
Laatst kwam de Sheriff op zijn Rrrozzz het gehucht binnen rijden.
Zzzozzzo, roept hij monotoon, het ziet errr hierrr verrrlaten uit. Izzz errr een duel op komzzzt?
Valt er iets te vieren?
Ja…
Kijk naar de beelden
Na de wandeling van huis naar therapeut – circa 800 meter- open ik de deur van de praktijk. Enigszins moede van de wandeling trek ik mijn jas uit en leg de kruk op de ijzeren hoedenplank.
Onderweg heb ik geprobeerd los te lopen. Dat ging redelijk een kwart van de wandeling.
Thuis had ik al meermalen geprobeerd op …
Een blauwe lucht, nog steeds koud, maar… we gaan raggen!
Via diverse wegen was zij gegaan. Uiteindelijk stond zij, met mij (slechts enkele maanden oud) onder haar arm, voor de deur bij tante Bertha. Die had gezegd "-dat het jong er niet goed uit zag en dat er een dokter bij moest komen-".
Dat gebeurde. Tja, mompelde de medicus, dat wordt er op of er onder. Ik zal hem een spuitje geven. …
Voorheen zag men vooral noeste huisvrouwen het huis, inclusief de stoep, schoonhouden.
Met een passend doekje rond het hoofd geknoopt, een eveneens passend werkschort om of voor het poetsende lijf, ging de noeste huisvrouw te keer alsof de koningin op bezoek kwam.
***************************
Achter de kamer knapten de trappetreden onder Jans, die beneden alles nog opgeredderd had.
Het zaaltje, in de war, bepoeteld, kleverig, vol klamme glansen in het …
Waarschijnlijk zal de lezer de laatste tijd hebben gedacht dat het met de beheerder van dit weblog steeds beter gaat. Dat is dan ook zo.
Alhoewel, er zitten toch wel enkele haken en ogen aan. De haken zijn voornamelijk om in, aan of af te haken en, wanneer het bevalt, een haakwerkje ter hand te nemen. Een …
Over de paden des levens, via de lanen der struikelingen komt men op het Lijdersplein.
Wat daar te doen is nog onbekend. Er staan slechts grote groepen Lijders bij elkaar. Zij leiden het Lijden. Zij leiden het zogenaamde Lijdersleven. Ergens bij zo een groep sta ook ik. Ik hoor toe, kijk naar de Lijders en de leiders en begrijp er niet …
Tja, de laatste tijd denk ik nogal veel aan vroegere tijden. Dat komt omdat ik nogal huisgebonden ben. Naar buiten gaat niet zo goed. Er ligt veel sneeuw, het vriest, het is glad en ik zou wel eens kunnen vallen. Nu ja, wanneer dat mocht gebeuren dan kan ik er zeker van zijn dat het opnieuw in sneltreinvaart enkele reis ziekenhuis wordt. Daar heb ik dus geen zin in. Vandaar dat ik liever, noodgedwongen, …







