 't concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.

En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

Ben Ali Libi, die arme schlemiel,
hij ruste in vrede,
God hebbe zijn ziel.


http://media.putfile.com/Ben-Ali-Libi

  Beste Mevrouw Rita Verdonk,
Democratie werkt als volgt: U richt een partij of voor mijn part een beweging op. U stelt alleen of met leden of sympathisanten een programma met standpunten op, laat u inschrijven in het kiesregister, gaat  met uw standpunten en beloftes het land in, probeert zoveel mogelijk kiezers van uw ideeën te overtuigen  en u ziet op de avond van de parlementsverkiezingen hoeveel mensen u gesteund hebben. Zijn dat er veel dan hebt u eventueel de positie om te gaan onderhandelen met andere partijen over een regeerakkoord(we hebben het systeem van evenredige vertegenwoordiging, dus ja, u zult water bij de wijn moeten doen.) Krijgt u partij weinig aanhang dan is dat jammer, maar dan kunt u zichzelf niets verwijten; u hebt geprobeerd zoveel mogelijk kiezers te overtuigen van uw plannen. Zo hoort dat. U komt met ideeën en wij(de kiezers)bepalen wel of we die ideeën zien zitten. Dus niet gaan winkelen om te kijken wat de meest populaire meningen zijn, want dan krijgt u al snel onverenigbare standpunten zoals belastingverlaging en inkrimping van het ambtenarenapparaat aan de ene kant en het oplossen van het fileprobleem aan de andere kant.

-Wachten op serie 6 van de Sopranos.
-Duetten met doden.
-Schrijvers die tijdens een prijsuitreiking óf in een apart kamertje gaan zitten óf ongeinteresseerd   gaan zitten doen met een kind op schoot.
-Het gebruik van het woord "respect"
-Boodschappen of meningen van Leden Van Het Koninklijk Huis(óf aftreden en hopen dat Uw boodschap of mening in Geachte Redactie wordt geplaatst óf kop houwen)
-Willem Holleeder
-Politici in vrijetijdskleding omdat dat voor de gelegenheid gewenst is(Poetin, Bush en alle deelnemers aan de kabinetsformatie 2006/2007).
-Erica Terpstra juichend op de tribune in Peking, de hoofdstad van China, waar volgens Human Right Watch zo'n 7500 mensen per jaar worden geëxecuteerd en waar naar schatting 500.000 mensen zonder vorm van proces vastzitten in werkkampen.
-Heleen, Linda, Catharine en Felderhof.
-Het zelfvoldane gereutel van Radio 2-presentatoren tijdens het uitzenden van de TOP 2000 met vooral liedjes die je het hele jaar al op Radio 2 hoort.(Nauwelijks Waits of Radiohead, toch niet de minst belangrijke muzikanten van de afgelopen jaren.)
-Sonja Bakker
-Mensen die een jaarkaart van hun favoriete voetbalclub kopen en daarna zien dat de belangrijkste spelers vertrekken(zoals afgelopen jaar o.a. bij Ajax en Willem II).
-Gezeur over de beste nieuwslezer van Nederland
-De getapte collega die 's morgens binnenkomt met een welgemeend "Goeiemoggol". Dezelfde collega die daarvoor ruim tien jaar de dag begon met "Goejesmorgens".
-De openbare boekenverkoop bij De Wereld Draait Door en Paul & Witteman(met het afgelopen jaar als dieptepunt Martin Bril die zijn dochters misbruikte ten faveure van zijn bankrekening)
-Balkenende die "konklijk"zegt in plaats van "koninklijk"
-Balkenende die "D sèsestig" zegt in plaats van "D zesenzestig".
-Balkenende die "Poetin" zegt in plaats van "dictator"
-Marco van Basten, John van 't Schip en Robbie Witschge die elk weekend met z'n drieën bij subtopper Ajax zitten(net als in 2004, 2005, 2006 en 2007).
-Mensen die "helemaal leuk" zeggen.
-Herhalingen van Flodder, Friends, Seinfeld, Sex In The City, De Pfaff's en Joling & Gordon Over De Vloer.
-Automobilisten die het veel te vermoeiend vinden om nog de beweging naar de richtingaanwijzer te maken.
-Dancing With The Stars, Achter De Schermen Bij Dancing The Stars, Backstage Bij Dancing With The Stars, Dancing With The Stars The Day After, Fighting With The Stars, Global Dancing With The Stars, Riding With The Stars, Darts With The Stars, Singing With The Stars, Fucking With The Stars, Jumping With The Stars, Icedancing With The Stars, Dining With The Stars,enz.(OK, alleen Dying With The Stars zie ik door de vingers).
-Mensen die "oké" zeggen, maar "geen flauw idee" of "het interesseert mij geen moer" bedoelen.
-De Lama's en De Laatste Show.
-Mensen(vrouwen ook wel)die in gesprek zijn met hun mob en dan alles om zich heen vergeten. Een gevaar op de weg of een belediging van de in levende lijve aanwezige gesprekspartners.
-Mensen die "mob" zeggen als ze mobiele telefoon bedoelen.
-Mannelijke politici met vreemde kapsels die zeggen gedemoniseerd te worden en tegelijkertijd anderen voor van alles uitmaken.
-Vrouwelijke politici die zeggen het fileprobleem te kunnen oplossen maar niet zeggen hoe en niet verschijnen in de Tweede Kamer tijdens debatten daarover.
-De wijzigingen in het zorgpakket, zodat je een halve kerstdag bezig bent om uit te vogelen wat er veranderd is en welke gevolgen dat het voor jou heeft.
-Columnisten en webloggers die aan het eind van het jaar opsommen wat ze het komende jaar niet(meer)willen horen, zien of lezen.

Wat hoor ik, zijn de overige 7 renners van de Rabobankploeg ook opgestapt?

Nee hoor, ze zijn gewoon weer opgestapt.

in het kader van het  nieuwste project van Het Nieuwste Schavot in de Volkskrant, de HNS-serie over brildragende voetballers, kwam ik na uren bladeren in 1-0's van begin jaren '70 drie prachtige exemplaren tegen.
De eerste is Wil van Beveren, de zoon van atleet Wil van Beveren, die tijdens de Olympische Spelen in Berlijn in 1936 6e werd op de 200m, en de broer van Jan van Beveren, een filatelist te Dallas, Texas, en algemeen beschouwd als één van de beste keepers van de twintigste eeuw.
Wil van Beveren speelde betaald voetbal bij Sparta, SVV en Heerenveen.
De tweede is de oud-doelman van NAC, Peter van de Merwe. In een interview in 1-0 van 14 november 1970 vertelde van de Merwe dat hij drie keer contactlensen heeft ingehad maar evenveel keren verschoven ze. "De dokter zei me, dat mijn pupillen niet rond waren. Als ik met mijn ogen knipperde, kwamen de lensen in beweging. Daarom speel ik nog steeds met een nylonbril op. Het montuur is buigzaam en met een band aan mijn achterhoofd bevestigd. De bril heeft één probleem. Als het regent ben ik zwaar gehandicapt, want het is nu eenmaal onmogelijk om op alle momenten de glazen schoon te maken. Met een zonneklep vang ik het meeste water op. Maar al met al ben ik met het nylonmontuur, dat waarschijnlijk niet meer dan 25 gulden heeft gekost, best tevreden."
De derde is natuurlijk Joop van Daele, de Feijenoord-speler waarvan het ziekenfondsbrilletje tijdens de wereldbekerfinale tegen Estudiantes door een paar teleurgestelde Argentijnse heethoofden van het hoofd werd afgerukt en op de grond werd platgetrapt. Dit nadat Van Daele voor de beslissende 1-0 had gezorgd.

Omdat het 4 mei is twee gedichten van Willem Wilmink(1936-2003).

Een foto

Van die razzia's zijn foto's:
Jonas Daniël Meijerplein,
waar de Duitse militairen
joden aan het treiteren zijn.

Een bange man met keurige schoenen,
lange jas en vlinderdas,
wordt over het plein gedreven
of het naar een veemarkt was.

Drie Duitse soldaten staan er
met een spottend lachtje bij
en daar kijkt een vierde Duitser,
misschien toch beschaamd, opzij.

Stel je voor, je zag die foto
van de man met vlinderdas
en je zou opeens ontdekken
dat het je eigen vader was.

Soms moet ik er ook aan denken
hoe 't die andere zoon vergaat,
die ontdekte: kijk, mijn vader
is die lachende soldaat. 

http://media.putfile.com/Een-Foto---Herman-van-Veen


Ben Ali Libi

Op een lijst van artiesten, in de oorlog vermoord,
staat een naam waarvan ik nog nooit had gehoord,
dus keek ik er met verwondering naar:
Ben Ali Libi. Goochelaar.

Met een lach en een smoes en een goocheldoos
en een alibi dat-ie zorgvuldig koos,
scharrelde hij de kost bij elkaar:
Ben Ali Libi, de goochelaar.

Toen vonden de vrienden van Weduwe Rost
dat Nederland nodig moest worden verlost
van het wereldwijd joods-bolsjewistisch gevaar.
Ze bedoelden natuurlijk die goochelaar.

Wie zo dikwijls een duif of een bloem had verstopt,
kon zichzelf niet verstoppen, toen er hard werd geklopt.
Er stond al een overvalwagen klaar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

In 't concentratiekamp heeft hij misschien
zijn aardigste trucs nog wel eens laten zien
met een lach en een smoes, een misleidend gebaar,
Ben Ali Libi, de goochelaar.

En altijd als ik een schreeuwer zie
met een alternatief voor de democratie,
denk ik: jouw paradijs, hoeveel ruimte is daar
voor Ben Ali Libi, de goochelaar.

Ben Ali Libi, die arme schlemiel,
hij ruste in vrede,
God hebbe zijn ziel. 

http://media.putfile.com/Ben-Ali-Libi

Na alle dweepzieke biografieën van Johan Cruijff die de afgelopen weken werden gepubliceerd, is het een verademing nog eens Cruijff, Hendrik Johannes, fenomeen(1972) van Nico Scheepmaker ter hand te nemen.
Ook Scheepmaker was lyrisch over “Jopie”, maar op een relativerende manier die ontbreekt in de schrijfsels van Johan Derksen, Youp van ’t Hek(lees vooral zijn column in de VARA-gids van deze week; tenenkrommend), Hanneke Groenteman of zelfs Jan Donkers.
De in 1990 overleden schrijver, dichter, columnist, voetbalkenner en voetbalturfer vergelijkt op humoristische wijze Cruijff met de andere J.C. en met Cervantes, Goethe en Bach.
In één van de eerste hoofdstukken wordt haarfijn uitgeplozen waarom er over Piet Keizer meer gedichten zijn gemaakt dan over de maestro zelf. Ook wordt onomstotelijk bewezen dat het toch echt “Cruijff” is, en niet “Cruyff”.
Erg leuk is het in de druk van 1984(dat uitkwam vanwege het toen definitieve afscheid van de voetballer Cruijff) toegevoegde hoofdstukje over de 50e verjaardag van Cruijffie.
Nog steeds het onovertroffen boek over de voetballer Cruijff. En laten we eerlijk zijn, alles wat onze held na 1984 allemaal uitvoerde is bijzaak.

Ik heb me de afgelopen jaren groen en geel geërgerd aan de diverse regeringen-Balkenende, die als makke schapen achter de Verenigde Staten aan liepen en nauwelijks kritiek leverden op de verschrikkelijke wantoestanden op Guantánamo Bay, waar al bijna vijf jaar een paar honderd in Afghanistan gearresteerde mensen gevangen zitten in de meest mensonterende omstandigheden..
Zijn het oorlogsmisdadigers? We weten het niet, want de Verenigde Staten weigert deze mensen te laten berechten en gunt ze zelfs het recht op een advocaat niet. Canada is op dit moment in rep en roer omdat naar buiten is gekomen dat een jongen, Omar Khadr, die de Canadese nationaliteit heeft, na vijf jaar voor het eerst met zijn moeder mocht bellen. De jongen werd vijf jaar geleden als vijftienjarige in Afghanistan opgepakt en overgebracht naar Guantánamo Bay omdat hij verdacht werd van het gooien van een granaat naar Amerikaanse soldaten. Lees ook het blog van a.j. cornelese.
http://www.volkskrantblog.nl/bericht/113591
Bijna vijf jaar lang worden mensen geestelijk gemarteld. Je zult het maar moeten ondergaan; vast zitten zonder te weten wanneer je vrij komt; als je überhaupt ooit nog vrij komt.
Gelukkig zit de PvdA sinds kort in de regering. De Bossen, de Koendersen en de Plasterken zullen dit in het zojuist aangetreden kabinet aan de orde stellen en de minister van BZ zal een verzoek indienen bij zijn Amerikaanse collega om wat te doen aan deze  mensenrechtenschendingen. Natuurlijk zullen de VS het voor kennisgeving aannemen en overgaan tot de orde van de dag. Maar Nederland behoudt op deze manier wel haar zelfrespect en wellicht dat er toch ergens een héél klein balletje gaat rollen.
Zal het zo gaan? Ik ben bang van niet. De PvdA houdt  sinds ze is toegetreden
tot Balkenende IV een parlementair onderzoek naar de achtergronden van de politieke steun die de regering gaf aan de oorlog tegen Irak in 2003 tegen.
Wellicht zit het Amerikaanse wangedrag op Guantánamo Bay in dezelfde package-deal als dat parlementaire onderzoek en het generaal pardon.
Voor mij als PvdA-lid is dat één compromis te veel. Met bovenstaand onderwerp valt niet te marchanderen. 
Ik wacht de honderd dagen die een kabinet gegund is om in te werken af en trek daarna mijn conclusie.

http://www.amnesty.nl/bibliotheek_vervolg/guantanamobay

Afgelopen vrijdagavond was het Nijmeegse NEC het zoveelste team dat door FC Twente weggetikt en gedeclasseerd werd.
Het is heerlijk als je cluppie vrijdags wint en je achterover kunt gaan zitten en kijken wat de concurrentie doet. Andere jaren bestond die concurrentie uit clubs als Sparta, ADO, RKC en Willem II, of als het wat beter ging Heerenveen, Roda JC, FC Utrecht of Vitesse.
Nu kijken we alleen nog maar naar de verrichtingen van PSV, Ajax en AZ. Zelfs Feyenoord lijkt een maatje te klein voor Twente.
Ik verheugde me al op het verslag in de Volkskrant. Dus zaterdagochtend extra vroeg opgestaan, de krant uit de brievenbus gehaald, in tegenstelling tot normaal het eerste katern totaal negerend, snel zoeken naar Het Vervolg, want aan de achterkant van dit katern zit de sport weggestopt. De eerste keer, bladerend door de schamele drie pagina’s sport, vond ik niets. De tweede keer niets, de derde keer, naar minutieus zoeken, nog niets. Alleen de karakteristiek van de wedstrijd stond in kleine lettertjes vermeld. Mijn enige hoop was nog het maandagse sportkatern. Maar nee, die hoop was vergeefs. Wel weer een uitgebreid verhaal over Feyenoord, dat inmiddels op 9(negen) punten van de Tukkers staat. Overigens ook nauwelijks een woord over Feyenoord’s tegenstander, Roda JC.
Zondag speelt Twente thuis tegen Ajax. Mocht Twente winnen(kan toch?)dan zal het verslag op maandag in De Volkskrant waarschijnlijk tot de laatste alinea gaan over de problemen bij de Amsterdamse club en aan het eind een regel of tien over het provincieclubje. Zoals dat in de krant van maandag 5 maart het geval was met Heerenveen..

"Luisteren naar een debat in het Amerikaanse Congres over Irak is verontrustend. Het klinkt alsof het Amerikaanse volk twee doodlopende wegen aangeboden krijgt. Of je volgt president Bush en je stuurt militairen naar een heftige burgeroorlog, of je steunt een van de resoluties van het Congres en verzet je tegen het beleid. Maar dan heb je geen enkele strategie die de Amerikaanse belangen veiligstelt.
Ik geloof dat er een alternatieve strategie bestaat, maar daar zijn twee dingen voor nodig: een datum – 1 december – en een prijs – 3,5 dollar per gallon (3,8 liter) benzine.

Laat me dat uitleggen. Wat is het Amerikaanse belang in Irak op dit ogenblik? De burgeroorlog op een zodanig laag niveau brengen dat er wellicht een vredesregeling kan worden getroffen. Als dat onmogelijk lijkt, moeten we proberen ons uit Irak terug te trekken met zo min mogelijk schade aan onze belangen.

We kunnen deze burgeroorlog niet kleiner maken door alleen maar meer militairen te sturen. Dat lukt alleen als de partijen de macht en de olie-inkomsten delen. De enige manier om serieuze onderhandelingen te bewerkstelligen, is een drukmiddel dat nu ontbreekt: de mogelijkheid om druk uit te oefenen op partijen binnen en buiten Irak. Onderhandelen in het Midden-Oosten zonder drukmiddel is zinloos. Deze lieden weten de machtsbalans tot op een laatste gram in te schatten.

Hoe krijgen we een drukmiddel? Ten eerste door een vertrekdatum voor Amerikaanse militairen vast te stellen: 1 december. Alle soldaten zijn of per 1 december thuis, of worden ingezet aan de Iraakse grens, ver van de burgeroorlog.

Op het ogenblik eet iedereen in Irak van twee walletjes, op onze kosten. Dat moeten we veranderen.

De soennieten, die zijn begonnen met deze moorddadige cyclus, nemen deel aan de regering, onderhandelen met ons, en steunen tegelijkertijd zelfmoordenaars en opstandelingen. De sjiieten werken met ons samen, hebben hun eigen doodseskaders en hebben onderonsjes met Iran.

De Saoedi’s zeggen ons dat we niet kunnen weggaan, maar hun moskeeën en stichtingen sturen soennitische zelfmoordenaars naar Irak en geld naar de opstandelingen. Iran spoort zijn sjiitische bondgenoten aan om meer macht te grijpen, terwijl ze anderen helpen Amerikaanse militairen te doden.

Oké mannen, het feest is voorbij. We vertrekken per 1 december. Vanaf nu betaalt iedereen zelf voor zijn politiek. We zijn niet langer gastheer voor een oorlog waar we ieders beschermer en ook doel zijn. Als jullie soennieten willen doorgaan met verzet, laten wij jullie over aan de prettige genade van de sjiieten, die verreweg in de meerderheid zijn.

Sjiieten, als jullie Irak willen beheersen zonder compromissen te sluiten met de soennieten, prima. Maar jullie zullen ze alleen moeten bevechten en jullie lopen het risico onder de Iraanse duim te worden gehouden.

Saoedi’s en andere Arabieren, als jullie je invloed niet gebruiken om zelfmoordenaars buiten de wet te stellen en Iraakse soennieten onder druk te zetten om een overeenkomst te sluiten, kunnen we jullie niet beschermen tegen de consequentie.

En Iran, als wij vertrekken, winnen jullie de slag. Dan mogen jullie proberen de Iraakse sjiieten in toom te houden. Succes ermee!

Tegelijkertijd moeten we een belasting invoeren die een bodemprijs van 3,5 dollar per gallon oplevert – voorgoed. We gaan zoveel brandstof besparen en zoeken naar alternatieve energiebronnen dat we nooit meer van jullie afhankelijk zullen zijn, wat jullie – alle partijen – daar ook doen.

Geen enkele partij in Irak hoeft nu keuzes te maken, en wij hebben geen keuze meer. Dat is de definitie van ‘we zitten vast’. Nu kunnen we alleen nog maar winnen als alle partijen in en buiten Irak een flexibele langetermijnvisie ontwikkelen. Anders mislukt onze poging om Irak te democratiseren.

Met een vertrekdatum en een vaste benzineprijs zullen we voor de eerste keer een keuze hebben in Irak. Welke kant het ook uitgaat, we zullen er sterker door worden."

Thomas L. Friedman

© The New York Times


Copyright: New York Times Syndication 


Tot zover de column van de Amerikaan Thomas L. Friedman in onder meer de New York Times en De Volkskrant van vorige week.
De alom gerespecteerde Friedman laat in bovenstaand artikel blijken dat ook hij maar één belang voor ogen heeft: het belang van de Verenigde Staten van Amerika.
Bijna vier jaar geleden werd Irak binnengevallen onder het mom van de bedreiging van vernietigingswapens door het dictatoriale bewind aldaar. Toen die wapens niet werden aangetroffen werd het over een andere boeg gegooid: het brengen van vrijheid en vrede voor de onder het regime van Saddam Hoessein lijdende bevolking.
De meeste Irakezen hebben nooit gevraagd om de interventie van de “Coalition of the Willing”(de V.S. gesteund door o.a. Engeland, Nederland en Italië).Maar waarschijnlijk was het gros van de Irakese bevolking maar wat blij geweest als de bezetters voor wat meer veiligheid hadden gezorgd.
Helaas is het tijdens aanwezigheid van de V.S. en hun bondgenoten van kwaad tot erger gegaan. Doordat de Amerikanen van meet af aan weigerden samen te werken met het voornamelijk uit soennieten bestaande Irakese leger en het politiekorps, ontstonden er al snel soennitische milities, onder meer bestaande uit teleurgestelde soldaten, die aanslagen begonnen te plegen op soldaten van de bezettingsmacht en ook op onschuldige burgers.
Die onschuldige burgers worden vanaf 2004 ook steeds meer het slachtoffer van geweldpleging van de sji’itische moslims.
Het zijn de onschuldige burgers die nu door Friedman in de steek worden gelaten. Friedman doet het voorkomen dat elke Irakees betrokken is bij deze burgeroorlog en het in eigen hand heeft hier een eind aan te maken. Dat is totale onzin. De meeste Irakeze burgers zijn geen fanatici en willen een vreedzaam land zonder de huidige gewelddadigheden.
Kort samengevat: Amerika valt een land binnen, maak er een nog grotere puinzooi van dan het al was, zou zich nu volgens o.a. Friedman moeten terugtrekken, het land achterlatend in een allesvernietigende burgeroorlog en dan wordt er ook nog van alle partijen buiten Irak geëist een langetermijnvisie te ontwikkelen. Had Amerika dat vier jaar geleden maar gedaan.
Uiteindelijk komt bij Friedman de aap uit de mouw. De enige echte reden om de oorlog in Irak te beginnen was het veiligstellen van de olie. 

De weersvoorspellingen voor de langere termijn gehoord hebbende lijkt de kans klein dat we dit seizoen nog een Elfstedentocht krijgen. Inmiddels is het al weer tien jaar geleden dat de laatste tocht verreden is.
Midden jaren zeventig was het nog langer geleden dat De Tocht Der Tochten was verreden. Dat dreef de toenmalige
Forsjitster van de Elfstitstjentjocht tot zo’n grote wanhoop dat hij aftrad. Het is skiet!
Luister naar een fragment uit Cursief met Luc Lutz en Aad van den Heuvel. 
http://media.putfile.com/Elfstjichtsjentjocht

Indrukwekkende foto gisterochtend op de voorpagina van onze ochtendkrant.
We zien de architecten van het a.s. sociaal-christelijke kabinet rond de ontbijttafel zitten.
Er is duidelijk afgesproken de stropdassen in de hotelkamers achter te laten. Wijffels heeft een decreet doen uitgaan dat informele kleding gewenst is. Aan sommige mannen - nee, weer geen vrouwen betrokken bij de kabinetsformatie, met dank aan de weigering van Femke om zelfs maar een oriënterend gesprek te voeren – zie je het verlangen bij de heren om zich na deze fotosessie weer snel in het pak te hijsen en de adamsappel te bedekken met een das.
Toen het plan van de kabinetsformateur duidelijk werd, heeft Balkenende zijn schaduw Jack de Vries snel nog even naar H & M in Groningen of Drachten gestuurd om een kek jackje te scoren. Of had hij het jasje al eerder gedragen, tijdens één van de “Vrienden Van Amerika-bijeenkomsten”in Italië? Samen met o.a. Bush jr. en Aznar op één van de golfcourses of jachtterreinen van Berlusconi.
Op de foto zie je dat vooral Rouvoet het er moeilijk mee heeft. Hij doet zelfs op zaterdag de boodschappen bij de C1000 nog in een net pak. Verhagen is tijdens de verkiezingscampagne vam 2003 al door de mand gevallen, door op een dance-party in dezelfde outfit als op deze foto te verschijnen en op de vraag wat hij hier te zoeken had, te antwoorden: “FF lekker chillen.” Verhagen had geen idee wat het betekende, maar het klonk lekker hip.
Wouter Bos draagt de laatste jaren alleen nog maar informele kleding zonder das(alleen voor Bea doet hij hem nog om)maar de pull-over die hij nu draagt lijkt ook bijna voorgeschreven te zijn. Het maakt hem in ieder geval een iel mannetje. De statuur van aankomend staatsman is ver te zoeken. Maar goed, Drees zag er ook niet indrukwekkend uit. Er is nog hoop.
De enige drie die er redelijk geloofwaardig uitzien zijn de secondanten van Bos en Rouvoet en de formateur zelf.
Slob in een eenvoudig overhemdje, Tichelaar in een gezellige trui en Wijffels in een pull-over die hem best goed staat.
Eet smakelijk heren!

Mevrouw Verdonk, Koppensnellers, Gordon, Bonnie, Gerard en Viola, Hans Wiegel, Boris Dittrich, de TOP2000, de gooise‘R’ van o.a. Sacha de Boer, Rick Nieman, Femke Halsema, Kinderen Voor Kinderen, hockeymeiden, Sophie Hilbrand, Reinoud Oerlemans, Jort Kelder, Winnifred van Dalen, Edward van Cuilenborg, hockeyknullen, alle belspeltrutjes en Sharon Dijksma, overvolle afvalcontainers tijdens de kerst, de stemmen van Kees Prins en Bram van der Vlugt in reclamezendtijd, ligfietsen, Marco van Basten, John van ’t Schip en Robbie Witschge samen op de tribune bij Ajax, automobilisten die geen richting aangeven, nieuwe boeken of andere publicaties van Heleen van Rooyen en Kluun, De Lama’s, Giel Beelen, Jack Spijkerman, CD’s die aangekondigd worden als “Limited Edition” , Leon de Winter(Ga mooie boeken schrijven, man!), Willem Holleeder, koopzondagen, zachte winters, Jan Versteegt, For The Record pas om 01.00 uur ’s nachts, Daniël Dekker, Frits Spits, Ron Stoeltie, Kees Toering,  alle belspeltrutjes, Jan Smit, alle verloofdes van Jan Smit, Mahmoud Ahmadinejad, George W. Bush, Hofstadgroep, Geert Wilders, Sleepless in Seattle of You’ve Got Mail op TV, Boer Zoekt Vrouw, Talpa, Tien, De Volkskrant op tabloidformaat, Ali B., Frans Bauer, Sonja Bakker, Beau van Erven Dorens, Maurice de Hond, quality time, De Partij Voor Vrijheid, Naastenliefde En Diversiteit, doodsbedreigingen, De Khalid-Ibn-Walid-brigade, Wuppies, een nieuwe dienstregeling van de NS, Wouter Bos, elke zin waar "dan heb ik zoiets van" in voorkomt, Klaas Wilting, een feestje met twintig mensen, waarvan er op een gegeven moment acht in een mobieltje zitten te kakelen, mensen die zichzelf weldenkend en progressief noemen en er trots op zijn dat ze op de ChristenUnie hebben gestemd(u weet wel, de partij die tegen abortus, euthanasie en homohuwelijk is en die de doodstraf niet geheel uitsluit), dames die mannen, die rustig staan te wachten tot hun vrouw/vriendin is uitgezocht bij H&M, in hun nietsontziende geilheid om een kledingstuk te scoren, van hot naar her duwen, en weer terug, glittertjes op kerstkaarten die je tot ver in januari door het hele huis terugvindt, Tony Blair, SUV's, Normen & Waarden en tenslotte de talloze negatieve stukjes van Gerrit van Spanje op dit Weblog.

Ik was vijftien toen ik voor het eerst nummers van de LP Vroeger Of Later hoorde. Op dinsdagmiddag draaide Herman Stok(of was het Willem van Beusekom?) op Hilversum 3 nummers van platen uit de LP TOP 20. En bijna altijd draaide hij wel een nummer van Robert Long’s eerste Nederlandstalige plaat.
Toe Maar Jongens over milieuvervuiling, Jezus Redt over de hypocrisie van het geloof, Mien over de rechtse arbeider(een soort voorloper van de Fortuyn-stemmer van deze tijd)en het prachtige Kalverliefde, met de zin: hier is je ring, wat moet ik met dat klereding!
Ik huurde de LP van de bieb, legde hem op mijn krakkemikkerige pickup en sloot er mijn al even versleten bandrecorder op aan. Vanaf dat moment luisterde ik bijna elke dag naar Vroeger Of Later en kende al de teksten uit mijn hoofd. Met dat hele leuke kortharige blonde meisje was ik de enige in de klas die hield van de muziek van Robert Long. Ze was dan ook mijn(onbeantwoorde) kalverliefde. Maar wat zongen we samen leuk Vieze Lieze!
Op de VPRO en de VARA na werd Long door elke omroep geboycot vanwege de scabreuze taal of vanwege de linkse teksten. Want links waren we toen bijna allemaal. Het waren de tijden van spreiding van kennis, macht en inkomen. Joop den Uyl was aan de macht.
Long is later een heel stuk naar rechts opgeschoven en scoorde zelfs hitjes met goedkope nummers als Iedereen Doet Het en Nul Zes. Maar wat bleef tot aan zijn laatste CD(’n Duivels Genoegen)waren de prachtige liedjes die hij componeerde en de mooie teksten die hij schreef.

Kwart over vijf zou de persconferentie zijn van de reactie van mevrouw Verdonk op het feit dat ze zo'n 70.000 stemmen meer heeft gekregen tijdens de parlementsverkiezingen van vorige week dan lijsttrekker Mark Rutte. Het is nu  tien over half zes geweest en nog steeds niets. De hijgerige journalisten staan toch weer behoorlijk te kijk. Met zijn allen staan te wachten tot mevrouw het behaagt te verschijnen om waarschijnlijk te vertellen dat ze alle mensen bedankt die op haar gestemd hebben, maar dat ze zich voegt in het feit dat Mark de leider van de VVD is.
Maar wat onbeschoft van mevrouw Verdonk. Natuurlijk, ze mag zich verheugd tonen dat ze zoveel voorkeursstemmen heeft gekregen, maar ze had er gisteren meteen achteraan moeten zeggen wat ze nu gaat zeggen. 
Nee, eerst Rutte een dagje laten bungelen. Het is sadistisch!

Zojuist de verkiezingsposter van het raam gehaald.
Van de PvdA, ja.
Wat een dreun voor Wouter Bos en de partij! Toch het resultaat van de waardeloze campagne.
De AOW, De Genocide, geen duidelijkheid over met wie na de verkiezingen en nog een aantal tactische missers.
32 Zetels, op het resultaat in 2002(Melkert-Fortuyn) na het laagste aantal zetels sinds het bestaan van de partij.
Moet Bos wel doorgaan eigenlijk? Hoe gaat hij het in de formatie doen? Veel concessies aan het CDA en de ChristenUnie, om na vier jaar helemaal gemarginaliseerd te worden door oppositiepartij SP? Dat zou het einde kunnen betekenen van de PvdA als één van de grote partijen van Nederland. Het was in ieder geval heel verstandig om tijdens het debat van gisteravond meteen te pleiten voor een rol van de SP in een toekomstig kabinet. Maar met Bos weet je het nooit. Het zou een grote blunder zijn om over een paar maanden alsnog de SP te laten vallen. Dan maar samen optrekken bij de verkiezingen in mei, als na maanden formeren het land onregeerbaar blijkt.
Ik kijk nog even naar de zetelverdeling: PvdA 32, SP 26, GroenLinks 7, D66 3, ChristenUnie 6, Partij voor de Dieren 2. Even tellen……. 76 zetels! Zes partijen. Het kabinet Den Uyl bestond indertijd uit vijf partijen(PvdA, KVP, ARP, PPR, D66), dus waarom niet? Pechtold lijkt weer meer naar links dan naar rechts te kijken, Christen-Unie noemt zichzelf een Christen-sociale partij en zou in een regering met CDA en PvdA ook geen wetten op het gebied van euthanasie, abortus en homohuwelijk kunnen terugdraaien(toch, Wouter?), en De PvdD lijkt zich ook op andere gebieden dan het dierenwelzijn beter thuis te voelen bij links.
Als een kabinet die kan bogen op een ruime meerderheid in de Kamer onhaalbaar is, moeten we dit toch als een mogelijkheid zien. Dus toch premier Bos?